F&L Filosofie & Levensbeschouwing
Een plek om te discussiëren over filosofische vragen, filosofen, religieuze vraagstukken of religie en levensbeschouwing in het algemeen.
Ali: waarom dienden kinderen vermoord te worden?quote:Op vrijdag 6 maart 2026 14:53 schreef Ali_Kannibali het volgende:
[..]
Laat ik nu even heel arrogant zijn. Mensen begrijpen niet eens wat liefde is. En herkennen het daarom niet wanneer het voor hen staat.
Doet God niets aan het leed in de wereld? Dan is hij onverschillig en zelf kwaadaardig.
Doet God wel iets aan het leed in de wereld door kwaadaardige elementen weg te nemen? Dan laat hij genocide plegen.
Het is gewoon nooit goed met mensen die niet echt op zoek zijn naar wat goed is.
En dat is een kwestie van projectie: want als God wel degelijk goed is, betekent dat dat mensen zelf kwaad doen en misschien wel zijn.
En dat verkropt het menselijke ego niet. Dus projecteert het allerlei negativiteit die in ons zelf zit op God en herkennen we niet wie of wat God eigenlijk is en doet.
Dat is de eigengerechtigheid waar de bijbel constant tegen ageert: geen enkel mens is goed, iedereen moet zich bekeren.
De menselijke trots verzet zich tegen die boodschap en verandert God daarom in een boeman. Dat is het hele mechanisme wat die haat drijft. Op Jezus Christus werd ook van alles en nog wat geprojecteerd door degenen die hem uiteindelijk zouden vermoorden. Dus wie was er nou werkelijk slecht, Jezus, of zij zelf?
Die kwestie, de kwaadaardigheid in ieder mens zelf, is een kwestie van identiteit en mensen zullen met hand en tand hun eigen gelijk en rechtvaardigheid verdedigen in plaats van de waarheid te accepteren dat ze er zelf weleens volledig naast zouden kunnen zitten en helemaal niet zulke goede mensen zijn als dat ze over zichzelf willen geloven. En dat het probleem dus ook niet bij een ander of bij God ligt, maar bij henzelf.
Iemand die die boodschap niet accepteert, zal alles zo verdraaien en inkleuren dat men altijd zelf als de rechtvaardige naar boven komt. Zo overleeft het zondige menselijke ego: verstoor de realiteit om in de eigen illusies te kunnen blijven geloven.
Hier komen janken over liefde en hoe mensen eigenlijk slecht zijn en nu al ettelijke weken geen antwoord kunnen geven op de vraag waarom KINDEREN afgeslacht dienden te worden.
Bespaar me je hypocrisie. Je ligt nog steeds op je knietjes voor een god die het rucksichtlos afslachten van kinderen heeft gewild, en je gaat anderen hier de les lezen over hoe ze 'naar zichzelf moeten kijken'...
Om te kotsen.
Ben gewoon een vent en zeg dat je niet alles wat in de Bijbel staat letterlijk dient te lezen, of kap met je achterlijke analyses van de rottigheid van de mens... Als baby's killen al veroorloofd is omdat het in een boekje staat, hoef ik niks van je zogenaamd oh zo verheven, goddelijke missie te weten.
Omnibus in omnibus.
Ad Maiorem Dei Gloriam
Ad Maiorem Dei Gloriam
Zeggen ze zinnige dingen, heb ik er wat aan.quote:
[..]
Vroeger was je nogal van de kerkvaders enzo. Heb je daar geen interesse meer in?
Zeggen ze batshit insane dingen, gooi ik ze ter zijde.
Omnibus in omnibus.
Ad Maiorem Dei Gloriam
Ad Maiorem Dei Gloriam
Geloven is een minderwaardige vorm van denken. Onze intellectueel ontspoorde huisprediker bewijst dat hier elke dag.
[ Bericht 24% gewijzigd door EsserS op 07-03-2026 04:16:17 ]
[ Bericht 24% gewijzigd door EsserS op 07-03-2026 04:16:17 ]
En neem zijn kinderachtig gedrag hier. Als je met tegenargumenten komt dan begint hij te blaten dat hij helemaal niet "de intentie heeft de ander te overtuigen van zijn boodschap". En nu zeurt hij dat niemand hier de boodschap van "God's liefde" wil accepteren. Overtuigen, boodschap: hij snapt zelf geen drol van wat hij ons probeert wijs te maken en waar hij mee bezig is.
Of hij draait zichzelf volledig vast in zijn eigen gecreëerde logica. Dat laatste is het meest waarschijnlijke scenario. Geloven is nu eenmaal een gebrekkige vorm van denken, laat staan de gezonde variant daarvan. Want hoofdregel één van kennislogica is: feiten zijn feiten, fabels zijn fabels; houd die 2 gescheiden.
Ratio, gezond verstand en wetenschap: de heilige drie-eenheid voor en van de mensheid.
[ Bericht 6% gewijzigd door EsserS op 07-03-2026 05:33:18 ]
Of hij draait zichzelf volledig vast in zijn eigen gecreëerde logica. Dat laatste is het meest waarschijnlijke scenario. Geloven is nu eenmaal een gebrekkige vorm van denken, laat staan de gezonde variant daarvan. Want hoofdregel één van kennislogica is: feiten zijn feiten, fabels zijn fabels; houd die 2 gescheiden.
Ratio, gezond verstand en wetenschap: de heilige drie-eenheid voor en van de mensheid.
[ Bericht 6% gewijzigd door EsserS op 07-03-2026 05:33:18 ]
Zullen we het scheppingsverhaal eens niet als een feitelijk verslag uit een natuurkundeboek lezen?
Als je Genesis 1 niet als biologie maar als psychologie/filosofie leest, ontvouwt zich een fascinerend proces van ordening. Het begint bij "woest en ledig", een treffende metafoor voor totale entropie of de ongefilterde ruis van het universum. De eerste "scheppingsdaad" is het scheiden van licht en donker wat rationeel staat voor het menselijk vermogen om onderscheid te maken. Wij zijn de wezens die grenzen trekken, categorieën benoemen en zo structuur aanbrengen in een chaotische werkelijkheid.
De opeenvolgende "dagen" vormen een prachtige symboliek voor toenemende complexiteit: van de fysieke basis (land en water) naar het ritme van de tijd. Door de zon en maan te "benoemen", ontsnapte de mens aan het eeuwige nu en creëerde hij historisch besef. We evolueerden van passieve toeschouwers naar planners met een kalender. In die gelaagdheid van plant, dier en mens zie je onze eigen psyche weerspiegeld. We dragen het vitale, het instinctieve en het abstracte denken allemaal in ons.
De mens als "beeld van God" is in deze context de ultieme metafoor voor het ontstaan van zelfbewustzijn. Wij zijn het universum dat zichzelf in de spiegel bekijkt en vragen stelt. Maar die sprong naar rationaliteit heeft een prijs, gesymboliseerd door de hof van Eden. Zodra we het onderscheid tussen "goed en kwaad" begrijpen, verliezen we onze dierlijke onschuld. We ruilen de zorgeloze eenheid met de natuur in voor de zware last van ethiek en verantwoordelijkheid.
De rustdag aan het slot is de rationele erkenning dat een schepper (of een denker) niet zonder reflectie kan. Het herinnert ons eraan dat het leven niet alleen een opeenvolging van handelingen is maar dat betekenis pas ontstaat wanneer we even stilstaan bij het wonder van het "zijn". Genesis is dus geen verslag van het verleden maar een tijdloze blauwdruk van hoe wij, elke dag opnieuw, onze eigen wereld vormgeven door ons verstand te gebruiken.
Zo vormt het een mooi, afgerond geheel van de oerknal in ons hoofd tot de rust van het zelfbesef. De Bijbel is een fantastisch mooi boek vol prachtige metaforen die ons inspireren hoe wij ons bewust zijn van ons "zijn". Zeer waardevol dus. Maar meer is de Bijbel niet want anders verdwijnt de rationaliteit .... en dat is heel erg.
Als je Genesis 1 niet als biologie maar als psychologie/filosofie leest, ontvouwt zich een fascinerend proces van ordening. Het begint bij "woest en ledig", een treffende metafoor voor totale entropie of de ongefilterde ruis van het universum. De eerste "scheppingsdaad" is het scheiden van licht en donker wat rationeel staat voor het menselijk vermogen om onderscheid te maken. Wij zijn de wezens die grenzen trekken, categorieën benoemen en zo structuur aanbrengen in een chaotische werkelijkheid.
De opeenvolgende "dagen" vormen een prachtige symboliek voor toenemende complexiteit: van de fysieke basis (land en water) naar het ritme van de tijd. Door de zon en maan te "benoemen", ontsnapte de mens aan het eeuwige nu en creëerde hij historisch besef. We evolueerden van passieve toeschouwers naar planners met een kalender. In die gelaagdheid van plant, dier en mens zie je onze eigen psyche weerspiegeld. We dragen het vitale, het instinctieve en het abstracte denken allemaal in ons.
De mens als "beeld van God" is in deze context de ultieme metafoor voor het ontstaan van zelfbewustzijn. Wij zijn het universum dat zichzelf in de spiegel bekijkt en vragen stelt. Maar die sprong naar rationaliteit heeft een prijs, gesymboliseerd door de hof van Eden. Zodra we het onderscheid tussen "goed en kwaad" begrijpen, verliezen we onze dierlijke onschuld. We ruilen de zorgeloze eenheid met de natuur in voor de zware last van ethiek en verantwoordelijkheid.
De rustdag aan het slot is de rationele erkenning dat een schepper (of een denker) niet zonder reflectie kan. Het herinnert ons eraan dat het leven niet alleen een opeenvolging van handelingen is maar dat betekenis pas ontstaat wanneer we even stilstaan bij het wonder van het "zijn". Genesis is dus geen verslag van het verleden maar een tijdloze blauwdruk van hoe wij, elke dag opnieuw, onze eigen wereld vormgeven door ons verstand te gebruiken.
Zo vormt het een mooi, afgerond geheel van de oerknal in ons hoofd tot de rust van het zelfbesef. De Bijbel is een fantastisch mooi boek vol prachtige metaforen die ons inspireren hoe wij ons bewust zijn van ons "zijn". Zeer waardevol dus. Maar meer is de Bijbel niet want anders verdwijnt de rationaliteit .... en dat is heel erg.
|
|
