Wat doen als je vriendin dik wordt?

quote:

Op woensdag 14 juni 2006 18:05 schreef GoudEngeltjuh het volgende:

[..]

Hoe lang heb je dan al een relatie? als je 20 jaar getrouwd bent en je partner komt flink wat aan, ga je toch niet meer weg omdat je je seksueel minder geprikkeld voelt? Beetje kort door de bocht ook dan... Dan hou je niet van je partner om wié ze is (lief), maar om wát ze is? (slank)

Voor de TS: Ga sporten, kijk of ze mss last van spanningen heeft ofzo, dat ze daardoor veel snoept en als dat zo is help d'r daar mee.

Weet je wat er dan gebeurt, dan zitten die mensen naast elkaar op de bank en hebben elkaar amper meer wat te vertellen, tussen de lakens gebeurt amper tot niets meer en beiden zoeken ze het buiten de deur en als ze daarachter komen van elkaar hebben ze beiden pijn.

Kortom, jezelf een beetje leuk houden(wat echt niet perfect hoeft te zijn) is wel zo leuk voor een relatie die een levenlang mee moet gaan...

dan vraag ik serieus wat haar bezield om zichzelf zo te verpesten op het lichamelijke gebied. Zoiezo zou ik aangeven dat ik het maar raar en ongezond vind om zoveel te vreten.

Moet je natuurlijk niet zelf zon dikzak zijn die de hele tijd vreet, want een hypokriet gelooft niemand.

quote:

Op dinsdag 13 juni 2006 22:27 schreef Whoopsydaisy het volgende:

[..]

Wat een klootzak, die ex van je zusje! Mijn zus had ook zo'n ex, ze woog nog geen 65 kilo. Gewoon gezond dus..

Gezond hoeft niet altijd opwindend te zijn... Ik vind dat je er best wat van mag zeggen.

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 12:33 schreef erodome het volgende:

Kortom, jezelf een beetje leuk houden(wat echt niet perfect hoeft te zijn) is wel zo leuk voor een relatie die een levenlang mee moet gaan...

Er zijn hordes vrouwen die een vent 'binnen' denken te hebben en weinig meer aan hun uiterlijk doen. Ikzelf hoef ook geen kortgeknipte mollige cavia, dan neem ik liever ook weer een jong, lekker ding.

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 13:36 schreef Tranceptor het volgende:

[..]

Er zijn hordes vrouwen die een vent 'binnen' denken te hebben en weinig meer aan hun uiterlijk doen. Ikzelf hoef ook geen kortgeknipte mollige cavia, dan neem ik liever ook weer een jong, lekker ding.

Net zoals er horde's mannen zijn die een dikke vieze bierbuik krijgen, kledingkeuze hebben waar een zwerver zich nog voor zou schamen, de bekende 3 dagen baard als het daar al mee ophoudt en alles.

Kijk maar eens wat er naast die kortgeknipte cavia's loopt, dat is meestal een man die ook niete cht veel moeite doet een beetje leuk te blijven.

Dat is echt niet iets voor vrouwen alleen, mannen zijn daarin vaak net zo erg en soms zelfs erger(loopt er een goed verzorgde vrouw met een of andere zwerver naast zich).

Ik zou er toch erg naar van worden als hij dat zo zou doen, hij mag best zijn sloddervosdagen hebben hoor, die heb ik ook, maar dat moet geen gewoonte worden.

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 13:41 schreef erodome het volgende:

[..]

Net zoals er horde's mannen zijn die een dikke vieze bierbuik krijgen, kledingkeuze hebben waar een zwerver zich nog voor zou schamen, de bekende 3 dagen baard als het daar al mee ophoudt en alles.

Die mogen ook op de nominatie komen om gedumpt te worden.

quote:

Kijk maar eens wat er naast die kortgeknipte cavia's loopt, dat is meestal een man die ook niete cht veel moeite doet een beetje leuk te blijven.

Dat doet er niet toe, je moet geen genoegen gaan nemen om de verkeerde redenen IMHO.

pffff maak je je druk om zeg. en die opmerking van zit van binnen zeggen alle lelijke mensen. lekker vrijgezel blijven jij en niet je vriedin op internet zetten.over der vetrandje,

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 12:30 schreef erodome het volgende:

[..]

Wat een onzin, 3 maanden na de bevalling zat ik weer op het oude gewicht, direct na de bevalling woog ik 58 kilo ipv het gewicht daarvoor van 52/53 kilo, nu zit ik rond de 50...

Echt onzin dat vrouwen dik worden van zwangerschappen, ook dat heb je helemaal zelf in de hand(op vocht vasthouden enzo na, maar ook dat gaat weg na de bevalling).

En idd een echte relatie kan tegen een stootje, dus kan er ook tegen als je de ander erop wijst dat ze haar lichaam in de gaten moet houden.
Mijn man is in de jaren ook wat aangekomen, die paar kilo zijn het probleem niet, maar veel meer moet het niet worden en dat weet hij, want dat heb ik hem gezegd, gewoon gezegd, poppetje, je begint wel een beetje een buikje te krijgen, pas je op dat dat niet erger wordt?
En toen het tegen die grens aanzat en hij s'avonds wilde snoepen herrinerde ik hem er echt wel aan

En ik mag hopen dat als ik ga uitdijen en dat zelf niet zo heel erg doorheb(wat me bar sterk lijkt om eerlijk te zijn) dat hij er ook wat van zegt.

Joehoeee! dat is al gezegd, en toen heb ik er netjes op gezegd dat 'n zwangerschap vaak gepaard gaat met uitdijen en aankomen (logisch), en ik vroeg me gewoon af of de TS dáár wel begrip voor heeft. Of je daarna weer je gewone figuurtje terug kan krijgen had ik 't niet over, en verschilt per persoon en wat je er voor over hebt. Want het lukt helemaal niet altijd, heel fijn voor jou dat jij weer hebt terug gekregen wat je wilde maar veel vrouwen komen zowieso aan tijdens zwangerschap, en dat is áltijd moeilijk om eraf te krijgen. Het is heus niet voor niets dat veel vrouwen hun maatje 38 verliezen, dat is echt niet standaard de zwakheid van de vrouw of in ieder geval iets negatiefs. Niet iedereen vind 'n strak figuur 't belangrijkst. Dus ik vind 't ook helemaal niet erg als ze niet meer 'n strak figuurtje hebben na 'n zwangerschap. Ik vind 't 'n prima excuus.

En de ander er op wijzen moet ook kunnen, dat heb ik ook al gezegd volgens mij.

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 14:19 schreef Taurus het volgende:

[..]

Joehoeee! dat is al gezegd, en toen heb ik er netjes op gezegd dat 'n zwangerschap vaak gepaard gaat met uitdijen en aankomen (logisch), en ik vroeg me gewoon af of de TS dáár wel begrip voor heeft. Of je daarna weer je gewone figuurtje terug kan krijgen had ik 't niet over, en verschilt per persoon en wat je er voor over hebt. Want het lukt helemaal niet altijd, heel fijn voor jou dat jij weer hebt terug gekregen wat je wilde maar veel vrouwen komen zowieso aan tijdens zwangerschap, en dat is áltijd moeilijk om eraf te krijgen. Het is heus niet voor niets dat veel vrouwen hun maatje 38 verliezen, dat is echt niet standaard de zwakheid van de vrouw of in ieder geval iets negatiefs. Niet iedereen vind 'n strak figuur 't belangrijkst. Dus ik vind 't ook helemaal niet erg als ze niet meer 'n strak figuurtje hebben na 'n zwangerschap. Ik vind 't 'n prima excuus.

En de ander er op wijzen moet ook kunnen, dat heb ik ook al gezegd volgens mij.

2 woorden: Beweging en Eetpatronen

Als je zwanger bent, eet je voor 2 (terwijl 1,5 ook al goed is trouwens)... Dat eetpatroon moet je
afkappen na de bevalling... Veel vrouwen doen dat niet... Om dat sneller en beter te laten verlopen
kan je na je herstelperiode door veel intensief bewegen en gezond eten (normaal tot weinig, maar
gewoon gezond) daar echt wel iets aan doen... Je maag moet ook weer kleiner worden omdat ie gewend
is aan een bepaalde hoeveelheid eten... In t begin zal je dus vaak met een hongergevoel rondlopen...

Wat ik ook verschrikkelijk vind is ouders die hun eetpatronen dan op hun kinderen gaan overdragen
waardoor die kinderen al dik opgroeien...

Dat is hun eigen schuld taurus, ze vreten zich tonnetje rond tijdens de zwangerschap, als ze niet zwanger waren geweest en zoveel hadden gegeten waren ze ook vadsig geworden.

Op vocht vasthouden en alles na dan he, maar dat gaat echt weer weg na de bevalling.

Dat is dus wel degelijk een vorm van zwakheid, ja maar ik eet voor 2 nu hoor, dus geef dat extra taartje maar!

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 14:37 schreef erodome het volgende:
Dat is hun eigen schuld taurus, ze vreten zich tonnetje rond tijdens de zwangerschap, als ze niet zwanger waren geweest en zoveel hadden gegeten waren ze ook vadsig geworden.

Op vocht vasthouden en alles na dan he, maar dat gaat echt weer weg na de bevalling.

Dat is dus wel degelijk een vorm van zwakheid, ja maar ik eet voor 2 nu hoor, dus geef dat extra taartje maar!

Je kan er wel iets aan doen, maar veel vrouwen vinden dus 'n strak figuur niet belangrijk genoeg. Er zijn namelijk veel meer vrouwen met 'n maatje meer dan vrouwen met maatje 36/38. En al die relaties lopen volgens mij niet op de klippen, laat staan omdat meneer dat maatje 40 niet echt amusant vindt. En das maar goed ook trouwens. Als ik zwanger ben, en ik heb zin om lekker te eten dan doe ik dat. En dan bedoel ik niet gezonde maaltijden die ook natuurlijk heel erg lekker kunnen zijn, nee, dan bedoel ik echt ijs en chocola En als ík daarna met m'n figuur zit, en ik wil weer maatje 38 terug, dan kijk ik zelf hoeveel ik daar voor over heb.
Waarmee ik dus wil zeggen dat ik 't niet zwak of negatief vind dat die vrouw niet direct gaat sporten en ubergezond gaat eten, als daar haar prioriteiten niet liggen.

Maar goed, dat is 'n andere discussie want ik bedoelde dus tijdens de zwangerschap verliezen veel vrouwen logischerwijs 'n strak figuurtje, of ze dit nou bewust doen of niet, dat gebeurt nou eenmaal vaak en ik vroeg me dus gewoon even af hoe de TS daar mee om zou gaan in dat geval.

En helemaal ontopic blijf ik dus bij 't feit dat het best bespreekbaar moet zijn in 'n relatie als de een veel gewicht aan komt, dat je daar samen wat aan doet.
Maarrr toch vind ik dat als er door 'n páár kilo al twijfels zijn bij diegene over zijn of haar relatie, dat de relatie zowieso al niet goed zit. En ja, óók dat ik 't oppervlakkig vind als iemand de band en de relatie met z'n vriendin minder belangrijk vindt dan haar figuur.

Nou ja, als je heel snel die paar kilo's ziet aankomen en het patroon van leven zo blijft dan kan je op je vingers natellen dat dat niet bij een paar kilo gaat blijven, dat groeit gestaag door namelijk...

Die paar kilo zullen vast het probleem niet zijn, de ts zegt bang te zijn dat als het zo doorgaat ze straks echt dik is.

En dan zit je met de gebakken peren, hoeveel mensen worden er niet best heel erg dik, om daarna af te vallen en tot de zeer nare conclusie te komen dat dat vel niet meer helemaal mee terugkrimpt en daar dus lekker gaat lubberen, de vellen die erbij hangen?

Die mensen dachten een keuze te hebben, ach het geeft niet zo, ik val wel weer af en dat is dan ook zo, alleen blijft er wel heel wat achter...

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 14:49 schreef Taurus het volgende:
Maarrr toch vind ik dat als er door 'n páár kilo al twijfels zijn bij diegene over zijn of haar relatie, dat de relatie zowieso al niet goed zit. En ja, óók dat ik 't oppervlakkig vind als iemand de band en de relatie met z'n vriendin minder belangrijk vindt dan haar figuur.

Ok... we're looping...

Is t ok als we t erop houden dat we t niet over 1 tot 3 kilo hebben, maar echt over uitdijen?
Jellyblubberbuik & Pearshaped thighfatpeople... Een peer zoals TS het noemde...

En dat "meeste mensen" verhaal, betekent gewoon dat de meeste mensen zwak, bang en
egoistisch zijn... De commerciele wereld geniet ervan!!! Eerst vreten mensen zich dik, en geven daarna duizenden Euries uit aan afslankproducten, kuren, operaties en psychologen...

Letterlijk en figuurlijk BIG business...

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 14:35 schreef B-FliP het volgende:
Als je zwanger bent, eet je voor 2 (terwijl 1,5 ook al goed is trouwens)... Dat eetpatroon moet je
afkappen na de bevalling... Veel vrouwen doen dat niet... Om dat sneller en beter te laten verlopen
kan je na je herstelperiode door veel intensief bewegen en gezond eten (normaal tot weinig, maar
gewoon gezond) daar echt wel iets aan doen... Je maag moet ook weer kleiner worden omdat ie gewend
is aan een bepaalde hoeveelheid eten... In t begin zal je dus vaak met een hongergevoel rondlopen...

Je hoeft niet eens voor twee te eten... Je hebt geloof ik maar 300 kcal extra nodig als zwangere of zogende vrouw. Het probleem op zich is dus al dat vrouwen denken dubbel zo veel te moeten eten als normaal. Ow, en dat ze denken dat je meteen stil moet zitten. Natuurlijk zijn er gevallen waarin je niet veel kan (bekkeninstabiliteit bijv), maar over 't algemeen kun je zelfs als zwangere erg lang gewoon door gaan met bewegen...

quote:

Wat ik ook verschrikkelijk vind is ouders die hun eetpatronen dan op hun kinderen gaan overdragen
waardoor die kinderen al dik opgroeien...

Toch moet je oppassen met die bewering. Ik was een zwaar kind, mijn tweede zusje ook, zusje een en drie echter waren slank tot op het magere af. Zelfde manier van opvoeden, allemaal altijd sporten en mijn ouders zijn gewoon keurig op gewicht. Als je mij echter zag vroeger, kreeg je meteen tokkievisioenen van drie keer in de week patat....

Overigens ben ik al jaren (te) slank, en uit mijn verleden komt ook deels de afkeur van vet. Ik vind het lelijk. Als ik al niet van mezelf kon houden toen ik te dik was, hoe kan ik dan ooit van een ander houden die te dik is?

quote:

Op dinsdag 13 juni 2006 22:28 schreef Xebrozius het volgende:

[..]

Dat is het 'ik heb een kerel dus hoef niet meer op mijn lijn te letten' syndroom. Gewoon bezwangeren, dan wil ze weer een slanke moeder zijn, zoals alle trendy slanke moeders. Vrouwen zijn zo mode gevoelig. .

Als dan ze ineens begint met afvallen kan dat ook betekenen dat ze een nieuwe vlam op het oog heeft en er voor hem perfect wil uit zien

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 10:49 schreef innovative het volgende:

[..]

Om te beginnen vind ik vet gewoon niet sexy en verandert het gezicht van mijn vriend als hij te zwaar is dusdanig, dat hij net boris boef wordt. De aanzet daarvan heb ik weleens gezien, en ik wil niet weten hoe het eruit ziet als hij zwaarder wordt. Mooi zal ik het, helaas voor hem, niet gaan vinden.

Al die mensen hier die een afkeer krijgen als hun vriend of vriendin een paar kilo aankomen, gaan het nog zwaar krijgen. Er zijn namelijk maar bar weinig mensen die van hun 15de tot aan hun dood exact hetzelfde wegen. Zoals innovatie schreef, krijgt ze al een afkeer van haar vriend als hij een iets opgeblazen gezicht heeft. Verandering in uiterlijk is niet heel raar hoor, dat hoort bij je leven. En ook extra kilo's horen daarbij. En of het nou nu gebeurt of over een paar jaar. Dat zou dus inhouden dat al die mensen met een afkeer voor een paar extra kilo's nooit een echte langdurige relatie kunnen hebben. Ik bedoel: ga je ook scheiden als je 5/10/20 jaar getrouwd bent en je vrouw ondertussen een kilo of 10 is aangekomen? (wat niet zo gek is, tussen je 20ste en je 40ste verandert er nogal wat lichamelijk)

Hiermee wil ik echt niet zeggen dat je wel op een normale manier op je lichaam kunt letten, maar niet voor een ander, maar voor jezelf. Maar een paar kilo meer is echt geen reden tot afkeer, want zoals ik net al zei, dan zouden er maar weinig relaties echt lang stand houden.

Overigens vind ik die voorbeelden van zwangerschap onzin. Ik was binnen 6 weken op mijn oude gewicht en bleef daarna alleen maar afvallen. Dus steevast beweren dat je na een zwangerschap automatisch dik blijft is onzin.

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 19:34 schreef mirannie het volgende:
Al die mensen hier die een afkeer krijgen als hun vriend of vriendin een paar kilo aankomen, gaan het nog zwaar krijgen. Er zijn namelijk maar bar weinig mensen die van hun 15de tot aan hun dood exact hetzelfde wegen. Zoals innovatie schreef, krijgt ze al een afkeer van haar vriend als hij een iets opgeblazen gezicht heeft. Verandering in uiterlijk is niet heel raar hoor, dat hoort bij je leven. En ook extra kilo's horen daarbij. En of het nou nu gebeurt of over een paar jaar. Dat zou dus inhouden dat al die mensen met een afkeer voor een paar extra kilo's nooit een echte langdurige relatie kunnen hebben. Ik bedoel: ga je ook scheiden als je 5/10/20 jaar getrouwd bent en je vrouw ondertussen een kilo of 10 is aangekomen? (wat niet zo gek is, tussen je 20ste en je 40ste verandert er nogal wat lichamelijk)

Hiermee wil ik echt niet zeggen dat je wel op een normale manier op je lichaam kunt letten, maar niet voor een ander, maar voor jezelf. Maar een paar kilo meer is echt geen reden tot afkeer, want zoals ik net al zei, dan zouden er maar weinig relaties echt lang stand houden.

Overigens vind ik die voorbeelden van zwangerschap onzin. Ik was binnen 6 weken op mijn oude gewicht en bleef daarna alleen maar afvallen. Dus steevast beweren dat je na een zwangerschap automatisch dik blijft is onzin.

Als je nou eens goed leest... Ik heb al gezegd dat "een paar kilo te zwaar" geen probleem voor me is. Mijn vriend schommelt tussen zijn streefgewicht en 10 kg erboven, en ik vind 'm prima zo. Maar meer? Nee, dat vind ik niet mooi meer. Goed, 11 kilo erboven, ook nog geen halszaak, maar duidelijk te zwaar, nee.

Dingen die bij "het leven" horen, accepteer ik. Ook dat heb ik al eerder gezegd. Grijze haren, rimpels, kaalheid, prima. Dat zijn dingen waar je zelf helemaal geen invloed op hebt. Brandwonden -god verhoede het- ik zou er geen seconde over twijfelen om te blijven. Maar de befaamde "kilo per jaar", die vind ik gewoon niks. Jij brengt het als een onvoldongen feit, dat dat "erbij hoort" tussen je 20e en 40e. Fout gedacht. Dat is nergens voor nodig, het is ook biologisch geen onvoldongen feit. Waarom zou de huidige generatie daar ineens last van hebben, en onze opa's en oma's, hun ouders, destijds niet? Het komt simpelweg door te veel eten en het vaak zittende beroep van mensen.

Zwaarder worden door biologische oorzaak komt bij vrouwen pas na de menopauze (wat ze ook beweren) en bij mannen ook pas later, als ze in de vijftig zijn. Maar zolang mijn vriend twintiger, dertiger, veertiger is, is het biologisch helemaal niet aan de orde. Scheiden zou ik niet snel doen, maar ik zou hem er zeker op aanspreken en ook duidelijk maken dat hij voor mij niet meer dat lekkere hapje is wat hij was.

Overigens heb ik nog nergens gezegd dat hij de deur uit gaat, maar er is wél herrie in de tent, ja. Ik zou hem er zeker op aanspreken. Zoals hij mij overigens ook erop aan spreekt als ik te mager word (Wat ik weleens ben).

En zwangerschap, inderdaad... Mijn moeder moest echt bijgevoerd worden toen ik er eenmaal uit was (direct na de bevalling zelfs al).

dumpen die walvis !

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 20:33 schreef innovative het volgende:

[..]

Als je nou eens goed leest... Ik heb al gezegd dat "een paar kilo te zwaar" geen probleem voor me is. Mijn vriend schommelt tussen zijn streefgewicht en 10 kg erboven, en ik vind 'm prima zo. Maar meer? Nee, dat vind ik niet mooi meer. Goed, 11 kilo erboven, ook nog geen halszaak, maar duidelijk te zwaar, nee.

Dingen die bij "het leven" horen, accepteer ik. Ook dat heb ik al eerder gezegd. Grijze haren, rimpels, kaalheid, prima. Dat zijn dingen waar je zelf helemaal geen invloed op hebt. Brandwonden -god verhoede het- ik zou er geen seconde over twijfelen om te blijven. Maar de befaamde "kilo per jaar", die vind ik gewoon niks. Jij brengt het als een onvoldongen feit, dat dat "erbij hoort" tussen je 20e en 40e. Fout gedacht. Dat is nergens voor nodig, het is ook biologisch geen onvoldongen feit. Waarom zou de huidige generatie daar ineens last van hebben, en onze opa's en oma's, hun ouders, destijds niet? Het komt simpelweg door te veel eten en het vaak zittende beroep van mensen.

Zwaarder worden door biologische oorzaak komt bij vrouwen pas na de menopauze (wat ze ook beweren) en bij mannen ook pas later, als ze in de vijftig zijn. Maar zolang mijn vriend twintiger, dertiger, veertiger is, is het biologisch helemaal niet aan de orde. Scheiden zou ik niet snel doen, maar ik zou hem er zeker op aanspreken en ook duidelijk maken dat hij voor mij niet meer dat lekkere hapje is wat hij was.

Overigens heb ik nog nergens gezegd dat hij de deur uit gaat, maar er is wél herrie in de tent, ja. Ik zou hem er zeker op aanspreken. Zoals hij mij overigens ook erop aan spreekt als ik te mager word (Wat ik weleens ben).

En zwangerschap, inderdaad... Mijn moeder moest echt bijgevoerd worden toen ik er eenmaal uit was (direct na de bevalling zelfs al).

Ging ook niet specifiek alleen over jou... Maar goed, de dingen die ik in het uiterlijk van een man mooi en aantrekkelijk vind, zijn zijn ogen, zijn lach, zijn blik, dat soort dingen. Dat zijn toch dingen die niet veranderen door overgewicht. Daarom is het voor mij gewoon heel moeilijk voor te stellen dat mensen echt een afkeer van hun vriend/vriendin krijgen als er 5 of 10 kilo bijkomt. Maar goed, ieder zijn ding.

ik heb gelukkig gekozen voor een niet al te slanke vriendin waar ik wel helemaal in kan penetreren.

en als ze aankomt, ach... haar gezicht blijft mooi.

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 20:53 schreef zoalshetis het volgende:
ik heb gelukkig gekozen voor een niet al te slanke vriendin waar ik wel helemaal in kan penetreren.

en als ze aankomt, ach... haar gezicht blijft mooi.

magere wijven

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 10:59 schreef innovative het volgende:
En ik vind dat er wel degelijk een soort van "bepalen" in die zin zit. Als je dus kennelijk je partner niet meer leuk vindt als die zich laat versloffen en aan komt, heb je maar meteen minder niveau, en ben je dus in feite fout bezig. Nogal een oordeel, zeg...

En wij zouden andersom net zo goed kunnen stellen dat iemand die een relatie reduceert tot een vriendschap, waarin het lichamelijke aspect totaal onbelangrijk is, zelf niet zo'n volwassen kijk heeft op relaties. Maar laten we ons niet verlagen tot dat niveau

Sorry hoor, maar als je echt om iemand geeft en van iemand houdt, zou je dat echt geen ruk uit moeten maken....maar ja sommige mannen...

quote:

Op donderdag 15 juni 2006 20:59 schreef nightdaughter het volgende:
Sorry hoor, maar als je echt om iemand geeft en van iemand houdt, zou je dat echt geen ruk uit moeten maken....maar ja sommige mannen...

en... vrouwen

haha