boeddhisme...tijdverspilling of de weg naar een beter leven?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 12:12 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Ach ja, dus alle heroine spuiters hebben effecten door het placebo effect, das waar ook.

Juist. Leer lezen man. Ik zeg dat in een normaal mens zijn gemoedstoestand direct samenvalt met de fysieke gebeurtenissen in de hersenen. Het een veroorzaakt het ander niet. Als jij hier toch een causaal verband in wil gaan zien, dan is het toedienen van drugs die de gemoedstoestand veranderen geen goede test, die veranderen namelijk zowel de gemoedstoestand als de fysieke gebeurtenissen in de hersenen. Die twee zijn dus ook daar gelinkt.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 12:14 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Ik zal je wat leuks vertellen, ik ben hierdoor psychologie gaan studeren, ik was er ook van overtuigd dat de mensheid dit soort dingen nodig had. Maar nader bekeken kan je er helemaal nķets mee. Probeer iemand die bv zijn of haar kind is verloren maar te helpen met boeddhisme, door ze duidelijk te maken dat het lijden op moet houden doordat ze die behoefte van dat kind nog bij zich willen hebben moeten loslaten. Dat is toch ziek.

Dat is inderdaad ziek, maar niet boeddhistisch. Boeddhisme gaat er juist om dat je inziet en accepteert dat het lijden wordt veroorzaakt doordat je je kind bij je wil hebben en dat niet kan - door in te zien dat je ongelukkig wordt van het najagen van geluk. De ouder die zijn kind heeft verloren moet niet de behoefte loslaten, maar juist doorleven/verwerken. Boeddhisme kan hier zeker bij helpen, omdat de persoon stil staat bij de zaken en daardoor leert wat voor een impact het op hem/haar heeft gehad.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 12:15 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Ik verwijs naar jouw eerdere stelling:
[..]

Wat bedoelde je daar dan precies?

Dat staat er toch letterlijk!

quote:

Het is inderdaad een feit dat we dood gaan. Maar reincarnatie wil niet zeggen dat je niet dood gaat. Het wil zeggen dat er een deel van je is dat voortleeft (een ziel oid) die weer in een ander lichaam verder kan leven. Hoe zit dit nu in het christendom (daar is toch ook een hiernamaals? en hoe verschilt het leven na de dood in het christendom van dat van het boeddhisme - behalve dat het in het christendom in de hemel/hel is en in het boeddhisme op aarde?)

Ja een deel van je blijft leven en komt weer in een ander lichaam terecht dus ben je echt dood gegaan? Nee. Wil je nu gaan beweren dat bij reincarnatie je eigenlijk wel echt dood gaat dan? Dan kan ik je niet serieus nemen. In het christendom krijg je 1 leven, daarin zul je je waar moeten maken. Daarna ga je dood, je levensadem keert terug naar God. Bij de wederopstanding worden de ´righteous´ levend gemaakt, zij gaan naar de hemel. De ´wicked´ worden gedood. 1000 jaar lang blijven de ´righteous´ bij Jezus in de hemel. In die tijd kan iedereen zien hoe God geoordeeld heeft, waarom hij bepaalde mensen heeft gedood en welke hij nu mee de hemel in heeft genomen. Na de 1000 jaar komt er een tweede wederopstanding, de satan wordt vrijgelaten, misleid de mensen opnieuw (door bijvoorbeeld te zeggen dat hij voor die wederopstanding heeft gezorgd) en iedereen kan zien waarom die mensen niet in de hemel terecht zijn gekomen, omdat ze God haten. Daarna branden ze tot ze as geworden zijn en thats it. Is dit nu reincarnatie? Nee natuurlijk niet. Wat de slang bedoelde is dat als je zou zondigen tegen God je niet dood zou gaan, maar dit is dus duidelijk wel het geval.

[ Bericht 2% gewijzigd door Ali_Kannibali op 05-07-2007 12:41:07 ]

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 12:28 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Dat is inderdaad ziek, maar niet boeddhistisch. Boeddhisme gaat er juist om dat je inziet en accepteert dat het lijden wordt veroorzaakt doordat je je kind bij je wil hebben en dat niet kan - door in te zien dat je ongelukkig wordt van het najagen van geluk. De ouder die zijn kind heeft verloren moet niet de behoefte loslaten, maar juist doorleven/verwerken. Boeddhisme kan hier zeker bij helpen, omdat de persoon stil staat bij de zaken en daardoor leert wat voor een impact het op hem/haar heeft gehad.

Ach man, iemand die zijn kind verliest komt daar nooit volledig overheen. Ik vind het echt utopisch geneuzel. En ook een voorbeeld van hoe onrealistisch boeddhisme is en hoe het je uit kan hollen. Emoties lijken immers een steeds minder grote rol te mogen spelen in je weg naar het perfecte leven leiden.

[ Bericht 6% gewijzigd door Ali_Kannibali op 05-07-2007 12:36:20 ]

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 11:51 schreef erodome het volgende:

[..]

De alpha staat is een echt bestaande staat, er is een serie van staten van zijn waarin je je kan bevinden.

Alpha is wanneer de hersengolven in cycli gaan van 7 tot 14 per seconde, dit is de bewustzijn toestand die samengaat met oa dromen en meditatie.
In beta, wanneer je wakker en alert ben gaan die hersengolven in cycli van 14 tot 30 per seconde.
Zo heb je ook nog theta, bij slaperigheid, euforie en diepe rust en deta bij de diepe droomloze slaap.

In alpha zijn de rationele filters opgeheven en is de geest ontvankelijk voor niet-gewone werkelijkheden.

Het mooie aan deze staat is dat het ego minder overheersend is waardoor je info kunt verwerken zonder die persoonlijke hang naar overleven en veiligheid die gekleurd is door de gang van het leven.
Herrineringen zijn makkelijker toegankelijk, je legt de verbanden tussen naar voren springende stukjes veel makkelijker, fantasierijke ideeen zijn duidelijker omschreven, inzichten zijn helderder.

Je wordt een beetje uit de tijd-ruimte constructie's gehaalt die we gebruiken om onze ervaringen in onder te brengen, wat maakt dat de mogelijkheden anders en groter zijn.

Ja dat weet ik wel, ik heb me vaak genoeg in alfa staten begeven Zowel in psychedelische trips als in dans op techno bijvoorbeeld, want zeer ritmische muziek (zoals traditionele volken dansen op ritmische muziek om in trance te raken, of voodoo trommels heilig verklaard worden). De vraag is echter of alles wat je dan binnenkrijgt wel zo betrouwbaar is aangezien je geest open staat voor allerlei invloeden. Ik vertrouw die invloeden niet meer.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 12:22 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Als het je hier niet om ging, zou je niet constant in discussie treden met 'heidenen', zoals in deze en andere discussies. Of doe je dat vanuit een andere beweegreden?

Het kind-argument vind ik niet echt een argument. Boeddhisme gaat uit van een onpersoonlijke boeddhanatuur, dus deze is niet te vinden in kinderen die net hun ego aan het vormen zijn. Het is niet zo anthropocentrisch als jij het doet voorstellen.

Ik doe dat omdat ik denk dat ik beide kanten van het verhaal nu heb meegemaakt, leven als een mystieke, een gnost, een boeddha, theosoof, eigenlijk een combanitie van al die dingen tegelijk, niet zozeer door er over te lezen, maar door het te ervaren, doordat ik geindoctrineerd ben door trippen waardoor die filosofien als een bom op mij ingeslagen zijn, en dat in eerste instantie fantastisch leek, maar bij nader inzien toch echt helemaal verkeerd bleek. Dat probeer ik duidelijk te maken. Het probleem met dit soort dingen is eigenlijk dat je het pas ziet zodra je eruit bent, ik had precies hetzelfde gereageerd als jullie nu pak m beet een jaar geleden, pas na mijn bekering drong het echt door hoe dit soort filosfien met je mind kunnen fucken en je absoluut niet verder helpen.

[ Bericht 5% gewijzigd door Ali_Kannibali op 05-07-2007 12:46:04 ]

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 12:08 schreef erodome het volgende:

[..]

Maar als je het goed bekijkt is dat toch geen leugen geweest????

God heeft gezegd dat ze zouden sterven, toch is dat niet gebeurt, ze zijn verbannen, niet gedood

Ik weet het, is wat offtopic enzo, misschien niet al te nuttig, maar het is een leuk detail

Is sterven hetzelfde als gedood worden? Het idee is dat ze in eerste insantie helemaal niet doodgingen, niets ging dood, er was geen verderf, geen moord, geen gruwelijkheden die de wereld nu tentoonstelt.

Hoe kun alle lijden opheffen in een wereld waar je gebonden bent aan materiele zaken en andere mensen?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 12:30 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Ach man, iemand die zijn kind verliest komt daar nooit volledig overheen. Ik vind het echt utopisch geneuzel. En ook een voorbeeld van hoe onrealistisch boeddhisme is en hoe het je uit kan hollen. Emoties lijken immers een steeds minder grote rol te mogen spelen in je weg naar het perfecte leven leiden.

Dat laatste is echt onzin. Het gaat er imo juist om die emoties echt te ervaren en ze niet weg te stoppen onder welke rationalisering dan ook.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 12:39 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Ik doe dat omdat ik denk dat ik beide kanten van het verhaal nu heb meegemaakt, leven als een mystieke, een gnost, een boeddha, theosoof, eigenlijk een combanitie van al die dingen tegelijk, niet zozeer door er over te lezen, maar door het te ervaren, doordat ik geindoctrineerd ben door trippen waardoor die filosofien als een bom op mij ingeslagen zijn, en dat in eerste instantie fantastisch leek, maar bij nader inzien toch echt helemaal verkeerd bleek. Dat probeer ik duidelijk te maken. Het probleem met dit soort dingen is eigenlijk dat je het pas ziet zodra je eruit bent, ik had precies hetzelfde gereageerd als jullie nu pak m beet een jaar geleden, pas na mijn bekering drong het echt door hoe dit soort filosfien met je mind kunnen fucken en je absoluut niet verder helpen.

Ben je dan niet bang dat het christendom, wat nu even waar lijkt als het mystiek/boeddhistische een jaar geleden, ook op een bepaald moment onwaar blijkt te zijn? Maw: hoe kun je het nu wel zeker weten?

Waarom ben je bekeerd, Ali, waardoor bedacht je dat wat je tot dan toe geloofde niet juist was?

[ Bericht 4% gewijzigd door Forkbender op 05-07-2007 13:18:12 ]

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:09 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Hoe kun alle lijden opheffen in een wereld waar je gebonden bent aan materiele zaken en andere mensen?

Door het lijden als een les te beschouwen. Als je accepteert dat lijden jou heel veel kan leren, zul je het lijden zelf accepteren. Het gaat dan ook niet om opheffen, maar om er anders tegen aan te kijken. Je leert van lijden door te kijken wat het met je doet, hoe het je verandert, etc.

Als ik een parallel tref met het christen/jodendom, zou ik zeggen: Job.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:12 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Ben je dan niet bang dat het christendom, wat nu even waar lijkt als het mystiek/boeddhistische een jaar geleden, ook op een bepaald moment onwaar blijkt te zijn? Maw: hoe kun je het nu wel zeker weten?

Waarom ben je bekeerd, Ali, waardoor bedacht je dat wat je tot dan toe geloofde niet juist was?

Nee daar ben ik niet bang voor. Ik ben nu een half jaar verder en het wordt alleen maar logischer. Dit in tegenstelling tot waar ik eerst in geloofde.
Waarom ik bekeerd ben is offtopic.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:15 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Door het lijden als een les te beschouwen. Als je accepteert dat lijden jou heel veel kan leren, zul je het lijden zelf accepteren. Het gaat dan ook niet om opheffen, maar om er anders tegen aan te kijken. Je leert van lijden door te kijken wat het met je doet, hoe het je verandert, etc.

Als ik een parallel tref met het christen/jodendom, zou ik zeggen: Job.

Wat kan je leren van lijden dan? Wat is de les die je er uithaalt, nadat je hebt gekeken wat het met je doet en hoe het je verandert.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:25 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Nee daar ben ik niet bang voor. Ik ben nu een half jaar verder en het wordt alleen maar logischer. Dit in tegenstelling tot waar ik eerst in geloofde.

Ik vind juist het boeddhisme steeds logischer worden.

quote:

Waarom ik bekeerd ben is offtopic.

Das waar. Was gewoon nieuwsgierig. Heb trouwens al in een ander topic iets van je gevonden.

Ik was ook niet echt boeddhist, in het begin wel, maar later meer een gnost, maar het heeft veel raakvlakken.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:27 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Wat kan je leren van lijden dan? Wat is de les die je er uithaalt, nadat je hebt gekeken wat het met je doet en hoe het je verandert.

Dat is volgens mij heel persoonlijk. Ik denk dat het je laat zien welke kanten van jezelf je niet accepteert en hoe je jezelf laat lijden met bepaald gedrag. Daarnaast laat het je ook zien hoe je anderen laat lijden. Op zich is dat allemaal leuk en aardig en verander je er niet mee, maar als je het echt allemaal volledig accepteert, dan hoeft dat ook niet.

quote:

Op woensdag 4 juli 2007 21:52 schreef erodome het volgende:
Jij moet vooral eens wat minder op cd's gaan hangen hierin dromenvanger en je eigen manier vinden....

Je hoofd leeg maken kan op vele verschillende manieren, wat voor mij werkt is gewoon doen, gewoon proberen stil te worden in mijn hoofd, gedachten komen echt nog wel, je kijkt ernaar, accepteerd het en laat ze gaan.
Ik neem zelf een focuspunt om naar terug te keren en maak me niet druk om het feit dat het die keer niet lukt.
Die cd's enzo wordt ik meestal alleen maar frustie van, rare geluidjes die me irriteren, een of andere kwal die wat voordraagt waarbij ik denk wat een sukkel, is ook al afleidend

Ik had altijd erg veel moeite met dit soort zaken, tot ik van de meningen van anderen ben afgedwaalt en gewoon mijn eigen weg heb gevonden, wat voor mij goed voelt.

Gewoon stil worden in mijn hoofd helpt niet zo goed hier, als het stil is dan ga ik vanzelf weer wat zoeken om over na te denken Activiteit zit vanzelf in mijn hoofd ook, tis niet bepaald rustig hier in mijn kop.

Mediteren doe ik overigens veels te weinig, ik gun mezelf de tijd niet om er echt mee bezig te zijn en dat ben ik dus zelf schuld. Wie weet zorgt 2 keer per dag 10 minuten mediteren dat er een rust naar voren komt die de hele dag kan duren?

Over die stem op die cd's, inderdaad een irritante stem in de meeste gevallen. Niet bepaald een stem waar je rustig van wordt.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:33 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Dat is volgens mij heel persoonlijk. Ik denk dat het je laat zien welke kanten van jezelf je niet accepteert en hoe je jezelf laat lijden met bepaald gedrag. Daarnaast laat het je ook zien hoe je anderen laat lijden. Op zich is dat allemaal leuk en aardig en verander je er niet mee, maar als je het echt allemaal volledig accepteert, dan hoeft dat ook niet.

Hoe lang ben je hier al mee bezig?

quote:

Op woensdag 4 juli 2007 23:48 schreef Kees22 het volgende:

[..]

Om op deze discussie in te gaan: bij mezelf kijkend, denk ik dat ik voor 95 % uit onbewuste reacties besta. En als ik daarnaar kijk, kan ik langzaam iets van mezelf ontdekken.
Ik ben gaandeweg meer op die reacties gaan vertrouwen. Mijn lichaam, mits redelijk behandeld, en mijn geest, mits respectvol benaderd, weten me vaak uit situaties te redden door middel van reflexen.
Gewoon, laten gaan die handel. Het paard weet de weg naar huis, ook als de voerman zo bezopen is als een aap. "Een karretje op de zandweg reed ..."

Als je tussen de grenzen blijft leven dan gaat het volgens mij zelden fout. Als je de bewust grenzen gaat opzoeken dan is het mogelijk dat je buiten de boot gaat vallen. De grenzen van de weg om het maar zo uit te beelden, niet inhalen bij een doorgetrokken streep en dan is weten waar de grenzen liggen vaak een kwestie van gezond verstand gebruiken. Hoewel dat gezonde verstand wel eens kan verdwijnen weet ik uit eigen ervaring. Maar dan weet je daarna vanzelf weer hoe het nog beter moet als je ervan geleerd hebt wanneer je teveel wilt of jezelf te hoog gaat inschatten. Gezonde verstand als een soort standaard iets waarbij je niet steeds hoeft stil te staan bij alles wat je doet, weten wat te doen omdat je het kan inschatten van te voren. Het inschatten van je eigen kunnen en het inschatten van de situaties die je meemaakt.

Heb ook vaker het idee dat het leven is uitgestippeld als het ware, je hoeft in een aantal gevallen alleen maar te volgen. Je rolt als kind in het leven en vanaf dat moment gaat het balletje rollen en is het allemaal niet meer te stoppen, het leven bijbenen en op het juiste tempo leven. Wederom die balans vinden. Niet te snel want dan val je, en niet te langzaam want dan ben je altijd te laat. Kwestie van instellen?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:37 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Hoe lang ben je hier al mee bezig?

Geen idee. Het is moeilijk aan te geven wanneer je bent begonnen op een bepaalde manier over zaken na te denken. Ik denk een jaar of vijf/zes met een grijs gebied van een jaar of drie.

heb je ervaring met psychedelica?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:45 schreef Ali_Kannibali het volgende:
heb je ervaring met psychedelica?

aan zijn plaatje te zien vast wel

Dat is pas daarna gekomen, een jaar of drie geleden.

En wat heb je daar van geleerd? De hoofdlijnen. Gewoon benieuwd of je het zelfde gehad heb als ik.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:02 schreef Ali_Kannibali het volgende:
En wat heb je daar van geleerd? De hoofdlijnen. Gewoon benieuwd of je het zelfde gehad heb als ik.

Ik zou zeggen dat ik een glimpje op heb gevangen, niet dat ik het ook echt heb geleerd, want in de praktijk ben ik niet verlicht en weet ik de meeste van deze ideeen ook niet echt toe te passen.

Metafysisch:
Alles is één.
Alles is bewustzijn.
Verdeeldheid is illusie.
Eenwording is hetzelfde als acceptatie van differentiatie.
Inspiratie is openheid.

Psychologisch:
Grenzen tussen jou en een ander zijn psychologisch van aard.
Ethiek komt uit jezelf, niet uit een gehoorzamen aan een set regels.
Angst is blindheid.
Bewustzijn is aandacht is liefde is vrijheid.
Bewustzijn is creatief/scheppend.
We zijn allemaal de oceaan, maar beschouwen onszelf als druppels, afgescheiden van de rest.
Eigendom komt voort uit angst.

Heb vaker het idee dat er ook dualiteit heerst in het bestaan. Twijfel tussen wel of niet doen, goed en slecht voelen afgewisseld alsof het tegenpolen zijn.

Over bewustzijn, bewustzijn kan ook destructief zijn volgens mij, als je bewust bent van jezelf dan kun je ook jezelf kapot maken omdat je teveel naar slechte eigenschappen gaat kijken waardoor je goede eigenschappen gaat vergeten. Bewust zijn van het leven en alleen de slechte herinneringen zien. Een andere manier van bewustzijn krijgen is dan volgens mij mogelijk door anders bewust te worden van alles, een andere manier van aanpak hanteren dus ook.

Pessimistisch en optimistisch. Het bestaat allemaal dus is er dan wel zoveel eenheid? Of kun je pessimistisch en optimistisch ook als eenheid zien omdat het bij elkaar hoort als tegenpool? De medaille is de eenheid en aan beide kanten komen de tegenpolen voor?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:23 schreef Dromenvanger het volgende:
Heb vaker het idee dat er ook dualiteit heerst in het bestaan. Twijfel tussen wel of niet doen, goed en slecht voelen afgewisseld alsof het tegenpolen zijn.

Over bewustzijn, bewustzijn kan ook destructief zijn volgens mij, als je bewust bent van jezelf dan kun je ook jezelf kapot maken omdat je teveel naar slechte eigenschappen gaat kijken waardoor je goede eigenschappen gaat vergeten. Bewust zijn van het leven en alleen de slechte herinneringen zien. Een andere manier van bewustzijn krijgen is dan volgens mij mogelijk door anders bewust te worden van alles, een andere manier van aanpak hanteren dus ook.

Pessimistisch en optimistisch. Het bestaat allemaal dus is er dan wel zoveel eenheid? Of kun je pessimistisch en optimistisch ook als eenheid zien omdat het bij elkaar hoort als tegenpool?

Bewustzijn betekent volgens mij juist dat je niet alleen naar 1 kant van jezelf kijkt, maar naar alle kanten.

Het feit dat de twee kanten (optimisme/pessimisme) tegenover elkaar staan betekent toch al dat ze bij elkaar horen? De relatie tussen de twee maakt ze tot een eenheid. Niet in de zin van eenheidsworst, maar in de zin van eenheid door diversiteit. Pessimisme kan alleen bestaan als er ook optimisme bestaat en vice versa. De twee behoren tot een groter geheel. Zo is het met elke tegenstelling.

Bewustzijn maakt het onderscheid. Als je je daar bewust van bent, dan zie je dat je jezelf de problemen inpraat door de hele tijd te focussen op 1 kant en niet op het geheel.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:30 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Bewustzijn betekent volgens mij juist dat je niet alleen naar 1 kant van jezelf kijkt, maar naar alle kanten.

Het feit dat de twee kanten (optimisme/pessimisme) tegenover elkaar staan betekent toch al dat ze bij elkaar horen? De relatie tussen de twee maakt ze tot een eenheid. Niet in de zin van eenheidsworst, maar in de zin van eenheid door diversiteit. Pessimisme kan alleen bestaan als er ook optimisme bestaat en vice versa. De twee behoren tot een groter geheel. Zo is het met elke tegenstelling.

Bewustzijn maakt het onderscheid. Als je je daar bewust van bent, dan zie je dat je jezelf de problemen inpraat door de hele tijd te focussen op 1 kant en niet op het geheel.

Ben me maar half bewust de laatste tijd Jezelf de problemen inpraten weet ik alles vanaf, alleen maar kijken naar de slechte kanten van het verhaal waardoor opstaan met tegenzin gebeurt. Bekijk ik het vervolgens vanuit een groter perspectief en neem ik de mooie kanten van het verhaal ook mee in mijn beleving dan is het meteen een wereld van verschil. Op dit moment bezig om uit een depressie te komen en dat doe ik dus door iets meer te kijken naar de wereld en naar het grotere geheel. Teveel met jezelf bezig zijn om vervolgens 90 procent van de rest te missen. Depressie en fout bewustzijn gaan dus ook hand in hand met elkaar. Volgens mij is depressie simpelweg een fout bewustzijn, alleen klinkt depressie wat zwaarder alsof het niet meer te genezen is.

Overbewust is dat ook mogelijk? Dat je je te bewust bent van alles? Hyper worden omdat je op het moment overal bewust van bent, heb dat vorig jaar gehad en toen sliep ik niet eens meer omdat gedachtes niet meer gingen liggen.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:37 schreef Dromenvanger het volgende:
Overbewust is dat ook mogelijk? Dat je je te bewust bent van alles? Hyper worden omdat je op het moment overal bewust van bent, heb dat vorig jaar gehad en toen sliep ik niet eens meer.

Volgens mij is het zo dat als je ergens bewust van bent, je er niet meer door gealarmeerd wordt. Overal bewust van zijn in de zin van elk radartje in de klok horen is volgens mij ook meer bewustzijn van een bepaald onderdeel en niet van het geheel. Focuste je juist op die zaken die jou afleidden van het in slaap vallen?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:41 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Volgens mij is het zo dat als je ergens bewust van bent, je er niet meer door gealarmeerd wordt. Overal bewust van zijn in de zin van elk radartje in de klok horen is volgens mij ook meer bewustzijn van een bepaald onderdeel en niet van het geheel. Focuste je juist op die zaken die jou afleidden van het in slaap vallen?

Ik bleef me focussen op wat ik die dag gedaan had, waar ik over nagedacht had ( over hoe het leven nu in elkaar zit en hoe het is om mens te zijn met alles erop en eraan) en wat ik morgen wilde gaan doen en over van alles en nog wat. Maar het was ook een soort van activiteit in het hoofd die maar bleef doorgaan en doorgaan en doorgaan. Een bepaalde stemming en beleving en dan lukt het in slaap vallen niet omdat je wakker blijft liggen de hele nacht en dat nachten achter elkaar.

Zag in die tijd ook visioenen waarvan ik dacht dat het paranormaal was maar het kwam gewoon tot stand door over-activiteit waarbij beelden uit het verleden naar voren kwam die ik zag, maar dat kwam simpelweg doordat de hersens niet tot rust kwamen . Ik gooide toen alles op paranormaal maar dat was het niet.

En inderdaad was het steeds bewustzijn over 1 onderdeel waar ik intens mee bezig was. Erg gemotiveerd dus ook bij alles. Het grotere overzicht dus ook verloren in die tijd en dan verlies je controle en belandt je in een crisis en dan sla je op tilt. Het leven was toen een groot wonder en dat mis ik af en toe wel eens op bepaalde momenten

Omdat ik toen zoveel bezig was met zoveel dingen leek ik wel meer ruimte te hebben om me heen, alsof ik soms kon vliegen om en rond mijn hoofd. Alsof er een zee van ruimte was terwijl het ook vaker zo is dat ik me alleen maar tussen de oren begeef.

Kan het niet helemaal goed verklaren maar door open te staan voor alles leek de wereld groter te zijn, alleen maar bezig zijn met jezelf en niet verder kijken zorgt volgens mij vanzelf voor een krap gevoel tussen de oren. Dan is het krap onder je schedeldak.

Het was vaak hyper hyper hyper als het ware tijdens drukke periodes.

[ Bericht 1% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 05-07-2007 15:03:04 ]

Over "alles is een", even een vraagje

Ieder mens heeft zijn eigen wereld waar hij of zij in leeft is mijn mening. Als je met 10 mensen in 1 kamer zit dan heeft ieder mens een andere wereld binnen die kamer of niet soms? Sowieso omdat je andere plekken hebt waar je zit zodat je de omgeving anders meemaakt.

Is het niet zo dat er 6,5 miljard werelden zijn omdat ieder mens afzonderlijk in leven is en dat ieder mens anders beweegt binnen de ruimte?

Vervolgens komen mensen in contact met elkaar door communicatie en dan krijg je dat 2 (belevings) werelden met elkaar in botsing komen wat weer kan leiden tot conflicten. Of is een conflict ook een teken van eenheid? En hoe moet je een conflict zien als eenheid wanneer er een botsing optreedt? Je bent het niet eens met elkaar dus hoe kun je dan een zijn met elkaar als je het oneens bent? Leidt onenigheid tot eenheid? Is onenigheid nodig om tot eenheid te komen? Geen vrede zonder oorlog? Maar stel er is altijd oorlog, dan is vrede toch nooit mogelijk? Wellicht is oorlog nodig om te vergelijken dat het ook anders kan.

Af en toe stel ik graag een vraag om te kijken hoe anderen het zien.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 15:15 schreef Dromenvanger het volgende:
Over "alles is een", even een vraagje

Ieder mens heeft zijn eigen wereld waar hij of zij in leeft is mijn mening. Als je met 10 mensen in 1 kamer zit dan heeft ieder mens een andere wereld binnen die kamer of niet soms? Sowieso omdat je andere plekken hebt waar je zit zodat je de omgeving anders meemaakt.

Dat is op zich wel waar.

quote:

Is het niet zo dat er 6,5 miljard werelden zijn omdat ieder mens afzonderlijk in leven is en dat ieder mens anders beweegt binnen de ruimte?

Ook mee eens.De 6 miljard verschillende werelden zijn samen ook weer een wereld, denk ik. Het heeft iets weg van facetten van een diamand, elk facet op zich is mooi, maar alleen samen met alle andere facetten is er schoonheid.

quote:

Vervolgens komen mensen in contact met elkaar door communicatie en dan krijg je dat 2 (belevings) werelden met elkaar in botsing komen wat weer kan leiden tot conflicten. Of is een conflict ook een teken van eenheid? En hoe moet je een conflict zien als eenheid wanneer er een botsing optreedt? Je bent het niet eens met elkaar dus hoe kun je dan een zijn met elkaar als je het oneens bent? Leidt onenigheid tot eenheid? Is onenigheid nodig om tot eenheid te komen? Geen vrede zonder oorlog? Maar stel er is altijd oorlog, dan is vrede toch nooit mogelijk? Wellicht is oorlog nodig om te vergelijken dat het ook anders kan.

Onenigheid is wmb een gebrek aan inzicht in het totale plaatje. Het totale plaatje is immers groter dan jij zelf bent en jouw wereldbeeld beschrijft nooit het totale plaatje. Een conflictsituatie kan helpen om het grotere plaatje in te zien, maar dat hoeft niet. Het ligt er denk ik aan hoe eigenwijs iemand is. Als je heel erg eigenwijs bent, zul je nooit inzien dat het grotere plaatje beide kleinere plaatjes omvat. Als je echter niet eigenwijs genoeg bent, zul je nooit inzien dat er uberhaupt een groter plaatje is, omdat je dan blind achter anderen aanloopt. In zekere zin is individualisme dus nodig om de stap te maken naar supraindividualisme : het wereldbeeld dat boven het individu uitstijgt.
Wat betreft Oorlog en Vrede is het een beetje hetzelfde verhaal: vrede is het inzicht dat oorlog niet hoeft. Vanuit een groter plaatje is elke oorlog slechts een intern conflict, omdat het een strijd is tussen twee kanten van dezelfde eenheid.

quote:

Af en toe stel ik graag een vraag om te kijken hoe anderen het zien.

Dat is dus precies de instelling die je nodig hebt om een groter plaatje te krijgen.
Wou dat ik dat zelf wat vaker deed.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:12 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Ik zou zeggen dat ik een glimpje op heb gevangen, niet dat ik het ook echt heb geleerd, want in de praktijk ben ik niet verlicht en weet ik de meeste van deze ideeen ook niet echt toe te passen.

Metafysisch:
Alles is één.
Alles is bewustzijn.
Verdeeldheid is illusie.
Eenwording is hetzelfde als acceptatie van differentiatie.
Inspiratie is openheid.

Psychologisch:
Grenzen tussen jou en een ander zijn psychologisch van aard.
Ethiek komt uit jezelf, niet uit een gehoorzamen aan een set regels.
Angst is blindheid.
Bewustzijn is aandacht is liefde is vrijheid.
Bewustzijn is creatief/scheppend.
We zijn allemaal de oceaan, maar beschouwen onszelf als druppels, afgescheiden van de rest.
Eigendom komt voort uit angst.

exact hetzelfde als ik dus. Das mooi, want dan weten we in ieder geval dat we het over hetzelfde hebben.

Ik wil hier graag op door gaan. ben nu een grote schoonmaak aan het houden maar in wezen heb je de basis van alle mystieke leer al te pakken. Wat heb je gebruikt= Ayahuasca toch?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 15:56 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

exact hetzelfde als ik dus.

Ik wil hier graag op door gaan. ben nu een grote schoonmaak aan het houden maar in wezen heb je de basis van alle mystieke leer al te pakken. Wat heb je gebruikt= Ayahuasca toch?

Onder andere, maar daar begon het mee...
Misschien een apart topic?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 15:57 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Onder andere, maar daar begon het mee...
Misschien een apart topic?

goed idee

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 16:02 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

goed idee

Pantheisme VS Christendom

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 10:05 schreef speknek het volgende:
Psychologie is een normale wetenschappelijke discipline, maar niet in de vorm die jij lijkt aan te geven. Ik heb dan ook geen idee wat je precies bedoelt, wat voor inzicht heeft boeddhisme gegeven?

In het Westen onderzoeken wij het ego. Onze identiteit, onze "ik". Hier is op zich niets mis mee. Het positief ontwikkelen van je ego past ook wel in het boedhisme volgens mij.

In het boedhisme word volgens mij vooral gericht op de relatie tussen het ego en het wezen. Het boedhisme zegt dat je identiteit niet in je ego zit. In het Westen denken we niet op deze manier. Die stap hebben we nog niet gezet.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:19 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

In het Westen onderzoeken wij het ego. Onze identiteit, onze "ik". Hier is op zich niets mis mee. Het positief ontwikkelen van je ego past ook wel in het boedhisme volgens mij.

In het boedhisme word volgens mij vooral gericht op de relatie tussen het ego en het wezen. Het boedhisme zegt dat je identiteit niet in je ego zit. In het Westen denken we niet op deze manier. Die stap hebben we nog niet gezet.

Psychologie houdt zich niet bezig met het ´ego´ in boeddhistische termen. Psychologie heeft een evolutionair uitgangspunt en beredeneert vanuit overlevingskansen, sociale voordelen, ideale partnerkeuze, etcetera, dit is de sociaal psychologische kant. Dan heb je arbeids en organisatie psychologie en cross culturele psychologie. Aan de gezondheidskant heb je klinisch psychologen, kinder & jeugdpsychologen, neuropsychologen en sinds enkele jaren ook medisch psychologen die zich vooral richten op de interactiviteit tussen lichaam en geest. De psychologie waar jij op doelt is die van Freud en Jung, maar de psychoanalyse is al lang achterhaald en kan denk ik beter in het kader filosofie gezet worden.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:09 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Hoe kun alle lijden opheffen in een wereld waar je gebonden bent aan materiele zaken en andere mensen?

Door je te realiseren dat je toch wel dood zult gaan. Of je nou een goed of slecht mens bent, rijk of arm, belangrijk of nutteloos, het maakt niet uit.

Dood ga je toch. Dit is misschien wel heel extreem relativeren voor sommigen maar het is moeilijk te ontkennen toch? Of je moet iemand zijn die gelooft in de hemel en de hel natuurlijk.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:26 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Door je te realiseren dat je toch wel dood zult gaan. Of je nou een goed of slecht mens bent, rijk of arm, belangrijk of nutteloos, het maakt niet uit.

Dood ga je toch. Dit is misschien wel heel extreem relativeren voor sommigen maar het is moeilijk te ontkennen toch? Of je moet iemand zijn die gelooft in de hemel en de hel natuurlijk.

Dus dit leven is volkomen ZINLOOS en als je dood bent ben je van al het lijden af, dood is dus de ideale status. Ben ik even blij dat ik christen ben.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:25 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Psychologie houdt zich niet bezig met het ´ego´ in boeddhistische termen. Psychologie heeft een evolutionair uitgangspunt en beredeneert vanuit overlevingskansen, sociale voordelen, ideale partnerkeuze, etcetera, dit is de sociaal psychologische kant. Dan heb je arbeids en organisatie psychologie en cross culturele psychologie. Aan de gezondheidskant heb je klinisch psychologen, kinder & jeugdpsychologen, neuropsychologen en sinds enkele jaren ook medisch psychologen die zich vooral richten op de interactiviteit tussen lichaam en geest. De psychologie waar jij op doelt is die van Freud en Jung, maar de psychoanalyse is al lang achterhaald en kan denk ik beter in het kader filosofie gezet worden.

Maar is het niet zo dat de resultaten van al deze disciplines op ons mensen worden betrokken? En 99,99% vd mensen in deze wereld identificeren zich met hun verstand. Ook de wetenschappers.

Waar ik het over heb is een nieuw perspectief dat in het westen nog niet te vinden is.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:28 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Maar is het niet zo dat de resultaten van al deze disciplines op ons mensen worden betrokken? En 99,99% vd mensen in deze wereld identificeren zich met hun verstand. Ook de wetenschappers.

Waar ik het over heb is een nieuw perspectief dat in het westen nog niet te vinden is.

`Identiteit´ is een vaag begrip en er is dan ook geen duidelijke definitie van te geven en een geen duidelijke verklaring hoe we onze identiteit vormen. Ik heb er pas nog een tentamen over gehad en dit is wederom meer in de ´realm´ van filosofie, niet psychologie.

Identiteit is toch weten wie je bent? Ga je lang nadenken wie je bent dan zul je nooit weten wie je bent zodat je ook gedrag gaat tonen dat niet bij je past, juist het nadenken zorgt voor een identiteits-crisis in mijn ogen. Te diep spitten in jezelf om vervolgens compleet de kluts kwijt te raken. Kun je het beter simpel houden.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:27 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Dus dit leven is volkomen ZINLOOS en als je dood bent ben je van al het lijden af, dood is dus de ideale status. Ben ik even blij dat ik christen ben.

Het leven is idd zinloos. Het heeft geen nut. Het is alleen nuttig voor het overleven vd soort op lange termijn.

Verder als het leven geen zin heeft, waarom dan niet zorgen dat je in dit zinloze leven zo gelukkig mogelijk wordt? Dat het leven uiteindelijk zinloos is, wil niet zeggen dat je zelf geen betekenis kunt geven aan je leven.

En de dood is juist geweldig! Het is datgene wat waarde geeft aan het leven!! Als we allemaal eeuwig zouden leven zou het leven geen waarde hebben.

Dus ondanks dat het zinloos is op individueel niveau is het niet zonder waarde. Ik weet dat dit een paradox is en dat is nou zo leuk aan het ego: het kan niet leven met paradoxen. Ga voorbij aan je ego en je gaat dingen anders zien.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:35 schreef Dromenvanger het volgende:
Identiteit is toch weten wie je bent? Ga je lang nadenken wie je bent dan zul je nooit weten wie je bent zodat je ook gedrag gaat tonen dat niet bij je past. Te diep spitten in jezelf om vervolgens compleet de kluts kwijt te raken. Kun je het beter simpel houden.

Je gaat denken hoe je bent, maar het gaat erom dat je weet wie je bent en hoe je in dit leven staat. Geen twijfel, jij bent jij en ik ben ik.

Je identiteit is in feite je ego. Het is een op het verstand gebaseerd gevoel van ik. Het is een resultaat van al je ervaringen en herinneringen die allemaal op een of andere manier in samenwerking met je overtuigingen (die gevormd worden door je ervaringen) een bepaalde waarde krijgen en op die manier bijdragen aan nieuwe of aangepaste overtuigingen. Je identiteit is dan de som van al je overtuigingen.

Omdat overtuigingen aan verandering onderhevig zijn, zal je identiteit ook constant veranderen.

De enige constante die er is, is de observeerder van het verstand. Dat is wie je echt bent. Denk daar maar eens over na.... Je hebt al die gedachten die je als het ware in je hoofd voorbij ziet komen. Maar wie of wat is datgene dat die gedachten ziet?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:42 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Je identiteit is in feite je ego. Het is een op het verstand gebaseerd gevoel van ik. Het is een resultaat van al je ervaringen en herinneringen die allemaal op een of andere manier in samenwerking met je overtuigingen (die gevormd worden door je ervaringen) een bepaalde waarde krijgen en op die manier bijdragen aan nieuwe of aangepaste overtuigingen. Je identiteit is dan de som van al je overtuigingen.

Omdat overtuigingen aan verandering onderhevig zijn, zal je identiteit ook constant veranderen.

De enige constante die er is, is de observeerder van het verstand. Dat is wie je echt bent. Denk daar maar eens over na.... Je hebt al die gedachten die je als het ware in je hoofd voorbij ziet komen. Maar wie of wat is datgene dat die gedachten ziet?

Ik ben de observeerder van al die gedachtes en hecht waarde aan gedachtes en herinningeringen waarmee ik mezelf ga indentificeren waardoor ik een bepaald zelfbeeld ga krijgen. Dat zelfbeeld is dan naar mezelf kijken en dat is vaak lastig omdat je steeds jezelf gaat beoordelen terwijl niet beoordelen makkelijker kan zijn. Ben ik actief in het heden dan observeer ik minder omdat ik bezig ben met handelen, het moment van kijken naar het verleden zorgt voor een bepaald zelfbeeld. Op het moment handelen kan vaak alleen maar voor een goed gevoel of juist voor stress zorgen omdat de situatie niet goed verloopt dan is kijken naar jezelf vaak niet mogelijk omdat je bezig bent met een bepaalde instelling. Zo intensief bezig zijn met handelen dat je dus ook geen tijd hebt om naar jezelf te kijken, pas later observeren hoe het ging waar ik weer een oordeel ga vormen hoe ik handelde, dat kan dus al 10 seconde later gebeuren wanneer ik bijvoorbeeld de winkel uitloop. Altijd achteraf kijken dus ook. Moeilijk maar vaak ben ik bezig met een beoordeling over hoe ik functioneer. Alsof er een tweede persoon is die boven me staat en die mij aan het bekijken is en dan ben ik die 2e persoon en tevens de 1e persoon.

Gedrag vertoond in het verleden en vervolgens een waarde toekennen in het heden zodat je constant in het verleden blijft hangen is iets waar ik vaak mee te kampen heb. Mezelf beoordelen in het nu is dan nodig en dat probeer ik dus ook vaker, een identiteit gebaseerd op hoe ik nu ben inplaats van alles dat ik in de afgelopen 29 jaar gedaan heb.

Je hebt nog anderen die jou beoordelen en aanspreken op een tijd van toen, en ook dat houdt je verleden in stand. Mensen die vragen hoe het met je gaat en vervolgens ga je weer spitten in je verleden. Alsof het verleden maar steeds blijft achtervolgen.

Verleden ligt achter een mens en het heden is om in te leven, maar vaak speelt het verleden dus zeker mee. Je bent een verzameling van ervaringen ook. Het verleden vormt je in zekere mate.

[ Bericht 5% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 05-07-2007 18:55:06 ]

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:35 schreef Dromenvanger het volgende:
Identiteit is toch weten wie je bent? Ga je lang nadenken wie je bent dan zul je nooit weten wie je bent zodat je ook gedrag gaat tonen dat niet bij je past, juist het nadenken zorgt voor een identiteits-crisis in mijn ogen. Te diep spitten in jezelf om vervolgens compleet de kluts kwijt te raken. Kun je het beter simpel houden.

Ja je hebt allerlei definities van identiteit. Zo heb je de cartesiaanse versie waarin alles te betwijfelen valt en alleen de denkende substantie waaraan niet te twijfelen valt je identiteit is, John Locke die met de theorie over ´identiteit is je herinneringen´ kwam, narratieve identiteit waarbij mensen een verhaal van hun leven maken en daar hun identiteit aan ontleden etc.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:42 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Je identiteit is in feite je ego. Het is een op het verstand gebaseerd gevoel van ik. Het is een resultaat van al je ervaringen en herinneringen die allemaal op een of andere manier in samenwerking met je overtuigingen (die gevormd worden door je ervaringen) een bepaalde waarde krijgen en op die manier bijdragen aan nieuwe of aangepaste overtuigingen. Je identiteit is dan de som van al je overtuigingen.

Omdat overtuigingen aan verandering onderhevig zijn, zal je identiteit ook constant veranderen.

De enige constante die er is, is de observeerder van het verstand. Dat is wie je echt bent. Denk daar maar eens over na.... Je hebt al die gedachten die je als het ware in je hoofd voorbij ziet komen. Maar wie of wat is datgene dat die gedachten ziet?

Je hebt het nu over attitudes. Attitudes vormen inderdaad voor jezelf een deel van je identiteit, daar ontleen je je eigen positie en de manier waarop je denkt en je gedraagt aan. De ´obersveerder´ is het reflexieve bewustzijn.
Dit heeft echter niets met boeddhisme te maken toch ?

En Ali, verder wilde ik even zeggen dat ik het mooi vind dat je psychologie studeert want ik vind het allemaal heel erg interessant. Maar in de hedendaagse psychologie weten ze ook niet alles. Het zou kunnen dat we in de arrogante technologisch hoogstaande westerse wereld de meeste antwoorden al hebben, maar de psychologie is nog een vrij onontgonnen gebied.

Denk bijvoorbeeld aan de wetenschap waar de quantumtheorie plotseling alles op zn kop zetten. En nu heb je zelfs de string theorie die het allemaal nog gekker maakt. Ik denk dat in de psychologie ook zo'n doorbraak kan komen. En ik denk dat datgene wat ik in dit topic heb beschreven, die doorbraak moet zijn.

Vergeet niet dat boedhistische monniken al duizenden jaren bezig zijn met het ontrafelen van de mysteries rondom het verstand, het ego, identiteit enz.

In het westen zijn wij een andere weg ingeslagen, namelijk die van de materie, de technologie en de wetenschap. Hierin zijn wij veel verder. Maar het zou arrogant zijn van ons om boedhisme zomaar even aan de kant te schuiven als iets ouderwets en onzinnigs.

Het is niet zonder reden dat boedhisme in populariteit aan het winnen is in het westen. Verder moet ik nog zeggen dat het boedhisme ook sub-stromingen en ideeen heeft waar ik persoonlijk niets mee heb. Sommigen boedhisten vinden namelijk dat je geen insecten moet doden. Dat gaat mij dan weer te ver.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:52 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Je hebt het nu over attitudes. Attitudes vormen inderdaad voor jezelf een deel van je identiteit, daar ontleen je je eigen positie en de manier waarop je denkt en je gedraagt aan. De ´obersveerder´ is het reflexieve bewustzijn.
Dit heeft echter niets met boeddhisme te maken toch ?

En dat reflexieve bewustzijn, dat ben jij! Dat is je "echte ik".

En in hoeverre dit met boedhisme te maken heeft....? Ik weet dat er veel substromingen zijn die dingen anders zien en anders uitleggen. Net zoals dit in het christendom gebeurt. Wat ik hierboven allemaal geschreven heb is wat ik van het boedhisme ken.