Thuis of in het ziekenhuis? Wat heeft je voorkeur?

ik ga vrijdag kijken in het reinier de graaf...

Beetje spannend wel, het komt echt dichtbij!

quote:

Op dinsdag 20 november 2007 16:25 schreef Mibos het volgende:
Gelukkig heeft Gouda tegenwoordig 24/7 anesthesie in het ziekenhuis!

Het was een hork van een anaesthesist zonder respect voor weeën of het feit dat je het zetten van een ruggeprik dus wél voelt maar hij kwam mooi wel, binnen het uur

De ruggenprik vond ik best pijnlijk... en zeker de vervelende kant ervan, ik heb een week lang vreselijke hoofdpijn gehad als ik overeind kwam. Niet leuk. Ik heb dus twee keer daarna hard zitten hopen dat ik niet naar het zh zou hoeven en als ik al zou moeten dat ik geen ruggenprik zou willen... en is ook niet gebeurd gelukkig.

Een goede vriendin van mij heeft hetzelfde gehad met de ruggenprik, vreselijke hoofdpijn en heel lang, dus het komt vaker voor dan je denkt.

Owlet een klein duitsachtig dialect meneertje die om elf uur 's avonds (17.30 de prik van hem gekregen) om de hoek kwam kjiken en vroeg van bist u nog niecht bevallen??? Nein meneer dat ziet u toch???

De prik op zich vond ik niet pijnlijk overigens.

ha! nee, hier geen duitstalig minimannetje maar een overgebruinde, helblonde meneer die er uit zag of hij met zijn porsche met tegenzin van zijn zeilboot kwam racen

Ben drie keer bevallen in het ziekenhuis en dat is me, uhm... goed bevallen zeg maar....
Had ook altijd het romantische idee van thuis enzo. Bij de oudste wel thuis gebleven tot persweeen. helaas vielen de harttonen weg en herstelde dit maar matig. Met de dokter in de auto naar het ziekenhuis (6 verkeersdrempels ) Daar is zoonlief vrij snel daarna geboren. Heel klein beetje zuurstof en hij was er. een gezellige peuter van 4406 gram.
Bij zoon twee mocht het wel weer gewoon thuis. Dit kind was er na 15 dagen overtijd nog niet. Deed het verder wel goed, alleen vruchtwater werd minder. Deze is toen ingeleid. Gelukkig alleen door het breken van de vliezen. binnen 1,5 uur was ie er ook. 4800 gram Maar ook hier tijdens de laatste fase weer wegvallend hartje.
De derde moest toen maar in het ziekenhuis. Omdat de verwachting was dat het weer een dikzak zou worden. Omdat de tweede zo snel ging zat ik daar eigenlijk wel een beetje over in. ergens halverwege leek me niet zo leuk. dus bij de eerste regelmatige krampjes man wakker gemaakt. _{Die ging op z'n dooie gemak z'n haar wassen en tanden poetsen} vond het heel bijzonder, wij samen, midden in de nacht onderweg. iedereen sliep en wij hadden het geheim van nieuw leven op komst
twee uur later en weer een hartdipje verder wederom een zoon, 4575 gram.
De verloskundige zei dat het erbij hoort. Veel zware kinderen dalen niet in en schieten dan met een noodgang het geboortekanaal in. Ik was in ieder geval blij dat ik in het ziekenhuis was. De opname erna is echt helemaal niks, maar bevallen is er super. Ook fijn is dat papa even een nachtje bij kan tanken voordat de storm van visite enzo loskomt. Ik was drie keer high van de hormonen en euforie en sliep niet. Babies ook niet echt.... zo was man ook beter opgewassen tegen alles. dat is wel een groot voordeel vind ik.
ik zou het zo weer doen. Ware het niet dat 3 jongens een groot genoege uitdaging is.
_{sorry, iets meer tekst dan ik gedacht had}

Hier twee maal een thuisbevalling. Nummer 1 wilden we eigenlijk in het ziekenhuis geboren laten worden, maar toen we hoorden, dat er niet altijd een gyn paraat was in het ziekenhuis, hadden we toch zoiets, dan zien we wel.... Verloskundigen hier waren ook echt pro thuisbevallen en die hebben ons toen ook over de streep getrokken, waar ik absoluut geen spijt van had. Achteraf wel rare reacties gehad, want het was dus een tien ponder, die thuis is geboren. Toen mijn man het ziekenhuis af belde ( afspraak om ingeleid te worden stond namelijk er al), was men erg verbaasd er over....
Nummer 2 kwam zo snel, dat er volgens mij geen tijd was geweest, om in de auto te stappen..

Het verbaast mij eigenlijk hoe de uitslag van de enquete is, omdat ik dacht dat er toch meer voor thuis bevallen waren...

quote:

Op woensdag 21 november 2007 12:05 schreef Brighteyes het volgende:
He, maar een ingeleide bevalling is toch altijd onder begeleiding van een gyneacoloog dacht ik? Dus die is dan toch wel paraat?

Nou ja, fijn dat het achteraf thuis ook gewoon een goede ervaring was.

Een ingeleide bevalling wel.. maar dat was het nog niet bij mij... wel gestript, maar verder niet.

Bij de eerste mocht het niet, bij de tweede wilde ik niet. Inmiddels heb ik een voorkeur voor thuis, maar de laatste twee bevallingen eindigden alsnog in het ziekenhuis, de ene vanwege een spoedopname (hoge bloeddruk), de ander omdat ze in het vruchtwater had gepoept.

Nou ja en deze bevalling wilde ik eerst ook thuis, maar dat mag inmiddels niet meer, om bekende redenen. Dus vrees dat ik het niet meer mee mag maken, een thuisbevalling. Maar ik til er niet zo heel zwaar aan verder, als het kindje er maar uitkomt

quote:

Op woensdag 21 november 2007 12:05 schreef Brighteyes het volgende:
He, maar een ingeleide bevalling is toch altijd onder begeleiding van een gyneacoloog dacht ik? Dus die is dan toch wel paraat?

Nou ja, fijn dat het achteraf thuis ook gewoon een goede ervaring was.

Bij Ronja stond de afspraak ook al omdat ik de 42 weken grens over dreigde te gaan maar ze kwam nog net op tijd om thuis geboren te mogen worden.

Ik vond het grote nadeel van het ziekenhuis dat je zelf de regie kwijt bent. Ik ben twee keer ingestuurd (eerste keer wegens meconium, tweede keer verhoging van mij) en ze hebben je toch eigenlijk wel heel erg graag plat op je rug aan het CTG want dan kunnen ze vanachter de balie checken hoe het bij je gaat (zodat ze hun kostbare tijd verder aan de echte noodgevallen kunnen besteden, ik snap dat best, daar niet van). En nee, voor mij of de baby was dat niet echt nodig. En ik laat dan over me lopen, ook al vind ik weeen liggend op mijn rug opvangen niet leuk.
En wat ik echt zwaar kut vind is dat de vader 's nachts als de baby er eenmaal uit is niet mag blijven. De eerste keer hebben we dat wel gedaan, gewoon met zijn tweetjes in zo'n smal ziekenhuisbed, maar de tweede keer lagen we op een vierpersoonskamer en toen mocht dat echt niet. Voor mij was dat niet zo erg want ik was volledig mobiel, maar naast me lag een vrouw die net een keizersnee had gehad en die kon dus helemaal niets zelf met de baby, naast dat ze volkomen uitgeput was en een beetje waus van de morfine. En dat babietje was ook nog heel onrustig. Op een gegeven moment trok ze het echt niet meer en toen heeft de nachtzuster de baby meegenomen, die 'zou er wel even mee gaan lopen'. Toen ik een uur later een verse kruik ging pakken voor mijn zoontje stond dat meisje daar in de kruikenkamer in haar terrariumpje te krijsen dat het echt pijn deed aan je oren en je hart, zo'n klein eenzaam wurmpje. Als de vader er gewoon bij had mogen blijven had die dan lekker met zijn dochtertje kunnen rondlopen terwijl zijn vrouw sliep.
Maar dat -de situatie als je na de geboorte in het ziekenhuis moet blijven- heeft natuurlijk niet zoveel met thuis/ziekenhuis te maken. Hoewel ik eigenlijk denk dat ik, als ik toch thuis zou zijn bevallen, niet naar het ziekenhuis was gestuurd (de tweede nacht moest ik blijven wegens ondertemperatuur van de baby, terwijl ik met zijn thuis geboren broer die zichzelf ook niet op temperatuur kon houden toch echt niet naar het ziekenhuis gestuurd ben).

ach ja, ik las niet goed Vreemd inderdaad!

quote:

Op dinsdag 20 november 2007 16:39 schreef Ticootje het volgende:
ik ga vrijdag kijken in het reinier de graaf...

Beetje spannend wel, het komt echt dichtbij!

Best grappig die rondleiding Ben er met mijn zus geweest, eerst een filmpje van 20 jaar oud (want ja een nieuwe maken is duur, aldus de mevrouw).
Nou ja die vrouw was niet echt de beste reclame voor het ziekenhuis iig
Mijn zus wil daar sowieso bevallen, want de mensen op de afdeling zijn wel erg aardig (ze is daar geweest toen ze dr kindje minder goed voelde enzo). En als ze daar niet bevalt moet ze in het Langeland bevallen en daar heeft ze niet zo'n goed gevoel bij.
Maar moest af en toe wel lachen daarzo bij die rondleiding

quote:

Op woensdag 21 november 2007 11:45 schreef debuurvrouw het volgende:
Ben drie keer bevallen in het ziekenhuis en dat is me, uhm... goed bevallen zeg maar....
Had ook altijd het romantische idee van thuis enzo. Bij de oudste wel thuis gebleven tot persweeen. helaas vielen de harttonen weg en herstelde dit maar matig. Met de dokter in de auto naar het ziekenhuis (6 verkeersdrempels ) Daar is zoonlief vrij snel daarna geboren. Heel klein beetje zuurstof en hij was er. een gezellige peuter van 4406 gram.

(......knip van stukje verhaal.......)

Jij "poept" er hele peuters uit van maar 4+ kilo?!

[on topic]
Ik heb een ziekenhuis en een thuis bevalling gehad.

Ik wilde al van de eerste thuis bevallen maar na 60 uur lang weeën, die an sich niet zo sterk waren om te ontsluiten maar wel net sterk genoeg om me uit m`n slaap te houden, "mocht" ik uiteindelijk uitgeput in het ziekenhuis gaan bevallen. Compleet met ruggeprik, die voor mij voelde of iemand zacht met een vinger in mn zij porde, een knip en een tang, zette ik uiteindelijk een gezond ventje op de wereld.

Ziekenhuis vond ik dus niet leuk, t`was kil en onpersoonlijk. Ik lag al vanaf een uurtje of 8.30U op zo`n "beval-tafel", dat is een plank met daarop een dun matrasje waarvan ze het voetenend weg kunnen klappen.
Toen ik voor de derde keer vroeg of ze( een zuster) me wilde helpen omdraaien omdat ik door lag te liggen snibte het "beste" mens ( ) ; " ja! hoe wil je dàn liggen?! ik weet niet meer hoe je wil liggen hoor." Heb tot kwart voor vijf op die plank gelegen en ik vroeg "maar" een keertje of drie of ik draaien mocht.


Poging twee om thuis te bevallen lukte wel.
"snelle" bevalling dit keer. ( voor mijn doen dan he?! )
30 uurtjes maar!!
Wel pijnlijker natuurlijk want tsja, geen ruggeprik dit keer he?!
Kwartiertje persen ook weer, en een gezond meiske van 4000 gr.

Verloskundige bedankte naderhand voor de gezelligheid.
Want ondanks de pijnlijke stukjes wee heb ik nog best gelachen ook hoor. Het was gewoon echt gezellig zo met m`n beste vriendin, 2 zussen en man erbij.

quote:

Op woensdag 21 november 2007 14:01 schreef Brighteyes het volgende:

[..]

Ja dat snap ik wel, maar zoals ik het verhaal van tries lees hebben zij de afspraak sowieso afgezegd, niet omdat het kindje al geboren was.

Hoh, volgens mij heb ik het verkeerd geformuleerd... oudste is geboren na 10 dagen overtijd. op de twaalfde dag overtijd zou ik ingeleid worden, dus vandaar dat dat afgezegd kon worden, omdat hij er dus al was....

quote:

Op woensdag 21 november 2007 12:05 schreef Brighteyes het volgende:
He, maar een ingeleide bevalling is toch altijd onder begeleiding van een gyneacoloog dacht ik? Dus die is dan toch wel paraat?

Nou ja, fijn dat het achteraf thuis ook gewoon een goede ervaring was.

2 keer inleiding gehad en 2 keer zonder Gyn. Gewoon ee vk in dienst van ziekenhuis. Er was echter wel een dienstdoende Gyn aanwezig, maar die heb ik niet gezien omdat het verder ok ging.

Oh ja voor mij trouwens alleen nog maar een ziekenhuisbevalling. Reinier de Graaf heeft een super kraamafdeling Zelfs op 2 inleidingen kan ik erg goed terugkijken.

ik ben twee keer bevallen in ziekenhuis, maar dat is dan ook de gewoonte in belgië. Je moet bij je gynaecoloog niet over thuisbevallingen beginnen, ze zullen het altijd ontraden.

In ieder geval vind ik een ziekenhuis de ideale plek om te bevallen. De medische verzorging voor als er iets misloopt is vlakbij, er is een gynaecoloog en een kinderarts aanwezig bij de bevalling enz.

en dan: vijf dagen nog heerlijk kunnen relaxen, een hele dag door hulp van de vroedvrouwen voor de verzorging van je baby, ook aan de papa leggen ze alles uit.

genieten van het bezoek van familie en vrienden, zonder de zorg of je huis er wel proper bijligt

een aanrader!

quote:

Op woensdag 21 november 2007 15:00 schreef petitlapin2 het volgende:
en dan: vijf dagen nog heerlijk kunnen relaxen, een hele dag door hulp van de vroedvrouwen voor de verzorging van je baby, ook aan de papa leggen ze alles uit.

Volgens mij wordt je in Nederland er na een paar uur uitgeschopt als alles in orde is met de moeder en de baby. Niks 5 dagen relaxen...

quote:

Op woensdag 21 november 2007 15:00 schreef petitlapin2 het volgende:
ik ben twee keer bevallen in ziekenhuis, maar dat is dan ook de gewoonte in belgië. Je moet bij je gynaecoloog niet over thuisbevallingen beginnen, ze zullen het altijd ontraden.

In ieder geval vind ik een ziekenhuis de ideale plek om te bevallen. De medische verzorging voor als er iets misloopt is vlakbij, er is een gynaecoloog en een kinderarts aanwezig bij de bevalling enz.

en dan: vijf dagen nog heerlijk kunnen relaxen, een hele dag door hulp van de vroedvrouwen voor de verzorging van je baby, ook aan de papa leggen ze alles uit.

genieten van het bezoek van familie en vrienden, zonder de zorg of je huis er wel proper bijligt

een aanrader!

Ik heb me gewoon een zelfstandige vroedvrouw gezocht. En de controles gingen bij de gyneacoloog die zij aangeraden had, omdat hij er neutraal tegenover stond.
Uiteindelijk ben ik op het laatste toch nog naar het ziekenhuis gemoeten ivm groen vruchtwater, maar na de geboorte ben ik terug naar huis gegaan. Ik zou er niet moeten aan denken om daar de hele dag te moeten geweest zijn en daarna nog vijf dagen...

Tijdens mijn eerste zwangerschap hield ik in mijn achterhoofd dat een bevalling iets natuurlijks is wat al miljoenen vrouwen vóór mij ondergaan zijn. Ik wilde thuis bevallen waar alles zo natuurlijk mogelijk zou verlopen, mits dat mogelijk was. Geen pijnstilling, geen inleiden bij overtijd lopen. Wat ook erg mee telde om voor een thuisbevalling te kiezen was dat het ziekenhuis hier op 5 minuten afstand zit.

Tijdens de bevalling vertrouwde ik volledig op mijn verloskundige. Zelfs toen ze tijdens het persen zei: 'Maisje (ze is van Zuid Afrikaanse afkomst) we gaan nú naar het ziekenhuis. Er is een lichte bloeding die ik niet kan verklaren en de weeën duren niet lang genoeg, je moet teveel op eigen kracht doen.' dacht ik alleen maar: 'Als jíj het zegt ís het zo, dus bel die ambulance maar'.

Met 1 broeder vóór me, persweeën en 1 broeder áchter me ben ik de trap af gegaan en werd beneden in de huiskamer op de brancard gelegd. Eenmaal in het ziekenhuis (ambulance reed met 30km/u, vermoedelijk omdat ik aan het persen was) kreeg ik een infuus en werd de bevalling overgenomen. Het kindje werd binnen 20 minuten zonder problemen geboren.

We hadden een kamer voor ons alleen en we hebben ongestoord van het kindje kunnen genieten en de Opa en Oma kunnen ontvangen. Ik voelde me zó ontzettend gelukkig, dat het me écht niet uitmaakte of ik die eerste momenten in het ziekenhuis of thuis beleefde. Ze waren MOOI!

Over een paar maanden ga ik de 2e bevalling in en wil ik in elk geval weer thuis beginnen Ik blijf bij mijn standpunt dat een bevalling iets natuurlijks is. Wel ga ik nu een zogenaamd 'geboorteplan' maken, waarin kleine dingetjes komen te staan die ik graag zou willen rond de bevalling. Bijv. geen kunstvoeding en het kindje niet wassen.

Ik zal nooit iemand aanraden om voor het één of het ander te kiezen. Als zwangere vrouw kun je dat het beste zelf bepalen. Het is tijdens een bevalling erg belangrijk dat je je veilig en op je gemak voelt, of dat nu in het ziekenhuis is of thuis.

quote:

Op vrijdag 16 november 2007 21:18 schreef kapitein_pannekoek het volgende:
Tanden trekken doe je toch ook niet thuis ? Daarvoor ga je ook naar de tandarts.

Ik begrijp wat je bedoelt, maar vind dit geen juiste vergelijking. Een bevalling is natuurlijk, tanden trekken niet

quote:

Op zondag 18 november 2007 10:42 schreef Vivi het volgende:
Een kind met zuurstoftekort of erger doordat je er niet snel genoeg iets aan kon doen is nog veel ongezelliger.

En idd, met persweeen alsnog worden vervoerd lijkt me echt een hel

Een verloskundige heeft zuurstof bij zich. Geen reden om 'dan toch maar thuis' te bevallen, maar ik wilde het wel even als eventuele geruststelling hier vermelden.

Dat laatste.. och, op zich viel het wel mee

quote:

Op woensdag 21 november 2007 15:06 schreef GreatWhiteSilence het volgende:

Volgens mij wordt je in Nederland er na een paar uur uitgeschopt als alles in orde is met de moeder en de baby. Niks 5 dagen relaxen...

jammer, in belgië is het standaard vijf dagen...

ik zag er eerlijk gezegd een beetje tegenop om naar huis te gaan, vooral na de eerste, ik vond het heerlijk relax en veilig in het ziekenhuis.

thuis sloeg de stress onmiddellijk toe ...

quote:

Op woensdag 21 november 2007 15:08 schreef lcicle het volgende:


Dat laatste.. och, op zich viel het wel mee

Alleen die laatste drempel voor de ingang van het ziekenhuis, he...

quote:

Op woensdag 21 november 2007 15:09 schreef petitlapin2 het volgende:

[..]

jammer, in belgië is het standaard vijf dagen...

ik zag er eerlijk gezegd een beetje tegenop om naar huis te gaan, vooral na de eerste, ik vond het heerlijk relax en veilig in het ziekenhuis.

thuis sloeg de stress onmiddellijk toe ...

Ik zag het niet zitten om van dat bed te komen na de bevalling, maar toch maar even op mijn tanden gebeten zodat ik naar huis kon. 'tWas een spannend en wankel wandelingetje naar onze auto... Maar wat was ik blij dat ik terug thuis was.

quote:

Op woensdag 21 november 2007 14:26 schreef pepper_961 het volgende:

[..]

Jij "poept" er hele peuters uit van maar 4+ kilo?!

de rest van het pufclubje (meer vergelijk had ik niet) had allemaal kindjes tussen de 2500 en 3500 gram. Toen stak hij wel wat peuterachtig af ja Tuurlijk wel gewoon een baby, maar viel wat groter uit dan ik iig gedacht had...

quote:

Op woensdag 21 november 2007 15:07 schreef Bass-Miss het volgende:

Ik heb me gewoon een zelfstandige vroedvrouw gezocht. En de controles gingen bij de gyneacoloog die zij aangeraden had, omdat hij er neutraal tegenover stond.
Uiteindelijk ben ik op het laatste toch nog naar het ziekenhuis gemoeten ivm groen vruchtwater, maar na de geboorte ben ik terug naar huis gegaan. Ik zou er niet moeten aan denken om daar de hele dag te moeten geweest zijn en daarna nog vijf dagen...

ach kijk, iedereen moet het doen zoals ze het zelf wil natuurlijk. De gedachte aan vroeger naar huis gaan is nooit in me opgekomen, en in mijn vriendenkring nog nooit meegemaakt. Wij doen allemaal onze vijf daagjes uit ( en bij keizersnee zes).

Ik voelde me trouwens zoooooooooo zwak en uitgeput na mijn bevalling dat ik echt geen zin zou gehad hebben om die dag nog naar huis te gaan.

Wat mij een beetje dwars zit om het de volgende keer thuis te doen, is dat ik zo enorm geschreeuwd heb...

Je kan hier ook gerust kraamhulp aanvragen, hoor.
Ik heb dat niet gedaan, maar je kan veertig uur krijgen.

quote:

Op woensdag 21 november 2007 15:09 schreef petitlapin2 het volgende:

[..]

jammer, in belgië is het standaard vijf dagen...

Dat lijkt mij dus echt verschrikkelijk, ben blij dat dat hier in Nederland niet zo is.

Nee, ik vind het heerlijk om thuis te zijn en helemaal na iets indrukwekkends als een bevalling, hoop echt dat de 2de ook thuis wordt geboren.

quote:

Op woensdag 21 november 2007 15:51 schreef Bass-Miss het volgende:
Wat mij een beetje dwars zit om het de volgende keer thuis te doen, is dat ik zo enorm geschreeuwd heb...

Bij mij mompelde de gynaecoloog volgens manlief: 'persen, niet schreeuwen'

quote:

Op woensdag 21 november 2007 16:01 schreef Brighteyes het volgende:
Icicle, idd ben ik hier ook begonnen met wat dingen op papier te zetten voor het geval we toch nog in het ziekenhuis belanden.

Er stonden ook wat dingen op mijn kaart, zoals 'niet meteen een oxytocinespuit in mijn been' en 'niet bijvoeden zonder overleg', maar het eerste deden ze bijna alsnog (ik zag ze nog net op tijd met een grote naald richting mijn been gaan) en het tweede ook (baby was even meegenomen om te temperaturen dus ik ging plassen, kom ik terug, zie ik nog net dat de nachtverpleegster een cupje leeggiet in mijn kind. Achteraf was dat helemaal niet nodig, zijn bloedsuiker was wel een pietsie laag maar nog niet zo laag dat er ingegrepen zou moeten worden. Maar het was druk en ze wilde niet de kinderarts op hoeven piepen want dat moet schijnbaar standaard als het bloedsuiker te laag wordt). En dat terwijl ik al melk had, als ze me een kolf had gegeven had ik die 20 ml waarschijnlijk wel bij elkaar gekregen.

Dus je moet alsnog blijven opletten.

En dat soort verhalen als wat anneja zegt houden mij er helemaal van tegen om bij voorbaat voor het ziekenhuis te kiezen.
Ik moest een week na de bevalling van mijn tweede naar het ziekenhuis met baarmoederontsteking en ik kreeg direct hulp bij het aanleggen, en ze wilde hem wel in bad doen voor mijn man er was en meer van dat soort dingen. Het kind was al een week oud, blijkbaar hadden ze zich niet echt ingelezen

Oh en qua gillen bij de geboorte..als het hoogzomer is en alle ramen en deuren staan open en de buren zitten buiten te eten..maakt het je niks uit hoor De buren zijn maar binnen verder gaan eten ghehe

quote:

Op woensdag 21 november 2007 15:51 schreef Bass-Miss het volgende:
Wat mij een beetje dwars zit om het de volgende keer thuis te doen, is dat ik zo enorm geschreeuwd heb...

In het ziekenhuis krijg je daar eerder iets over te horen.

Na mijn gevloek op de badkamer, met raam open, lag er een kaartje in de bus van een echtpaar op leeftijd, met iets van; och meisje ik heb zo met je meegeleeft, het zal er nu wel zijn, gefeliciteerd en idd René was er

quote ipv edit

Wel lief, maar ik zou me rotschamen als ik die mensen achteraf tegen zou komen.

Ziekenhuis, vooral omdat het mn eerste wordt... dan ben je nog niet bekend met alles wat je te wachten staat etc.

Zo was het heel warm de avond dat ik weeen kreeg. Het kwam nog niet echt op gang, dus ik stelde manlief voor om samen een klein ommetje te maken. Bij de eerste hoek hier van de straat ging ik ineens door de grond van de pijn. Net toen ik aan manlief hangend de pijn aan het wegzuchten was (het was gelukkig al wel donker) kwam een buurvrouw langs, die was haar hond aan het uitlaten.
Later toen ik eens met Sara wandelde zei ze wel, dat ze al dacht dat ik aan het bevallen was en er niet helemaal op gerekend had dat een stukje lopen de boel zo zou versnellen

quote:

Op woensdag 21 november 2007 18:43 schreef Brighteyes het volgende:

[..]

Bij een vriendinnetje van mij waren de buren ook aan het BBQ'en oid. Maar ze zei dat ze dat op het laatst echt niet meer in de gaten had.

Stiekem ben ik toch wel blij dat het winter is.

Maar voor hetzelfde geld geef je geen kik. Ik was helemaal in mezelf gekeerd en heb volgens J alleen op het allerlaatst toen het hoofdje eruit moest een oerkreet geslaakt. Ik herinner me er niets van, maar voelde het een paar dagen later nog wel in mijn keel.

quote:

Op woensdag 21 november 2007 17:32 schreef Bass-Miss het volgende:
Wel lief, maar ik zou me rotschamen als ik die mensen achteraf tegen zou komen.

Mij maakt het niet uit hoor, in het ziekenhuis horen ze je ook als je veel herrie maakt. Mijn overbuurvrouw lag ook te bevallen toen ik van Cas lag te bevallen. Zij lag echt enorm te schreeuwen tijdens de bevalling zelf en er werd gevraagd of ze zachtjes wilde doen, omdat ik ook moest bevallen. En ik was nog niet aan persen toe en riep tegen Peet; ik wil ook!!

Ik heb volgens mij helemaal geen geluid gemaakt, tenminste geen roepen, schreeuwen of wat dan ook. De buren zag het toch wel, gordijnen dicht om drie uur 's middags!

Ook geen geluid gemaakt volgens mij...

Voor mijn gevoel heb ik de longen uit mijn lijf geschreeuwd en volgens mijn man en verloskundige alleen even op het einde toen ze eruit kwam.
Blijkt achteraf dat ik dus meer een gromgeluid maakte inplaats van gillen, heel mijn keel was ook schor.

quote:

Op woensdag 21 november 2007 21:43 schreef KD-fotografie het volgende:
Voor mijn gevoel heb ik de longen uit mijn lijf geschreeuwd en volgens mijn man en verloskundige alleen even op het einde toen ze eruit kwam.
Blijkt achteraf dat ik dus meer een gromgeluid maakte inplaats van gillen, heel mijn keel was ook schor.

Dat idee had ik ook bij de oudste, maar achteraf hoorde ik van de verpleegkundige en mijn partner dat ik alleen maar heel zachtjes steeds auw auw auwauw zei.

Beter dan mijn vriendin die volgens haar man en naar eigen zeggen keihard fuckaduck, fuck de deurkruk riep en iedereen in haar bijzijn de huid volschold.