een weekend met echt TEVEEL emoties. Daar ben ik wel zeker van geworden. Ik weet dat jullie ontzettend nieuwschierig waren, maar het was me echt allemaal teveel geworden.
Ten eerste Boy weg brengen, dus wij helemaal afscheid nemen hier.. echt huilen natuurlijk en het deed zoveel pijn
![]()
ons lieve hondje moest weg.. Komen we daar in het asiel krijgen we doodleuk te horen dat Boy pas over 5 weken terecht kan. Er is een fout gemaakt door een nieuwe medewerkster en het wettelijk vastgesteld aantal honden wat een asiel mag aannemen is al bereikt. Over 5 weken staat het ophalen van een asielhond gepland en dan mag Boy komen. Dus hier beginnen al de emoties al te rollen. Aan de ene kant: hardstikke leuk! Boy mag weer terug mee naar huis en blijft nog lekker bij ons.. aan de andere kant: verdomme! Dat beestje vind het alles behalve fijn dat ie de hele dag in de gang moet liggen en verder heel weinig aandacht krijgt omdat ik met Dylan en het huishouden bezig ben. Wij dus met hele gemengde gevoelens naar Ridderkerk.
Boy gaat naar mn moeder waar Rene met Dylan blijft en ik heb afgesproken met vriendinnetje. Ook dit met hele gemengde gevoelens. Ik ben ontzettend zenuwachtig over hoe ze gaat reageren en na alles wat er gebeurt is staat me het huilen nader bij dan het lachen. Na 5 minuten knuffel/hoegaathet/kus verhaal zeg ik dat ik iets moet vertellen. Ze gaat bij me zitten en ik begin bij het begin.. Het oproepje, de reacties en alle pakketjes en spulletjes die ik van jullie heb gehad. Ze kijkt me aan en laat echt bijna geen emotie zien, alleen een open mond. Dan vertel ik alles wat ze krijgt en dat ze het eerste jaar helemaal klaar is naast de voeding en luiers. Nou echt, dat gezicht had je moeten zien. Het was zo ontzettend mooi
![]()
Ze was zo blij en zo gelukkig en ik geloof dat ze nog nooit zo gehuild heeft en me nog nooit zo lang heeft geknuffeld. Ze gaat jullie zelf een bedankbericht schrijven die ik voor haar hier zal posten. Ze is echt nog nooit zo blij geweest zei ze. Het was echt een moment om kippevel bij te krijgen. Ze was zo ontzettend ontdaan van alles. T was zo lief! Verder geen weeen enzo op gang geholpen gelukkig
![]()
Daarna weer terug naar mn eigen kindje met een heel mooi gevoel. Onderweg alleen weer last van enorme krampen in mn buik en toen ik bij mn moeder kwam bloedverlies. Ik dus gelijk heel bang en Rene ook. We hebben afgesproken dat ik heel rustig doe en we hebben een hotel geboekt in Rotterdam aangezien we zondag ook een verjaardag hadden in de omgeving. We zijn zondag op verjaardagsvisite gewest en ook daar kreeg ik weer enorme krampen en bloedverlies. Dus op tijd weg gegaan en zondag heel de dag in mn bed gelegen.. Met enorme gemengde gevoelens. Ik had het even niet meer. Het was echt even allemaal too much, too impressive.
Maar het gaat nu wel ok. Geen krampen en bloedverlies meer gehad en ik ga zodadelijk gelijk bellen. Jullie zijn lief!
![]()
Dank je wel voor de bezorgdheid en ik hoop dat ik het verhaal een beetje heb getypt dat jullie ook begrijpen hoe ontzettend blij ze was. Ik heb echt nog nooit zo'n gelukkig meisje gezien. Door jullie!
![]()
Rens, gister toen je belde lag ik al te slapen en zodra we naar bed gaan gaat de mobiel op stil. Niet gehoord dus. Ik beloof je
en ja dit keer echt! dat ik je straks (rond een normale tijd) terug bel!
![]()
LadyBos, dank je voor je lieve mailtje
![]()
En meiden.. jullie mogen heel erg trots op jullie zelf zijn. Jullie hebben er namelijk voor gezorgt dat iemand de laatste weken van de zwangerschap op een roze wolkje mag leven in plaats van op enorme regenwoljes. Ik vind jullie geweldig!
Lishe, LadyS en LadyBos.. zullen we deze week iets afspreken? Dag en tijd maken mij niet uit, doe wat voor jullie het makkelijkste is
Praten zonder iets te zeggen, maar me toch vertellen
dat wat wij hebben, onbreekbaar is...
je avatar vroeg om een wachtwoord en is daarom verwijderd