OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Linda, het gaat beter worden ja
En geen frustratie van maken, hoor! Als ouder heb je allebei zo je pluskanten. Lekker je er aan overgeven dat dat in slaap krijgen papa's pluskant is. Jij hebt weer andere dingen. Hier is papa ook de naar bed brenger en de in slaap krijger en over het algemeen zijn papa's daar heel goed in!
Het filtert zich wel uit vanzelf, waar jij heel goed in bent en hij en als ouders vul je elkaar dan aan. Het beste van 2 werelden voor je kind
En geen frustratie van maken, hoor! Als ouder heb je allebei zo je pluskanten. Lekker je er aan overgeven dat dat in slaap krijgen papa's pluskant is. Jij hebt weer andere dingen. Hier is papa ook de naar bed brenger en de in slaap krijger en over het algemeen zijn papa's daar heel goed in!
Het filtert zich wel uit vanzelf, waar jij heel goed in bent en hij en als ouders vul je elkaar dan aan. Het beste van 2 werelden voor je kind
Variety is the spice of life
Linda, het kan idd zijn dat Eva zijn rust of jouw onrust voelt maar vergeet niet dat stemmen ook heel veel kunnen doen. Ik gok maar even dat hij een lagere stem heeft dan jij en dat schijn ook heel veel uit te maken.
En lage stem straalt veel sneller rust uit.
Ach, er zijn zo veel dingen waarom wel en waarom niet. Kan me voorstellen dat het niet leuk is iig, juist omdat je zo je best doet.
en dat schijn ook heel veel uit te maken. En lage stem straalt veel sneller rust uit.
Ach, er zijn zo veel dingen waarom wel en waarom niet. Kan me voorstellen dat het niet leuk is iig, juist omdat je zo je best doet.
***
Dank voor jullie lieve woorden. Ik moet gewoon ophouden met de perfecte moeder te willen zijn, met een kind dat áltijd tevreden en goedgehumeurd is. Ze mag best even eens een 'bui' hebben, of gewoon ff huilen om niks.
Loslaten, go with the flow.... Nooit mijn sterkste punt geweest...
Ik moet gewoon ophouden met de perfecte moeder te willen zijn, met een kind dat áltijd tevreden en goedgehumeurd is. Ze mag best even eens een 'bui' hebben, of gewoon ff huilen om niks. Loslaten, go with the flow.... Nooit mijn sterkste punt geweest...
Een perfecte moeder bestaat niet. Maar het is inderdaad dat je niet alles moet willen. Heeft Eva zin om bij je te hangen, laat lekker hangen, je huishouden komt de volgende dag wel. Of de volgende week. Ik plan hier in huis ook helemaal niks. Als ik dat doe is Mika die dag iets heel anders van plan
Liefde
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
Ben net 'behandeld' door mijn collega. Van alles in mijn lijf zei knak. Ben ineens vreselijk moe. Napijn noemde hij dat.
Blggghh...
Blggghh...
Als je niet lacht, ben je dood.
Wilde trouwens hier nog ff melden dat de kleine meid van mijn nichtje weer thuis is. Het bleek "maar" een longonsteking te zijn. Ze had waarschijnlijk bij de eerste borstvoeding te gulsig gedronken en heeft der verslikt en daardoor is er voeding in de longentjes terecht gekomen. Maar nu gaat alles weer helemaal goed en mocht ze dus gister weer naar huis. Kan voor hun eindelijk de kraamweek beginnen
Liefde
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
Linda
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Trust me, dat leer je vanzelf. Of beter gezegd dat leert Eva je wel.quote:Op woensdag 18 oktober 2006 13:10 schreef linda856763 het volgende:
Dank voor jullie lieve woorden. Ik moet gewoon ophouden met de perfecte moeder te willen zijn, met een kind dat áltijd tevreden en goedgehumeurd is. Ze mag best even eens een 'bui' hebben, of gewoon ff huilen om niks.
Loslaten, go with the flow.... Nooit mijn sterkste punt geweest...
Vicky wow, je Amber is vandaag officieel baby-af. Gefeliciteerd! Heb je je bevalling gister/vandaag nog in je hoofd herbeleefd? Als in een flashback? Ik kan me dat nl. nog heel goed herinneren dat ik met Léons verjaardag de hele tijd dag "Vorig jaar...."
Gefeliciteerd! Heb je je bevalling gister/vandaag nog in je hoofd herbeleefd? Als in een flashback? Ik kan me dat nl. nog heel goed herinneren dat ik met Léons verjaardag de hele tijd dag "Vorig jaar...."
Als je niet lacht, ben je dood.
Dutch, ik hab het wel even kort herbeleefd. Ik werd vanmorgen wakker met buikpijn En om 8.45 was ik heel even stil... toen was ze er..
Toen ik haar vanmorgen uit bedje ging halen heb ik wel een aantal tranen gelaten. Mijn kleine meisje die babietje meer is maar een kleine dreumes... En ze heeft zoveel geleerd het afgelopen jaar! Heb 1e jaar gister een beetje afgesloten door te gaan wegen op het cb. Wilde heel graag weten wat ze in 1 jaar aangekomen was en hoeveel ze gegroeid was...
Ongelofelijk hoe snel een jaar voorbij gaat... en er is zooooveel gebeurd...
En om 8.45 was ik heel even stil... toen was ze er..Toen ik haar vanmorgen uit bedje ging halen heb ik wel een aantal tranen gelaten. Mijn kleine meisje die babietje meer is maar een kleine dreumes... En ze heeft zoveel geleerd het afgelopen jaar! Heb 1e jaar gister een beetje afgesloten door te gaan wegen op het cb. Wilde heel graag weten wat ze in 1 jaar aangekomen was en hoeveel ze gegroeid was...
Ongelofelijk hoe snel een jaar voorbij gaat... en er is zooooveel gebeurd...
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
heel mooi!! Mijn kleine mooie moppie wordt grootquote:Op woensdag 18 oktober 2006 14:39 schreef dutchie het volgende:
Mooi hč Vicky?
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Vind je dat van een man stoerder dan van een vrouw? Of zou je dit ook tegen een vrouw zeggen die drie dagen thuisblijft om voor haar kind te zorgen?quote:Op woensdag 18 oktober 2006 12:06 schreef reese.com het volgende:
[..]
Tjee wat stoer van je man Linda, 3 dagen voor jullie ukkie zorgen.
Het is voor iedere ouder stoer, ongeacht man of vrouw. Feit blijft wel dat in onze maatschappij er helaas weinig mannen zijn die zoveel dagen minder gaan werken. Juist omdat het niet stoer zou zijn.quote:Op woensdag 18 oktober 2006 16:44 schreef sombie het volgende:
[..]
Vind je dat van een man stoerder dan van een vrouw? Of zou je dit ook tegen een vrouw zeggen die drie dagen thuisblijft om voor haar kind te zorgen?
Syllables govern the world
Hier een onzekere moeder, door het niet lekker lopen van de voeding. Simon heeft veel gehuild en gejammerd en sliep niet lekker door vannacht en gisterenavond. Werd er een beetje radeloos van en vraag me af wat ik verkeerd doe. INmiddels doet hij het weer wat beter, gelukkig.
Ben wel teleurgesteld in mezelf weer, dat de voeding niet gaat zoals ik gewild had.
Daarnaast last van jaloerse en te dichtbije oma's....
Maar, mijn gewicht gaat goed! Ik was 15 kilo aangekomen en ben er nu al 12 kwijt!!
Ben wel teleurgesteld in mezelf weer, dat de voeding niet gaat zoals ik gewild had.
Daarnaast last van jaloerse en te dichtbije oma's....
Maar, mijn gewicht gaat goed! Ik was 15 kilo aangekomen en ben er nu al 12 kwijt!!
...maar weI in de aap gelogeerd :P
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
Hoe herkenbaar !quote:Op woensdag 18 oktober 2006 10:35 schreef linda856763 het volgende:
ik had het vannacht even gehad. Na de voeding van 3 uur wilde Eva niet meer gaan slapen. Mijn man krijgt haar meestal in één keer stil, dus ik heb hem maar eens gestuurd, en dat hielp... even. Toen begon ik ook maar te huilen. Uiteindelijk heb ik haar maar op het aankleedkussen bij ons in bed gelegd. En toen sliep ze wel, maar ik niet erg best, want ik hoorde ieder geluidje.
Eva huilt niet veel, maar ik kan er zo slecht tegen. Zodra ik een huiltje hoor, ben ik helemaal gespannen. O shit, wat moet ik doen, laten liggen of oppakken, luier checken of niet, heeft ze honger? Verstandelijk weet ik dat even laten huilen helemaal niet slecht is, en Eva lijkt het zelfs nodig te hebben. Overdag gaat me dat wel beter af dan 's nachts, maar makkelijk vind ik het niet. En des te frusterender dat hij Eva beter getroost krijgt dan ik. Ik heb al tips gevraagd, en probeer het net zo te doen (Eva goed leggen, strak instoppen, even blijven rommelen) maar bij mij werkt het niet zoals bij hem. Ze voelt zijn rust en mijn onrust waarschijnlijk...
Ik heb hem nu in ieder geval gevraagd of hij binnenkort eens de nachtvoeding wil doen, als hij de dag erna vrij is, zodat ik een hele nacht kan maken - als ik het uit handen kan geven tenminste, ik zal dan mijn oordoppen maar eens opzoeken.
Ik heb er ook nog eens een schuldgevoel bij, want ik heb het idee dat m'n vriend er momenteel slecht tegen kan als de kleine huilt, dus wil hem altijd zo stil mogelijk houden. M'n vriend slaapt al weken bijna helemaal niet want hij wordt van ieder geluidje wakker en het duurt daarna weer lang voor hij weer slaap en als hij dan net slaapt is er weer het volgende geluidje. Ik slaap wel maar tussen de voedingen en het slapen van de kleine door. Dat is niet genoeg om echt een goede rust te hebben, dus nu na 6 weken begin ik ook behoorlijk op te raken. Vriendlief gaat al enkele weken nog lekker "bijslapen"door op zolder te gaan liggen soms wel tot 14u 's middags, maar zo draai ik geregeld op voor 3 "nacht" voedingen (b.v. 3u - 7u en 11u) en dat is best zwaar als je daarnaast nog jezelf en 2 honden (die ook flink kunnen jengelen) 's ochtends moet verzorgen.
Nu ben gister zelfs 's ochtends uit m'n slof geschoten toen ik de kleine weer eens midden in de nacht rustig moest krijgen. Niet zo zeer van de kleine, maar meer van het feit dat ik oververmoeid aan het raken ben en boos was op m'n vriend.
Normaal als de kleine ligt te brullen dan roep je gewoon iets tegen hem om er boven uit te komen (hé hé kleintje... of zoiets) Maar nu riep ik iets minder vriendelijks, al weet ik niet meer precies wat
Dat is natuurlijk niet goed, maar gelukkig weet de kleine toch niet wat ik roep. Maar m'n vriend dus wel en die kwam kijken wat er was en toen zei ik "dat ik het zat was om gvd alles alleen te moeten doen".
Nou en toen baste de bom, meneer is meteen boven gaan liggen en nu hebben we nog steeds ruzie
En ik vraag me af of het ooit nog wel goed komt, want er zit voor mij veel meer van binnen dat ik er ook nog meteen ff uit heb gegooid. Maar hij houdt juist alles binnen en we kunnen er dus ook niet verder over praten. En met bepaalde opmerkingen maak ik hem alleen maar kwaader. B.v. als ik zeg dat ik me zorgen maak over hoe het zal gaan als ik weer full-time ga werken en hij thuis blijft met de kleine. Of dat ik vind dat ie wat voorzichtiger moet doen met Ryan omdat ie nog maar klein is, want ik vind dat ie soms wat te ruw is met b.v. de kinderwagen of andere handelingen.. Ja en dan krijg ik natuurlijk (terecht) weer terug dat ik tegen hem heb geroepen, en hij heeft gezegd dat ik gestoord ben En hij zagt dat soort dingen nooit zomaar, dus meent het ook nog
En het enige dat ik zou willen is dat ie aub me wat meer helpt met de dagelijkse dingen (honden, vaatwasser, schoonmaken, boodschappen e.d) zodat ik niet zo moe wordt en wat meer tijd en geduld kan op brengen voor de kleine. Maarja mannen zien niet dat we ook in vele kleine klusjes veel energie gaat zitten, en snappen dan ook niet waar je het over hebt
Straks is die kleine pas een paar weken oud en heeft ie al een bezoek regeling
[ Bericht 0% gewijzigd door Inky05 op 18-10-2006 19:02:40 ]
Mama van Ryan (04-09-06)
We krijgen echt alléén maar verbaasde reacties als men hoort dat ik meer blijf werken dan hij... Het is blijkbaar nog niet zo normaal als we wel zouden denken, in onze 'geëmancipeerde' maatschappij. Maar bij ons: Ik vind het heerlijk om te werken, hij wat minder. Ik kan me thuis niet zo goed vermaken, hij wel. Dus de keus was snel gemaakt, voordat er zelfs sprake was van een kindje, hadden we dit al zo bedacht..quote:Op woensdag 18 oktober 2006 16:44 schreef sombie het volgende:
[..]
Vind je dat van een man stoerder dan van een vrouw? Of zou je dit ook tegen een vrouw zeggen die drie dagen thuisblijft om voor haar kind te zorgen?
Jeetje Inky, wat vervelend!
Bij ons is het andersom. Ik word wakker van elk geluidje en Michel slaapt heerlijk door..
Afgelopen week was Amber heel veel wakker en moest ik er (voor mijn gevoel) steeds uit (bleek dat Michel er ook wel uitgegaan was) en dat irriteerde me mateloos. Ik was dood en dood op.
Hij werkt 4 dagen, ik 3 en soms heb ik het idee dat ik ook alles alleen doe.. mar dat valt gelukkig wel mee.
Ik zou toch maar eens rustig met je vriend gaan praten en het een en ander uitspreken (hoe moeilijk dat ook is). Probeer gewoon goed uit te leggen wat je dwars zit en dat je ook graag wil dat hij je wat meer helpt omdat je er een beetje doorheen zit! Maak van je hart geen moordkuil, maar probeer rustig te blijven!
Succes en ik denk aan je!
Bij ons is het andersom. Ik word wakker van elk geluidje en Michel slaapt heerlijk door..
Afgelopen week was Amber heel veel wakker en moest ik er (voor mijn gevoel) steeds uit (bleek dat Michel er ook wel uitgegaan was) en dat irriteerde me mateloos. Ik was dood en dood op.
Hij werkt 4 dagen, ik 3 en soms heb ik het idee dat ik ook alles alleen doe.. mar dat valt gelukkig wel mee.
Ik zou toch maar eens rustig met je vriend gaan praten en het een en ander uitspreken (hoe moeilijk dat ook is). Probeer gewoon goed uit te leggen wat je dwars zit en dat je ook graag wil dat hij je wat meer helpt omdat je er een beetje doorheen zit! Maak van je hart geen moordkuil, maar probeer rustig te blijven!
Succes en ik denk aan je!
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Ach Inky, wat vervelend! Is het misschien tijd om even een Inky en vriend avond te plannen, en Ryan even bij een oma ofzo uit te besteden (of oma te laten komen?) Door vermoeidheid en stress en veranderingen ga je ook wel dingen roepen die je niet meent toch? Misschien is het goed om even weer tijd aan elkaar te besteden...
Inky, heftig hoor, maar ook herkenbaar, die heftige emotie 's nachts.
Blijven praten he!
Blijven praten he!
...maar weI in de aap gelogeerd :P
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
*
Ik stuur al sinds oktober 2006 PM's, word ik dan nu PM-woman?
Laat maar: PMS-girl it is.....
hier sluit ik me bij aan.quote:Op woensdag 18 oktober 2006 17:52 schreef Vicky het volgende:
Jeetje Inky, wat vervelend!
Ik zou toch maar eens rustig met je vriend gaan praten en het een en ander uitspreken (hoe moeilijk dat ook is). Probeer gewoon goed uit te leggen wat je dwars zit en dat je ook graag wil dat hij je wat meer helpt omdat je er een beetje doorheen zit! Maak van je hart geen moordkuil, maar probeer rustig te blijven!
Succes en ik denk aan je!
Wij hebben dat hier ook gehad hoor Inky. Kevin die werkt en moet er 's ochtends al om half 5 uit. En nu snap ik wel dat het voor iedereen dan logisch zou zijn dat ik er dan 's nachts uit zou gaan. Maar op een gegeven moment breekt je dat wel op hoor. En tenslotte wist ie dat van te voren, hij wilde net zo goed kinderen. Dus je zult het toch samen moeten doen.
Maar zoals iedereen al zegt je moet blijven praten
Maar zoals iedereen al zegt je moet blijven praten
Liefde
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
Inky, net zoals bij MeNicole is het hier ook herkenbaar. Mijn man kan vrij slecht tegen de gebroken nachten (Ive wordt de laatste tijd elk uur wakker) omdat hij het druk heeft op het werk. Hij laat dan veel aan mij over en dat snap ik wel, maar als ik de volgende dag moet werken en ik voor de zoveelste keer moet opstaan zijn er wel eens minder vriendelijke woorden gevallen. Wij spreken dat naar elkaar uit en wat vooral scheelt: we erkennen beiden dat het vooral door het slaapgebrek komt. Dus: blijven praten! Sterkte!
Dutchie, wat naar van die na-pijn, hopelijk werkt het snel!
Ik had vandaag weer fysio, ben redelijk gemarteld (mijn onderrug, auw auw auw). En heb even op de weegschaal gestaan. 69,6kg!! Onder de 70 eindelijk! Wat betekent dat ik al 7,5 kg af ben gevallen en nog maar 2,5 kg te gaan heb!
Dutchie, wat naar van die na-pijn, hopelijk werkt het snel!
Ik had vandaag weer fysio, ben redelijk gemarteld (mijn onderrug, auw auw auw). En heb even op de weegschaal gestaan. 69,6kg!! Onder de 70 eindelijk! Wat betekent dat ik al 7,5 kg af ben gevallen en nog maar 2,5 kg te gaan heb!
netjes cattie
wat zei de ha trouwens over Ive?
wat zei de ha trouwens over Ive?
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
Thanx meiden
Werd getrokken door de op de topic vraag: "Hoe gaat het met...." en toen dacht ik "ff niet zo best"
Dus het moest me even van het hart
Aan de ene kant blij te horen dat jullie daar ook wel eens last van hebben, en dat je er dan wel weer uit komt. Maar aan de andere kant denk ik dat het hier toch iets anders is. Ik wil wel praten, maar het lijkt of ik het dan steeds erger maak. En ik krijg nauwelijks reactie, maar van binnen kookt ie denk ik. Hij is echt een heel gevoelig iemand, als je al maar iets zegt wat de onaardige kant op gaat kan ie daar al een dag boos over zijn. Terwijl ik ff een uurtje boos ben en dan weer rustig verder ga. Verder heeft hij chronisch hoofdpijn, en als ie verkouden is is het nog erger, dus hij voelt zich meestel ook niet zo lekker dus dat speelt ook nog mee.
Ik zei al, we zijn allebei moe, en snel geirriteerd en ik heb alles tot nu toe opgekropt en dat komt er dan ineens uit. We hebben een vermoeidsheids probleem en daar moeten we wat op verzinnen!
Ik heb gister al een paar keer gevraagd of we kunnen praten, maar hij wilde (nog) niet. Dus probeerde het vandaag nog eens. Blijkt dat ie het meest boos is over 1 bepaald ding.
Namelijk het volgende, tijdens de ruzie dacht ik dat ie zei "ik ga, en neem de kleine mee!"
Dus ik meteen "ik dacht het niet die kleine blijft hier!" (ja kom niet aan een moeder d'r kind)
Wat bleek hij zei "ik ga naar de stad, en neem de kleine mee" dus dat had ik verkeerd begrepen. En nu is ie daar het meest boos op dat ie niet eens z'n eigen kind mee mocht nemen...
Verder verschillen we ook nog van opvoedkundige dingen merk ik nu.
Ik wil de kleine graag troosten als hij heel de tijd huilt, maar hij laat hem gewoon een uurtje zo liggen want anders zou ie wennen dat als ie huilt dat ie getroost wordt. Maar hij is pas 6 weken !!! nu kun je hem nog niet verpesten vind ik, je moet hem juist troosten.
Pfffff .... Ik kan er niet tegen niet te weten wat er nu verder gaat gebeuren
En ik denk dat de kleine het voelt ofzo want die is al heel de dag heel onrustig, slaapt hooguit een uurtje of 2 tussen de voedingen en huilt de rest (lijkt wel een fysieuse cirkel)
Werd getrokken door de op de topic vraag: "Hoe gaat het met...." en toen dacht ik "ff niet zo best"
Dus het moest me even van het hart
Aan de ene kant blij te horen dat jullie daar ook wel eens last van hebben, en dat je er dan wel weer uit komt. Maar aan de andere kant denk ik dat het hier toch iets anders is. Ik wil wel praten, maar het lijkt of ik het dan steeds erger maak. En ik krijg nauwelijks reactie, maar van binnen kookt ie denk ik. Hij is echt een heel gevoelig iemand, als je al maar iets zegt wat de onaardige kant op gaat kan ie daar al een dag boos over zijn. Terwijl ik ff een uurtje boos ben en dan weer rustig verder ga. Verder heeft hij chronisch hoofdpijn, en als ie verkouden is is het nog erger, dus hij voelt zich meestel ook niet zo lekker dus dat speelt ook nog mee.
Ik zei al, we zijn allebei moe, en snel geirriteerd en ik heb alles tot nu toe opgekropt en dat komt er dan ineens uit. We hebben een vermoeidsheids probleem en daar moeten we wat op verzinnen!
Ik heb gister al een paar keer gevraagd of we kunnen praten, maar hij wilde (nog) niet. Dus probeerde het vandaag nog eens. Blijkt dat ie het meest boos is over 1 bepaald ding.
Namelijk het volgende, tijdens de ruzie dacht ik dat ie zei "ik ga, en neem de kleine mee!"
Dus ik meteen "ik dacht het niet die kleine blijft hier!" (ja kom niet aan een moeder d'r kind)
Wat bleek hij zei "ik ga naar de stad, en neem de kleine mee" dus dat had ik verkeerd begrepen. En nu is ie daar het meest boos op dat ie niet eens z'n eigen kind mee mocht nemen...
Verder verschillen we ook nog van opvoedkundige dingen merk ik nu.
Ik wil de kleine graag troosten als hij heel de tijd huilt, maar hij laat hem gewoon een uurtje zo liggen want anders zou ie wennen dat als ie huilt dat ie getroost wordt. Maar hij is pas 6 weken !!! nu kun je hem nog niet verpesten vind ik, je moet hem juist troosten.
Pfffff .... Ik kan er niet tegen niet te weten wat er nu verder gaat gebeuren
En ik denk dat de kleine het voelt ofzo want die is al heel de dag heel onrustig, slaapt hooguit een uurtje of 2 tussen de voedingen en huilt de rest (lijkt wel een fysieuse cirkel)
Mama van Ryan (04-09-06)
Zie babytopic!quote:Op woensdag 18 oktober 2006 18:36 schreef Vicky het volgende:
netjes cattie
wat zei de ha trouwens over Ive?
Ive gaat van zaterdag op zondag bij mijn schoonvader logeren, zodat mijn man en ik even tijd voor elkaar hebben. Dat vind ik nogal dubbel, want ik ga Ive denk ik wel missen, maar aan de andere kant vind ik het na 3,5 maanden heerlijk om weer eens even met mijn man alleen te zijn, lekker uit eten te gaan enz...
Inky, wat lastig dat je vriend niet goed kan/wil praten. Misverstanden zijn al helemaal rot!
Lastig Inky... En dat je iets verkeerd begrijpt kan gebeuren toch? Heb je hem dat al uitgelegd, en blijft ie dan nog steeds boos? Want dan lijkt het me dat jij verder niets kunt doen toch. Wel vervelend dat hij zo gevoelig en introvert is, maar daar kun jij weinig aan veranderen, dat zal hij zelf moeten doen. Toch blijven proberen te praten...
Wat betreft de opvoedkundige dingen. Hebben jullie al een boek daarover? Of op internet kun je ook veel vinden. Tot een half jaar kun je een baby in principe niet verwennen met aandacht en troost idd, dus hoef je een baby niet zomaar te laten huilen. Al hebben sommige kinderen het ook weer nodig om in te kunnen slapen. Verschilt een beetje per situatie en per kind.
Maar wat ik probeerde te zeggen, om een "welles-nietes"-gevecht te voorkomen, kunnen jullie misschien in boeen en op internet kijken wat die hebben te zeggen over hoe je je kind moet/kan opvoeden en wat voor jullie een manier is waar jullie allebei achter kunnen staan
Sterkte ermee in elk geval, het valt niet altijd mee
Wat betreft de opvoedkundige dingen. Hebben jullie al een boek daarover? Of op internet kun je ook veel vinden. Tot een half jaar kun je een baby in principe niet verwennen met aandacht en troost idd, dus hoef je een baby niet zomaar te laten huilen. Al hebben sommige kinderen het ook weer nodig om in te kunnen slapen. Verschilt een beetje per situatie en per kind.
Maar wat ik probeerde te zeggen, om een "welles-nietes"-gevecht te voorkomen, kunnen jullie misschien in boeen en op internet kijken wat die hebben te zeggen over hoe je je kind moet/kan opvoeden en wat voor jullie een manier is waar jullie allebei achter kunnen staan
Sterkte ermee in elk geval, het valt niet altijd mee
Rest your head close to my heart
Never to part, baby of mine ©Dumbo
While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.
Never to part, baby of mine ©Dumbo
While we try to teach our children all about life, our children teach us what life is all about.
Phff opvoedkundige dingen. Hou me erover op. Kevin en ik zijn ook op sommige vlakken verschillend. Kevin is ook van het meer laten huilen. Ik doe dat ook niet altijd. Omdat ik de hele dag met Mika samen ben weet ik heel goed wanneer ie echt verdriet heeft of wanneer ie zich aansteld. Zo heeft Mika 's avonds zijn zeuruurtje. kevin die heeft niet het geduld om ff met hem op de arm te zitten totdat Mika lekker slaapt. Ik kan dat wel en het is meestal ook maar 5 minuten nodig. In het begin kon ik me daar zo aan ergeren, maar nu denk ik phff ik doe het zelf wel. Dan maak ik me niet meer druk en hoefd Mika niet helemaal overstuur te raken omdat papa geen geduld heeft.
Maar heb wel zoiets van wat moet ie dan als ik eens een avond weg wil? Krijgt ie Mika dan wel stil of laat ie hem gewoon huilen. Zulke dingen maakt het wel heel moeilijk om hem alleen te laten. Maar ja tis natuurlijk wel zijn vader
Maar heb wel zoiets van wat moet ie dan als ik eens een avond weg wil? Krijgt ie Mika dan wel stil of laat ie hem gewoon huilen. Zulke dingen maakt het wel heel moeilijk om hem alleen te laten. Maar ja tis natuurlijk wel zijn vader
Liefde
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
Hier is het juist andersom. Ik ben meer van het laat maar even huilen en Mies wil Amber liever snel pakken..
♥ A ♥ & ♥ T ♥
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
When you were born, you were crying and everyone around you was smiling. Live your life so that when you die, you're smiling and everyone around you is crying.
En als je nou eens precies tegen hem zegt wat je hier post Inky? Maar dan rustig (en vooral rustig blijven, ademhalen). Vraag hem dat jij eerst je verhaal wilt doen, zonder dat hij je onderbreekt. Dat hij daarna zijn verhaal mag doen. Maar praten moeten jullie, daar kom je niet onderuit. Niet uitstellen, jullie hebben ook nog samen een kind die in een stressloze omgeving het beste gedijd. Dus hoe sneller jullie praten des te beter. Sterkte joh.
Als je niet lacht, ben je dood.
De rust is weer een beetje terug. Het gaat eigenlijk hele gewoon, er worden zelfs spontaan klusjes gedaan zonder dat ik het hoef te vragen en we praten ook gewoon en kijken tv. Op zich dus heel relaxed, de kleine heeft zelfs van 20u tot 23:30 geslapen, maar uiteindelijk hebben we het niet over de problemen gehad
Ik laat het maar heel even zo voor nu, morgen mijn pa jarig en zaterdag zijn pa, dus heb geen zin om daar onder de zenuwen oid te zittten. Zaterdag op zondag blijven we even logeren en zal oma de kleine doen zodat wij wat kunnen en hopelijk kunnen we het er zondag eens uitgerust en rustig over hebben (zoals Dutchier al zegt, ik eerst vertellen en dan hij). Dan kan ik ook nog even goed nadenken wat ik wel en niet wil zeggen ipv zoals nu alles spontaan eruit gooien.
En misschien dat we het daarne eens naar (kleine) opvoedkundige zaken kunnen gaan kijken... Maar ik ben bang dat ik al weet waar dat naartoe gaat: "je moet niet alles van te voeren uitdokteren, gewoon doen wanneer het moment daar is". Ik heb namelijk eens een boek willen kopen over kinderontwikkeling/opvoeding, dat vond ik een goed en duidelijk boek met nuttige dingen erin omdat ik gewoon niets van kinderen weet. En dat vond ie ook al niets, hij heeft meer een motto van je ziet wel hoe het gaat en juist niet teveel naar boekjes en internet kijken want dat is maar standaard.
Lastig hoor een introvert iemand, die net zo eigenwijs is al jezelf...
Ik laat het maar heel even zo voor nu, morgen mijn pa jarig en zaterdag zijn pa, dus heb geen zin om daar onder de zenuwen oid te zittten. Zaterdag op zondag blijven we even logeren en zal oma de kleine doen zodat wij wat kunnen en hopelijk kunnen we het er zondag eens uitgerust en rustig over hebben (zoals Dutchier al zegt, ik eerst vertellen en dan hij). Dan kan ik ook nog even goed nadenken wat ik wel en niet wil zeggen ipv zoals nu alles spontaan eruit gooien.
en hopelijk kunnen we het er zondag eens uitgerust en rustig over hebben (zoals Dutchier al zegt, ik eerst vertellen en dan hij). Dan kan ik ook nog even goed nadenken wat ik wel en niet wil zeggen ipv zoals nu alles spontaan eruit gooien.En misschien dat we het daarne eens naar (kleine) opvoedkundige zaken kunnen gaan kijken... Maar ik ben bang dat ik al weet waar dat naartoe gaat: "je moet niet alles van te voeren uitdokteren, gewoon doen wanneer het moment daar is". Ik heb namelijk eens een boek willen kopen over kinderontwikkeling/opvoeding, dat vond ik een goed en duidelijk boek met nuttige dingen erin omdat ik gewoon niets van kinderen weet. En dat vond ie ook al niets, hij heeft meer een motto van je ziet wel hoe het gaat en juist niet teveel naar boekjes en internet kijken want dat is maar standaard.
Lastig hoor een introvert iemand, die net zo eigenwijs is al jezelf...
Mama van Ryan (04-09-06)
Je psies, ik denk nu ook van hoe moet dat als ik straks ga werken, ligt die kleine de halve dag te janken in z'n bedje ofzo, komt ie nooit buiten en gaat ie ook niet in badquote:Op woensdag 18 oktober 2006 19:23 schreef MeNicole het volgende:
Phff opvoedkundige dingen. Hou me erover op. Kevin en ik zijn ook op sommige vlakken verschillend. Kevin is ook van het meer laten huilen. Ik doe dat ook niet altijd. Omdat ik de hele dag met Mika samen ben weet ik heel goed wanneer ie echt verdriet heeft of wanneer ie zich aansteld. Zo heeft Mika 's avonds zijn zeuruurtje. kevin die heeft niet het geduld om ff met hem op de arm te zitten totdat Mika lekker slaapt. Ik kan dat wel en het is meestal ook maar 5 minuten nodig. In het begin kon ik me daar zo aan ergeren, maar nu denk ik phff ik doe het zelf wel. Dan maak ik me niet meer druk en hoefd Mika niet helemaal overstuur te raken omdat papa geen geduld heeft.
Maar heb wel zoiets van wat moet ie dan als ik eens een avond weg wil? Krijgt ie Mika dan wel stil of laat ie hem gewoon huilen. Zulke dingen maakt het wel heel moeilijk om hem alleen te laten. Maar ja tis natuurlijk wel zijn vader
Het zal vast zo erg niet zijn, maar dat gevoel heb je soms wel eens. Opzich best wel een belediging als je het zo bekijkt, dus ook niet zo handig van mij om dan ook te zeggen dat ik dat denk
Ik denk dat ik me maar troost en gerust stel met het feit dat hij op een kdv waarschijnlijk minder goed af is dan thuis met papa
Mama van Ryan (04-09-06)
cattie, lekker afgevallen (hoe doe je dat? )
inky, wat heftig allemaal. ik vond jouw vriend ook al niet de gemakkelijkste tijdens je zwangerschap. sterkte ermee, lijkt mij allemaal erg vervelend. Zeker dat je je niet prettig voelt bij het idee dat je vriend alleen met de baby is en dan bepaalde dingen niet doet, dat denk je niet voor niks lijkt me. Ik zou daar wel over praten.
inky, wat heftig allemaal. ik vond jouw vriend ook al niet de gemakkelijkste tijdens je zwangerschap. sterkte ermee, lijkt mij allemaal erg vervelend. Zeker dat je je niet prettig voelt bij het idee dat je vriend alleen met de baby is en dan bepaalde dingen niet doet, dat denk je niet voor niks lijkt me. Ik zou daar wel over praten.
stormy waters...
sailin'
sailin'
Het scheeld dat hier Kevin er ook wel voor uit komt dat ie nu niks met Mika kan. Geen geduld, Mika die toch beetje mama kindje is momenteel en een papa die gewoon nergens wakker van word. Ik verwacht helemaal niks meer van Kevin op Mika gebeid, alleen dat ie hem wel sowieso een keer per dag een flesje geeft. Is niet veel maar ja hij zal wel moeten. Ik zou nu in ieder geval nog niet een avond weg durfen. Even snel met de hond eruit en dat is het ook wel
Liefde
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
O meiden! Wat een gedoe met die kerels van jullie. Ook op dit vlak ben ik echt een mazzelaar. Het mannetje is erg betrokken bij de kinderen vanaf moment 1. Hij zegt ook wel eens dat hij het nu leuker vindt met Cas, omdat hij nu meer reactie krijgt. Maar hij heeft hem altijd heel bewust 'opgezocht'.
Ik blijf dat toch wel wat moeilijk vinden als mannen zeggen 'dat ze niks met hun kind hebben' als ze net geboren zijn. Toen het mannetje dat zei en dat dat beaamd werd door zijn vader (ja daar is ie weer ), wist ik ook niet precies wat ik moest zeggen. Je moet natuurlijk zijn mening/gevoel respecteren, maar het doet toch wel een beetje pijn.
Ik blijf dat toch wel wat moeilijk vinden als mannen zeggen 'dat ze niks met hun kind hebben' als ze net geboren zijn. Toen het mannetje dat zei en dat dat beaamd werd door zijn vader (ja daar is ie weer ), wist ik ook niet precies wat ik moest zeggen. Je moet natuurlijk zijn mening/gevoel respecteren, maar het doet toch wel een beetje pijn.
Als je niet lacht, ben je dood.
Dan ben ik misschien weer een uitzondering, maar ik kon vanaf dag 1 al niet meer zonder Anna. Ik kan tijden met d'r op schoot zitten friemelen en doen, geen probleem hoor. Voordeel daarbij is dat ze bij mij vaak sneller rustig wordt dan bij YPPY. Het enige wat wel lastig is, is dat ik d'r geen eten kan geven en dat we dat vaak toepassen als 'last resort' als ze echt niet rustig wil worden, dus dan moet ze toch weer terug naar mama. Om dan weer gelijk ingevroren bv te gaan ontdooien en een flesje te maken, dat doe je meestal ook niet.
Badje, luiers, ook allemaal geweldig. .
Badje, luiers, ook allemaal geweldig. .
.
"I'm interested in anything about revolt, disorder, chaos, especially activity that appears to have no meaning.
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
Ik kan ook niet geod snappen dat je niks met je kind kunt Ik bedoel voor een moeder is het in het begin toch ook allemaal nieuw. Ik moest ook alles leren en kreeg hem ook niet meteen stil. Maar door vaak met hem bezig te zijn leer je dat toch allemaal. En tja als je dan geen geduld hebt dan maak je dat maar.
Ik had het daar laatst bij het CB ook al over. De dokter vroeg of papa ook wel genoeg deed. Toen ik dus mijn verhaal deed zei zij heel simpel: Als papa nu niks met de kleine doet wil de kleine straks niks van papa weten omdat die helemaal onbekend is. En dat is ook best wel zo. En Kevin weet dat maar ja als Mika 's avonds zijn zeuruurtje heeft en Kevin heeft hem vast en die krijgt hem niet stil dan weet ie niet hoe snel ie hem aan mij moet geven. En soms denk ik: Niet aanpakken; maar ja dan begint Mika helemaal in paniek te schreeuwen en dat wil ik ook weer niet
Phff mannen
Ik had het daar laatst bij het CB ook al over. De dokter vroeg of papa ook wel genoeg deed. Toen ik dus mijn verhaal deed zei zij heel simpel: Als papa nu niks met de kleine doet wil de kleine straks niks van papa weten omdat die helemaal onbekend is. En dat is ook best wel zo. En Kevin weet dat maar ja als Mika 's avonds zijn zeuruurtje heeft en Kevin heeft hem vast en die krijgt hem niet stil dan weet ie niet hoe snel ie hem aan mij moet geven. En soms denk ik: Niet aanpakken; maar ja dan begint Mika helemaal in paniek te schreeuwen en dat wil ik ook weer niet
Phff mannen
Liefde
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
Rij nooit harder dan je beschermengel kan vliegen!!
Kijk Jarno zo kan het dus ook.
Maar zo was het mannetje dus ook bij Léon, onze oudste. Toen was alles nog nieuw. Bij Cas was het anders. En dat vond ik zo sneu voor Cas. Paps hield gelijk van hem, maar hij had nog niet die binding die hij gelijk met Léon had. Als dat dan hardop uitgesproken wordt is dat best moeilijk. En blijkelijk hebben dus meer mannen dat.
Maar zo was het mannetje dus ook bij Léon, onze oudste. Toen was alles nog nieuw. Bij Cas was het anders. En dat vond ik zo sneu voor Cas. Paps hield gelijk van hem, maar hij had nog niet die binding die hij gelijk met Léon had. Als dat dan hardop uitgesproken wordt is dat best moeilijk. En blijkelijk hebben dus meer mannen dat.
Als je niet lacht, ben je dood.
Ik moet ook eerlijk zeggen dat dat 1 van mijn grootste bezwaren is tegen een tweede kind, los van de vraag of we uberhaupt ooit een 2e willen. Al mijn aandacht is voor Anna en ik heb niet echt de behoefte dat te gaan verdelen over 2.quote:Op donderdag 19 oktober 2006 10:22 schreef dutchie het volgende:
Kijk Jarno zo kan het dus ook.
Maar zo was het mannetje dus ook bij Léon, onze oudste. Toen was alles nog nieuw.
"I'm interested in anything about revolt, disorder, chaos, especially activity that appears to have no meaning.
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
We hebben gisteren trouwens (waarom heet dit topic niet 'Hoe gaat het met de ouders?') voor het eerst het laten-huilen geprobeerd. Niet echt een succes. Het viel me gisteren namelijk op dat Anna na 5 minuten ontroostbaar huilen (toen YPPY even boodschappen doen was) als een blok in slaap viel. Dus we hadden zoiets van, misschien is het een optie om d'r wat beter te laten slapen (overdag slaapt ze gewoon helemaal niet). Maar goed, na 3 x 5 minuten (met kort troosten tussendoor) kwam ze toch maar weer uit bed. Misschien is ze daar nog gewoon te jong voor. We tobben nog even verder dus. .
.
"I'm interested in anything about revolt, disorder, chaos, especially activity that appears to have no meaning.
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
Nee maar, ik bedoel maar, ik kan me er wat bij voorstellen. Bij dat gevoel, dus.quote:Op donderdag 19 oktober 2006 10:28 schreef dutchie het volgende:
Joh Anna is er nog maar net, niet zover vooruit kijken.
"I'm interested in anything about revolt, disorder, chaos, especially activity that appears to have no meaning.
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
Ik heb ook ontzettende mazzel met m'n man. Hij is meer een babymens dan ik (al val ik mezelf mee, was er voor de bavalling echt bang voor soms) en is supergoed met Finn. Hij krijgt hem ook beter in slaap dan ik (bij mij valt ie meestal tijdens het voeden in slaap en als dat eens niet zo is vind ik dat soms moeilijk op te lossen) en doet gewoon alles wat ik ook doe. Alleen wandelen vindt ie niks, wel als we nog een boodschap nodig hebben, maar niet zonder doel.
Oh, dit is dan wel weer herkenbaar. .quote:Op donderdag 19 oktober 2006 10:38 schreef Tamea het volgende:
Alleen wandelen vindt ie niks, wel als we nog een boodschap nodig hebben, maar niet zonder doel.
"I'm interested in anything about revolt, disorder, chaos, especially activity that appears to have no meaning.
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
Dat is wel handig, een man die baby's leuk vindt. Ik vind Anna leuker dan ik had verwacht. Vorige week had ze een paar rustige dagen en dan is moeder zijn ineens leuk. Hopelijk krijgt ze steeds meer van dit soort dagen. Alleen het zingen en voorlezen, dat moet ie meer gaan doen.
Toch vind ik de nachten erg zwaar, die doe ik alleen. Ik kan J. wel wakker maken, maar dat duurt een tijd en hij moet vaak werken. Hoe we dat gaan doen als ik straks ook weer werk, moeten we nog bedenken. Het voeden is niet erg, maar het niet in slaap komen daarna, dat tikt wel aan. Ik ben zo blij dat Anna al eerder naar de opvang gaat, dan kan ik slapen.
Toch vind ik de nachten erg zwaar, die doe ik alleen. Ik kan J. wel wakker maken, maar dat duurt een tijd en hij moet vaak werken. Hoe we dat gaan doen als ik straks ook weer werk, moeten we nog bedenken. Het voeden is niet erg, maar het niet in slaap komen daarna, dat tikt wel aan. Ik ben zo blij dat Anna al eerder naar de opvang gaat, dan kan ik slapen.
"wat een heerlijke yppiaanse reactie! Vol begrip, nooit veroordelend en zeker niet stekelig! #hulde"
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Doelloos wandelen vind ik ook niks, ik moet wel ergens naartoe gaan Maakt niet uit wat, maar het moet dus wel een doel hebbenquote:Op donderdag 19 oktober 2006 10:38 schreef Tamea het volgende:
Alleen wandelen vindt ie niks, wel als we nog een boodschap nodig hebben, maar niet zonder doel.
Peter doet hier echt ontzettend veel met de kinderen (O+) Ook vanaf dag 1. Hij doet eigenlijk alles, behalve voeden, maar puur en alleen omdat dat lichamelijk gezien wat lastig is
Ik verzin gewoon een doel. En ik doe boodschappen in het centrum niet tegelijk, maar steeds 1 winkel. Gewoon inefficient doen. Zo ga ik vanmiddag bij de Marskramer binnenlopen, terwijl ik dat net zo goed gisteren had kunnen doen. Nu scheelt het vast ook dat wandelen ook bijkomen is voor mij, Anna is dan rustig en gaat soms zelfs slapen.
"wat een heerlijke yppiaanse reactie! Vol begrip, nooit veroordelend en zeker niet stekelig! #hulde"
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
het centrum is net te ver lopen hier vandaan (wel met Amber iig).
Ik loop wel ens naar de brievenbus en dan weer een keertje naar de supermarkt hier in de wijk.
Gisteren wilde ik met Amber naar de speeltuin lopen, wil ze niet Zijn we maar weer naar de supermarkt gelopen
Ik loop wel ens naar de brievenbus en dan weer een keertje naar de supermarkt hier in de wijk.
Gisteren wilde ik met Amber naar de speeltuin lopen, wil ze niet Zijn we maar weer naar de supermarkt gelopen
Wij zitten wat dat betreft op een ontzettend goede locatie. Hier vlakbij is een groot winkelcentrum, daar kan ik heen met de draagzak. Het zwembad, het ziekenhuis en CB zijn ook op loopafstand. Het centrum is verder lopen, maar dat kan met de wagen. Zo fijn, dat ik makkelijk ergens heen kan.
"wat een heerlijke yppiaanse reactie! Vol begrip, nooit veroordelend en zeker niet stekelig! #hulde"
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Her-ken-baar!!!!quote:Op donderdag 19 oktober 2006 10:53 schreef YPPY het volgende:
Ik verzin gewoon een doel. En ik doe boodschappen in het centrum niet tegelijk, maar steeds 1 winkel. Gewoon inefficient doen.
Toch zou ik als ik jullie was ook lekker gaan regelmaten (laten huilen dus en zo wennen aan bedje en slaap)! Maar ja, ik ben hoopvol nu en heb nog geen resultaat geboekt, hoor, dus misschien lul ik over 2 dagen wel weer anders. Maar bij Maria werkte het toen wel redelijk, dus wie weet.
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Inky, wat een rotsituatie voor jou ...
Ik vind bepaalde dingen érg herkenbaar, zoals het er altijd uit moeten omdat ik nou eenmaal niet werk, en dat dat je echt wel op gaat breken. En door de vermoeidheid krijg je ook echt een stuk sneller ruzie. Ik vind het wel tekenend dat het nu dus wat rustiger ging (nu de kleine heeft geslapen) en dat er dan juist niet over gepraat wordt. Het is dan allemaal wat minder heftig dus lijkt het ook minder een probleem ofzo. Dat was hier tenminste weleens...en als het dan weer minder ging kwam het er extra hard uit van mijn kant.
Heel veel sterkte, hopelijk kunnen jullie het goed uitpraten, dat scheelt echt een hoop spanning...
Ik vind bepaalde dingen érg herkenbaar, zoals het er altijd uit moeten omdat ik nou eenmaal niet werk, en dat dat je echt wel op gaat breken. En door de vermoeidheid krijg je ook echt een stuk sneller ruzie. Ik vind het wel tekenend dat het nu dus wat rustiger ging (nu de kleine heeft geslapen) en dat er dan juist niet over gepraat wordt. Het is dan allemaal wat minder heftig dus lijkt het ook minder een probleem ofzo. Dat was hier tenminste weleens...en als het dan weer minder ging kwam het er extra hard uit van mijn kant.
Heel veel sterkte, hopelijk kunnen jullie het goed uitpraten, dat scheelt echt een hoop spanning...
Mijn doel bij het wandelen is weer strak in mijn vel te komen, goed doel toch. En de mooie omgeving bekijken. Ik verzin ook wel een doel om te wandelen.
Inky, wat vervelend, geef de moed niet op. Ga praten en dwing hem om te praten, er gebeurt zoveel op dit moment en je kunt elkaar zo makkelijk kwijt raken op dit moment maar je kunt ook zoveel dichterbij elkaar komen als je het samen deelt. Laat de dingen die komen even voor wat het zijn en respecteer ook zijn opvattingen. En laat hem ook eens lekker een uurtje alleen met jullie hummel, dat laat hem zien dat je vertrouwen in hem hebt, dat is belangrijk hoor!
Inky, wat vervelend, geef de moed niet op. Ga praten en dwing hem om te praten, er gebeurt zoveel op dit moment en je kunt elkaar zo makkelijk kwijt raken op dit moment maar je kunt ook zoveel dichterbij elkaar komen als je het samen deelt. Laat de dingen die komen even voor wat het zijn en respecteer ook zijn opvattingen. En laat hem ook eens lekker een uurtje alleen met jullie hummel, dat laat hem zien dat je vertrouwen in hem hebt, dat is belangrijk hoor!
Lekker douchen!
Ik hoop dat het goed komt Inky, het scheelt zo veel als je steun hebt van je man.
De regelmaat begint hier goed Sugar, maar ergens gaat het fout. Wakker worden, drinken, luier, spelen (voorlezen, zingen, knuffelen enz) of wandelen en dan slapen. En bij dat slapen is de regelmaat dat ze dat niet wil. En dan ligt ze weer te huilen. Nu hadden wij natuurlijk wel het probleem van de krampjes, ik kan haar dan niet laten liggen als ze pijn heeft. Nu vind het ik makkelijker niet meteen naar haar toe te gaan. Vanochtend heeft ze een half uur stil alleen gelegen en nu al een kwartier. We houden moed.
De regelmaat begint hier goed Sugar, maar ergens gaat het fout. Wakker worden, drinken, luier, spelen (voorlezen, zingen, knuffelen enz) of wandelen en dan slapen. En bij dat slapen is de regelmaat dat ze dat niet wil. En dan ligt ze weer te huilen. Nu hadden wij natuurlijk wel het probleem van de krampjes, ik kan haar dan niet laten liggen als ze pijn heeft. Nu vind het ik makkelijker niet meteen naar haar toe te gaan. Vanochtend heeft ze een half uur stil alleen gelegen en nu al een kwartier. We houden moed.
"wat een heerlijke yppiaanse reactie! Vol begrip, nooit veroordelend en zeker niet stekelig! #hulde"
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Ik heb dus net met de wijkvk gesproken en vroeg haar hoe lang zij vindt dat een kindje dan mag huilen: een half uur of drie kwartier. En daarna dan? Erbij gaan staan even, niet eruithalen en er gewoon zijn.
Dat dagenlang volhouden en als je baby even tussendoor stopt met huilen, ook de tijd weer opnieuw rekenen. Dus vanaf adempauze in het huilen weer vanaf 0 verder tellen en dan maximaal drie kwartier, zeg maar. Het is maar wat je aankan natuurlijk, maar misschien wel fijn om te weten dat zij het zo aanraadt en dat meer ouders dat dus wel zo doen. Afhankelijk van je eigen gevoel uiteraard, maar je zou in elk geval niet de enige moeder zijn die haar baby wél zo lang laat huilen.
Dat dagenlang volhouden en als je baby even tussendoor stopt met huilen, ook de tijd weer opnieuw rekenen. Dus vanaf adempauze in het huilen weer vanaf 0 verder tellen en dan maximaal drie kwartier, zeg maar. Het is maar wat je aankan natuurlijk, maar misschien wel fijn om te weten dat zij het zo aanraadt en dat meer ouders dat dus wel zo doen. Afhankelijk van je eigen gevoel uiteraard, maar je zou in elk geval niet de enige moeder zijn die haar baby wél zo lang laat huilen.
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Dat kan ik niet, zo lang. Ik weet van mezelf dat ik met oudere kinderen wel consequent en 'harder' kan zijn, maar een baby een half uur of drie kwartier zelfs alleen laten huilen, dat gaat me te ver. Vooral niet omdat ze veel pijn heeft, ik wil zelf ook niet zo lang alleen zijn als ik pijn heb. Als ze zeurderige geluidjes maakt, kan ik haar wel laten liggen, dat vind ik niet erg. Maar dat huilen.
"wat een heerlijke yppiaanse reactie! Vol begrip, nooit veroordelend en zeker niet stekelig! #hulde"
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Hoe langer de weg naar de top, hoe mooier het uitzicht!
*OUD heilige*
Precies, dat is voor mij ook de kern van de zaak!quote:Op donderdag 19 oktober 2006 11:37 schreef YPPY het volgende:
ik wil zelf ook niet zo lang alleen zijn als ik pijn heb.
Ik denk dan altijd: stel je voor dat je zelf moet huilen omdat je naar, eenzaam, koud bent of pijn hebt. Dat je partner (of een vriend/vriendin/familielid of zo) dan zegt: nog even wachten hoor, over 10 minuten kom ik je troosten of een arm om je heen slaan. Het idee alleen al.
Variety is the spice of life
Een kind laten huilen wat pijn heeft zou ik ook niet doen.
Maar vergeet niet dat een kind ook kan huilen omdat ie het een en ander moet verwerken. Wij hebben Benthe met 9 weken ook laten huilen om de regelmaat er in te krijgen. Na 2 dagen was er meteen al duidelijk een verschil. Ze had ook moeite om zelf in slaap te komen. Dat is ook iets wat ze moeten leren en ook het diep slapen.
Succes met alle regelmaat dingen, valt soms niet mee!
Maar vergeet niet dat een kind ook kan huilen omdat ie het een en ander moet verwerken. Wij hebben Benthe met 9 weken ook laten huilen om de regelmaat er in te krijgen. Na 2 dagen was er meteen al duidelijk een verschil. Ze had ook moeite om zelf in slaap te komen. Dat is ook iets wat ze moeten leren en ook het diep slapen.
Succes met alle regelmaat dingen, valt soms niet mee!
Ik probeer me juist voor te houden dat een baby niet alleen huilt bij eenzaamheid, verdriet, honger of pijn, zoals wij dat zouden doen. Een baby heeft maar een uitingsvorm, en dat is huilen, en heeft dat soms ook nodig (Eva wel tenminste). Wij hebben ondertussen ervaren dat op een gegeven moment niets meer goed is, dus dan kunnen we haar net zo goed in bedje leggen. Dan huilt ze wat, soms een half uur met tussenpozen, en dan slaapt ze. Als ik haar op de arm heb, dan huilt ze ook regelmatig, maar dan 2 uur lang met tussenpozen. En daarna slaapt ze nóg niet.
Daarom laten we haar dus wel liggen, maar gaan wel heel regelmatig naar haar toe. En huiltjes leer je ook wel onderscheiden. Nu is ze bóós! Ik ga haar even troosten...
dit is dus onze theorie, maar in de praktijk heb ik er soms wel moeite mee hoor, om niet mijn huilgevoelens op haar te projecteren.
Daarom laten we haar dus wel liggen, maar gaan wel heel regelmatig naar haar toe. En huiltjes leer je ook wel onderscheiden. Nu is ze bóós! Ik ga haar even troosten...
dit is dus onze theorie, maar in de praktijk heb ik er soms wel moeite mee hoor, om niet mijn huilgevoelens op haar te projecteren.
Ja zeker, huilen van moeheid is er ook natuurlijk bijvoorbeeld of overprikkelt.
Wat ik me overigens afvraag is dat waarom men nieuwe moeders ouders vrijwel nooit leert hoe de moe-signalen en hongersignalen er uitzien. Ja, met geluk een goede kraamverzorgster die je daar op wijst en dat uitlegt.
Overal zijn cursussen voor, maar niet over die eerste tijd (laten we zeggen je baby het eerste half jaar). Het leven met een nieuwe baby kan gewoon makkelijker zijn als je in elk geval moe-signalen en hongersignalen kan herkennen, signaleren en interpreteren. Natuurlijk kan je je wijsheid van boeken en internet halen en elk kind is anders, maar dit soort signalen zijn eigenlijk universeel. Ze staan wel met foto's in het groeiboekje overigens, maar leest iedereen dat vraag ik me af?
Deze vraag staat los van specifieke moeders hier overigens, het is gewoon even een gedachtengang.
Wat ik me overigens afvraag is dat waarom men nieuwe moeders ouders vrijwel nooit leert hoe de moe-signalen en hongersignalen er uitzien. Ja, met geluk een goede kraamverzorgster die je daar op wijst en dat uitlegt.
Overal zijn cursussen voor, maar niet over die eerste tijd (laten we zeggen je baby het eerste half jaar). Het leven met een nieuwe baby kan gewoon makkelijker zijn als je in elk geval moe-signalen en hongersignalen kan herkennen, signaleren en interpreteren. Natuurlijk kan je je wijsheid van boeken en internet halen en elk kind is anders, maar dit soort signalen zijn eigenlijk universeel. Ze staan wel met foto's in het groeiboekje overigens, maar leest iedereen dat vraag ik me af?
Deze vraag staat los van specifieke moeders hier overigens, het is gewoon even een gedachtengang.
Variety is the spice of life
En nu slaapt ze.
Nebelung, achteraf vind ik onze kraamverzorgster zo stom! Ook over die signalen heeft ze niets gezegd (en wel paniek zaaien over de hoeveelheid cc die ze dronk, haar temperatuur, spruw omdat ze ff een wit melkmondje had... ). Ondertussen kan ik het zelf al een beetje herkennen, en heb ook de foto's in het groeiboekje vluchtig bekeken. En ik heb het lijstje ergens in OUD ook al eens voorbij zien komen denk ik.
Ik zou zelf trouwens niet zo snel naar een cursus gaan - ik heb daar altijd zo'n hekel aan, omdat je dan je eigen tempo niet kunt volgen. Doe mij maar een boek dus
Nebelung, achteraf vind ik onze kraamverzorgster zo stom! Ook over die signalen heeft ze niets gezegd (en wel paniek zaaien over de hoeveelheid cc die ze dronk, haar temperatuur, spruw omdat ze ff een wit melkmondje had... ). Ondertussen kan ik het zelf al een beetje herkennen, en heb ook de foto's in het groeiboekje vluchtig bekeken. En ik heb het lijstje ergens in OUD ook al eens voorbij zien komen denk ik.
Ik zou zelf trouwens niet zo snel naar een cursus gaan - ik heb daar altijd zo'n hekel aan, omdat je dan je eigen tempo niet kunt volgen. Doe mij maar een boek dus
Ik zou zelf ook niet gauw naar zo'n cursus gaan, hoor
Maar het scheelde mij destijds zo enorm veel toen ik al die signalen kon herkennen. Ik legde haar toen niet meer op bed als ze honger had (want ik dacht slaap) en dus enorm ging krijsen, en ik hoefde niet meer te panieken als ze niet dronk als ik dacht dat ze honger had (maar dus slaperig was) ! Toen kon ik ineens zeer vertrouwen op haar en voeden op verzoek en ze sliep ineens als een roosje. Zo fijn was dat.
Dus hoe je dat ook te weten komt, ik hoop altijd dat men het ergens oppikt.
Maar het scheelde mij destijds zo enorm veel toen ik al die signalen kon herkennen. Ik legde haar toen niet meer op bed als ze honger had (want ik dacht slaap) en dus enorm ging krijsen, en ik hoefde niet meer te panieken als ze niet dronk als ik dacht dat ze honger had (maar dus slaperig was) ! Toen kon ik ineens zeer vertrouwen op haar en voeden op verzoek en ze sliep ineens als een roosje. Zo fijn was dat.
Dus hoe je dat ook te weten komt, ik hoop altijd dat men het ergens oppikt.
Variety is the spice of life
sorry hoor, maar ik stoor me dus echt aan mannen die hun bed niet uit gaan omdat zij werken verdorie, alsof thuis met de kinderen en het huishouden geen dagtaak is!
Ik vind dus ook niet dat "mazzel" heb met Nick, ik vind het normaal en hij gelukkig ook. we proberen rekening met elkaar te houden. en ik snap ook niet dat je "niks met je kind hebt" verdiep je erin zou ik zeggen. meiden, ik heb er bewondering voor als jullie daar zo rustig mee om kunnen gaan, echt waar. mij zou het mijn huwelijk kosten denk ik.
m@x, jij zei laatst nog iets over dat "moeke gevoel" enzo... het is niet zo dat ik zo'n oermoeke ben, maar ik heb er nu wel weer even moeite mee om Ezra achter te laten ja, die is nog zo klein. en het gaat al zo hard allemaal en ik wil niks missen. gisteren ging het al beter op het werk, ik had het lekker druk en alles komt weer boven en men begint alweer dingen aan mij te vragen dus dat gaat goed zo en dan is het ook wel weer leuk om even gewoon belana te zijn
Ik vind dus ook niet dat "mazzel" heb met Nick, ik vind het normaal en hij gelukkig ook. we proberen rekening met elkaar te houden. en ik snap ook niet dat je "niks met je kind hebt" verdiep je erin zou ik zeggen. meiden, ik heb er bewondering voor als jullie daar zo rustig mee om kunnen gaan, echt waar. mij zou het mijn huwelijk kosten denk ik.
m@x, jij zei laatst nog iets over dat "moeke gevoel" enzo... het is niet zo dat ik zo'n oermoeke ben, maar ik heb er nu wel weer even moeite mee om Ezra achter te laten ja, die is nog zo klein. en het gaat al zo hard allemaal en ik wil niks missen. gisteren ging het al beter op het werk, ik had het lekker druk en alles komt weer boven en men begint alweer dingen aan mij te vragen dus dat gaat goed zo en dan is het ook wel weer leuk om even gewoon belana te zijn
stormy waters...
sailin'
sailin'
ja ik ben ook van de boeken/internet.
De eerste week als je kraamverzorgster er is dan slapen ze alleen maar. Althans dat hoor ik vaak om me heen. De babietjes moeten ook bijkomen van de bevalling, dus heerst er rust. En dan ineens is de kraam weg, en komt er een draak te voorschijn Niet bij alle kindjes dan hoor. Maar je voelt je zo machteloos en je wil alleen maar goed doen. Ik vond het echt heel lastig om te zoeken naar het juiste. Je bent ook geneigd om te zeggen na 2 a 3 keer, okee dit lukt dus niet en dan weer een andere methode. Terwijl je eigenlijk iets nieuws pas na ongeveer een week uitproberen kunt zeggen of iets werkt ja of te nee.
De eerste week als je kraamverzorgster er is dan slapen ze alleen maar. Althans dat hoor ik vaak om me heen. De babietjes moeten ook bijkomen van de bevalling, dus heerst er rust. En dan ineens is de kraam weg, en komt er een draak te voorschijn Niet bij alle kindjes dan hoor. Maar je voelt je zo machteloos en je wil alleen maar goed doen. Ik vond het echt heel lastig om te zoeken naar het juiste. Je bent ook geneigd om te zeggen na 2 a 3 keer, okee dit lukt dus niet en dan weer een andere methode. Terwijl je eigenlijk iets nieuws pas na ongeveer een week uitproberen kunt zeggen of iets werkt ja of te nee.
Dat is wel heel iets anders natuurlijk, de reden waarom een volwassene huilt of waarom een baby huilt. Maar dat werd ook al gezegd, zag ik.quote:Op donderdag 19 oktober 2006 12:05 schreef nebelung het volgende:
[..]
Precies, dat is voor mij ook de kern van de zaak!
Ik denk dan altijd: stel je voor dat je zelf moet huilen omdat je naar, eenzaam, koud bent of pijn hebt. Dat je partner (of een vriend/vriendin/familielid of zo) dan zegt: nog even wachten hoor, over 10 minuten kom ik je troosten of een arm om je heen slaan. Het idee alleen al.
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Sterker nog, een baby heeft geen flauw benul van het feit dat jij over 10 minuten weer komt. Dat kun jij zelf wel weten, maar een baby weet geeneens wat een minuut is. Ik vind het ook niet erg makkelijk om d'r te laten huilen, maar wilde het toch even geprobeerd hebben. Maar ja, je kijkt wel elke minuut 3 x op de klok. Nou, dan maar wat aandacht teveel hoor. Voor zover dat al kan.quote:Op donderdag 19 oktober 2006 12:05 schreef nebelung het volgende:
[..]
Precies, dat is voor mij ook de kern van de zaak!
Ik denk dan altijd: stel je voor dat je zelf moet huilen omdat je naar, eenzaam, koud bent of pijn hebt. Dat je partner (of een vriend/vriendin/familielid of zo) dan zegt: nog even wachten hoor, over 10 minuten kom ik je troosten of een arm om je heen slaan. Het idee alleen al.
"I'm interested in anything about revolt, disorder, chaos, especially activity that appears to have no meaning.
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
It seems to me to be the road toward freedom. - Jim Morrison"
Bedankt voor de aanmoedigende woorden maar ik ben uiteindelijk gister toch niet gaan werken
Alles liep verkeerd en ik miste Ronja bij het uit bed stappen al zo erg, dat had ik echt niet verwacht. Toen ook nog uiteindelijk mijn moeder te laat hier kwam omdat ik zo stom was geweest om wel aan te geven hoe laat ik van het station weg zou moeten, maar niet dat ik dan ook nog een half uur eerder hier vandaan de bus zou moeten nemen... was ik half in paniek.
Ik heb me afgemeld op mijn werk, heb ouderwets op schoot bij mijn moeder een potje zitten janken over hoeveel ik Ronja wel niet miste (ze lag gewoon in de slaapkamer ) en heb de verdere dag samen met mijn moeder Ronja's dag doorgelopen zodat ik al die kleine onzinnige dingen toch even kon vertellen.
Volgende week tweede poging, maar dat zal denk ik geen problemen geven omdat ik niet meer vol zit met dingen die ik nog wil zeggen en mijn moeder dit keer gewoon op tijd kan komen zodat ik rustig weg kan gaan...
Moeder zijn doet toch wel rare dingen met je!
Ik kan Ronja ook absoluut niet laten huilen. Ja, een paar minuten als ik bijvoorbeeld net midden in een stukje lastig breipatroon zit en ik de tel niet kwijt wil raken. Maar dan ook niet als het echt overstuur huilen is, dan maar steken tellen later
Scheelt ook wel dat we nu eigenlijk altijd goed weten waarom ze huilt en dat ze niet vaak of lang huilt. Meestal zit er bij huilen een enorme boer dwars en dat doet natuurlijk pijn. Geen haar op mijn hoofd die er met pijn laat liggen. Of ze wil clusteren en dan is het ook gewoon een kwestie van dvd-tje opzetten en daar aan toegeven.
Gister had ze voor het eerst een uurtje dat ze echt onttroostbaar was. Ze wilde wel drinken maar dronk onrustig, het lukt eniet om haar te laten boeren en ik MOEST ook nog eens twee telefoontjes plegen.
Mijn vriend stond met haar in de slaapkamer en toen ik daar kwam om Ronja over te pakken en samen met haar naar bed te gaan kwam aller er bij hem ook uit. Hij heeft het er heel erg moeilijk mee dat hij niets kan doen als ze huilt, hij voelt zich daar zo machteloos van en dankzij een klein autistisch trekje dat hij heeft is de intensiteit van het geluid gewoon te groot waardoor het voor hem allemaal nog veel erger lijkt.
En dat terwijl hij de laatste paar weken juist veel meer naar Ronja toe trekt omdat ze zo veel meer terug kan lachen en praten.
Ik denk dat het al een stuk beter zou gaan als hij net even rustiger zou zijn. Dus niet meteen alles uit de kast willen trekken om haar stil te krijgen maar eerst de normale gevallen na gaan (heeft ze honger/een volle luier/kramp) en als dat niet helpt om dat gewoon maar rustig met haar rond te lopen en te knuffelen. Meestal helpt dat, maar dan moet je het wel even volhouden.
Ik vertel nu ook heel bewust als we 'savonds in de kamer zitten en Ronja ligt wat te morren in de kinderwagen dat ik het wiegen met de wagen VIJF minuten vol houd en dat ik daarbij op de klok kijk. Dat is ook zo, want anders denk ik al heel snel dat ik er al weer zooo lang zit. Hij heeft dat helemaal, als het met een halve minuut niet beter is dan moet er weer wat ander geprobeerd worden. Vandaar dat ik hem dus wat bewuster wil maken van de rust die je gewoon wel moet nemen bij zo'n kleintje door duidelijk te maken wat ik nou precies doe. Anders lijkt het voor hem alleen maar alsof ik het wel kan en hij niet.
[ Bericht 0% gewijzigd door owlet op 19-10-2006 13:07:32 ]
Alles liep verkeerd en ik miste Ronja bij het uit bed stappen al zo erg, dat had ik echt niet verwacht. Toen ook nog uiteindelijk mijn moeder te laat hier kwam omdat ik zo stom was geweest om wel aan te geven hoe laat ik van het station weg zou moeten, maar niet dat ik dan ook nog een half uur eerder hier vandaan de bus zou moeten nemen... was ik half in paniek.
Ik heb me afgemeld op mijn werk, heb ouderwets op schoot bij mijn moeder een potje zitten janken over hoeveel ik Ronja wel niet miste (ze lag gewoon in de slaapkamer ) en heb de verdere dag samen met mijn moeder Ronja's dag doorgelopen zodat ik al die kleine onzinnige dingen toch even kon vertellen.
Volgende week tweede poging, maar dat zal denk ik geen problemen geven omdat ik niet meer vol zit met dingen die ik nog wil zeggen en mijn moeder dit keer gewoon op tijd kan komen zodat ik rustig weg kan gaan...
Moeder zijn doet toch wel rare dingen met je!
Ik kan Ronja ook absoluut niet laten huilen. Ja, een paar minuten als ik bijvoorbeeld net midden in een stukje lastig breipatroon zit en ik de tel niet kwijt wil raken. Maar dan ook niet als het echt overstuur huilen is, dan maar steken tellen later
Scheelt ook wel dat we nu eigenlijk altijd goed weten waarom ze huilt en dat ze niet vaak of lang huilt. Meestal zit er bij huilen een enorme boer dwars en dat doet natuurlijk pijn. Geen haar op mijn hoofd die er met pijn laat liggen. Of ze wil clusteren en dan is het ook gewoon een kwestie van dvd-tje opzetten en daar aan toegeven.
Gister had ze voor het eerst een uurtje dat ze echt onttroostbaar was. Ze wilde wel drinken maar dronk onrustig, het lukt eniet om haar te laten boeren en ik MOEST ook nog eens twee telefoontjes plegen.
Mijn vriend stond met haar in de slaapkamer en toen ik daar kwam om Ronja over te pakken en samen met haar naar bed te gaan kwam aller er bij hem ook uit. Hij heeft het er heel erg moeilijk mee dat hij niets kan doen als ze huilt, hij voelt zich daar zo machteloos van en dankzij een klein autistisch trekje dat hij heeft is de intensiteit van het geluid gewoon te groot waardoor het voor hem allemaal nog veel erger lijkt.
En dat terwijl hij de laatste paar weken juist veel meer naar Ronja toe trekt omdat ze zo veel meer terug kan lachen en praten.
Ik denk dat het al een stuk beter zou gaan als hij net even rustiger zou zijn. Dus niet meteen alles uit de kast willen trekken om haar stil te krijgen maar eerst de normale gevallen na gaan (heeft ze honger/een volle luier/kramp) en als dat niet helpt om dat gewoon maar rustig met haar rond te lopen en te knuffelen. Meestal helpt dat, maar dan moet je het wel even volhouden.
Ik vertel nu ook heel bewust als we 'savonds in de kamer zitten en Ronja ligt wat te morren in de kinderwagen dat ik het wiegen met de wagen VIJF minuten vol houd en dat ik daarbij op de klok kijk. Dat is ook zo, want anders denk ik al heel snel dat ik er al weer zooo lang zit. Hij heeft dat helemaal, als het met een halve minuut niet beter is dan moet er weer wat ander geprobeerd worden. Vandaar dat ik hem dus wat bewuster wil maken van de rust die je gewoon wel moet nemen bij zo'n kleintje door duidelijk te maken wat ik nou precies doe. Anders lijkt het voor hem alleen maar alsof ik het wel kan en hij niet.
[ Bericht 0% gewijzigd door owlet op 19-10-2006 13:07:32 ]
Jarno je moet vooral doen wat voor jullie goed en juist voelt
Echter wanneer je toch over gaat op het laten huilen zou ik zeker niet op de bank stil zitten en naar de klok te staren. Maar ga dan wat doen zodat je zelf ook enigzins afgeleid bent.
Echter wanneer je toch over gaat op het laten huilen zou ik zeker niet op de bank stil zitten en naar de klok te staren. Maar ga dan wat doen zodat je zelf ook enigzins afgeleid bent.
Mijn vriend gaat er ook niet 'savonds uit voor Ronja, maar dat is niet omdat hij het niet wil maar omdat ik het niet wil. Als hij er uit zou gaan dan zou dat betekenen dat het licht aan gaat, dat hij om het bed heen stommelt om Ronja op te pakken en haar vervolgens aan mij te gevenquote:Op donderdag 19 oktober 2006 12:48 schreef Belana het volgende:
sorry hoor, maar ik stoor me dus echt aan mannen die hun bed niet uit gaan omdat zij werken verdorie, alsof thuis met de kinderen en het huishouden geen dagtaak is!
Een ander alternatief zou een afgekolfde fles zijn, maar tegen de tijd dat die opgewarmd is is Ronja echt goed wakker en ik omdat ze naast me slaapt dus ook.
Nee hoor, ik vind het veel makkelijker om haar slaapdronken op te pakken bij de eerste smakjes, haar aan te leggen, even door te slapen terwijl ze drinkt en haar weer half slapend terug te leggen.
De verzorging van Ronja is dan wel niet 100% eerlijk verdeeld, maar er zijn weer veel meer andere dingen die hij doet inplaats van ik zoals boodschappen doen en de hond uitlaten.
En je lacht waarom?quote:Op donderdag 19 oktober 2006 12:52 schreef Sugar het volgende:
[..]
Dat is wel heel iets anders natuurlijk, de reden waarom een volwassene huilt of waarom een baby huilt. Maar dat werd ook al gezegd, zag ik.
Reden maakt geen bal uit, als jij je kut voelt en je man zegt dat je moet wachten voor hij komt troosten of met je praten of een arm om je heen slaan, dan is dat toch idioot? Of nog erger, je hebt geen benul van tijd, want geen klok en hij komt gewoon niet. Hij weet wel dat hij komt, maar jij niet, voel je je dan niet steeds kutter?
Je laat je kind, dat niets anders heeft dan huilen (want dát werd gezegd als je goed leest), toch niet wachten. Ik vind dat je moet reageren.
En is het niet zo dramatisch of dringend kan je daar best een minuutje of 2/3 overheen laten gaan, maar als je weet dat je kind krampt van de pijn (want dáár ging het over namelijk, pijn) dan laat je die niet liggen vind ik.
Variety is the spice of life
Natuurlijk niet bij pijn, ik bedoelde juist dat wij huilen om die dingen als pijn, verdriet enzovoorts, maar dat mijn baby huilt omdat ie niet de rust kan vinden te gaan slapen, maar wél moe i. Ik ga hem leren die rust wél zelf te vinden, zodat hij niet afhankelijk is van gewieg, wandelen, een bepaald muziekje of de draagdoek. Dat is handig en fijn voor 'm, want dan kan ie altijd slapen, ook als een van die dingen niet voorhanden is.
Natuurlijk zou ik een baby met pijn ook niet laten huilen!
Natuurlijk zou ik een baby met pijn ook niet laten huilen!
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Ja maar ik reageerde op Yppy die Anna niet bij pijn kan laten liggen. Logisch en vanzelf niet dus.
Ik snapte dus niet dat je lachte, snap je.
Ik snapte dus niet dat je lachte, snap je.
Variety is the spice of life
Ik zou dat ook wel erg moeilijk vinden..quote:Op donderdag 19 oktober 2006 12:48 schreef Belana het volgende:
sorry hoor, maar ik stoor me dus echt aan mannen die hun bed niet uit gaan omdat zij werken verdorie, alsof thuis met de kinderen en het huishouden geen dagtaak is!
Ik vind dus ook niet dat "mazzel" heb met Nick, ik vind het normaal en hij gelukkig ook. we proberen rekening met elkaar te houden. en ik snap ook niet dat je "niks met je kind hebt" verdiep je erin zou ik zeggen. meiden, ik heb er bewondering voor als jullie daar zo rustig mee om kunnen gaan, echt waar. mij zou het mijn huwelijk kosten denk ik.
Mijn man was eerder aan kinderen toe dan ik tijdens de moeilijke momenten van de zwangerschap dacht ik wel eens: ik doe dit meer voor hem dan voor mezelf , en hij doet het hartstikke goed nu! Soms zit ik hem toch nog te wijzen op dingen, maar ik vind ook dat dat mag, omdat ik veel vaker met Eva optrek dan hij nu, omdat hij nog fulltime werkt. Hij helpt mij ook weer, met het troosten/laten huilen/schuldgevoel etc (zie eerdere post ).
Hij heeft ook plezier met Eva, vindt het leuk om haar op de arm te hebben, zelfs 's nachts . Normaalgesproken doet hij de laatste voeding en ik de nachtvoeding. Niet omdat hij 's nachts niet wil, maar hij heeft 's morgens geen kans om dat gemiste uur bij te slapen, hij moet om 6.30 eruit. (en ligt er dus pas om 0.00 in vanwege die laatste voeding) Omdat ik wel kan blijven liggen, en wat eerder naar bed kan dan hij, doe ik de nachtvoeding - mijn keuze... Maar vannacht deed hij het, omdat ik zo moe was, en het was heerlijk. Ik heb goed geslapen. En was gek genoeg 's morgens vermoeider dan normaal, dus ben ook heel lang blijven liggen.
We zijn van te voren zo gewaarschuwd dat onze relatie ontzettend zou veranderen door een kind. En ik geloof dat ook, alles komt meer onder een vergrootglas te liggen, je krijgt conflicten over opvoeding, werkverdeling, etc. Mede door die waarschuwingen hebben wij van te voren al heel veel gepraat, en hoewel dat toen nog theorie was, heeft dat wel geholpen. We weten van elkaar wat we belangrijk vinden. Ik heb daarom ook het gevoel dat onze relatie juist sterker wordt.
Maar misschien is dit niet fijn om te lezen voor de moeders die juist moeite hebben met hun partner... Wat ik maar zeggen wil: praten is echt zo belangrijk!
Een een dikke voor jullie!
[ Bericht 1% gewijzigd door linda856763 op 19-10-2006 16:13:04 ]
Sorry, nebelung, ik reageerde juist hierop: de andere meer emotionele zaken die jij dus noemde waar wij volwassenen om huilen. Babies kunnen heus ook om die dingen huilen, maar ook om nog veel meer, dat bedoelde ik. Daarom vond ik het grappig, omdat het leek alsof je meteen dacht dat babies echt altijd erg verdrietig zijn als ze huilen.quote:Op donderdag 19 oktober 2006 12:05 schreef nebelung het volgende:
Ik denk dan altijd: stel je voor dat je zelf moet huilen omdat je naar, eenzaam, koud bent of pijn hebt.
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
Nee, dat denk ik dus ook niet, maar ik zat vooral in mijn hoofd met huilen om iets dat zonder uitstel aandacht behoeft dus, waaronder pijn, ongemak en eenzaamheid/verlatingsangst.
Variety is the spice of life
nou ja, jij geeft bv en dan is het ook anders.quote:Op donderdag 19 oktober 2006 13:06 schreef owlet het volgende:
[..]
Mijn vriend gaat er ook niet 'savonds uit voor Ronja, maar dat is niet omdat hij het niet wil maar omdat ik het niet wil. Als hij er uit zou gaan dan zou dat betekenen dat het licht aan gaat, dat hij om het bed heen stommelt om Ronja op te pakken en haar vervolgens aan mij te geven
Een ander alternatief zou een afgekolfde fles zijn, maar tegen de tijd dat die opgewarmd is is Ronja echt goed wakker en ik omdat ze naast me slaapt dus ook.
Nee hoor, ik vind het veel makkelijker om haar slaapdronken op te pakken bij de eerste smakjes, haar aan te leggen, even door te slapen terwijl ze drinkt en haar weer half slapend terug te leggen.
De verzorging van Ronja is dan wel niet 100% eerlijk verdeeld, maar er zijn weer veel meer andere dingen die hij doet inplaats van ik zoals boodschappen doen en de hond uitlaten.
het gaat mij om van die vaders die zo helemaal niet betrokken lijken bij hun kind.
In mijn verlof heb ik ook wel regelmatig de nachtvoeding gedaan idd omdat Nick vroeg op moest, hetgeen idd mijn keuze was, maar Nick deed het regelmatig wel als ik ff vreselijk moe was. of hij laat mij uitslapen in het weekend.quote:Op donderdag 19 oktober 2006 13:17 schreef linda856763 het volgende:
[..]
Ik zou dat ook wel erg moeilijk vinden..
Mijn man was eerder aan kinderen toe dan ik tijdens de moeilijke momenten van de zwangerschap dacht ik wel eens: ik doe dit meer voor hem dan voor mezelf , en hij doet het hartstikke goed nu! Soms zit ik hem toch nog te wijzen op dingen, maar ik vind ook dat dat mag, omdat ik veel vaker met Eva optrek dan hij nu, omdat hij nog fulltime werkt. Hij helpt mij ook weer, met het troosten/laten huilen/schuldgevoel etc (zie eerdere post ).
Hij heeft ook plezier met Eva, vindt het leuk om haar op de arm te hebben, zelfs 's nachts . Normaalgesproken doet hij de laatste voeding en ik de nachtvoeding. Niet omdat hij 's nachts niet wil, maar hij heeft 's morgens geen kans om dat gemiste uur bij te slapen, hij moet om 6.30 eruit. (en ligt er dus pas om 0.00 in vanwege die laatste voeding) Omdat ik wel kan blijven liggen, en wat eerder naar bed kan dan hij, doe ik de nachtvoeding - mijn keuze... Maar vannacht deed hij het, omdat ik zo moe was, en het was heerlijk. Ik heb goed geslapen. En was gek genoeg 's morgens vermoeider dan normaal, dus ben ook heel lang blijven liggen.
We zijn van te voren zo gewaarschuwd dat onze relatie ontzettend zou veranderen door een kind. En ik geloof dat ook, alles komt meer onder een vergrootglas te liggen, je krijgt conflicten over opvoeding, werkverdeling, etc. Mede door die waarschuwingen hebben wij van te voren al heel veel gepraat, en hoewel dat toen nog theorie was, heeft dat wel geholpen. We weten van elkaar wat we belangrijk vinden. Ik heb daarom ook het gevoel dat onze relatie juist sterker wordt.
Maar misschien is dit niet fijn om te lezen voor de moeders die juist moeite hebben met hun partner... Wat ik maar zeggen wil: praten is echt zo belangrijk!
Een een dikke voor jullie!
het is een kwestie van rekening houden met elkaar en beiden betrokken zijn.
Lijkt megewoon vreselijk om er zo alleen voor te staan als mama. lijkt me ook heel moeilijk om te zien dat je partner blijbaar niet zoveel heeft met het kindje waar jij zoveel van houdt.
Ik zou zo graag jullie even een knuffel geven en idd, wat linda zegt: praat met je vriend/partner!
stormy waters...
sailin'
sailin'
Dames met mannen die "niets met hun kind hebben" ik vind het ook knap hoe jullie er mee om gaan. Ik zou woest zijn. Hoe kun je nou niets hebben met je baby? Ik snap dat niet. Mijn man heeft heel veel met Ive en vindt hem geweldig. Hij doet ook alles met hem (in bad, verschonen, wandelen, enz). De borst geven kan alleen ik, de rest doen we samen (en hij geeft flesjes afgekolfde melk op pappadag).
Het lijkt me inderdaad zwaar als je partner niet 'meewerkt'. Gelukkig gaat dat hier juist heel erg goed. Ik heb hier een natural born papa rondlopen die echt alles doet wat ik ook doe en die er 's nachts vaker uit moet aangezien ik zo ontzettend vast slaap dat ik Kai vaak niet eens hoor.
Om nog even terug te komen op mijn oermoeke-opmerking; dat was dus niet negatief bedoeld. Soms denk ik juist dat hier iets verkeerd zit omdat ik dat dus helemaal niet heb. Ik word niet heel emotioneel van verjaardagen, bijzondere gebeurtenissen enzo. Iemand wees me op een artikel in de Viva van deze week over een vrouw die het helemaal niet leuk vind om moeder te zijn. Zo sterk is dat bij mij niet, maar ik kan mezelf wel heel erg in dat artikel herkennen. Het is heel egoistisch van me, maar ik heb vaak het gevoel alsof ik voor Kai teveel van mezelf in moet leveren. Zoveel dat ik niet meer ben wie ik graag wil zijn en dat ik niet meer kan doen wat ik graag wil doen. Begrijp me niet verkeerd hoor. Ik zou Kai is het meest dierbare wat ik heb en als ik de kans krijg om het allemaal over te doen zou ik het niet anders willen doen. Maar om nou te zeggen dat ik met volle teugen geniet van het moederschap en dat het het mooiste is wat me ooit is overkomen, nee. Ik vind het moeilijk en heel erg zwaar en ik moet soms echt mijn best doen om er lol in te hebben. Naar Kai toe zal ik dat nooit laten merken. Het is echt een superjoch en ik geniet van hem maar niet van alles wat er verder bij komt kijken. Als ik dan hier op fok posts lees over hoe geweldig iedereen het vindt en hoe fantastisch het moederschap is dan kan ik niet anders dan denken dat er bij mij echt iets mis is.
Om nog even terug te komen op mijn oermoeke-opmerking; dat was dus niet negatief bedoeld. Soms denk ik juist dat hier iets verkeerd zit omdat ik dat dus helemaal niet heb. Ik word niet heel emotioneel van verjaardagen, bijzondere gebeurtenissen enzo. Iemand wees me op een artikel in de Viva van deze week over een vrouw die het helemaal niet leuk vind om moeder te zijn. Zo sterk is dat bij mij niet, maar ik kan mezelf wel heel erg in dat artikel herkennen. Het is heel egoistisch van me, maar ik heb vaak het gevoel alsof ik voor Kai teveel van mezelf in moet leveren. Zoveel dat ik niet meer ben wie ik graag wil zijn en dat ik niet meer kan doen wat ik graag wil doen. Begrijp me niet verkeerd hoor. Ik zou Kai is het meest dierbare wat ik heb en als ik de kans krijg om het allemaal over te doen zou ik het niet anders willen doen. Maar om nou te zeggen dat ik met volle teugen geniet van het moederschap en dat het het mooiste is wat me ooit is overkomen, nee. Ik vind het moeilijk en heel erg zwaar en ik moet soms echt mijn best doen om er lol in te hebben. Naar Kai toe zal ik dat nooit laten merken. Het is echt een superjoch en ik geniet van hem maar niet van alles wat er verder bij komt kijken. Als ik dan hier op fok posts lees over hoe geweldig iedereen het vindt en hoe fantastisch het moederschap is dan kan ik niet anders dan denken dat er bij mij echt iets mis is.
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
max, als je dan even wat verder leest zul je zien dat je zeker niet de enige bent met dit gevoel. Jetske is nog maar klein dus misschien verandert het allemaal nog wel maar ik ben ook zeker geen "oermoeke". Ik vind haar leuk enz maar als ik zonder haar op stap ben of zoals afgelopen week als ze naar de creche is, krijg ik veel meer gedaan en ben ik blij om even mezelf te zijn. Daarom kijk ik ook best wel weer uit naar mijn werk. Straks weer lekker als gewoon sjak mijn ding doen. Jetske komt dan wel weer als ik thuis ben. Nou ja, ik kan het ook niet zo goed onder woorden brengen, ik schaam me ook wel een beetje voor dit soort gevoelens.
Lekker douchen!
Maar tegelijkertijd (reactie op m@x) zie je hier ook moeders in diepe stress of echt heel negatief zijn naast himmelhoghjuichend gelukkig. Ik heb het idee (ook als ik naar mezelf kijk) dat je vooral schrijft in mindere tijden of tijden dat je juist heel blij bent. De 'gewone' of zo-zo tijden zijn veel minder interessant en gaan ook vaak gewoon voorbij . Gewoon omdat dat zo gaat.
Als ik een vriendin elke dag spreek bepraat je ook alle 'kleine' dingen van een dag of uit je leven (vanmiddag heb ik... en vanmorgen deed Jonne dit en dit en zei hij..) Maar als je iemand elke maand eens spreekt gaat het over de highlights.
(iets bijzonders gebeurd.. uhm.. neuh.. gewoon... zeg maar...) Dat spreek je veel minder uit. Daar voer je geen diepe gesprekken over.
Ik voel me mama-mama en soms ook niet. Het ene moment daadwerkelijk heel blij met onze jongens en de situatie en soms voel ik me gevangen in mijn huis en in mijn zelfverkozen leven. (lees ook hier: zielsblij met de jongens en ik zou niet willen ruilen, maar daarom mag dit leven soms wel eens knellen)
En ik heb je gezien samen met Kai Jullie zijn een heel mooi stel en ik zag alleen maar iemand die zielsveel van haar menneke leek te houden
Misschien ben je gewoon lekker nuchter
Als ik een vriendin elke dag spreek bepraat je ook alle 'kleine' dingen van een dag of uit je leven (vanmiddag heb ik... en vanmorgen deed Jonne dit en dit en zei hij..) Maar als je iemand elke maand eens spreekt gaat het over de highlights.
(iets bijzonders gebeurd.. uhm.. neuh.. gewoon... zeg maar...) Dat spreek je veel minder uit. Daar voer je geen diepe gesprekken over.
Ik voel me mama-mama en soms ook niet. Het ene moment daadwerkelijk heel blij met onze jongens en de situatie en soms voel ik me gevangen in mijn huis en in mijn zelfverkozen leven. (lees ook hier: zielsblij met de jongens en ik zou niet willen ruilen, maar daarom mag dit leven soms wel eens knellen)
En ik heb je gezien samen met Kai Jullie zijn een heel mooi stel en ik zag alleen maar iemand die zielsveel van haar menneke leek te houden
Misschien ben je gewoon lekker nuchter
Niet om mezelf op de borst te kloppen hoor, maar ik heb wel dat "oermoeder" gevoel. En gedrag. Ik heb echt het gevoel dat ik nu completer ben. Ik was al gelukkig voordat Ive er was, maar nu voelt het voor mij nog beter. Het is goed zo. Ik krijg ook heel veel energie uit het moeder zijn.
Maar als ik zo om me heen kijk en luister is het "oermoeder" gevoel eerder uitzondering dan regel. Het maakt mij ook niet beter dan jullie.
Maar als ik zo om me heen kijk en luister is het "oermoeder" gevoel eerder uitzondering dan regel. Het maakt mij ook niet beter dan jullie.
Zag je reactie wat later Sjak. Waarom zou je je ervoor schamen? Jouw tijd is toch ook heel belangrijk naast Jetske-tijd.
Een kind is echt een van de heftigste dingen (vind ik) die in je leven kunnen gebeuren. Omdat het alles op z'n kop zet. Je lijf, hormonen maar ook gewoon alles IN je leven. Jouw leven wordt opeens jullie leven. Gewoon omdat je kind je nodig heeft. En dat onvoorwaardelijke is mooi, maar knelt hier soms enorm. Dat ik ook blij ben wanneer m'n ouders een van de kinderen even ophaalt en ik meer rust heb. Dat ik de avonden zonder kinderen (dus lekker op bed) echt heerlijk vind.
En tegelijkertijd geniet ik door eigen tijd ook van de tijd met de jongens Juist omdat ik me dan weer opgeladen heb.
En wat mooi Cattie dat je dat zo voelt! Heerlijk toch?
Een kind is echt een van de heftigste dingen (vind ik) die in je leven kunnen gebeuren. Omdat het alles op z'n kop zet. Je lijf, hormonen maar ook gewoon alles IN je leven. Jouw leven wordt opeens jullie leven. Gewoon omdat je kind je nodig heeft. En dat onvoorwaardelijke is mooi, maar knelt hier soms enorm. Dat ik ook blij ben wanneer m'n ouders een van de kinderen even ophaalt en ik meer rust heb. Dat ik de avonden zonder kinderen (dus lekker op bed) echt heerlijk vind.
En tegelijkertijd geniet ik door eigen tijd ook van de tijd met de jongens Juist omdat ik me dan weer opgeladen heb.
En wat mooi Cattie dat je dat zo voelt! Heerlijk toch?
Dat ik heel erg veel van Kai hou, daar twijfel ik ook geen moment aan. Ik vraag me alleen af of ik door de twijfels die ik heb wel een leuke moeder voor hem ben. Er zitten hier meiden die zo ontzettend graag een kindje willen en mij is het als het ware gewoon overkomen. Mijn zwangerschap kwam redelijk onverwachts en ongepland. Ik was een tijdje bezig om zwanger te worden, besloot dat het toch niet het juiste moment was en dat ik er niet klaar voor was. Toen hebben we het plan op een laag pitje gezet. Een aantal maanden daarna bleek ik dus zwanger te zijn. Soms voelt het alsof ik boos op mezelf ben dat ik dat heb laten gebeuren terwijl ik wist dat ik er niet klaar voor was en eigenlijk nog steeds niet klaar voor ben. En misschien streef ik gewoon naar perfectie in een situatie die helemaal niet bedoeld is om ooit perfect te zijn.
Tja, en wat betreft de andere mama's die toch ook dat soort gevoelens hebben. Als je even een dipje hebt dan lees je selectief en lijkt iedereen helemaal in de gloria te zijn terwijl dat eigenlijk ook niet zo is
Cattie, dat jij dat gevoel hebt vind ik alleen maar heel erg fijn voor jou en voor Ive. Gewoon lekker van genieten.
Tja, en wat betreft de andere mama's die toch ook dat soort gevoelens hebben. Als je even een dipje hebt dan lees je selectief en lijkt iedereen helemaal in de gloria te zijn terwijl dat eigenlijk ook niet zo is
Cattie, dat jij dat gevoel hebt vind ik alleen maar heel erg fijn voor jou en voor Ive. Gewoon lekker van genieten.
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
M@x en Sjak, heel herkenbaar hoor.
M@x, ook ik was redelijk snel zwanger, terwijl ik nog maar net gezegd had dat ik dacht dat ik er misschien wel klaar voor zou zijn, binnenkort... . En ook ik vind het heerlijk als Eva even slaapt, als we nog tijd voor onszelf hebben. En soms wil ik ook gewoon ff weg, en als (schoon)moeder er is, laat ik Eva ook zo even aan hen over, en kan ik even lekker mijn eigen gang gaan. En ik zie er ook naar uit om aan het werk te gaan.
Maar aan de andere kant ben ik telkens als ik Eva zie, weer helemaal verliefd. Dat ook wel.
Omdat ik dit al wel wat aan zag komen, ik ben gewoon erg nuchter en ben een klein beetje een workaholic (met wel een 9-5 mentaliteit, dat wel ), hebben we ook gekozen dat mijn man meer thuis zal zijn. Hij is meer 'oervader' dan ik 'oermoeder' ben...
M@x, ook ik was redelijk snel zwanger, terwijl ik nog maar net gezegd had dat ik dacht dat ik er misschien wel klaar voor zou zijn, binnenkort... . En ook ik vind het heerlijk als Eva even slaapt, als we nog tijd voor onszelf hebben. En soms wil ik ook gewoon ff weg, en als (schoon)moeder er is, laat ik Eva ook zo even aan hen over, en kan ik even lekker mijn eigen gang gaan. En ik zie er ook naar uit om aan het werk te gaan.
Maar aan de andere kant ben ik telkens als ik Eva zie, weer helemaal verliefd. Dat ook wel.
Omdat ik dit al wel wat aan zag komen, ik ben gewoon erg nuchter en ben een klein beetje een workaholic (met wel een 9-5 mentaliteit, dat wel ), hebben we ook gekozen dat mijn man meer thuis zal zijn. Hij is meer 'oervader' dan ik 'oermoeder' ben...
Het één sluit het ander niet automatisch uit toch? Ik word ook niet echt emotioneel van dat soort zaken, maar ja ik ben gewoon nuchter. Aan de andere kant ben ik echt wel een 'oermoeder' met 'oerliefde' volgens mij. Maar ik ben natuurlijk ook nog 'oer-Igraine' en daar moet ik ook af en toe tijd voor inruimen.quote:Op donderdag 19 oktober 2006 20:26 schreef m@x het volgende:
Om nog even terug te komen op mijn oermoeke-opmerking; dat was dus niet negatief bedoeld. Soms denk ik juist dat hier iets verkeerd zit omdat ik dat dus helemaal niet heb. Ik word niet heel emotioneel van verjaardagen, bijzondere gebeurtenissen enzo.
Dat over-emo of halleluja gedrag zegt mij echt niets over wel of niet oermoeder zijn, juist niet want ik lees hier wat dat betreft zo vaak tegenstellingen.
-If I know I'm going crazy, I must not be insane-!
En die tegenstellingen zijn volgens mij precies wat voor mij ook het zijn van 'ouder' is: een tegenstelling in alles.
Dat was dus een voorbeeldje. In al jouw nuchterheid zie ik jou ook als één van die oermoeders. Het is meer wat iemands post uitstraalt. Een gevoel wat ik niet goed kan benoemen maar wat ik bij mezelf niet zo snel terugzie.
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
En ik las je postje nu pas echt goed Igraine. Want zo voel ik het eigenlijk ook wel heel goed. 'oerliefde' passend bij deze 'oer-kozakken'. (met ook tijd nodig voor oer-kozakken naast de ruimte voor 'oerliefde')
bij mij bestaat het ook gewoon allebei naast elkaar: het echt hartstikke hoteldebotelblij zijn met m'n kinderen (voelt voor mij wel echt als het beste wat me ooit is overkomen), EN de sterke behoefte aan af en toe wat bix-tijd en bix-dingen. en ook de zware kant die jij noemt m@x, herken ik wel. er gaat gewoon per saldo zooo veel tijd en energie in dat zorgen en verzorgen zitten. niet erg op zich, maar het kan af en toe flink beklemmend werken. eigenlijk vind ik het niet meer dan menselijk, dus ik voel me er niet schuldig over. maar het is af en toe behoorlijk zoeken naar een goede balans. en je doelen niet te hoog stellen.
Het oergevoel had ik het meeste bij Bo Alles was nieuw. De gevoelens om moeder te zijn, de gevoelens voor de verantwoordelijkheid voor een kind. De onzekere gevoelens, de trotste gevoelens, de beschermende de troostende enz enz.
Toen Jans kwam herkende ik die gevoelens voornamelijk. Na de geboorte had ik wel weer dat tijgergevoel zo van ze is van mij en niemand mag haar vasthouden (zo leuk voor de kraamvisite ) Maar de andere gevoelens waren niet nieuw. En dat vond ik best tegevallen. Ik wilde weer die halleluja gevoelens en die had ik helemaal niet. Rationeel snap ik het, maar jammer vind ik het wel.
En nu, ik die best bewust gestopt is met werken. Kan niet wachten tot Jans 4 is en af en toe gaat overblijven zodat ik ook weer wat kan gaan doen. Bo wil steeds vaker overblijven op school. Jans zegt maar steeds dat ze al 4 is en ook wil overblijven Ik de moeder die thuis wil zijn met kopjes thee en koekjes zit thuis met kopjes thee en (bijna) zonder kindjes. Dat voelt niet lekker. Ik merk dat de kinderen het wel langer zonder me kunnen doen op een dag. En dat geeft me dan weer t gevoel van vrijheid. En hierdoor begin me steeds meer te verheugen op gesprekken met collega's, ontwikkelingen in de zorg, nieuwe uitdagingen enz enz.
Deze "oermoeder" begint zich weer een beetje "oerjessie" te voelen en dat voelt ook weer heerlijk.
Dat wat jij zegt Belena over dat mazzel hebben met je man als vader. Daar moest ik erg om lachen. Ik voel dat precies net zo. Wat nou mazzel hebben met een man die ook eens een wassie ophangt, een kind naar school brengt, een luier verschoont, een kus op een gestoote knie geeft, naar de dokter gaat, snachts een kotsbed opruimt, samen een tekening maakt, in slaap valt met kind op schoot, de slappe lach heeft met je kind. Dat is geen mazzel hebben. Dat is een man die net als jij voor kinderen heeft gekozen.
Toen Jans kwam herkende ik die gevoelens voornamelijk. Na de geboorte had ik wel weer dat tijgergevoel zo van ze is van mij en niemand mag haar vasthouden (zo leuk voor de kraamvisite ) Maar de andere gevoelens waren niet nieuw. En dat vond ik best tegevallen. Ik wilde weer die halleluja gevoelens en die had ik helemaal niet. Rationeel snap ik het, maar jammer vind ik het wel.
En nu, ik die best bewust gestopt is met werken. Kan niet wachten tot Jans 4 is en af en toe gaat overblijven zodat ik ook weer wat kan gaan doen. Bo wil steeds vaker overblijven op school. Jans zegt maar steeds dat ze al 4 is en ook wil overblijven Ik de moeder die thuis wil zijn met kopjes thee en koekjes zit thuis met kopjes thee en (bijna) zonder kindjes. Dat voelt niet lekker. Ik merk dat de kinderen het wel langer zonder me kunnen doen op een dag. En dat geeft me dan weer t gevoel van vrijheid. En hierdoor begin me steeds meer te verheugen op gesprekken met collega's, ontwikkelingen in de zorg, nieuwe uitdagingen enz enz.
Deze "oermoeder" begint zich weer een beetje "oerjessie" te voelen en dat voelt ook weer heerlijk.
Dat wat jij zegt Belena over dat mazzel hebben met je man als vader. Daar moest ik erg om lachen. Ik voel dat precies net zo. Wat nou mazzel hebben met een man die ook eens een wassie ophangt, een kind naar school brengt, een luier verschoont, een kus op een gestoote knie geeft, naar de dokter gaat, snachts een kotsbed opruimt, samen een tekening maakt, in slaap valt met kind op schoot, de slappe lach heeft met je kind. Dat is geen mazzel hebben. Dat is een man die net als jij voor kinderen heeft gekozen.
De jan lul van het geheel.
Alles is gaan hangen, behalve me lach :)
Kutsch; tussen kut en kitsch
Het voelt heerlijk!!!!
Alles is gaan hangen, behalve me lach :)
Kutsch; tussen kut en kitsch
Het voelt heerlijk!!!!
jessie, klinkt ook alleen maar logisch hoor, dat je ook wel weer zin hebt in die volgende fase, met wat meer jessie-ruimte.
ik heb in G een heuse supervader getroffen, dat maakt het hele gezinsgebeuren wel extra leuk hoor. en inderdaad, dat je al die taken een beetje verdeelt lijkt mij ook niet meer dan logisch/eerlijk op zich. misschien neem ik dat ook wel als iets te vanzelfsprekend aan. maar hij heeft daarnaast ook nog eens zoveel leuke eigen ideeën en spelletjes en liedjes en grapjes, ik kan me echt geen leukere vader bedenken voor ze.
maar die eerste pittige tijd doet ook echt wel een heel zwaar beroep op je relatie vind ik. althans, natuurlijk voegt het ook wel iets heel bijzonders toe, maar het kost ook veel energie en iedereen moet nog zo wennen aan z'n nieuwe rol. als er dan dingen niet zo lekker zitten kan 't ook wel makkelijk heel sterk uitvergroot naar voren komen denk ik. dus inky, sterkte ermee, ik hoop van harte dat jullie er samen uitkomen. probeer elkaar ook wat ruimte te geven af en toe, en wees duidelijk in wat je van elkaar verwacht.
ik heb in G een heuse supervader getroffen, dat maakt het hele gezinsgebeuren wel extra leuk hoor. en inderdaad, dat je al die taken een beetje verdeelt lijkt mij ook niet meer dan logisch/eerlijk op zich. misschien neem ik dat ook wel als iets te vanzelfsprekend aan. maar hij heeft daarnaast ook nog eens zoveel leuke eigen ideeën en spelletjes en liedjes en grapjes, ik kan me echt geen leukere vader bedenken voor ze.
maar die eerste pittige tijd doet ook echt wel een heel zwaar beroep op je relatie vind ik. althans, natuurlijk voegt het ook wel iets heel bijzonders toe, maar het kost ook veel energie en iedereen moet nog zo wennen aan z'n nieuwe rol. als er dan dingen niet zo lekker zitten kan 't ook wel makkelijk heel sterk uitvergroot naar voren komen denk ik. dus inky, sterkte ermee, ik hoop van harte dat jullie er samen uitkomen. probeer elkaar ook wat ruimte te geven af en toe, en wees duidelijk in wat je van elkaar verwacht.
Ik heb het af en toe al moeilijk als paplief er wel is. Nu is hij drie dagen op schoolkamp en ik ben niet alleen eenzaam, maar ook moe van het moederen. Het is echt fijn om af en toe even 'het liefste menneke van de wereld' aan papa te geven.
Deze user werd mede mogelijk gemaakt door Yvonne. Bedankt!
Like does the man say 'Is now the time to take of my pants?' ...'Yes.', I said.
Like does the man say 'Is now the time to take of my pants?' ...'Yes.', I said.
m@x er is niks mis met jou hoor meid lekker ding!
Ik zei al, ik ben ook niet zo'n moeke, ten minste, voor mijn gevoel niet. Ik vind het zalig om dingen even alleen te doen, even niet die verantwoordelijkheid, even gewoon belana. Ik merk wel dat ik, nu ik 2 kinderen heb, meeeeer moeke ben geworden wat jessie beschrijft heb ik juist andersom ervaren, juist door de herkenning van gevoelens en het weten wat er zou komen ben ik meteen echt mama van Ezra, een gevoel wat bij Liam zo moest groeien. Ezra is meteen mijn kleine ventje, voelt erg heftig. dus misschien moet je aan een 2e beginnen m@x (grapje hoor)
Ik zei al, ik ben ook niet zo'n moeke, ten minste, voor mijn gevoel niet. Ik vind het zalig om dingen even alleen te doen, even niet die verantwoordelijkheid, even gewoon belana. Ik merk wel dat ik, nu ik 2 kinderen heb, meeeeer moeke ben geworden wat jessie beschrijft heb ik juist andersom ervaren, juist door de herkenning van gevoelens en het weten wat er zou komen ben ik meteen echt mama van Ezra, een gevoel wat bij Liam zo moest groeien. Ezra is meteen mijn kleine ventje, voelt erg heftig. dus misschien moet je aan een 2e beginnen m@x (grapje hoor)
stormy waters...
sailin'
sailin'
Jij bent echt niet goed bij je hoofdquote:Op vrijdag 20 oktober 2006 07:37 schreef Belana het volgende:
m@x er is niks mis met jou hoor meid lekker ding!
Ik zei al, ik ben ook niet zo'n moeke, ten minste, voor mijn gevoel niet. Ik vind het zalig om dingen even alleen te doen, even niet die verantwoordelijkheid, even gewoon belana. Ik merk wel dat ik, nu ik 2 kinderen heb, meeeeer moeke ben geworden wat jessie beschrijft heb ik juist andersom ervaren, juist door de herkenning van gevoelens en het weten wat er zou komen ben ik meteen echt mama van Ezra, een gevoel wat bij Liam zo moest groeien. Ezra is meteen mijn kleine ventje, voelt erg heftig. dus misschien moet je aan een 2e beginnen m@x (grapje hoor)
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
geen goed plan dus?
Ehm, Laten we dat nou maar niet doen.
Oops! Did I just roll my eyes out loud?
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
♥ Huisje, boompje, fietstas ♥
♥ There is no way to happiness, happiness is the way ♥
Ik voel me soms organisator met 2 kinderen. Plannen, regelen, verkeersleider spelen en tussendoor ook nog proberen naast kindertijd ook nog opruimtijd, boodschappentijd en kozakkenmantijd en heel misschien ook nog eens kozakkentijd ergens in te fiegelen
Het is absoluut een kleine bv (schreef Ireth dit ook al niet eens?)
Romme was meteen mijn/ons mannetje. Maar Jessie slaat precies de spijker op de kop wat mij betreft
Maar nu.. nu er reactie terug komt en nu ik mijn kleine mannetje beter begin te kennen begin ik ook ook weer grip te krijgen op mijn twee kinderen en mijn gevoelens daaromtrend. Ook omdat ik zie dat Jonne heel goed gedeid (nog steeds) en dat is fijn. Want dan doen we toch iets goed, denk ik dan maar.
Enne M@x.. twee kinderen zijn echt heel leuk hoor
Het is absoluut een kleine bv (schreef Ireth dit ook al niet eens?)
Romme was meteen mijn/ons mannetje. Maar Jessie slaat precies de spijker op de kop wat mij betreft
Hier ook geen haleluja gevoelens oid. "Gewoon wennen" dat wel. En grip krijgen op het schuldgevoel dat ik had tov Jonne omdat ik opeens aandacht moest verdelen. En schuld tov Romme omdat ik dat halelujagevoel ook zo graag bij hem had gehad.quote:Op donderdag 19 oktober 2006 22:04 schreef jessie het volgende:
Maar de andere gevoelens .. bij de geboorte van de tweede .... waren niet nieuw. En dat vond ik best tegevallen. Ik wilde weer die halleluja gevoelens en die had ik helemaal niet. Rationeel snap ik het, maar jammer vind ik het wel.
Maar nu.. nu er reactie terug komt en nu ik mijn kleine mannetje beter begin te kennen begin ik ook ook weer grip te krijgen op mijn twee kinderen en mijn gevoelens daaromtrend. Ook omdat ik zie dat Jonne heel goed gedeid (nog steeds) en dat is fijn. Want dan doen we toch iets goed, denk ik dan maar.
Enne M@x.. twee kinderen zijn echt heel leuk hoor
dat wilde ik ook net zeggenquote:Op vrijdag 20 oktober 2006 07:37 schreef Belana het volgende:
dus misschien moet je aan een 2e beginnen m@x (grapje hoor)
Ook hier voelt het allemaal zoveel bekender dan vorige keer. Ik heb ook al veel sneller het gevoel dat Lis echt mijn dochter is. Dat ik haar al ken ofzo. En ook voel ik me veel relaxter over alles.
Niet dat ik de vorige keer zo gestressed was maar ik heb het idee dat ik veel beter 'snap' wat ze wil. Het loopt gewoon soepel.
Maar misschien verandert dat nog wel. We zijn natuurlijk pas bijna 3 weken ver en er kan nog van alles veranderen.
Maar tot nu toe voel ik me helemaal fijn en goed
Ik heb een blauw snoepje en ik heb een roze snoepje
Ik merk dta ik door de bevalling best ben veranderd, anders dan ik had verwacht. Ik verwachtte namelijk dat je door het meemaken van zó'n enorme pijn, je minder ernstige pijntjes veel beter zou kunnen hebben.
Maar nu merk ik dat het bij mij totaal andersom is. Ik loop al een paar dagen met een zeurende, lichte kiespijn. Normaal prima vol te houden, vooral omdat het maar heel af en toe echt even goed pijnlijk is. Maandag naar de tandarts dus ik hou het nog wel even vol.
Alleen lijkt het wel of sinds de bevalling mijn lichaam bij elke pijn in een soort paniekmodus schiet. Alsof ik onbewust erg bang ben dat het weer zo veel pijn gaat doen, dat ik er weer zo ongelukkig, hulpeloos en bang van zal gaan worden...
Maar nu merk ik dat het bij mij totaal andersom is. Ik loop al een paar dagen met een zeurende, lichte kiespijn. Normaal prima vol te houden, vooral omdat het maar heel af en toe echt even goed pijnlijk is. Maandag naar de tandarts dus ik hou het nog wel even vol.
Alleen lijkt het wel of sinds de bevalling mijn lichaam bij elke pijn in een soort paniekmodus schiet. Alsof ik onbewust erg bang ben dat het weer zo veel pijn gaat doen, dat ik er weer zo ongelukkig, hulpeloos en bang van zal gaan worden...
He wat naar, owlet! Kiespijn is altijd rot, maar dat gevoel van na de bevalling helemaal.
Snoop, jij bent een prachtige positieve tegenhanger van sommige andere moeders hier. Alles gaat zo lekker! Natuurlijk niet eens allemaal vanzelf, kijk maar naar de bv, maar toch ben je positief en geniet je! Ik vind het fijn om te lezen en gewoon ook heel fijn voor jou en je gezin!
Ik had trouwens na de bevalling nog een paar weken bij alle pijntjes die ik voelde een soort verwarring.
"Auw! Oh nee, pijn is goed, er gebeurt wat! Euhm? Huh? Oh nee, auw! Pijn, auw! Pijn? Oké! Hup, ik duik in de pijn... Oh nee! Huh?"
Snoop, jij bent een prachtige positieve tegenhanger van sommige andere moeders hier. Alles gaat zo lekker! Natuurlijk niet eens allemaal vanzelf, kijk maar naar de bv, maar toch ben je positief en geniet je! Ik vind het fijn om te lezen en gewoon ook heel fijn voor jou en je gezin!
Ik had trouwens na de bevalling nog een paar weken bij alle pijntjes die ik voelde een soort verwarring.
"Auw! Oh nee, pijn is goed, er gebeurt wat! Euhm? Huh? Oh nee, auw! Pijn, auw! Pijn? Oké! Hup, ik duik in de pijn... Oh nee! Huh?"
Pijn, auw!
Dat alle stoplichten groen zijn, de geluiden precies goed, de lucht blauwer dan anders, wind mee en het geluk achterop!
