boeddhisme...tijdverspilling of de weg naar een beter leven?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:09 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Hoe kun alle lijden opheffen in een wereld waar je gebonden bent aan materiele zaken en andere mensen?

Door het lijden als een les te beschouwen. Als je accepteert dat lijden jou heel veel kan leren, zul je het lijden zelf accepteren. Het gaat dan ook niet om opheffen, maar om er anders tegen aan te kijken. Je leert van lijden door te kijken wat het met je doet, hoe het je verandert, etc.

Als ik een parallel tref met het christen/jodendom, zou ik zeggen: Job.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:12 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Ben je dan niet bang dat het christendom, wat nu even waar lijkt als het mystiek/boeddhistische een jaar geleden, ook op een bepaald moment onwaar blijkt te zijn? Maw: hoe kun je het nu wel zeker weten?

Waarom ben je bekeerd, Ali, waardoor bedacht je dat wat je tot dan toe geloofde niet juist was?

Nee daar ben ik niet bang voor. Ik ben nu een half jaar verder en het wordt alleen maar logischer. Dit in tegenstelling tot waar ik eerst in geloofde.
Waarom ik bekeerd ben is offtopic.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:15 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Door het lijden als een les te beschouwen. Als je accepteert dat lijden jou heel veel kan leren, zul je het lijden zelf accepteren. Het gaat dan ook niet om opheffen, maar om er anders tegen aan te kijken. Je leert van lijden door te kijken wat het met je doet, hoe het je verandert, etc.

Als ik een parallel tref met het christen/jodendom, zou ik zeggen: Job.

Wat kan je leren van lijden dan? Wat is de les die je er uithaalt, nadat je hebt gekeken wat het met je doet en hoe het je verandert.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:25 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Nee daar ben ik niet bang voor. Ik ben nu een half jaar verder en het wordt alleen maar logischer. Dit in tegenstelling tot waar ik eerst in geloofde.

Ik vind juist het boeddhisme steeds logischer worden.

quote:

Waarom ik bekeerd ben is offtopic.

Das waar. Was gewoon nieuwsgierig. Heb trouwens al in een ander topic iets van je gevonden.

Ik was ook niet echt boeddhist, in het begin wel, maar later meer een gnost, maar het heeft veel raakvlakken.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:27 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Wat kan je leren van lijden dan? Wat is de les die je er uithaalt, nadat je hebt gekeken wat het met je doet en hoe het je verandert.

Dat is volgens mij heel persoonlijk. Ik denk dat het je laat zien welke kanten van jezelf je niet accepteert en hoe je jezelf laat lijden met bepaald gedrag. Daarnaast laat het je ook zien hoe je anderen laat lijden. Op zich is dat allemaal leuk en aardig en verander je er niet mee, maar als je het echt allemaal volledig accepteert, dan hoeft dat ook niet.

quote:

Op woensdag 4 juli 2007 21:52 schreef erodome het volgende:
Jij moet vooral eens wat minder op cd's gaan hangen hierin dromenvanger en je eigen manier vinden....

Je hoofd leeg maken kan op vele verschillende manieren, wat voor mij werkt is gewoon doen, gewoon proberen stil te worden in mijn hoofd, gedachten komen echt nog wel, je kijkt ernaar, accepteerd het en laat ze gaan.
Ik neem zelf een focuspunt om naar terug te keren en maak me niet druk om het feit dat het die keer niet lukt.
Die cd's enzo wordt ik meestal alleen maar frustie van, rare geluidjes die me irriteren, een of andere kwal die wat voordraagt waarbij ik denk wat een sukkel, is ook al afleidend

Ik had altijd erg veel moeite met dit soort zaken, tot ik van de meningen van anderen ben afgedwaalt en gewoon mijn eigen weg heb gevonden, wat voor mij goed voelt.

Gewoon stil worden in mijn hoofd helpt niet zo goed hier, als het stil is dan ga ik vanzelf weer wat zoeken om over na te denken Activiteit zit vanzelf in mijn hoofd ook, tis niet bepaald rustig hier in mijn kop.

Mediteren doe ik overigens veels te weinig, ik gun mezelf de tijd niet om er echt mee bezig te zijn en dat ben ik dus zelf schuld. Wie weet zorgt 2 keer per dag 10 minuten mediteren dat er een rust naar voren komt die de hele dag kan duren?

Over die stem op die cd's, inderdaad een irritante stem in de meeste gevallen. Niet bepaald een stem waar je rustig van wordt.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:33 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Dat is volgens mij heel persoonlijk. Ik denk dat het je laat zien welke kanten van jezelf je niet accepteert en hoe je jezelf laat lijden met bepaald gedrag. Daarnaast laat het je ook zien hoe je anderen laat lijden. Op zich is dat allemaal leuk en aardig en verander je er niet mee, maar als je het echt allemaal volledig accepteert, dan hoeft dat ook niet.

Hoe lang ben je hier al mee bezig?

quote:

Op woensdag 4 juli 2007 23:48 schreef Kees22 het volgende:

[..]

Om op deze discussie in te gaan: bij mezelf kijkend, denk ik dat ik voor 95 % uit onbewuste reacties besta. En als ik daarnaar kijk, kan ik langzaam iets van mezelf ontdekken.
Ik ben gaandeweg meer op die reacties gaan vertrouwen. Mijn lichaam, mits redelijk behandeld, en mijn geest, mits respectvol benaderd, weten me vaak uit situaties te redden door middel van reflexen.
Gewoon, laten gaan die handel. Het paard weet de weg naar huis, ook als de voerman zo bezopen is als een aap. "Een karretje op de zandweg reed ..."

Als je tussen de grenzen blijft leven dan gaat het volgens mij zelden fout. Als je de bewust grenzen gaat opzoeken dan is het mogelijk dat je buiten de boot gaat vallen. De grenzen van de weg om het maar zo uit te beelden, niet inhalen bij een doorgetrokken streep en dan is weten waar de grenzen liggen vaak een kwestie van gezond verstand gebruiken. Hoewel dat gezonde verstand wel eens kan verdwijnen weet ik uit eigen ervaring. Maar dan weet je daarna vanzelf weer hoe het nog beter moet als je ervan geleerd hebt wanneer je teveel wilt of jezelf te hoog gaat inschatten. Gezonde verstand als een soort standaard iets waarbij je niet steeds hoeft stil te staan bij alles wat je doet, weten wat te doen omdat je het kan inschatten van te voren. Het inschatten van je eigen kunnen en het inschatten van de situaties die je meemaakt.

Heb ook vaker het idee dat het leven is uitgestippeld als het ware, je hoeft in een aantal gevallen alleen maar te volgen. Je rolt als kind in het leven en vanaf dat moment gaat het balletje rollen en is het allemaal niet meer te stoppen, het leven bijbenen en op het juiste tempo leven. Wederom die balans vinden. Niet te snel want dan val je, en niet te langzaam want dan ben je altijd te laat. Kwestie van instellen?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:37 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Hoe lang ben je hier al mee bezig?

Geen idee. Het is moeilijk aan te geven wanneer je bent begonnen op een bepaalde manier over zaken na te denken. Ik denk een jaar of vijf/zes met een grijs gebied van een jaar of drie.

heb je ervaring met psychedelica?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:45 schreef Ali_Kannibali het volgende:
heb je ervaring met psychedelica?

aan zijn plaatje te zien vast wel

Dat is pas daarna gekomen, een jaar of drie geleden.

En wat heb je daar van geleerd? De hoofdlijnen. Gewoon benieuwd of je het zelfde gehad heb als ik.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:02 schreef Ali_Kannibali het volgende:
En wat heb je daar van geleerd? De hoofdlijnen. Gewoon benieuwd of je het zelfde gehad heb als ik.

Ik zou zeggen dat ik een glimpje op heb gevangen, niet dat ik het ook echt heb geleerd, want in de praktijk ben ik niet verlicht en weet ik de meeste van deze ideeen ook niet echt toe te passen.

Metafysisch:
Alles is één.
Alles is bewustzijn.
Verdeeldheid is illusie.
Eenwording is hetzelfde als acceptatie van differentiatie.
Inspiratie is openheid.

Psychologisch:
Grenzen tussen jou en een ander zijn psychologisch van aard.
Ethiek komt uit jezelf, niet uit een gehoorzamen aan een set regels.
Angst is blindheid.
Bewustzijn is aandacht is liefde is vrijheid.
Bewustzijn is creatief/scheppend.
We zijn allemaal de oceaan, maar beschouwen onszelf als druppels, afgescheiden van de rest.
Eigendom komt voort uit angst.

Heb vaker het idee dat er ook dualiteit heerst in het bestaan. Twijfel tussen wel of niet doen, goed en slecht voelen afgewisseld alsof het tegenpolen zijn.

Over bewustzijn, bewustzijn kan ook destructief zijn volgens mij, als je bewust bent van jezelf dan kun je ook jezelf kapot maken omdat je teveel naar slechte eigenschappen gaat kijken waardoor je goede eigenschappen gaat vergeten. Bewust zijn van het leven en alleen de slechte herinneringen zien. Een andere manier van bewustzijn krijgen is dan volgens mij mogelijk door anders bewust te worden van alles, een andere manier van aanpak hanteren dus ook.

Pessimistisch en optimistisch. Het bestaat allemaal dus is er dan wel zoveel eenheid? Of kun je pessimistisch en optimistisch ook als eenheid zien omdat het bij elkaar hoort als tegenpool? De medaille is de eenheid en aan beide kanten komen de tegenpolen voor?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:23 schreef Dromenvanger het volgende:
Heb vaker het idee dat er ook dualiteit heerst in het bestaan. Twijfel tussen wel of niet doen, goed en slecht voelen afgewisseld alsof het tegenpolen zijn.

Over bewustzijn, bewustzijn kan ook destructief zijn volgens mij, als je bewust bent van jezelf dan kun je ook jezelf kapot maken omdat je teveel naar slechte eigenschappen gaat kijken waardoor je goede eigenschappen gaat vergeten. Bewust zijn van het leven en alleen de slechte herinneringen zien. Een andere manier van bewustzijn krijgen is dan volgens mij mogelijk door anders bewust te worden van alles, een andere manier van aanpak hanteren dus ook.

Pessimistisch en optimistisch. Het bestaat allemaal dus is er dan wel zoveel eenheid? Of kun je pessimistisch en optimistisch ook als eenheid zien omdat het bij elkaar hoort als tegenpool?

Bewustzijn betekent volgens mij juist dat je niet alleen naar 1 kant van jezelf kijkt, maar naar alle kanten.

Het feit dat de twee kanten (optimisme/pessimisme) tegenover elkaar staan betekent toch al dat ze bij elkaar horen? De relatie tussen de twee maakt ze tot een eenheid. Niet in de zin van eenheidsworst, maar in de zin van eenheid door diversiteit. Pessimisme kan alleen bestaan als er ook optimisme bestaat en vice versa. De twee behoren tot een groter geheel. Zo is het met elke tegenstelling.

Bewustzijn maakt het onderscheid. Als je je daar bewust van bent, dan zie je dat je jezelf de problemen inpraat door de hele tijd te focussen op 1 kant en niet op het geheel.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:30 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Bewustzijn betekent volgens mij juist dat je niet alleen naar 1 kant van jezelf kijkt, maar naar alle kanten.

Het feit dat de twee kanten (optimisme/pessimisme) tegenover elkaar staan betekent toch al dat ze bij elkaar horen? De relatie tussen de twee maakt ze tot een eenheid. Niet in de zin van eenheidsworst, maar in de zin van eenheid door diversiteit. Pessimisme kan alleen bestaan als er ook optimisme bestaat en vice versa. De twee behoren tot een groter geheel. Zo is het met elke tegenstelling.

Bewustzijn maakt het onderscheid. Als je je daar bewust van bent, dan zie je dat je jezelf de problemen inpraat door de hele tijd te focussen op 1 kant en niet op het geheel.

Ben me maar half bewust de laatste tijd Jezelf de problemen inpraten weet ik alles vanaf, alleen maar kijken naar de slechte kanten van het verhaal waardoor opstaan met tegenzin gebeurt. Bekijk ik het vervolgens vanuit een groter perspectief en neem ik de mooie kanten van het verhaal ook mee in mijn beleving dan is het meteen een wereld van verschil. Op dit moment bezig om uit een depressie te komen en dat doe ik dus door iets meer te kijken naar de wereld en naar het grotere geheel. Teveel met jezelf bezig zijn om vervolgens 90 procent van de rest te missen. Depressie en fout bewustzijn gaan dus ook hand in hand met elkaar. Volgens mij is depressie simpelweg een fout bewustzijn, alleen klinkt depressie wat zwaarder alsof het niet meer te genezen is.

Overbewust is dat ook mogelijk? Dat je je te bewust bent van alles? Hyper worden omdat je op het moment overal bewust van bent, heb dat vorig jaar gehad en toen sliep ik niet eens meer omdat gedachtes niet meer gingen liggen.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:37 schreef Dromenvanger het volgende:
Overbewust is dat ook mogelijk? Dat je je te bewust bent van alles? Hyper worden omdat je op het moment overal bewust van bent, heb dat vorig jaar gehad en toen sliep ik niet eens meer.

Volgens mij is het zo dat als je ergens bewust van bent, je er niet meer door gealarmeerd wordt. Overal bewust van zijn in de zin van elk radartje in de klok horen is volgens mij ook meer bewustzijn van een bepaald onderdeel en niet van het geheel. Focuste je juist op die zaken die jou afleidden van het in slaap vallen?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:41 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Volgens mij is het zo dat als je ergens bewust van bent, je er niet meer door gealarmeerd wordt. Overal bewust van zijn in de zin van elk radartje in de klok horen is volgens mij ook meer bewustzijn van een bepaald onderdeel en niet van het geheel. Focuste je juist op die zaken die jou afleidden van het in slaap vallen?

Ik bleef me focussen op wat ik die dag gedaan had, waar ik over nagedacht had ( over hoe het leven nu in elkaar zit en hoe het is om mens te zijn met alles erop en eraan) en wat ik morgen wilde gaan doen en over van alles en nog wat. Maar het was ook een soort van activiteit in het hoofd die maar bleef doorgaan en doorgaan en doorgaan. Een bepaalde stemming en beleving en dan lukt het in slaap vallen niet omdat je wakker blijft liggen de hele nacht en dat nachten achter elkaar.

Zag in die tijd ook visioenen waarvan ik dacht dat het paranormaal was maar het kwam gewoon tot stand door over-activiteit waarbij beelden uit het verleden naar voren kwam die ik zag, maar dat kwam simpelweg doordat de hersens niet tot rust kwamen . Ik gooide toen alles op paranormaal maar dat was het niet.

En inderdaad was het steeds bewustzijn over 1 onderdeel waar ik intens mee bezig was. Erg gemotiveerd dus ook bij alles. Het grotere overzicht dus ook verloren in die tijd en dan verlies je controle en belandt je in een crisis en dan sla je op tilt. Het leven was toen een groot wonder en dat mis ik af en toe wel eens op bepaalde momenten

Omdat ik toen zoveel bezig was met zoveel dingen leek ik wel meer ruimte te hebben om me heen, alsof ik soms kon vliegen om en rond mijn hoofd. Alsof er een zee van ruimte was terwijl het ook vaker zo is dat ik me alleen maar tussen de oren begeef.

Kan het niet helemaal goed verklaren maar door open te staan voor alles leek de wereld groter te zijn, alleen maar bezig zijn met jezelf en niet verder kijken zorgt volgens mij vanzelf voor een krap gevoel tussen de oren. Dan is het krap onder je schedeldak.

Het was vaak hyper hyper hyper als het ware tijdens drukke periodes.

[ Bericht 1% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 05-07-2007 15:03:04 ]

Over "alles is een", even een vraagje

Ieder mens heeft zijn eigen wereld waar hij of zij in leeft is mijn mening. Als je met 10 mensen in 1 kamer zit dan heeft ieder mens een andere wereld binnen die kamer of niet soms? Sowieso omdat je andere plekken hebt waar je zit zodat je de omgeving anders meemaakt.

Is het niet zo dat er 6,5 miljard werelden zijn omdat ieder mens afzonderlijk in leven is en dat ieder mens anders beweegt binnen de ruimte?

Vervolgens komen mensen in contact met elkaar door communicatie en dan krijg je dat 2 (belevings) werelden met elkaar in botsing komen wat weer kan leiden tot conflicten. Of is een conflict ook een teken van eenheid? En hoe moet je een conflict zien als eenheid wanneer er een botsing optreedt? Je bent het niet eens met elkaar dus hoe kun je dan een zijn met elkaar als je het oneens bent? Leidt onenigheid tot eenheid? Is onenigheid nodig om tot eenheid te komen? Geen vrede zonder oorlog? Maar stel er is altijd oorlog, dan is vrede toch nooit mogelijk? Wellicht is oorlog nodig om te vergelijken dat het ook anders kan.

Af en toe stel ik graag een vraag om te kijken hoe anderen het zien.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 15:15 schreef Dromenvanger het volgende:
Over "alles is een", even een vraagje

Ieder mens heeft zijn eigen wereld waar hij of zij in leeft is mijn mening. Als je met 10 mensen in 1 kamer zit dan heeft ieder mens een andere wereld binnen die kamer of niet soms? Sowieso omdat je andere plekken hebt waar je zit zodat je de omgeving anders meemaakt.

Dat is op zich wel waar.

quote:

Is het niet zo dat er 6,5 miljard werelden zijn omdat ieder mens afzonderlijk in leven is en dat ieder mens anders beweegt binnen de ruimte?

Ook mee eens.De 6 miljard verschillende werelden zijn samen ook weer een wereld, denk ik. Het heeft iets weg van facetten van een diamand, elk facet op zich is mooi, maar alleen samen met alle andere facetten is er schoonheid.

quote:

Vervolgens komen mensen in contact met elkaar door communicatie en dan krijg je dat 2 (belevings) werelden met elkaar in botsing komen wat weer kan leiden tot conflicten. Of is een conflict ook een teken van eenheid? En hoe moet je een conflict zien als eenheid wanneer er een botsing optreedt? Je bent het niet eens met elkaar dus hoe kun je dan een zijn met elkaar als je het oneens bent? Leidt onenigheid tot eenheid? Is onenigheid nodig om tot eenheid te komen? Geen vrede zonder oorlog? Maar stel er is altijd oorlog, dan is vrede toch nooit mogelijk? Wellicht is oorlog nodig om te vergelijken dat het ook anders kan.

Onenigheid is wmb een gebrek aan inzicht in het totale plaatje. Het totale plaatje is immers groter dan jij zelf bent en jouw wereldbeeld beschrijft nooit het totale plaatje. Een conflictsituatie kan helpen om het grotere plaatje in te zien, maar dat hoeft niet. Het ligt er denk ik aan hoe eigenwijs iemand is. Als je heel erg eigenwijs bent, zul je nooit inzien dat het grotere plaatje beide kleinere plaatjes omvat. Als je echter niet eigenwijs genoeg bent, zul je nooit inzien dat er uberhaupt een groter plaatje is, omdat je dan blind achter anderen aanloopt. In zekere zin is individualisme dus nodig om de stap te maken naar supraindividualisme : het wereldbeeld dat boven het individu uitstijgt.
Wat betreft Oorlog en Vrede is het een beetje hetzelfde verhaal: vrede is het inzicht dat oorlog niet hoeft. Vanuit een groter plaatje is elke oorlog slechts een intern conflict, omdat het een strijd is tussen twee kanten van dezelfde eenheid.

quote:

Af en toe stel ik graag een vraag om te kijken hoe anderen het zien.

Dat is dus precies de instelling die je nodig hebt om een groter plaatje te krijgen.
Wou dat ik dat zelf wat vaker deed.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 14:12 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Ik zou zeggen dat ik een glimpje op heb gevangen, niet dat ik het ook echt heb geleerd, want in de praktijk ben ik niet verlicht en weet ik de meeste van deze ideeen ook niet echt toe te passen.

Metafysisch:
Alles is één.
Alles is bewustzijn.
Verdeeldheid is illusie.
Eenwording is hetzelfde als acceptatie van differentiatie.
Inspiratie is openheid.

Psychologisch:
Grenzen tussen jou en een ander zijn psychologisch van aard.
Ethiek komt uit jezelf, niet uit een gehoorzamen aan een set regels.
Angst is blindheid.
Bewustzijn is aandacht is liefde is vrijheid.
Bewustzijn is creatief/scheppend.
We zijn allemaal de oceaan, maar beschouwen onszelf als druppels, afgescheiden van de rest.
Eigendom komt voort uit angst.

exact hetzelfde als ik dus. Das mooi, want dan weten we in ieder geval dat we het over hetzelfde hebben.

Ik wil hier graag op door gaan. ben nu een grote schoonmaak aan het houden maar in wezen heb je de basis van alle mystieke leer al te pakken. Wat heb je gebruikt= Ayahuasca toch?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 15:56 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

exact hetzelfde als ik dus.

Ik wil hier graag op door gaan. ben nu een grote schoonmaak aan het houden maar in wezen heb je de basis van alle mystieke leer al te pakken. Wat heb je gebruikt= Ayahuasca toch?

Onder andere, maar daar begon het mee...
Misschien een apart topic?

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 15:57 schreef Forkbender het volgende:

[..]

Onder andere, maar daar begon het mee...
Misschien een apart topic?

goed idee

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 16:02 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

goed idee

Pantheisme VS Christendom

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 10:05 schreef speknek het volgende:
Psychologie is een normale wetenschappelijke discipline, maar niet in de vorm die jij lijkt aan te geven. Ik heb dan ook geen idee wat je precies bedoelt, wat voor inzicht heeft boeddhisme gegeven?

In het Westen onderzoeken wij het ego. Onze identiteit, onze "ik". Hier is op zich niets mis mee. Het positief ontwikkelen van je ego past ook wel in het boedhisme volgens mij.

In het boedhisme word volgens mij vooral gericht op de relatie tussen het ego en het wezen. Het boedhisme zegt dat je identiteit niet in je ego zit. In het Westen denken we niet op deze manier. Die stap hebben we nog niet gezet.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:19 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

In het Westen onderzoeken wij het ego. Onze identiteit, onze "ik". Hier is op zich niets mis mee. Het positief ontwikkelen van je ego past ook wel in het boedhisme volgens mij.

In het boedhisme word volgens mij vooral gericht op de relatie tussen het ego en het wezen. Het boedhisme zegt dat je identiteit niet in je ego zit. In het Westen denken we niet op deze manier. Die stap hebben we nog niet gezet.

Psychologie houdt zich niet bezig met het ´ego´ in boeddhistische termen. Psychologie heeft een evolutionair uitgangspunt en beredeneert vanuit overlevingskansen, sociale voordelen, ideale partnerkeuze, etcetera, dit is de sociaal psychologische kant. Dan heb je arbeids en organisatie psychologie en cross culturele psychologie. Aan de gezondheidskant heb je klinisch psychologen, kinder & jeugdpsychologen, neuropsychologen en sinds enkele jaren ook medisch psychologen die zich vooral richten op de interactiviteit tussen lichaam en geest. De psychologie waar jij op doelt is die van Freud en Jung, maar de psychoanalyse is al lang achterhaald en kan denk ik beter in het kader filosofie gezet worden.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 13:09 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Hoe kun alle lijden opheffen in een wereld waar je gebonden bent aan materiele zaken en andere mensen?

Door je te realiseren dat je toch wel dood zult gaan. Of je nou een goed of slecht mens bent, rijk of arm, belangrijk of nutteloos, het maakt niet uit.

Dood ga je toch. Dit is misschien wel heel extreem relativeren voor sommigen maar het is moeilijk te ontkennen toch? Of je moet iemand zijn die gelooft in de hemel en de hel natuurlijk.

quote:

Op donderdag 5 juli 2007 18:26 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

Door je te realiseren dat je toch wel dood zult gaan. Of je nou een goed of slecht mens bent, rijk of arm, belangrijk of nutteloos, het maakt niet uit.

Dood ga je toch. Dit is misschien wel heel extreem relativeren voor sommigen maar het is moeilijk te ontkennen toch? Of je moet iemand zijn die gelooft in de hemel en de hel natuurlijk.

Dus dit leven is volkomen ZINLOOS en als je dood bent ben je van al het lijden af, dood is dus de ideale status. Ben ik even blij dat ik christen ben.