boeddhisme...tijdverspilling of de weg naar een beter leven?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:25 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Psychologie houdt zich niet bezig met het ´ego´ in boeddhistische termen. Psychologie heeft een evolutionair uitgangspunt en beredeneert vanuit overlevingskansen, sociale voordelen, ideale partnerkeuze, etcetera, dit is de sociaal psychologische kant. Dan heb je arbeids en organisatie psychologie en cross culturele psychologie. Aan de gezondheidskant heb je klinisch psychologen, kinder & jeugdpsychologen, neuropsychologen en sinds enkele jaren ook medisch psychologen die zich vooral richten op de interactiviteit tussen lichaam en geest. De psychologie waar jij op doelt is die van Freud en Jung, maar de psychoanalyse is al lang achterhaald en kan denk ik beter in het kader filosofie gezet worden.

Maar is het niet zo dat de resultaten van al deze disciplines op ons mensen worden betrokken? En 99,99% vd mensen in deze wereld identificeren zich met hun verstand. Ook de wetenschappers.

Waar ik het over heb is een nieuw perspectief dat in het westen nog niet te vinden is.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:28 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Maar is het niet zo dat de resultaten van al deze disciplines op ons mensen worden betrokken? En 99,99% vd mensen in deze wereld identificeren zich met hun verstand. Ook de wetenschappers.

Waar ik het over heb is een nieuw perspectief dat in het westen nog niet te vinden is.

`Identiteit´ is een vaag begrip en er is dan ook geen duidelijke definitie van te geven en een geen duidelijke verklaring hoe we onze identiteit vormen. Ik heb er pas nog een tentamen over gehad en dit is wederom meer in de ´realm´ van filosofie, niet psychologie.

Identiteit is toch weten wie je bent? Ga je lang nadenken wie je bent dan zul je nooit weten wie je bent zodat je ook gedrag gaat tonen dat niet bij je past, juist het nadenken zorgt voor een identiteits-crisis in mijn ogen. Te diep spitten in jezelf om vervolgens compleet de kluts kwijt te raken. Kun je het beter simpel houden.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:27 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Dus dit leven is volkomen ZINLOOS en als je dood bent ben je van al het lijden af, dood is dus de ideale status. Ben ik even blij dat ik christen ben.

Het leven is idd zinloos. Het heeft geen nut. Het is alleen nuttig voor het overleven vd soort op lange termijn.

Verder als het leven geen zin heeft, waarom dan niet zorgen dat je in dit zinloze leven zo gelukkig mogelijk wordt? Dat het leven uiteindelijk zinloos is, wil niet zeggen dat je zelf geen betekenis kunt geven aan je leven.

En de dood is juist geweldig! Het is datgene wat waarde geeft aan het leven!! Als we allemaal eeuwig zouden leven zou het leven geen waarde hebben.

Dus ondanks dat het zinloos is op individueel niveau is het niet zonder waarde. Ik weet dat dit een paradox is en dat is nou zo leuk aan het ego: het kan niet leven met paradoxen. Ga voorbij aan je ego en je gaat dingen anders zien.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:35 schreef Dromenvanger het volgende:
Identiteit is toch weten wie je bent? Ga je lang nadenken wie je bent dan zul je nooit weten wie je bent zodat je ook gedrag gaat tonen dat niet bij je past. Te diep spitten in jezelf om vervolgens compleet de kluts kwijt te raken. Kun je het beter simpel houden.

Je gaat denken hoe je bent, maar het gaat erom dat je weet wie je bent en hoe je in dit leven staat. Geen twijfel, jij bent jij en ik ben ik.

Je identiteit is in feite je ego. Het is een op het verstand gebaseerd gevoel van ik. Het is een resultaat van al je ervaringen en herinneringen die allemaal op een of andere manier in samenwerking met je overtuigingen (die gevormd worden door je ervaringen) een bepaalde waarde krijgen en op die manier bijdragen aan nieuwe of aangepaste overtuigingen. Je identiteit is dan de som van al je overtuigingen.

Omdat overtuigingen aan verandering onderhevig zijn, zal je identiteit ook constant veranderen.

De enige constante die er is, is de observeerder van het verstand. Dat is wie je echt bent. Denk daar maar eens over na.... Je hebt al die gedachten die je als het ware in je hoofd voorbij ziet komen. Maar wie of wat is datgene dat die gedachten ziet?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:42 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Je identiteit is in feite je ego. Het is een op het verstand gebaseerd gevoel van ik. Het is een resultaat van al je ervaringen en herinneringen die allemaal op een of andere manier in samenwerking met je overtuigingen (die gevormd worden door je ervaringen) een bepaalde waarde krijgen en op die manier bijdragen aan nieuwe of aangepaste overtuigingen. Je identiteit is dan de som van al je overtuigingen.

Omdat overtuigingen aan verandering onderhevig zijn, zal je identiteit ook constant veranderen.

De enige constante die er is, is de observeerder van het verstand. Dat is wie je echt bent. Denk daar maar eens over na.... Je hebt al die gedachten die je als het ware in je hoofd voorbij ziet komen. Maar wie of wat is datgene dat die gedachten ziet?

Ik ben de observeerder van al die gedachtes en hecht waarde aan gedachtes en herinningeringen waarmee ik mezelf ga indentificeren waardoor ik een bepaald zelfbeeld ga krijgen. Dat zelfbeeld is dan naar mezelf kijken en dat is vaak lastig omdat je steeds jezelf gaat beoordelen terwijl niet beoordelen makkelijker kan zijn. Ben ik actief in het heden dan observeer ik minder omdat ik bezig ben met handelen, het moment van kijken naar het verleden zorgt voor een bepaald zelfbeeld. Op het moment handelen kan vaak alleen maar voor een goed gevoel of juist voor stress zorgen omdat de situatie niet goed verloopt dan is kijken naar jezelf vaak niet mogelijk omdat je bezig bent met een bepaalde instelling. Zo intensief bezig zijn met handelen dat je dus ook geen tijd hebt om naar jezelf te kijken, pas later observeren hoe het ging waar ik weer een oordeel ga vormen hoe ik handelde, dat kan dus al 10 seconde later gebeuren wanneer ik bijvoorbeeld de winkel uitloop. Altijd achteraf kijken dus ook. Moeilijk maar vaak ben ik bezig met een beoordeling over hoe ik functioneer. Alsof er een tweede persoon is die boven me staat en die mij aan het bekijken is en dan ben ik die 2e persoon en tevens de 1e persoon.

Gedrag vertoond in het verleden en vervolgens een waarde toekennen in het heden zodat je constant in het verleden blijft hangen is iets waar ik vaak mee te kampen heb. Mezelf beoordelen in het nu is dan nodig en dat probeer ik dus ook vaker, een identiteit gebaseerd op hoe ik nu ben inplaats van alles dat ik in de afgelopen 29 jaar gedaan heb.

Je hebt nog anderen die jou beoordelen en aanspreken op een tijd van toen, en ook dat houdt je verleden in stand. Mensen die vragen hoe het met je gaat en vervolgens ga je weer spitten in je verleden. Alsof het verleden maar steeds blijft achtervolgen.

Verleden ligt achter een mens en het heden is om in te leven, maar vaak speelt het verleden dus zeker mee. Je bent een verzameling van ervaringen ook. Het verleden vormt je in zekere mate.

[ Bericht 5% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 05-07-2007 18:55:06 ]

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:35 schreef Dromenvanger het volgende:
Identiteit is toch weten wie je bent? Ga je lang nadenken wie je bent dan zul je nooit weten wie je bent zodat je ook gedrag gaat tonen dat niet bij je past, juist het nadenken zorgt voor een identiteits-crisis in mijn ogen. Te diep spitten in jezelf om vervolgens compleet de kluts kwijt te raken. Kun je het beter simpel houden.

Ja je hebt allerlei definities van identiteit. Zo heb je de cartesiaanse versie waarin alles te betwijfelen valt en alleen de denkende substantie waaraan niet te twijfelen valt je identiteit is, John Locke die met de theorie over ´identiteit is je herinneringen´ kwam, narratieve identiteit waarbij mensen een verhaal van hun leven maken en daar hun identiteit aan ontleden etc.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:42 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Je identiteit is in feite je ego. Het is een op het verstand gebaseerd gevoel van ik. Het is een resultaat van al je ervaringen en herinneringen die allemaal op een of andere manier in samenwerking met je overtuigingen (die gevormd worden door je ervaringen) een bepaalde waarde krijgen en op die manier bijdragen aan nieuwe of aangepaste overtuigingen. Je identiteit is dan de som van al je overtuigingen.

Omdat overtuigingen aan verandering onderhevig zijn, zal je identiteit ook constant veranderen.

De enige constante die er is, is de observeerder van het verstand. Dat is wie je echt bent. Denk daar maar eens over na.... Je hebt al die gedachten die je als het ware in je hoofd voorbij ziet komen. Maar wie of wat is datgene dat die gedachten ziet?

Je hebt het nu over attitudes. Attitudes vormen inderdaad voor jezelf een deel van je identiteit, daar ontleen je je eigen positie en de manier waarop je denkt en je gedraagt aan. De ´obersveerder´ is het reflexieve bewustzijn.
Dit heeft echter niets met boeddhisme te maken toch ?

En Ali, verder wilde ik even zeggen dat ik het mooi vind dat je psychologie studeert want ik vind het allemaal heel erg interessant. Maar in de hedendaagse psychologie weten ze ook niet alles. Het zou kunnen dat we in de arrogante technologisch hoogstaande westerse wereld de meeste antwoorden al hebben, maar de psychologie is nog een vrij onontgonnen gebied.

Denk bijvoorbeeld aan de wetenschap waar de quantumtheorie plotseling alles op zn kop zetten. En nu heb je zelfs de string theorie die het allemaal nog gekker maakt. Ik denk dat in de psychologie ook zo'n doorbraak kan komen. En ik denk dat datgene wat ik in dit topic heb beschreven, die doorbraak moet zijn.

Vergeet niet dat boedhistische monniken al duizenden jaren bezig zijn met het ontrafelen van de mysteries rondom het verstand, het ego, identiteit enz.

In het westen zijn wij een andere weg ingeslagen, namelijk die van de materie, de technologie en de wetenschap. Hierin zijn wij veel verder. Maar het zou arrogant zijn van ons om boedhisme zomaar even aan de kant te schuiven als iets ouderwets en onzinnigs.

Het is niet zonder reden dat boedhisme in populariteit aan het winnen is in het westen. Verder moet ik nog zeggen dat het boedhisme ook sub-stromingen en ideeen heeft waar ik persoonlijk niets mee heb. Sommigen boedhisten vinden namelijk dat je geen insecten moet doden. Dat gaat mij dan weer te ver.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:52 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Je hebt het nu over attitudes. Attitudes vormen inderdaad voor jezelf een deel van je identiteit, daar ontleen je je eigen positie en de manier waarop je denkt en je gedraagt aan. De ´obersveerder´ is het reflexieve bewustzijn.
Dit heeft echter niets met boeddhisme te maken toch ?

En dat reflexieve bewustzijn, dat ben jij! Dat is je "echte ik".

En in hoeverre dit met boedhisme te maken heeft....? Ik weet dat er veel substromingen zijn die dingen anders zien en anders uitleggen. Net zoals dit in het christendom gebeurt. Wat ik hierboven allemaal geschreven heb is wat ik van het boedhisme ken.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:53 schreef Probably_on_pcp het volgende:
En Ali, verder wilde ik even zeggen dat ik het mooi vind dat je psychologie studeert want ik vind het allemaal heel erg interessant. Maar in de hedendaagse psychologie weten ze ook niet alles. Het zou kunnen dat we in de arrogante technologisch hoogstaande westerse wereld de meeste antwoorden al hebben, maar de psychologie is nog een vrij onontgonnen gebied.

Denk bijvoorbeeld aan de wetenschap waar de quantumtheorie plotseling alles op zn kop zetten. En nu heb je zelfs de string theorie die het allemaal nog gekker maakt. Ik denk dat in de psychologie ook zo'n doorbraak kan komen. En ik denk dat datgene wat ik in dit topic heb beschreven, die doorbraak moet zijn.

Vergeet niet dat boedhistische monniken al duizenden jaren bezig zijn met het ontrafelen van de mysteries rondom het verstand, het ego, identiteit enz.

In het westen zijn wij een andere weg ingeslagen, namelijk die van de materie, de technologie en de wetenschap. Hierin zijn wij veel verder. Maar het zou arrogant zijn van ons om boedhisme zomaar even aan de kant te schuiven als iets ouderwets en onzinnigs.

Het is niet zonder reden dat boedhisme in populariteit aan het winnen is in het westen. Verder moet ik nog zeggen dat het boedhisme ook sub-stromingen en ideeen heeft waar ik persoonlijk niets mee heb. Sommigen boedhisten vinden namelijk dat je geen insecten moet doden. Dat gaat mij dan weer te ver.

Nee, in de psychologie doet men er wel onderzoek naar, en ik moet zeggen dat de opvattingen die ik in mijn studie kreeg vaak genoeg niet strookten met mijn toenmalige geloofsysteem, zoals ook nu bij jou, maar het heeft niet veel zin om te zeggen dat boeddhisme alle antwoorden zou hebben over het 'zijn'. Er komt nogal wat bij kijken als je even het hele bewustzijn wil verklaren. We weten dat de hersenen voor bewustzijn zorgen, maar hoe dat dan precies werkt, hoe simpele elektronische signalen omgezet worden in geuren en kleuren

Oh en over die insecten, natuurlijk dood je die niet, alles is 1 goddelijk bewustzijn dus die insecten ook. In het hindoeisme is het helemaal mooi, daar geloven ze dat mensen in dieren gereincarneerd kunnen worden, dus ook in de bekende koeien en ratten, met als gevolg dat koeien midden op straat lopen te schijten en het in huizen barst van de ziektedragende ratten Dan prefereer ik toch de uberhygienische christelijke God, die duidelijk bepaalde dieren onrein noemt.

[ Bericht 2% gewijzigd door Ali_Kannibali op 05-07-2007 19:47:57 ]

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:58 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

En dat reflexieve bewustzijn, dat ben jij! Dat is je "echte ik".

En in hoeverre dit met boedhisme te maken heeft....? Ik weet dat er veel substromingen zijn die dingen anders zien en anders uitleggen. Net zoals dit in het christendom gebeurt. Wat ik hierboven allemaal geschreven heb is wat ik van het boedhisme ken.

En wat is dan het besef van het reflexieve bewustzijn? En het besef van dat besef weer dan? En wat is de substantie die denkt dat hij denkt dat hij denkt dat hij denkt dat hij denkt dat hij denkt ad infinitum? Waar trek je de grens waar het werkelijke 'ik' huist?

[ Bericht 9% gewijzigd door Ali_Kannibali op 05-07-2007 19:36:45 ]

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 19:23 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

En wat is dan het besef van het reflexieve bewustzijn? En het besef van dat besef weer dan? En wat is de substantie die denkt dat hij denkt dat hij denkt dat hij denkt dat hij denkt dat hij denkt ad infinitum? Waar trek je de grens waar het werkelijke 'ik' huist?

Geen flauw idee. Ik weet wel dat denken en bewustzijn niet synoniem zijn. Bewustzijn neem waar. En denken is een onderdeel van deze intelligentie.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 20:09 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Geen flauw idee. Ik weet wel dat denken en bewustzijn niet synoniem zijn. Bewustzijn neem waar. En denken is een onderdeel van deze intelligentie.

Welke intelligente?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 12:39 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Ik doe dat omdat ik denk dat ik beide kanten van het verhaal nu heb meegemaakt, leven als een mystieke, een gnost, een boeddha, theosoof, eigenlijk een combanitie van al die dingen tegelijk, niet zozeer door er over te lezen, maar door het te ervaren, doordat ik geindoctrineerd ben door trippen waardoor die filosofien als een bom op mij ingeslagen zijn, en dat in eerste instantie fantastisch leek, maar bij nader inzien toch echt helemaal verkeerd bleek. Dat probeer ik duidelijk te maken. Het probleem met dit soort dingen is eigenlijk dat je het pas ziet zodra je eruit bent, ik had precies hetzelfde gereageerd als jullie nu pak m beet een jaar geleden, pas na mijn bekering drong het echt door hoe dit soort filosfien met je mind kunnen fucken en je absoluut niet verder helpen.

Een beetje zoals sommige ex-rokers lid worden van de Club van Actieve Niet-rokers?

Persoonlijk vind ik, dat je er weinig op vooruitgegaan bent: het fanatisme waarmee je snoof en spoot etc. heb je alleen een andere richting gegeven. Daar ga je maar marginaal mee vooruit in mijn ogen. Hoogstens kun je zeggen dat het gezonder is om op zondag langs de deuren te gaan dan de hele zondag lam te liggen.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 12:29 schreef Ali_Kannibali het volgende:

Ja een deel van je blijft leven en komt weer in een ander lichaam terecht dus ben je echt dood gegaan? Nee. Wil je nu gaan beweren dat bij reincarnatie je eigenlijk wel echt dood gaat dan? Dan kan ik je niet serieus nemen. In het christendom krijg je 1 leven, daarin zul je je waar moeten maken. Daarna ga je dood, je levensadem keert terug naar God. Bij de wederopstanding worden de ´righteous´ levend gemaakt, zij gaan naar de hemel. De ´wicked´ worden gedood. 1000 jaar lang blijven de ´righteous´ bij Jezus in de hemel. In die tijd kan iedereen zien hoe God geoordeeld heeft, waarom hij bepaalde mensen heeft gedood en welke hij nu mee de hemel in heeft genomen. Na de 1000 jaar komt er een tweede wederopstanding, de satan wordt vrijgelaten, misleid de mensen opnieuw (door bijvoorbeeld te zeggen dat hij voor die wederopstanding heeft gezorgd) en iedereen kan zien waarom die mensen niet in de hemel terecht zijn gekomen, omdat ze God haten. Daarna branden ze tot ze as geworden zijn en thats it. Is dit nu reincarnatie? Nee natuurlijk niet. Wat de slang bedoelde is dat als je zou zondigen tegen God je niet dood zou gaan, maar dit is dus duidelijk wel het geval.

Zo, en dit is een heilsleer? Dit vind ik net zo ziek als tegen een ouder die een kind heeft verloren te zeggen dat ze het verlangen naar dat kind los moeten laten.
Een boeddhist doet dat trouwens ook niet. Ik kreeg ooit een mooie kaart uit de tarot van Bhagwan.

Een vrouw komt bij de meester en doet haar beklag, dat ze een kind verloren is aan een ongeluk. En of de meester haar kan troosten.
De meester zegt tegen haar: "Ga naar het dorp beneden en ga een handje rijst halen uit een huis, waar nog nooit iemand gestorven is. Kom mij dat brengen en ik zal je antwoord geven."
De vrouw gaat naar het dorp om een handje rijst te halen. In het eerste huis waar ze aanklopt, begint de man die opendoet te huilen bij haar vraag. Want hij heeft juiste en week geleden zijn vrouw begraven. Bij het tweede huis wordt ze weggejaagd: hoe durft ze zoiets te vragen aan een gezin, waarvan de geliefde oma en opa gestorven zijn. In het derde huis is een half jaar geleden een zoontje opgegeten door een tijger. In het vierde huis is een jonge man gesneuveld in het leger.
In elk huis is er wel wat, maar ze gaat door, want ze wil antwoord hebben van de goeroe. Die nacht slaapt ze ergens onder een afdakje en de volgende dag gaat ze verder zoeken. Ze gunt zich amper tijd om te eten en vermagert dan ook snel.
Na een week heeft ze het hele dorp gehad en ze gaat moedeloos terug naar de goeroe. Maar terwijl ze terug loopt, laat ze alle verhalen van de afgelopen week nog eens door haar gedachten gaan. En als ze boven bij de goeroe is, heeft ze zelf haar antwoord gevonden. De dood hoort bij het leven, iedereen gaat dood. Dat is verdrietig, maar er is niks aan te doen. Ook ik ga dood en dan zijn er mensen verdrietig,

Of zoiets.
Dat is toch niet ziek?

Dat wat kees22 hierboven quote had ik nog niet gezien. Omdat jouw ervaring slecht was Ali, ligt het probleem bij het boedhisme?

Bij mij is t juist mijn redding geweest!

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 20:52 schreef Kees22 het volgende:

[..]

Een beetje zoals sommige ex-rokers lid worden van de Club van Actieve Niet-rokers?

Persoonlijk vind ik, dat je er weinig op vooruitgegaan bent: het fanatisme waarmee je snoof en spoot etc. heb je alleen een andere richting gegeven. Daar ga je maar marginaal mee vooruit in mijn ogen. Hoogstens kun je zeggen dat het gezonder is om op zondag langs de deuren te gaan dan de hele zondag lam te liggen.

Weet jij wat er precies veranderd is dan? Kan jij beoordelen of ik marginaal vooruit ben gegaan?

En ik snoof en spoot niet, dat is goor, ik gebruikte voornamelijk paddo's.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 21:03 schreef Kees22 het volgende:

[..]

Zo, en dit is een heilsleer? Dit vind ik net zo ziek als tegen een ouder die een kind heeft verloren te zeggen dat ze het verlangen naar dat kind los moeten laten.
Een boeddhist doet dat trouwens ook niet. Ik kreeg ooit een mooie kaart uit de tarot van Bhagwan.

Het ging erom of boeddhisme een goede invloed zou zijn op psychologische hulpverlening, en ik gaf aan waarom niet. Er is nooit gezegd dat het christelijke geloof een goede hulp zou zijn bij psychotherapie, dus kan je het ook niet ziek noemen.

quote:

Een vrouw komt bij de meester en doet haar beklag, dat ze een kind verloren is aan een ongeluk. En of de meester haar kan troosten.
De meester zegt tegen haar: "Ga naar het dorp beneden en ga een handje rijst halen uit een huis, waar nog nooit iemand gestorven is. Kom mij dat brengen en ik zal je antwoord geven."
De vrouw gaat naar het dorp om een handje rijst te halen. In het eerste huis waar ze aanklopt, begint de man die opendoet te huilen bij haar vraag. Want hij heeft juiste en week geleden zijn vrouw begraven. Bij het tweede huis wordt ze weggejaagd: hoe durft ze zoiets te vragen aan een gezin, waarvan de geliefde oma en opa gestorven zijn. In het derde huis is een half jaar geleden een zoontje opgegeten door een tijger. In het vierde huis is een jonge man gesneuveld in het leger.
In elk huis is er wel wat, maar ze gaat door, want ze wil antwoord hebben van de goeroe. Die nacht slaapt ze ergens onder een afdakje en de volgende dag gaat ze verder zoeken. Ze gunt zich amper tijd om te eten en vermagert dan ook snel.
Na een week heeft ze het hele dorp gehad en ze gaat moedeloos terug naar de goeroe. Maar terwijl ze terug loopt, laat ze alle verhalen van de afgelopen week nog eens door haar gedachten gaan. En als ze boven bij de goeroe is, heeft ze zelf haar antwoord gevonden. De dood hoort bij het leven, iedereen gaat dood. Dat is verdrietig, maar er is niks aan te doen. Ook ik ga dood en dan zijn er mensen verdrietig,

Of zoiets.
Dat is toch niet ziek?

De dood hoort bij het leven ja, helaas is dat nu het geval. Is nu het leed opgelost?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 12:10 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Ik kan God niet aantonen nee. Maar ik heb wel meer reden om daarin te geloven dan een boeddhanatuur. Zoals ik al als voorbeeld nam, kijk naar kleine kinderen, die zijn echt niet constant zo schattig en lief als je op basis van die theorie zou verwachten.
Het gaat mij er niet om dat ik gelijk heb, dat ik in de hemel kom en een ander niet, wat een onzin weer.

Jij gaat uit van goed versus kwaad, waar leerstellingen als het boeddhisme daar helemaal niet over gaan, die gaan over balans....

Niets is zwart of wit, alles heeft grijsschakeringen, zo ook de mens, er bestaat niet het ultieme goede, er bestaat balans, zou iets alleen maar goed zijn is het niet ok, zou iets helemaal slecht zijn is het ook niet ok.

Dit zal wel te maken hebben met jouw geloofsvorm, waar een god buiten de schepping geplaatst is, als mannelijk archetype neergezet is(waardoor mannelijk en vrouwelijk, die balans, uit elkaar getrokken zijn) waar er goed bestaat en kwaad in god en duivelvorm, al het goede aan god gehangen wordt(ook al heeft hij aardig wat nare eigenschappen zoals jaloesie) en al het slechte aan de duivel.

Kijk de wereld in en zie dat het zo niet is, dat het een balans is.