OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Haha, wilde net ietsdergelijks typen. Ik werd behoorlijk kinds op den duur Heb nu ook niet het gevoel dat ik volwassener ben dan anderen, al moet ik zeggen dat ik mij op mijn 18e af en toe net 80 voelde vergeleken bij leeftijdsgenoten. Maar dan zit je nog op een leeftijd waarop je denkt dat je de hele wereld in pacht hebt en het allemaal zo goed weet Als je ouder wordt besef je pas hoe nietig je bent. En dat gevoel zal over tien jaar wel weer heel anders zijn.quote:Op dinsdag 25 september 2007 10:30 schreef Brighteyes het volgende:
Ja, of niet. Ik ken ook gevallen van flink ontsporen na het meemaken van vreselijke dingen, in mijn ogen ben je dan juist niet volwassen.
Voor we de discussie krijgen 'ik heb meer meegemaakt met mijn 20 jaar, dan jij met je 35e, dus ik heb meer ervaring'.
Heb nu ook niet het gevoel dat ik volwassener ben dan anderen, al moet ik zeggen dat ik mij op mijn 18e af en toe net 80 voelde vergeleken bij leeftijdsgenoten. Maar dan zit je nog op een leeftijd waarop je denkt dat je de hele wereld in pacht hebt en het allemaal zo goed weet 
Ik denk dat vandaag de dag het een stuk moeilijker is om een stabiel leven te hebben en jong kinderen op te voeden. 1 kind is nog te overzien, maar 2 of meer is al een stuk lastiger.
Je kan immers nooit je volle potentie halen als je als jong-volwassene al met een kind zit. En hoe je het went of keert, een kind verdient diezelfde kansen vind ik. Ik ben ook heel traditoneel in het rollenmodel vind ik. En dat is gebaseerd op het feit dat de maatschappij zo in elkaar zit. Dingen zoals:
Je moet langer doorwerken
ouders moeten beiden werken
Er zijn tig voorzieningen getroffen om dit te stimuleren vanuit de overheid
Huizen zijn onwijs duur
Oppas is duur
Kinderen zijn zowiezo duur
Mannen in dezelfde functie krijgen meer salaris dan vrouwen
Tja je kan wel blijven tafels bedienen en vakken vullen, en je gezin in het levensonderhoud voorzien, maar heb je dan een huis in een kindvriendelijke buurt of woon je 4 hoog achter? Kan je dan 't studeren betalen van 1, 2, of 3 kinderen? Kan je je kinderen (financieel danwel fysiek) stimuleren om hun talenten te ontplooien? Kan je je kinderen dan blootstellen aan allerlei situaties en omgevingen die hun interesse kunnen wekken in iets?
Ik denk dat alles uiteindelijk om geld draait, want geld creeërt weliwaar geen geluk en liefde, maar wel ruimte om je tijd en moeite daarin te steken. Dus kortom, jonge ouders...ik ben er niet echt voorstander van.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over je eigen ontwikkeling, want als begin twintiger ben je nog lang niet uitgepubert lijkt me, dan begint je studententijd normaliter en ook daar leer je je basis leggen voor volwassenheid.
Je kan immers nooit je volle potentie halen als je als jong-volwassene al met een kind zit. En hoe je het went of keert, een kind verdient diezelfde kansen vind ik. Ik ben ook heel traditoneel in het rollenmodel vind ik. En dat is gebaseerd op het feit dat de maatschappij zo in elkaar zit. Dingen zoals:
Je moet langer doorwerken
ouders moeten beiden werken
Er zijn tig voorzieningen getroffen om dit te stimuleren vanuit de overheid
Huizen zijn onwijs duur
Oppas is duur
Kinderen zijn zowiezo duur
Mannen in dezelfde functie krijgen meer salaris dan vrouwen
Tja je kan wel blijven tafels bedienen en vakken vullen, en je gezin in het levensonderhoud voorzien, maar heb je dan een huis in een kindvriendelijke buurt of woon je 4 hoog achter? Kan je dan 't studeren betalen van 1, 2, of 3 kinderen? Kan je je kinderen (financieel danwel fysiek) stimuleren om hun talenten te ontplooien? Kan je je kinderen dan blootstellen aan allerlei situaties en omgevingen die hun interesse kunnen wekken in iets?
Ik denk dat alles uiteindelijk om geld draait, want geld creeërt weliwaar geen geluk en liefde, maar wel ruimte om je tijd en moeite daarin te steken. Dus kortom, jonge ouders...ik ben er niet echt voorstander van.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over je eigen ontwikkeling, want als begin twintiger ben je nog lang niet uitgepubert lijkt me, dan begint je studententijd normaliter en ook daar leer je je basis leggen voor volwassenheid.
Moet je die kleur zien, hoorapparaat-beige !
Tan, wat je schrijft herken ik wel. ik dacht op mn 16e de wereld wel gezien te hebben. Nu al besef ik me dat ik toen nog zo onwetend was. En over 10 jaar zal ik waarschijnlijk lachen om hoeveel ik nu denk te weten.
ik heb best wat meegemaakt. Daar heb ik ook wel een behoorlijke tik aan overgehouden. Zo kan ik een vreselijke angsthaas zijn. Ik kan ook heel slecht tegen alleen zijn. Ik hoop dat ik naar mate ik ouder wordt dat ik dingen beter kan relativeren en dat de onbeheersbare angsten die ik nu soms nog ervaar op een gegeven moment angst wordt waar ik me overheen kan zetten.
ik heb best wat meegemaakt. Daar heb ik ook wel een behoorlijke tik aan overgehouden. Zo kan ik een vreselijke angsthaas zijn. Ik kan ook heel slecht tegen alleen zijn. Ik hoop dat ik naar mate ik ouder wordt dat ik dingen beter kan relativeren en dat de onbeheersbare angsten die ik nu soms nog ervaar op een gegeven moment angst wordt waar ik me overheen kan zetten.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Ja, dergelijke littekens zijn naar. Ik heb ze ook, maar heb er nu weinig last van, dankzij het karakter van mijn partner.
Toch denk ik dat je met die 'tik' je kinderen straks ook iets mee kunt geven, zolang je niet doordraaft. De ervaringen die je hebt opgedaan maken je scherper en allerter op een goed verloop van de jeugd van je eigen kinderen. Althans, zo ervaar ik dat dus. Je kunt je kinderen nooit overal voor behoeden, maar het is een beetje zoals iets in het nieuws horen over kinderverkrachters, ontvoeringen, schoolmoorden, verkeersongevallen met schoolkinderen. Normaal ben je extra allert na zo'n nieuwsbericht, geef je je kinderen nog even wat extra wijze lessen mee in de ijdele hoop ze ergens voor te kunnen behoeden, maar die extra bezorgdheid kabbelt na een paar dagen weer weg.
Maar als je zelf de nodige ellende achter de rug hebt ben je van jezelf al een stuk allerter, ten alle tijden. Denk ik, hoor.
Toch denk ik dat je met die 'tik' je kinderen straks ook iets mee kunt geven, zolang je niet doordraaft. De ervaringen die je hebt opgedaan maken je scherper en allerter op een goed verloop van de jeugd van je eigen kinderen. Althans, zo ervaar ik dat dus. Je kunt je kinderen nooit overal voor behoeden, maar het is een beetje zoals iets in het nieuws horen over kinderverkrachters, ontvoeringen, schoolmoorden, verkeersongevallen met schoolkinderen. Normaal ben je extra allert na zo'n nieuwsbericht, geef je je kinderen nog even wat extra wijze lessen mee in de ijdele hoop ze ergens voor te kunnen behoeden, maar die extra bezorgdheid kabbelt na een paar dagen weer weg.
Maar als je zelf de nodige ellende achter de rug hebt ben je van jezelf al een stuk allerter, ten alle tijden. Denk ik, hoor.
quote:Op dinsdag 25 september 2007 10:30 schreef Brighteyes het volgende:
Ja, of niet. Ik ken ook gevallen van flink ontsporen na het meemaken van vreselijke dingen, in mijn ogen ben je dan juist niet volwassen.
Voor we de discussie krijgen 'ik heb meer meegemaakt met mijn 20 jaar, dan jij met je 35e, dus ik heb meer ervaring'.
Geloof dat ik wel onder de ontspoorde catogorie val.
Maar is ook weer goed gekomen gelukkig, hahaha.
Tan, dat is waar. Alleen moet ik er ook aan denken dat Priscil ook haar eigen fouten moet kunnen maken. Hoe neurotisch ik soms ook kan zijn, toch moet ik het wel loslaten.
Verder moet ik ook zorgen dat mijn angsten niet ook haar angsten worden. Maar zoals ik al probeer te zeggen, ik denk wel dat ik heel volwassen ben, maar ik heb ook nog een hoop te leren en te ervaren.
Verder moet ik ook zorgen dat mijn angsten niet ook haar angsten worden. Maar zoals ik al probeer te zeggen, ik denk wel dat ik heel volwassen ben, maar ik heb ook nog een hoop te leren en te ervaren.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Nou, zal ik me ook eens even melden in deze discussie.
Voor de statistieken: Ik ben 25 jaar (bijna 26) en zwanger van ons eerste kindje.
Wij zijn drie jaar getrouwd en hebben er bewust voor gekozen om te gaan proberen om zwanger te worden.
Sommige mensen vonden bijvoorbeeld toen wij gingen trouwen ons ook erg jong maar we waren toen al iets van 6 jaar bijelkaar. Dus nu zullen er weer mensen zijn die vinden dat we jong zwnager zijn, maar ik denk dat het belangrijk is dat je er zelf met je partner achter staat.
Voor de statistieken: Ik ben 25 jaar (bijna 26) en zwanger van ons eerste kindje.
Wij zijn drie jaar getrouwd en hebben er bewust voor gekozen om te gaan proberen om zwanger te worden.
Sommige mensen vonden bijvoorbeeld toen wij gingen trouwen ons ook erg jong maar we waren toen al iets van 6 jaar bijelkaar. Dus nu zullen er weer mensen zijn die vinden dat we jong zwnager zijn, maar ik denk dat het belangrijk is dat je er zelf met je partner achter staat.
Yesterday is history, tomorrow is a mystery.
@Ticootje, natuurlijk wil je ze als moeder het liefst aan de ketting leggen tot ze 18 zijn en daarna nog iedere stap volgen.
Maar dat is inderdaad niet de gezonde opvoedmethode. Ik zeg altijd (ook alleen maar omdat ik dat eens heb gelezen en het zó waar vond ): loslaten begint al bij de geboorte. Ik laat ze ook vrij, en dat ik - als ze een half uur later thuiskomen dan ik zelf had verwacht - stijf sta van de zenuwen, dat laat ik niet merken (tenzij ik specifiek een tijd had afgesproken, maar dan is het meer een 'principekwestie').
Overigens zijn dat ook dingen die je volgens mij makkelijker kunt als je ouder bent. Maar het kan ook een stukje ervaring in opvoeding zijn. Toen de oudste twee nog klein waren zat ik ze veel meer op de huid, kon al in de stress schieten als ze geen 'dankjewel' zeiden bij de slager. Ik was een beetje té consequent zeg maar, kon die balans niet vinden tussen consequent zijn of accepteren dat je te maken hebt met peuters.
Maar dat is inderdaad niet de gezonde opvoedmethode. Ik zeg altijd (ook alleen maar omdat ik dat eens heb gelezen en het zó waar vond ): loslaten begint al bij de geboorte. Ik laat ze ook vrij, en dat ik - als ze een half uur later thuiskomen dan ik zelf had verwacht - stijf sta van de zenuwen, dat laat ik niet merken (tenzij ik specifiek een tijd had afgesproken, maar dan is het meer een 'principekwestie').
Overigens zijn dat ook dingen die je volgens mij makkelijker kunt als je ouder bent. Maar het kan ook een stukje ervaring in opvoeding zijn. Toen de oudste twee nog klein waren zat ik ze veel meer op de huid, kon al in de stress schieten als ze geen 'dankjewel' zeiden bij de slager. Ik was een beetje té consequent zeg maar, kon die balans niet vinden tussen consequent zijn of accepteren dat je te maken hebt met peuters.
Tan, ik denk wat dat betreft onze aankomende kleine het een stuk makkelijker gaat krijgen dan Priscil.
Wat ik echt vreselijk eng vind is buiten spelen als het al donker is. Maar goed, nu is het om half 8 al donker. Normaal hoeft ze pas om 8 uur binnen te zijn. En in het weekend om half 9. Afgelopen zaterdag zat ik echt een beetje in de stress, ik vond het vreselijk dat ze nog buiten was.
Wat ik echt vreselijk eng vind is buiten spelen als het al donker is. Maar goed, nu is het om half 8 al donker. Normaal hoeft ze pas om 8 uur binnen te zijn. En in het weekend om half 9. Afgelopen zaterdag zat ik echt een beetje in de stress, ik vond het vreselijk dat ze nog buiten was.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Och, dat is ook een fasequote:
Ik ben van de generatie 'een slimme meid' enzovoorts en moest dus gaan studeren (want stel je voor dat je van een man afhankelijk zou zijn ) en dan pas eens aan kinderen denken. Dat komt over een aantal jaren als Rouvoet is uitgespeeld wel weer opnieuw aan de orde.
Variety is the spice of life
Hier mogen ze dat niet eens, in het donker buiten spelen, maar dat is ook omdat we geen lantaarns hebben en ik vrij achteraf woon. Gelukkig willen ze ook niet, want het stikt hier 's avonds van de muizen, egels en vleermuizen.quote:Op dinsdag 25 september 2007 13:44 schreef Ticootje het volgende:
Tan, ik denk wat dat betreft onze aankomende kleine het een stuk makkelijker gaat krijgen dan Priscil.
Wat ik echt vreselijk eng vind is buiten spelen als het al donker is. Maar goed, nu is het om half 8 al donker. Normaal hoeft ze pas om 8 uur binnen te zijn. En in het weekend om half 9. Afgelopen zaterdag zat ik echt een beetje in de stress, ik vond het vreselijk dat ze nog buiten was.
Maar denk dat ik het in een woonwijk ook niet goed zou vinden.
Maar we dwalen nu wel heel ver af van het oorspronkelijke onderwerp.
Denk zelf dat er op zich niets mis is met jong ouderschap, zolang je er als ouder ook zelf achter staat. De ideale leeftijd bestaat ook niet denk ik. Ik verdenk er alleen wel sommige tienermoeders van dat ze het maar al te stoer vinden om jong moeder te zijn en alleen daarom al (stiekem) onveilig vrijen. Dat baseer ik overigens volledig op vooroordelen van de houding die sommigen hebben.
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
quote:Op dinsdag 25 september 2007 14:06 schreef Ticootje het volgende:
http://www.nu.nl/news/124(...)geren_stijgt%27.html
Dit vind ik dan wel weer verontrustend..
Dat laatste verbaasd mij dan weer niet. Althans, wat ik er zo van hoor is de gemiddelde ontmaagdingsleeftijd de laatste jaren drastisch omlaag is gegaan dus dan lijkt me dat de leeftijd voor ongewenste zwangerschappen ook wel mee omlaag gaat.quote:Opmerkelijk is dat er ook enkele zwangerschappen in de leeftijd van 10 tot 14 jaar gemeld zijn.
Maar schokkend is het natuurlijk wel...
***
Tan... het is zo herkenbaar wat je schrijft... Dat "moeder willen/MOETEN zijn van een perfecte peuter" .. Of dat nou komt door het Willen laten zien dat je eht als jonkie heus ook wel goed kan, dat opvoeden.... En buiten spelen als het donker is...? Denk ut niet!! Oudste twee mogen nu zelf naar het sporten en terug, maar het begint me eerlijk gezegd een beetje te donker te worden, dus ik denk er hard over om ze toch maar weer op te gaan halen!! Oudste zit in t laatste jaar van de basisschool en ik moet tot mijn grote schaamte en angst bekennen dat ik toen ik in groep 6 zat al verder de buurt in mocht als zij nu..... Zo af en toe mag ze nu met een groepje vriendinnen naar het winkelcentrum hier in de buurt.... Maar er zijn ook vriendinnen die al helemaal alleen naar de stad mogen..... pffff..... Dat wordt hier toch denk ik een "middelbare schoolstap" En dan toch ook wel met mobieltje..... Voor het geval van een lekke band, of een overbezorgde mama die wil weten of ze nog wel leeft!!
No farewell could be the last one.
If you long to meet again...
If you long to meet again...
ja.... de voorlichting gaat helaas niet samen op met de kinders.... In sommige (leeftijds)gevallen vraag ik me af of ze uberhaupt wel weten waar ze mee bezig zijn.... Is het een uit de hand gelopen spelletje? is het omdat eht erbij "hoort"?
No farewell could be the last one.
If you long to meet again...
If you long to meet again...
Priscil krijgt dit jaar al sexuele voorlichting op school...
Ik kreeg dat in de 3e klas van het voortgezet onderwijs..
Ik kreeg dat in de 3e klas van het voortgezet onderwijs..
I am unconditionally and irrevocably in love with him.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
I'm 97% sure you don't like me, I'm 100% sure I don't care.
Hier wist zoonlief in groep 4 pcies te vertellen hoe het zat... hij ahd een boek van de biebkar van school gelezen!!! Vind het helemaal niet erg dat ie weet/leest van "de bloemetjes en de bijtjes", maar had liever wel gewetend at die boeken op die kar stonden!!quote:Op dinsdag 25 september 2007 14:43 schreef Ticootje het volgende:
Priscil krijgt dit jaar al sexuele voorlichting op school...
Ik kreeg dat in de 3e klas van het voortgezet onderwijs..
No farewell could be the last one.
If you long to meet again...
If you long to meet again...
Denk dat je hier de spijker op de kop slaat. Zo was het voor mij wel, voortdurend dat gevoel hebben dat ik me moest bewijzen, dat ik heus wel een goede moeder was ondanks mijn twintig lentes.quote:Op dinsdag 25 september 2007 14:16 schreef vamperotica het volgende:
Tan... het is zo herkenbaar wat je schrijft... Dat "moeder willen/MOETEN zijn van een perfecte peuter" .. Of dat nou komt door het Willen laten zien dat je eht als jonkie heus ook wel goed kan, dat opvoeden....
Ik denk het eigenlijk niet... ik denk dat het in je karakter zit of niet. Ik heb ook behoorlijk de drang om te bewijzen dat ik een goede moeder ben en Isa een goed opgevoed kindquote:Op dinsdag 25 september 2007 15:16 schreef Tan het volgende:
[..]
Denk dat je hier de spijker op de kop slaat. Zo was het voor mij wel, voortdurend dat gevoel hebben dat ik me moest bewijzen, dat ik heus wel een goede moeder was ondanks mijn twintig lentes.
You can't start a fire without a spark...
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
♥ Isa ♥ | In vuur en vlam
A dirty mind is a joy forever!
Hier niet hoor... De oudste twee MOESTEn keurig opgevoede poppetjes zijn... Er moest en zou een dank je wel af bij de slager enz.. Bij nr 3 werd het al minder, bij nr 4 nog minder en nr 5 da's straks gewoon zo'n irritant rotjong wat al schreeuwend en jankend om vanalles door de winkels rent!quote:Op dinsdag 25 september 2007 15:20 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Ik denk het eigenlijk niet... ik denk dat het in je karakter zit of niet. Ik heb ook behoorlijk de drang om te bewijzen dat ik een goede moeder ben en Isa een goed opgevoed kind
No farewell could be the last one.
If you long to meet again...
If you long to meet again...
Hier zijn 1 en 2 inderdaad 'gedrilld', toch luister(d)en ze niet beter dan nummer 3 en 4, terwijl ik bij hen veel minder streng ben geweest. Maar je leert van je fouten en dat zal ongeacht de leeftijd zijn.quote:Op dinsdag 25 september 2007 15:26 schreef vamperotica het volgende:
[..]
Hier niet hoor... De oudste twee MOESTEn keurig opgevoede poppetjes zijn... Er moest en zou een dank je wel af bij de slager enz.. Bij nr 3 werd het al minder, bij nr 4 nog minder en nr 5 da's straks gewoon zo'n irritant rotjong wat al schreeuwend en jankend om vanalles door de winkels rent!
Ja, dat is natuurlijk net zo goed BS. Dan kun je ook wel zeggen dat het geen zelfverzekerdheid is maar gewoon nog niet het gevaar van dingen inzien. Waarom zou een jonge moeder nou zelfverzekerder zijn dan een oudere (of andersom).quote:Op maandag 24 september 2007 20:36 schreef appelsap het volgende:
Ik was (en ben nog steeds ) 19 toen ik Damian kreeg.
Mijn kraamverzorgster zei ook dat jonge moeders vaak wat natuurlijker met baby's omgaan. Maar volgens haar had dat niks te maken met ouder en wijzer zijn, maar met zelfverzekerdheid.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Dat snapte ik ook nog niet.quote:Op dinsdag 25 september 2007 15:53 schreef Vivi het volgende:
[..]
Ja, dat is natuurlijk net zo goed BS. Dan kun je ook wel zeggen dat het geen zelfverzekerdheid is maar gewoon nog niet het gevaar van dingen inzien. Waarom zou een jonge moeder nou zelfverzekerder zijn dan een oudere (of andersom).
Ik zeg ook niet dat dat is wat ik denk maar dat is wat zij er van denkt.
Persoonlijk denk ik dat het voor iedereen verschillend is en het met je karakter te maken heeft.
Preciesquote:Op dinsdag 25 september 2007 16:37 schreef appelsap het volgende:
[..]
Dat snapte ik ook nog niet.
Ik zeg ook niet dat dat is wat ik denk maar dat is wat zij er van denkt.
Persoonlijk denk ik dat het voor iedereen verschillend is en het met je karakter te maken heeft.
Ik adem in en kalmeer. Ik adem uit en glimlach.
Tja, ik denk dan: "Waarom niet eerst eens zorgen dat je die 'tik' fatsoenlijk hebt verwerkt, lekker in je vel zit, je ook alleen goed voelt, geen irreëele angsten meer hebt, en dán eens zwanger worden?"quote:Op dinsdag 25 september 2007 10:38 schreef Ticootje het volgende:
ik heb best wat meegemaakt. Daar heb ik ook wel een behoorlijke tik aan overgehouden. Zo kan ik een vreselijke angsthaas zijn. Ik kan ook heel slecht tegen alleen zijn. Ik hoop dat ik naar mate ik ouder wordt dat ik dingen beter kan relativeren en dat de onbeheersbare angsten die ik nu soms nog ervaar op een gegeven moment angst wordt waar ik me overheen kan zetten.
Als je een paar jaar zou hebben uitgetrokken om dat te bereiken is het denk ik makkelijker en relaxter om een kind een goede veilige basis te bieden. Plus dat het voor je eigen ontwikkeling ook veel prettiger is.
Míts je eea verwerkt hebt. Anders loop je grote kans te gaan projecteren en compenseren en daar wordt je kind dan de dupe van.quote:Op dinsdag 25 september 2007 10:53 schreef Tan het volgende:
Toch denk ik dat je met die 'tik' je kinderen straks ook iets mee kunt geven, zolang je niet doordraaft.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
zo! schijnbaar leeft deze gedachte nogal sterk gezien de vele reacties in dit topic. Top!
verpachten & verpachten
En dan ben je in een paradijselijke toestand, helemaal klaar voor een kind, en gebeurt er iets noodlottigs waardoor je weer helemaal van voren af aan kunt beginnen.. Ik ben wat minder optimistisch dan jij denk ik, Moonah.
En misschien is het erg flauw, maar ik denk dat kinderen hier over het algemeen heel wat betere kansen hebben om goed op te groeien dan kinderen in bijv oorlogsgebieden. Veel problemen hier zijn ook 'luxeproblemen' (soms lijkt het wel of de menselijke geest misschien ook een bepaalde mate van 'problemen' nodig heeft om te functioneren, maar dat is misschien een vergezochte gedachte die hier offtopic is).
En misschien is het erg flauw, maar ik denk dat kinderen hier over het algemeen heel wat betere kansen hebben om goed op te groeien dan kinderen in bijv oorlogsgebieden. Veel problemen hier zijn ook 'luxeproblemen' (soms lijkt het wel of de menselijke geest misschien ook een bepaalde mate van 'problemen' nodig heeft om te functioneren, maar dat is misschien een vergezochte gedachte die hier offtopic is).
Tja, en sommige dingen zijn nou eenmaal niet te verwerken, moet je dan maar niet aan kinderen beginnen?
pruk, dat lijkt me niet iets dat in het algemeen beantwoord kan worden maar iets dat iedereen voor zichzelf moet afwegen. maar het lijkt me wel belangrijk dat je er op z'n minst over nádenkt of je met wat je ook aan bagage hebt in staat bent om je kind een goede basis mee te geven. zie ook het boek dat ik toevallig van de week al elders aanraadde. een kind op de wereld zetten is wel een verantwoordelijkheid.
niet dat ik overigens denk dat jonge ouders daartoe minder in staat zijn dan oudere ouders, maar wat voor mij persoonlijk wel altijd een belangrijke voorwaarde was om aan kinderen te 'beginnen' was dat ik mezelf er voldoende voor in evenwicht moest voelen en daarnaast dat ik dit alleen wilde doen in een stabiele relatie, met iemand waar ik 't écht samen mee zag zitten en aan zou durven. die omstandigheden heb ik nou eenmaal pas vrij laat bereikt, anders had ik heus niet per se tot m'n 35e gewacht.
[ Bericht 46% gewijzigd door bixister op 26-09-2007 00:24:32 ]
niet dat ik overigens denk dat jonge ouders daartoe minder in staat zijn dan oudere ouders, maar wat voor mij persoonlijk wel altijd een belangrijke voorwaarde was om aan kinderen te 'beginnen' was dat ik mezelf er voldoende voor in evenwicht moest voelen en daarnaast dat ik dit alleen wilde doen in een stabiele relatie, met iemand waar ik 't écht samen mee zag zitten en aan zou durven. die omstandigheden heb ik nou eenmaal pas vrij laat bereikt, anders had ik heus niet per se tot m'n 35e gewacht.
heb ik nou eenmaal pas vrij laat bereikt, anders had ik heus niet per se tot m'n 35e gewacht. 
[ Bericht 46% gewijzigd door bixister op 26-09-2007 00:24:32 ]
MAar Bix, de andere kant is dan dus dat juist de mensen die hun verantwooredlijkheid hoog opnemen, en waarschijnlijk daardoor ook erg verantwoordelijke ouders zullen zijn, het ouderschap langer uitstellen of afstellen omdat ze erg zwaar tillen aan de problemen die zij hebben. Terwijl de "tokkies" zich ongebreideld blijven voortplanten. Ik ken iig (te) veel mensen die waarschijnlijk prima ouders zouden zijn als ze zich daar maar overheen zouden kunnen zetten (soort faalangst eigenlijk, heb ik het kind emotioneel wel genoeg te bieden, etc -- leggen de lat onrealistisch hoog).
da's weer een ander uiterste. Maar enig realisme meenemen in je overwegingen kan geen kwaad denk ik. En wat minder leven met een soort maakbaarheidsideaal v/e ideale samenleving door ideale kinderen door ideale opvoeding van ideale ouders.
ik begrijp wel wat je bedoelt, en natuurlijk zit daar ook wat in, maar het is maar net hoe je 't bekijkt. er wordt in mijn ogen toch juist ook wel vaak wat al te nonchalant gedacht dat 't met de opvoeding allemaal vanzelf wel goed zal gaan, terwijl dat gewoon vaak niet zo is. ik heb ('vroehoeger' ) met kinderen gewerkt die uit huis geplaatst waren om diverse redenen, en uit die periode vooral onthouden dat wanneer dingen niet goed gaan in de vroege kindertijd, dat enorme beschadigingen aan kan richten die erg moeilijk te herstellen zijn. en zoals ingeborg bosch heel goed uit weet te leggen geldt dat ook voor minder extreme gevallen dan die waarbij uithuisplaatsing nodig is.
Ja, maar dat lijkt me bijna een 'voorwaarde' om aan kinderen te beginnen.quote:Op dinsdag 25 september 2007 18:43 schreef Moonah het volgende:
[..]
Míts je eea verwerkt hebt. Anders loop je grote kans te gaan projecteren en compenseren en daar wordt je kind dan de dupe van.
Maar ik bedoelde ook niet dat je een 'tik' (is het trouwens niet tic? voordat het wordt verward met die zogenaamde opvoedkundige tik) moet uitleven op je kinderen, maar dat je het in een voordeel kunt gebruiken door extra alert te zijn.
En ik ben vrij jong meoder geworden maar heb dat eigenlijk nietquote:Op dinsdag 25 september 2007 15:20 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Ik denk het eigenlijk niet... ik denk dat het in je karakter zit of niet. Ik heb ook behoorlijk de drang om te bewijzen dat ik een goede moeder ben en Isa een goed opgevoed kind
Ik ben best wel een onzeker persoon, over mezelf enzow, maar realiseer me nu pas dat ik als moeder eigenlijk helemaa niet onzeker ben. Okay in het begin wel een beetje, maar sinds ik heb leren te vertrouwen op mijn eigen gevoel is dat steeds minder geworden.
Rest your head close to my heart
Never to part, baby of mine ©Dumbo
While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.
Never to part, baby of mine ©Dumbo
While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.
En dat is o.a. wat ik bedoelde met dat moeder worden je verandert. Vroegah had ik helemaal niet echt verantwoordelijkheidsgevoel. En nu welquote:Op woensdag 26 september 2007 00:15 schreef bixister het volgende:
een kind op de wereld zetten is wel een verantwoordelijkheid.
Ik denk trouwens dat poemojn wel en goed punt heeft. Veel mensen willen eerst een "perfecte" situatie creëren voordat ze aan kinderen beginnen. Juiste relatie uiteraard, werk, genoeg geld, groot huis, etc. En zo kun je het blijven uitstellen, want perfect bestaat natuurlijk niet.
En terwijl ik dit typ vraag ik me af of deze mensen als ze eenmaal ouder zijn dan ook meer moeite hebben met de onverwachtse en "onplanbare" dingen waar je mee te maken krijgt als je een kind hebt. Want je kunt alles wel precies uitstippelen, maar een kind trekt meestal toch zijn eigen plan.
Rest your head close to my heart
Never to part, baby of mine ©Dumbo
While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.
Never to part, baby of mine ©Dumbo
While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.
Je zaakjes op orde willen hebben (zoals een huis waarin het kind een eigen kamertje heeft etc. etc.) en wel of niet flexibel kunen omgaan met het feit dat je met een kind niets kan plannen zijn toch wel 2 verschillende dingen en die hebben volgens mij vrij weinig met elkaar te maken.quote:Op woensdag 26 september 2007 08:58 schreef texelonia het volgende:
[..]
En dat is o.a. wat ik bedoelde met dat moeder worden je verandert. Vroegah had ik helemaal niet echt verantwoordelijkheidsgevoel. En nu wel
Ik denk trouwens dat poemojn wel en goed punt heeft. Veel mensen willen eerst een "perfecte" situatie creëren voordat ze aan kinderen beginnen. Juiste relatie uiteraard, werk, genoeg geld, groot huis, etc. En zo kun je het blijven uitstellen, want perfect bestaat natuurlijk niet.
En terwijl ik dit typ vraag ik me af of deze mensen als ze eenmaal ouder zijn dan ook meer moeite hebben met de onverwachtse en "onplanbare" dingen waar je mee te maken krijgt als je een kind hebt. Want je kunt alles wel precies uitstippelen, maar een kind trekt meestal toch zijn eigen plan.
***
quote:Op woensdag 26 september 2007 08:58 schreef texelonia het volgende:
En terwijl ik dit typ vraag ik me af of deze mensen als ze eenmaal ouder zijn dan ook meer moeite hebben met de onverwachtse en "onplanbare" dingen waar je mee te maken krijgt als je een kind hebt. Want je kunt alles wel precies uitstippelen, maar een kind trekt meestal toch zijn eigen plan.
Voor onze situatie sprekend... nee.
Waarom zou je daar als oudere meer moeite mee hebben? Sterker nog, ik ben er nu makkelijker mee als 10 jaar geleden. Alles staat verder op de rit, het enige onverwachtte zit dus in die kinderen. Daar kan ik op anticiperen. Over de rest hoef ik me nauwelijks druk te maken.
Tot op zekere hoogte wel ja, maar sommige mensen willen alles mijn inziens iets té goed geregeld hebben. Dat moet iedereen natuurlijk voor zich weten, maar het was gewoon iets wat ik me afvroeg.quote:Op woensdag 26 september 2007 09:10 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
Je zaakjes op orde willen hebben (zoals een huis waarin het kind een eigen kamertje heeft etc. etc.) en wel of niet flexibel kunen omgaan met het feit dat je met een kind niets kan plannen zijn toch wel 2 verschillende dingen en die hebben volgens mij vrij weinig met elkaar te maken.
Rest your head close to my heart
Never to part, baby of mine ©Dumbo
While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.
Never to part, baby of mine ©Dumbo
While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.
Ja, daar kan ik wel in mee gaan ja. Alsof je pas kinderen kunt krijgen áls je een rijtjeshuis hebt, met stationwagen voor de deur en uitgestippeld pensioenplan. Fuck dat. .quote:Op woensdag 26 september 2007 09:20 schreef texelonia het volgende:
[..]
Tot op zekere hoogte wel ja, maar sommige mensen willen alles mijn inziens iets té goed geregeld hebben.
"I'm interested in anything about revolt, disorder, chaos, especially activity that appears to have no meaning.
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
maar ik denk dat controlfreak zijn, niet met leeftijd te maken heeft
I can only please one person per day. Today is not your day. Tomorrow isn't looking too good either.
Klopt, die mensen heb je zeker. Volgens mij is dat echter meer een karaktertrek dan iets dat leeftijdgerelateerd is.quote:Op woensdag 26 september 2007 09:20 schreef texelonia het volgende:
[..]
Tot op zekere hoogte wel ja, maar sommige mensen willen alles mijn inziens iets té goed geregeld hebben. Dat moet iedereen natuurlijk voor zich weten, maar het was gewoon iets wat ik me afvroeg.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Tuurlijk, die mensen zijn er zeker. Die twijfelen ook tot in den treure of ze het wel moeten doen.
Maar of dat nou echt slecht is... als je er zo over twijfelt moet je er niet aan beginnen zou ik zeggen, je kan namelijk niet meer terug.
Laat ze lekker zou ik zeggen, net als dat de mensen die daar geen fuck om geven en wel zien waar het schip strand ook hun gang moeten kunnen gaan...
Maar of dat nou echt slecht is... als je er zo over twijfelt moet je er niet aan beginnen zou ik zeggen, je kan namelijk niet meer terug.
Laat ze lekker zou ik zeggen, net als dat de mensen die daar geen fuck om geven en wel zien waar het schip strand ook hun gang moeten kunnen gaan...
***
Mwoch, het is ook maatschappelijk opgelegd hoor. Wij kregen echt wel wat scheve en vragende gezichten toen we vertelden dat 'we' zwanger waren en voorlopig lekker in ons huurflatje bleven zitten. Alsof het biologisch gezien onmogelijk is om daar kinderen te krijgen en op te voeden.quote:Op woensdag 26 september 2007 09:23 schreef E.T. het volgende:
maar ik denk dat controlfreak zijn, niet met leeftijd te maken heeft
"I'm interested in anything about revolt, disorder, chaos, especially activity that appears to have no meaning.
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
Dat ligt dan aan de kringen waarin jij verkeerd.quote:Op woensdag 26 september 2007 09:26 schreef Jarno het volgende:
[..]
Mwoch, het is ook maatschappelijk opgelegd hoor. Wij kregen echt wel wat scheve en vragende gezichten toen we vertelden dat 'we' zwanger waren en voorlopig lekker in ons huurflatje bleven zitten. Alsof het biologisch gezien onmogelijk is om daar kinderen te krijgen en op te voeden.
Althans... ik vind het zwaar bekrompen en zou daar geloof ik zelf geen seconde over na denken. Als er ruimte voor de baby is, is het toch prima?
Ik zou wel mijn wenkbrauwen optrekken bij bewust kiezen voor een woonsituatie waar het kindje geen eigen kamertje heeft, dat is in mijn ogen gewoon niet echt handig.
***
quote:Op woensdag 26 september 2007 09:26 schreef Jarno het volgende:
[..]
Mwoch, het is ook maatschappelijk opgelegd hoor. Wij kregen echt wel wat scheve en vragende gezichten toen we vertelden dat 'we' zwanger waren en voorlopig lekker in ons huurflatje bleven zitten. Alsof het biologisch gezien onmogelijk is om daar kinderen te krijgen en op te voeden.
Met jou als vader kan ik me wel iets voorstellen bij de vragende gezichten
I can only please one person per day. Today is not your day. Tomorrow isn't looking too good either.
Oooooh, ging het dáár om. .quote:Op woensdag 26 september 2007 09:30 schreef E.T. het volgende:
[..]
Met jou als vader kan ik me wel iets voorstellen bij de vragende gezichten
.
"I'm interested in anything about revolt, disorder, chaos, especially activity that appears to have no meaning.
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
Ik bedoel absoluut niet dat je eerst een 'paradijslijke toestand' moet scheppen alvorens aan kinderen te beginnenquote:Op dinsdag 25 september 2007 23:48 schreef poemojn het volgende:
En dan ben je in een paradijselijke toestand, helemaal klaar voor een kind, en gebeurt er iets noodlottigs waardoor je weer helemaal van voren af aan kunt beginnen.. Ik ben wat minder optimistisch dan jij denk ik, Moonah.
En misschien is het erg flauw, maar ik denk dat kinderen hier over het algemeen heel wat betere kansen hebben om goed op te groeien dan kinderen in bijv oorlogsgebieden. Veel problemen hier zijn ook 'luxeproblemen' (soms lijkt het wel of de menselijke geest misschien ook een bepaalde mate van 'problemen' nodig heeft om te functioneren, maar dat is misschien een vergezochte gedachte die hier offtopic is).
Ik bedoel wél dat het me (eufemistisch gezegd) verstandig lijkt om eerst allerlei traumatische shit uit het verleden die zich in allerlei angsten/fobieën/neuroses enz uit op te ruimen, daar een paar jaar de tijd voor te nemen, en dan pas aan kinderen te beginnen. Als dat dus betekent dat je geen 22 meer bent voordat je vader/moeder wordt is er imo geen man overboord. Sterker nog, zowel de ouder als het kind zullen er alleen maar baat bij hebben.
Yup, ik snap je wel.quote:Op woensdag 26 september 2007 07:50 schreef Tan het volgende:
[..]
Ja, maar dat lijkt me bijna een 'voorwaarde' om aan kinderen te beginnen.
Maar ik bedoelde ook niet dat je een 'tik' (is het trouwens niet tic? voordat het wordt verward met die zogenaamde opvoedkundige tik) moet uitleven op je kinderen, maar dat je het in een voordeel kunt gebruiken door extra alert te zijn.
maar onbewust kan 'extra alert' doorslaan naar 'projecteren van je eigen angsten op je kind'.
En Pruk, even heel kort door de bocht:
Veel leed is te verwerken. Maar dat gaat niet altijd vanzelf. Dat kost tijd, motivatie, doorzettingsvermogen, geduld. Als trauma's werkelijk zó erg zijn dat ze níet te verwerken zijn, dan weet ik idd niet of het in het belang van het kind is dat het geboren gaat worden. Maar dit gaat te veel offtopic.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Dat misschien niet, maar wat poemojn ookal zei, is het misschien wel zo dat die "controlfreaks" juist degenen zijn die op latere leeftijd kinderen krijgen. Omdat die alles zo geregeld willen hebben dat ze het kinderen krijgen maar blíjven uitstellen. waarmee ik dus zeker niet wil zeggen dat alle oudere ouders controlfreaks zijnquote:Op woensdag 26 september 2007 09:24 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Klopt, die mensen heb je zeker. Volgens mij is dat echter meer een karaktertrek dan iets dat leeftijdgerelateerd is.
Rest your head close to my heart
Never to part, baby of mine ©Dumbo
While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.
Never to part, baby of mine ©Dumbo
While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.
