Maar waarom zou je dat op zesjarige leeftijd doen als het nog niet nodig is?quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:10 schreef Furia het volgende:
[..]
Omdat zowel TS als zijn/haar vader daar blijkbaar niet zo om zitten te springen. Er wordt immers al aangegeven dat ook de vader van TS er niet zo heel blij mee is. Dat TS er mee zit is al duidelijk. Daarnaast hoeft er helemaal geen moeilijk verhaal te zijn om gewoon eerlijk te doen tegen dat meiske. Een "mama en papa vonden het niet zo leuk meer samen en mama is nu met X" is op die leeftijd al voldoende, maar eerlijkheid lijkt me wel zo belangrijk. Nu is dat er dus niet en TS is daar onder andere de dupe van. Die wordt immers niet serieus genomen en pa laat haar (of hem) dus eigenlijk gewoon vallen omdattie blijkbaar geen ruzie wil met zijn vriendin.
Er zullen ook best gevallen zijn waar het prima gaat, inderdaad bij jou dus blijkbaar. Maar jij kunt qua karakter wel wat makkelijker zijn, en zoals je al aangeeft "miste" je verder niets aan je moeder, omdat ze niet minder voor jou ging toen het stiefzusje in beeld kwam. Maar dat is hier dus helaas niet aan de orde.
Ben jij ziek in je hoofd of zo?quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:16 schreef Furia het volgende:
Even een aanvulling na het wel lezen van het topic () TS: dat wicht klinkt als een rotwicht, maar het blijft er eentje die gemaakt wordt door (zo te lezen met name) haar moeder. Iets zegt me dat jullie allemaal op de een of andere manier bij haar onder de duim zitten. Misschien eens achter proberen te komen wie de natuurlijke vader van het meiske is en stiekum een ontmoeting regelen ofzo?
ik heb niet op het hele familie wat aan te merken. ik vind de hele familie oke. ik vind mezelf ook niet zielig, ik wilde er alleen over praten.quote:Op woensdag 26 juli 2006 21:02 schreef mirannie het volgende:
[..]
Goh typisch, iedereen vind jou ok, maar jij hebt op je gehele gezin wel wat aan te merken. Misschien moet je het probleem is bij jezelf zoeken. Maar goed, dat doe je toch niet, want jij vindt jezelf erg zielig.
Als dit de manier is waarop je je altijd opstelt, zul je nog een zwaar leven krijgen. Geloof me, aan alles wat ik gelezen heb in dit topic, kan ik je zeggen dat ik nergens een reden zie waarom jij moet klagen. Je hebt een thuis. Je stiefmoeder wilde je in huis (hele opgave hoor met een puber), je hebt er een klein zusje bijgekregen. Het enige probleem ben jij zelf hoor. Jij durft niet te praten, omdat er dan misschien wel eens een discussie zou kunnen komen....
En nu dan eindelijk dat slotje??
Maar je had daar toch een gesprek over gehad waarin hij zei dat hij het ook vervelend vind dat ze het tegen hem zegtquote:Op woensdag 26 juli 2006 22:23 schreef Blackletter het volgende:
[..]
ik heb niet op het hele familie wat aan te merken. ik vind de hele familie oke. ik vind mezelf ook niet zielig, ik wilde er alleen over praten.
mij heb je niet horen vragen om een stiefmoeder/ "klein zusje", maar van mij hoeven ze niet weg.
ik heb al een paar keer geprobeerd om te praten met mijn vader, maar durf het stapje om te zeggen dat ik het moeilijk vind dat ze dat zegt niet te maken.
als ik hem onder 4 ogen wil spreken, wat sowieso moeilijk gaat omdat hij weinig thuis is en als hij er is is mijn stiefmoeder er altijd bij, dan krijgt mijn stiefmoeder het uiteindelijk toch wel te horen.quote:Op woensdag 26 juli 2006 21:21 schreef Crux het volgende:
[..]
Wat heeft jouw stiefmoeder in vredesnaam over jou te zeggen? gewoon zeggen dat je je pa onder 4 ogen wil spreken en dat je daar al het recht op hebt![]()
ik heb ook al met hem gepraat, over wat hij er nou van vond, en dat ik het er met mijn broertje over heb gehad. maar toen ik wilde zeggen dat ik en mijn broertje er veel problemen mee hadden kwam die kleine binnen, mijn broertje is nu weer naar mijn echte moeder toe (hij woont bij haar/ logeert hier af en toe)quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:25 schreef senesta het volgende:
[..]
Maar je had daar toch een gesprek over gehad waarin hij zei dat hij het ook vervelend vind dat ze het tegen hem zegt![]()
over dat ik vind dat hij veel minder aandacht aan mij besteed dan aan mijn stiefmoeder en haar dochter heb ik laatst al een heel gesprek met hem over gehad. dat heeft niets geholpen. ik heb hem al een paar keer aangegeven dat ik het fijn zou vinden als hij gewoon een simpele knuffel/omhelzing aan me zou geven, zelfs dit doet hij zo goed als nooit. toen ik het aan hem had gezegd heeft hij het een paar keer gedaan, maar nu doet hij dit ook niet meer, het moet telkens van mijn kant komen.quote:Op woensdag 26 juli 2006 21:36 schreef Alicey het volgende:
Uit je OP heb ik de indruk dat het probleem niet zo zee is dat je stiefzusje jouw vader papa noemt, maar meer met het feit dat je vader veel aandacht besteedt aan zijn vriendin en haar dochtertje, en (te) weinig aan jou.
Het beste kun je denk ik met je vader er over praten hoe je je voelt, zonder daarbij verwijtend te zijn. Echtscheidingen en dit soort "gezinsuitbreidingen" zijn moeilijk, dus denk niet dat er iets met jou mis is. Besef aan de andere kant dat het ook voor de andere betrokkenen niet makkelijk hoeft te zijn.
Okay, sorry, ik kan me totaal niet verplaatsen in je situatie, maar blijf proberen een gesprek met je pa alleen te openen... Hoe je het ook draait, HIJ moet weten hoe jij en je broertje zich voelen... Dat staat boven alles.quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:26 schreef Blackletter het volgende:
[..]
ik heb ook al met hem gepraat, over wat hij er nou van vond, en dat ik het er met mijn broertje over heb gehad. maar toen ik wilde zeggen dat ik en mijn broertje er veel problemen mee hadden kwam die kleine binnen, mijn broertje is nu weer naar mijn echte moeder toe (hij woont bij haar/ logeert hier af en toe)
ik weet dat mijn klacht niet reeel is, ik kan niet van die kleine eisen dat ze dat niet meer zegt, maar ik vind het wel moeilijk om te horen. ik heb ook al aangegeven dat ik het niet erg vind als ze het soms zegt, maar zodra hij thuis is hoor je het de hele tijd door, daar kan ik niet tegen.quote:Op woensdag 26 juli 2006 21:38 schreef senesta het volgende:
[..]
Ik denk dat ze daar dit mee bedoeld.
Het lijkt me sterk dat ze van stiefmoeder niet met haar vader mag praten.
Immers als stiefmoeder liever puber stiefdochter niet in de buurt van haar man/vriend zou willen hebben dan zou ze ook niet voorgesteld hebben om haar in huis te nemen.
Ik denk eerder dat ts misschien eerlijkheids halve ook wel weet dat haar klachten niet helemaal reeel zijn en dat ze daar bang voor is.
Ik geloof echter wel dat ts zich niet thuis voelt en zich gepasseerd voelt door een meisje dat zich wel vanzelfspreken thuis voelt en zich bovendien het enige dat ts als van haarzelf beschouwt (haar vader) toeeigend.
Dat gevoel is logisch maar daar moet ze wel iets mee doen, alleen maar alles op anderen afschuiven is nu wel even makkelijk misschien maar uiteindelijk zal het haar niet veel opleveren![]()
dit probeer ik ook telkens, maar hij is bijna altijd aan het werk en de korte tijd dat hij thuis is moet hij 's avonds op zijn laptop werken. ik blijf het ook proberenquote:Op woensdag 26 juli 2006 22:31 schreef ChOas het volgende:
[..]
Okay, sorry, ik kan me totaal niet verplaatsen in je situatie, maar blijf proberen een gesprek met je pa alleen te openen... Hoe je het ook draait, HIJ moet weten hoe jij en je broertje zich voelen... Dat staat boven alles.
quote:Op zaterdag 17 juni 2006 10:12 schreef Whoopsydaisy het volgende:
. Het enige dat je kunt doen is een leuke zussenrelatie met haar opbouwen. Want kom op, er is toch niets leukers dan zo'n klein meisje op te zien groeien waarbij jij de toffe zus uit kunt hangen? Lijkt mij in ieder geval heerlijk.
Gun dit meisje een vader, zelfs als het die van jou is want ze gaat nog heel wat liefde en steun nodig hebben.
mijn vader speelt dit mee omdat mijn stiefmoeder niet wil dat die kleine haar echte vader kent, post van hem en dergelijke word verscheurt, zelfs post van opa en oma van die kant. mijn stiefmoeder is ook bezig met naamsverandering zodat hij haar dochter niet kan ontmoeten, enz. mijn vader heeft er zelf ook moeite mee dat ze hem papa noemt, maar mijn stiefmoeder wil dit graag.quote:Op woensdag 26 juli 2006 21:39 schreef Furia het volgende:
Ik heb heel het topic niet gelezen, reageer puur op de vraagstelling in het begin:
Nee, het is niet raar. Daarnaast vind ik het behoorlijk misselijk dat ze blijkbaar ook doen of dat meisje van "hun" is. Noem het kinderachtig, maar een vader (of moeder)'s prioriteit hoort allereerst bij het eigen vlees en bloed te liggen. Jij zou dus je vader niet hoeven moeten aanspreken, hij zou al in moeten voelen dat dit iets is waar op zn minst even over gepraat moet worden!
Sterkte dr mee in ieder geval!
Toevoeging:
Daarnaast, het is jouw vader. Ik neem aan dat je pa het ook niet leuk vind als een nieuwe vrind van je moeder ineens doet of jij zijn kind bent!
jij kan me een jaloerse kleuter vinden, maar het is wel een gevoel waar ik mee zit. ik durf wel te praten met mijn vader, en dat heb ik ook al een paar keer geprobeerd. mijn stiefmoeder heeft mij niet in huis gehaald, maar heeft voorgesteld omdat te doen, nadat ik zwaar ongelukkig bij mijn moeder was al een paar jaar, het allemaal niet meer zag zitten, enz. ik had zelf al gevraagd of het goed was, maar ze wisten niet of ze dat wel moesten doen, omdat ze niet wilden dat ze mijn moeder op hun dak kregen.quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:02 schreef mirannie het volgende:
[..]
Ja precies. Het gaat hier over een kind van 6! En de ts gedraagt zich als een jaloerse kleuter, daar komt het probleem vandaan.
Ze durft niet te praten met vader of stiefmeder, Is bang voor haar stiefmoeder (die haar wel in huis haalde, dus zo'n verschrikking zal het niet zijn). Zegt dat iedereen haar aardig vindt (= volgens mij geen reden om bang te zijn voor een gesprek). Zegt dat haar eigen vader het ook niet fijn vindt dat het meisje van 6 hem met papa aanspreekt (wat betekent dat hij ook nog een baby is, omdat ook hij er niks van durft te zeggen).
Kortom: gezinstherapie!! Kunnen jullie allemaal eens leren hoe je je mond open moet trekken als je het ergens niet mee eens bent en kunnen jullie misschien eens leren dat een meisje van 6 echt niet de oorzaak is van een niet vlekkeloos gezinsleven.
ik zeg ook niet dat het moet veranderen, maar ik zit er wel mee. ik probeer me thuis te voelen, maar heb mijn hele leven me nog nooit echt ergens thuis gevoelt, ik voel me nog meer thuis bij mijn vriend in zijn huis, dan in mijn eigen huis.quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:40 schreef zhe-devilll het volgende:
Het is een kind! Een heel klein kind dat niet beter weet dan dat jou pa de hare is en jij haar zus!
Probeer je aub thuis te voelen in je gezinnetje, ook al is dit niet met je echte moeder!
Zij accepteerd jou in huis omdat je zijn dochter bent en hij accepteerd haar kind in huis omdat zij haar dochter is, mooier kan het haast niet!
Wees blij, familie kun je nooit genoeg hebben
Behalve in het stukje waarin TS aangeeft dat de stiefmoeder heeft gevraagd of ze bij hun kwam wonen proef ik nergens ook maar iets van acceptatie/serieus nemen van TS door stiefmoeder. Ze moet zich niet aanstellen, naar haar leeftijd gedragen, vooral geen woord over de dochter zeggen, etc. Daar hoeft je bloedeigen moeder toch ook niet mee aan te komen? Wat is dat nou voor acceptatie of "mooi gezinnetje"?quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:40 schreef zhe-devilll het volgende:
Het is een kind! Een heel klein kind dat niet beter weet dan dat jou pa de hare is en jij haar zus!
Probeer je aub thuis te voelen in je gezinnetje, ook al is dit niet met je echte moeder!
Zij accepteerd jou in huis omdat je zijn dochter bent en hij accepteerd haar kind in huis omdat zij haar dochter is, mooier kan het haast niet!
Wees blij, familie kun je nooit genoeg hebben
Waarom mag je je vriend eigenlijk niet zo vaak zien dan?quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:47 schreef Blackletter het volgende:
[..]
ik zeg ook niet dat het moet veranderen, maar ik zit er wel mee. ik probeer me thuis te voelen, maar heb mijn hele leven me nog nooit echt ergens thuis gevoelt, ik voel me nog meer thuis bij mijn vriend in zijn huis, dan in mijn eigen huis.
Ik bedoelde dat in de zin dat dat meisje niet het probleem is, het probleem ligt in de relatie tussen jou en je vader.quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:35 schreef Blackletter het volgende:
[..]
ik weet dat mijn klacht niet reeel is, ik kan niet van die kleine eisen dat ze dat niet meer zegt, maar ik vind het wel moeilijk om te horen. ik heb ook al aangegeven dat ik het niet erg vind als ze het soms zegt, maar zodra hij thuis is hoor je het de hele tijd door, daar kan ik niet tegen.
Ik geloof echter wel dat ts zich niet thuis voelt en zich gepasseerd voelt door een meisje dat zich wel vanzelfspreken thuis voelt en zich bovendien het enige dat ts als van haarzelf beschouwt (haar vader) toeeigend.
dit is ook heel erg zo.
hoezo schuif ik alles op andere af volgens jou dan?
wat er met haar exvriend is weet ik ook niet echt, dat word mij allemaal niet verteld, zoals veel dingen hier in huis. dat ze later erg in de problemen zal komen doordat haar dochter haar eigen vader wil leren kennen dat weet ik ook, dat mijn vader daar betrokken bij is dan vind ik het ergste, en dat die kleine veel pijn word gedaan dan. maar ik kan er ook niets aan veranderen. ik vind het niet mijn taak om haar te vertellen dat ze een echte vader heeft, en dat zal ik dus ook zeker NIET doen.quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:46 schreef Furia het volgende:
@ Senesta: wat uit mijn post doet je vermoeden dat ik ziek in mijn hoofd ben?
@TS: Ik vind het heel erg voor je dat je vader het blijkbaar belangrijker vind om hersenloos zijn vriendin te volgen in plaats van goed op te komen voor zijn eigen kind. Er is echt wel een middenweg waar zowel het meisje als jij niet de dupe van hoeven te worden. En wat is er zo vreselijk aan haar ex vriend dan? Ze heeft er anders in de eerste plaats wel opgelegen! Wat zíj doet is een kind haar vader ontnemen. Ze komt er nog wel een keer achter en dan ondervind ze er veel meer last van dan wanneer je op jonge leeftijd voorzichtig brengt dat ze ook nog een andere/echte papa heeft.
als ze echt van mijn vader was geweest dan zou ik het wel kunnen accepteren denk ik, dat vind ik ook anders, dan is ze ook echt een zusje, dat is ze nu niet.quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:06 schreef senesta het volgende:
[..]
Ik vraag me ook af of de situatie en het gevoel van ts anders zou zijn als het kind echt van haar vader zou zijn geweest.
Nee, dat is ook ABSOLUUT jouw taak niet!! Ik weet niet of het zo overkwam, maar dat bedoel ik ook zeker niet. Dat is aan je stiefmoeder, het is namelijk háár dochter. Maar het feit dat ze dat niet doet, zorgt voor problemen bij zowel jou, als je broertje én je vader! Jullie moeten je anders voordoen en jij geeft indirect al aan dat je je op een bepaalde manier tekort gedaan wordt door jóuw vader.quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:50 schreef Blackletter het volgende:
[..]
wat er met haar exvriend is weet ik ook niet echt, dat word mij allemaal niet verteld, zoals veel dingen hier in huis. dat ze later erg in de problemen zal komen doordat haar dochter haar eigen vader wil leren kennen dat weet ik ook, dat mijn vader daar betrokken bij is dan vind ik het ergste, en dat die kleine veel pijn word gedaan dan. maar ik kan er ook niets aan veranderen. ik vind het niet mijn taak om haar te vertellen dat ze een echte vader heeft, en dat zal ik dus ook zeker NIET doen.
Dit is tussen haar en haar vader... Daar heeft verder niemand iets mee te maken. Als ze het samen uit kunnen praten en iedereen weet hoe het zit is er verder niets aan de hand, maar probeer alsjeblieft hier niet iets van te maken wat het niet is.quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:40 schreef zhe-devilll het volgende:
Het is een kind! Een heel klein kind dat niet beter weet dan dat jou pa de hare is en jij haar zus!
Probeer je aub thuis te voelen in je gezinnetje, ook al is dit niet met je echte moeder!
Zij accepteerd jou in huis omdat je zijn dochter bent en hij accepteerd haar kind in huis omdat zij haar dochter is, mooier kan het haast niet!
Wees blij, familie kun je nooit genoeg hebben
dat lijkt me niet zo'n slim planquote:Op woensdag 26 juli 2006 22:16 schreef Furia het volgende:
Even een aanvulling na het wel lezen van het topic () TS: dat wicht klinkt als een rotwicht, maar het blijft er eentje die gemaakt wordt door (zo te lezen met name) haar moeder. Iets zegt me dat jullie allemaal op de een of andere manier bij haar onder de duim zitten. Misschien eens achter proberen te komen wie de natuurlijke vader van het meiske is en stiekum een ontmoeting regelen ofzo?
Je weet helemaal niets van de situatie, je weet alleen de kleine stukjes die je hier leest.quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:46 schreef Furia het volgende:
@ Senesta: wat uit mijn post doet je vermoeden dat ik ziek in mijn hoofd ben?
@TS: Ik vind het heel erg voor je dat je vader het blijkbaar belangrijker vind om hersenloos zijn vriendin te volgen in plaats van goed op te komen voor zijn eigen kind. Er is echt wel een middenweg waar zowel het meisje als jij niet de dupe van hoeven te worden. En wat is er zo vreselijk aan haar ex vriend dan? Ze heeft er anders in de eerste plaats wel opgelegen! Wat zíj doet is een kind haar vader ontnemen. Ze komt er nog wel een keer achter en dan ondervind ze er veel meer last van dan wanneer je op jonge leeftijd voorzichtig brengt dat ze ook nog een andere/echte papa heeft.
zoals ik al zeiquote:Op woensdag 26 juli 2006 22:54 schreef Blackletter het volgende:
[..]
dat lijkt me niet zo'n slim plandat zoeken ze zelf maar allemaal uit
mijn vader is best wel streng, we hebben veel regels hier in huis die nergens op slaan. ik mag mijn vriend maar 1 keer door de week zien (en dat is tijdens het sporten) en in het weekend 1 avond/middag. nu in de vakantie mag het gelukkig wat vakerquote:Op woensdag 26 juli 2006 22:48 schreef Furia het volgende:
[..]
Waarom mag je je vriend eigenlijk niet zo vaak zien dan?
ik geef net al aan dat ik in ieder geval de rest van het topic gelezen heb, ik weet dus niets minder dan jij.quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:55 schreef senesta het volgende:
[..]
Je weet helemaal niets van de situatie, je weet alleen de kleine stukjes die je hier leest.
Ik weet niet over welke stiefvader je het hebt, maar de VADER van TS neemt hierin blijkbaar helemaal geen beslissing: hij wil niet dat hij als vader gezien word, hij durft het alleen niet te zeggen. Je kunt zeggen dat dat een keuze is, dat is zo, maar het is geen "gezamelijke beslissing" zoals je hier impliceert.quote:Hoe kun je haar in vredesnaam aanraden om de vader van dat kindje te gaan opzoeken?
Je hebt geen idee hoe dat uit kan pakken, bovendien is het niet de zaak van ts en net zo min van jou waarom de moeder en stiefvader deze beslissing hebben genomen.
Als laatste: je kunt wel willen dat ze geen contact hebben, maar je kunt best zeggen dat deze man haar vader niet is. Je kunt voor t zelfde geld zeggen dat hij in buitenland woont of weet ik veel wat, maar er zit wél wat tussen doen of dat iemand anders de vader is (die daar niet eens achter staat!) en innig contact tussen kind en vader promoten!quote:Je weet helemaal niet waarom ze niet wil dat haar dochter geen contact heeft, misschien heeft ze wel kinderporno op zijn computer gevonden of iets dergelijks..
Nou heb ik het idee dat ts wel wijzer is maar jouw adviezen zijn echter behoorlijk ziek!
Tjah je kunt je overal niet thuis voelen of dit perse te maken heeft met je ouders?quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:47 schreef Blackletter het volgende:
[..]
ik zeg ook niet dat het moet veranderen, maar ik zit er wel mee. ik probeer me thuis te voelen, maar heb mijn hele leven me nog nooit echt ergens thuis gevoelt, ik voel me nog meer thuis bij mijn vriend in zijn huis, dan in mijn eigen huis.
Klinkt best tegenstrijdig: hij is blijkbaar streng op jou, maar ondertussen heeft zijn vriendin duidelijk de broek aan als het op hem aankomt!quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:57 schreef Blackletter het volgende:
[..]
mijn vader is best wel streng, we hebben veel regels hier in huis die nergens op slaan. ik mag mijn vriend maar 1 keer door de week zien (en dat is tijdens het sporten) en in het weekend 1 avond/middag. nu in de vakantie mag het gelukkig wat vaker.
dit voel ik mij dus absolut niet. dat heb ik ze ook al verteld, waarbij mijn stiefmoeder vond dat ik me aanstelde. ik was ondankbaar volgens haar omdat zij vond dat ze er alles aan deden om me thuis te laten voelen.quote:Op woensdag 26 juli 2006 22:50 schreef senesta het volgende:
[..]
Hij zou ervoor moeten zorgen dat jij je welkom, geliefd en speciaal voelt, en ondanks alle andere mensen in zijn leven.
is vaak ook zoquote:Op woensdag 26 juli 2006 23:04 schreef Furia het volgende:
[..]
Klinkt best tegenstrijdig: hij is blijkbaar streng op jou, maar ondertussen heeft zijn vriendin duidelijk de broek aan als het op hem aankomt!
Het klopt misschien niet met de verwachtingen die we als kind hebben naar onze ouders toe, velen zijn ook verweven in hun eigen leefwereldje en daarin ben jij dan het kind dat zich maar moet aanpassen...quote:Op woensdag 26 juli 2006 23:04 schreef Blackletter het volgende:
[..]
dit voel ik mij dus absolut niet. dat heb ik ze ook al verteld, waarbij mijn stiefmoeder vond dat ik me aanstelde. ik was ondankbaar volgens haar omdat zij vond dat ze er alles aan deden om me thuis te laten voelen.
ik voel me bij mijn vriend beter dan in mijn eigen huis, dat klopt gewoon niet. mijn vader/stiefmoeder weten hier van. mijn vriend heeft me ook al vaker gezegd dat ik helemaal opbloei als ik bij hun thuis ben. hier ben ik heel stil, zit ik veel boven omdat ik het gewoon echt niet leuk vind om onder te zitten "gezellig" tussen hun, ik vind daar niets gezelligs aan, ik vind het gewoon zwaar nep gedoe. ik voel me hier verdrietig en lig vaak 's nachts in bed te huilen, mijn vader weet hier allemaal vanaf. het enige wat ik vraag is soms een knuffel van hem en zelfs dat krijg ik niet.
bij mijn vriend voel ik me wel gewaardeerd, ik ben daar vrolijk, voel me stukken beter, enz. dat klopt niet
Nee maar ik ben wel wat behoudener met mijn reacties dan dat jij bent, ik weet dat ik informatie mis en ik weet ook dat het hier over echte mensen gaat en over kinderen met echte gevoelensquote:Op woensdag 26 juli 2006 23:00 schreef Furia het volgende:
[..]
ik geef net al aan dat ik in ieder geval de rest van het topic gelezen heb, ik weet dus niets minder dan jij.
[..]
Dat is het zeker wel, het is een volwassen man, hij kan aangeven wanneer hij iets niet wil en hoeft niet akkoord te gaan.quote:.
Ik weet niet over welke stiefvader je het hebt, maar de VADER van TS neemt hierin blijkbaar helemaal geen beslissing: hij wil niet dat hij als vader gezien word, hij durft het alleen niet te zeggen. Je kunt zeggen dat dat een keuze is, dat is zo, maar het is geen "gezamelijke beslissing" zoals je hier impliceert.
[..]
Maar dat zijn jouw zaken helemaal niet, net zo min als de zaak van de ts, dit is tussen dat meisje, de (stief)vader en moeder.quote:.
Als laatste: je kunt wel willen dat ze geen contact hebben, maar je kunt best zeggen dat deze man haar vader niet is. Je kunt voor t zelfde geld zeggen dat hij in buitenland woont of weet ik veel wat, maar er zit wél wat tussen doen of dat iemand anders de vader is (die daar niet eens achter staat!) en innig contact tussen kind en vader promoten!
ik probeer me al mijn hele leven aan te passen zodat ik me thuis voel, maar het is me nog nooit gelukt.quote:Op woensdag 26 juli 2006 23:10 schreef zhe-devilll het volgende:
[..]
Het klopt misschien niet met de verwachtingen die we als kind hebben naar onze ouders toe, velen zijn ook verweven in hun eigen leefwereldje en daarin ben jij dan het kind dat zich maar moet aanpassen...
Je hebt nu ook een leeftijd waarop je dit soort dingen ook eerder gaat zien als een probleem..
Ik ken je verhaal persoonlijk alleen op een iets andere manier en ik was ook snel het huis uit..
eigenlijk te snel!
Je hebt een leuke vriend dus..denk goed na over welke stappen je gaat ondernemen
sterkte ermee
Maar je afzonderen helpt ook nietquote:Op woensdag 26 juli 2006 23:04 schreef Blackletter het volgende:
[..]
dit voel ik mij dus absolut niet. dat heb ik ze ook al verteld, waarbij mijn stiefmoeder vond dat ik me aanstelde. ik was ondankbaar volgens haar omdat zij vond dat ze er alles aan deden om me thuis te laten voelen.
ik voel me bij mijn vriend beter dan in mijn eigen huis, dat klopt gewoon niet. mijn vader/stiefmoeder weten hier van. mijn vriend heeft me ook al vaker gezegd dat ik helemaal opbloei als ik bij hun thuis ben. hier ben ik heel stil, zit ik veel boven omdat ik het gewoon echt niet leuk vind om onder te zitten "gezellig" tussen hun, ik vind daar niets gezelligs aan, ik vind het gewoon zwaar nep gedoe. ik voel me hier verdrietig en lig vaak 's nachts in bed te huilen, mijn vader weet hier allemaal vanaf. het enige wat ik vraag is soms een knuffel van hem en zelfs dat krijg ik niet.
bij mijn vriend voel ik me wel gewaardeerd, ik ben daar vrolijk, voel me stukken beter, enz. dat klopt niet
familie heb ik geen contact mee, woont allemaal in noordholland. me afzonderen doe ik ook niet zo heel vaak, maar ik voel me totaal niet op mijn gemak onder, ik zit liever boven waar ik kan msnen met vrienden, enz. een gesprek hierover hebben we ook al gehadquote:Op woensdag 26 juli 2006 23:23 schreef senesta het volgende:
[..]
Maar je afzonderen helpt ook niet![]()
Ik denk echt dat jullie eens goed met elkaar moeten praten, ik snap dat je je misschien wat onzeker voelt met je stiefmoeder erbij, is er niet iemand die kan bemiddelen in het gesprek?
Een tante of oma of iets dergelijks?
Tja maar ik vraag me af of het hun ook duidelijk hoe diep dit probleem zit.quote:Op woensdag 26 juli 2006 23:30 schreef Blackletter het volgende:
[..]
familie heb ik geen contact mee, woont allemaal in noordholland. me afzonderen doe ik ook niet zo heel vaak, maar ik voel me totaal niet op mijn gemak onder, ik zit liever boven waar ik kan msnen met vrienden, enz. een gesprek hierover hebben we ook al gehad
iets alleen met mijn vader ondernemen is bijna niet mogelijk, hij is altijd aan het werken, en als hij niet werkt is hij bezig met mijn stiefmoeder/haar dochter. en als hij eens een weekend tijd heeft is mijn broertje er en is hij alleen maar met hem bezig.quote:Op woensdag 26 juli 2006 23:37 schreef senesta het volgende:
[..]
Tja maar ik vraag me af of het hun ook duidelijk hoe diep dit probleem zit.
Ik denk dat jij gewoon af en toe iets alleen met je vader moet ondernemen, gewoon even lekker alle aandacht voor jou.
Ik denk dat als jullie band sterker word jouw irritatie's minder worden, dan heb je je eigen plaats in zijn huis en hart en hoef je je geen zorgen meer te maken over de plek van een ander kindje.
Ik hoop echt dat je even doorzet, je lijkt me een slim, gevoelig meisje, je kunt ook vechten voor jouw plekje zonder het gevoel te hebben een ander aan de kant te moeten zetten![]()
Maar een goed gesprek lijkt me een eerste vereiste![]()
een gesprek is in dit "gezin" erg moeilijk, als mijn vader MIJ wat vraagt geeft mijn stiefmoeder er antwoord op. in eerder keren dat we hebben gepraat was dit ook telkens zo dat wanneer ik rustig iets probeerde uit te leggen dat dit niet ging omdat mijn stiefmoeder er doorheen ging, ook al hadden we afgesproken dat we elkaar lieten uitpraten enz. tijd voor een gesprek is er vaak ook niet, mijn vader is veel weg en ik wil er eerst alleen met mijn vader overpraten voordat ik uberhaupt erover wil praten met mijn stiefmoer erbij. als ze erbij is voel ik me enorm aangevallen, want dat doet ze me ook vaak.quote:Op donderdag 27 juli 2006 01:00 schreef KEVINLANDVERWOESTER het volgende:
Als buitenstaander komt het mij allemaal wat overdreven over, maar goed, ik kan de volledige situatie uiteraard niet goed beoordelen. Ben ook zelf nogal rationeel en nuchter. Dat terzijde.
Waar ik wel mee zou zitten, als ik TS zou zijn, is het feit dat je stiefzusje zo voor de gek wordt gehouden. Dit zal inderdaad in de toekomst de nodige drama's opleveren. Het is voor jou vervelend, omdat je je in bepaalde situaties anders moet voordoen dan je bent (nl. niet haar biologische zus).
Wat ik je aanraad om te doen is het volgende:
- geef aan bij de vader en stiefmoeder dat je ergens mee zit en daar graag met hen over van gedachten wilt wisselen (een "gesprek" aangaan, of "willen praten" klinkt al zo zwaar)
- zorg voor een geschikt moment (als iedereen aanwezig is, tijd heeft, zusje naar bed, etc.)
- zorg dat je van te voren weet wat je wilt zeggen (maak desnoods vooraf een lijstje)
- verzeker je ervan dat je idd ook alles zegt/bespreekt wat je wil zeggen
- spreek van te voren af dat je elkaar niet in de rede valt
Als je in staat bent om rustig in alle redelijkheid uit te leggen wat je dwars zit, weet ik zeker dat je stiefmoeder en vader je zullen begrijpen.
Succes! En hou ons op de hoogte!
ik ga volgende week gelukkig een week op vakantie naar spanje zonder oudersquote:Op vrijdag 28 juli 2006 12:21 schreef Ticootje het volgende:
kan je niet bij iemand anders terecht?? Even lekker er tussen uit? Vakantie met vrienden, of logeren bij je moeder (of is het daar nog erger), of logeren bij opa en oma, of bij vrienden.
Kijk je bent al 17, dus opzich kan je bijna het huis uit. Ga je al bijna studeren of ben je nog lang niet klaar met de middelbare school. Als je gaat studeren kan je de kans mooi aangrijpen om op kamers te gaan wonen.
Kun je niet gewoon een blokkie omlopen met je vader en het er over hebben met hem? als de band verder goed is moet dat wel lukken hoor, als je gewoon op een normale toon erover praat en zegt dat het je soms zeer doet als je dat hoort zal hij het heus niet erg vinden lijkt me.. als je maar niet aanvalt maar er gewoon over praat dan kan dat best! Pappa's vinden het denk ik wel lief dat hun 16 jarige dochter nog jaloers is op een klein stiefzusje... maak je er niet te druk om, en al helemaal geen ruzie! suc6quote:Op vrijdag 16 juni 2006 22:18 schreef Blackletter het volgende:
dat heb ik hem ook al geprobeert uit te leggen met hints, maar meestal kunnen we niet echt praten, omdat zijn vriendin er dan ook altijd bij moet zijn bij die gesprekken, of ze krijgt het naderhand wel te horen, en dat vind ik niet fijn. sowieso ben ik niet zo'n prater met mijn vader/stiefmoeder
Sorry, maar de TS is echt niet in staat om op zichzelf te wonen. Ze durft namelijk helemaal niks. Is niet lullig bedoelt, maar zo liggen de zaken wel. Het enige wat er voor deze meid mogelijk is, is een hele goede therapeute zoeken. Misschien zelfs intern zeg maar...quote:Op vrijdag 28 juli 2006 12:21 schreef Ticootje het volgende:
kan je niet bij iemand anders terecht?? Even lekker er tussen uit? Vakantie met vrienden, of logeren bij je moeder (of is het daar nog erger), of logeren bij opa en oma, of bij vrienden.
Kijk je bent al 17, dus opzich kan je bijna het huis uit. Ga je al bijna studeren of ben je nog lang niet klaar met de middelbare school. Als je gaat studeren kan je de kans mooi aangrijpen om op kamers te gaan wonen.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |