Hoe gaat het met de moeders? Deel 28

quote:

Op woensdag 18 oktober 2006 18:36 schreef Vicky het volgende:
netjes cattie

wat zei de ha trouwens over Ive?

Zie babytopic!

Ive gaat van zaterdag op zondag bij mijn schoonvader logeren, zodat mijn man en ik even tijd voor elkaar hebben. Dat vind ik nogal dubbel, want ik ga Ive denk ik wel missen, maar aan de andere kant vind ik het na 3,5 maanden heerlijk om weer eens even met mijn man alleen te zijn, lekker uit eten te gaan enz...

Inky, wat lastig dat je vriend niet goed kan/wil praten. Misverstanden zijn al helemaal rot!

Lastig Inky... En dat je iets verkeerd begrijpt kan gebeuren toch? Heb je hem dat al uitgelegd, en blijft ie dan nog steeds boos? Want dan lijkt het me dat jij verder niets kunt doen toch. Wel vervelend dat hij zo gevoelig en introvert is, maar daar kun jij weinig aan veranderen, dat zal hij zelf moeten doen. Toch blijven proberen te praten...

Wat betreft de opvoedkundige dingen. Hebben jullie al een boek daarover? Of op internet kun je ook veel vinden. Tot een half jaar kun je een baby in principe niet verwennen met aandacht en troost idd, dus hoef je een baby niet zomaar te laten huilen. Al hebben sommige kinderen het ook weer nodig om in te kunnen slapen. Verschilt een beetje per situatie en per kind.
Maar wat ik probeerde te zeggen, om een "welles-nietes"-gevecht te voorkomen, kunnen jullie misschien in boeen en op internet kijken wat die hebben te zeggen over hoe je je kind moet/kan opvoeden en wat voor jullie een manier is waar jullie allebei achter kunnen staan

Sterkte ermee in elk geval, het valt niet altijd mee

Phff opvoedkundige dingen. Hou me erover op. Kevin en ik zijn ook op sommige vlakken verschillend. Kevin is ook van het meer laten huilen. Ik doe dat ook niet altijd. Omdat ik de hele dag met Mika samen ben weet ik heel goed wanneer ie echt verdriet heeft of wanneer ie zich aansteld. Zo heeft Mika 's avonds zijn zeuruurtje. kevin die heeft niet het geduld om ff met hem op de arm te zitten totdat Mika lekker slaapt. Ik kan dat wel en het is meestal ook maar 5 minuten nodig. In het begin kon ik me daar zo aan ergeren, maar nu denk ik phff ik doe het zelf wel. Dan maak ik me niet meer druk en hoefd Mika niet helemaal overstuur te raken omdat papa geen geduld heeft.
Maar heb wel zoiets van wat moet ie dan als ik eens een avond weg wil? Krijgt ie Mika dan wel stil of laat ie hem gewoon huilen. Zulke dingen maakt het wel heel moeilijk om hem alleen te laten. Maar ja tis natuurlijk wel zijn vader

Hier is het juist andersom. Ik ben meer van het laat maar even huilen en Mies wil Amber liever snel pakken..

En als je nou eens precies tegen hem zegt wat je hier post Inky? Maar dan rustig (en vooral rustig blijven, ademhalen). Vraag hem dat jij eerst je verhaal wilt doen, zonder dat hij je onderbreekt. Dat hij daarna zijn verhaal mag doen. Maar praten moeten jullie, daar kom je niet onderuit. Niet uitstellen, jullie hebben ook nog samen een kind die in een stressloze omgeving het beste gedijd. Dus hoe sneller jullie praten des te beter. Sterkte joh.

De rust is weer een beetje terug. Het gaat eigenlijk hele gewoon, er worden zelfs spontaan klusjes gedaan zonder dat ik het hoef te vragen en we praten ook gewoon en kijken tv. Op zich dus heel relaxed, de kleine heeft zelfs van 20u tot 23:30 geslapen, maar uiteindelijk hebben we het niet over de problemen gehad

Ik laat het maar heel even zo voor nu, morgen mijn pa jarig en zaterdag zijn pa, dus heb geen zin om daar onder de zenuwen oid te zittten. Zaterdag op zondag blijven we even logeren en zal oma de kleine doen zodat wij wat kunnen en hopelijk kunnen we het er zondag eens uitgerust en rustig over hebben (zoals Dutchier al zegt, ik eerst vertellen en dan hij). Dan kan ik ook nog even goed nadenken wat ik wel en niet wil zeggen ipv zoals nu alles spontaan eruit gooien.

En misschien dat we het daarne eens naar (kleine) opvoedkundige zaken kunnen gaan kijken... Maar ik ben bang dat ik al weet waar dat naartoe gaat: "je moet niet alles van te voeren uitdokteren, gewoon doen wanneer het moment daar is". Ik heb namelijk eens een boek willen kopen over kinderontwikkeling/opvoeding, dat vond ik een goed en duidelijk boek met nuttige dingen erin omdat ik gewoon niets van kinderen weet. En dat vond ie ook al niets, hij heeft meer een motto van je ziet wel hoe het gaat en juist niet teveel naar boekjes en internet kijken want dat is maar standaard.

Lastig hoor een introvert iemand, die net zo eigenwijs is al jezelf...

quote:

Op woensdag 18 oktober 2006 19:23 schreef MeNicole het volgende:
Phff opvoedkundige dingen. Hou me erover op. Kevin en ik zijn ook op sommige vlakken verschillend. Kevin is ook van het meer laten huilen. Ik doe dat ook niet altijd. Omdat ik de hele dag met Mika samen ben weet ik heel goed wanneer ie echt verdriet heeft of wanneer ie zich aansteld. Zo heeft Mika 's avonds zijn zeuruurtje. kevin die heeft niet het geduld om ff met hem op de arm te zitten totdat Mika lekker slaapt. Ik kan dat wel en het is meestal ook maar 5 minuten nodig. In het begin kon ik me daar zo aan ergeren, maar nu denk ik phff ik doe het zelf wel. Dan maak ik me niet meer druk en hoefd Mika niet helemaal overstuur te raken omdat papa geen geduld heeft.
Maar heb wel zoiets van wat moet ie dan als ik eens een avond weg wil? Krijgt ie Mika dan wel stil of laat ie hem gewoon huilen. Zulke dingen maakt het wel heel moeilijk om hem alleen te laten. Maar ja tis natuurlijk wel zijn vader

Je psies, ik denk nu ook van hoe moet dat als ik straks ga werken, ligt die kleine de halve dag te janken in z'n bedje ofzo, komt ie nooit buiten en gaat ie ook niet in bad
Het zal vast zo erg niet zijn, maar dat gevoel heb je soms wel eens. Opzich best wel een belediging als je het zo bekijkt, dus ook niet zo handig van mij om dan ook te zeggen dat ik dat denk

Ik denk dat ik me maar troost en gerust stel met het feit dat hij op een kdv waarschijnlijk minder goed af is dan thuis met papa

cattie, lekker afgevallen (hoe doe je dat? )

inky, wat heftig allemaal. ik vond jouw vriend ook al niet de gemakkelijkste tijdens je zwangerschap. sterkte ermee, lijkt mij allemaal erg vervelend. Zeker dat je je niet prettig voelt bij het idee dat je vriend alleen met de baby is en dan bepaalde dingen niet doet, dat denk je niet voor niks lijkt me. Ik zou daar wel over praten.

Het scheeld dat hier Kevin er ook wel voor uit komt dat ie nu niks met Mika kan. Geen geduld, Mika die toch beetje mama kindje is momenteel en een papa die gewoon nergens wakker van word. Ik verwacht helemaal niks meer van Kevin op Mika gebeid, alleen dat ie hem wel sowieso een keer per dag een flesje geeft. Is niet veel maar ja hij zal wel moeten. Ik zou nu in ieder geval nog niet een avond weg durfen. Even snel met de hond eruit en dat is het ook wel

O meiden! Wat een gedoe met die kerels van jullie. Ook op dit vlak ben ik echt een mazzelaar. Het mannetje is erg betrokken bij de kinderen vanaf moment 1. Hij zegt ook wel eens dat hij het nu leuker vindt met Cas, omdat hij nu meer reactie krijgt. Maar hij heeft hem altijd heel bewust 'opgezocht'.
Ik blijf dat toch wel wat moeilijk vinden als mannen zeggen 'dat ze niks met hun kind hebben' als ze net geboren zijn. Toen het mannetje dat zei en dat dat beaamd werd door zijn vader (ja daar is ie weer ), wist ik ook niet precies wat ik moest zeggen. Je moet natuurlijk zijn mening/gevoel respecteren, maar het doet toch wel een beetje pijn.

Dan ben ik misschien weer een uitzondering, maar ik kon vanaf dag 1 al niet meer zonder Anna. Ik kan tijden met d'r op schoot zitten friemelen en doen, geen probleem hoor. Voordeel daarbij is dat ze bij mij vaak sneller rustig wordt dan bij YPPY. Het enige wat wel lastig is, is dat ik d'r geen eten kan geven en dat we dat vaak toepassen als 'last resort' als ze echt niet rustig wil worden, dus dan moet ze toch weer terug naar mama. Om dan weer gelijk ingevroren bv te gaan ontdooien en een flesje te maken, dat doe je meestal ook niet.

Badje, luiers, ook allemaal geweldig. .

Ik kan ook niet geod snappen dat je niks met je kind kunt Ik bedoel voor een moeder is het in het begin toch ook allemaal nieuw. Ik moest ook alles leren en kreeg hem ook niet meteen stil. Maar door vaak met hem bezig te zijn leer je dat toch allemaal. En tja als je dan geen geduld hebt dan maak je dat maar.
Ik had het daar laatst bij het CB ook al over. De dokter vroeg of papa ook wel genoeg deed. Toen ik dus mijn verhaal deed zei zij heel simpel: Als papa nu niks met de kleine doet wil de kleine straks niks van papa weten omdat die helemaal onbekend is. En dat is ook best wel zo. En Kevin weet dat maar ja als Mika 's avonds zijn zeuruurtje heeft en Kevin heeft hem vast en die krijgt hem niet stil dan weet ie niet hoe snel ie hem aan mij moet geven. En soms denk ik: Niet aanpakken; maar ja dan begint Mika helemaal in paniek te schreeuwen en dat wil ik ook weer niet
Phff mannen

Kijk Jarno zo kan het dus ook.
Maar zo was het mannetje dus ook bij Léon, onze oudste. Toen was alles nog nieuw. Bij Cas was het anders. En dat vond ik zo sneu voor Cas. Paps hield gelijk van hem, maar hij had nog niet die binding die hij gelijk met Léon had. Als dat dan hardop uitgesproken wordt is dat best moeilijk. En blijkelijk hebben dus meer mannen dat.

quote:

Op donderdag 19 oktober 2006 10:22 schreef dutchie het volgende:
Kijk Jarno zo kan het dus ook.
Maar zo was het mannetje dus ook bij Léon, onze oudste. Toen was alles nog nieuw.

Ik moet ook eerlijk zeggen dat dat 1 van mijn grootste bezwaren is tegen een tweede kind, los van de vraag of we uberhaupt ooit een 2e willen. Al mijn aandacht is voor Anna en ik heb niet echt de behoefte dat te gaan verdelen over 2.

Joh Anna is er nog maar net, niet zover vooruit kijken.

We hebben gisteren trouwens (waarom heet dit topic niet 'Hoe gaat het met de ouders?') voor het eerst het laten-huilen geprobeerd. Niet echt een succes. Het viel me gisteren namelijk op dat Anna na 5 minuten ontroostbaar huilen (toen YPPY even boodschappen doen was) als een blok in slaap viel. Dus we hadden zoiets van, misschien is het een optie om d'r wat beter te laten slapen (overdag slaapt ze gewoon helemaal niet). Maar goed, na 3 x 5 minuten (met kort troosten tussendoor) kwam ze toch maar weer uit bed. Misschien is ze daar nog gewoon te jong voor. We tobben nog even verder dus. .

quote:

Op donderdag 19 oktober 2006 10:28 schreef dutchie het volgende:
Joh Anna is er nog maar net, niet zover vooruit kijken.

Nee maar, ik bedoel maar, ik kan me er wat bij voorstellen. Bij dat gevoel, dus.

Ik heb ook ontzettende mazzel met m'n man. Hij is meer een babymens dan ik (al val ik mezelf mee, was er voor de bavalling echt bang voor soms) en is supergoed met Finn. Hij krijgt hem ook beter in slaap dan ik (bij mij valt ie meestal tijdens het voeden in slaap en als dat eens niet zo is vind ik dat soms moeilijk op te lossen) en doet gewoon alles wat ik ook doe. Alleen wandelen vindt ie niks, wel als we nog een boodschap nodig hebben, maar niet zonder doel.

quote:

Op donderdag 19 oktober 2006 10:38 schreef Tamea het volgende:
Alleen wandelen vindt ie niks, wel als we nog een boodschap nodig hebben, maar niet zonder doel.

Oh, dit is dan wel weer herkenbaar. .

Dat is wel handig, een man die baby's leuk vindt. Ik vind Anna leuker dan ik had verwacht. Vorige week had ze een paar rustige dagen en dan is moeder zijn ineens leuk. Hopelijk krijgt ze steeds meer van dit soort dagen. Alleen het zingen en voorlezen, dat moet ie meer gaan doen.

Toch vind ik de nachten erg zwaar, die doe ik alleen. Ik kan J. wel wakker maken, maar dat duurt een tijd en hij moet vaak werken. Hoe we dat gaan doen als ik straks ook weer werk, moeten we nog bedenken. Het voeden is niet erg, maar het niet in slaap komen daarna, dat tikt wel aan. Ik ben zo blij dat Anna al eerder naar de opvang gaat, dan kan ik slapen.

quote:

Op donderdag 19 oktober 2006 10:38 schreef Tamea het volgende:
Alleen wandelen vindt ie niks, wel als we nog een boodschap nodig hebben, maar niet zonder doel.

Doelloos wandelen vind ik ook niks, ik moet wel ergens naartoe gaan Maakt niet uit wat, maar het moet dus wel een doel hebben

Peter doet hier echt ontzettend veel met de kinderen (O+) Ook vanaf dag 1. Hij doet eigenlijk alles, behalve voeden, maar puur en alleen omdat dat lichamelijk gezien wat lastig is

Ik verzin gewoon een doel. En ik doe boodschappen in het centrum niet tegelijk, maar steeds 1 winkel. Gewoon inefficient doen. Zo ga ik vanmiddag bij de Marskramer binnenlopen, terwijl ik dat net zo goed gisteren had kunnen doen. Nu scheelt het vast ook dat wandelen ook bijkomen is voor mij, Anna is dan rustig en gaat soms zelfs slapen.

het centrum is net te ver lopen hier vandaan (wel met Amber iig).
Ik loop wel ens naar de brievenbus en dan weer een keertje naar de supermarkt hier in de wijk.
Gisteren wilde ik met Amber naar de speeltuin lopen, wil ze niet Zijn we maar weer naar de supermarkt gelopen

Wij zitten wat dat betreft op een ontzettend goede locatie. Hier vlakbij is een groot winkelcentrum, daar kan ik heen met de draagzak. Het zwembad, het ziekenhuis en CB zijn ook op loopafstand. Het centrum is verder lopen, maar dat kan met de wagen. Zo fijn, dat ik makkelijk ergens heen kan.

quote:

Op donderdag 19 oktober 2006 10:53 schreef YPPY het volgende:
Ik verzin gewoon een doel. En ik doe boodschappen in het centrum niet tegelijk, maar steeds 1 winkel. Gewoon inefficient doen.

Her-ken-baar!!!!
Toch zou ik als ik jullie was ook lekker gaan regelmaten (laten huilen dus en zo wennen aan bedje en slaap)! Maar ja, ik ben hoopvol nu en heb nog geen resultaat geboekt, hoor, dus misschien lul ik over 2 dagen wel weer anders. Maar bij Maria werkte het toen wel redelijk, dus wie weet.