Liever geen atheďst, maar Christen zijn!

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 14:02 schreef Floripas het volgende:
Natuurlijk. We hebben niet allemáál de attentiespanne van een mug met knokkelkoorts.

Volgens mij zijn we min of meer collega's, en getuige dat we allebij de hele dag op fok zitten, uhm..

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 14:05 schreef boyv het volgende:
wat een intellectuele opmerking

Ja het spijt me. Als ik klaar ben met werken zal ik mezelf kastijden met bierdrinken en blote borsten kijken.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 14:11 schreef speknek het volgende:

[..]

Volgens mij zijn we min of meer collega's, en getuige dat we allebij de hele dag op fok zitten, uhm..
[..]

Kunnen we net zo goed metéén neuken, ja. Laten we over natuurlijke selectie vooral rationeel blijven.

quote:

Ja het spijt me. Als ik klaar ben met werken zal ik mezelf kastijden met bierdrinken en blote borsten kijken.

Vergeet niet een halve octaaf onder je register een voetballied ten gehore te brengen. Heuj heuj heuj heuj heuj!!!!

gerst mout en hop is de perfectie combinatie

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 13:40 schreef DennisMoore het volgende:
Maar stel dat je zou kunnen vergeten dat je jezelf voor de gek houdt...

Daar zijn toch drugs voor?

Ik schreef allebij .

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 14:21 schreef speknek het volgende:
Ik schreef allebij .

Dat zag ik, maar ik hield me in, zoals het een kuise vrouw betaamt.

En nakende maisjes laten binnenvallen?

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 14:18 schreef Papierversnipperaar het volgende:

Daar zijn toch drugs voor?

In de hemel zit straks ook iedereen zwaar onder de drugs, vermoed ik, spychedelische pill'n (uitspreken zoals Kamiel Kafka dat doet). Anders houdt niemand het er een eeuwigheid uit, harpjes enzo.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 14:23 schreef Floripas het volgende:
Dat zag ik, maar ik hield me in, zoals het een kuise vrouw betaamt.

So much for natuurlijke selectie huh?

Oh men, we zitten het eerste interessante levensbeschouwing topic sinds jaren (toegegeven, dat komt vooral door mijn post) te verbaggeren. Houd op schij uit.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 14:02 schreef Floripas het volgende:

[..]

Natuurlijk. We hebben niet allemáál de attentiespanne van een mug met knokkelkoorts.

Nee - sommigen van ons kunnen toch zeker wel twee paragrafen lezen zonder... oooeh! tieten in de header...

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 14:40 schreef Triggershot het volgende:

sorry trig - ik zag je post pas na mijn post...

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 14:26 schreef speknek het volgende:

[..]

So much for natuurlijke selectie huh?

Oh men, we zitten het eerste interessante levensbeschouwing topic sinds jaren (toegegeven, dat komt vooral door mijn post) te verbaggeren. Houd op schij uit.

_{Schei uit.}

Ik vroeg me af of er nog een reactie van de OP kwam?

quote:

Op donderdag 6 september 2007 17:00 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Nee, ik denk dat jij zijn/haar standpunt niet helemaal begrijpt. Er wordt gedoeld op het nut na de dood. Volgens het atheďsme is dat nut er niet.

Atheďsme zegt niks over leven na de dood. FYI: er zijn in Nederland meer mensen die in reďncarnatie geloven dan dat e rmoslims zijn.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 15:25 schreef Autodidact het volgende:

[..]

Atheďsme zegt niks over leven na de dood. FYI: er zijn in Nederland meer mensen die in reďncarnatie geloven dan dat e rmoslims zijn.

WHOEAH!! Een tsunami van reďncarnering!

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 15:28 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

WHOEAH!! Een tsunami van reďncarnering!

Yep.

http://www.katholiekneder(...)_objectID584535.html

quote:

“Geloof in de hemel komt het vaakst voor (eenvijfde van alle Nederlanders), gevolgd door het voortbestaan van geest of ziel en het weerzien van familie en dierbaren (beide door iets meer dan 10% van de Nederlanders)”, aldus het KASKI. Andere beelden zoals reďncarnatie (8%) en het voortleven in de herinnering (5%) werden minder vaak genoemd.

Er zijn 6% moslims.

Maar goed, dat maakt niet zo veel uit. Het gaat er in ieder geval om dat atheďsme niks zegt over het leven na de dood of wat de zin van het leven is. Het zegt alleen dat de zin van het leven en het eventuele leven na de dood niets met een bovennatuurlijke god te maken kan hebben. TS maakt de indruk dat er twee opties zijn: god bestaat of er is slechts en materiële wereld waarvan wij onderdeel zijn. Een atheďst kan dat denken, maar hij kan het ook niet denken.

quote:

Op donderdag 6 september 2007 16:56 schreef xprotagonistx het volgende:

Veel liever zou ik oprecht ergens in geloven, bijvoorbeeld een liberale vriendelijke stroming van het Christendom, die alle foute dingen (steniging, verkrachting, ..) in de Bijbel in het juiste tijdsperspectief plaatst

Maareh, TS... wat let je? Als die 'stroming' al niet bestaat, dan begin je 'm toch zelf?

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 15:06 schreef Floripas het volgende:
_{Schei uit.}

Sjeuzus .

quote:

Ik vroeg me af of er nog een reactie van de OP kwam?

TS .

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 15:54 schreef speknek het volgende:

[..]

Sjeuzus .

_{Geeft niet, mijn grammaticagenen zijn dominant, dat fokken we er wel even uit.}

Is de Ts eigenlijk wijzer geworden? Kwam hij een punt maken of ook debatteren? Is het al een gesloten dossier of mogen wij nog op hem inpraten?

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 13:38 schreef boyv het volgende:

[..]

Waaorm zou je willen geloven, als je weet dat je jezelf dan voor de gek houdt?

Omdat het troost biedt en het leven dan zin heeft. Ik moet hier niet teveel over nadenken, want dan ben ik zo geneigd mezelf van kant te maken. Het idee dat we geboren worden en zoveel werk verzetten hier op aarde, alleen maar om weer dood te gaan en vergeten te worden .

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:00 schreef Viking84 het volgende:
Omdat het troost biedt en het leven dan zin heeft. Ik moet hier niet teveel over nadenken, want dan ben ik zo geneigd mezelf van kant te maken. Het idee dat we geboren worden en zoveel werk verzetten hier op aarde, alleen maar om weer dood te gaan en vergeten te worden .

Zorg ervoor dat je niet vergeten wordt.

Maak jezelf van kant op de middenstip van de aftrap van het WK.

een beetje zelfvertrouwen kan geen kwaad

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:00 schreef Viking84 het volgende:

[..]

Omdat het troost biedt en het leven dan zin heeft. Ik moet hier niet teveel over nadenken, want dan ben ik zo geneigd mezelf van kant te maken. Het idee dat we geboren worden en zoveel werk verzetten hier op aarde, alleen maar om weer dood te gaan en vergeten te worden .

Wil jij geen kinderen? Een boek schrijven?

Ik vind het eerder een naargeestig idee dat je zo ontzettend lang dood moet gaan liggen wezen. Nu kun je 't nog niet voorstellen, maar ooit zul je best een beetje klaar zijn met al dat geleef.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:00 schreef Viking84 het volgende:
Het idee dat we geboren worden en zoveel werk verzetten hier op aarde, alleen maar om weer dood te gaan en vergeten te worden .

En daarom moet je trouwens niet vergeten zo nu en dan bier te zuipen, naar blote tieten te staren en een clublied te lallen.


Vrouwen zouden waarschijnlijk gaan shoppen, of zoiets belachelijk banaals.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:12 schreef speknek het volgende:

[..]

En daarom moet je trouwens niet vergeten zo nu en dan bier te zuipen, naar blote tieten te staren en een clublied te lallen.


Vrouwen zouden waarschijnlijk gaan shoppen, of zoiets belachelijk banaals.

Nee joh. Wij vrouwen doen hetzelfde.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:09 schreef Floripas het volgende:

[..]

Wil jij geen kinderen? Een boek schrijven?

Ik vind het eerder een naargeestig idee dat je zo ontzettend lang dood moet gaan liggen wezen. Nu kun je 't nog niet voorstellen, maar ooit zul je best een beetje klaar zijn met al dat geleef.

Kinderen? Nee, dank je.
Een boek schrijven? Ja, leuk, maar je moet wel tot de groten der aarde behoren als je over 10 jaar nog gelezen wordt.

Ik vind het bijna onvoorstelbaar dat we hier gewoon zijn om er te zijn. Om kinderen voort te brengen, gelukkig te zijn, ons te ontwikkelen... Maar waar moet het allemaal toe leiden?!
Maar goed. Aan deze gevoelens ontlenen religies hun bestaansrecht.
Als je dood bent, ben je je tenminste niet bewust van de zinloosheid van het bestaan.

We'll all be forgotten
There's no endless fame

(Within Temptation; en ik laat bewust de volgende twee regels weg ).

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:00 schreef Viking84 het volgende:

[..]

Omdat het troost biedt en het leven dan zin heeft.

Tsja. Als de enige zin die je uit het leven kunt halen afhankelijk is van de gedachte dat er een god / hiernamaals is dan ben je m.i. wel erg triest.

quote:

Ik moet hier niet teveel over nadenken, want dan ben ik zo geneigd mezelf van kant te maken. Het idee dat we geboren worden en zoveel werk verzetten hier op aarde, alleen maar om weer dood te gaan en vergeten te worden .

Al zou er een hiernamaals bestaan dan word je op aarde net zo hard vergeten.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:24 schreef Jernau.Morat.Gurgeh het volgende:

[..]

Tsja. Als de enige zin die je uit het leven kunt halen afhankelijk is van de gedachte dat er een god / hiernamaals is dan ben je m.i. wel erg triest.

Ach, ik heb er best begrip voor dat mensen die van hun geloof aan het vallen zijn / gevallen zijn er moeite mee hebben zingeving op een andere manier te krijgen. Waar ik geen begrip voor heb zijn mensen die claimen dat er zonder hun god geen zin is en impliciet stellen dat anderen dus een zinloos bestaan leiden. De arrogantie.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:14 schreef Floripas het volgende:
Nee joh. Wij vrouwen doen hetzelfde.

Serieus? Ik ben altijd wel verbaasd als er vrouwen in WFL opduiken met existentiele problemen. Kijk, zo'n Immanuel Kant, met z'n scheve bek en groot voorhoofd, die zal wel niet omringd zijn geweest door vrouwen, en had dus genoeg tijd om na te denken. Weinig tieten in zicht. Vrouwelijke filosofen daarentegen, die bestaan eigenlijk niet. Maar dat is ook niet zo gek, want als ze een beetje rondkijken, en toevallig kijken ze naar beneden, dan is het natuurlijk gelijk van "WTF! Check die tieten!" "Lekker kneedbare ronde tieten, hmm"

..

"hmmmm"

Serieus, hoe kunnen jullie je ooit nog ergens op concentreren?

Och, op gegeven moment weten ze het leven waarschijnlijk bijzonder lang te rekken. Genetische therapieën, geavanceerde transplantaties, nano- en biotechnologie etc. Dan zullen de voornaamste doodsoorzaken (in rijke landen) ongelukken en zelfmoorden zijn.

Dat zal het perspectief op 'Wat is er na de dood?' wel drastisch veranderen...

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:31 schreef speknek het volgende:

[..]

Serieus? Ik ben altijd wel verbaasd als er vrouwen in WFL opduiken met existentiele problemen. Kijk, zo'n Immanuel Kant, met z'n scheve bek en groot voorhoofd, die zal wel niet omringd zijn geweest door vrouwen, en had dus genoeg tijd om na te denken. Weinig tieten in zicht. Vrouwelijke filosofen daarentegen, die bestaan eigenlijk niet. Maar dat is ook niet zo gek, want als ze een beetje rondkijken, en toevallig kijken ze naar beneden, dan is het natuurlijk gelijk van "WTF! Check die tieten!" "Lekker kneedbare ronde tieten, hmm"

..

"hmmmm"

Serieus, hoe kunnen jullie je ooit nog ergens op concentreren?

Dude.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:30 schreef Autodidact het volgende:

[..]

Ach, ik heb er best begrip voor dat mensen die van hun geloof aan het vallen zijn / gevallen zijn er moeite mee hebben zingeving op een andere manier te krijgen. Waar ik geen begrip voor heb zijn mensen die claimen dat er zonder hun god geen zin is.

Inderdaad.
Het is natuurlijk wel zo dat ik dik 20 jaar van mijn leven niet beter heb geweten dan dat dit aardse leven bedoeld was om me voor te bereiden op het hiernamaals. Ik heb nooit echt hoeven nadenken over zingeving, want dat kreeg ik gewoon in de schoot geworpen. Ik ben niet ongelukkig, hoor, zeker niet, maar ik ben toch geneigd het leven als een soort spel te zien, een soort Truman-show, een toneelstuk, waarin iedereen z'n act opvoert en dan weer van het toneel verdwijnt zonder op de lange termijn sporen achter te laten. Dat maakt ook dat ik probeer het leven niet zo serieus te nemen. Het is maar een spel. Het is goed om erom te denken dat je anderen niet tot last bent en dat je de wereld ook leefbaar houdt voor toekomstige generaties, maar voor de rest zijn er geen spelregels .

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:33 schreef Viking84 het volgende:

[..]

Inderdaad.
Het is natuurlijk wel zo dat ik dik 20 jaar van mijn leven niet beter heb geweten dan dat dit aardse leven bedoeld was om me voor te bereiden op het hiernamaals. Ik heb nooit echt hoeven nadenken over zingeving, want dat kreeg ik gewoon in de schoot geworpen. Ik ben niet ongelukkig, hoor, zeker niet, maar ik ben toch geneigd het leven als een soort spel te zien, een soort Truman-show, een toneelstuk, waarin iedereen z'n act opvoert en dan weer van het toneel verdwijnt zonder op de lange termijn sporen achter te laten. Dat maakt ook dat ik probeer het leven niet zo serieus te nemen. Het is maar een spel. Het is goed om erom te denken dat je anderen niet tot last bent en dat je de wereld ook leefbaar houdt voor toekomstige generaties, maar voor de rest zijn er geen spelregels .

Ik mis nog het element liefde. Dat maakt het leven weer een stukje interessanter en waardevoller.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:31 schreef speknek het volgende:

[..]

Serieus? Ik ben altijd wel verbaasd als er vrouwen in WFL opduiken met existentiele problemen. Kijk, zo'n Immanuel Kant, met z'n scheve bek en groot voorhoofd, die zal wel niet omringd zijn geweest door vrouwen, en had dus genoeg tijd om na te denken. Weinig tieten in zicht. Vrouwelijke filosofen daarentegen, die bestaan eigenlijk niet. Maar dat is ook niet zo gek, want als ze een beetje rondkijken, en toevallig kijken ze naar beneden, dan is het natuurlijk gelijk van "WTF! Check die tieten!" "Lekker kneedbare ronde tieten, hmm"

..

"hmmmm"

Maar goed, aan de andere kant. Dat betekent dus dat Rand, De Beauvoir, Arendt en Daly gedacht moeten hebben: "wat een smerige tieten, ik ga eens wat opschrijven".

Speciaal voor Viking84 de volgende prachtige vijftien citaten van Kurt Vonnegut. Ik heb niks anders meer nodig. Mijn leven is leuk en volwaardig dankzij (onder andere, natuurlijk), deze regels.
_{Niet om te veel weg te geven over mijn persoonlijke leven, maar ik heb een tijd bijna mijn hele leven gewijd aan de verzorging van een zieke meneer. Na diens overlijden wist ik me ook even geen raad. Ik zou nooit religieus zijn geworden, want zo ben ik niet, maar Vonneguts eenvoudige adagia hielpen me echt.}

(Let wel, in een literaire context. Hij was atheist, maar zag in de esthetiek van het bestaan een reden om te leven.)

1. "I urge you to please notice when you are happy, and exclaim or murmur or think at some point, 'If this isn't nice, I don't know what is.'"

The actual advice here is technically a quote from Kurt Vonnegut's "good uncle" Alex, but Vonnegut was nice enough to pass it on at speeches and in A Man Without A Country. Though he was sometimes derided as too gloomy and cynical, Vonnegut's most resonant messages have always been hopeful in the face of almost-certain doom. And his best advice seems almost ridiculously simple: Give your own happiness a bit of brainspace.

2. "Peculiar travel suggestions are dancing lessons from God."

In Cat's Cradle, the narrator haplessly stumbles across the cynical, cultish figure Bokonon, who populates his religious writings with moronic, twee aphorisms. The great joke of Bokononism is that it forces meaning on what's essentially chaos, and Bokonon himself admits that his writings are lies. If the protagonist's trip to the island nation of San Lorenzo has any cosmic purpose, it's to catalyze a massive tragedy, but the experience makes him a devout Bokononist. It's a religion for people who believe religions are absurd, and an ideal one for Vonnegut-style humanists.

3. "Tiger got to hunt, bird got to fly; Man got to sit and wonder, 'Why, why, why?' Tiger got to sleep, bird got to land; Man got to tell himself he understand."

Another koan of sorts from Cat's Cradle and the Bokononist religion (which phrases many of its teachings as calypsos, as part of its absurdist bent), this piece of doggerel is simple and catchy, but it unpacks into a resonant, meaningful philosophy that reads as sympathetic to humanity, albeit from a removed, humoring, alien viewpoint. Man's just another animal, it implies, with his own peculiar instincts, and his own way of shutting them down. This is horrifically cynical when considered closely: If people deciding they understand the world is just another instinct, then enlightenment is little more than a pit-stop between insoluble questions, a necessary but ultimately meaningless way of taking a sanity break. At the same time, there's a kindness to Bokonon's belief that this is all inevitable and just part of being a person. Life is frustrating and full of pitfalls and dead ends, but everybody's gotta do it.

4. "There's only one rule that I know of, babies—God damn it, you've got to be kind."

This line from God Bless You, Mr. Rosewater comes as part of a baptismal speech the protagonist says he's planning for his neighbors' twins: "Hello, babies. Welcome to Earth. It's hot in the summer and cold in the winter. It's round and wet and crowded. At the outside, babies, you've got about a hundred years here. There's only one rule that I know of, babies—God damn it, you've got to be kind." It's an odd speech to make over a couple of infants, but it's playful, sweet, yet keenly precise in its summation of everything a new addition to the planet should need to know. By narrowing down all his advice for the future down to a few simple words, Vonnegut emphasizes what's most important in life. At the same time, he lets his frustration with all the people who obviously don't get it leak through just a little.

5. "She was a fool, and so am I, and so is anyone who thinks he sees what God is doing."

A couple of pages into Cat's Cradle, protagonist Jonah/John recalls being hired to design and build a doghouse for a lady in Newport, R.I., who "claimed to understand God and His Ways of Working perfectly." With such knowledge, "she could not understand why anyone should be puzzled about what had been or about what was going to be." When Jonah shows her the doghouse's blueprint, she says she can't read it. He suggests taking it to her minister to pass along to God, who, when he finds a minute, will explain it "in a way that even you can understand." She fires him. Jonah recalls her with a bemused fondness, ending the anecdote with this Bokonon quote. It's a typical Vonnegut zinger that perfectly summarizes the inherent flaw of religious fundamentalism: No one really knows God's ways.

6. "Many people need desperately to receive this message: 'I feel and think much as you do, care about many of the things you care about, although most people do not care about them. You are not alone.'"

In this response to his own question—"Why bother?"—in Timequake, his last novel, Vonnegut doesn't give a tired response about the urge to create; instead, he offers a pointed answer about how writing (and reading) make a lonesome world a little less so. The idea of connectedness—familial and otherwise—ran through much of his work, and it's nice to see that toward the end of his career, he hadn't lost the feeling that words can have an intimate, powerful impact.

7. "There are plenty of good reasons for fighting, but no good reason ever to hate without reservation, to imagine that God Almighty Himself hates with you, too."

Though this quote comes from the World War II-centered Mother Night (published in 1961), its wisdom and ugly truth still ring. Vonnegut (who often said "The only difference between Bush and Hitler is that Hitler was elected") was righteously skeptical about war, having famously survived the only one worth fighting in his lifetime. And it's never been more true: Left or right, Christian or Muslim, those convinced they're doing violence in service of a higher power and against an irretrievably inhuman enemy are the most dangerous creatures of all.

8. "Since Alice had never received any religious instruction, and since she had led a blameless life, she never thought of her awful luck as being anything but accidents in a very busy place. Good for her."

Vonnegut's excellent-but-underrated Slapstick (he himself graded it a "D") was inspired by his sister Alice, who died of cancer just days after her husband was killed in an accident. Vonnegut's assessment of Alice's character—both in this introduction and in her fictional stand-in, Eliza Mellon Swain—is glowing and remarkable, and in this quote from the book's introduction, he manages to swipe at a favorite enemy (organized religion) and quietly, humbly embrace someone he clearly still missed a lot.

9. "That is my principal objection to life, I think: It's too easy, when alive, to make perfectly horrible mistakes."

The narrator delivering this line at the end of the first chapter of Deadeye Dick is alluding both to his father's befriending of Hitler and his own accidental murder of his neighbor, but like so many of these quotes, it resonates well beyond its context. The underlying philosophy of Vonnegut's work was always that existence is capricious and senseless, a difficult sentiment that he captured time and again with a bemused shake of the head. Indeed, the idea that life is just a series of small decisions that culminate into some sort of "destiny" is maddening, because you could easily ruin it all simply by making the wrong one. Ordering the fish, stepping onto a balcony, booking the wrong flight, getting married—a single misstep, and you're done for. At least when you're dead, you don't have to make any more damn choices. Wherever Vonnegut is, he's no doubt grateful for that.

10. "Literature should not disappear up its own asshole, so to speak."

Vonnegut touchstones like life on Tralfamadore and the absurd Bokononist religion don't help people escape the world so much as see it with clearer reason, which probably had a lot to do with Vonnegut's education as a chemist and anthropologist. So it's unsurprising that in a "self-interview" for The Paris Review, collected in his non-fiction anthology Palm Sunday, he said the literary world should really be looking for talent among scientists and doctors. Even when taking part in such a stultifying, masturbatory exercise for a prestigious journal, Vonnegut was perfectly readable, because he never forgot where his true audience was.

11. "All persons, living and dead, are purely coincidental."

In Vonnegut's final novel, 1997's Timequake, he interacts freely with Kilgore Trout and other fictional characters after the end of a "timequake," which forces humanity to re-enact an entire decade. (Trout winds up too worn out to exercise free will again.) Vonnegut writes his own fitting epigram for this fatalistic book: "All persons, living and dead, are purely coincidental," which sounds more funny than grim. Vonnegut surrounds his characters—especially Trout—with meaninglessness and hopelessness, and gives them little reason for existing in the first place, but within that, they find liberty and courage.

12. "Why don't you take a flying fuck at a rolling doughnut? Why don't you take a flying fuck at the mooooooooooooon?"

Even when Vonnegut dared to propose a utopian scheme, it was a happily dysfunctional one. In Slapstick, Wilbur Swain wins the presidency with a scheme to eliminate loneliness by issuing people complicated middle names (he becomes Wilbur Daffodil-11 Swain) which make them part of new extended families. He advises people to tell new relatives they hate, or members of other families asking for help: "Why don't you take a flying fuck at a rolling doughnut? Why don't you take a flying fuck at the mooooooooooooon?" Of course, this fails to prevent plagues, the breakdown of his government, and civil wars later in the story.

13. "So it goes."

Unlike many of these quotes, the repeated refrain from Vonnegut's classic Slaughterhouse-Five isn't notable for its unique wording so much as for how much emotion—and dismissal of emotion—it packs into three simple, world-weary words that simultaneously accept and dismiss everything. There's a reason this quote graced practically every elegy written for Vonnegut over the past two weeks (yes, including ours): It neatly encompasses a whole way of life. More crudely put: "Shit happens, and it's awful, but it's also okay. We deal with it because we have to."

14. "I have been a soreheaded occupant of a file drawer labeled 'science fiction' ever since, and I would like out, particularly since so many serious critics regularly mistake the drawer for a urinal."

Vonnegut was as trenchant when talking about his life as when talking about life in general, and this quote from an essay in Wampeters, Foma & Granfalloons is particularly apt; as he explains it, he wrote Player Piano while working for General Electric, "completely surrounded by machines and ideas for machines," which led him to put some ideas about machines on paper. Then it was published, "and I learned from the reviewers that I was a science-fiction writer." The entire essay is wry, hilarious, and biting, but this line stands out in particular as typifying the kind of snappishness that made Vonnegut's works so memorable.

15. "We must be careful about what we pretend to be."

In Mother Night, apolitical expatriate American playwright Howard W. Campbell, Jr. refashions himself as a Nazi propagandist in order to pass coded messages on to the U.S. generals and preserve his marriage to a German woman—their "nation of two," as he calls it. But in serving multiple masters, Campbell ends up ruining his life and becoming an unwitting inspiration to bigots. In his 1966 introduction to the paperback edition, Vonnegut underlines Mother Night's moral: "We are what we pretend to be, so we must be careful about what we pretend to be." That lesson springs to mind every time a comedian whose shtick relies on hoaxes and audience-baiting—or a political pundit who traffics in shock and hyperbole—gets hauled in front of the court of public opinion for pushing the act too far. Why can't people just say what they mean? It's a question Don Imus and Michael Richards—and maybe someday Ann Coulter—must ask themselves on their many sleepless nights.


Mooi, he?

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:31 schreef speknek het volgende:

[..]

Serieus? Ik ben altijd wel verbaasd als er vrouwen in WFL opduiken met existentiele problemen. Kijk, zo'n Immanuel Kant, met z'n scheve bek en groot voorhoofd, die zal wel niet omringd zijn geweest door vrouwen, en had dus genoeg tijd om na te denken. Weinig tieten in zicht. Vrouwelijke filosofen daarentegen, die bestaan eigenlijk niet. Maar dat is ook niet zo gek, want als ze een beetje rondkijken, en toevallig kijken ze naar beneden, dan is het natuurlijk gelijk van "WTF! Check die tieten!" "Lekker kneedbare ronde tieten, hmm"

..

"hmmmm"

Serieus, hoe kunnen jullie je ooit nog ergens op concentreren?

Niet onze eigen tieten, gek. Homo's zitten toch ook niet de hele dag aan hun eigen lichaam?
Tieten van anderen!
En je hebt vrouwelijke filosofen.

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:33 schreef Autodidact het volgende:

[..]

Dude.

Zou hij de hele dag naar zijn glimpaarse broekchampignon zitten kijken?
Hm.... glimpaarse broekchampignon.....

quote:

Op dinsdag 11 september 2007 16:42 schreef Floripas het volgende:

Homo's zitten toch ook niet de hele dag aan hun eigen lichaam?

Je moet af en toe ook 's een hapje eten natuurlijk .