Welke film heb jij pas/vandaag gezien? Deel CXI

quote:

Op vrijdag 22 juni 2007 12:16 schreef BlaatschaaP het volgende:
Don't Say A Word: Ik zal wel in een kritische bui geweest zijn, maar wat een buttfilm zeg. Viel van cliché in cliché en was nooit spannend. Het personage van de badguy (Bean) vond ik helemaal niet overtuigend en consistent. Het meisje was niet sympathiek en juist vreemd, waardoor het me niet eens boeide of ze wel gered zou worden. Murphy acteerde wel 'aardig', maar interesseerde ook niet echt. Haar problemen hadden veel meer uitgediept mogen worden, nu was het echt zo'n irritante nepreden. Nee, kon me allemaal niet echt boeien helaas. 5.

Leukste is dat Bean 9/10 keer de badguy is in een film en als je zijn naam in de credits al voorbij ziet komen weet je vaak al genoeg. En dan nog proberen ze het in een film spannend te brengen van wie de badguy wel niet is.

Dorm Daze 2. Meest slechte film die ik afgelopen jaar heb gezien. Moest er bijna van huilen

The Funeral

Maffiafilm met Christopher Walken, Chris Penn en Benicio De Toro.
Die namen dan verwacht je heel wat maar de film viel me tegen, boeide niet echt en vooral het einde sloeg echt nergens op. 5/10

Confessions Of A Dangerous Mind

Regiedebuut van George Clooney. Had er meer van verwacht, de film begon pas te boeien op het einde toen er een wat meer serieuze ondertoon in kwam. Ik vond het in het begin maar een warrig, onsamenhangend geheel, wat een kruising had tussen een komedie en een thriller achtig iets.
5/10

Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer
Aardige avonturenfilm, aarde moet gered worden,

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Paar leuke special effects en hij duurde ook net niet te lang, wat de laatste tijd bij films nogal eens het geval kan zijn.


[ Bericht 7% gewijzigd door Mike op 22-06-2007 18:29:54 ]

Wat doe jij nou, met die spoiler?

Pirates of the Caribbean, At worlds end.

Echt de beste uit de reeks, een aanrader dus

quote:

Op vrijdag 22 juni 2007 18:09 schreef trebremmit het volgende:

Confessions Of A Dangerous Mind

Regiedebuut van George Clooney. Had er meer van verwacht, de film begon pas te boeien op het einde toen er een wat meer serieuze ondertoon in kwam. Ik vond het in het begin maar een warrig, onsamenhangend geheel, wat een kruising had tussen een komedie en een thriller achtig iets.
5/10

Dit vond ik ook een vreemde film die mij op geen enkel moment kon bekoren.

Zelf heb ik vanavond The Godfather part II gekeken. Als op zichzelf staande film prachtig met een mooi verhaal, geweldige beelden en meeslepende muziek. Als vervolg op The Godfather 1 een kleine tegenvaller wat mij betreft.

- Prive gegevens op verzoek van de poster weggehaald. -

[ Bericht 87% gewijzigd door Sander op 19-05-2011 17:54:29 ]

quote:

Op vrijdag 22 juni 2007 23:20 schreef Queen_Minny het volgende:
[afbeelding]

Pirates of the Caribbean, At worlds end.

Echt de beste uit de reeks, een aanrader dus

Niet.

Net: Layer Cake. Echt vette film.

layer cake vanavond, wel vermakelijk

quote:

Op vrijdag 22 juni 2007 18:30 schreef Mike het volgende:
Wat doe jij nou, met die spoiler?

Sorry ik realiseerde me niet dat, dat een spoiler was.

Uvlecheniye (Passions) (Kira Muratova, 1994)
De markante personages die in deze film rondzwerven zouden zo uit een Fellini weggelopen kunnen zijn. De opvallend kleurrijke cinematografie herinnert af en toe ook aan zijn latere films. Jammer dat het nog niet eens in de buurt komt van zijn niveau. De discussie zijn erg oninteressant en de maniertjes van de acteurs beginnen op een gegeven moment ook enigszins te irriteren. Het ontbreken van een overkoepelend verhaal haalt ook die spanningsboog weg uit de film. De muziek van Beethoven wordt ook te pas en te onpas gebruikt en verrassend weinig effect. Jammer, de andere film van Muratova die ik gezien heb, Nastrojshchik (The Tuner), vond ik wel tof. *½

Przesluchanie (Interrogation) (Ryszard Bugajski, 1982)
Erg goede Poolse film over de gevolgen van het Stalinistische regime in Polen na de Tweede Wereldoorlog. Krystyna Janda (eerder al voortreffelijk in Man of Iron, Man of Marble en Mephisto) zet ook hier weer een pijke acteerprestatie neer als de onterecht in een gevangenis gegooide zangeres, die onder druk van martelingen bekentenissen dient te tekenen, maar dit weigert. Vanwege de kritiek op het regime is de film een jaar of 8 verboden geweest in Polen en pas na de val van de Muur kreeg de film een roulatie tot groot succes zowel aan de box-office als bij de critici. Janda werd onder andere onderscheiden op het Cannes Film Festival voor haar rol en geheel terecht. ****½

Idi i smotri (Come and See) (1985, Rus, Elem Klimov)
Dit is één van de gruwelijkste afschildering van de WO 2, die ik ooit heb gezien. De haat en woede bekroop me echt op het einde.
De film kenmerkt zich door het veelvuldig gebruik van mensen die recht de camara inkijken.En het vaak meebewegen van de camara met de acteurs, zodat je echt het idee hebt onderdeel ervan te zijn. Een andere goede vondst was, het hervormde geluid na het bombardement. De hoofdrolspeler is op dat moment half-doof en de kijker op deze manier met hem.
De film was in het begin wel wat choatisch, maar dat werd in de tweede helft minder.
cijfer: 9

Mr. Smith Goes to Washington (1939, VS, Frank Capra)
Deze film is door z'n onderwerp nog niet gedateerd geraakt. Prachtige film over de strijd van een eerlijke naïeve man tegen corruptie in de Amerikaanse senaat. Een nog erg jonge James Stewart is heel goed als deze strijder tegen corruptie. Claude Rains is goed als de corrupte oudere senator. Het is natuurlijk heel Amerkiaans allemaal, maar wel het goede Amerika. Dat van gerechtigheid, gelijkheid en vrijheid.
cijfer: 8.5

Django (1966, It, Sergio Corbucci)
Heerlijke spaghetti-western, die zich kan meten met de mindere delen van Leone's Dollars-trilogie.
De film begint met de titelheld die zwerft door een verlaten landschap, terwijl hij een doodskist achter zich aan sleept. Al snel redt hij een vrouw van een stel fanatiekelingen. In het dorp aangekomen beland hij terecht in Yojimbo-achtige taferelen. Eerst neemt hij op tegen majoor Jackson en zijn fanatiekelingen. Daarna steelt hij samen met de Mexicaanse schurken goud van diezelfde majoor Jackson. Als een echte anti-held vertrouwt hij die Mexicanen natuurlijk niet en besluit er zelf met het goud vandoor te gaan.
De film zit vol geweld (hij is verbannen geweest in een aantal landen, waaronder natuurlijk het VK). En dat geweld is op een gave stijlvolle manier weergegeven.
Franco Nero is zeer goed gecast in de titelrol. Hij heeft die juiste mystiek over hem heen de een goede anti-held nodig heeft. De hele film weet je als kijker niet goed wat Django precies van plan is, en wat zijn motieven zijn.
De muziek is ook erg sterk. En doet heel erg aan die van grootmeester Morricone denken. Vooral het beginnummer is geweldig.
cijfer: 8.5

Game of Death (1978, VS, Robert Clouse)

Ik kijk Bruce Lee films om één reden: Bruce Lee. Als je dan opeens een film voorgeschoteld krijgt waar Bruce voor een groot deel is vervangen door look-a-likes en materiaal uit andere films voel je toch bedrogen . Natuurlijk kan Robert Clouse er ook niks aan doen dat Bruce dood ging voor de film af gemaakt kon worden. Maar maak de film dan maar gewoon niet af, zou ik denken. De laatste 30 minuten met de echte Bruce Lee zijn wel erg de moeite waard. Als je dus ooit deze film gaat kijken, fastforward naar het laatste halfuur. En de rest vergeten.
cijfer: 3 voor de hele film. 8 voor het laatste half uur.

Enter the Dragon (1973, VS, Robert Clouse)
De film waarvoor Bruce Lee de opnames Game of Death onderbrak. En zijn laatste film. Maar ook zijn grootste Amerikaanse produktie. En dat is te merken.
Het plot is natuurlijk erg makkelijk en zeer voorspelbaar. Maar wat boeit het. De vechtscené's zijn namelijk fantastisch. In deze film krijg je gewoon wat je verwacht een goede martial-arts film met een geweldige Bruce Lee.
cijfer: 8

[ Bericht 0% gewijzigd door Lonewolf2003 op 23-06-2007 16:39:40 ]

quote:

Op zaterdag 23 juni 2007 10:48 schreef Gorro het volgende:Przesluchanie (Interrogation) (Ryszard Bugajski, 1982)
Erg goede Poolse film over de gevolgen van het Stalinistische regime in Polen na de Tweede Wereldoorlog. Krystyna Janda (eerder al voortreffelijk in Man of Iron, Man of Marble en Mephisto) zet ook hier weer een pijke acteerprestatie neer als de onterecht in een gevangenis gegooide zangeres, die onder druk van martelingen bekentenissen dient te tekenen, maar dit weigert. Vanwege de kritiek op het regime is de film een jaar of 8 verboden geweest in Polen en pas na de val van de Muur kreeg de film een roulatie tot groot succes zowel aan de box-office als bij de critici. Janda werd onder andere onderscheiden op het Cannes Film Festival voor haar rol en geheel terecht. ****½

Hey, dit klinkt niet verkeerd. Is deze film ergens op DVD te vinden? Ah, gevonden. Die ga ik maandag bestellen.

Shrek the third.

Leuke film waar je weer veel sympathie voelt voor de protagonisten.Hij is ook weer heel grappig en de stem van eddie murphy en antonio banderas zijn onovertroffen.Gelukkig ook minder gezang dan in de tweede deel.

Ik geef hem een 7

(#109) Zemlya (Earth) (Aleksandr Dovzhenko, 1930)
Mooie stille film van Aleksandr Dovzhenko, die samen met Sergei M. Eisenstein en Vsevolod Pudovkin als een van de grote voor-oorlogse Russische reigsseurs wordt beschouwd. Met Zemlya maakte hij een mooie film over de opkomst van het collectivisme, maar ook over de cirkel van het leven. Met typisch sterke montage technieken wisselt Dovzhenko de beelden van de mens en natuur af, maar later in de film ook die van dood en geboorte, waarmee de cirkel van het leven gesloten wordt. Het zijn deze poëtische symbolen die de film zo sterk maken in zijn eenvoud. ****

Free Jimmy (Christopher Nielsen, 2006)
Ik dacht eindelijk de CGI-animatiefilm gevonden te hebben waar ik een beetje op zat te wachten. Geen schattige diertjes voor kiddies, maar zuipende, blowende niksnutten die achter een aan drugsverslaafde olifant aan gaan. Niet geschikt voor kinderen dus, maar voor volwassenen. Van deze verwachting wordt echter vrij weinig waargemaakt. De grapdichtheid is gewoon te laag. Af en toe is hij nog wel leuk en lekker grof, maar over het algemeen is het saaiheid troef. **½

Shrek the Third

Niet zo leuk als de andere twee delen, maar zeer zeker heel goed te pruimen Verhaal is erg simpel, maar door de goede animatie en de leuke personages let je daar niet erg op

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Pirates of the Caribbean: At World's End
Ruim 2,5 uur aan oeverloos gezanik, gezwam en geneuzel...
Weer eentje waar de lange tijdsduur de film naar de klote helpt.
Ik hoop dat het volgende deel een stuk korter is, anders ga ik hem niet meer in de bioscoop kijken.
5/10

Turistas
Een groep backpackers komt in Brazilië vast te zitten op een stukje paradijs op aarde.
Helaas is hun vreugde van korte duur als ze beroofd worden en een bende hun organen wil hebben.
Een standaard filmpje, maar wel goed uitgevoerd.
7/10

Uzak



Zeer melancholieke, maar erg mooie film.
De vertaling van Uzak is afstand en dit dekt de daling van de film goed.

Door het gebrek aan dialoog en lange scenes misschien niet voor iedereen geschikt, maar ik heb genoten.

Il Grande silenzio (The Great Silence) (1968, It, Sergio Corbucci)
Een western in de sneeuw, kan dat?
Natuurlijk kan dat. Verlaten landschappen in het zand, verlaten landschappen in de sneeuw; What's the difference.
Een iets mindere spaghetti-western ivm Django. Maar nog steeds erg goed en vermakelijk. Jean-Louis Trintignant heeft niet de mysterieuze coolheid van een Franco Nero of een Clint en is daardoor iets minder overtuigend als held. Maar Klaus Kinski als schurk, Frank Wolff als sherrif en Vonetta McGee als lekkertje maken veel goed.
Muziek is van Ennio Morricone, dus dat zit wel snor.
Het iets lager uitvallende cijfer komt ook doordat ik een slechte dub-versie zag.
cijfer: 8

quote:

Op zondag 24 juni 2007 18:00 schreef Mainport het volgende:
Ik vind een acht absoluut geen laag cijfer.

Is het ook niet. Het is ook een goede film. Er staat ook een iets lager en iets mindere. Dat iets is het verschil tussen een 8.5 en een 8.

quote:

Op zondag 24 juni 2007 17:38 schreef Lonewolf2003 het volgende:
Il Grande silenzio (The Great Silence) (1968, It, Sergio Corbucci)
Een western in de sneeuw, kan dat?
Natuurlijk kan dat. Verlaten landschappen in het zand, verlaten landschappen in de sneeuw; What's the difference.
Een iets mindere spaghetti-western ivm Django. Maar nog steeds erg goed en vermakelijk. Jean-Louis Trintignant heeft niet de mysterieuze coolheid van een Franco Nero of een Clint en is daardoor iets minder overtuigend als held. Maar Klaus Kinski als schurk, Frank Wolff als sherrif en Vonetta McGee als lekkertje maken veel goed.
Muziek is van Ennio Morricone, dus dat zit wel snor.
Het iets lager uitvallende cijfer komt ook doordat ik een slechte dub-versie zag.
cijfer: 8

Mmmh...Kinski, Morricone

Die moet ik maar eens gaan kijken binnenkort.

Le salaire de la peur

Dat begin . Wat onnodig lang, gelukkig was het tweede deel een stuk leuker: twee vrachtwagens bemand door twee mannen moeten zich een weg banen door een ruig onherbergzaam gebied om een gevaarlijk goedje af te leveren. Het leverde gave scenes op. Cijfer: 7,5

Zojuist, Demolition Man.
Be well.

Dit weekend

Play Time (Jacques Tati, 1967) :: 8.2



Mooie kijkervaring, prachtige fotografie van de stad die Tati zelf liet bouwen en hem bankroet maakte. Elke scene zit vol met details, het restaurantgedeelte is helemaal hilarisch om te zien.

Dirty Harry (Don Siegel, 1971) :: 8.4



Prima misdaadfilm die nog steeds met de tijd mee kan. Toprol van Eastwood, heerlijke scherpe dialogen, goede muziek en mooie personages.

Harper (Jack Smight, 1966) :: 7.8



Heerlijke film met een fantastische rol van Newman als prive-detective op zoek naar een rijke miljonair die ineens verdwenen is.
Lauren Bacall schitterd verder als miljonairsvrouw en is nog altijd even charmant.

Marnie (Alfred Hitchcock, 1964) :: 7.7



Hitchcock wilde graag Grace Kelly voor deze rol, vlak voordat het script klaar was bedankte Kelly zich, Hitch was woedend en teleurgesteld.
Hij stopte met Marnie en begon aan The Birds, na deze film koos hij voor Tippi Hedren als hoofdrolspeelster in Marnie.
Prima film, eerste uur is sterk, 2e gedeelte is wat langdradig maar nog wel goed. Typisch weer dat je in het begin Hitchcock nog even in beeld ziet. Connery en Hedren doen het verder prima.

Lost in Translation (Sofia Coppola, 2003) :: 8.5



Unieke en meesterlijke film blijft dit, ook na de 2e keer kijken is het genieten. Murray is geknipt voor deze rol en Scarlett blijft top.

Candy (2006)
Een jong stel wat aan de drugs is. Met daarbij hun moeilijkheden en financiele grappen.
Toch niet zo pakkend als Christiane F. of Trainspotting.

cijfer 6 / imdb 7.0

Red Road (2006)
Vrouwelijk beveilgingscamera controleur volgt via de camera's op een dag een man die ze nooit meer wilde zien. Ze is vast beraden om hem te confronteren met z'n daden.

cijfer 6 / imdb 7.1

The Astronaut Farmer (2006)
Billy Bob Thornton is een ex-NASA medewerker die in z'n eigen farm-schuur een raket aan het bouwen is. Hij is er stellig van overtuigt dat hij de ruimte in gaat. Ondanks de bemoeiens van FBI en camera-ploegen. Gaat hij toch z'n gang.

cijfer 7 / imdb 6.7

Dude, Where is my Car? (2000)
Tjoh wat een overmelige film ... beetje sneu na een herkijk.

Twee sukkels zijn de volgende ochtend so wasted dat ze niet meer weten wat ze die avond ervoor hebben uitgevreten. Gaande weg de dag komen ze daar achter. Sweet, Dude, Sweet, Dude. / No , we're the HOT chicks wat een achterlijk oneliners. En dan die pakken van de space-club man-oh-man wat is dat triest.
Maar aan de andere kant de film pretendeerd gruwelijk over de top te zijn

cijfer 5 / imdb 4.7

quote:

En dan die pakken van de space-club man-oh-man wat is dat triest

Volgens mij was dat ook de bedoeling.

Voor de rest moet je deze film alleen kijken als je knetterstoned bent of met een groep vrienden. Alleen is er geen hol aan.

Gisteravond "The Inside man" gezien. Koningsfilmpje!!

Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills (Joe Berlinger & Bruce Sinofsky, 1996)
Intrigerende documentaire over de brute moord op drie kinderen en vervolging van de drie tieners die het gedaan zouden hebben. De vraag of ze schuldig zijn of niet is niet het enige speerpunt van de film. De makers zijn van mening van niet, maar wat deze film vooral laat zien is de manier waarop vooroordelen grote gevolgen kunnen hebben. De meeste mensen hadden de tieners al veroordeelt op basis van het uiterlijk van één van de drie tieners, terwijl de aangedragen bewijzen verre van een sluitende zaak als resultaat hebben. De tagline zegt eigenlijk perfect hoe ik me voel na het zien van de documentaire: It's frightening to think they did it. It's terrifying to think they didn't. ****

Babam ve oglum (My Father and My Son) (Çagan Irmak, 2005)
Best goed melodramatisch familiedrama uit Turkije. De IMDb score is erg overdreven, maar een slechte film is het ook zeker niet. De muziek pakt soms wat te enthousiast uit om de tranen te trekken, maar verder is het een mooi verhaal over een familie-tragedie. De dagdromen van het zoontje zijn best leuk uitgewerkt. Alleen jammer dat het acteerwerk niet van iedereen even sterk is. ***½

The Messengers

Tja..oud vervallen huis waar een jong gezin met een wat obstinate dochter hun intrek neemt.
De historie van het huis was er een van moord en doodslag. De geesten beginnen vervolgens
het jonge gezin weg te pesten en dan vooral de dochter moet het in het begin ontgelden die natuurlijk niet door de ouders wordt geloofd wanneer zij om hulp schreeuwt. Familie krijgt later onverwachte hulp van een toevallige passant die de vele zwarte raven met een geweer te lijf gaat en het jonge gezin helpt de oogst binnen te halen. Later wordt deze toevallige passant zelf aangevallen door de zwarte raven omdat -zoals later blijkt - hij onderdeel is van de geschiedenis van het Huis.Dat resulteert in flashbacks van de gebeurtenissen die in het oude Huis hebben plaatsgevonden. Uiteindelijk wordt deze toevallige passant door de ronddolende geesten te pakken genomen waarna de zielen rust vinden en het gezin verder in alle rust verder kan leven.


Tja..redelijke spannende film, goed shock-effect op zijn tijd maar had er iets meer van verwacht. Denk aan een kruising van Poltergeist meets The Sign meets The Birds. Al met al de moeite waard van het bekijken maar niet meer dan dat.

Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969, VS, George Roy Hill)
Dit was een erg komische en luchtige western. Paul Newman en Robert Redford zijn het perfecte coole, grappige, charismatische duo. Maar onder al die grappen en grollen zit ook de tragiek van twee mannen op de vlucht, die weten dat elk uur hun laatste kan zijn. Wat prachtig tot uiting komt in de grandiose finale.
cijfer: 8.5

Citizen Kane (1941, VS, Orson Welles)
Terecht gezien als één van de beste films allertijden. Met en van een geweldige Orson Welles.
cijfer: 9.5

Umberto D. (1952, It, Vittorio De Sica)
Prachtig ontroerende film over een sympathieke koppige arme zieke oude man, Umberto Domenico Ferrari, en zijn hondje, Flike. Carlo Battisti, die niet eens een professioneel is, zet zo'n geweldige presatie neer dat zelf Takashi Shimura er nog iets van kan leren. Extra pluspuntje is Maria-Pia Casilio als Maria
cijfer: 9.5

[ Bericht 1% gewijzigd door Lonewolf2003 op 25-06-2007 17:04:19 ]

ik heb eergister braveheart gekeken.. geniale film..
Mel gibson hoofdrolspeler en regiseur..
Geeft zichzelf mooie rol in de film..:P mag met 2 mooie dames aanklooie..:D

quote:

Op zondag 24 juni 2007 14:43 schreef victorinox het volgende:
Pirates of the Caribbean: At World's End
Ruim 2,5 uur aan oeverloos gezanik, gezwam en geneuzel...
Weer eentje waar de lange tijdsduur de film naar de klote helpt.
Ik hoop dat het volgende deel een stuk korter is, anders ga ik hem niet meer in de bioscoop kijken.
5/10

Inderdaad, veel te lang, nergens echt meeslepend. Lamme karakters en een mooi dieptepunt wanneer er op de meest vervelende manier mogelijk maar weer eens een huwelijksaanzoek wordt gedaan (spoiler).

Grotendeels ook vrij fantasieloos, met die nieuwe schurk en de manier waar sommige zaken worden voorgesteld (ik zal maar niet spoileren dan, maar denk aan een grote witte vlakte ).

Zelf gisteren Sicko gezien. Mijn aandacht verslapte misschien twee keer. Toch een prachtig staaltje film van Moore hoor .

quote:

Op maandag 25 juni 2007 15:49 schreef Lonewolf2003 het volgende:
Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969, VS, George Roy Hill)
Dit was een erg komische en luchtige western. Paul Newman en Robert Redford zijn het perfecte coole, grappige, charismatische duo. Maar onder al die grappen en grollen zit ook de tragiek van twee mannen op de vlucht, die weten dat elk uur hun laatste kan zijn. Wat prachtig tot uiting komt in de grandiose finale.
cijfer: 8.5

Ook gezien vanavond

Butch Cassidy and the Sundance Kid (George Roy Hill, 1969) :: 8.6

Wat een fantastische film, perfect duo, super camerawerk, prachtige montage van muziek en heerlijke actie. De finale is grandioos uit gewerkt.

quote:

Op maandag 25 juni 2007 15:49 schreef Lonewolf2003 het volgende:
Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969, VS, George Roy Hill)
Dit was een erg komische en luchtige western. Paul Newman en Robert Redford zijn het perfecte coole, grappige, charismatische duo. Maar onder al die grappen en grollen zit ook de tragiek van twee mannen op de vlucht, die weten dat elk uur hun laatste kan zijn. Wat prachtig tot uiting komt in de grandiose finale.
cijfer: 8.5

Prachtige film idd. raindrops keep fallin' on my head! En die opening is ook om je vingers bij af te likken. Heb je The Left Handed Gun gezien? Ook met Newman. Ik vind het erg leuk hoe hij meestal 'kiest' voor de wat minder gewone westerns. Pocket Money is er nog zo 1.

The 51st State
Samuel L. Jackson op de automatische piloot als een chemicus die een drug ontwerp en dit aan de hoogste bieder wil verkopen. Leukste stuk uit de film was in het begin als Robert Carlyle als Liverpoolfan in een Manchesterbar herrie gaat schoppen. Hersenloze actie en humor.
Cijfer 6.5

Cloud 9
Waardeloze film met Burt Reynolds over een man die een waanzinnig goed idee heeft om strippers aan een beachvolleyball mee te laten doen. Dramatisch acteerwerk, en geen tiet te zien. Of misschien net 2.
Cijfer 3.0

quote:

Op maandag 25 juni 2007 22:29 schreef Professional het volgende:

Cloud 9
Waardeloze film met Burt Reynolds over een man die een waanzinnig goed idee heeft om strippers aan een beachvolleyball mee te laten doen. Dramatisch acteerwerk, en geen tiet te zien. Of misschien net 2.
Cijfer 3.0

Precies je geeft de film nog een kans omdat je denkt grietjes die gaan beachvolleyen en dat je dan nog wat leuks te zien krijgt. Maar nee ... dan wordt het al snel triest.

quote:

Op zondag 24 juni 2007 23:45 schreef PDOA het volgende:

[..]

Volgens mij was dat ook de bedoeling.

Voor de rest moet je deze film alleen kijken als je knetterstoned bent of met een groep vrienden. Alleen is er geen hol aan.

Dat weet ik wel. Sommige dingen werken wel andere dingen weer niet.

Kijk als films als Dumb and Dumberer 2 daarvan weetje ook dat het redelijk triest is. Maar zelfs met die insteek is die film NIET te genieten. Ook als je stoned bent.

Stranger on the Third Floor (Boris Ingster, 1940)
Door sommige critici wordt deze B-film als de eerste film-noir beschouwd en het is niet lastig om te ontdekken waarom. Prachtige schaduwpartijen zijn er te zien met name in de trappenhuis-scene. Ook de droomsequentie is tof gedaan. Het verhaal over een kroongetuige die wroeging krijgt over zijn getuigenis is ook best aardig, maar het is wat dat betreft wel duidelijk een b-productie. ***½

(#563) Dom za vesanje (Time of the Gypsies) (Emir Kusturica, 1988)
Goede film van Joegoslaaf Emir Kusturica. Zoals altijd speelt de film zich af in de wereld van de zigeuners. De telekinetische effecten zijn erg leuk gedaan en geven de film iets magisch. De muziek van Goran Bregovic is ook weer goed en dit draagt ook erg bij aan de sfeer. De film is minder grappig dan zijn latere films, maar toch zitten er weer een aantal leuke momenten in. ****

Ai qing wan sui (Vive l'amour) (Tsai Ming-Liang, 1994)
Mooie verstilde film van Tsai Ming-liang, die duidelijk beïnvloed is door het werk van Antonioni. Met name de erfenis van L'eclisse klinkt door. Dezelfde dialoogloze shots van mensen die aansluiting zoeken bij de rest van de samenleving. Vooral de scene waarin twee van de hoofdrolspelers elkaar voor het eerst ontmoeten en elkaar aftastend achtervolgen is prachtig. ****

The Hills Have Eyes II (Martin Weisz, 2007)
De naargeestige sfeer die de remake nog prima te pruimen maakt is bij deze sequel compleet verdwenen. Wat je overhoudt is een inspiratieloze slachtpartij volgens het "tien-kleine-negertjes"-principe. Er zitten nog wat aardige gruwelijkheden in, maar echt indruk maakt het nergens. *½

The Pursuit of Happyness
Zouden de makers het echt zo bedoeld hebben? Of zou het toch toeval zijn dat ze hun inspirerend en motiverend verhaaltje verfilmd hebben op een totaal ongeïnspireerde en clichématige manier? Uiteindelijk voldeed de film perfect aan de verwachtingen, helaas is dat in dit geval geen pluspunt.

Pat Garrett & Billy the Kid
Ik had me aan een sci-fi musical verwacht, maar dit bleek een western over Pat Garrett & Billy the Kid te zijn. Het verhaaltje is al vaker verteld en deze versie is niet zo verschillend van alle anderen, Coburn zet een moeilijk kijkende Pat Garrett neer en Kristofferson een vrolijke Kid. Als extraatje krijgen we nog Bob Dylan, die niet alleen een sidekick van Billy speelt, nee, Bawb mag ook nog op achtergrond neuzelen als er weer iemand een zonsondergang tegemoet rijdt en mag Knockin' on Heaven's Door te berde brengen als er nog eens eentje wordt neergeknald. Zeker de moeite, maar niet echt essentieel.

Carrie (1976, VS, Brian De Palma)
De film begon heel goed. Al snel had ik het gevoel dat dit een geslaagde horror zou gaan worden. We krijgen een goed portret van een gepest eenzaam meisje met een overchristelijke moeder. Ondertussen leren we ook over haar paranormale gave die ze blijkt te beschikken. De spanningsboog is erg goed. En bereikt zijn hoogtepunt tijdens het bal. Vooral het moment als Carrie gaat dansen en de camera sneller en sneller, bijna losgeslagen, begint te draaien. Daarna volgt een perfecte spanningsopbouw naar het moment met de fameuze emmer. Op dit moment kreeg de film van mij zeker een 8.5. De spannig is opgebouwd. Ik zit klaar voor de ontlading. Maar dan...
zakt de film opeens heel erg in. Ik ken weinig films, die zo inzakken op wat het moment supreme zou moeten zijn. Wat volgt is 5 minuten snelle chaos. Het moment dat Carrie doorslaat en aan het moorden slaat, is niet spannend. Het is niet eng. De dood van de goede lerares mist bijvoorbeeld emotionele impact. En het is zelfs niet "You deserved it, bitches"-vermakelijk. Even later weer. Een scené van een bebloede Carrie, die op het punt staat overreden te worden door haar twee vijanden in een auto. Sorry, meneer De Palma in de handen van uw grote idool Hitchcock was dit waarschijnlijk een grandioos spannend moment geweest, in uw handen is het echter leeg. Ik voel helemaal niks.
Het einde bevat dan nog wel een zeer goed schrikmoment, maar tja kwaad is dan al geschied.
DIt alles is zeker niet de schuld van Sissy Spacek, die zeer overtuigend de verschillende emotionele stadia van Carrie neerzet, van een gepest verlegen meisje naar iemand die langzaam meer zelfvertrouwen krijgt, naar iemand die compleet doorslaat.
cijfer: 6

[ Bericht 0% gewijzigd door Lonewolf2003 op 26-06-2007 15:45:52 ]

quote:

Op dinsdag 26 juni 2007 08:58 schreef Lambiekje het volgende:

[..]

Precies je geeft de film nog een kans omdat je denkt grietjes die gaan beachvolleyen en dat je dan nog wat leuks te zien krijgt. Maar nee ... dan wordt het al snel triest.

Vantevoren kun je inderdaad al weten of de film wat voorstelt of niet. Gelukkig ben ik dan zo eigenwijs om hem toch op te zetten en hem af te kijken. Meestal lig ik dan in een deuk als ik bepaalde acteerprestaties zie, en het simpele gemak waarmee een film gemaakt wordt.
Je kunt daarna nog altijd de film afkraken, maar de tijd krijg je helaas niet terug.

quote:

Op dinsdag 26 juni 2007 15:39 schreef Lonewolf2003 het volgende:
Carrie (1976, VS, Brian De Palma)
De film begon heel goed. Al snel had ik het gevoel dat dit een geslaagde horror zou gaan worden. We krijgen een goed portret van een gepest eenzaam meisje met een overchristelijke moeder. Ondertussen leren we ook over haar paranormale gave die ze blijkt te beschikken. De spanningsboog is erg goed. En bereikt zijn hoogtepunt tijdens het bal. Vooral het moment als Carrie gaat dansen en de camera sneller en sneller, bijna losgeslagen, begint te draaien. Daarna volgt een perfecte spanningsopbouw naar het moment met de fameuze emmer. Op dit moment kreeg de film van mij zeker een 8.5. De spannig is opgebouwd. Ik zit klaar voor de ontlading. Maar dan...
zakt de film opeens heel erg in. Ik ken weinig films, die zo inzakken op wat het moment supreme zou moeten zijn. Wat volgt is 5 minuten snelle chaos. Het moment dat Carrie doorslaat en aan het moorden slaat, is niet spannend. Het is niet eng. De dood van de goede lerares mist bijvoorbeeld emotionele impact. En het is zelfs niet "You deserved it, bitches"-vermakelijk. Even later weer. Een scené van een bebloede Carrie, die op het punt staat overreden te worden door haar twee vijanden in een auto. Sorry, meneer De Palma in de handen van uw grote idool Hitchcock was dit waarschijnlijk een grandioos spannend moment geweest, in uw handen is het echter leeg. Ik voel helemaal niks.
Het einde bevat dan nog wel een zeer goed schrikmoment, maar tja kwaad is dan al geschied.
DIt alles is zeker niet de schuld van Sissy Spacek, die zeer overtuigend de verschillende emotionele stadia van Carrie neerzet, van een gepest verlegen meisje naar iemand die langzaam meer zelfvertrouwen krijgt, naar iemand die compleet doorslaat.
cijfer: 6

boek is ook veeeeel sterker

Jackass Number Two (2006)
Ach ja wie kent ze niet de heren van jackass die maffe stunts uitvoeren die goed op de lachspieren werken. Gevaar bij nog een film is misschien dat het allemaal teveel wordt en te overdone, maar dit viel me 100% mee. Ik heb van voor naar achteren gelachen. Fantastische stunts weer alhoewel soms de grens naar ranzigheid aardig dichtbij komt. Niettemin is voor mij een deel 3 zeker nog welkom.

quote:

Op dinsdag 26 juni 2007 17:07 schreef Shogo het volgende:
Jackass Number Two (2006)
Ach ja wie kent ze niet de heren van jackass die maffe stunts uitvoeren die goed op de lachspieren werken. Gevaar bij nog een film is misschien dat het allemaal teveel wordt en te overdone, maar dit viel me 100% mee. Ik heb van voor naar achteren gelachen. Fantastische stunts weer alhoewel soms de grens naar ranzigheid aardig dichtbij komt. Niettemin is voor mij een deel 3 zeker nog welkom.
[afbeelding]

Mij viel de film toen ik hem zag een paar maanden geleden ook hartstikke mee. Ik was erg bang voor een been there-done that gevoel, maar de film was verrassend fris en geinig. Denk dat je zo'n film niet te vaak moet doen. Eens in de drie jaar ofzo. Zodat het geen overkill wordt.

Cujo (1983)
Stephen Kings Rothond. St Bernard wordt na een beet van een vleermuis nogal bijterig.
Cijfer 5 / imdb 5.6

Supercross (2005)
jaja een film over supercross. Eindelijk een film over races waarbij de subplot niet zo triest is. En dan bedoel ik films als Driven of Fast of the Furious. Geen overbodige gekwebbel. Gewoon racen. Ik ben van mening dat er best coole shots zijn gemaakt van de races, de jumps van crossmotoren. En dat meisje Piper die mag er best wezen.

Wat de film uitbeeld is gewoon goed. Camera werk is oke. Ik verwacht bij z'n film geen hoogstaande acteerprestaties. En dat vind ik niet meetellen bij dit soort films. Geen echte irritaties. Gewoon coole jumps. Irritaties heb ik wel bij Driven, Fast en the Furious 1/2/3, Torque en Biker Boyz. Bij deze films is naast de hoofddoel racewagens/motoren veel en veelste veel nadruk op de romslomp naast de baan.

Dit ongelovelijk lage cijfer is mijn ogen ontrecht. Het is zeker geen bottomnotering waard.

cijfer 6 / imdb 2.5 #72

[ Bericht 13% gewijzigd door Lambiekje op 26-06-2007 23:50:09 ]

Copying Beethoven Wat een beroerde shit.

Land of the Dead (2005, VS, George A. Romero)
Mijn eerste Romero zombie-film. En het smaakt zeker naar meer. Het was een zeer vermakelijke coole zombiefilm met veel gore. En je krijgt er ook nog een snufje politieke satire bij. Al moet daar ook weer niet te hoogdravend over gedaan worden. In eerste instantie is het een zeer vermakelijke coole zombiefilm met veel gore.
cijfer: 7.5