Waarom praat men zo denigrerend over muziek uit de jaren 80?

quote:

Op woensdag 28 december 2005 00:01 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Tsja, ik heb dat met de castraatstem van superramp (zoals bovenstaand ) of de duffe groepszang van abba. En ik vind legio artiesten die zgn. vrolijk melancholisch probeerden te klinken oneindig veel deprimerender dan de koele sound van the cure bijvoorbeeld.. voor paul simon of gerry rafferty heb ik écht prozac nodig

Maargoed, da's smaak.

Ja, dat soort sounds zie je nog wel eens voorbijkomen in de top 100 ofzo. Maar dat geld idem voor de jaren 80. Paul Simon vind ik daar niet onder vallen trouwens. Abba klinkt leuk als je het maar lang genoeg hoort, heb ik gemerkt.
De cure speelden we na op gitaar. Toen ze trendy 'cult' werden begon de inspiratie bij de bandleden wat te stokken denk ik.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 00:25 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Luister jij maar lekker naar je stampende discokrakers en ouwe funk, luister ik wel naar de overvloed van heerlijke bovenaardse popliedjes en beregoede electropop/metal/hiphop die de jaren 80 heeft voortgebracht ok?

[...]

Ik heb jou niet verteld waar ik naar luister, voorzover ik me herinner.
Leuk dat de jaren 80 bij jou passen. Dat maakt het natuurlijk een waardevolle aangelegenheid. Ik luister tegenwoordig ook alleen wat me echt interresseert.

Stevie Ray Vaughan rules!

Hier dan mijn theorie:

Het probleem van de jaren '80 is dat het merendeel van de mainstream rockliefhebbers nu eenmaal fan is van mainstream rock: wat er in de jaren '60 te horen was dus (Stones, Doors, Who, Led Zeppelin, Hendrix, Cream, Van Morrisson, dat werk). Het verschil daarvan met de jaren '80 muziek is ogenschijnlijk vrij groot - metal is voor hun altijd een brug te ver geweest, synthesizers worden geassocieerd met neppe discodeuntjes en punk/goth/hiphop e.d. staan psychologisch te ver van hen af, nog afgezien van de wat moeilijker toegankelijke stijlen.

Dus blijven ze trouw aan de 'goeie ouwe sixties', waarbij de rockmuziek van de jaren '70 meer aansluit. De voorkeur voor de vorm (klassieke gitaarrock, vaak akoestisch) gaat daarbij dan boven de inhoud. Goede voorbeelden zijn bands als de Eagles en Led Zeppelin (aan wie ik persoonlijk een kotshekel heb en die zeker in de jaren '70 niets meer hadden te zeggen). Het gevolg is dat middelmatige bands die qua geluid nog flink in de jaren '60 hangen, zoals Deep Purple, tegenwoordig niet zelden hoger worden aangeslagen dan radicalere, veel betere bands als Metallica. Door een bepaald publiek dan, dat naar Arrow Classic Rock luistert.

Dit verklaart deels ook de populariteit in de jaren '80 van iemand als Bruce Springsteen. Voor de classic rock liefhebber sloot die met zijn rechttoerechtaan hoemparock veel meer aan bij hun smaak dan de synthesizermuziek en trash metal uit die tijd.

En het gaat er natuurlijk wel om welke muziek tegenwoordig nog hoog wordt aangeslagen. De hele progrockmeuk van begin jaren '70 (Yes, Genesis, Jethro Tull, ELO, ELP, het King Crimson van die tijd), dat wordt tegenwoordig toch niet meer serieus genomen?

quote:

Op woensdag 28 december 2005 14:21 schreef Soul79 het volgende:
Hier dan mijn theorie:

Het probleem van de jaren '80 is dat het merendeel van de mainstream rockliefhebbers nu eenmaal fan is van mainstream rock: wat er in de jaren '60 te horen was dus (Stones, Doors, Who, Led Zeppelin, Hendrix, Cream, Van Morrisson, dat werk). Het verschil daarvan met de jaren '80 muziek is ogenschijnlijk vrij groot - metal is voor hun altijd een brug te ver geweest, synthesizers worden geassocieerd met neppe discodeuntjes en punk/goth/hiphop e.d. staan psychologisch te ver van hen af, nog afgezien van de wat moeilijker toegankelijke stijlen.

Dus blijven ze trouw aan de 'goeie ouwe sixties', waarbij de rockmuziek van de jaren '70 meer aansluit. De voorkeur voor de vorm (klassieke gitaarrock, vaak akoestisch) gaat daarbij dan boven de inhoud. Goede voorbeelden zijn bands als de Eagles en Led Zeppelin (aan wie ik persoonlijk een kotshekel heb en die zeker in de jaren '70 niets meer hadden te zeggen). Het gevolg is dat middelmatige bands die qua geluid nog flink in de jaren '60 hangen, zoals Deep Purple, tegenwoordig niet zelden hoger worden aangeslagen dan radicalere, veel betere bands als Metallica. Door een bepaald publiek dan, dat naar Arrow Classic Rock luistert.

Dit verklaart deels ook de populariteit in de jaren '80 van iemand als Bruce Springsteen. Voor de classic rock liefhebber sloot die met zijn rechttoerechtaan hoemparock veel meer aan bij hun smaak dan de synthesizermuziek en trash metal uit die tijd.

En het gaat er natuurlijk wel om welke muziek tegenwoordig nog hoog wordt aangeslagen. De hele progrockmeuk van begin jaren '70 (Yes, Genesis, Jethro Tull, ELO, ELP, het King Crimson van die tijd), dat wordt tegenwoordig toch niet meer serieus genomen?

Ik heb smakelijk gelachen om deze 'theorie', dank je wel

quote:

Op vrijdag 18 november 2005 23:07 schreef Murray het volgende:

[..]

Wat is er " " aan Springsteen?

Wat niet?

Ja, ik ben daar eigenlijk ook weleens benieuwd naar, ja.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 14:21 schreef Soul79 het volgende:
Hier dan mijn theorie:

Het probleem van de jaren '80 is dat het merendeel van de mainstream rockliefhebbers nu eenmaal fan is van mainstream rock: wat er in de jaren '60 te horen was dus (Stones, Doors, Who, Led Zeppelin, Hendrix, Cream, Van Morrisson, dat werk). Het verschil daarvan met de jaren '80 muziek is ogenschijnlijk vrij groot - metal is voor hun altijd een brug te ver geweest, synthesizers worden geassocieerd met neppe discodeuntjes en punk/goth/hiphop e.d. staan psychologisch te ver van hen af, nog afgezien van de wat moeilijker toegankelijke stijlen.

Dus blijven ze trouw aan de 'goeie ouwe sixties', waarbij de rockmuziek van de jaren '70 meer aansluit. De voorkeur voor de vorm (klassieke gitaarrock, vaak akoestisch) gaat daarbij dan boven de inhoud. Goede voorbeelden zijn bands als de Eagles en Led Zeppelin (aan wie ik persoonlijk een kotshekel heb en die zeker in de jaren '70 niets meer hadden te zeggen). Het gevolg is dat middelmatige bands die qua geluid nog flink in de jaren '60 hangen, zoals Deep Purple, tegenwoordig niet zelden hoger worden aangeslagen dan radicalere, veel betere bands als Metallica. Door een bepaald publiek dan, dat naar Arrow Classic Rock luistert.

Dit verklaart deels ook de populariteit in de jaren '80 van iemand als Bruce Springsteen. Voor de classic rock liefhebber sloot die met zijn rechttoerechtaan hoemparock veel meer aan bij hun smaak dan de synthesizermuziek en trash metal uit die tijd.

En het gaat er natuurlijk wel om welke muziek tegenwoordig nog hoog wordt aangeslagen. De hele progrockmeuk van begin jaren '70 (Yes, Genesis, Jethro Tull, ELO, ELP, het King Crimson van die tijd), dat wordt tegenwoordig toch niet meer serieus genomen?

Ik ben het hier totaal maar dan ook totaal mee eens

Behalve nog de zgn. zwoele "warme" sound van de discokrakers uit de 70s die gewoon lekker door opa en oma kunnen worden meegedreunt omdat het eigenlijk meebrullers voor het hele gezin zijn vanwege hun enooorme lulligheid

De jaren 80 worden eenvoudigweg niet zo goed begrepen omdat ze juist probeerden te breken met die ouderwetse vierkwartsmaat uit de rythm/blues periode en die uitgeholde riffs waar bands als deep purple of andere mastodonten uit de arrow rock generatie nog steeds mee kwamen aandragen. De zgn. "echte" rockliefhebber karakteriseert dát dan ook als een staaltje van "echte" muziek... met de typische britse sound en op punk gebaseerde energie van joy division of the clash kan deze rockliefhebber vrij weinig... tis te weinig op eeuwenoude bluesriffs gebaseerd, dus zal t wel slecht zijn

Zo word nu ook de gehele electronische revolutie van de laatste 15 jaar bejegend trouwens door diezelfde ouwe baardapen die zo cynisch deden over de jaren 80

quote:

Op woensdag 28 december 2005 14:27 schreef peaceman het volgende:

[..]

Ik heb smakelijk gelachen om deze 'theorie', dank je wel

Het is dan ook een beetje een onzin-topic

Maar er zit beslist een kern van waarheid in mijn idee dat de babyboomgeneratie de muzikale sprong naar de jaren '80 niet heeft kunnen maken en daarom maar in de jaren '70 blijft hangen, al luisterend naar Arrow Classic Rock radio en de jaren '80 afdoet als slap synthesizergeneuzel en/of takkeherrie.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 00:34 schreef Jazoist het volgende:

[..]

Ja, dat soort sounds zie je nog wel eens voorbijkomen in de top 100 ofzo. Maar dat geld idem voor de jaren 80. Paul Simon vind ik daar niet onder vallen trouwens. Abba klinkt leuk als je het maar lang genoeg hoort, heb ik gemerkt.
De cure speelden we na op gitaar. Toen ze trendy 'cult' werden begon de inspiratie bij de bandleden wat te stokken denk ik.

Volgens mij is het enige wat trendy 'cult' is geworden eerder ouwe lijken uit de progrocktijd of bejaarde dode zwarte mannen uit de whiskey/blues tijd toen het leven nog hard was, en de muziek bijgevolg natuurlijk altijd beter

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:09 schreef Soul79 het volgende:

[..]

Het is dan ook een beetje een onzin-topic

Maar er zit beslist een kern van waarheid in mijn idee dat de babyboomgeneratie de muzikale sprong naar de jaren '80 niet heeft kunnen maken en daarom maar in de jaren '70 blijft hangen, al luisterend naar Arrow Classic Rock radio en de jaren '80 afdoet als slap synthesizergeneuzel en/of takkeherrie.

Vooral die laatste opmerking blijf ik verbijsterend vinden. Hoe kom je toch aan dat idee? Of zijn de mensen die ik ken van die leeftijd wat minder muziekvreemd

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:09 schreef Soul79 het volgende:

[..]

Het is dan ook een beetje een onzin-topic

Maar er zit beslist een kern van waarheid in mijn idee dat de babyboomgeneratie de muzikale sprong naar de jaren '80 niet heeft kunnen maken en daarom maar in de jaren '70 blijft hangen, al luisterend naar Arrow Classic Rock radio en de jaren '80 afdoet als slap synthesizergeneuzel en/of takkeherrie.

Bron?

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:11 schreef peaceman het volgende:

[..]

Vooral die laatste opmerking blijf ik verbijsterend vinden. Hoe kom je toch aan dat idee? Of zijn de mensen die ik ken van die leeftijd wat minder muziekvreemd

Dat mag ik hopen voor je. De mensen van die leeftijd in mijn omgeving zijn muzikaal iig zo flexibel als een wolkenkrabber en dan heb ik het onder meer over mijn collega's van wie hier de hele dag Arrow op moet staan

Van die mensen die de Sixties als de enige echte Gouden Eeuw van de muziek zien, waarna het steeds slechter is geworden. Van die Top 100 Allertijden types, die van Queen alleen Bohemian Rhapsody, van de Police alleen Every breath you take, van The Cure alleen A forest, van de Simple Minds alleen Belfast child en van Metallica alleen Nothing else matters kennen.

Ik ben van '83 en vind heel veel uit de 80's geweldig

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:33 schreef schaap001 het volgende:

[..]

Bron?

Het bestaan én de tracklist van Arrow Classic Rock

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:33 schreef Soul79 het volgende:

[..]

Dat mag ik hopen voor je. De mensen van die leeftijd in mijn omgeving zijn muzikaal iig zo flexibel als een wolkenkrabber en dan heb ik het onder meer over mijn collega's van wie hier de hele dag Arrow op moet staan

beter Arrow dan 538 denk ik dan

quote:

Van die mensen die de Sixties als de enige echte Gouden Eeuw van de muziek zien, waarna het steeds slechter is geworden. Van die Top 100 Allertijden types, die van Queen alleen Bohemian Rhapsody, van de Police alleen Every breath you take, van The Cure alleen A forest, van de Simple Minds alleen Belfast child en van Metallica alleen Nothing else matters kennen.

Ik vind veel muziek mooi, uit de jaren 50+60+70+80+90+2000... Prachtige tijden allemaal.
Tja metallica vind ik persoonlijk niet erg als mensen dat niet kennen, maar dat is smaak. En Nothing else matters is mijn inziens samen met o.a. Clocks kandidaat voor meest overgewaardeerde nummer ooit gemaakt.
Child in time vind ik nog altijd even mooi... Mag wel toch?

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:36 schreef Soul79 het volgende:

[..]

Het bestaan én de tracklist van Arrow Classic Rock

Ja, maar goed: er bestaan toch ook zenders als Slam FM? Het zijn gewoon zenders met een duidelijke doelgroep. Dat wil voor mij verder niet zeggen dat iedereen van een bepaalde generatie bij een bepaalde muzieksoort c.q. tijdperk 'hoort'? En daarmee al het andere als walgelijk afdoet?

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:38 schreef peaceman het volgende:

Child in time vind ik nog altijd even mooi... Mag wel toch?

Nee dat mag niet!

Laat ik eerlijk zijn, dat is gewoon wel een goed nummer, evenals Hotel California van de Eagles, More than a feeling van Boston, best wel wat nummers van 10CC en Supertramp (niet die van die nicht, maar die van die andere knakker, die juist een behoorlijk cynische, zwartgallige insteek had) en nog zo wat.

Maar mensen die vinden dat die muziek - en van die typische jaren '60 krakers als House of the rising sun - ieders dagelijks brood zou moeten zijn, en bijgevolg alle na de punkperiode gemaakte muziek (behalve voorspelbare rock als Bruce Springsteen en Dire Straits ten tijde van Brothers in arms) wegzetten als nep, lawaaiig of onorigineel:

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:41 schreef schaap001 het volgende:

[..]

Ja, maar goed: er bestaan toch ook zenders als Slam FM? Het zijn gewoon zenders met een duidelijke doelgroep. Dat wil voor mij verder niet zeggen dat iedereen van een bepaalde generatie bij een bepaalde muzieksoort c.q. tijdperk 'hoort'? En daarmee al het andere als walgelijk afdoet?

Neuh, maar als we niet lekker kunnen generaliseren kunnen we elk Fok-topic wel gaan sluiten

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:53 schreef Soul79 het volgende:

[..]

Nee dat mag niet!

Laat ik eerlijk zijn, dat is gewoon wel een goed nummer, evenals Hotel California van de Eagles, More than a feeling van Boston, best wel wat nummers van 10CC en Supertramp (niet die van die nicht, maar die van die andere knakker, die juist een behoorlijk cynische, zwartgallige insteek had) en nog zo wat.

Maar mensen die vinden dat die muziek - en van die typische jaren '60 krakers als House of the rising sun - ieders dagelijks brood zou moeten zijn, en bijgevolg alle na de punkperiode gemaakte muziek (behalve voorspelbare rock als Bruce Springsteen en Dire Straits ten tijde van Brothers in arms) wegzetten als nep, lawaaiig of onorigineel:

Ja ik vind dat persoonlijk flauwekul. Iets is mooi of niet mooi en dat hangt niet af van de originaliteit van een lied. Mensen roepen gewoon te snel dat een stroming/tijdsperiode niks is om wat te kunnen zeggen of om te provoceren. Dat is blijkbaar normaal tegenwoordig.

Overigens maakte Dire Straits hun meesterwerk in 1982, volgens mijn bescheiden mening.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:56 schreef Soul79 het volgende:

[..]

Neuh, maar als we niet lekker kunnen generaliseren kunnen we elk Fok-topic wel gaan sluiten

Ja, da´s ook weer zo, ja

quote:

Op woensdag 28 december 2005 14:21 schreef Soul79 het volgende:
Hier dan mijn theorie:

Het probleem van de jaren '80 is dat het merendeel van de mainstream rockliefhebbers nu eenmaal fan is van mainstream rock: wat er in de jaren '60 te horen was dus (Stones, Doors, Who, Led Zeppelin, Hendrix, Cream, Van Morrisson, dat werk). Het verschil daarvan met de jaren '80 muziek is ogenschijnlijk vrij groot - metal is voor hun altijd een brug te ver geweest, synthesizers worden geassocieerd met neppe discodeuntjes en punk/goth/hiphop e.d. staan psychologisch te ver van hen af, nog afgezien van de wat moeilijker toegankelijke stijlen.

Stones, Doors, Who, Led, Hendrix.. dat werk is NIET uit de jaren 60.. Dat is zogeheten Glam Rock, medio jaren 70 ontstaan om meer show aan de rock 'n roll te geven. Daarnaast had je ook nog een stroming hippie-muziek. Eind jaren 70 is de Rock 'n Roll revival geweest, gevolgd door Disco (jaren 80) en later house (jaren 90), hardcore (medio 90) en het Trance nu. Daarnaast hebben we nu een lichte buiging naar Rap dankzij een slap aftreksel van Rhytm & Blues.

quote:

Dus blijven ze trouw aan de 'goeie ouwe sixties', waarbij de rockmuziek van de jaren '70 meer aansluit. De voorkeur voor de vorm (klassieke gitaarrock, vaak akoestisch) gaat daarbij dan boven de inhoud. Goede voorbeelden zijn bands als de Eagles en Led Zeppelin (aan wie ik persoonlijk een kotshekel heb en die zeker in de jaren '70 niets meer hadden te zeggen). Het gevolg is dat middelmatige bands die qua geluid nog flink in de jaren '60 hangen, zoals Deep Purple, tegenwoordig niet zelden hoger worden aangeslagen dan radicalere, veel betere bands als Metallica. Door een bepaald publiek dan, dat naar Arrow Classic Rock luistert.

Stukje muziekgeschiedenis in in ieder geval Nederland:
Voor 1950 was het op volgorde: Klassiek, Dixie en later Jazz (zwarte muziek) & Country muziek.
Begin jaren 50 zijn er een aantal oude jazz artiesten meer country & western gaan mixen in hun muziek waardoor de stroming Rock 'n Roll is ontstaan. Rock 'n Roll heeft tot begin jaren 60 zijn hoogtijden gevierd (waarbij sommige critici zeggen dat na de dood van Buddy Holly geen rock 'n roll meer is gemaakt). In de jaren 60 kreeg men de revolutie naar alternatieve rock, Beatles en Rolling Stones vallen hier onder. Aangezien de jeugd nogal experimenteel was is men indertijd met drugs gaan spelen. Daaruit kwam een hippiestroom (ook omdat jeugd zich wilde afzetten tegen de menigte). Dit is eind jaren 60, begin jaren 70 geweest. Helaas is het in de jaren 70 heel veel mis gegaan en werd het meer harddrugs wat er gebruikt werd. Mede hierdoor en doordat men meer show elementen wilde toevoegen onstonden er vele substromen in de Rock 'n Roll zoals Glam Rock en Hard Rock. Eind jaren 70 werd iedereen rustig en is men dankzij de vele musicals nog even weer Rock 'n Roll gaan leuk vinden (Grease, 1978). Kort daarop ontstond alleen een totaal nieuwe soort stroming, de Disco (Beegees) dat bekend werd door weer een film met John Travolta, Begin jaren 80 werd deze disco helaas doodgedraaid en ontstond een haat voor Disco-beat. Daarop zijn de rockers weer naar voren gekomen. Ook weer van korte duur want disco kwam terug, alleen iets meer electronisch. Jaren 80 zijn begonnen.. Deze disco is in feite al die jaren versneld gegaan van disco naar house naar trance, dance en hardcore.

quote:

Dit verklaart deels ook de populariteit in de jaren '80 van iemand als Bruce Springsteen. Voor de classic rock liefhebber sloot die met zijn rechttoerechtaan hoemparock veel meer aan bij hun smaak dan de synthesizermuziek en trash metal uit die tijd.

Lees boven. Dat kwam voornamelijk omdat mensen zich af begonnen te zetten tegen Disco. Iedereen haatte disco op een bepaald punt en ging weer Rock luisteren (let op, dat is géén rock 'n roll)

quote:

En het gaat er natuurlijk wel om welke muziek tegenwoordig nog hoog wordt aangeslagen. De hele progrockmeuk van begin jaren '70 (Yes, Genesis, Jethro Tull, ELO, ELP, het King Crimson van die tijd), dat wordt tegenwoordig toch niet meer serieus genomen?

Dankzij die mensen bestaat onze huidige muziek. Probleem is dat je weinig wordt verteld over het ontstaan van de muziek die we hedendaags kennen.
Sterker nog, het hele principe van een 4/4-maatsoort (waar 90% van de huidige muziek op is gebaseerd) komt van de Country Western/Jazz/Rock 'n Roll af.

Het wordt niet meer serieus genomen door mensen die door TMF, The Box, Radio 538 en die andere meuk zenders omdat het in feite wordt gekneed dat "luisteren naar die muziek stoer is".

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:11 schreef peaceman het volgende:

[..]

Vooral die laatste opmerking blijf ik verbijsterend vinden. Hoe kom je toch aan dat idee? Of zijn de mensen die ik ken van die leeftijd wat minder muziekvreemd

Niet iedereen hoort blijkbaar tot jouw vriendengroep... van de mensen met wie ik dagelijks omga is er niemand die nog gaat zitten voor een symphonisch quadrofonische ervaring van rick wakeman in zijn zitkuil met lavalamp, volgens mij is het merendeel van dat soort mensen de vijftig allang gepaseerd of durven ze er idd niet publiekelijk voor uit te komen

quote:

Op woensdag 28 december 2005 17:49 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Niet iedereen hoort blijkbaar tot jouw vriendengroep... van de mensen met wie ik dagelijks omga is er niemand die nog gaat zitten voor een symphonisch quadrofonische ervaring van rick wakeman in zijn zitkuil met lavalamp, volgens mij is het merendeel van dat soort mensen de vijftig allang gepaseerd of durven ze er idd niet publiekelijk voor uit te komen

Waarom zou je niet publiekelijk durven uitkomen voor de muziek waarvan je houdt
_{(Buiten de uit de hand gelopen vergelijking die je trekt natuurlijk)}

jaren 70/80 muziek is helemaal geweldig juist !

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:41 schreef schaap001 het volgende:

[..]

Ja, maar goed: er bestaan toch ook zenders als Slam FM? Het zijn gewoon zenders met een duidelijke doelgroep. Dat wil voor mij verder niet zeggen dat iedereen van een bepaalde generatie bij een bepaalde muzieksoort c.q. tijdperk 'hoort'? En daarmee al het andere als walgelijk afdoet?

Het is gewoon duidelijk dat met sommige door de grauwe massa bepaalde dingen als jaarlijsten, playlists van sommige radiostations er een duidelijk eenduidige smaak naar boven komt drijven die erg neigt naar de traditionele rockpatronen en simpele sentimenten. Blijkbaar past de (betere) muziek uit de jaren 80 daar wat minder in.

Mensen zoeken herkenbaarheid, niet altijd kwaliteit

quote:

Op woensdag 28 december 2005 17:54 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Het is gewoon duidelijk dat met sommige door de grauwe massa bepaalde dingen als jaarlijsten, playlists van sommige radiostations er een duidelijk eenduidige smaak naar boven komt drijven die erg neigt naar de traditionele rockpatronen en simpele sentimenten. Blijkbaar past de (betere) muziek uit de jaren 80 daar wat minder in.

Mensen zoeken herkenbaarheid, niet altijd kwaliteit

Nou bij radio 3 stonden in de top 80 van je de jaren 80 toch wel liedjes als: Psycho Killer, Love will tear us apart, Big mouth strikes again.... enzo.... dus misschien ligt het aan de radiozender...

quote:

Op woensdag 28 december 2005 17:51 schreef peaceman het volgende:

[..]

Waarom zou je niet publiekelijk durven uitkomen voor de muziek waarvan je houdt
_{(Buiten de uit de hand gelopen vergelijking die je trekt natuurlijk)}

Ik denk niet dat je veel vrienden zult maken als je op een kerstdineetje een plaat van jethro tull of king crimson door de kamer laat schallen... maar ik doe maar een gok hoor
The cure wordt idd ook lang niet door iedereen gewaardeerd. Sowieso heeft de gemiddelde luisteraar maar een héél beperkt scala dingen waar hij/zij zich blijkbaar bij thuisvoelt. Maar daar ging de vergelijking van Soul79 dus juist zo treffend over

quote:

Op woensdag 28 december 2005 17:58 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Ik denk niet dat je veel vrienden zult maken als je op een kerstdineetje een plaat van jethro tull of king crimson door de kamer laat schallen... maar ik doe maar een gok hoor
The cure wordt idd ook lang niet door iedereen gewaardeerd. Sowieso heeft de gemiddelde luisteraar maar een héél beperkt scala dingen waar hij/zij zich blijkbaar bij thuisvoelt. Maar daar ging de vergelijking van Soul79 dus juist zo treffend over

King Krimson kan je best opzetten, vind ik...

quote:

Op woensdag 28 december 2005 17:56 schreef peaceman het volgende:

[..]

Nou bij radio 3 stonden in de top 80 van je de jaren 80 toch wel liedjes als: Psycho Killer, Love will tear us apart, Big mouth strikes again.... enzo.... dus misschien ligt het aan de radiozender...

Ik zie bij popquiz a gogo alleen maar schreeuwende negerinnen met relight my fire of tavares...

en je hebt het over een top 80 van de jaren 80, tsjahh

quote:

Op woensdag 28 december 2005 18:00 schreef peaceman het volgende:

[..]

King Krimson kan je best opzetten, vind ik...

De vraag om minder kattengejank zal snel de overhand krijgen denk ik

Maar als muzikale omnivoor kun jij misschien ook nog wel atonische klanken zoals einsturzende neubauten verdragen, of foetus (om de veelzijdigheid van de jaren 80 maar weer eens te benadrukken)?

quote:

Op woensdag 28 december 2005 18:00 schreef peaceman het volgende:

[..]

King Krimson kan je best opzetten, vind ik...

King Crimson is een voorbeeld van een goede band die zich in de symfogekte van de jaren '70 heeft laten meesleuren, met de aantekening dat ze die deels zelf hebben veroorzaakt en een en ander ook in de werkwijze van Fripp besloten lag. Hoe dan ook, hun debuut In the court of the Crimson King uit '69 was inspirerend en vernieuwend, maar in de jaren erna verzandde het in doelloze onzin (Lizard, Islands, Larks' Tongues in Aspich, uitzondering Red), om zich pas in 1981 met Discipline weer op te richten.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 18:01 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Ik zie bij popquiz a gogo alleen maar schreeuwende negerinnen met relight my fire of tavares...

en je hebt het over een top 80 van de jaren 80, tsjahh

Ik wilde maar aangeven dat er toch meer mensen zijn die de goede muziek uit die tijd weten te waarderen

quote:

Op woensdag 28 december 2005 17:49 schreef kamagurka het volgende:

[..]

een symphonisch quadrofonische ervaring van rick wakeman in zijn zitkuil met lavalamp

Wat weet je het toch altijd subliem te verwoorden

Het geheim van Yes is dat de luisteraar naar Wakeman of Howe snakt als Anderson aan het ratelen is, naar Anderson of Wakeman als Howe aan het friemelen is en naar Howe of Anderson als Wakeman aan het pielen is. Zo sleep je je door die half uur durende stukken heen.

En ja ik weet wel dat er in elk tijdvak slechte muziek gemaakt is, ook in de jaren '80. Maar toen duurden die nummers iig wat korter en waren er wat mij betreft meer alternatieven.

Jaren 80 en 90 muziek

Depeche Mode, Tears for Fears, Frank Boeijen, The Cure, Duran Duran, Kate Bush, prima muziek hoor. Mij hoor je niet klagen over de 80's. Sterker nog, toen hadden ze nog van die lekkere vette snares. TAK.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:58 schreef WHiZZi het volgende:

[..]

Stones, Doors, Who, Led, Hendrix.. dat werk is NIET uit de jaren 60.. Dat is zogeheten Glam Rock, medio jaren 70 ontstaan om meer show aan de rock 'n roll te geven. Daarnaast had je ook nog een stroming hippie-muziek. Eind jaren 70 is de Rock 'n Roll revival geweest, gevolgd door Disco (jaren 80) en later house (jaren 90), hardcore (medio 90) en het Trance nu. Daarnaast hebben we nu een lichte buiging naar Rap dankzij een slap aftreksel van Rhytm & Blues.
[..]

Wat een fucking onzin. Morrison stierf in 71, Hendrix in 70. The Who's en Stones' beste werk is uit de sixties (My Generation en alle gave Stones platen). Hoe kan je dat 70er jaren noemen?

Je hebt er niet veel van begrepen volgens mij. Doors, Hendrix, The Who Glam? Ga nu even heel snel een popencyclopedie lezen ofzo.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:58 schreef peaceman het volgende:

[..]

Overigens maakte Dire Straits hun meesterwerk in 1982, volgens mijn bescheiden mening.

Als kant 2 van hetzelfde niveau was geweest als kant 1, dan wel. Nu prefereer ik hun debuut.

Maar ik wil ook niet zeiken op Dire Straits want ik vind ze best te pruimen. Alleen werden ze volgens mij vooral zo populair omdat ze een toegankelijk alternatief boden voor mainstream rockfans die het bij gitaarrock wilden houden maar voor wie de trash metal te hard ging. Op zich niks mis mee, maar het steunt wel mijn theorie dat het met name babyboomers zijn die de jaren '80 minder waarderen omdat de belangrijke muziek uit die tijd teveel afstaat van hun eigen sixties/seventies hoofdmoot. Dan hadden ze liever een ouderwetse rocker als Springsteen of een echte gitaarsolist als Knopfler.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 17:58 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Ik denk niet dat je veel vrienden zult maken als je op een kerstdineetje een plaat van jethro tull of king crimson door de kamer laat schallen...

Jethro Tull heeft toevallig een erg fijne kerstcd gemaakt. Die hier dan ook gedraaid werd tijdens het kerstdiner. En daarna gekopieerd moest worden voor de gasten, die 'm toch wel erg leuk vonden.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:58 schreef WHiZZi het volgende:

Stones, Doors, Who, Led, Hendrix.. dat werk is NIET uit de jaren 60.. Dat is zogeheten Glam Rock, medio jaren 70 ontstaan om meer show aan de rock 'n roll te geven. Daarnaast had je ook nog een stroming hippie-muziek. Eind jaren 70 is de Rock 'n Roll revival geweest, gevolgd door Disco (jaren 80) en later house (jaren 90), hardcore (medio 90) en het Trance nu. Daarnaast hebben we nu een lichte buiging naar Rap dankzij een slap aftreksel van Rhytm & Blues.

Dat van de Stones als Glamrockers volg ik ook niet helemaal....... En ook niet de lijn van rock 'n roll naar disco, dat stond toch vrij ver van elkaar of heb je het nu over de populairste muziekstroming van een bepaald tijdvak ofzo?

Ontopic: de grootste schandvlek op de jaren '80 vormen toch wel de zogeheten 'hairbands' als Bon Jovi en Motley Crue. Inhoudsloos gebrul

quote:

Op woensdag 28 december 2005 18:07 schreef kamagurka het volgende:

[..]

De vraag om minder kattengejank zal snel de overhand krijgen denk ik

Maar als muzikale omnivoor kun jij misschien ook nog wel atonische klanken zoals einsturzende neubauten verdragen, of foetus (om de veelzijdigheid van de jaren 80 maar weer eens te benadrukken)?

Als je basishouding neigt naar minimalistische, donkere muziek, dan is de neue Deutsche Welle en post punk natuurlijk ideaal, tig andere groepen (Au pairs herriner ik me, Wolfgang press, X mal Deutschland, Abwärts, Nick Cave, Theatre of hate; uit Nederland The Dutch, de Ex). Die stroming ontstond begin jaren 80 en duurt tot op de dag van vandaag voort (wellicht heeft Gothic er iets mee van doen). Dat is maar een stroming en zegt niks over de jaren 80 als zodanig. Er zijn ook platen uit de jaren 70 op het gebied van industriële muziek bv (dat viel toen voornamelijk onder productiemuziek en muzikale (soundtrack) achtergrondmuziek). Het eenvoudig een uitvloeisel van de punk-stroming (die door een meer aristiek verantwoord publiek werd omgevormd met medeneming van invloeden uit allerlei stijlen), bv. de Pogues, Nick Cave en screamin' foetus zijn meer post-punk in de zin dat het ging om het rauwe. Dus de jaren 80 valt nog best redelijk in op te splitsen en in muzikale begrippen te omschrijven, net als andere tijdperken, wil ik maar zeggen.
Als je heel algemene uitspraken wilt doen over de jaren 80, dan moet je ook andere stromingen erbij betrekken dan datgene dat je het beste kent.
Wat betreft symfonische mainstream rock vind ik die gedachte over de babyboomers wel aannemelijk trouwens. Ik heb er nooit achter kunnen komen wat mensen in Bruce Springsteen of Mark Knopfler aantrekt, maar het heeft wel iets erg behoudends.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 19:07 schreef Soul79 het volgende:

[..]

Als kant 2 van hetzelfde niveau was geweest als kant 1, dan wel. Nu prefereer ik hun debuut.

Maar ik wil ook niet zeiken op Dire Straits want ik vind ze best te pruimen. Alleen werden ze volgens mij vooral zo populair omdat ze een toegankelijk alternatief boden voor mainstream rockfans die het bij gitaarrock wilden houden maar voor wie de trash metal te hard ging. Op zich niks mis mee, maar het steunt wel mijn theorie dat het met name babyboomers zijn die de jaren '80 minder waarderen omdat de belangrijke muziek uit die tijd teveel afstaat van hun eigen sixties/seventies hoofdmoot. Dan hadden ze liever een ouderwetse rocker als Springsteen of een echte gitaarsolist als Knopfler.

Naar mijn bescheiden mening is alleen industrial disease een zwakke broeder op Love over gold. En niet eens omdat het zo'n slecht nummer is, maar meer omdat het niet bij de andere 4 past.
En het debuur is idd ook een erg goede plaat.

Toch wordt Knopfler best wel ondergewaardeerd als gitarist....

Dire Straits werd idd mainstream, maar ik geloof nooit dat bands bewust kiezen/kozen om mainstream te worden. Dat liep gewoon zo...

quote:

Op woensdag 28 december 2005 15:58 schreef WHiZZi het volgende:

[..]

Stones, Doors, Who, Led, Hendrix.. dat werk is NIET uit de jaren 60.. Dat is zogeheten Glam Rock, medio jaren 70 ontstaan om meer show aan de rock 'n roll te geven. Daarnaast had je ook nog een stroming hippie-muziek. Eind jaren 70 is de Rock 'n Roll revival geweest, gevolgd door Disco (jaren 80) en later house (jaren 90), hardcore (medio 90) en het Trance nu. Daarnaast hebben we nu een lichte buiging naar Rap dankzij een slap aftreksel van Rhytm & Blues.
[..]

Dit is toch geen glam rock, maar hippie muziek. Ik weet niet precies meer wie er op het woodstock festival stonden ('69?), maar toch wel het meerendeel vermoed ik. De Rock en Roll revival van eind jaren 70 staat mij niet meer zo bij (ik heb alle uitzendingen van toppop en tros top 50 tussen 1976 en 1982 gezien), maar er waren wel enige vage artiesten zoals shakin' stevens, Alvin Stardust, enz.
Disco ontstond rond 1974 (was toen erg originele en vernieuwende muziek) en werd populair omstreeks 1977 door Saturday night fever, door Diana ross, door het filmthema van 'Star wars'(1977), enzovoort. Het werd toen gedomineerd door commerciële acts. Toen de belangstelling weg was, bleef er vernieuwende 'dance'-muziek gemaakt worden, maar op de achtergrond. rond 1980 was er de 'rap' en elektro scene, dat bedoel jij met disco ('Rocksteady crew', dat soort 'gein').

quote:

Stukje muziekgeschiedenis in in ieder geval Nederland:
Voor 1950 was het op volgorde: Klassiek, Dixie en later Jazz (zwarte muziek) & Country muziek.
Begin jaren 50 zijn er een aantal oude jazz artiesten meer country & western gaan mixen in hun muziek waardoor de stroming Rock 'n Roll is ontstaan. Rock 'n Roll heeft tot begin jaren 60 zijn hoogtijden gevierd (waarbij sommige critici zeggen dat na de dood van Buddy Holly geen rock 'n roll meer is gemaakt). In de jaren 60 kreeg men de revolutie naar alternatieve rock, Beatles en Rolling Stones vallen hier onder. Aangezien de jeugd nogal experimenteel was is men indertijd met drugs gaan spelen. Daaruit kwam een hippiestroom (ook omdat jeugd zich wilde afzetten tegen de menigte). Dit is eind jaren 60, begin jaren 70 geweest. Helaas is het in de jaren 70 heel veel mis gegaan en werd het meer harddrugs wat er gebruikt werd. Mede hierdoor en doordat men meer show elementen wilde toevoegen onstonden er vele substromen in de Rock 'n Roll zoals Glam Rock en Hard Rock. Eind jaren 70 werd iedereen rustig en is men dankzij de vele musicals nog even weer Rock 'n Roll gaan leuk vinden (Grease, 1978).

hard drugs werd gebruikt begin en midden jaren 70 als een 'geestverruimend middel'. Eind jaren 70 waren de negatieve effecten meer bekend en werd het niet meer openlijk aantrekkelijk gevonden. Neemt niet weg dat de drugs er sindsdien nog steeds zijn. Hard rock heeft er niet zozeer mee te maken, er zijn heel veel hardrock stijlen (psychedelish, folk-achtig, bluesachtig, symfonisch). Glam rock is dacht ik een Engels fenomeen, en was bedoeld om de shows aantrekkelijker te maken. Het tekent meer de teloorgang van het uitdragen van idealen, de vorm werd belangrijk. Dat ging wsl. ook gepaard met druggebruik, maar hoe dat precies zit ?

quote:

[..]

Lees boven. Dat kwam voornamelijk omdat mensen zich af begonnen te zetten tegen Disco. Iedereen haatte disco op een bepaald punt en ging weer Rock luisteren (let op, dat is géén rock 'n roll)
[..]

Er werd ook afgegeven op de glamrock, en op disco natuurlijk. Maar niet door wie zich niet voor vernieuwing in de muziek interresseerde. Pas na de jaren 80 begonnen mensen gemiddeld genomen een muziekstijl te ontwikkelen denk ik. In de jaren 80 had je zo ongeveer alleen maar alternatief en hitparade. Daarna begonnen ook mensen die zich niet speciaal voor muziek interresseerden de moeite te nemen om zelf te bepalen wat ze uit de muziek (vanaf de jaren 60 tot dan) het leukst vinden. Dus het beeld van 'in de jaren 70 liep iedereen achter dezelfde discodreun aan' kan in het algemeen goed kloppen. De term 'underground' was toen nog echt voorbehouden aan muziek voor 'those who live the life'. In de jaren 80 was er meer keuze voor de gemiddelde muziekliefhebber, en daarna nog weer meer.
Ook omdat, denk ik o.a. door de punkstroming en het idee van zelf produceren, de alternatieve muziekindustrie commercieel veel sterker stond (met dank aan John Peel e.a. ?). Het kwam veelvuldig op de radio op speciale onafhankelijke radiostations, bijvoorbeeld. Terwijl in de jaren 70 de undergroundmuziek in oplage van enkele honderden/duizenden werd gedrukt en bijna uitsluitend in besloten clubs, ging het in de jaren 80 om tienduizenden en meer. Het publiek haakte er meer op in omdat alternatieve muziek beter gepromoot werd.
Dat zegt niks over de kwaliteit van de muziek op zich.
En de scheidslijn met de 'shit' van de hitparade bleef. Maar het aandeel van de alternatieve muziekscene was veel groter dan voorheen. Daaruit bleek dat de hitparade niet de 'echte' muziek was, waar het individu naar zocht. Dus werd het ('de jaren 80') toen al afgekraakt (meer dan ervoor wellicht)

genoeg voor vandaag.

quote:

Op woensdag 28 december 2005 19:58 schreef peaceman het volgende:

[..]

Naar mijn bescheiden mening is alleen industrial disease een zwakke broeder op Love over gold. En niet eens omdat het zo'n slecht nummer is, maar meer omdat het niet bij de andere 4 past.
En het debuur is idd ook een erg goede plaat.

Toch wordt Knopfler best wel ondergewaardeerd als gitarist....

Dire Straits werd idd mainstream, maar ik geloof nooit dat bands bewust kiezen/kozen om mainstream te worden. Dat liep gewoon zo...

Dire straits staat toch wel als een van de meest duffe en ingekakte bands ooit, doen het vast goed in de top2000000 allertijden
Vooral die optredens op mtv met zweetband en ouwe mannen hebben ze niet echt veel goed gedaan qua image (vooral in de jaren 80). Maar dat geldt natuurlijk niet voor opoe bakema (ofwel de babyboomer), die het allemaal weer prima vond, zijn ouwe vertrouwde soundje

En als Knopler ondergewaardeerd is ken ik er nog wel enkelen...

quote:

Op woensdag 28 december 2005 21:05 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Dire straits staat toch wel als een van de meest duffe en ingekakte bands ooit, doen het vast goed in de top2000000 allertijden
Vooral die optredens op mtv met zweetband en ouwe mannen hebben ze niet echt veel goed gedaan qua image (vooral in de jaren 80). Maar dat geldt natuurlijk niet voor opoe bakema (ofwel de babyboomer), die het allemaal weer prima vond, zijn ouwe vertrouwde soundje

En als Knopler ondergewaardeerd is ken ik er nog wel enkelen...

Ik bedoel alleem maar te zeggen dat het opvallend is dat je Dire Straits niet meer mooi schijnt te mogen vinden, terwijl ze prachtige nummers gemaakt waren. Dat het volgens jou een van de meest duffen en ingekakte bands ooit gezien wordt, zal mij werkelijk een zorg zijn. Het is precies zoals ik zei: Dire Straits is mainstream geworden omdat 'men' het mooi vond en dat mag blijkbaar niet. Maar een band wordt niet bewust mainstream.

Knopfler is idd ondergewaardeerd en ik had uiteraard niet anders verwacht dat jij het daar bij uitstek niet eens zou zijn. Dat is ook je goed recht. Dat er zat anderen te noemen zijn is natuurlijk waar, maar wel een dooddoener als argument vind ik.

Je geeft wel eens het idee dat alleen jouw muzieksmaak de juiste is. Dat is wel eens irritant.... maar ook ik heb weer het recht om dat te vinden....

quote:

Op woensdag 28 december 2005 19:34 schreef Jazoist het volgende:

Als je heel algemene uitspraken wilt doen over de jaren 80, dan moet je ook andere stromingen erbij betrekken dan datgene dat je het beste kent.

Dat is ook precies wat ik de meeste mensen in dit soort topics verwijt! Ook als het over subgenre-bashing gaat trouwens... mensen zijn er altijd als de kippen bij iets te veroordelen op die anderhalve noot die ze ervan hebben opgevangen of op die ene artiest die ze toevallig ns ergens hebben zien voorbijkomen.

Ik ken toevallig van vele tijdsvakken allerlei stromingen, van de jaren 80 misschien wel het best. Maar van de jaren 90 - nu kan ik de meeste stromingen ook behoorlijk goed plaatsen en heb ik er wel wat van.
De enige tijdvakken die me qua popmuziek dus steeds maar matig bevallen zijn de jaren 70 en de jaren 50 (maar ik heb niet erg veel met rock and roll of blues/jazz). Als je meer into zwarte muziek bent of traditionele rock zal dat anders liggen ja..

hmm iemand zei faith no more die vind ik toch echt beter in de jaren 90

quote:

Op woensdag 28 december 2005 21:16 schreef peaceman het volgende:

[..]

Ik bedoel alleem maar te zeggen dat het opvallend is dat je Dire Straits niet meer mooi schijnt te mogen vinden, terwijl ze prachtige nummers gemaakt waren. Dat het volgens jou een van de meest duffen en ingekakte bands ooit gezien wordt, zal mij werkelijk een zorg zijn. Het is precies zoals ik zei: Dire Straits is mainstream geworden omdat 'men' het mooi vond en dat mag blijkbaar niet. Maar een band wordt niet bewust mainstream.

Knopfler is idd ondergewaardeerd en ik had uiteraard niet anders verwacht dat jij het daar bij uitstek niet eens zou zijn. Dat is ook je goed recht. Dat er zat anderen te noemen zijn is natuurlijk waar, maar wel een dooddoener als argument vind ik.

Je geeft wel eens het idee dat alleen jouw muzieksmaak de juiste is. Dat is wel eens irritant.... maar ook ik heb weer het recht om dat te vinden....

Ik vind dat ik een erg goede muzieksmaak heb ja. Ik ben me er in ieder geval bewust van en volg niet hersenloos alles wat iedereen maar keer op keer opdreunt als zijnde de enige goede muziek

Ik geef enkel argumenten waarom alles wat een ouwe rocker als waarheid aanneemt misschien in andermans ogen (mijn ogen dus)gewoon niet waar is, en dat dat de geijkte namen soms niet altijd zaligmakend zijn of gelijk aan god zelf, wat er ook door critici en andere oude mannen wordt beweerd
In die zin geef ik gewoon weer dat een tijdvak zoals de jaren 80 bestaat uit de meest prachtige muziek, dat er slecht is geluisterd naar die muziek en dat er onterecht schamper over wordt gedaan, zoals dit topic in het begin al aangaf..

Verder leg ik niemand iets op, tenzij iemand zich teveel aantrekt van wat ik zeg natuurlijk

quote:

Op woensdag 28 december 2005 21:36 schreef kamagurka het volgende:

[..]

Ik vind dat ik een erg goede muzieksmaak heb ja. Ik ben me er in ieder geval bewust van en volg niet hersenloos alles wat iedereen maar keer op keer opdreunt als zijnde de enige goede muziek

Ik geef enkel argumenten waarom alles wat een ouwe rocker als waarheid aanneemt misschien in andermans ogen (mijn ogen dus)gewoon niet waar is, en dat dat de geijkte namen soms niet altijd zaligmakend zijn of gelijk aan god zelf, wat er ook door critici en andere oude mannen wordt beweerd
In die zin geef ik gewoon weer dat een tijdvak zoals de jaren 80 bestaat uit de meest prachtige muziek, dat er slecht is geluisterd naar die muziek en dat er onterecht schamper over wordt gedaan, zoals dit topic in het begin al aangaf..

Verder leg ik niemand iets op, tenzij iemand zich teveel aantrekt van wat ik zeg natuurlijk

Toch is het gek dat ik geen oude rocker ken die voldoet aan het door jou geschetste profiel , waarmee ik overigens niet ontken dat ze bestaan.

'Echte' muziekliefhebbers groeien over het algemeen wel mee..... alleen zijn die wel wat kritischer denk ik... onder het mom van: vroeger was alles mooier...
_{(wij gaan dat zelf misschien ook wel doen )}