Zo, weer terug van een paar daagjes vakantie...
Tjonge, wat zijn er toch veel 'mogelijkheden', met wat er allemaal 'mis' kan zijn met een lichaam, als het komt op kindjes maken. Toen wij besloten ervoor te gaan, hebben we hier nooit bij stil gestaan.. het is zoiets vanzelfsprekends... en iedereen kan zwanger worden, dus wij ook... Ja, niet dus.
Goed BE dat je gebeld hebt en naar de HA bent geweest. Ik snap je gevoel heel goed hoor... zoals jij je voelde, voelen wij ons ook. Zoals ik al zei, het is zoiets vanzelfsprekends, dus dat lukt gewoon... en als het dan niet lukt, zinkt de moed je in je schoenen. Ik hoop dat jullie die lange weg bespaard blijft..!!
Ticoo, bedankt voor je duidelijke uitleg over het ICSI/IVF gebeuren, omdat dit volgens de huisarts ook voor ons weleens nodig zou kunnen zijn. Wat spannend nu bij jullie!!!! Hoe voel je je nu????? Nog steeds veel plassen/gek gevoel in je buik?
Diaan, tjee, wat een verhaal! Moet je nu nog vaker naar het ziekenhuis voor andere onderzoeken? Wat lijkt het me angstaanjagend wat je mee hebt gemaakt..!! Gelukkig gaat het al beter!
Miss_Sly, wat goed dat jullie met zo'n positieve instelling het project Pink Sheep ingaan! Knap dat jullie er zo mee om gaan. Toen wij die slechte zaad-uitslag te horen kregen, heb ik de volgende dag boodschappen gehaald met heel veel lekkers, omdat ik wel vond dat we het verdienden onszelf even lekker te verwennen... maar met het ook op het veelbesproken overgewicht, kunnen we daar niet mee aan de gang blijven...
Ik weeg ook te zwaar en ben benieuwd wat de gyn daarvan zal zeggen. Ik moet ook wel 15 kilo kwijt... zo stom van mezelf, want ik was al eens 25 kilo afgevallen, maar het komt er zo weer aan als je niet op let. Nog een paar kilo en ik zit weer op mijn oude gewicht.
Over ziekenhuisbezoeken en werk: ik ben juf en kan niet zomaar elke keer weg.. tenminste, dat zie ik nu nog niet voor me. Wel heb ik een directie medewerkster die zelf 3 dochters heeft gekregen d.m.v IVF (!!!!) (vervolgens kreeg ze nog een 4e dochter uit een spontane zwangerschap- wat dus eigenlijk niet mogelijk was). Ik heb haar verteld dat wij die weg ook waarschijnlijk in zullen moeten slaan en zij gaf aan ik altijd bij haar terecht kan en ook zei ze dat we dan een zware weg moeten gaan. Ik denk dat er wel het één en ander te regelen is, mocht ik onder schooltijd weg moeten, maar daarover zal ik de komende tijd ongetwijfeld meer te weten komen...
Wij hebben ook deze week een spannende week voor de boeg. Dinsdagavond moet
![]()
naar de uroloog (ik ga dan ook mee) en woensdagmiddag moeten we voor het eerst naar de gyn. Ik zie er best tegenop en ben heel bang voor wat we allemaal nog te horen zullen krijgen, maar aan de andere kant weet ik ook dat dit aan modderen ook geen zin heeft en dat er dus gewoon 'iets' moet gebeuren. Momenteel kunnen we niet meer doen dan gewoon afwachten, maar ik moet wel zeggen dat ik het moeilijk vind... hoe lang gaat dat gewoon afwachten nog duren?