Vrij denken als vrijdenker #4

quote:

Op vrijdag 20 maart 2026 23:12 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Ik bedoelde niet te zeggen dat je elk willekeurig iets kunt geloven of niet meer geloven, maar dat het uiteindelijk een keuze is om wel of niet te geloven, geen automatisch gegeven.

Dit doet mij sterk denken aan een preek die ik onlangs hoorde in mijn kerk afgelopen zondag:

Het Manifest van de Verlichte Geest
Verbreek de boeien van het bijgeloof, gij die nog wandelt in de schaduwen van het onverklaarbare! Wij staan niet op deze aarde als onderdanen van een onzichtbare dwingeland maar als de soevereine ridders van de Ratio. De dageraad van het verstand is aangebroken en verdrijft de nevelen van het dogmatische duister.

Hoort de roep van de logica die zuiverder klinkt dan welk koorgezang ook:

De Wetenschap als Baken: geen mirakelen maar metingen; geen gebeden maar bewijzen vormen het fundament van onze vooruitgang.

Het Gezond Verstand als Kompas: vertrouw niet op de overlevering van stoffige perkamenten maar op de onfeilbare kracht van het menselijk intellect.

De Ratio als Bevrijder: de knielende mens is een geknechte mens maar de denkende mens is een god in de dop.

Het geloof in een opperwezen is geen deugd doch de wortel van alle kwaad. Een giftige klimop die de groei van de menselijke potentie verstikt. Het is een vlucht in de onwetendheid, een verraad aan de grijze cellen die ons door de evolutie zijn geschonken. Waar religie muren optrekt van vrees daar bouwt de Wetenschap bruggen van staal en licht.

Laat ons de tempels van het dogma verlaten en de laboratoria van de waarheid betreden. De kosmos spreekt niet in raadselen van profeten maar in de elegante taal van de wiskunde. Onze roeping is helder: het ontsluieren van de natuurwetten, het genezen van de rede en het vieren van de overwinning van het weten op het wankele geloven.

De mens is de maat van alle dingen en in de glans van de Verlichting regeert de Ratio triomfantelijk over het fantoom van de godheid.

<EINDE PREEK>

Ik geloof heilig in die "geloofsverklaring" die het menselijk denken vereert.

Ik moet hier iets vertellen. Afgelopen nacht had ik een paar uur nagedacht en besloten om van dingen afstand te nemen en om iedereen te accepteren zoals die is. Vandaag, enkele uren geleden heb ik voor het allereerst in mijn leven God heel dicht bij me gevoeld. Het overkwam me plotseling, en niet vanuit mezelf. Ik was met dingen bezig in de huishouding, schoonmaken, opruimen, boodschappen. Het kwam van buiten. Het was een overweldigend gevoel van liefde en van "het is allemaal niet zo belangrijk, laat het los". Het was totale acceptatie van mijn zijn, hoe ik ben, ondanks alles wat ik fout doe. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Nee, ik gebruik geen drugs en ik drink niet en ik rook ook niet. Vanmorgen heb ik alleen een broodje kaas gegeten en een kop thee gedronken. Het was ook erg overtuigend en kreeg ik mee "hou dit bij je". Ik ga dit nooit meer vergeten.

quote:

Op zaterdag 21 maart 2026 15:43 schreef -Sigaartje het volgende:
Ik moet hier iets vertellen. Afgelopen nacht had ik een paar uur nagedacht en besloten om van dingen afstand te nemen en om iedereen te accepteren zoals die is. Vandaag, enkele uren geleden heb ik voor het allereerst in mijn leven God heel dicht bij me gevoeld. Het overkwam me plotseling, en niet vanuit mezelf. Ik was met dingen bezig in de huishouding, schoonmaken, opruimen, boodschappen. Het kwam van buiten. Het was een overweldigend gevoel van liefde en van "het is allemaal niet zo belangrijk, laat het los". Het was totale acceptatie van mijn zijn, hoe ik ben, ondanks alles wat ik fout doe. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Nee, ik gebruik geen drugs en ik drink niet en ik rook ook niet. Vanmorgen heb ik alleen een broodje kaas gegeten en een kop thee gedronken. Het was ook erg overtuigend en kreeg ik mee "hou dit bij je". Ik ga dit nooit meer vergeten.

Een moment van diepe, pure rust. Gevonden te midden van de alledaagse chaos van het huishouden en de boodschappen. Wie wil dat niet?

Vanuit een rationele blik zou je kunnen zeggen dat je brein, na je bewuste besluit om afstand te nemen en te accepteren, eindelijk de 'pauzeknop' vond. Wetenschappelijk gezien kan zo’n plotseling gevoel van eenheid en liefde ontstaan wanneer het deel van onze hersenen dat constant oordeelt en analyseert, ons ego, zeg maar, even helemaal stilvalt. Dat je dit ervaart terwijl je heel gewone dingen doet zoals opruimen, is eigenlijk heel logisch. Het zijn vaak die monotone handelingen die onze geest in een soort 'flow' brengen waardoor er ruimte ontstaat voor zo'n intense doorbraak.

Tegelijkertijd is er de kant van het gevoel en het geloof die dit moment benoemt als "Goddelijke Genade". Of je het nu een warme spirituele aanraking noemt of een kille neurologische reset, de impact ervan is onmiskenbaar echt. Het feit dat je je zo totaal geaccepteerd voelde ondanks je eigen fouten is een krachtig medicijn tegen de hardheid waarmee we vaak naar onszelf kijken. De ratio kan de bron misschien niet bewijzen maar zij kan ook niet ontkennen dat dit gevoel van "het is allemaal niet zo belangrijk, laat het los" een enorme waarde heeft voor je welzijn.

Maar waarom voelt het zo overtuigend?
De ratio zegt ons dat een externe bron (zoals God) niet te bewijzen is terwijl we de effecten in de hersenen wél kunnen meten. Daarom is de meest waarschijnlijke verklaring dat je brein een zeldzame weg heeft gevonden naar een staat van pure rust. Het feit dat je geen middelen hebt gebruikt en gewoon een broodje kaas op had, versterkt alleen maar het idee dat dit een natuurlijke, krachtige capaciteit van de menselijke geest is. Dat het wetenschappelijk waarschijnlijk een intern proces is, maakt de ervaring overigens niet minder waardevol. Of die "genade" nu uit een hemelse bron komt of uit een schitterend biologisch mechanisme in jezelf: het resultaat is dat jij je nu lichter en geaccepteerd voelt. En dat is, rationeel bekeken, een fantastisch resultaat van een ochtendje opruimen.

Zo kijk ik ernaar. Sorry.

quote:

Op zaterdag 21 maart 2026 16:35 schreef EsserS het volgende:
Zo kijk ik ernaar. Sorry.

En zo is dat. Sorry hoef je helemaal niet te zeggen. Ik vind het allang fijn dat je de tijd hebt genomen om te reageren. Hoe het ook zij, het moment neem ik wel mee in de rest van mijn leven, omdat het positief is in tijden van twijfel. Wat een ander er over denkt, dat maakt totaal niet uit. En eigenlijk ook niet, wat de daadwerkelijke oorzaak is.

quote:

Op zaterdag 21 maart 2026 18:02 schreef -Sigaartje het volgende:

[..]
En zo is dat. Sorry hoef je helemaal niet te zeggen. Ik vind het allang fijn dat je de tijd hebt genomen om te reageren. Hoe het ook zij, het moment neem ik wel mee in de rest van mijn leven, omdat het positief is in tijden van twijfel. Wat een ander er over denkt, dat maakt totaal niet uit. En eigenlijk ook niet, wat de daadwerkelijke oorzaak is.

Uiteindelijk is ieder mens zelf verantwoordelijk voor welk type kompas hij kiest voor zijn levenswandel.

quote:

Op zaterdag 21 maart 2026 09:35 schreef EsserS het volgende:
De kosmos spreekt niet in raadselen van profeten maar in de elegante taal van de wiskunde.

Ik wacht met smart tot de wiskunde, natuurkunde en sterrenkunde komt met een meetlint waarmee je emotie, intuitie, mentale constructen, psychologische fenomenen en dwarszittend trauma in een formule gieten, waar ik t meetlint naast mn emotie kan leggen om te kijken hoe groot die is. Een lineaal langs mijn motivatie om te kijken hoe ver dat gaat. Een lasermeetapparaat voor mijn intuitie, een waar database voor mijn mentale constructen, en ipv een temperatuurmeter, een psychologischfenomenen meter in mijn nachtkasje kan leggen om te kijken of deze fluctueert in de komende periode.

Als we dan toch bezig zijn, kunnen ze wellicht een kooi bouwen waar we water in vangen. Een gaas spannen wat de lucht buiten houdt en een doosje waarin ik mn bewustzijn en/of gedachte in kan bewaren.

Brahman kwam z'n Shiva/Shakti ophalen, t was kapot gegaan.

When statische meetlinten voor dynamische begrippen

Misschien trachten ze wat uit die hoek te vertellen, who knows...

Maar wie ben ik, de next random idioot 001 op internet.

We need to think less, and feel more ~Osho, ervanuitgaande dat Animus dominant staat tenopzichte van Anima. Hier kan ik overigens ook een mooie POL discussie mee aftrappen, maar dat gaan we hier niet doen.

[ Bericht 3% gewijzigd door Mijk op 22-03-2026 10:03:05 ]

quote:

Op vrijdag 20 maart 2026 23:12 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Ik bedoelde niet te zeggen dat je elk willekeurig iets kunt geloven of niet meer geloven, maar dat het uiteindelijk een keuze is om wel of niet te geloven, geen automatisch gegeven.

Dat is het dus niet zoals ik al aangaf met mijn voorbeeld.

Zo kun jij niet even kiezen om een moslim te zijn. Je overtuiging komt van binnenuit en die is niet zomaar even vrij te kiezen.

En ik heb er destijds niet voor gekozen om "even atheist te worden". Dat was een langzaam proces waarbij ik mij ineens realiseerde dat ik niet meer geloofde wat mij altijd verteld is. Sterker nog ik heb mij verzet tegen dat hele idee. Toch gebeurde het.

quote:

Op zaterdag 21 maart 2026 15:43 schreef -Sigaartje het volgende:
Ik moet hier iets vertellen. Afgelopen nacht had ik een paar uur nagedacht en besloten om van dingen afstand te nemen en om iedereen te accepteren zoals die is. Vandaag, enkele uren geleden heb ik voor het allereerst in mijn leven God heel dicht bij me gevoeld. Het overkwam me plotseling, en niet vanuit mezelf. Ik was met dingen bezig in de huishouding, schoonmaken, opruimen, boodschappen. Het kwam van buiten. Het was een overweldigend gevoel van liefde en van "het is allemaal niet zo belangrijk, laat het los". Het was totale acceptatie van mijn zijn, hoe ik ben, ondanks alles wat ik fout doe. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Nee, ik gebruik geen drugs en ik drink niet en ik rook ook niet. Vanmorgen heb ik alleen een broodje kaas gegeten en een kop thee gedronken. Het was ook erg overtuigend en kreeg ik mee "hou dit bij je". Ik ga dit nooit meer vergeten.

Welke van de enorme hoeveelheid goden heb je het hier over?

quote:

Op zondag 22 maart 2026 11:44 schreef ejtleeditnA het volgende:

[..]
De keuze om moslim of christen te worden wordt vaak voorafgegaan door een reeks kleinere beslissingen, zoals je ergens in verdiepen of er bewust over nadenken, die uiteindelijk kunnen uitmonden in een bekering. Dat gebeurt niet 'even'. Tegelijkertijd kunnen sommige mensen het ervaren als iets wat hen overkomt. Daarom denk ik dat het niet zo zwart-wit is: het is een keuze óf het is iets waar je geen invloed op hebt (geen keuze).

Iets wat je overkomt, waardoor je (wellicht) iets kunt gaan geloven, kies je ook niet.

Mijn keuze om de Bijbel en het christendom goed te bestuderen heeft geleid tot mijn atheisme. Dat laatste was geen keuze.

Ik heb ook gekozen om me wat te verdiepen in de islam. Tot bekering is het niet gekomen.

quote:

Op maandag 23 maart 2026 09:24 schreef hoatzin het volgende:

[..]
Iets wat je overkomt, waardoor je (wellicht) iets kunt gaan geloven, kies je ook niet.

Mijn keuze om de Bijbel en het christendom goed te bestuderen heeft geleid tot mijn atheisme. Dat laatste was geen keuze.

Ik heb ook gekozen om me wat te verdiepen in de islam. Tot bekering is het niet gekomen.

Geloof of ongeloof is meer iets dat groeit en je uiteindelijk voor jezelf bevestigd.

Een kind gelooft ook niet meer in Sinterklaas op het moment dat die erachter komt dat die niet bestaat. Hoe graag het kind ook wil, het lukt niet meer.

En zo kon Jezus ook niet meer in God geloven toen hij aan het kruis stierf. Het was geen keuze, hij voelde God niet meer.

quote:

Op maandag 23 maart 2026 09:34 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Geloof of ongeloof is meer iets dat groeit en je uiteindelijk voor jezelf bevestigd.

Een kind gelooft ook niet meer in Sinterklaas op het moment dat die erachter komt dat die niet bestaat. Hoe graag het kind ook wil, het lukt niet meer.

En zo kon Jezus ook niet meer in God geloven toen hij aan het kruis stierf. Het was geen keuze, hij voelde God niet meer.

Hij riep nog wel tot (zijn) God dus geloofde hij imho nog wel.

quote:

Op zondag 22 maart 2026 11:44 schreef ejtleeditnA het volgende:

[..]
De keuze om moslim of christen te worden wordt vaak voorafgegaan door een reeks kleinere beslissingen, zoals je ergens in verdiepen of er bewust over nadenken, die uiteindelijk kunnen uitmonden in een bekering. Dat gebeurt niet 'even'. Tegelijkertijd kunnen sommige mensen het ervaren als iets wat hen overkomt. Daarom denk ik dat het niet zo zwart-wit is: het is een keuze óf het is iets waar je geen invloed op hebt (geen keuze).

Dit inderdaad.

Soms heb je het deurtje om tot geloof te komen al eerder gesloten door te weigeren om iets voor waar aan te nemen, ondanks bewijs in overdaad.

Dan zeg je uiteindelijk 'er is geen bewijs', maar het bewijs dat het latere bewijs overtuigend genoeg had kunnen maken, heb je al geweigerd.

[ Bericht 2% gewijzigd door Ali_Kannibali op 25-03-2026 14:22:03 ]

quote:

Op woensdag 25 maart 2026 13:59 schreef Ali_Kannibali het volgende:

..... ondanks bewijs in overdaad.

Heb je het over fantasierijke voorstellingen en allerlei wanen die in de hoofden van mensen voorkomen? Maar Ali toch, je weet toch hopelijk wel dat wat toevallig goed voelt in je hoofd niet altijd "waar" hoeft te zijn?

[ Bericht 10% gewijzigd door EsserS op 27-03-2026 17:22:52 ]

quote:

Op zaterdag 21 maart 2026 15:43 schreef -Sigaartje het volgende:
Ik moet hier iets vertellen. Afgelopen nacht had ik een paar uur nagedacht en besloten om van dingen afstand te nemen en om iedereen te accepteren zoals die is. Vandaag, enkele uren geleden heb ik voor het allereerst in mijn leven God heel dicht bij me gevoeld. Het overkwam me plotseling, en niet vanuit mezelf. Ik was met dingen bezig in de huishouding, schoonmaken, opruimen, boodschappen. Het kwam van buiten. Het was een overweldigend gevoel van liefde en van "het is allemaal niet zo belangrijk, laat het los". Het was totale acceptatie van mijn zijn, hoe ik ben, ondanks alles wat ik fout doe. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Nee, ik gebruik geen drugs en ik drink niet en ik rook ook niet. Vanmorgen heb ik alleen een broodje kaas gegeten en een kop thee gedronken. Het was ook erg overtuigend en kreeg ik mee "hou dit bij je". Ik ga dit nooit meer vergeten.

Wie oren heeft om te horen, laat hem horen