MUZ Muziek
Het forum voor 's werelds enige universele hobby! Snaren of toetsen, vinyl of cd, eendagsvlieg of rasartiest, op de radio of op een festival! Hier kun je al je ongebreideld enthousiasme, maar ook je weldoordachte kritische noten kwijt over muziek
Puur muzikaal misschien niet (ligt er misschien aan wat je daar mee bedoelt), maar je moet het ook in de tijdgeest zien. The Velvet Underground waren in hun tijd zeker wel vernieuwend en zijn muzikaal een nieuwe weg ingeslagen. Dus, jaquote:Op donderdag 29 december 2005 12:50 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Muzikaal net zozeer als curtis en smith?
Vind je eng hè, mensen om je heen.quote:Op donderdag 29 december 2005 12:53 schreef kamagurka het volgende:
Over jouw selectieve leesgedrag nu ook, bovendien zit je me te stalken dus
Donder op, topicvervuiling!
Maar ik wil nog wel es van gedachten veranderen.
You are a legend in a lovely game
You are a legend in a lovely game
Ik hoor namelijk weinig aanknopingspunten muzikaal tussen velvet underground en de meeste new wave die ik ken...quote:Op donderdag 29 december 2005 12:53 schreef cafca het volgende:
[..]
Puur muzikaal misschien niet (ligt er misschien aan wat je daar mee bedoelt), maar je moet het ook in de tijdgeest zien. The Velvet Underground waren in hun tijd zeker wel vernieuwend en zijn muzikaal een nieuwe weg ingeslagen. Dus, ja
Maar qua avantgardisme of experiment zou je kunnen zeggen dat ze een voorlopersfunctie hadden op vele bandjes die zich anno eind 70 begin 80 begonnen te ontplooien. Alhoewel er toen niet één grondlegger was. Kraftwerk misschien op electronisch gebied...
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
Capa donder op met je off-topic gezeik.
Over Velvet Underground: hun invloed was niet echt muzikaal maar betrof meer hun houding, hun fuck you-attitude, het experimenteren met van alles en nog wat, die Warhol pipo die er om heen hing, dat hele 'underground' New Yorkse avant garde wereldje. Dat werkte als een magneet op latere punkbandjes, dusdanig dat het tegenwoordig heel cool is om VU als inspiratiebron te noemen. Maar om de muziek gaat dat dus niet echt.
Muzikaal was het allemaal zo boeiend niet, vergeleken met bijv. Jimi Hendrix of Joni Mitchell, waarvan de laatste lichtjaren muzikaler en gedurfder was dan VU maar gewoon niet 'cool' genoeg om tegenwoordig nog mensen aan te spreken zoals VU.
Als Lou Reed 15 jaar later was op komen zetten en niet uit New York maar uit Tuchsahoola zou komen, zou hij tegenwoordig volkomen vergeten zijn. Punt is dat die hele underground/Sixties-attitude bij Velvet Underground hun muzikale leegte verbloemt, in die zin dat die band toch hoog aangeschreven blijft staan, terwijl het hele doomgedoe bij eighties bands hun muzikale kwaliteiten juist overschaduwt, in die zin dat hun vaak veel betere muziek onder het tapijt wordt geveegd omdat Smith, Curtis en anderen zulke aanstellers zouden zijn.
Over Velvet Underground: hun invloed was niet echt muzikaal maar betrof meer hun houding, hun fuck you-attitude, het experimenteren met van alles en nog wat, die Warhol pipo die er om heen hing, dat hele 'underground' New Yorkse avant garde wereldje. Dat werkte als een magneet op latere punkbandjes, dusdanig dat het tegenwoordig heel cool is om VU als inspiratiebron te noemen. Maar om de muziek gaat dat dus niet echt.
Muzikaal was het allemaal zo boeiend niet, vergeleken met bijv. Jimi Hendrix of Joni Mitchell, waarvan de laatste lichtjaren muzikaler en gedurfder was dan VU maar gewoon niet 'cool' genoeg om tegenwoordig nog mensen aan te spreken zoals VU.
Als Lou Reed 15 jaar later was op komen zetten en niet uit New York maar uit Tuchsahoola zou komen, zou hij tegenwoordig volkomen vergeten zijn. Punt is dat die hele underground/Sixties-attitude bij Velvet Underground hun muzikale leegte verbloemt, in die zin dat die band toch hoog aangeschreven blijft staan, terwijl het hele doomgedoe bij eighties bands hun muzikale kwaliteiten juist overschaduwt, in die zin dat hun vaak veel betere muziek onder het tapijt wordt geveegd omdat Smith, Curtis en anderen zulke aanstellers zouden zijn.
Alhoewel ik het niet eens met je ben, heb ik wel een vraag:quote:Op donderdag 29 december 2005 13:46 schreef Soul79 het volgende:
Capa donder op met je off-topic gezeik.
Over Velvet Underground: hun invloed was niet echt muzikaal maar betrof meer hun houding, hun fuck you-attitude, het experimenteren met van alles en nog wat, die Warhol pipo die er om heen hing, dat hele 'underground' New Yorkse avant garde wereldje. Dat werkte als een magneet op latere punkbandjes, dusdanig dat het tegenwoordig heel cool is om VU als inspiratiebron te noemen. Maar om de muziek gaat dat dus niet echt.
Muzikaal was het allemaal zo boeiend niet, vergeleken met bijv. Jimi Hendrix of Joni Mitchell, waarvan de laatste lichtjaren muzikaler en gedurfder was dan VU maar gewoon niet 'cool' genoeg om tegenwoordig nog mensen aan te spreken zoals VU.
Als Lou Reed 15 jaar later was op komen zetten en niet uit New York maar uit Tuchsahoola zou komen, zou hij tegenwoordig volkomen vergeten zijn. Punt is dat die hele underground/Sixties-attitude bij Velvet Underground hun muzikale leegte verbloemt, in die zin dat die band toch hoog aangeschreven blijft staan, terwijl het hele doomgedoe bij eighties bands hun muzikale kwaliteiten juist overschaduwt, in die zin dat hun vaak veel betere muziek onder het tapijt wordt geveegd omdat Smith, Curtis en anderen zulke aanstellers zouden zijn.
Hebben Smith en Curtis het dan niet geheel aan zichzelf te wijten?
I love music |Ajax forever
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
Wel als je vindt dat ze rekening hadden moeten houden met wat de 'gevestigde' muziekcritici van hen vonden.quote:Op donderdag 29 december 2005 13:49 schreef peaceman het volgende:
Alhoewel ik het niet eens met je ben, heb ik wel een vraag:
Hebben Smith en Curtis het dan niet geheel aan zichzelf te wijten?
quote:Op donderdag 29 december 2005 13:46 schreef Soul79 het volgende:
Als Lou Reed 15 jaar later was op komen zetten en niet uit New York maar uit Tuchsahoola zou komen, zou hij tegenwoordig volkomen vergeten zijn.
Jij kan er ook wat van Soul!
Ik ben het ook weer grotendeels met je eens... Ik vind Lou Reed solo eigenlijk nog wat sterker (Berlin), maar het haalt bijvoorbeeld het niveau Nick Cave niet of amper -Als je het toch ergens mee moet vergelijken dan-
-Als je het toch ergens mee moet vergelijken dan-
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
Nick Cave, daar moet ik me nog steeds eens in verdiepen. Vertel eens kamagurka, wat is een goed begin? Zijn optreden op Lowlands vond ik erg gaaf, dus het moet er toch eens van komen.
Vows are spoken to be broken
Feelings are intense, words are trivial
Pleasures remain, so does the pain
Words are meaningless and forgettable
Feelings are intense, words are trivial
Pleasures remain, so does the pain
Words are meaningless and forgettable
zijn best of is erg fijnquote:Op donderdag 29 december 2005 13:57 schreef Angel_of_Dth het volgende:
Nick Cave, daar moet ik me nog steeds eens in verdiepen. Vertel eens kamagurka, wat is een goed begin? Zijn optreden op Lowlands vond ik erg gaaf, dus het moet er toch eens van komen.
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
Nou ik vind dat niet hoor, maar je geeft het als argument dat ze mede daardoor ondergsneeuwd zijn (wat ik niet vind, maar dat terzijde). Dan is het gewoon hun eigen schuld. Met deze kanttekening dat beide heren natuurlijk totaal niet bezig zijn geweest met hun 'eeuwigheidswaarde'.quote:Op donderdag 29 december 2005 13:53 schreef Soul79 het volgende:
[..]
Wel als je vindt dat ze rekening hadden moeten houden met wat de 'gevestigde' muziekcritici van hen vonden.
I love music |Ajax forever
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
Als je van de manische nummers houdt: Tender prey (mercy seat is een killing nummer!) en kicking against the pricks.quote:Op donderdag 29 december 2005 13:57 schreef Angel_of_Dth het volgende:
Nick Cave, daar moet ik me nog steeds eens in verdiepen. Vertel eens kamagurka, wat is een goed begin? Zijn optreden op Lowlands vond ik erg gaaf, dus het moet er toch eens van komen.
Zijn meer coherente en rustigere muziek staat op Let love in, henry's dream (een van mijn favoriete platen!) en the boatman's call... alle zeer goed eigenlijk
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
Sorry hoor, je bent abuis. Je noemt dit nu, maar deze groepen behoren niet tot mijn luistersfeer. Ik heb me expres niet uitgesproken over mijn precieze voorkeur, omdat het geen gemeenplaats is zoals de muziek die jij noemt (helaas maar noodgedwongen).quote:Op donderdag 29 december 2005 09:54 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Iconen als the cure mogen worden afgezeken als puberaal, maar we mogen niet aan heiligdommen als sly and the family stone komen of booker t natuurlijk, want dát is muziek voor de meer ontwikkelden. En míj elitair noemen
Dag meneer
When Rhythm, Harmony and Melody come together in a happy mix, you just Don't Stop The Feeling
Ik wilde niet gelijk zijn hele discografie aanschaffen.
Maar ik zal eens iets opzoeken van de cd's die je noemt.
Maar ik zal eens iets opzoeken van de cd's die je noemt.
Vows are spoken to be broken
Feelings are intense, words are trivial
Pleasures remain, so does the pain
Words are meaningless and forgettable
Feelings are intense, words are trivial
Pleasures remain, so does the pain
Words are meaningless and forgettable
Ik ben zeer gecharmeerd van As i sad sadly by her sidequote:Op donderdag 29 december 2005 14:01 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Als je van de manische nummers houdt: Tender prey (mercy seat is een killing nummer!) en kicking against the pricks.
Zijn meer coherente en rustigere muziek staat op Let love in, henry's dream (een van mijn favoriete platen!) en the boatman's call... alle zeer goed eigenlijk
I love music |Ajax forever
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
Ik ga echt niet om me tegen jou smaak aan te bemoeien even tijdelijk mijn oordeel over een groep aanpassen. En je stuurt er zelf op aan om daar een andersluidend oordeel over te horen dan je eigen, nogal in je zelf opgaande, mening.quote:Op donderdag 29 december 2005 12:15 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Je leest mijn posts ook verder niet he.. Ik kom met tegenargumenten waarom ik het niet met iemand eens ben, iemand vind het daarop nodig om lafjes iets over "dooie muziek" te mompelen en denkt dat daarmee de kous af is
When Rhythm, Harmony and Melody come together in a happy mix, you just Don't Stop The Feeling
Maar als dat zo is, waarom moet dat dan hún schuld zijn En Ian Curtis was zeker niet bezig met zijn eeuwigheidswaarde neequote:Op donderdag 29 december 2005 13:59 schreef peaceman het volgende:
[..]
Nou ik vind dat niet hoor, maar je geeft het als argument dat ze mede daardoor ondergsneeuwd zijn (wat ik niet vind, maar dat terzijde). Dan is het gewoon hun eigen schuld. Met deze kanttekening dat beide heren natuurlijk totaal niet bezig zijn geweest met hun 'eeuwigheidswaarde'.
Ik vind namelijk uit de reacties van jazoiets en anderen in dit topic ook weer duiidelijk getuigen dat mensen dit soort artiesten dus veel te makkelijk afrekenen op hun uiterlijk of vermeende aanstellerij en DUS de muziek maar inferieur moet zijn... in die zin heeft soul79 dus gewoon gelijk met zijn punt.
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
Oke laat ik het anders verwoorden. Dan heeft het imago wat ze zichzelf hebben opgelegd schuld aan het feit dat 'men' hun muziek over het hoofd ziet. Hun imago heeft blijkbaar een negatief effect op 'men'.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:08 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Maar als dat zo is, waarom moet dat dan hún schuld zijn En Ian Curtis was zeker niet bezig met zijn eeuwigheidswaarde nee
En nogmaals ik deel die mening niet! Maar ik deel ook niet de mening dat VU wel zoveel in het voetlicht staat.
I love music |Ajax forever
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
Je vroeg zelf om swingende muziek, maar een definitie daarvan geef je nietquote:Op donderdag 29 december 2005 14:05 schreef Jazoist het volgende:
[..]
Ik ga echt niet om me tegen jou smaak aan te bemoeien even tijdelijk mijn oordeel over een groep aanpassen. En je stuurt er zelf op aan om daar een andersluidend oordeel over te horen dan je eigen, nogal in je zelf opgaande, mening.
Als jij swingend bij voorbeeld (let wel: ik hou rekening met eventuele afwijkingen in uw smaak!!)alleen maar ziet als wat jengelnegers met een trommeltje, een piano en wat blazers, tsja, dan moet ik je teleurstellen. Die muziek is volgens mij 40/50 jaar geleden ongeveer al vervolmaakt. En ik vind dat verder ook niet swingend, dus kan ik je er niet bij helpen...
Zo beter?
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
dat bedoel ik nou..quote:Op donderdag 29 december 2005 14:13 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Je vroeg zelf om swingende muziek, maar een definitie daarvan geef je niet
Als jij swingend bij voorbeeld (let wel: ik hou rekening met eventuele afwijkingen in uw smaak!!)alleen maar ziet als wat jengelnegers met een trommeltje, een piano en wat blazers, tsja, dan moet ik je teleurstellen. Die muziek is volgens mij 40/50 jaar geleden ongeveer al vervolmaakt. En ik vind dat verder ook niet swingend, dus kan ik je er niet bij helpen...
Zo beter?
When Rhythm, Harmony and Melody come together in a happy mix, you just Don't Stop The Feeling
Ik deel de mening in dusverre dat mensen geneigd zijn artiesten met een bepaalde curiositeitswaarde zoals bijvoorbeeld ook Bowie is, muzikaal niet altijd serieus te nemen. Dat heeft denk ik te maken met een flinke dosis (bij de critici) negatieve aandacht die dit soort mensen trekken op basis van hun confronterende uiterlijk of strapatsen. Ook Morisson is hier een bekend voorbeeld van. Tis dat ie uit de 60s komt want anders zou zijn geloofwaardigheid helemaal 0 zijn.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:11 schreef peaceman het volgende:
[..]
Oke laat ik het anders verwoorden. Dan heeft het imago wat ze zichzelf hebben opgelegd schuld aan het feit dat 'men' hun muziek over het hoofd ziet. Hun imago heeft blijkbaar een negatief effect op 'men'.
En nogmaals ik deel die mening niet! Maar ik deel ook niet de mening dat VU wel zoveel in het voetlicht staat.
VU is gewoon hip geworden omdat het de cultband van warhol was en de factory, heeft verdomde weinig met hun muziek te maken ben ik bang... meer de albumhoezen idd Volgens mij was VU in de jaren 80 en begin 90 namelijk veel minder hip..
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
Nouja, ik hoef zwarte muziek toch niet per definitie swingend te vinden..?quote:
Of is het zo juist wél goed
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
Tegenwoordig valt het idd nogal mee, het is meer midden en eind jaren '90 dat de VU nog flink de hemel in werd geprezen. Het aparte is dat momenteel uitgerekend Joy Division een beetje aan een revival bezig is.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:11 schreef peaceman het volgende:
[..]
Oke laat ik het anders verwoorden. Dan heeft het imago wat ze zichzelf hebben opgelegd schuld aan het feit dat 'men' hun muziek over het hoofd ziet. Hun imago heeft blijkbaar een negatief effect op 'men'.
En nogmaals ik deel die mening niet! Maar ik deel ook niet de mening dat VU wel zoveel in het voetlicht staat.
The Cure is naar mijn mening ook hartstikke hip tegenwoordig, beetje te naar mijn idee... Dus ik zie nog steeds niet dat VU tegenwoordig hipper zou zijn. Ik merk dat zelf in elk geval niet. Ben wel met je eens dat de albumhoezen een rol zouden kunnen spelen als VU idd hipper is dan The Cure.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:22 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Ik deel de mening in dusverre dat mensen geneigd zijn artiesten met een bepaalde curiositeitswaarde zoals bijvoorbeeld ook Bowie is, muzikaal niet altijd serieus te nemen. Dat heeft denk ik te maken met een flinke dosis (bij de critici) negatieve aandacht die dit soort mensen trekken op basis van hun confronterende uiterlijk of strapatsen. Ook Morisson is hier een bekend voorbeeld van. Tis dat ie uit de 60s komt want anders zou zijn geloofwaardigheid helemaal 0 zijn.
VU is gewoon hip geworden omdat het de cultband van warhol was en de factory, heeft verdomde weinig met hun muziek te maken ben ik bang... meer de albumhoezen idd Volgens mij was VU in de jaren 80 en begin 90 namelijk veel minder hip..
I love music |Ajax forever
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
Tender prey en henry's dream danquote:Op donderdag 29 december 2005 14:02 schreef Angel_of_Dth het volgende:
Ik wilde niet gelijk zijn hele discografie aanschaffen.
Maar ik zal eens iets opzoeken van de cd's die je noemt.
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
Ja en dat komt eigenlijk door de doorbraak van bands als Interpol en The Editors.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:25 schreef Soul79 het volgende:
[..]
Tegenwoordig valt het idd nogal mee, het is meer midden en eind jaren '90 dat de VU nog flink de hemel in werd geprezen. Het aparte is dat momenteel uitgerekend Joy Division een beetje aan een revival bezig is.
En ook natuurlijk doordat New Order nog steeds cd's uitbrengt en ook op tournee gaat.
I love music |Ajax forever
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
Tenzij ze dus uit de Sixties komen...... dan lijken gekkigheden doorgaans wat sneller te worden getolereerd.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:22 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Ik deel de mening in dusverre dat mensen geneigd zijn artiesten met een bepaalde curiositeitswaarde zoals bijvoorbeeld ook Bowie is, muzikaal niet altijd serieus te nemen.
Kijk eens of je een interview kan opdiepen met Lou Reed of een ander bandlid waarin er wordt gepraat over de VU. Grote kans dat er dan zoiets gezegd wordt als 'we were absoultely freaking out in our arrogant ego-trip and weren't even aware of what we were actually going at that time'.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:22 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Ik deel de mening in dusverre dat mensen geneigd zijn artiesten met een bepaalde curiositeitswaarde zoals bijvoorbeeld ook Bowie is, muzikaal niet altijd serieus te nemen. Dat heeft denk ik te maken met een flinke dosis (bij de critici) negatieve aandacht die dit soort mensen trekken op basis van hun confronterende uiterlijk of strapatsen. Ook Morisson is hier een bekend voorbeeld van. Tis dat ie uit de 60s komt want anders zou zijn geloofwaardigheid helemaal 0 zijn.
VU is gewoon hip geworden omdat het de cultband van warhol was en de factory, heeft verdomde weinig met hun muziek te maken ben ik bang... meer de albumhoezen idd Volgens mij was VU in de jaren 80 en begin 90 namelijk veel minder hip..
Dat is een vorm van volwassenwording, die ik niet terug vind bij the Cure of Joy Division (incl. Ian Curtis dan). Dus ik denk toch dat de muzikaliteit vaak overschat wordt bij muziek die eigenlijk voor de betrokkenen een 'jeugdzonde' was.
Ik zit zelf alleen te wachten tot die lp met die banaan een echt collectorsitem wordt, draaien was wel ok maar de trant van de muziek openbaart zich al na enige minuten luisteren.
When Rhythm, Harmony and Melody come together in a happy mix, you just Don't Stop The Feeling
En die film die eraan komt:quote:Op donderdag 29 december 2005 14:30 schreef peaceman het volgende:
[..]
Ja en dat komt eigenlijk door de doorbraak van bands als Interpol en The Editors.
En ook natuurlijk doordat New Order nog steeds cd's uitbrengt en ook op tournee gaat.
Anton Corbijn vraagt Joy Division bij elkaar
Uitgegeven op vrijdag 16 december 2005 om 13:42:19
(Novum) - Fotograaf en regisseur Anton Corbijn heeft de leden van New Order gevraagd als Joy Division enkele nummers te maken voor zijn film over het leven van Joy Division-zanger Ian Curtis. Nadat Curtis in 1979 zelfmoord pleegde, gingen de overige bandleden door als New Order. Zij scoorden daarmee in de jaren '80 hits als 'Blue Monday' en 'True faith'.
De film van Corbijn is gebaseerd op het boek 'Touching from a distance', van Curtis' weduwe Deborah. In het Engelse blad NME zegt Corbijn dat het zijn ultieme droom is de muziek van een film over Joy Division door de legendarische band zelf te laten maken.
http://www.nieuws.nl/70438
Eigenlijk voeren we hier dus een discussie die 10 jaar oud is....... toen waren de 60s springlevend en werden de 80s echt verdoemd en afgedaan als het tijdperk van de wansmaak. Maar ach zolang er types als Matthijs van Nieuwkerk en mijn collega's zijn, is het nog wel actueel.
zijn, is het nog wel actueel.
Je bedoelt 'excl' Ian Curtis neem ik aan?quote:Op donderdag 29 december 2005 14:32 schreef Jazoist het volgende:
[..]
Dat is een vorm van volwassenwording, die ik niet terug vind bij the Cure of Joy Division (incl. Ian Curtis dan).
Als je de 'plastic fabrieksliedjes' uit de jaren 80 vergelijkt met de 'plastic fabrieksliedjes' uit de jaren 90, waren de jaren 80 toch echt beter. Dan moet je Phil Collins en Nik Kershaw enzo vergelijken met het huidige K3, Sugababes en Chipz enzo. Nou dan hebben de eersten toch echt mijn voorkeur.
-edit-
en de 21e eeuw natuurlijk
-edit-
en de 21e eeuw natuurlijk
Nu met gitaar!
Nou, zonder Curtis hebben ze andere muziek gemaakt als Ian Curtis. Ik ben niet bekend met alles van Joy Division (al luisterende ging het meeste langs me heen), maar het miste relativeringsvermogen, een teken van flexibiliteit en gevolg van persoonlijke groei.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:37 schreef Soul79 het volgende:
[..]
Je bedoelt 'excl' Ian Curtis neem ik aan?
When Rhythm, Harmony and Melody come together in a happy mix, you just Don't Stop The Feeling
We zijn al uit de 90'squote:Op donderdag 29 december 2005 14:38 schreef Funkytrip het volgende:
Als je de 'plastic fabrieksliedjes' uit de jaren 80 vergelijkt met de 'plastic fabrieksliedjes' uit de jaren 90, waren de jaren 80 toch echt beter. Dan moet je Phil Collins en Nick Kamen enzo vergelijken met het huidige K3, Sugababes en Chipz enzo. Nou dan hebben de eersten toch echt mijn voorkeur.
I love music |Ajax forever
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
Ian Curtis was 23 jaar toen hij stierf.......... give him a break.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:41 schreef Jazoist het volgende:
[..]
Nou, zonder Curtis hebben ze andere muziek gemaakt als Ian Curtis. Ik ben niet bekend met alles van Joy Division (al luisterende ging het meeste langs me heen), maar het miste relativeringsvermogen, een teken van flexibiliteit en gevolg van persoonlijke groei.
Edit: ik bedoel eigenlijk dat Joy Division niet een lange muziekgeschiedenis heeft, en dus op zijn beginsound wordt beoordeeld. Blijkbaar was er ook geen manier om het langer vol te houden voor de groep, de overstap te maken naar stabiliteit. Ik ben er niet een kenner van, maar het lijkt me zeker uniek voor een groep.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:41 schreef Jazoist het volgende:
[..]
Nou, zonder Curtis met New order hebben ze heel andere muziek gemaakt dan zonder. Ik ben niet bekend met alles van Joy Division (al luisterende ging het meeste langs me heen), maar het miste relativeringsvermogen, een teken van flexibiliteit en gevolg van persoonlijke groei.
When Rhythm, Harmony and Melody come together in a happy mix, you just Don't Stop The Feeling
Het stond of viel natuurlijk grotendeels met Ian Curtis. Het blijft natuurlijk de vraag hoe hij (en de groep met hem) zich ontwikkeld zou hebben als hij was blijven leven. Hangt er natuurlijk ook van af of hij er op de een of andere manier weer 'bovenop' was gekomen (dwz dat de redenen dat hij zelfmoord pleegde weggenomen zouden worden). Dat zou ongetwijfeld invloed hebben gehad op hun sound. Van New Order ben ik iig nooit erg onder de indruk geweest.
We hebben nog maar 15 posts te gaan in dit topic zie ik. Jammer
We hebben nog maar 15 posts te gaan in dit topic zie ik. Jammer
Ik heb een geheel boek gewijd aan Smith en zijn band, hoewel de man een beroeps-draaikont is heeft hij meermaals gezegd dat the cure beginjaren voortkwamen uit razernij, drugs en conflict... De muziek zoals hij die later heeft gemaakt (disintegration) komt veel dichter bij wat hem zelf nu voor ogen stond, en was niet slechts destructief.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:32 schreef Jazoist het volgende:
[..]
Kijk eens of je een interview kan opdiepen met Lou Reed of een ander bandlid waarin er wordt gepraat over de VU. Grote kans dat er dan zoiets gezegd wordt als 'we were absoultely freaking out in our arrogant ego-trip and weren't even aware of what we were actually going at that time'.
Dat is een vorm van volwassenwording, die ik niet terug vind bij the Cure of Joy Division (incl. Ian Curtis dan). Dus ik denk toch dat de muzikaliteit vaak overschat wordt bij muziek die eigenlijk voor de betrokkenen een 'jeugdzonde' was.
Ik zit zelf alleen te wachten tot die lp met die banaan een echt collectorsitem wordt, draaien was wel ok maar de trant van de muziek openbaart zich al na enige minuten luisteren.
Maar die evolutie is ook duidelijk te horen in the cure's muziek hoor... ik snap niet waarom daarvoor een interview nodig is of een verantwoording
Bij de meeste bands zie je ronduit genante periodes in hun bestaan terug of een devolutie in hun geluid, is het daarom nodig dat ze dat allemaal moeten afdoen of verantwoorden... Dacht het niet
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
precies, dat bedoel ik. De indruk die ik kreeg was in ieder geval dat de sound van de band in het geheel geen rol speelde, maar een uitlaatklep was. Zelfde bij velvet underground. Dat is op zich waar het bij cultgropen om gaat, dat muziek een afspiegeling van een leefstijl is. Maar om er dan het etiket 'muzikale vernieuwing' aan te hangen is wat vreemd. Het gaat eerder om muziek maken zonder er lang bij stil te staan waarin je zoveel mogelijk van jezelf kwijt kan.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:49 schreef Soul79 het volgende:
Het stond of viel natuurlijk grotendeels met Ian Curtis. Het blijft natuurlijk de vraag hoe hij (en de groep met hem) zich ontwikkeld zou hebben als hij was blijven leven. Hangt er natuurlijk ook van af of hij er op de een of andere manier weer 'bovenop' was gekomen (dwz dat de redenen dat hij zelfmoord pleegde weggenomen zouden worden). Dat zou ongetwijfeld invloed hebben gehad op hun sound. Van New Order ben ik iig nooit erg onder de indruk geweest.
We hebben nog maar 15 posts te gaan in dit topic zie ik. Jammer
Als iemand later meer professioneel musicus wordt, wordt de muziek subtieler en daarom niet interressanter, of gangbaarder, maar het is minder een willekeurig ongeleid emotioneel vehikel. Er is wat meer over nagedacht.
Bij joy division krijg je het idee dat er aan hun muziek niets af te dingen valt, alsof ze alles compleet onder controle hadden, en die houding was niet vatbaar voor ontwikkeling. Maar daarom valt het niettemin nog wel onder een soort van ongepolijste beginsound.
When Rhythm, Harmony and Melody come together in a happy mix, you just Don't Stop The Feeling
Nee, maar voor de luisteraar is het dan zaak om het in het perspectief te zien zoals de artiest het bedoelde. Dus niet dingen achter bepaalde muziek zoeken die er niet zijn. Per slot van rekening is een nog levende artiest een wandelende vraagbaak.quote:Op donderdag 29 december 2005 15:00 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Bij de meeste bands zie je ronduit genante periodes in hun bestaan terug of een devolutie in hun geluid, is het daarom nodig dat ze dat allemaal moeten afdoen of verantwoorden... Dacht het niet
When Rhythm, Harmony and Melody come together in a happy mix, you just Don't Stop The Feeling
Ik ben afgehaakt bij 'Pornography'. Wellicht hebben ze nog heel wat platen gemaakt waar ik niks van weet. Ik wil ook niks aan Robert Smith afdoen, behalve dat het een hele zoektocht was naar een volwassenwording. Als je me vertelt dat hij vanaf een zeker ogenblik niet meer zo weeïg zingt dan zou ik er nog best naar willen luisteren.quote:Op donderdag 29 december 2005 15:00 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Ik heb een geheel boek gewijd aan Smith en zijn band, hoewel de man een beroeps-draaikont is heeft hij meermaals gezegd dat the cure beginjaren voortkwamen uit razernij, drugs en conflict... De muziek zoals hij die later heeft gemaakt (disintegration) komt veel dichter bij wat hem zelf nu voor ogen stond, en was niet slechts destructief.
Maar die evolutie is ook duidelijk te horen in the cure's muziek hoor... ik snap niet waarom daarvoor een interview nodig is of een verantwoording
En naar nog veel meer 80'er jaren muziek hopelijk.
When Rhythm, Harmony and Melody come together in a happy mix, you just Don't Stop The Feeling
Tsjah, over de zang van Smith kan je van mening verschillen... hij heeft zich zeker wel ontwikkelt, maar een rondborstige bariton is het nooit gewordenquote:Op donderdag 29 december 2005 15:12 schreef Jazoist het volgende:
[..]
Ik ben afgehaakt bij 'Pornography'. Wellicht hebben ze nog heel wat platen gemaakt waar ik niks van weet. Ik wil ook niks aan Robert Smith afdoen, behalve dat het een hele zoektocht was naar een volwassenwording. Als je me vertelt dat hij vanaf een zeker ogenblik niet meer zo weeïg zingt dan zou ik er nog best naar willen luisteren.
En naar nog veel meer 80'er jaren muziek hopelijk.
Ik heb aanvankelijk veel moeite gehad met zijn stemgeluid (heb daarom de eerste 20 jaar van mijn leven ook niets met die band te maken willen hebben), maar de muziek is té goed om daar al te lang bij te blijven stilstaan. Bovendien past zijn stemgeluid inmiddels gewoon heel erg goed bij dat geluid.
Verwacht echter geen RnB plaat van the cure, die is er (gelukkig) nooit gekomen. Wel is er veel meer toegankelijkheid, gitaarwerk, melodie en songtechnisch vernuft bijgekomen sinds de beginjaren... Twas vanaf midden jaren 80 allang geen hayday van gloom en doom meer, maar gewoon volwassen pop.
Maar als je echt een teringhekel aan zijn stem hebt zal dat ws. weinig in je oordeel veranderen.
Ik zou je anders echo and the bunnymen aanraden of the church als je soulvolle new wave wilt met betere stemmen.
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
Vorig jaar was The Cure op Rock Werchter en ik vond het helaas niet best... wel jammer, want ik had alleen maar het gevoel dat ze veel en veel beter kunnen.
I love music |Ajax forever
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
Tender prey klinkt in ieder geval erg fijn. Dank voor de tip.quote:Op donderdag 29 december 2005 14:28 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Tender prey en henry's dream dan
Wat betreft The Cure, ik heb de laatste en Disintegration. Mijn vader heeft Bloodflowers. Ik vind het heerlijke muziek en kan me totaal niet storen aan de zang. Ik vind de aparte, en zeer herkenbare, zang juist een van de sterke punten.
De 'nieuwe' verraste me wel. Wat meer gitaarwerk dan ik verwachtte. Een erg sterke cd, misschien wel de beste die ik van ze ken. De eerste ligt momenteel in deluxe editie in de cd-winkel, maar ik vind 30 euro wel erg veel.
Vows are spoken to be broken
Feelings are intense, words are trivial
Pleasures remain, so does the pain
Words are meaningless and forgettable
Feelings are intense, words are trivial
Pleasures remain, so does the pain
Words are meaningless and forgettable
Ik heb ze in augustus nog in Lokeren gezien en dat was prima in orde Alhoewel ik ze nog veeel beter heb horen spelen overigens. Live hebben ze oha. een goede reputatie...quote:Op donderdag 29 december 2005 15:44 schreef peaceman het volgende:
Vorig jaar was The Cure op Rock Werchter en ik vond het helaas niet best... wel jammer, want ik had alleen maar het gevoel dat ze veel en veel beter kunnen.
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
Ok, ik neem ze even mee. Altijd interressant wat de ware kenner weet op te diepen. Ik wist niet eens dat de Cure nog bestond, ik ben zelf min of meer in de jaren 70 blijven hangen ondertussen.quote:Op donderdag 29 december 2005 15:39 schreef kamagurka het volgende:
[..]
Tsjah, over de zang van Smith kan je van mening verschillen... hij heeft zich zeker wel ontwikkelt, maar een rondborstige bariton is het nooit geworden
Ik heb aanvankelijk veel moeite gehad met zijn stemgeluid (heb daarom de eerste 20 jaar van mijn leven ook niets met die band te maken willen hebben), maar de muziek is té goed om daar al te lang bij te blijven stilstaan. Bovendien past zijn stemgeluid inmiddels gewoon heel erg goed bij dat geluid.
Verwacht echter geen RnB plaat van the cure, die is er (gelukkig) nooit gekomen. Wel is er veel meer toegankelijkheid, gitaarwerk, melodie en songtechnisch vernuft bijgekomen sinds de beginjaren... Twas vanaf midden jaren 80 allang geen hayday van gloom en doom meer, maar gewoon volwassen pop.
Maar als je echt een teringhekel aan zijn stem hebt zal dat ws. weinig in je oordeel veranderen.
Ik zou je anders echo and the bunnymen aanraden of the church als je soulvolle new wave wilt met betere stemmen.
edit: mijn favoriete 80's band van het moment: Eastbound met Aaron Aranita ( http://cdbaby.com/cd/aranita2 ). Vraag me niet waarom, ik sta er verder niet bij stil. Maar ik schijn een zwak te hebben voor bv. Hawaiiaanse contemporary music.
[ Bericht 3% gewijzigd door Jazoist op 29-12-2005 16:52:01 ]
When Rhythm, Harmony and Melody come together in a happy mix, you just Don't Stop The Feeling
Aangezien het topic al bijna vol is. Ik vraag me al een tijdje af is, is dat nu Abi Tucker in je avatar?quote:Op donderdag 29 december 2005 22:37 schreef Soul79 het volgende:
Topic is bijna vol, het heeft geen zin meer woeste discussies te gaan voeren
Waarom de jaren 70 zo'n overschat muzikaal tijdperk is bijvoorbeeld...quote:Op donderdag 29 december 2005 22:53 schreef peaceman het volgende:
Geen deel 2?
Domheid is de geestelijk vader van arrogantie
