Zwangerschap en geboorte deel 354

Randa, wat vervelend zeg .

Mibos van harte .

Wurpje ook welkom hier, want je vermeldt tussen neus en lippen door dat je ienimini zwanger bent... maar zwanger is zwanger hoor .

Pruk, vervelend dat het nog steeds voorweeën zijn. Gooi die boeken maar weg en dan nog maar even doorbroeden .

@Mibos wat een prachtig en spannend nieuws! (en wat klink je blij )
@Pruk, jullie geduld wordt zo wel op de proef gesteld zeg! Nou ja... 't komt echt zoals 't komt.
Jullie kleintje komt echt!
@Wurpje wat een mooi nieuws
@Randa. Wat naar zo zeg! Je kleintje en jij gaan nu voor hoor!

@Tan. Lieve Tan.. Ik denk aan je. Het voelt al zulke lege woorden voor zoiets groots. Maar meer kan ik je niet te bieden.

gefeliciteerd mibos!
en wurpje ook!

sjak, wat naar zoveel pijn. dan zijn 3 maanden nog erg lang inderdaad. heel veel sterkte en ik hoop dat je toch genoeg verlichting weet te bewerkstelligen met de hier gegeven tips.

tan, het is ook echt heel erg eng allemaal, ik vind ook dat je je er toch wel erg moedig 'doorheen slaat'. sterkte maar weer, klinkt zo loos maar ik weet niet goed wat ik anders moet zeggen.

Och sjak! en ik vergeet jou gewoon te noemen! Bekkenpijn is zo verschrikkelijk naar.
Bij mij heeft de osteopaat heel veel verlichting gegeven. (ik had een zwangerschapshernia ook voortkomend uit gedoe met bekken, heupen, si-gewricht en ga zo maar door)
Hij noemde het crisis-management, maar het maakte het wel dragelijk!
(en het wordt vergoed door het ziekenfonds onder alternatieve geneeswijzen )

Ik ben helemaal vergeten Wurpje te felciteren, bij deze van harte! En Mibos natuurlijk ook!

Ik denk dat maandag misschien toch naar de huisarts ga, niet voor mijn blaas maar voor mijn nek, schouders en rug. Ik heb al drie dagen echt fikse pijn en mega hoofdpijn erdoor en het lijkt niet echt weg te trekken. Ik heb niet gewerkt en dus niet echt getilt en heb echt het idee dat het komt door mijn borsten die zeker twee maten groter zijn. Mijn bh bandjes snijden nu echt in mijn huid. Morgen naar de prenatal en eens kijken of ze daar al een of andere extra steun bh hebben en die andere gaan bestellen. Ik baal hier zo erg van omdat ik mij verder echt goed voel en door zoiets sufs goed sjacherijnig word.

Bekkeninstabiliteit, wat is dat nou precies? Ik snap wel dat je pijn krijgt rond die plek maar is het dat de banden uitrekken, de spieren verslappen ofzo? Zijn er vrouwen die er sneller mee te maken krijgen vanwege bepaalde dingen?

Zo, terug van weggeweest, pc was gecrasht... Ben even met spoed door een stuk of 5 topics heengebladerd, jullie hebben niet stil gestaan in tussentijd!

Achterstallig: BE, alsnog van harte gefeliciteerd!

Mibos: geweldig nieuws! Welkom in het rijitje! Wurpje ook natuurlijk!

Tan, volgens mij trekt die kleine in jouw buik (dankzij de kansen die hij van jou krijgt) zijn eigen lijn! Vanaf het begin af aan doet ie dingen die hij niet 'hoort' te doen in zijn situatie (korte greep: toch plassen, langer blijven zitten dan verwacht, toch erg lang voldoende vruchtwater, toch nog beweeglijk...) alles tegen de verwachtingen in. Wie had een paar maanden geleden gedacht dat je de uitgerekende datum zou halen? Jij hebt een vechtertje in je buik! En het zou me niets verbazen als hij aan je hoop voldoet en daar bid ik voor! Jullie verdienen het allebei (en de rest van je gezin natuurlijk ook)!

Ik heb gisteren de 20-weken-echo gehad. Alles lijkt okee, alle orgaantjes aanwezig en functionerend, 3 aders in de navelstreng, gesloten lip, schedel en ruggegraat. De eerste vraag die ze stelde was of ik het kindje wel voelde.... Nee, zelden en nooit met zekerheid dus! Blijkt dat mijn placenta rondom ligt! Vandaar dus! Dus dat is wel een geruststelling (snap ik tenminste waarom ik hem/haar zo weinig voel), maar waar ik enorm van baal is dat de placenta weer laag ligt. Ondanks haar geruststellende woorden "denk niet dat je er problemen mee gaat krijgen, het komt nog wel hoger te liggen, blabla" (zeiden ze de vorige keer ook), maakt het me toch weer bang voor een herhaling van de vorige zwangerschap. Hoop dat toch echt nooit meer mee te maken en hou me maar vast aan dat mijn voorgevoel de vorige zwangerschap me al waarschuwde en dat nu minder het geval is (meer de angst voor herhaling die me onbehaaglijk maakt soms). Verder was opvallend dat het koppie exact op schema lag (19.2 weken), dunne beentjes (19.0 weken) en de buikomtrek maar liefst 21.2 weken!!! Baby lijkt dus op zijn/haar moeder op het moment!

sjak ik heb geen tips voor je. jou verhaal had echt precies mijn verhaal kunnen zijn.
wat ik doe in huis is koken en voor madam zorgen de rest is voor manlief en soms wat dingen voor mijn moeder.
het is moeilijk te accepteren maar nog meer pijn is ook niet te bedoeling.

Mammietje: krijg je dan extra controles om te kijken of de placenta later in de zwangerschap wel wat hoger zit? Ik kan me voorstellen dat je er wel de zenuwen van krijgt hoor, al is de kans natuurlijk groot dat het bijtrekt. Wel fijn dat alles verder helemaal goed was!

En Wurpje natuurlijk ook gefeliciteerd!

Mammietje, iig fijn dat de echo goed was.

Sjak, ik snap eigenlijk niet waarom jij nog naar je werk gaat...

Nee, Tearsong, verder geen controles meer. Zolang ik geen bloedingen krijg, is er geen reden toe. Het ligt er niet voor (voor de uitgang bedoel ik dan) maar dat was de vorige keer ook niet het geval. (Vroeg ze ook nog: "Je weet wel wat je doen moet als je bloedingen krijgt? Grrr... lekker geruststellend! ) Maar mijn verloskundigepraktijk heeft eigen apparatuur, dus als het me erg verontrust verderop in de zwangerschap (de vorige keer kreeg ik met week 30 de eerste bloeding) dan vraag ik wel om een extra controle, doen ze vast wel.

Mibos en wurpje gefeliciteerd Leuk dat jullie er zijn en geniet er van.

Sjak: wat enorm *** dat je in een keer zo veel last van hebt gekregen. Ik hoop dat ze je met fysio enigzins kunnen helpen en dat je klachten minder worden.

Randa: voor jou een hele dikke en ik duim voor je.

Ik hoop dat ik niemand vergeten ben. Ik heb net alles even doorgelezen. Gster na alle spanning echt als een blok in slaap gevallen en vamorgen weer wakker geworden. Ik was echt volledig totall loss.
Maar nu voelen we ons een heel stuk beter en gaan we er weer met frisse zin tegen aan. Op naar de bevalling zullen we maar zo zeggen.

Nou op en niet wakker. Val om van de slaap en heb dikke wallen onder mijn ogen. Zo slecht geslapen vannacht, de kleine bewoog heftig en had de hik Ik kon mijn draai niet vinden, eindigde steeds op mijn rug en daar zaten een paar aambeien in de weg dus draaide ik maar weer verder. Was me ook zo druk aan het maken vannacht over hoe alles geregeld moet worden. Werk, Merlijn, huishouden en noem maar op. Heb ik de laatste weken eigenlijk niet meer gehad dat ik me overal zo druk om maakte dat ik er niet van kon slapen.

Nou om 11.00 in het ziekenhuis zijn en vantevoren Merlijn weer afleveren. De tas is weer aangevuld en staat klaar. Ben benieuwd. Hoop dat ik een bekende verloskundige krijg dadelijk waar ik me op mijn gemak voel, merk dat ik bij één verloskundige altijd mooie waardes heb en bij de rest wat minder. Hij neemt dan ook de tijd voor een gesprekje en zo en ik ken hem nog van de bevalling van Merlijn.

Wurpje en Mibos gefeliciteerd!

Kozakken we zijn ook erg blij...

Mibos en Wurpje gefeliciteerd

Waren jullie ook zo hyper en wakker 's nachts in het begin?
Ik voelde me een beetje een idioot toen ik om 8 uur vanmorgen vrijwillig en kláárwakker mijn bed uitstapte.

En hónger!

quote:

Op zaterdag 5 januari 2008 10:15 schreef Bla_Bla_Bla het volgende:
Mibos en Wurpje gefeliciteerd

Dank je wel We zijn ook erg happy

Wurpje ik had het bij Kaith ook dat ik om drie uur klaarwakker was en om 7 uur weer in slaap viel en dat dan de wekker dan om 7.30 afging om te gaan werken en dat is nu precies weer zo. Alleen het verschil is dat ik nu maar twee daagjes werk. En bij mij was het toen met een week of 12 over dus ik hou de moed erin. Verder heb ik helemaal nergens last van weer dus als het net zo'n zwangerschap wordt als anderhalf jaar terug dan teken ik ervoor.

Bekkenproblematiek..praat me er niet van! Bij de vorige zwangerschap kreeg ik er met 10 weken last van, tot ik met 30 weken in de rolstoel zat en geen stap meer kon verzetten. Na de zwangerschap nog héél lang met krukken gelopen en veel pijn gehad, tot ik na een revalidatiebehandeling bij het Spine&Joint in Rotterdam weer langzaam opkrabbelde. Terugkijkend op de zwangerschap en baby/dreumes/peutertijd moet ik zeggen dat ik hele stukken gewoon niet meer weet. Heel erg, maar alles werd overschaduwd door een vreselijke pijn en het was een kwestie van overleven, puur de dag doorkomen. Achteraf had ik al veel eerder aan de bel moeten trekken.
Wat mij nu enorm helpt is zorgen voor een stabiele ligging in bed, met een voedingskussen gestut, en ik zit niet op een stoel maar zo`n grote fitnessbal. Verder moet je er voor proberen te zorgen dat je je rug/binnenbeen en buikspieren niet continue aanspant, maar de boel juist soepel houdt. Begin de dag met wat rek- en strekoefeningen. Een bekkenband kun je beter zo min mogelijk gebruiken, omdat je jezelf daarmee snel voorbij loopt. Ga je stofzuigen, moet je een boodschap hebben, doe hem dan om als je je goed voelt, en niet als je bekken al moe is want dan ben je namelijk te laat.


Hier nog steeds veel harde buiken, moest er gister toen we uit eten waren een paar wegzuchten. Mensen om me heen gingen steeds nerveuzer kijken

Mibos & Wurmpje: Gefeliciteerd!! Liza ook welkom!!!!

Pruk: Gewoon lekker blijven broeden idd Als ik het zo hoor zou het me niet eens zo verbazen als je gewoon over die 40 weken heengaat zometeen

Randa: Hopen dat alles zo toch weer goed blijkt te zijn! Het zit je niet mee zo te horen!

Tan: gelukkig heb je een rustige nacht gehad, erg spannend hoor! Ik blijf ervanuit gaan dat die kleine het gewoon red.

Ohw en @ Wurmpje; ik ben juist meer moe, slaap langer, slaap tussendoor eventjes op de bank zodra het kan, hoop dat ik nu weer een beetje energie ga kweken. En mijn eetlust verdween ook redelijk, mede door de vlagen van misselijkheid. Die begint nu sinds van de week weer terug te komen (ook voornamelijk alleen nog maar 's avonds, overdag blijft het nog een beetje moeilijk).

quote:

Op zaterdag 5 januari 2008 10:34 schreef Maneki.Neko het volgende:


Hier nog steeds veel harde buiken, moest er gister toen we uit eten waren een paar wegzuchten. Mensen om me heen gingen steeds nerveuzer kijken

Je hebt het wel even uitgelegd hoop ik? Anders is het bijna zielig voor de mensen om je heen. Wel grappig though!

Net even teruggelezen en zie nu pas hoeveel mensen me feliciteren Dank je wel!
We moeten nog even aan het idee wennen dat we écht een baby krijgen, maar mijn man en ik zijn er wél heel blij mee.
Ik heb neiging om nog een keer te testen, want ook al merk ik dat mijn hele lijf op z'n kop staat (HONGER!! en misselijk) toch geloof ik het ergens nog niet helemaal. Terwijl ik nog wat twijfel is mijn man al keihard namen aan het bedenken, ook wel grappig. Gelukkig hebben we ongeveer dezelfde smaak qua namen, dat scheelt.

@TAN: veel succes met nog een zware dag! Hoop voor je dat het kleintje snel komt!

Ik had eigenlijk nog een spa blauw in m`n schoot willen gooien, voor wat extra dramatiek
Nee ik heb niks uitgelegd, ik kan blijven uitleggen

Gewoon in je broek zeiken, dat lijkt echter .

@Wurmpje; Ik weet nu zegmaar 10 weken dat ik zwanger ben, en nog zit ik, jeetje, het is toch wel raar eigenlijk he!? Afentoe die realisering is zo onwerkelijk!
Maargoed m'n vriend en ik zijn nu 8 jaar bij elkaar, en zolang met z'n tweetjes geweest dat het ook gewoon enorm wennen is, daarnaast was ik al zolang bezig met het denken en voorbereiden over/op het ouderschap dat nu het ineens zo snel lukte dat het ook gewoon onwerkelijk is nog steeds (wij zouden dus 5 dagen geleden beginnen met proberen zwanger te worden, nou vandaag ben ik dus 15 weken zwanger, rara hoe heeft dat nou kunnen gebeuren ).
Maar ik/we genieten er weldegelijk van! Het is gewoon geweldig!!!
(Wij hebben overigens 4 testen zelf gedaan, + nog eens de moeders voor moeders test).