Depressie - hoe ga je ermee om

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 12:09 schreef Burdie het volgende:

[..]

Herkenbaar, heel herkenbaar. Als ik me echt rot voel, ga ik vaak ook gewoon de stad in om mezelf helemaal van de wereld te zuipen. En ik ga blowen. Niet dat het helpt, maar niks helpt eigenlijk. Ik zit zelf voor mijn gevoel nu in een 'interlude', maar weet niet waar het naartoe gaat. Ofwel naar stabiliteit, danwel naar de afgrond en dan maak ik mezelf van kant. En aangezien ik nauwelijks nog in stabiliteit kan geloven op dit moment, denk ik er maar niet al te veel over na .

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 12:48 schreef Lotjeb het volgende:

[..]

Hoop dat je een beetje vertrouwen in de hulpverlening hebt, of gaat krijgen

quote:

Op vrijdag 13 april 2007 23:02 schreef Natural_Mystic het volgende:
Ik heb ook lang gedacht dat ik ook een depressie had. Bij mij is het echter zo dat het niet constant is...het is echt met ups en downs. Nu zul je denken dat iedereen dat wel heeft, maar bij mij zijn ze nogal heftig. Zoals eergisteren in de kroeg; het ene moment voel ik me prima...niks aan de hand...en de volgende secondes vliegen er zelfmoordgedachtes door mijn hoofd. Doordat het zo wisselt weet ik niet zo goed wat ik ermee aanmoet. Mensen zullen het misschien bestempelen als dipjes, maar bij mij zijn ze emotioneel nogal heftig dat soms uitmondt in zelfbeschadiging, spullen kapot maken, egoistisch gedrag etc. Ik weet nog dat ik als kind zijnde mijn hoofd tegen de muur sloeg als ik boos op mezelf was, en ik denk dat het hierdoor ook genetisch is omdat ik eigenlijk nog nooit lang gelukkig ben geweest.

Ik heb ook af en toe gedacht aan een manische depressie, maar het is natuurlijk veel te voorbarig om iemand als manisch depressief te bestempelen zonder behulp van een psycholoog. Ik heb echter wel periodes in maanden gehad waarin in heel uitbundig was, veel verschillende sekspartners...maar op de één of andere manier is dat nu omgeslagen en heb ik al 8 maanden geen seks meer gehad...simpwelweg omdat ik geen zin heb. Bij mij wisselen zulke periodes zich dus af. Dan een paar maanden extreem doen, en dan een paar maanden helemaal niets. Ik denk echter niet dat ik mezelf kan en mag diagnosticeren als manisch depressief omdat ik er te weinig over afweet en omdat bij mij mijn stemmingswisselingen sneller gaan denk ik.

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 12:50 schreef Burdie het volgende:

[..]

het heeft weinig met de hulpverlening te maken, maar meer met het leven zelf. Het heeft toch geen zin, dus waarom zou je dan nog veel moeite gaan doen ervoor?

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 12:50 schreef Burdie het volgende:

[..]

het heeft weinig met de hulpverlening te maken, maar meer met het leven zelf. Het heeft toch geen zin, dus waarom zou je dan nog veel moeite gaan doen ervoor?

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 13:04 schreef Dale het volgende:

[..]

Hoi Burdie

Dat gevoel heb / had ik ook heel erg. Ik heb hulp gezocht onder het motto, als dat ook niet helpt, dan geef ik het op want zo is het niets meer. Ik zit nog aan het begin van het behandeltraject en gebruik nu antidepressiva. De bijwerkingen zijn er wel, maar begin het idee te krijgen dat het ook wat begint te werken. Dat depri gevoel wordt veroorzaakt door stofjes die je tekort komt. Ik denk dat het echt uitmaakt of je die voldoende hebt, en met wat hulp komt het misschien toch nog goed. Ik weet niet of dit je wat helpt. Ik hoop dat je snel wat gelukkiger wordt in ieder geval.

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 13:13 schreef Burdie het volgende:

[..]

Klopt . Maar ik gebruik al een tijdje AD, heb me in het begin wel stabiel gevoeld, maar nu helemaal niet meer. Misschien dat de dosering veranderd moet worden, maar daarvoor ga ik volgende week naar de psychiater. Oja, ik post trouwens ook op fok onder mijn andere username Christine .

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 13:33 schreef Misanthroopia het volgende:
tvp

quote:

Op zondag 15 april 2007 22:04 schreef Burdie het volgende:
Het gaat hier ineens enorm slecht. Ik zak steeds weg en zie weinig hoop meer. .

quote:

Op zondag 15 april 2007 22:04 schreef Burdie het volgende:
Het gaat hier ineens enorm slecht. Ik zak steeds weg en zie weinig hoop meer. .

quote:

Op zaterdag 14 april 2007 11:26 schreef kims_mama het volgende:

[..]

Dat ga ik maandag doen, vind het wel eng. Maar dat zal ze wel begrijpen.

quote:

Op maandag 16 april 2007 17:20 schreef Luchtbel het volgende:

[..]

Verstandig.
Hoe ging het?

quote:

Op maandag 16 april 2007 20:29 schreef Nijna het volgende:
Je treft het niet met je hulpverleners he kims_mama... Hopelijk heb je volgende week dan wel je afspraak en kan je het vragen!

quote:

Op maandag 16 april 2007 20:38 schreef Burdie het volgende:
Een spv'er doet naar mijn weten niet de behandeling zelf, maar is meer een 'doorspeelpersoon' die je zo snel mogelijk naar de juiste hulpverlener door kan verwijzen. Het is trouwens helemaal niet gek of eng om te vragen hoe de behandeling (en alles wat erbij komt kijken) nu precies in zijn werk zal gaan, dat heb ik zelf ook (meerdere keren) gedaan. Het is toch jouw behandeling en jouw leven?! Als iets onduidelijk is, moet je het gewoon vragen hoor . Een beetje mondigheid doet niemand kwaad.

quote:

Op maandag 16 april 2007 23:48 schreef Burdie het volgende:
Waarschijnlijk is dat om inzicht te krijgen in je problematiek, zodat ze je gericht kan doorverwijzen? Hier in Utrecht (en ook in Den Haag - waar ik hiervoor woonde) 'mogen' patiënten maximaal 6 gesprekken hebben met de spv'er. Indien een langere/intensievere therapie noodzakelijk is, wordt je zo snel mogelijk doorverwezen.