van kleuter tot puber deel 12

Ik heb je even gemaild

youve got mail....

Owja en dan heb ik ook nog leuk nieuws!!!!!!!!!!!!!!

Damien heeft vandaag zijn eerste tand gewisseld!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Hij heeft per vandaag zijn officiele eerste fietsenrekkie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ow, leuk is dat hè? Hier zitten Christans twee boventanden ook heel erg los, zijn onderste snijtanden zijn al helemaal door en op maat inmiddels.

Youve got more mail..
Zelf heb ik een pink (god zij dank alleen maar een pink) die er aan de binnekant uitziet als een kerstboom getekend door een vijfjarige...... door een dronken arts gezet.... De arts is uit zijn ambt gezet overigens.

Hier is gisteravond tand nr 8 eruit gegaan. Merijn komt naar me toe met de mededeling dat tandenpoetsen zo zeer doet... kijk ik zie ik de tand nog net zetten..... Nu dus in t bakkie

Timo heeft 3 wiebeltanden, 2 onder 1 boven. Nog niet schokkend wiebelend maar voor hem wereldnieuws...

Angels succes vandaag in het VU !

Heb de foto's gezien en mijn mond valt open dat ze dat in eerste instantie geaccepteerd hebben...
Echt ongelofelijk..

Er zitten nog twee wiebeltanden... Licksonder is er nu uit en rechts boven en rechts onder zijn ook al los... Ook nog niet echt wereldschokkend maar los is los...

Dank je stout... komt wel goed... heb meer vertrouwen in het VU dan in de Heel ( volksmond hier in de zaanstreek... de Hel...) ze hebben niet voor niets een naamsverandering onder gaan naar zaans medisch centrum....

quote:

Op woensdag 22 november 2006 06:34 schreef Angel22 het volgende:
Dank je stout... komt wel goed... heb meer vertrouwen in het VU dan in de Heel ( volksmond hier in de zaanstreek... de Hel...) ze hebben niet voor niets een naamsverandering onder gaan naar zaans medisch centrum....

Het is allemaal heel erg chaotisch verlopen als ik het zo teruglees, maar kinderarmpjes zijn reuzeflexiblel en ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat het nu helemaal goed gaat komen

Angel22, ben je vandaag weer met Damien naar het ziekenhuis geweest? Zo ja, hoe ging het?

Rewimo, ik heb je advies opgevolgd, toen ik het zag dacht ik: dat had ik zelf kunnen bedenken! Maar ja, dat had ik niet gedaan . De juf vond het zelf ook jammer dat er spelfouten in stonden en Daan krijgt een nieuw rapport (de inhoud blijft ongewijzigd )

Hee wat goed Grijs Fijn dat hij nu een nieuw rapport krijgt

*ook op Angels verslag wacht*

Nou ik ben weer terug...

Heeft even geduurd maar ik heb wel goed nieuws.
Mrgenochtend om 10 uur moeten we weer terug komen in het VU en wordt damien in de loop van de dag geholpen aan zijn arm
Hij wordt gesloten gezet ( dus geen messen oid) maar er komt wel een pennetje in zijn arm ter dikte van 2 mm en die blijft uitsteken... soort van nietje zeg maar om de botten op zijn plek te houden.
Dan krijgt ie gips en moet hij 1 nachtje blijven en ik mag bij hem blijven slapen.
Vrijdag mag ie dan als alles goed is gegaannaar huis.
Hij krijgt iig voor 5 a 6 weken gips en ergens daartussenin wordt dat pennetje weer verwijderd... dat gebeurd gewoon op de gipskamer zonder verdoving maar goed dat maar even terzijde.
Ze kunnen geen garantie geven dat alles goed komt nu maar ze gaan wel hun uiterste best doen om de breuk en de hoeken bnnen de normale waarden te krijgen en dan blijft ie voorlopig de eerste twee jaar onder controle.
Mocht het niet lukken ( worst case scenario) dan wordt het afwachten tot hij uitgegroeid is en kunnen ze tegen die tijd pas gaan recht zetten ivm de groei van zijn arrm. Daar gaan we maar even niet vanuit.

Maar goed er wordt nu dus actie ondernomen en de arts heeft ook nog gezegd dat als de heel vorige week!!!!!! al in had gegerepen ( wat mijn streven dus was!!!! ) was dit hele gebeuren niet nodig geweest!!!!!!

Dat laatste is wel zuur, Angel Maar fijn dat hij nu geholpen wordt en laten we er maar vanuit gaan dat het allemaal weer goedkomt

Dochtertje van een collega had deze zomer ook zo'n pennetje trouwens (arm gebroken bij de elleboog) en het verwijderen daarvan ging prima. Om je even een hart onder de riem te steken

Das idd wel fijn om te horen... ( lezen)... dat is iets waarvan ik idd zoiets heb van... AUTSJ!!!! en ik mag daar bij zitten want ik ben zo'n beetje de enige in de familie die niet flauw valt bij dit soort dingen....

nu maar duimen dat het goedkomt angel

maar hoe is het met de andere zoon?

Succes vandaag !
DIe pennen ken ik, hebben ooit ook eens in mijn elleboog vertoeft en inderdaad zonder verdoving eruit getrokken, ik heb niets gevoeld..... mijn moeder ging tegen de valkte

_{heb in 1977 (ja zo oud ben ik al) mijn elleboog,boven en onderarm gebroken, elleboog is operatief gezet ,de rest gewoon, heb 9 weken gips gehad (toen nog van dat zware) en jaren fysio maar ik kan alles weer terwijl ze dachten dat ie stijf zou worden}

Andere zoon is goed hoor Lady

Daar schrijf ik morgen in het andere topic wel wat meer over...
Nu gaan we richting mijn ouders n daarna richting ziekenhuis...

Morgen ben ik der weer

_{zo oud ben je nog niet hoor stout... ik ben van 79...}

Sterkte Angel, en Damien natuurlijk

Damien succes vandaag

Damien veel succes vandaag!

En Christan zonder kurk!

Tristan heeft het heel erg naar zijn zin op school. Hij huilt niet meer bij het wegbrengen, hij verstopt zich niet meer achter mijn jas, hij loopt nu helemaal zelfstandig de klas in, ik mag niet eens meer met hem meelopen naar zijn stoeltje want "dat kan ik zelf wel mama!" Hij praat ook ineens veel meer nu hij naar school is. Als ik hem ophaal begint ie al met vertellen wat ze allemaal gedaan hebben en met wie hij gespeeld heeft en Sterre krijgt er bijna geen woord meer tussen. En hij zingt! Eindelijk! Ik heb gisteravond een heel sinterklaasliedje gehoord

Wat heerlijk Spuuglokje Het is zo lekker voor jezelf ook als je merkt dat ze het naar hun zin hebben Fijn hoor!

quote:

Op donderdag 23 november 2006 10:26 schreef Spuuglokje het volgende:
En Christan zonder kurk!

mijn fles wijn ook

quote:

Op donderdag 23 november 2006 14:45 schreef lady-wrb het volgende:
mijn fles wijn ook

Ben jij een kloon van Leah?

Ik wilde Angel om een update vragen maar ze zou bij Damey blijven slapen dus dat lukt natuurlijk niet...

quote:

Op donderdag 23 november 2006 14:45 schreef lady-wrb het volgende:

[..]

mijn fles wijn ook

Kwart voor drie gepost, dan ben je er al vroeg bij!

quote:

Op donderdag 23 november 2006 14:53 schreef Rewimo het volgende:

[..]

Ben jij een kloon van Leah?

niet dat ik weet

quote:

Op donderdag 23 november 2006 17:17 schreef Spuuglokje het volgende:

[..]

Kwart voor drie gepost, dan ben je er al vroeg bij!

wie zegt nou dat ik m net opengetrokken heb?
hij staat er nog van gisteravond

Spuuglokje wat ontzettend leuk, een liedje van Tristan Klinkt goed, fijn dat hij het zo naar zijn zin heeft op school.

Ik ben ook wel benieuwd hoe het met Damien gaat. Ik hoop gewoon dat alles goed is gegaan en Angel morgen opgelucht een goed verhaal verteld.

We zijn weer thuis

wat zijn jullie toch lief he meiden Dank voor alle medeleven

Alles is goed gegaan
alleen het in slaap brengen was een drama... hij had de dag ervoor staan stampvoeten bij de anesthesist dat ie een kapje wilde en geen prik terwijl de normale gang van zaken voor kindjes vanaf 4 een prik is dus hij kreeg zijn zin en kreeg dus een kapje...
Dikke paniek ........ geen verrassing voor mij want toendertijd met zijn neusamandel was het ook dikke paniek dus dit was even doorzetten en meneer sliep in...
Anderhalf uur later mocht ik weer naar de uitslaapkamer komen.
Dat ging op zich heel goed, hij had wel behoorlijk wat pijn maar na een zetpil met diclofenac werd het gauw midner. Hij heeft daar twee bekers water gedronken en mocht na een uurtje met me mee naar de afdeling.
Hij is niet misselijk geweest en was vrij vlot weer lekker bezig met tv kijken en met zijn gameboy spelen.
De chirurg kwam tegen een uur of 5 langs om te vertellen wat ze hadden gedaan en ze hebben zijn arm zo goed als recht weten te krijgen.
De grootste hoek heben ze terug weten te brengen naar 15 graden, dat is ruim binnen de acceptable norm voor die hoek ( das nl 25 graden) en de hoek was na metingen 35 graden in het begin... dus dat groeit er vanzelf uit
En de andere hoek is bijna anatomisch recht ( een onderarm is nooit helemaal recht dus vandaar anatomisch recht) scheelt 1 a twee graden met de normale stand dus dat komt ook helemaal goed.
Ze hebben het wel vastgezet met "draadjes" dus die worden over 3 weken verwijderd en dan nog twee weken gips ds totaal 5 weken. Daarna nog 1 a 2 weken een pols brace voor de zekerheid en dan moet alles vanzelf goed gaan komen.

Ik ben heel erg opgelucht en blij dat we weer thuis zijn.
Zo en nu ga ik hier in huis aan de slag want door alle ziekenhuizen aflopen is het hier een slagveld geworden.

Hè gelukkig, goed nieuws. Dapper mannetje heb je hoor! Zo snel alweer spelen Hij is er nog wel even zoet mee zeg, maar ja, als het maar in orde komt En dan maar even voorzichtig met gymmen hè.

Voorlopig niet gymmen en judoën. Eerst die arm goed en dan weer gaan sporten...
Balen want hij kan zijn energie niet kwijt maar goed dat is ff niet anders.

Gelukkig !

_{ik ben uit 72...}

Hier zit ik zelf in de lappenmand, nou ja je ziet niks maar ik heb in die arm die gebroken is gweest in 1977 (16 augustus om precies te zijn( artrose waardoor mijn zenuw klem zit... AU

_{dan ben je nog steeds niet zo oud hoor stout}

Angel22, wat fijn dat alles goed gegaan is!
Stout

Angel wat fijn dat het allemaal oke is gegaan!

Wat raar trouwens dat ze vanaf 4 al een prik moeten. Ik heb op mijn 7e ofzo nog een kapje gehad. Toen ik met 12 weer moest was ik hevig verontwaardigd dat ik te groot was voor een kapje.

Dat heeft weer met nieuwe narcose middelen te maken en de paniek die toch wel vrij heftig is bij kinderen met een kapje...
plus dat het ook weer in ieder ziekenhuis verschillend is...

fijn dat het zo goed gaat met hem !
En inderdaad, het ligt echt aan het ziekenhuis, hier doen ze ook al snel een prik met verdovingszalf van te voren.

Eva ging gisteren voor het eerst van haar leven in de trein.
Ze vond het helemaal super......vooraf. We hadden alles goed doorgesproken en ze ging op het station helemaal uit haar plaatje. Steeds hoger gaat haar stemmetje dan, tot het randje van hysterie "komt de trein al, ik zie een trein, is dat onze trein, is de trein eral" Wij waren druk bezig haar steeds net op tijd van de rand van het perron af te plukken, ze schoot alle kanten op van plezier.
Affijn trein komt en ineens hoor je een huilend "ik wil naar huis"

Toch maar in de trein gezet, in sommige situaties moet je gewoon wel een beetje dwingen. De eerste 10 minuutjes zat ze op mijn schoot te bibberen en daarna vond ze het ineens heel erg leuk. Ik had haar vooraf gewaarschuwd dat we ook een tunnel in moesten met de trein, en vlak voor de tunnel ook een paar keer gezegd. Omdat ze zo wankel was op dat moment hielden Jeroen en ik ons hart al vast maar tot onze grote verbazing kwam ze niet meer bij van het lachen in de tunnel. Ze vond het geweldig, lekker donker en hard!

Op mijn werk aangekomen liep ze zo naar zwarte piet toe, helemaal niet bang was ze. Alleen toen we een grote ruimte in moesten met heel veel mensen was het weer gedaan met de pret. Ze blijft dat soort situaties moeilijk vinden en we vonden het alweer onwijs sneu dat we haar meegenomen hadden, ik voelde me zo'n beul dat ik haar dit door laat maken. Zoveel mensen, zo warm en dan ook nog iemand die door een microfoon gaat spreken was gewoon teveel en Jeroen heeft een lekker rustig plekje gezocht met Eva. Daarna naar Sinterklaas, dat was ook erg moeilijk maar toch ook wel weer leuk. De Sint zelf vind ze totaal niet eng en accepteert ze prima, het is de drukte waar ze niet tegen kan.

Gelukkig was er ook een ruimte met een groot springkussen, daar heeft ze zich heerlijk kunnen uitleven. De terugreis met de trein ging prima en toen kwam het hoogtepunt van Eva's dag, we zijn nog even naar MacDonalds geweest om haar te belonen voor het feit dat ze het treinreizen zo goed had gedaan.

Dit soort beslissingen gaat ze wel mee, of kan ze beter thuisblijven, vind ik echt heel erg moeilijk. Ergens wil ik het haar niet ontzeggen maar aan de andere kant moet je ook goed uitkijken dat het haar niet kapot maakt. Zo'n fijne lijn is dat, en dat blijft moeilijk. Gewoon een standaard "tuurlijk gaat ze mee" kan bij sommige dingen gewoonweg niet en dat blijft voor mij een moeilijk iets.
Ze heeft zaterdagmiddag bijna een half uur compleet stil in mijn armen gelegen, iets wat zo goed als nooit voorkomt. Gaf toch wel aan dat het veel van haar heeft gevergd, en daar voel ik me best schuldig om. Aan de andere kant stond ze vandaag vol trots aan oma te vertellen dat ze Sint heeft gezien maar dat het leukste op mama's werk toch wel het springkussen is.

Eva denkt natuurlijk dat jij de hele dag lekker mag springen daar

Ik heb met al die Sinterklaasmeetings ook wel dezelfde twijfels als jij, Lois. Bij mij dan natuurlijk om andere redenen dan bij jou, maar ik vond het als kind zelf allemaal zo overweldigend en zeker niet leuk als het te druk en te massaal was. Ik ben dus ook altijd aan het twijfelen of het iets is wat wij leuk vinden of wat ze zelf leuk vinden. Tot nog toe hou ik nog heel veel af, maar realiseer me tegelijkertijd dat Katja en Job hele andere kinderen zijn dan ik en dat ik hen nu misschien hele leuke feestjes ontzeg, omdat ik het vroeger niet leuk vond.
Het blijft moeilijk om voor je kinderen beslissingen te moeten nemen.

Angel, wat een verhaal over Damien Ik hoop dat het allemaal weer helemaal goed komt en dat hij nu ook wat voorzichtiger wordt, of heb je daar weinig hoop op?
Het verhaal van Stout is natuurlijk best wel eng wat dat betreft.

Lijkt me idd lastig, Lois.
maar wel geweldig dat het gister zo goed is uitgepakt!

Lois wat onwijs goed van Eva zeg!!!!!!
Toch weer een hele overwinning op deze manier!!!!!

Livelink... de hoop op dat ie rustiger wordt??? Nee die heb ik niet. Klinkt heel cru nu ik dit zo zeg maar zo is hij gewoon niet. Hij was al giga druk in mijn buik, als baby zijnde probeerde hij al op veel te vroege leefijd dingen te doen die hij helemaal nog niet zou moeten proberen en gaande weg met opgroeien wordt hij steeds drukker en onvoorzichtiger... Ik ben bang dat me nog heel wat te wachten staat.
De hoop dat zijn arm helemaal goed komt.... absoluut. Hoop wel maar met zijn gedrag heb ik daar best wel een hard hoofd in. Gelukkig heb ik 6 dec een afspraak bij jeugdgezondheidszorg ivm het gedrag van Damien en wat daar mee te doen en vooral van waar komt het gedrag vandaan en is er wat aan te doen.
Hokjes heb ik een gruwelijke hekel aan ( heb ik al eens eerder gezegd) maar in dit geval is het wel makkelijk.

Lois, wat een overwinning weer voor Eva Echt heel knap hoor Dat constante afwegen lijkt me erg moeilijk, wat lukt wel, wat lukt niet. Ik doe dat natuurlijk ook, net als alle ouders, maar hier heeft het simpelweg minder ingrijpende gevolgen...

Angel, ik kan me nog het verschil herinneren tussen Christan en Damien toen we bij jullie waren Damien is een stuk drukker inderdaad. Goed dat je gaat uitzoeken of hij "alleen maar" druk is, of dat er iets anders aan de hand is.

Ik vind Eva stoer

Moeilijke afwegingen lijken me dat inderdaad Lois. Sowieso, voor elke ouder en voor jullie nog eens extra.

Wat stoer zeg van Eva. Ik denk dat ze het zeker leuk heeft gevonden, ook al was ze moe. En ze is vast jaloers omdat jij de hele dag op het springkussen mag.

Christan is nog steeds zo'n leuk bijdand jochie. En prima opgevoed Rewimo.

Het lijkt me ook hartstike moeilijk om vooraf in te kunnen schatten of je Eva ergens een plezier mee doet of niet. Maar zo te lezen heeft ze het nu toch overwegend naar haar zin gehad. Fijn hoor

quote:

Op maandag 27 november 2006 17:28 schreef YPPY het volgende:
Christan is nog steeds zo'n leuk bijdand jochie. En prima opgevoed Rewimo.

Heel bijdand ja

Dank je voor het mooie compliment