quote:
In Europa wordt een generaal pardon regelmatig gebruikt als instrument van migratiebeleid. Meestal gaat het niet om uitgeprocedeerde asielzoekers, maar om legalisatie van illegalen. Vaak begeleidt een generaal pardon een aanscherping van het migratiebeleid.
In Duitsland zijn coalitiegenoten CDU/CSU en SPD het eens geworden over een verblijfsregeling voor ongeveer 100.000 van in totaal 193.000 uitgeprocedeerde asielzoekers. Kerken en vluchtelingenorganisaties vrezen dat het er hooguit 30.000 zullen worden. Werk staat centraal in de regeling. Asielzoekers hebben tot september 2007 de tijd om een baan te vinden. Wie dan geen werk heeft moet terug naar het land van herkomst.
In België bood de regering Verhofstadt zowel illegalen als asielzoekers die aan bepaalde voorwaarden voldeden een verblijfsvergunning. 50.000 mensen dienden een aanvraag in. Het afhandelen van de dossiers van wat bedoeld was als een snelle regularisatie van illegalen, sleepte zich jaren voort. Dit voorjaar voerden asielzoekers samen met kerken actie voor een nieuw generaal pardon. Zonder succes.
Italië gaf in 2002 nog ruim 600.000 illegalen een verblijfsvergunning, na eerdere omvangrijke legalisatieprogramma´s in 1998 en 1995. De huidige regering Prodi wil een ruimhartig beleid, maar denkt eerder aan een versoepeling van de Italiaans naturalisatieprocedure voor legale migranten. Griekenland gaf in 1998 230.000 illegale migranten een fel begeerde verblijfsvergunning, Portugal legaliseerde in 2001 130.000 illegalen.
In Spanje combineerde de conservatieve regering Aznar al in 1999 een strengere vreemdelingenwet met een algemeen pardon. Het leverde 428.000 illegalen een verblijfsvergunning op. De vorig jaar aangetreden sociaal-democratische regering Zapatero zette 700.000 aanvragen van illegale immigranten om in een verblijfsvergunning. Het aantal illegalen is inmiddels alweer opgelopen tot 800.000, maar een nieuw generaal pardon zit er niet in.
Frankrijk kende zijn laatste generaal pardon in 1997. Toen maakte de regering Jospin genereus een einde aan een situatie waarin een groot aantal buitenlanders noch kon worden uitgezet, noch kon worden gelegaliseerd. Sindsdien is het Franse immigratiebeleid verhard. Minister Sarkozy van binnenlandse zaken gaf dit jaar 7000 illegalen met schoolgaande kinderen een verblijfsvergunning, maar sluit een generaal pardon uit. In september lanceerde Sarkozy zelfs een voorstel om het generaal pardon voor illegalen in de EU te verbieden.
Het Verenigd Koninkrijk tenslotte kent geen geschiedenis van massale legalisaties en ook de huidige regering lijkt daar niet happig op. In juni dit jaar suggereerde de nieuwe minister van Immigratie Liam Byrne een generaal pardon voor meer dan 500.000 immigranten als een serieuze optie. Na felle kritiek van zowel de conservatieve oppositie als van migrantenorganisaties sloot de Britse regering een dergelijke stap toch uit.
http://www.vanhartepardon.nl/artikelenview.php?artid=3570![]()
Ja, nee, echt, duidelijk. Schuld van links. Wel kritisch blijven, hè...