R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Precies!quote:Aha, fijn om te horen. Zoals je vriend er mee dealt, dát is waar het om gaat.
My thoughts exactly Krijg er ook een bittere nasmaak vanquote:Ik denk aan de hand van je eerdere verhalen dat je ex dit niet om gezonde redenen bekokstooft.
Krijg er ook een bittere nasmaak vanJa dat klopt wel en het is een wijze les. Niet meer exlief op sleeptouw nemen ten koste van mezelf.quote:Kijk uit dat je het dus niet gaat invullen.. je doet jezelf meer pijn met de gedachte dan de werkelijkheid waar is..
Ik oogst in dit geval niet wat ik zaai en dus zijn de zaadjes niet goed.
Bedankt voor t vele leeswerk weer Woesssj!
Cheers, op ons!
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
Santé!
Het is moeilijk, ik weet.. ik kom op het moment ook niet goed bij mijn eigen gevoel. Waarschijnlijk omdat er door mijn werkelijke gevoel heen ook nog heel erg veel liefde verstrengeld zit en die gevoelens zijn gewoon ook verdomde werkelijk. Wetende dat hij ook verschrikkelijk van mij houdt en écht écht met mij doorwil.
Soms vraag ik me af: wanneer stopt liefde?
Het is moeilijk, ik weet.. ik kom op het moment ook niet goed bij mijn eigen gevoel. Waarschijnlijk omdat er door mijn werkelijke gevoel heen ook nog heel erg veel liefde verstrengeld zit en die gevoelens zijn gewoon ook verdomde werkelijk. Wetende dat hij ook verschrikkelijk van mij houdt en écht écht met mij doorwil.
Soms vraag ik me af: wanneer stopt liefde?
makkelijk: in mijn geval... na 5 maanden nog steeds niet :S
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Maar jij kiest dus voor een relatie of niks.quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 14:18 schreef VaLkyRie het volgende:
Tja, ik heb aangegeven dat ik het niet trek om 'maatjes' te blijven terwijl ze zich focust op andere jongens, helemaal als het vrienden van me zijn.
Iemand zei het al eerder ergens: Ik ben geen steunpilaar waarbij je kan lachen en huilen en jezelf zijn, ondertussen zoekend naar de spanning van iets nieuws. Want als ze dat vindt dan is onze 'vriendschap' natuurlijk meteen achterhaalt en is kees/piet/klaasje het nieuwe maatje.
Er iets tussenin gaat niet?
Ik weet het! Mijn nickname is blij. Het is een puberale ode van een aantal jaren geleden aan Chris Pontius van Jackass. Helaas is deze vergissing niet meer te herstellen.
Hij wil dus wel verder en jij niet?
Okee, dat wist ik eigenlijk niet, heb volgens mij nooit je hele verhaal ergens gelezen.
tja, wanneer stopt liefde.. Ik denk in veel gevallen door afstand, uit elkaar groeien. Pas dan krijg je perspectief over wat voor een soort liefde je voelt en waar deze op gebaseerd is. Dan kan je ratio en emotie beter scheiden en plaatsen in het grote web in je hoofd.
Als er echt al sprake is van afstand over een lange tijd en je voelt nog steeds zoveel liefde dan is het wel erg lastig om daar conclusies uit te trekken. Zie je hem als je beste vriend? Of toch als je geliefde?
Hoe wil je dat hij in je leven staat?
Okee, dat wist ik eigenlijk niet, heb volgens mij nooit je hele verhaal ergens gelezen.
tja, wanneer stopt liefde.. Ik denk in veel gevallen door afstand, uit elkaar groeien. Pas dan krijg je perspectief over wat voor een soort liefde je voelt en waar deze op gebaseerd is. Dan kan je ratio en emotie beter scheiden en plaatsen in het grote web in je hoofd.
Als er echt al sprake is van afstand over een lange tijd en je voelt nog steeds zoveel liefde dan is het wel erg lastig om daar conclusies uit te trekken. Zie je hem als je beste vriend? Of toch als je geliefde?
Hoe wil je dat hij in je leven staat?
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
Denk dat liefde moeilijk te stoppen is.quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 15:02 schreef Woessssj het volgende:
Santé!
Het is moeilijk, ik weet.. ik kom op het moment ook niet goed bij mijn eigen gevoel. Waarschijnlijk omdat er door mijn werkelijke gevoel heen ook nog heel erg veel liefde verstrengeld zit en die gevoelens zijn gewoon ook verdomde werkelijk. Wetende dat hij ook verschrikkelijk van mij houdt en écht écht met mij doorwil.
Soms vraag ik me af: wanneer stopt liefde?
Het wordt wel minder, maar ik denk dat er in veel gevallen altijd een klein beetje liefde zal zijn.
Ik weet het! Mijn nickname is blij. Het is een puberale ode van een aantal jaren geleden aan Chris Pontius van Jackass. Helaas is deze vergissing niet meer te herstellen.
quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 15:09 schreef VaLkyRie het volgende:
Hij wil dus wel verder en jij niet?
Okee, dat wist ik eigenlijk niet, heb volgens mij nooit je hele verhaal ergens gelezen.
tja, wanneer stopt liefde.. Ik denk in veel gevallen door afstand, uit elkaar groeien. Pas dan krijg je perspectief over wat voor een soort liefde je voelt en waar deze op gebaseerd is. Dan kan je ratio en emotie beter scheiden en plaatsen in het grote web in je hoofd.
Als er echt al sprake is van afstand over een lange tijd en je voelt nog steeds zoveel liefde dan is het wel erg lastig om daar conclusies uit te trekken. Zie je hem als je beste vriend? Of toch als je geliefde?
Hoe wil je dat hij in je leven staat?
Ik heb hier ook nooit mijn verhaal verteld. Flarden hoogstens..
De situatie is bij mij ook zo intens gecompliceerd.. Voor mij is het hier niet loslaten van een ex, maar loslaten van ellende. Het is mijn ex nog niet.
In mijn ogen is het mijn geliefde. En ik de zijne. We komen alleen niet 'tot elkaar'.
Ik kan mijn gevoel voor hem heel goed scheiden van de 'ellende'. Dat houdt het zuiver, en weet ik waar ik voor vecht. Soms wilde ik dus daarom juist dat het gewoon stopte, en wilde ik gewoon dat ik de kracht simpelweg niet meer had.
Tja, dat is de vraag die zij mij ook steeds voorlegt.quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 15:08 schreef partyyboyy het volgende:
[..]
Maar jij kiest dus voor een relatie of niks.
Er iets tussenin gaat niet?
Maar zoals ik het zie leven we nu al een tijdje er tussenin. En dat werkt voor mij gewoon niet. Niet als ik niet zeker ben over wat ik moet verwachten uit zo'n 'vriendschap'. En ik vind dat vriendschap gebaseerd is op respect en vertrouwen. Als ik met haar vrienden blijf, verwacht ik dat ze zelf aan mij vertelt dat ze gevoelens heeft voor een vriend van mij. En dat moet ik dan niet via via te horen krijgen. Gewoon het idee erachter weet je wel. Met mij afspreken om iets te gaan doen (ze weet dat ik dan ja zeg omdat ik veel voor dr over heb en ze zich anders ook maar verveelt) en vervolgens wel doodleuk dezelfde avond nog sms'en naar vriend in kwestie wat ie dit weekend gaat doen.
Dan ben je geen vriend, maar een opvulling en daar pas ik voor want ik heb het idee dat ik dat al veel te lang ben. En opvulling ben ik totdat iemand anders mijn rol over kan nemen.
Ze moet eerst maar inzien wat vriendschap nou echt inhoudt en zich daarna gedragen.
Daarbij is het oneerlijk tegenover mezelf om 'vrienden' te blijven terwijl ik nog lang niet klaar ben om op alleen die basis elkaar te zien/spreken.
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
Inderdaad, het is moeilijk en gecompliceerd.quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 15:31 schreef VaLkyRie het volgende:
[..]
Tja, dat is de vraag die zij mij ook steeds voorlegt.
Maar zoals ik het zie leven we nu al een tijdje er tussenin. En dat werkt voor mij gewoon niet. Niet als ik niet zeker ben over wat ik moet verwachten uit zo'n 'vriendschap'. En ik vind dat vriendschap gebaseerd is op respect en vertrouwen. Als ik met haar vrienden blijf, verwacht ik dat ze zelf aan mij vertelt dat ze gevoelens heeft voor een vriend van mij. En dat moet ik dan niet via via te horen krijgen. Gewoon het idee erachter weet je wel. Met mij afspreken om iets te gaan doen (ze weet dat ik dan ja zeg omdat ik veel voor dr over heb en ze zich anders ook maar verveelt) en vervolgens wel doodleuk dezelfde avond nog sms'en naar vriend in kwestie wat ie dit weekend gaat doen.
Dan ben je geen vriend, maar een opvulling en daar pas ik voor want ik heb het idee dat ik dat al veel te lang ben. En opvulling ben ik totdat iemand anders mijn rol over kan nemen.
Ze moet eerst maar inzien wat vriendschap nou echt inhoudt en zich daarna gedragen.
Daarbij is het oneerlijk tegenover mezelf om 'vrienden' te blijven terwijl ik nog lang niet klaar ben om op alleen die basis elkaar te zien/spreken.
Ik weet ook niet of ik nu een vriendschap wil of gewoon niks.
Het is wel leuk een vriendschap, maar als ze straks weer iemand heeft, zoals jij zegt, dan hoor je er waarschijnlijk niet veel meer van.
Ik weet het! Mijn nickname is blij. Het is een puberale ode van een aantal jaren geleden aan Chris Pontius van Jackass. Helaas is deze vergissing niet meer te herstellen.
Hmm, dus staat de ellende toch tussen jullie in concludeer ik maar even. Het is moeilijk om hier iets zinnigs over te vertellen als ik geen idee heb waar op gedoelt wordt met ellende.quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 15:28 schreef Woessssj het volgende:
[..]
Ik heb hier ook nooit mijn verhaal verteld. Flarden hoogstens..
De situatie is bij mij ook zo intens gecompliceerd.. Voor mij is het hier niet loslaten van een ex, maar loslaten van ellende. Het is mijn ex nog niet.
In mijn ogen is het mijn geliefde. En ik de zijne. We komen alleen niet 'tot elkaar'.
Ik kan mijn gevoel voor hem heel goed scheiden van de 'ellende'. Dat houdt het zuiver, en weet ik waar ik voor vecht. Soms wilde ik dus daarom juist dat het gewoon stopte, en wilde ik gewoon dat ik de kracht simpelweg niet meer had.
Ik zou geneigd zijn te zeggen: praten, afstand nemen, reflecteren. Duidelijk maken wat voor jou de ellende is, hem laten duidelijk maken hoe hij dat ziet.... even wat afstand nemen om het perspectief te krijgen en daarna weer praten. Hopelijk hebben jullie beide dan ff genoeg zicht op de situatie om de lol weer boven de ellende te plaatsen.
Let wel, het is makkelijker afstand nemen en praten als je er beide nog voor wil vechten. Dat weet je dat jeje beide inzet voor de relatie.
Tja, mocht je nog es verder willen praten moet je me maar ff adden op msn als je dat makkelijker vind..
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
Hee, lief!quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 15:38 schreef VaLkyRie het volgende:
[..]
Hmm, dus staat de ellende toch tussen jullie in concludeer ik maar even. Het is moeilijk om hier iets zinnigs over te vertellen als ik geen idee heb waar op gedoelt wordt met ellende.
Ik zou geneigd zijn te zeggen: praten, afstand nemen, reflecteren. Duidelijk maken wat voor jou de ellende is, hem laten duidelijk maken hoe hij dat ziet.... even wat afstand nemen om het perspectief te krijgen en daarna weer praten. Hopelijk hebben jullie beide dan ff genoeg zicht op de situatie om de lol weer boven de ellende te plaatsen.
Let wel, het is makkelijker afstand nemen en praten als je er beide nog voor wil vechten. Dat weet je dat jeje beide inzet voor de relatie.
Tja, mocht je nog es verder willen praten moet je me maar ff adden op msn als je dat makkelijker vind..
Ik moet alleen nu weg, dus ben wrs vanavond hier weer te vinden... dan kom ik er even op terug.
Good luck allemaal!
Ik vind het ook moeilijk om hier iets over te zeggen.quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 15:28 schreef Woessssj het volgende:
[..]
Ik heb hier ook nooit mijn verhaal verteld. Flarden hoogstens..
De situatie is bij mij ook zo intens gecompliceerd.. Voor mij is het hier niet loslaten van een ex, maar loslaten van ellende. Het is mijn ex nog niet.
In mijn ogen is het mijn geliefde. En ik de zijne. We komen alleen niet 'tot elkaar'.
Ik kan mijn gevoel voor hem heel goed scheiden van de 'ellende'. Dat houdt het zuiver, en weet ik waar ik voor vecht. Soms wilde ik dus daarom juist dat het gewoon stopte, en wilde ik gewoon dat ik de kracht simpelweg niet meer had.
Het is me iets te onduidelijk eerlijk gezegd.
Ik weet het! Mijn nickname is blij. Het is een puberale ode van een aantal jaren geleden aan Chris Pontius van Jackass. Helaas is deze vergissing niet meer te herstellen.
Woesssjquote:Op zaterdag 22 oktober 2005 15:44 schreef Woessssj het volgende:
[..]
Hee, lief!
Ik moet alleen nu weg, dus ben wrs vanavond hier weer te vinden... dan kom ik er even op terug.
Good luck allemaal!
WoesssjMaak er een leuke zaterdag van!
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
Daar ben ik inderdaad bang voor. Kijk, vriendschap is gewoon anders dan dat onze verstandhouding nu is (en wss ligt dat tussen jou en je ex niet anders).quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 15:35 schreef partyyboyy het volgende:
[..]
Inderdaad, het is moeilijk en gecompliceerd.
Ik weet ook niet of ik nu een vriendschap wil of gewoon niks.
Het is wel leuk een vriendschap, maar als ze straks weer iemand heeft, zoals jij zegt, dan hoor je er waarschijnlijk niet veel meer van.
We kunnen wel het etiket vriendschap erop plakken maar ik ben bang dat het niet gebaseerd is op de waarden die een echte vriendschap behoort te hebben. En daardoor leven we weer in een illusie die zomaar uit elkaar kan klappen met alle pijn van dien.
Daarom eerst afstand nemen, leven zonder elkaar. Daarna weer eens verder kijken als we daar de behoefte toe voelen..
Misschien concluderen we beide over twee maanden dat we prima zonder elkaar kunnen en dat verregaande vriendschap niet nodig is omdat we een eigen leven hebben. Misschien zijn we elkaar later wel dankbaar dat we onze eigen weg zijn gegaan, omdat die weg ons meer brengt dan samen doormodderen, ongeacht het etiket dat er op geplakt wordt.
Op dit moment zijn onze emoties niet duidelijk genoeg om als vrienden of partners verder te gaan. Dus kunnen we maar beter even niet verder gaan... denk ik
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
Nou kijk... 2 weken geleden wilde zij eigenlijk al niet meer verder, ik ben toen naar haar toe gekomen en hebben we uren gepraat, na dat is zij tot de beslissing gekomen om het nog een keer te proberen, dingen moesten veranderen (van allebei de kanten) .quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 13:01 schreef Woessssj het volgende:
[..]
Okay, ik wilde je behoeden om eventueel het er zelf op aan te sturen.. vandaar dat ik je ook vroeg of je zelf had gebeld. Schijnbaar heb je het toch goed aangevoeld
Waarom wilde ze niet verder? Echt klote voor je joh!
Nou in die 2 weken zijn er wel dingen veranderd, maar het bleef meer van mijn kant komen dan van die van haar (ook wel logisch) en nu heeft ze er toch voor gekozen om zonder mij door te gaan.
Hoeveel pijn het ook doet, ik ben blij voor haar als zij binnenkort kan zien dat het voor haar de goede beslissing was..
Maar pijn doen doet het, en uit vorige relaties weet ik hoe lang dat kan duren.....
Hopelijk dat jij ook tot de conclusie komt dat het de goede beslissing was voor jou.quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 16:27 schreef Slaapje het volgende:
Hoeveel pijn het ook doet, ik ben blij voor haar als zij binnenkort kan zien dat het voor haar de goede beslissing was..
Maar pijn doen doet het, en uit vorige relaties weet ik hoe lang dat kan duren.....
Hoe lang heeft het bij je vorige relaties geduurd voordat je haar helemaal los had gelaten?
Ik weet het! Mijn nickname is blij. Het is een puberale ode van een aantal jaren geleden aan Chris Pontius van Jackass. Helaas is deze vergissing niet meer te herstellen.
mja hangt er van af... eerste serieuze relatie heeft het mij niet echt veel moeite gekost (misschien niet echt verliefd? i don't know) 2e heeft echt langer geduurd, maar daar was er ook nog eens sprake van het feit dat ze de dag dat ze het uitmaakte met mij, vreemd ging (naja zo kan je het dan niet meer noemen, maar zo voelde het wel) met een vriend van mij.
Denk dat ik door die actie van haar eigenlijk wel sneller vrede heb gevonden omdat ik gewoon alleen maar pissig kon zijn.
Maar bij elkaar toch wel een aantal maanden.
Ja en nu... zeker degene waar ik het meeste van heb gehouden, dus ik ga er vanuit dat het nog wel een tijd gaat duren..
Maar ondertussen weet ik ook wel dat heel erg veel afleiding erg goed kan zijn, dus dat gaan we maar doen dan he?
Denk dat ik door die actie van haar eigenlijk wel sneller vrede heb gevonden omdat ik gewoon alleen maar pissig kon zijn.
Maar bij elkaar toch wel een aantal maanden.
Ja en nu... zeker degene waar ik het meeste van heb gehouden, dus ik ga er vanuit dat het nog wel een tijd gaat duren..
Maar ondertussen weet ik ook wel dat heel erg veel afleiding erg goed kan zijn, dus dat gaan we maar doen dan he?
afleiding probeer ik al de hele tijd te zoeken... en die heb ik ook.
maar zodra ik weer in mijn eentje ben ploft miijn wereld eigenlijk in elkaar - maar, het gaat de laatste 2/3 dagen redelijk goed - voel me niet geweldig, maar ik heb me wel slechter gevoeld.
oh, en VD, ik zit hier ook sinds #18
maar zodra ik weer in mijn eentje ben ploft miijn wereld eigenlijk in elkaar - maar, het gaat de laatste 2/3 dagen redelijk goed - voel me niet geweldig, maar ik heb me wel slechter gevoeld.
oh, en VD, ik zit hier ook sinds #18
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
En toen was ik weer thuis.. gezellig de open haard aan en alles en nu voel ik me weer minder Vandaag overdag ging het wel.. zucht..
Vandaag overdag ging het wel.. zucht..
zo te zien ben je een student?
ga opzoek naar iets waar je je intereseert. Er zullen zat organisaties in de omgeving zijn, en dan heb je weer iets om naar uit te kijken - en om nieuwe mensen te ontmoeten.
Ik ben er met 3 begonnen, hehe. Ik voel me dan wel beter, maar eigenlijk heb ik er de tijd niet voor.
ga opzoek naar iets waar je je intereseert. Er zullen zat organisaties in de omgeving zijn, en dan heb je weer iets om naar uit te kijken - en om nieuwe mensen te ontmoeten.
Ik ben er met 3 begonnen, hehe. Ik voel me dan wel beter, maar eigenlijk heb ik er de tijd niet voor.
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Niet meer aan denken. Denk aan een volgende.
Op vrijdag 12 januari 2007 03:39 schreef Xennia het volgende:
Mayo is de dochter die ik nooit had!
Mayo is de dochter die ik nooit had!
Ja tuurlijk, dat gaat niet zomaar.quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 18:56 schreef ma_jojo het volgende:
Niet meer aan denken. Denk aan een volgende.
Gisteravond zag ik mijn ex met iemand anders kussen.
Ik was er niet echt kapot van, ook vanochtend gaf ik er eigenlijk niks om en dacht ik dat ik dat ook niet zou gaan doen.
Maar op dit moment voel ik me super klote. Ik zie steeds maar het beeld weer voor me dat zij daar staat met die gast. Heb me sinds weken niet meer zo slecht gevoeld. Het lijkt wel of ik opnieuw 8 weken nodig heb om weer dezelfde toestand te bereiken als waar ik gistermiddag in verkeerde.
En mijn ex weet dat ik haar heb gezien en ik zag dat zij zich ook klote voelde. Ik had gedacht iets van haar te horen, maar dat is niet het geval.
Straks maar weer gezellig naar vrienden en op stap, maar toch als ik dan weer thuis kom weet ik dat ik me weer ellendig ga voelen.
Het enige positieve wat ik me kan bedenken is dat ik denk dat als ik dit verwerkt heb het allerergste heb gehad.
Ik weet het! Mijn nickname is blij. Het is een puberale ode van een aantal jaren geleden aan Chris Pontius van Jackass. Helaas is deze vergissing niet meer te herstellen.
Toch heb ik het idee dat je naar aanleiding van hoe jij je voelt, het één en ander wel duidelijk hebt.quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 15:31 schreef VaLkyRie het volgende:
[..]
Tja, dat is de vraag die zij mij ook steeds voorlegt.
Maar zoals ik het zie leven we nu al een tijdje er tussenin. En dat werkt voor mij gewoon niet. Niet als ik niet zeker ben over wat ik moet verwachten uit zo'n 'vriendschap'. En ik vind dat vriendschap gebaseerd is op respect en vertrouwen. Als ik met haar vrienden blijf, verwacht ik dat ze zelf aan mij vertelt dat ze gevoelens heeft voor een vriend van mij. En dat moet ik dan niet via via te horen krijgen. Gewoon het idee erachter weet je wel. Met mij afspreken om iets te gaan doen (ze weet dat ik dan ja zeg omdat ik veel voor dr over heb en ze zich anders ook maar verveelt) en vervolgens wel doodleuk dezelfde avond nog sms'en naar vriend in kwestie wat ie dit weekend gaat doen.
Dan ben je geen vriend, maar een opvulling en daar pas ik voor want ik heb het idee dat ik dat al veel te lang ben. En opvulling ben ik totdat iemand anders mijn rol over kan nemen.
Ze moet eerst maar inzien wat vriendschap nou echt inhoudt en zich daarna gedragen.
Daarbij is het oneerlijk tegenover mezelf om 'vrienden' te blijven terwijl ik nog lang niet klaar ben om op alleen die basis elkaar te zien/spreken.
Aan de ene kant je behoeftes, aan de andere kant de realiteit.
Je zegt dat je een nare bijsmaak hebt van dat aanpappen met die vriend van je... ik heb het idee dat zij niet in staat is tot een (gezonde) vriendschap vanwege het feit dat ze het er ook nog moeilijk mee heeft dat het over is met jullie. Een angstige vrouw maakt rare huppeltjes ( parodie op de kat in nood)
Wil zij eigenlijk wel dat het over is tussen jullie? Wát wil ze hier eigenlijk mee zeggen?!
Op het moment voel ik me eigenlijk redelijk goed, en denk ik dat ik over d'r heen ben.
Maaaaaaaaar, zodra ik haar weer zie gaat alles weer mis - en zo gaat het constant. Er zijn heel veel redenen die ik hiervoor kan bedenken:
a) misschien ben ik er toch nog niet overheen?
b) ik ben boos omdat ik niet ben/wordt geholpen door haar?
c) ik ben boos omdat ik in de steek ben gelaten
d) als ik slecht voel (wat de meeste van de tijd is) dan heb ik het er moeilijk mee om te zien dat zij blij is - ja, wie zegt dat ze blij is?
Ik weet wel dat ik het moeilijk zal vinden om haar met iemand anders te zien, maar daar moet ik dan maar mee leren omgaan - voor haar zal het net zo moeilijk zijn om mij met iemand anders te zien.
Ik ben alleen eigenlijk nog steeds heel bang dat ik weer in zo'n humeur kom, dat ik haar weer ga proberen te bellen - om dit te verkomen ben ik weer met 'binge-eating' begonnen... ook nog omdat ik mezelf geen pijn meer wil doen. Uiteindelijk, wil ik er toch helemaal vanaf komen. Ik ben ook hulp aan het zoeken - ik denk dat ik binnen een week te horen krijg waar ik terecht kan.
Verder, heb ik het gevoel dat ik mijn leven weer aan het opbouwen, maar ik ben toch bang dat alles dat er is gebeurd wel een keertje terug komt, en dat dat niet leuk wordt, maar dan moet ik mij er dan pas zorgen over maken.
Een ding weet ik wel. Zo voel ik mij nu. Maar, of ik mij morgen net zo voel, dat weet ik niet. Mijn stemming veranderd heel snel, opeens, vooral als ik alleen ben. En dan binnen een paar uur is het weer weg. Maarja, we zien wel.
Maaaaaaaaar, zodra ik haar weer zie gaat alles weer mis - en zo gaat het constant. Er zijn heel veel redenen die ik hiervoor kan bedenken:
a) misschien ben ik er toch nog niet overheen?
b) ik ben boos omdat ik niet ben/wordt geholpen door haar?
c) ik ben boos omdat ik in de steek ben gelaten
d) als ik slecht voel (wat de meeste van de tijd is) dan heb ik het er moeilijk mee om te zien dat zij blij is - ja, wie zegt dat ze blij is?
Ik weet wel dat ik het moeilijk zal vinden om haar met iemand anders te zien, maar daar moet ik dan maar mee leren omgaan - voor haar zal het net zo moeilijk zijn om mij met iemand anders te zien.
Ik ben alleen eigenlijk nog steeds heel bang dat ik weer in zo'n humeur kom, dat ik haar weer ga proberen te bellen - om dit te verkomen ben ik weer met 'binge-eating' begonnen... ook nog omdat ik mezelf geen pijn meer wil doen. Uiteindelijk, wil ik er toch helemaal vanaf komen. Ik ben ook hulp aan het zoeken - ik denk dat ik binnen een week te horen krijg waar ik terecht kan.
Verder, heb ik het gevoel dat ik mijn leven weer aan het opbouwen, maar ik ben toch bang dat alles dat er is gebeurd wel een keertje terug komt, en dat dat niet leuk wordt, maar dan moet ik mij er dan pas zorgen over maken.
Een ding weet ik wel. Zo voel ik mij nu. Maar, of ik mij morgen net zo voel, dat weet ik niet. Mijn stemming veranderd heel snel, opeens, vooral als ik alleen ben. En dan binnen een paar uur is het weer weg. Maarja, we zien wel.
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Ik vind jou heel eerlijk tegenover jezelf.. jij bent met alle kracht op zoek naar je eigen rust.quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 22:42 schreef Plonky het volgende:
-knip-
Okay, zure appel.. niet lekker.. maar je komt er wel!
Wat is binge-eating?
dat is dus... heel veel eten (ijs, chocola, chips) vooral iets met heel veel calorien er in. Het maakt niet uit of je al hebt gegeten of niet (dus je hoeft geen honger te hebben). Bijv.
Dinsdag - 1 grote pak pringels en 4 repen chocola
Woensdag - 175g maltesers
Donderdag - 1l ijs
Vrijdag - niets
Zaterdag - 175g maltesers
Dit is een manier van mij om met de dingen leren om te gaan. Ik weeg nu ongeveer 85kg denk ik.. en ik was tijdens de zomer van 96->82.5 gegaan. Ik wil het er zeker niet bij, maar het eten is gewoon een tijdelijke oplossing.
Ik had een keus.... of binge-eating, of mezelf pijnigen (muren slaan, enz), of naar mijn ex gillen. De 3e mag ik niet meer, lol. De 2e heb ik echt geen zin meer in. En de eerste is dus eigenlijk de enige keus die ik heb.
Verder, ik herken mezelf niet in de 2e en 3e punten. Ik ben nog nooit zo geweest, en ik snap niet waar het allemaal vandaan komt. Daarom vind ik het belangrijk om het allemaal uit te zoeken - ik ben ook 3/4 keer in de laatste 6 weken naar mijn huisarts gegaan. Ik wil het uitzoeken, en het moet mij lukken ook .
Dinsdag - 1 grote pak pringels en 4 repen chocola
Woensdag - 175g maltesers
Donderdag - 1l ijs
Vrijdag - niets
Zaterdag - 175g maltesers
Dit is een manier van mij om met de dingen leren om te gaan. Ik weeg nu ongeveer 85kg denk ik.. en ik was tijdens de zomer van 96->82.5 gegaan. Ik wil het er zeker niet bij, maar het eten is gewoon een tijdelijke oplossing.
Ik had een keus.... of binge-eating, of mezelf pijnigen (muren slaan, enz), of naar mijn ex gillen. De 3e mag ik niet meer, lol. De 2e heb ik echt geen zin meer in. En de eerste is dus eigenlijk de enige keus die ik heb.
Verder, ik herken mezelf niet in de 2e en 3e punten. Ik ben nog nooit zo geweest, en ik snap niet waar het allemaal vandaan komt. Daarom vind ik het belangrijk om het allemaal uit te zoeken - ik ben ook 3/4 keer in de laatste 6 weken naar mijn huisarts gegaan. Ik wil het uitzoeken, en het moet mij lukken ook .
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Oh, en de hoeveelheden die ik eet... dat valt eigenlijk wel mee. Er zijn mensen die het 10x zo erg doen .
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Ow okay.. hoe ben je daar achter gekomen dat dat voor jou werkt? Wordt je daar werkelijk rustig van of is dat ook een manier van jezelf 'pijnigen'?quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 22:59 schreef Plonky het volgende:
-knip-
Ik herken het wel.. het verwoestende gevoel van binnen..dan ben je echt wel heel erg machteloos he? eigenlijk voel je je mega-klein. Denk dat je moet leren dat je uiteindelijk de keuze OOK hebt om rustig te blijven.. maar daar gaat tijd en wilskracht overheen..
ik vind het ook niet een goed idee.. maar het is eigenlijk mijn enige keus. Ik heb veel andere dingen geprobeerd... zoals naar de gym gaan, afleiding zoeken, enz. Maar, dat lukte tijdens de zomer wel. Maar, daar heb ik nu helemaal geen zin meer in.
Ik *denk* dat het werkt voor mij omdat het pas echt uit de hand liep (dus, 2 liter ijs om de 2 dagen of zo) toen ik mij slecht begon te voelen (toen ik nog samen was met mijn nu ex-vriendin). Het werkte, tot op een gegeven moment, na ongeveer een half jaartje, werkte het niet meer.
Ik heb de keuze om rustig te blijven. Maar, dat lukt niet altijd. Wilskracht heb ik heel veel - als ik mij voor iets inzet dan moet en zal het mij altijd lukken. Maar, ik neem het zekere voor het onzekere.
Ik ben ook hulp aan het zoeken (professionele) om de dingen uit te zoeken, en dan hoop ik uiteindelijk dat ik dat niet meer hoef te doen . Dus, ik maak mij er nog niet zo heel veel zorgen om, omdat ik weet dat als ik mij weer beter voel dat het niet meer nodig zal zijn - hoe lang dit duurt weet ik niet.. maar ik kom er wel.
Ik *denk* dat het werkt voor mij omdat het pas echt uit de hand liep (dus, 2 liter ijs om de 2 dagen of zo) toen ik mij slecht begon te voelen (toen ik nog samen was met mijn nu ex-vriendin). Het werkte, tot op een gegeven moment, na ongeveer een half jaartje, werkte het niet meer.
Ik heb de keuze om rustig te blijven. Maar, dat lukt niet altijd. Wilskracht heb ik heel veel - als ik mij voor iets inzet dan moet en zal het mij altijd lukken. Maar, ik neem het zekere voor het onzekere.
Ik ben ook hulp aan het zoeken (professionele) om de dingen uit te zoeken, en dan hoop ik uiteindelijk dat ik dat niet meer hoef te doen . Dus, ik maak mij er nog niet zo heel veel zorgen om, omdat ik weet dat als ik mij weer beter voel dat het niet meer nodig zal zijn - hoe lang dit duurt weet ik niet.. maar ik kom er wel.
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Inderdaad, gewoon zeker van je zaak blijven! Het is meestal een gedachtengang die veranderd moet worden om je gedrag te veranderen. Gelukkig zijn er mensen die je even een duw in de goede richting kunnen geven; die je gedrag snappen en er een verandering samen met jou in kunnen aanbrengen. Ik heb veel respect voor mensen die dit met beide handen aangrijpen.quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 23:17 schreef Plonky het volgende:
ik vind het ook niet een goed idee.. maar het is eigenlijk mijn enige keus. Ik heb veel andere dingen geprobeerd... zoals naar de gym gaan, afleiding zoeken, enz. Maar, dat lukte tijdens de zomer wel. Maar, daar heb ik nu helemaal geen zin meer in.
Ik *denk* dat het werkt voor mij omdat het pas echt uit de hand liep (dus, 2 liter ijs om de 2 dagen of zo) toen ik mij slecht begon te voelen (toen ik nog samen was met mijn nu ex-vriendin). Het werkte, tot op een gegeven moment, na ongeveer een half jaartje, werkte het niet meer.
Ik heb de keuze om rustig te blijven. Maar, dat lukt niet altijd. Wilskracht heb ik heel veel - als ik mij voor iets inzet dan moet en zal het mij altijd lukken. Maar, ik neem het zekere voor het onzekere.
Ik ben ook hulp aan het zoeken (professionele) om de dingen uit te zoeken, en dan hoop ik uiteindelijk dat ik dat niet meer hoef te doen . Dus, ik maak mij er nog niet zo heel veel zorgen om, omdat ik weet dat als ik mij weer beter voel dat het niet meer nodig zal zijn - hoe lang dit duurt weet ik niet.. maar ik kom er wel.
Ik moet het aanpakken , en ik weet dat ik het kan. (maar, of ik er morgen weer zo over voel? we zien het wel)
Gelukkig kan ik hier makkelijk naar de dokter - allemaal gratis *praises the NHS*, anders zou ik het veel minder snel aanpakken.
Gelukkig kan ik hier makkelijk naar de dokter - allemaal gratis *praises the NHS*, anders zou ik het veel minder snel aanpakken.
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Oh, en het heeft wel 3 maanden geduurd voordat ik bedacht van... goh plonky, ik denk toch wel dat er iets meer mis met je is dan alleen de problemen met je ex. Nu ben ik 2 maanden verder, en toch ziet het er iets beter uit (niet veel beter, omdat er een hoop uitelkaar is gevallen, maarja, zo zit het leven eenmaal in elkaar).
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Het ziet er beter uit, omdat je het beter snapt? misschien zelfs wel meer accepteert?quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 23:30 schreef Plonky het volgende:
Oh, en het heeft wel 3 maanden geduurd voordat ik bedacht van... goh plonky, ik denk toch wel dat er iets meer mis met je is dan alleen de problemen met je ex. Nu ben ik 2 maanden verder, en toch ziet het er iets beter uit (niet veel beter, omdat er een hoop uitelkaar is gevallen, maarja, zo zit het leven eenmaal in elkaar).
omdat ik het accepteer en snap. Allebei.
Alleen, het is nog niet opgelost. Verder, het is ook jammer dat mijn 3e jaar op universiteit een beetje naar de knoppen is, maar ik denk wel dat ik het jaar door kom . Ik heb in het 1e en 2e jaar hard genoeg gewerkt. Verder, zij zijn ook over alles ingelicht zodat als ik echt het jaar niet haal, dan mag ik het zeker een keertje opnieuw doen!
Alleen, het is nog niet opgelost. Verder, het is ook jammer dat mijn 3e jaar op universiteit een beetje naar de knoppen is, maar ik denk wel dat ik het jaar door kom . Ik heb in het 1e en 2e jaar hard genoeg gewerkt. Verder, zij zijn ook over alles ingelicht zodat als ik echt het jaar niet haal, dan mag ik het zeker een keertje opnieuw doen!
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Eigenlijk beschrijf je hier mijn relatie. Er zijn genoeg dingen gebeurd. Teveel denk ik soms..quote:Op zaterdag 22 oktober 2005 15:38 schreef VaLkyRie het volgende:
[..]
Hmm, dus staat de ellende toch tussen jullie in concludeer ik maar even. Het is moeilijk om hier iets zinnigs over te vertellen als ik geen idee heb waar op gedoelt wordt met ellende.
Ik zou geneigd zijn te zeggen: praten, afstand nemen, reflecteren. Duidelijk maken wat voor jou de ellende is, hem laten duidelijk maken hoe hij dat ziet.... even wat afstand nemen om het perspectief te krijgen en daarna weer praten. Hopelijk hebben jullie beide dan ff genoeg zicht op de situatie om de lol weer boven de ellende te plaatsen.
Let wel, het is makkelijker afstand nemen en praten als je er beide nog voor wil vechten. Dat weet je dat jeje beide inzet voor de relatie.
Tja, mocht je nog es verder willen praten moet je me maar ff adden op msn als je dat makkelijker vind..
"ben je net een beetje leuk weg van de kade, gaat het aaánker al weer uit"
En dan praat je en reflecteer je... en je neemt afstand..been there done that, etterlijke malen..
Ondertussen ken ik hém als mijn broekzak, want je leert elkaar heftig kennen..maar naast al mijn liefde en begrip voor hem is er ook heel erg veel verdriet geweest voornamelijk van mijn kant.
En door het verdriet heen, heb ik ook geknokt..ofzo.. óók voor hem. Hij heeft zoveel minder 'bagage' dan ik.. en ik ben géén opgever.
Op het moment zit ik in een situatie waarin ik me heel erg in de steek gelaten voel door hem. Ik begrijp waarom hij doet zoals hij doet, zoals altijd... maar het brengt me (ons) nergens.
Ik heb daarom besloten om het dit keer niet meer te begrijpen, maar enkel mijn emoties te laten zien.
Hij zal dus nu karakter moeten tonen voor de relatie, om mij het gevoel te geven dat er verder kans van slagen is.. van mijn kant is het gewoon op. ( denk ik) Ben benieuwd wat ik waard voor hém ben...
Yep, zoals ik verwachtte, vandaag weer net tussen slechte en goede gevoelens in, die zomaar kunnen veranderen. Shit. Dan maar in de bieb werken.
Ik snap wat je bedoelt Woesssssj, als iemand je in de steek laat is dat echt geen pretje, en het enige wat je kunt doen is van jezelf blijven houden (want, je moet toch met jezelf verder). En, laat hem karakter tonen; zo zal je zien of hij je waard is. Ik ben het er zelf helemaal mee eens.
Toen ik zo deed, heeft mijn ex (ik heb er maar eentje) mij in de steek gelaten. Gewoon van, oh zijn probleem, laat hem maar stikken (ik voelde me echt heel rot, maar ik kon niet aanwijzen wat het was - en dat zij ik ook). Nu, verteld ze mij... oh ik heb je niet geholpen, maar ik heb het ook niet slechter gemaakt (nou, uhm, je hebt niets gedaan hoor!). Dit allemaal terwijl ik haar anderhalf jaar lang heb gesteund met al haar kleine en grote problemen, terwijl ik een keertje hulp nodig had, en dat kreeg ik niet. Screw her
Ik snap wat je bedoelt Woesssssj, als iemand je in de steek laat is dat echt geen pretje, en het enige wat je kunt doen is van jezelf blijven houden (want, je moet toch met jezelf verder). En, laat hem karakter tonen; zo zal je zien of hij je waard is. Ik ben het er zelf helemaal mee eens.
Toen ik zo deed, heeft mijn ex (ik heb er maar eentje) mij in de steek gelaten. Gewoon van, oh zijn probleem, laat hem maar stikken (ik voelde me echt heel rot, maar ik kon niet aanwijzen wat het was - en dat zij ik ook). Nu, verteld ze mij... oh ik heb je niet geholpen, maar ik heb het ook niet slechter gemaakt (nou, uhm, je hebt niets gedaan hoor!). Dit allemaal terwijl ik haar anderhalf jaar lang heb gesteund met al haar kleine en grote problemen, terwijl ik een keertje hulp nodig had, en dat kreeg ik niet. Screw her
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
En zoals was te verwachten heb ik haar gisteravond toch nog gesproken, erg emotioneeel allemaal.
Zij wist het allemaal niet meer, wil ze nou wel verder of niet? etc. (maargoed bij iedereen waar er nog gevoel zit gebeuren dit soort dingen lijkt mij) Ik natuurlijk in staat om alles aan de kant te schuiven en naar haar toe te komen, na een uurtje ofzo er toch maar voor gekozen om het niet te doen. De avond doorgebracht op een verjaardag van een vriend van mij.
De wereld draait echt langs je heen, geen idee meer van tijd.. Het voelt alsof je er volledig buiten staat.
Toch aardig laat geworden aangezien ik niet alleen wilde terugkeren naar mijn huis voordat ik zo moe was dat ik dacht dat ik meteen in slaap zou vallen.
Dat bleek natuurlijk ook niet te kloppen...
Eenmaals thuis gekomen heb ik mij letterlijk in slaap gehuild (my god ik begin me echt een cry baby te voelen :p) Vanmorgen opgestaan met weer dat verschrikkelijke gevoel in mijn buik en de tranen waren er een half uurtje later ook weer.
Nu voel ik me redelijk rustig, wat de rest van de dag brengt weet ik niet..
Zij wist het allemaal niet meer, wil ze nou wel verder of niet? etc. (maargoed bij iedereen waar er nog gevoel zit gebeuren dit soort dingen lijkt mij) Ik natuurlijk in staat om alles aan de kant te schuiven en naar haar toe te komen, na een uurtje ofzo er toch maar voor gekozen om het niet te doen. De avond doorgebracht op een verjaardag van een vriend van mij.
De wereld draait echt langs je heen, geen idee meer van tijd.. Het voelt alsof je er volledig buiten staat.
Toch aardig laat geworden aangezien ik niet alleen wilde terugkeren naar mijn huis voordat ik zo moe was dat ik dacht dat ik meteen in slaap zou vallen.
Dat bleek natuurlijk ook niet te kloppen...
Eenmaals thuis gekomen heb ik mij letterlijk in slaap gehuild (my god ik begin me echt een cry baby te voelen :p) Vanmorgen opgestaan met weer dat verschrikkelijke gevoel in mijn buik en de tranen waren er een half uurtje later ook weer.
Nu voel ik me redelijk rustig, wat de rest van de dag brengt weet ik niet..
Yep. 5 maanden nu. En ik kan vrijwel niets meer herinneren. Alles is heel snel gegaan. Shit. Zelfs de laatste 3 weken zijn heel snel gegaan.quote:Op zondag 23 oktober 2005 11:55 schreef Slaapje het volgende:
De wereld draait echt langs je heen, geen idee meer van tijd.. Het voelt alsof je er volledig buiten staat.
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Ik weet soms ook niet meer van voren, wat er van achteren eigenlijk gebeurd is..
En maar gassen, gassen, gassen... nooit eens lekker stationair.. en de bijrijder die maar verwacht dat ik wel weet waar we heen toeren, maar ik mag niet in de achteruitkijkspiegel kijken. Het stuur moet overgenomen worden, nu! Ik heb al 1 hand van het stuur.... ik laat zó losssss...
En maar gassen, gassen, gassen... nooit eens lekker stationair.. en de bijrijder die maar verwacht dat ik wel weet waar we heen toeren, maar ik mag niet in de achteruitkijkspiegel kijken. Het stuur moet overgenomen worden, nu! Ik heb al 1 hand van het stuur.... ik laat zó losssss...
Ik ook Kiwi... ik weet niet of ik me ga storten op het uitzoeken van mijn kledingkast, of maar stom op de bank ga zitten.. Zware onrust, dus.. en buikpijn van gemis, woede en verdriet.
Goed van je dat je toch je eigen ding bent gaan doen en niet naar haar bent gegaan.quote:Op zondag 23 oktober 2005 11:55 schreef Slaapje het volgende:
En zoals was te verwachten heb ik haar gisteravond toch nog gesproken, erg emotioneeel allemaal.
Zij wist het allemaal niet meer, wil ze nou wel verder of niet? etc. (maargoed bij iedereen waar er nog gevoel zit gebeuren dit soort dingen lijkt mij) Ik natuurlijk in staat om alles aan de kant te schuiven en naar haar toe te komen, na een uurtje ofzo er toch maar voor gekozen om het niet te doen. De avond doorgebracht op een verjaardag van een vriend van mij.
De wereld draait echt langs je heen, geen idee meer van tijd.. Het voelt alsof je er volledig buiten staat.
Toch aardig laat geworden aangezien ik niet alleen wilde terugkeren naar mijn huis voordat ik zo moe was dat ik dacht dat ik meteen in slaap zou vallen.
Dat bleek natuurlijk ook niet te kloppen...
Eenmaals thuis gekomen heb ik mij letterlijk in slaap gehuild (my god ik begin me echt een cry baby te voelen :p) Vanmorgen opgestaan met weer dat verschrikkelijke gevoel in mijn buik en de tranen waren er een half uurtje later ook weer.
Nu voel ik me redelijk rustig, wat de rest van de dag brengt weet ik niet..
Ik denk dat jullie veel rust nodig hebben.. en hoe je je voelt is zo herkenbaar...!
Ik moet leren.. heb zware tentamens voor de boeg maar kan het gewoon niet opbrengen om te gaan leren. Ik kan mijn aandacht er niet bijhouden. Ben echt bang dat ik ze gigantisch ga verklotenquote:Op zondag 23 oktober 2005 12:17 schreef Woessssj het volgende:
Ik ook Kiwi... ik weet niet of ik me ga storten op het uitzoeken van mijn kledingkast, of maar stom op de bank ga zitten.. Zware onrust, dus.. en buikpijn van gemis, woede en verdriet.
Ga mijn moeder maar helpen met poetsen denk ik! Ofzo..
Tsja ik doe mijn best om zoveel mogelijk dingen te blijven/gaan doen, maar het duurt alleen zo lang voordat je er weer van kan genieten...quote:Op zondag 23 oktober 2005 12:21 schreef Woessssj het volgende:
[..]
Goed van je dat je toch je eigen ding bent gaan doen en niet naar haar bent gegaan.
Ik denk dat jullie veel rust nodig hebben.. en hoe je je voelt is zo herkenbaar...!
En inderdaad.... zondagen zijn verschrikkelijk!
kiwi, ik heb exact hetzelfde probleem.
- januari heb ik tentamens van al het stof van de laatste 2.5 jaar (en dit is echt heel erg veel)
- mid-december heb ik tentamens van mijn lessen van dit half jaar (waar ik eigenlijk niet hard aan heb gewerkt)
- mid/eind-november heb ik tentamens van klinische stof van het laatste jaar (waar, ik eigenlijk nog niet zo goed in ben).
Maarja, ik moet er toch mee verder gaan.
Ga eventjes je moeder helpen poetsen, en probeer dan eventjes een half uurtje te werken.
En yep, zondagen zijn rottig. Daarom ben ik ook in de bieb - dan ben ik niet alleen
- januari heb ik tentamens van al het stof van de laatste 2.5 jaar (en dit is echt heel erg veel)
- mid-december heb ik tentamens van mijn lessen van dit half jaar (waar ik eigenlijk niet hard aan heb gewerkt)
- mid/eind-november heb ik tentamens van klinische stof van het laatste jaar (waar, ik eigenlijk nog niet zo goed in ben).
Maarja, ik moet er toch mee verder gaan.
Ga eventjes je moeder helpen poetsen, en probeer dan eventjes een half uurtje te werken.
En yep, zondagen zijn rottig. Daarom ben ik ook in de bieb - dan ben ik niet alleen
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Ja ik ben dus net 1e jaars student... en ik doe rechten. Niet echt makkelijke studie. Maar kan me er nu gewoon niet op concentreren. Ik ga vandaag mn moeder helpen, dan is die ook weer blij en dan maak ik vanavond een planning vanaf morgen waar ik me echt aan moet houden. Misschien werkt dat!quote:Op zondag 23 oktober 2005 12:30 schreef Plonky het volgende:
kiwi, ik heb exact hetzelfde probleem.
- januari heb ik tentamens van al het stof van de laatste 2.5 jaar (en dit is echt heel erg veel)
- mid-december heb ik tentamens van mijn lessen van dit half jaar (waar ik eigenlijk niet hard aan heb gewerkt)
- mid/eind-november heb ik tentamens van klinische stof van het laatste jaar (waar, ik eigenlijk nog niet zo goed in ben).
Maarja, ik moet er toch mee verder gaan.
Ga eventjes je moeder helpen poetsen, en probeer dan eventjes een half uurtje te werken.
En yep, zondagen zijn rottig. Daarom ben ik ook in de bieb - dan ben ik niet alleen
Ik vind dat we de zondagen maar moeten overslaan! Gewoon overslaan die dagen..
Zorg jij eerst maar eens voor rust.. voor haar, voor jezelf..quote:Op zondag 23 oktober 2005 12:25 schreef Slaapje het volgende:
[..]
Tsja ik doe mijn best om zoveel mogelijk dingen te blijven/gaan doen, maar het duurt alleen zo lang voordat je er weer van kan genieten...
En inderdaad.... zondagen zijn verschrikkelijk!
Ik ben 3e jaar, en ik doe medicijnen . Ook niet echt makkelijk (als ik die tentamens niet haal dan wordt ik eruit geschopt :|)
Maar, het zal je zeker lukken. Zoals je zegt, hou vandaag een rust dag, en ga morgen aan de slag!
Maar, het zal je zeker lukken. Zoals je zegt, hou vandaag een rust dag, en ga morgen aan de slag!
....And just the scent of you is enough
(To make me sick)....
(To make me sick)....
Poets lekker vanalles van je af, en blijf gewoon een beetje hier hangen.. niet al te streng zijn voor jezelf want dan lukt het helemáál niet!quote:Op zondag 23 oktober 2005 12:36 schreef KiwiTjuHh het volgende:
[..]
Ja ik ben dus net 1e jaars student... en ik doe rechten. Niet echt makkelijke studie. Maar kan me er nu gewoon niet op concentreren. Ik ga vandaag mn moeder helpen, dan is die ook weer blij en dan maak ik vanavond een planning vanaf morgen waar ik me echt aan moet houden. Misschien werkt dat!
Ik vind dat we de zondagen maar moeten overslaan! Gewoon overslaan die dagen..
Tsja rust... ik ben er nog niet aan toe om er zoveel over na te denken, misschien wil ik er wel nog niet zoveel over na denken. Voordeel is door hier te schrijven dat je er wel over na denkt maar op het zelfde moment het een soort van je af kan schriven.. Dat scheelt wel weer..quote:Op zondag 23 oktober 2005 12:38 schreef Woessssj het volgende:
[..]
Zorg jij eerst maar eens voor rust.. voor haar, voor jezelf..
