quote:
Honger naar gras en bal
Door HANS WESTERVOORDE
UTRECHT - De aanvragen voor de verblijfsvergunning en de werkvergunning zijn inmiddels op de post.
Lucian Sanmartean - viervoudig Roemeens international - staat te popelen om bij FC Utrecht aan de slag te kunnen. Intussen is het zaak om helemaal fit te worden.
Lucian Sanmartean draagt de witste schoenen van het gezelschap dat op de vrije dag van de selectie van FC Utrecht op het trainingsveld staat. Echt trainen is er voor hem nog niet bij, maar graag demonstreert hij aan de reserves van Jong FC Utrecht even zijn fluwelen traptechniek.
Vanaf de rand van het strafschopgebied zet hij het binnenkantje van zijn rechtervoet met een korte beweging tegen de bal... die in de kruising verdwijnt.
De Utrechtse beloften vinden het prachtig, melden bij het verlaten van het veld dat dit de beste training was van het seizoen. De Roemeense international Sanmartean glimlacht. Het tekent zijn honger naar gras en bal, na een lange periode van gedwongen absentie bij het Griekse Panathinaikos.
Gesprek bij het raam op trainingscomplex Zoudenbalch. Een raam dat uitzicht biedt op stadion Galgenwaard, blinkend in het zonnetje. Daar wil Sanmartean zo graag ook uitblinken, bewijzen dat hij een aanwinst is voor FC Utrecht.
Bizar eigenlijk, vindt Hakim Slimani - zaakwaarnemer van Sanmartean, dat hij door een conflict met de trainer niet meer aan spelen toe kwam in Athene: ,,Hij was de beste speler daar. Lucian was de publiekslieveling, de collega-spelers zijn regelmatig naar de trainer gestapt om hem op te stellen, maar het gebeurde niet.’’
Sinds januari 2006 zat er zelfs geen groepstraining meer voor Sanmartean in. Rondjes lopen met de conditietrainer, en met zijn vriendin, de Roemeense 4x400 meter-loopster Maria Rus.
,,Ik heb haar zien lopen op de Olympische Spelen van Athene. Ja, dat was dan weer een voordeel van mijn Griekse avontuur. Of ze snel is? Natuurlijk, maar ik versla haar wel, hoor.’’
Sanmartean lacht. Het Griekse leed is achter de rug.
,,Ik ben hier in Utrecht hartstikke goed ontvangen. Voelde me meteen op mijn gemak. Ik was meteen lid van de familie, dat is erg belangrijk voor me na die moeilijke periode in Griekenland. Alleen voor jezelf lopen, is heel moeilijk voor een voetballer. Gelukkig is dat nu afgelopen.’’
Daarvoor was wel een arbitragezaak nodig. Waarin speler het won van de club en transfervrij mocht vertrekken. Een terechte uitspraak, vindt Sanmartean zelf: ,,Zij hadden me laten lijden.’’
Een terugkeer naar Roemenië was een optie. Ook bij AZ in Alkmaar mocht Sanmartean op stage. Het werd FC Utrecht, de club van Louis van Gaal werd afgebeld.
,,Verschillende clubs in Roemenië wilden me. Maar ik hou wel van het spelen in het buitenland. Ik ben nu drie, vier jaar uit Roemenië weg. De mentaliteit is er anders, het spelsysteem ook. Toen ik bij FC Utrecht kwam, voelde het meteen goed. Zoals ik al zei: heel warm. De mensen waren hier - heel anders ook dan in Griekenland - relaxed. Ze wilden me, en dan is het goed. ’’
,,Ik denk bovendien hier in Utrecht eerder een kans te krijgen om me te bewijzen dan bij AZ. Het is nu zaak om weer helemaal fit te worden.’’
Wat ook meespeelde in de afweging om voor Nederland te kiezen, is dat het Nederlandse voetbal een goede naam heeft in Roemenië. Al zijn er maar weinig Roemenen in Nederland actief.
Sanmartean: ,,Ogararu, Mitea... Chivu heeft hier gespeeld. Het zijn er niet veel, maar het zijn wel allemaal top-spelers. In Roemenië is het Nederlandse voetbal populair. Alleen was het even wat minder toen jullie ons versloegen. Nogmaals bedankt hoor!’’
Het zijn even spannende als drukke dagen voor Sanmartean, in afwachting van de vereiste papieren. Na een proef-optreden bij Jong FC Utrecht, de daaropvolgende contractonderhandelingen en het bereikte akkoord, vloog Sanmartean terug naar Roemenië om z’n spullen te verzamelen. Hij zat zondag al in de Rotterdamse Kuip om zijn nieuwe ploegmakkers tegen Feyenoord aan het werk te zien.
Om te constateren dat hij wel het een en ander kan toevoegen aan het aanvalsspel van FC Utrecht? Sanmartean ontwijkt. ,,Ik vind het echt te vroeg voor een oordeel over FC Utrecht. Ik zie ze vrijdag weer tegen NEC, dan spelen ze thuis. Ik heb begrepen dat dat nogal verschil uitmaakt, uit of thuis. Gek eigenlijk. Voetbal is toch voetbal?’’
,,Maar laten we maar niet te veel praten, ik hoop dat ik mijn voeten binnenkort kan laten spreken.’’
In het Utrechtse hotelappartement schakelt die avond Lucian Sanmartean de televisie in voor een Champions League-potje. PSV - Arsenal. Reken maar dat hij met meer dan gewone interesse kijkt, de man die in 2004 voor Panathinaikos in de Champions League de 4-1 scoorde tegen PSV: ,,Het zou aardig zijn om dat nog een keer te doen, dit seizoen.’’
Of de televisie vanavond weer aangaat voor de Champions League, is de vraag. Dan heeft, als het goed is, zijn vriendin zich bij hem gevoegd in Utrecht. Sanmartean: ,,Het is ook wel eens goed om het over wat anders te hebben dan over voetbal. Over het normale leven.’’