TRU (SC) Ouwehoer (& soms serieus) topic #35

Waarheen leidt de weg die ik moet gaan .....

Al sla je me dood op dit moment

quote:

Op dinsdag 29 november 2005 13:18 schreef UncleScorp het volgende:
Toch opvallend hoe "een leven zonder werken" als minderwaardig beschouwd wordt ... op voorwaarde dat men de financiele mogelijkheid heeft natuurlijk.

Toch als mensen je vragen. " Wat voor werk doe je" En dat is vaak het eerste wat ze vragen. Dan zeg je al snel van. " Ik heb geen werk op dit moment". En dan vragen ze van. ' Hoe komt dat'. En dan zeg je van. " Ik ben door omstandigheden uitgevallen uit het arbeidsproces". Niet iedereen zal daarvan opkijken maar toch als ik om me heenkijk als ik over straat loop dan zie je toch iedereen werken en werken. Alsof het zo'n belangrijk deel vormt van alles.

Maar je hebt nog van die mensen die hebben 100 miljoen op de rekening en gaan alleen op vakantie enzo, dan zullen ze niet raar opkijken dat die mensen niet werken. Zelfs niet als het een erfenis is waar ze niets voor hebben hoeven doen.

Het gaat denk ik dus om de situatie waarin het gebeurt.

Af en toe leg ik vrienden uit waarom het zolang duurt met dat werken hier, maar dat begrijp ik alleen omdat ik het UWV gak van binnen en van buiten ken en ook ken ik de situatie hoe moeilijk het kan zijn om na een paar jaar weer terug te keren in het arbeidsproces.

Niet dat ik me nu gigantisch schaam voor de hele situatie van niet werken, ik zie het eerder voor mezelf als lastig dat ik soms het gevoel heb dat de tijd niet meerzit als het ware. Het gevoel van opstaan en alweer een zelfde dag hebben. Maar diezelfde dag kun je natuurlijk ook op het werk hebben, maar dan nog heb je contact met veel collega's. Hoewel ook dat kan gaan vervelen na een tijdje

Bij mij komt het ook nog wel goed een keer, maar ik heb nog steeds mijn leven op rijtje te zetten en dat gaat steeds beter hier. Misschien ga ik me helemaal omscholen nog. Als ik nu ga werken kan ik nog 40 jaar werken als het ware, dus mijn werkleven is nog lang niet verkloot.

Ik denk dat werken vanzelfsprekend is in het leven voor velen. Is het ook wel van bepaalde kanten natuurlijk. En dan niet meteen om iets toe te voegen aan de maatschappij maar eerder om status te krijgen en nog meer Of zie ik dat fout.

Als je werkt heb je al snel een status die mensen zonder werk niet hebben. Maar dat kan ik helemaal mis hebben. Als je werk hebt dan heb je tenminste ook vrije tijd ook. En kun je zeggen vaker, ik heb deze week hard gewerkt.

Heb je niet gewerkt en het is weekend dan is het al snel geen weekend meer. Dan is zaterdag net zoals maandag of dinsdag.

Zelfde geldt voor studeren. En je hebt wat onder handen als het ware. Zonder werk heb je niet veel onderhanden, of je moet een breed assortiment aan hobby's hebben waar je de dag mee vult.

Zaken op een rijtje gezet hier. Ik voelde me vanmorgen ietswat een soort loser vanwege die arbeidsongeschiktheid, maar door hier ff te schrijven is dat gevoel weer weg een beetje en kan ik verder gaan. Soms zakt de moed me in de benen als ik naar de situatie kijk, vandaar negeer ik de slechte kanten van de huidige situatie vaker, zodat ik me toch kan bezig houden met het positieve.

Op het UWV Gak zeiden ze ook van, je hoeft je geen loser te voelen of verliezer, het is een tijdelijke situatie.

Maar toch, als het werk je boven de pet gaat is het ook geen pretje, dan kun je wel zeggen dat je werk hebt maar dan nog voelt het niet goed aan. Het is dan net het juiste werk hebben met de juiste belasting en het juiste inkomen wat zorgt voor voldoening in het hele gebeuren.

Passend werk ook wel genoemd. En het vinden daarvan is niet zo makkelijk.

Zo ik heb nu genoeg berichten achter elkaar geschreven, kon dat ene bericht niet meer editten.

Dus ik ga gewoon maar door weer. Tis de enige manier van leven. Altijd doorgaan.

quote:

Op dinsdag 29 november 2005 13:40 schreef Dromenvanger het volgende:
Dus ik ga gewoon maar door weer. Tis de enige manier van leven. Altijd doorgaan.

Ja, dat is waar. Sterkte man!

quote:

Op dinsdag 29 november 2005 13:38 schreef nokwanda het volgende:
@US.........Nu snappen we eigenlijk pas waarom je zo vaak aangeeft hier dat er iets wringt.

Thx nok ...
Deze sessie op Fok heeft me echt deugd gedaan ...
Kan voor de rest bij weinig mensen om mijn hart es te luchten ...

Dus nogmaals thx to all !

Same time tomorrow ?

quote:

Op dinsdag 29 november 2005 13:40 schreef Dromenvanger het volgende:
Dus ik ga gewoon maar door weer. Tis de enige manier van leven. Altijd doorgaan.

Ook als je beseft dat je eens met je gezicht tegen de muur zult lopen ?

quote:

Op dinsdag 29 november 2005 13:46 schreef iteejer het volgende:

[..]

Ja, dat is waar. Sterkte man!

Danke

Soms heb ik van die inzinkingen, zoals gisteren en vanmorgen. Maar dan ga ik op de bank liggen en zet ik een film op en probeer ik alle zorgen te vergeten. De situatie is zo erg als je de situatie zelf maakt denk ik maar. En soms kan de situatie veel erger overkomen omdat ik zelf dan van een mug een olifant maak. ( heeft dus niets met het verhaal van unclescorp te maken, want dat is heel anders, iedere situatie is anders bij mensen, mug en olifant verhaal gaat hier puur voor mezelf op)

Daarbij heb ik het helemaal zo slecht nog niet. Ik kijk soms wel eens naar anderen die het slechter hebben, een rare eigenschap misschien, maar door te kijken naar mensen die geen dak boven het hoofd hebben, voel ik me soms wat beter Puur om mezelf wat moed in te praten dat ik het best goed heb.

En de toekomst kan altijd mooie dingen in petto hebben ook. Dus ik hou moed.

Kan wel meepraten over werk dat te belastend is, en als je dan naar de baas stapt dan is het ook wel eens zo dat ze te weinig aandacht schenken omdat ze het zelf te druk hebben met hun werk. Dan heb je collega's die allemaal voor zichzelf werken als het ware.

Dus nu tijd voor koffie en dan lees ik hier wat berichten op fok!, vanavond verder met film. Vrienden heb ik nog die klaar staan dus wat heb ik uberhaupt te klagen in dit leven?

Dan zou je toch zeggen dat het niet hebben van werk een bijkomstigheid is in het hele gebeuren. Hoewel het missen van 1 ding, soms het hebben van 100 dingen teniet gedaan kan worden.

quote:

Op dinsdag 29 november 2005 13:53 schreef UncleScorp het volgende:

[..]

Ook als je beseft dat je eens met je gezicht tegen de muur zult lopen ?

Ik ben al vaker met het gezicht tegen de muur gelopen, dat begon toen in 2000 op de stage waar het helemaal mis ging, toen ben ik ontspoord omdat ik te laat erbij was. Maar ik werd opgevangen en weer aangespoord om verder te gaan, een andere richting op.

Achteraf zeg ik van, ik toonde te weinig initiatief in het hele gebeuren. Ik had zelf eerder aan de bel moeten trekken en in het doolhof een andere weg moeten nemen. Maar dan moet je net zien welke kant je opmoet en vaker is het zo dat het doolhof complex is. Of je bent zo gewend in het doorgaan en doorgaan en doorgaan en doorgaan, dat je door blijft gaan. Dat had ik misschien. Ik wist niet van stoppen dus liet gewoon alles doorgaan, en toen knapte er op een gegeven moment een kabel in alles. Waardoor mijn hele leven van de rails ontspoorde. ( niet dat ik aan de heroine ging ofzo Maar dat was dus die burn-out wat ik kreeg of wat dan ook, je kunt het alles noemen)

Ik probeer de weg altijd zo vrij mogelijk te houden. Op dit moment heb ik dus als enige dat me dwars zit mijn eigen denken over de situatie, en de geldkwestie een klein beetje. Wat anderen van me vinden heb je dan nog omdat ik ff geen werk heb, maar dat mag niet uitmaken.

Ontsporing in het dagelijkse leven kan een hel zijn, maar je kunt altijd weer de juiste weg pakken. Er zijn meerdere wegen die leiden naar het beste einde. Maar dan moet je dus net weten wat je moet doen ook. Er zijn altijd keuze's die gemaakt moeten worden. En iedere keuze heeft voordelen en nadelen. Of je kiest ervoor om niet te kiezen, en dan blijft de situatie hetzelfde, maar dan kom je dus niet vooruit in het leven. Ik kies vaak om niet te kiezen. Een spreuk die ik ergens anders tegenkwam. "In stilstand kun je nog alle kanten op". Maar is de situatie erg slecht, dan kun je misschien beter kiezen op stappen te ondernemen. Is de situatie uit te houden, dan is afwachten misschien beter? Om zo de keuze's in de toekomst beter te kunnen maken?

Ik ben dus best een twijfelaar nog erbij, af en toe zeg ik dat twijfelen slecht is. Maar volgens mij is dat per situatie anders.

quote:

Op dinsdag 29 november 2005 13:53 schreef UncleScorp het volgende:

[..]

Ook als je beseft dat je eens met je gezicht tegen de muur zult lopen ?

dat gaat zeer doen

quote:

Op dinsdag 29 november 2005 13:59 schreef BarraCupraCuda het volgende:

[..]

dat gaat zeer doen

Daarom is het van belang om de gangen in je levenspad vrij te houden zoveel mogelijk. Open wegen hebben, overzicht hebben. Heb je geen overzicht meer door drukte en stress, dan kun je overal eindigen als het ware.

Opschonen ook een beetje van de hindernissen. En dat kun je een voor een doen. Je hoeft niet meteen alle hindernissen in 1 keer aan te pakken. Zolang je maar wat bewegingsvrijheid overhoudt.

Ik heb weer ruimte gecreeërd door het hier ff neer te schrijven. Ik zat weer in de knel met mezelf als het ware. En nu heb ik weer open ruimte een beetje. Ik heb het gedaan door mijn denken ff te veranderen. Heb je te maken met werk dat niet goed voor je is of andere relaties in het leven, dan zul je daar ook aan passingen moeten aanbrengen.

Maar dan heb je te maken met externe contacten, en zul je moeten onderhandelen met mensen.

Ik denk wel dat je de kwaliteit van je leven nooit teveel afhankelijk moet stellen van externe zaken. Dus dat je enigszins invloed moet hebben op wat er om je heen gebeurt. Een beetje invloed op de hele situatie hebben, en dat voelt meteen prettiger aan denk ik.

Een beetje boven de situatie staan ook. En wederom overzicht houden. Maar dat kan weer makkelijk klinken. Het is ook theoretisch van aard. Hoewel ik er zo over denk.

Tijd om ff naar buiten te gaan voor mij. Sigaretje paffen in de frisse lucht

Tot zo



Een beetje van ditte, een beetje van datte, een beetje van zus en een beetje van zo. En dan kom je uiteindelijk uit op het gewenste resultaat. En dan maar hopen dat anderen ook meewerken in je wensen.

Ben ik weer.

In mijn geval kan 1 gedachte mijn hele denken blokkeren. Dan heb ik me bijvoorbeeld 4 maanden goed gevoeld in de huidige situatie en komt er 1 gedachte naar boven en is het hele overzicht weg. Dan blokkert het denken zich helemaal alsof ik helemaal vast zit in een doolhof of dan lijkt het zoals Unclescorp zegt dat ik gigantisch tegen een muur loop die niet te doorbreken valt. Dan krijg ik zelfs te maken met pure wanhoop als het ware, wanhoop en angst omdat ik de situatie niet meer onder controle heb.

Inzicht en overzicht in het leven. Toch wel belangrijk denk ik. Zo blijft de weg naar de toekomst tenminste enigszins duidelijk en blijft het leven hanteerbaar. Dat je invloed blijft hebben op de situatie en het denken, zodat je zelf een beetje bepaald waar je heen gaat en hoe je je voelt. Al doe je ff niets, dan nog ben je bezig als het ware. Wederom die stilstand.

Die muur kun je doorbreken of je kunt erom heen lopen volgens mij. Zolang de weg voor je maar vrij is.

Genoeg filosofisch gebrazel. Het klinkt alsof ik alleen theoretisch ermee kan omgaan maar in de praktijk gaat mijn denken dan ook weer beter. En kan ik straks weer de keuze maken voor een opleiding of wat dan ook. Zit ik vast in alles, dan lukt niets.

En het goede gevoel mag nooit verdwijnen. Dus ook niet door de gedachte aan werk

wie waren hier de liefhebbers van een dikke kont ?

Injectienaalden te kort voor dikke billen

http://www.hln.be/hln/cch/det/art_145243.html

Bij dikke billen is mijn naald ook tekort hoor ...

volgens mijn vriendin heb ik een lekker kontje

Tja wa kunde anders over een man zeggen ?

quote:

Op dinsdag 29 november 2005 15:11 schreef UncleScorp het volgende:
Tja wa kunde anders over een man zeggen ?

oww.... nja laat ik het maar niet gaan zeggen anders denken mensne dat ik aan het overdrijven ben

fotoos

quote:

Op dinsdag 29 november 2005 15:14 schreef vamperotica het volgende:
fotoos

Ah,,,, Je hoeft toch niet te kijken?

Ik krijg om de 2 weken een injectie in mijn bil, mijn bil is injectie-proof want ik merk er niets van.

Een echte injectie dus, met zo'n grote naald, gezet door een vrouw.

Nou dan opent ie maar een fotoboek