Die nieuwe collega, is toch wel heel erg leuk

Nooit gedacht dat het ooit weer eens gebeuren zou. Maar na jaren van liefdesverdriet is bij mij het heilige vuur van de liefde weer opgelaaid. Alleen wat nu?

Ik heb niet echt succes in de liefde. De vorige grote liefde van m'n leven bleek toch niet de juiste vrouw te zijn. Daardoor jaren mezelf afgesloten voor alles wat ook maar de geur van liefde met zich mee bracht. Maar sinds drie weken heb ik een onwijs leuke geweldige mooie lieve etc nieuwe collega.

Bij het sollicitatiegesprek wat begin januari zijn plaats had werd ze rondgeleid door de directeur van het bedrijf waar ik werk. Ik zag haar mijn kantoortje binnenkomen en ze viel me meteen op toen we aan elkaar werden voorgesteld. *Bats*boem* De indruk die ze maakte, ondanks dat ze een beetje zenuwachtig was, deed me meteen smelten. Daarna heb ik er alles maar dan ook alles aan gedaan om haar binnen te praten bij de 'baas'. Je wordt namelijk als eeuwige vrijgezel er niet echt van vrolijk van om de hele dag tussen de kerels te zitten, dus een beetje vrouwelijk vlees is dan altijd welkom.

Drie weken geleden begon ze dan eindelijk met haar nieuwe baan. Ik ben altijd wat te laat maar die woensdag was ik ruim op tijd. Ik wist namelijk dat haar bus een kwartier eerder aan zou komen dan dat ze zou moeten beginnen. Dus ik was ook ruim een kwartier eerder dan normaal op de zaak. Even een kennismakingsgesprek gedaan en ook dat viel goed. Leuk gebabbeld. Met alsgevolg dat ik de afgelopen weken elke werkdag een kwartier langer werk

Al snel wist ik haar te ontfrutselen dat ze single is. Dat is namelijk makkelijk als valentijnsdag in de buurt komt. Dan kun je dat soort vragen vrij ongedwongen en zonder vreemde blikken stellen. Ook verwachte ze niets en ze zou zelf ook niet iets doen. Perfect dus. Maar ja ik kende haar net dus om dan direct iets voor valentijn te doen vond ik zelf niet echt geweldig. Daarnaast had ik zelf destijds nog niet door wat voor geweldige vrouw het is. Want dat is ze echt.

Sinds de start dat ze bij ons werkt zitten we in de pauze bij elkaar in de vergaderkamer. Wat dat betreft heb ik geluk met de collega's die zijn namelijk dagelijks tijdens de pauzes aan het darten. Op die manier kunnen we dagelijks even babbelen. We zien elkaar alleen in de pauzes, bij de koffie en als ik koffie moet halen. We zitten namelijk niet op dezelfde afdeling. Ik drink dan ook de laatste weken koffie alsof het gewoon water is.

Collega's beginnen het nu door te krijgen dat ik haar leuk vind. De eerste opmerkingen zijn dan ook al gekomen. Je weet hoe dat gaat als mannen onder elkaar. En ja wat kon ik anders dan toegeven. Gelukkig was ze er even niet op dat moment.

Ik heb al geprobeerd om haar mee uit te vragen. Nou ja althans op mijn manier. Dat ging zo. We hadden het over films etc. En ze vertelde dat ze met een paar vriendinnen naar de film ging. Ik dus vertellen dat er nu in de bios ook een film draait die ik graag wil zien, maar dat alleen naar de film gaan niet mijn ding is en dat alle vrienden geen zin hadden. Ik had al uitgevogeld dat het type film wat ik noemde ook wel haar genre is. Maar helaas begreep ze de hint niet of ze wou hem niet begrijpen. Plan 1 dus mislukt.

Aangezien ik niet de grootste Don Juan ben, heb ik dus geen flauw benul hoe ik het eigenlijk zou moeten aanpakken. Ik zie haar alleen op het werk, dus daar zal een eventuele actie om haar mee uit te vragen etc ook moeten plaatsvinden. Ik heb haar inmiddels wel gevonden op hyves. Maar om haar daar op toe te voegen vind ik nogal stalkerig overkomen.

Ook kan ik niet precies peilen wat ze nu eigenlijk van me vindt. Ik zie haar wel kijken naar me en als ik dat merk en terugkijk dan draait ze snel haar blik af alsof ik haar betrap. Maar verder kan ik er geen wijs uit worden. Ik probeer haar richting wel wat op te flirten daar leuke dingen tegen haar te zeggen, flauwe grappen te maken. Waar zij dan weer om moet lachen. Ik neem het voor haar op als mijn collega haar werk enigzins becommentarieert, dat heb je in een bedrijf vol met van die grafische vormgevers.

Zoals ik al zei de liefde is niet voor mij gemaakt en ben dan ook bang om op mijn bek te gaan. Ik zal voorlopig toch wel een tijdje met haar moeten werken. Dus in een verziekte werkrelatie heb ik ook geen zin.

Kortom iemand tips? Hoe pak ik dit een beetje tactisch aan?

Ik keer ondertussen weer even terug op mijn wolk... verliefd zijn is toch wel leuk.

quote:

Op woensdag 28 februari 2007 20:33 schreef Sportback het volgende:
Wat is trouwens de kantoorpolicy omtrent liefde op werk?

Is d'r niet.... maar als het wat wordt en het moet dan neem ik ontslag.... een vrouw voor het leven is een baan opgeven.

quote:

Op woensdag 28 februari 2007 20:53 schreef Argento het volgende:

[..]

klassiek gevalletje 'te hard van stapel lopen'?

Nee, er staat : als het moet.... ik neem niet zomaar ontslag. Ben gekke Henkie niet.

Net een heel verhaal geschreven over vandaag. Druk ik op de verkeerde knop: Weg verhaal. Daarom een korte samenvatting

Vandaag had ik mezelf voor genomen om actie te ondernemen. Ik had de haartjes strak in de gel. Een heerlijk frisse geur van aftershave. Kortom, George Clooney eat your heart out. Ruim een half uur eerder dan ik eigenlijk zou moeten stap ik vol zelfvertrouwen luidkeels zingend het kantoor binnen. De eerste die ik zie is M, de vrouw waar het hier om gaat. Na eerst wat over koetjes en kalfjes gesproken te hebben. Komt mijn collega binnen die mij komt feliciteren. Ik zie in de, overigens prachtige, ogen van M dat ze schrikt. En ze vraagt of ik jarig ben. Nee, is mijn antwoord en leg uit dat het hier gaat om de winst van Ajax in de beker. Ze verteld dat ze niet zo van voetbal is maar dat als ze toch voetbal kijkt dat het ajax is. Kortom hee een aankopingspunt. Maar of het aan het weer lag of dat de wekkers van iedereen wat vroeger gingen als normaal kwamen in luttele seconden daarna zo'n beetje alle collega's binnen.

Kortom weg moment.

De rest van de dag verliep normaal. Blikje hier, oog opslag daar.

Aan het eind van de dag hebben twee directe collega's een pittige discussie over de te voeren advertentie voor een product dat wij leveren. Ik kijk het allemaal van een afstandje aan. Door de felheid van het gesprek wordt ook de aandacht van M getrokken. M en ik kijken elkaar af en toe wat aan en we glimlachen wat naar elkaar.

Rond 5 uur verlaat M het pand. Ook ik sta op het punt te vertrekken, collega's die beginnen natuurlijk direct over het feit dat ik wel steeds bij haar in de buurt probeer te zijn. En eerlijk is eerlijk, ik drink idd veel meer koffie dan goed voor me is, om maar smoesje te hebben om langs haar te lopen en kans te maken op een gesprekje.

Morgen wil ik eigenlijk wel wat punten gaan scoren. Ik las namelijk in deze thread dat er wel een klein beetje haast achter moet zitten om haar aandacht niet te verliezen. Dat had ik namelijk zelf ook al.

Iemand misschien een idee hoe ik klein beetje veilig er achter kan komen wat ze van me vind. Dat maakt het zetten van een vervolgstap van mijn kant wat makkelijker. Ik schijt namelijk drie kleuren bagger als ik in haar buurt ben en ik haar uit zou moeten vragen. Ik neem mij wel voor om iets te doen maar het blijft daarbij? Help Man in nood! iemand?

En hoe komen jullie erbij dat ik lief ben? Of kom ik zo over?