Ontgroening

Mij trekt het ook niet, maar ik merk wel dat een groot aantal mensen die ontgroend zijn daar buitengewoon tevreden over zijn. Ieder z'n keuze. Ik geloof overigens niet dat mensen die er op tegen zijn jaloers zijn of balen dat ze er niet bij horen: voor sommige mensen ís een ontgroening gewoon iets afschrikwekkends. Ik zou er zelf ook niet aan moeten denken, maar ik heb inmiddels wel zoiets van, als anderen dat willen gaan ze hun gang maar, blijkbaar hechten ze er veel waarde aan.

Wat ik wel shockerend vind zijn sommige excessen, en ja, ik weet dat dat uitzonderingen zijn en dat het voor studentenverenigingen misschien wel klote is als juist dat de bekendheid haalt, maar dat vind ik dan toch de verantwoordelijkheid van degene die te ver is gegaan en niet van degene die dat verhaal naar buiten brengt. Twee weken de macht hebben over een ander brengt in sommige mensen gewoon niet echt het allermooiste naar boven. Dat verenigingen er dan negatiever op komen te staan dan in het algemeen misschien het geval is, dat is dan het gevolg. Als je als ouderejaars iemand gaat ontgroenen moet je ook wel sterk genoeg in je schoenen staan en weten waar de grens ligt. Misschien is dat ook het verschil tussen mensen die zelf gaan ontgroenen omdat ze ontgroening iets nuttigs vinden en mensen die gaan ontgroenen omdat het nu lekker hun beurt is om anderen het leven zuur te maken.

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 09:36 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Ik doe een gokje: we zijn nerds zonder vrienden. We zijn lelijk, bang uitgevallen en simpelweg compleet mislukt als mens.

Dat is toch ook zo? .

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 09:36 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Ik doe een gokje: we zijn nerds zonder vrienden. We zijn lelijk, bang uitgevallen en simpelweg compleet mislukt als mens.

Nou ja, op dat zonder vrienden na klopt dat toch wel?

quote:

Op vrijdag 1 september 2006 14:35 schreef Karoger het volgende:
Mijn ervaring met ontgroening: Ik heb me juist door de ontgroening heengeslagen door afstand te houden van mijn medefoeten, des te minder medelijden met de zwakkere foeten des te eenvoudiger je overeind blijft. Verder gewoon de tijd doorzitten en veel weigeren.

Dus, in mijn geval schepte het geen band, het is zelfs jammer dat een groot gedeelte bestaande uit leuke mensen afhaakte vanwege de ontgroening. Ik denk niet dat ik sterker ben geworden door de ontgroening, maar wel beter weet hoe sterk ik ben. Na de ontgroening keek ik er met minachting op terug, foeten worden gebrainwashed in een emotioneel misschien heftige tijd (voor de zwakken iig), terwijl de echte waarden van vriendschap (respect/vertrouwen) afwezig zijn. Verbondenheid met vereniging? Nope.

Ik ben enkele weken later van de vereniging afgegaan, vond het een pathetisch zooitje. Een vriendin (medefoet) is er wel bij gebleven. Opvallend genoeg heb ik haar juist goed leren kennen in de periode voor de ontgroening, waarbij wel de basis voor vriendschap gelegd werd.

P.s. Ik heb trouwens genoeg vrienden, te veel eigenlijk, want voor sommige heb ik te weinig tijd.

Hier ben ik het eigenlijk helemaal mee eens. Ik ben ook ontgroend, overigens dacht ik daarvoor ook dat ik niet aan die onzin zou meewerken, maar blijkbaar weten de mensen het zo spelen dat je (ik in ieder geval) toch wel blijft.
Vrienden heb ik er niet gemaakt, wel vage kennissen die ik nu liever niet meer spreek, omdat ze zo vreselijk zijn opgegaan in het foute clubje. Omdat ze eerst zo vreselijk tegen het gehele gebeuren van ontgroening waren, maar na de ontgroening toch echt inzagen wat een hechte band ze met hun jaargenoten hadden gekregen, waardoor ze het volgende jaar zelf de ontgroening mede organiseerden. Een goede kameraad heb ik er trouwens aan overgehouden, maar die kwam ik pas een half jaar na de ontrgroening tegen, en ons gezamelijk standpunt t.o. ontgroenen heeft onze vriendschap wel gesterkt.
En dat gelul over een groepsgevoel kweken. De tering d'r mee. Waarom zou ik me met iemand verbonden gaan voellen omdat ik zijn tanden heb gepoetst met yoghurt? Waarom? Waarom zou ik me met iemand verbonden gaan voelen omdat we allebei over een stormbaan zijn gegaan, en daarna met eieren bekogeld? Waarom? Dikke BullShit!
Een tijdelijke euforie weet je inderdaad prima te bereiken met zulke acties. Mensen zich eerst goed beroerd laten voelen, en daarna een week met ze gaan feesten, tja dan wordt het wel ff leuk ja.

En dan dat belachelijk idee van die ontgroenden dat je ook op geen enkele andere wijze een goede groepsband kan kweken... En het beste argument watik dan ook altijd te horen kreeg was: "Tja dat krijgen we er gewoon niet door bij de leden, want die zijn tenslotte ook ontgroend"

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 11:26 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Voor jou misschien.

Ik had het ook over mezelf.

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 11:24 schreef Dandelion het volgende:

En dan dat belachelijk idee van die ontgroenden dat je ook op geen enkele andere wijze een goede groepsband kan kweken...

Hoho, hier maak je een grote misser.

Samen een oorlog doorstaan kan ook nog voor dat broedergevoel zorgen

Kennen jullie dat bericht over de ontgroening bij een of ander politiekorps in NL?
Die moesten LITERS water achterover gieten, dat is iemand fataal geworden! Water is giftig in hoeveelheden > 3 liter in korte tijd.

Ontgroening = bullshit tenzij het iets grappigs is.. (pepperspray? )

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 11:24 schreef Dandelion het volgende:
En dat gelul over een groepsgevoel kweken. De tering d'r mee. Waarom zou ik me met iemand verbonden gaan voellen omdat ik zijn tanden heb gepoetst met yoghurt? Waarom? Waarom zou ik me met iemand verbonden gaan voelen omdat we allebei over een stormbaan zijn gegaan, en daarna met eieren bekogeld? Waarom? Dikke BullShit!

Een meisje die ik hierover sprak zei dat het de bedoeling was dat uiteindelijk tijdens die ontgroening alle foeten samen "in opstand kwamen" tegen de mensen die ze zo afzeikten. Juist door die "opstand" wordt het groepsgevoel gekweekt, omdat je een gezamelijke "vijand" hebt, waar je je tegen verzet.

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 12:00 schreef Christine het volgende:

[..]

Een meisje die ik hierover sprak zei dat het de bedoeling was dat uiteindelijk tijdens die ontgroening alle foeten samen "in opstand kwamen" tegen de mensen die ze zo afzeikten. Juist door die "opstand" wordt het groepsgevoel gekweekt, omdat je een gezamelijke "vijand" hebt, waar je je tegen verzet.

dat klopt, dat was bij ons in ieder geval ook zo. Tot je er achterkomt dat die lui die het hardst gepakt worden (bril kapot stampen, kaal scheren dat soort werk) gewoon bij de organisatie horen. Ik voel me dan behoorlijk verneukt...

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 11:24 schreef Dandelion het volgende:

En dan dat belachelijk idee van die ontgroenden dat je ook op geen enkele andere wijze een goede groepsband kan kweken... En het beste argument watik dan ook altijd te horen kreeg was: "Tja dat krijgen we er gewoon niet door bij de leden, want die zijn tenslotte ook ontgroend"

Valt me van de Corps-leden erg op dat ze nogal afhankelijk zijn aan het Corps en elkaar. Ik denk dat het voor velen ook gewoon een manier is ' om ergens bij te horen' en als je zo'n ontgroening doorstaat ben je in ieder geval tot op zekere hoogte toegewijd. Het zijn ook altijd die mensen die altijd blijven plakken in de verenigingskamer, die in het weekend niet naar huis gaan van hun kamer en die altijd in allerlei niets-zeggende groepjes, clubjes en raden zitten.
Mijn idee: men heeft verder weinig en vind zo een clubje gelijkgestemden om de tijd mee door te komen De niet-leden waren meestal ook de mensen die gewoon een 'thuis' hadden met een leven daar

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 12:11 schreef NiGeLaToR het volgende:

[..]

Valt me van de Corps-leden erg op dat ze nogal afhankelijk zijn aan het Corps en elkaar. Ik denk dat het voor velen ook gewoon een manier is ' om ergens bij te horen' en als je zo'n ontgroening doorstaat ben je in ieder geval tot op zekere hoogte toegewijd. Het zijn ook altijd die mensen die altijd blijven plakken in de verenigingskamer, die in het weekend niet naar huis gaan van hun kamer en die altijd in allerlei niets-zeggende groepjes, clubjes en raden zitten.
Mijn idee: men heeft verder weinig en vind zo een clubje gelijkgestemden om de tijd mee door te komen De niet-leden waren meestal ook de mensen die gewoon een 'thuis' hadden met een leven daar

Ik zit ook in commissies (van mijn dispuut, niet mijn vereniging) en eerlijk gezegd is dat echt lachen. Je leert dingen die handig kunnen zijn wanneer je werkelijk gaat werken. Je doet dingen waarvan je nooit had gedacht dat je 't zou doen. (in een positieve zin)
Ik heb mensen van mijn dispuut beter leren kennen, terwijl ik eerst niet echt met hun omging. (behalve mijn jaargenoten)

Ik ben in het weekend inderdaad niet thuis te vinden; meestal met vrienden van de middelbare school in de kroeg of, wél thuis, een film met ze aan het kijken. We bellen elkaar vaak genoeg om iets leuks te gaan doen. 1 vriend van me is lid bij dezelfde vereniging, 3 bij verschillende andere verenigingen en de rest is niet lid. Zo is het ook bij al mijn jaargenoten. (geen enkele uitgezonderd)

Je ziet, een vereniging valt prima te combineren met je 'oude' leven danwel een leven buiten de vereniging. Natuurlijk zijn er mensen die compleet opgaan in hun vereniging, maar dat ligt puur aan de persoon, of hij/zij daar behoefte aan heeft. Niet zo generaliseren, dat doe ik ook niet.

Oh, en, niet iedere ontgroening bevat dingen als 'tanden met yoghurt poetsen'. Sommige verenigingen hebben een makkelijkere ontgroening dan andere.

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 12:09 schreef Dandelion het volgende:


dat klopt, dat was bij ons in ieder geval ook zo. Tot je er achterkomt dat die lui die het hardst gepakt worden (bril kapot stampen, kaal scheren dat soort werk) gewoon bij de organisatie horen. Ik voel me dan behoorlijk verneukt...

Ja, maar dat is sowieso stom, als je nep-feuten gaat laten meedoen krijg je die band juist niet, dan weten eerstejaars totaal niet meer wie ze kunnen vertrouwen.

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 13:27 schreef Angeles het volgende:

[..]

Ja, maar dat is sowieso stom, als je nep-feuten gaat laten meedoen krijg je die band juist niet, dan weten eerstejaars totaal niet meer wie ze kunnen vertrouwen.

oh god zeg, jargon

triest volk jullie, niet te geloven.

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 13:50 schreef Laton het volgende:

oh god zeg, jargon

triest volk jullie, niet te geloven.

Ik ben nooit ontgroend hoor, zoals je eerder in dit topic al kunt lezen. Dat eerstejaars die nog niet door de ontgroening heen zijn 'feuten' heten is vrij algemeen bekend.

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 13:51 schreef Angeles het volgende:

[..]

Ik ben nooit ontgroend hoor, zoals je eerder in dit topic al kunt lezen. Dat eerstejaars die nog niet door de ontgroening heen zijn 'feuten' heten is vrij algemeen bekend.

oh excuus, maar feuten dat wist ik niet. En blij toe zeg.

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 12:00 schreef Christine het volgende:

[..]

Een meisje die ik hierover sprak zei dat het de bedoeling was dat uiteindelijk tijdens die ontgroening alle foeten samen "in opstand kwamen" tegen de mensen die ze zo afzeikten. Juist door die "opstand" wordt het groepsgevoel gekweekt, omdat je een gezamelijke "vijand" hebt, waar je je tegen verzet.

Dat was het hele idee van die Duitsers ook tegen de Joden. Ze wouden alleen maar een groepsgevoel kweken, maar 't is wat uit de hand gelopen geloof ik.

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 13:52 schreef Laton het volgende:

[..]

oh excuus, maar feuten dat wist ik niet. En blij toe zeg.

Je kunt bij sommige verenigingen vast wel van die leuke screensavers krijgen waarmee er "kutfeuten" op je beeldscherm komt

quote:

Op zaterdag 2 september 2006 12:11 schreef NiGeLaToR het volgende:

[..]

Valt me van de Corps-leden erg op dat ze nogal afhankelijk zijn aan het Corps en elkaar. Ik denk dat het voor velen ook gewoon een manier is ' om ergens bij te horen' en als je zo'n ontgroening doorstaat ben je in ieder geval tot op zekere hoogte toegewijd. Het zijn ook altijd die mensen die altijd blijven plakken in de verenigingskamer, die in het weekend niet naar huis gaan van hun kamer en die altijd in allerlei niets-zeggende groepjes, clubjes en raden zitten.
Mijn idee: men heeft verder weinig en vind zo een clubje gelijkgestemden om de tijd mee door te komen De niet-leden waren meestal ook de mensen die gewoon een 'thuis' hadden met een leven daar

Jouw idee klopt wel, hoor. Maar het hele idee van een studie beginnen in een vreemde stad is toch juist dat je een nieuw, eigen leven opbouwt zónder papa, mama en de vertrouwde cavia? En dat je dus zo min mogelijk teruggaat naar je geboortedorp, om daar als een of andere suffe spoorstudent bij je ouders op de bank te gaan zitten?

Dat is nou precies de functie van zo'n studentenvereniging: dat je er nieuwe mensen ontmoet, gelijkgestemden, mensen met eenzelfde soort achtergrond, zodat je in het vervolg niet eens meer tijd hebt om je ouders lastig te vallen, laat stáán dat je er zin in zou hebben.
En ja, als je bijvoorbeeld in Twente bent opgegroeid en je gaat dáár studeren, dan zul je vast al heel veel mensen kennen. Maar de meeste mensen beginnen vanaf nul, in een nieuwe stad, met een nieuwe studie en verder niks. Bij zo'n studentenvereniging lopen nóg een paar honderd van dat soort mensen rond, dat alleen al schept een band, en zo krijg je dus de kans om snel (tijdens de KMT en de dispuutsontgroening die daarop volgt) in contact te komen met gelijkgestemden. Want iederéén is (zo goed als) alleen aangekomen in die nieuwe stad. Dus iederéén staat open voor nieuwe vriendschappen, dispuutsactiviteiten, feestjes, sportdagen, enzovoort. Als je dat allemaal op eigen houtje zou moeten organiseren, kom je niet meer aan studeren toe. En daar was het nou juist om begonnen

Natuurlijk is dat kuddegedrag, dat zal ook niemand ontkennen. Al die mensen blijken elkaar via via ook allang te kennen - is het niet via hun ouders (die vroeger ook lid waren), dan wel via gemeenschappelijke vrienden of wat dan ook. Een kleine cirkel. Het is geen toeval dat iemand uitgerekend dáár lid wordt, en niet ergens anders. En zo is het ook geen toeval dat jij géén lid wordt van zo'n vereniging. Dat klopt zelfs als een bus. En dat is, als je het omdraait, dan ook weer kuddegedrag. Want geen van jouw vrienden wordt daar lid. Je ouders waren het ook niet. En jouw toekomstige kinderen zullen het ook niet in hun hoofd halen. Die zullen waarschijnlijk, net als jij, op veilige afstand van het ouderlijk huis een studie gaan volgen, zodat ze 's avonds gezellig kunnen aanschuiven voor het avondeten

quote:

Op vrijdag 1 september 2006 10:21 schreef mgerben het volgende:
Ik merk dat veel van de mensen die 'tegen' stemmen zich richten op de uiterlijkheden, en het effect van de ontgroening ontkennen of bagetaliseren.

Allemaal angst, mgerben, allemaal angst _{(voor het onbekende)}

quote:

btw Nadine, long time no see.

jij ook hallo

Ik heb het nooit zo op ontgroeningen gehad. Het is vooral een ritueel, bedoeld om buitenstaanders af te schrikken, of iig om zich te onderscheiden van "gewone" clubjes. Daarnaast is het een prima middel om je leden het hiërarchie-principe bij te brengen, iets waar je veel profijt van trekt als je voorbestemd bent voor de hogere echelons, maar waar ik mijn vraagtekens bij plaats.

Het vrienden-maak-argument is wel geldig, maar dat geldt meer voor de vereniging op zich dan voor het ontgroeningsritueel. Tijdens mijn studie ben ik ook actief geweest in een vereniging maar van ontgroening was geen sprake. Toch alle mogelijkheden gehad om me te ontplooien, op cultureel, bestuurlijk en bierdrink-niveau. De mensen waar ik toen intensief mee omging, zie ik nog steeds, en het contact is heel hecht. Geen initiatieriten, geen ontgroeningstaferelen, gewoon mensen die het goed met elkaar kunnen vinden en het initiatief hebben genomen om heel veel samen te doen.

quote:

Op donderdag 31 augustus 2006 17:40 schreef Sade het volgende:
Ik las deze week de meest verschrikkelijke verhalen in de Yes. Mensen die constant uitgescholden worden, zeepsop moeten drinken, kots in hun haar moeten smeren, rode pepers eten enz enz...

Dat gaat me gewoon echt te ver en je bent in mijn ogen gewoon behoorlijk achterlijk als het je als organisatie niet lukt om een groepsgevoel te creeëren zonder zo debiel te doen.
Ga een weekje in de bossen rondhangen, sporten, gezellig de kroeg in. Zat manieren om mensen te leren kennen en het gevoel te krijgen dat je erbij hoort, zonder mensen te vernederen, ziek te maken of zelfs in gevaar te brengen.

Voor alle soorten ontgroeningen die niet zo raar doen: Veel plezier deze week en/of weken!

tja als je denk dat ontgroenen zo in elkaar zit. JUIST deze dingen zijn ervoor zodat JIJ gaat nadenken waarom je ze eigenlijk doet. Ook al zit ik bij een studentenvereniging die dit niet doet. De bedoeling is eigenlijk dat je uit je schulp gehaald wordy en te zeggen tegen de ouderejaars: " Ja daaagggg". Mensen zijn groepsdieren en we weten wel allemaal wat voor erge dingen ermee kunnen gebeuren. Anyway het gaat bij ontgroenen dat je een band schept met je mede mens. Het leger is een aardig voorbeeld. Je moet daar ook dingen doormaken die juist bedoeld zijn dat je je maten NOOIT of te nimmer in de steek laat ook al vliegen de kogels om je oren.

tja of je het leuk vind of niet... je hebt verschillende soorten de ene harder de andere soft. Ook wil ik even zeggen dat je mensen uit een kroeg of studie verening niet al te grote band hebben en dus elkaar vrijer laten of zelfs na de studie niet eens meer ontmoeten.

[ Bericht 3% gewijzigd door wouter100 op 02-09-2006 23:27:22 ]