De kunst van het loslaten van een ex. (#27)

ok, heel eindje dit topic doorgelezen. Sinds vorige week woensdag is het uit, en ik moet ook gewoon even m'n verhaal kwijt.

Ik heb 2 jaar een belgische vriendin gehad (gent). Het eerste jaar studeerde ik daar. het tweede (afgelopen) jaar studeerde ik in rotterdam. Het is in dat tweede jaar eigenlijk steeds slechter gegaan.
Volgens mij was de belangrijkste reden dat het slechter ging dat ik ze heel erg graag zie en bang was om haar kwijt te raken. daardoor heb ik me erg aan haar vastgeklampt. Daardoor voelde zij zich benauwd, ingeklemd.. of noem het zoals je het wilt noemen.
Ik merkte dan aan haar dat ze niet helemaal gelukkig was, en ging me daardoor alleen maar meer vastklampen.
Vorige week zondag merkte ik dat ze op het punt stond om het uit te maken. Daardoor heb ik nachten wakker gelegen en liggen denken wat er is misgegaan. Toen pas! (dom dom) is het kwartje bij me gevallen en besefte ik hoe stom ik (we) bezig waren. Ik weet dat ik haar kan vertrouwen dus had haar gewoon veel vrijer moeten laten.
Heb haar toen alles verteld waar ik over had gedacht en dat was exact wat ze tegen mij wilde vertellen. Daarom wilde ze het nog een keer proberen, het was een superdag en de 2 dagen daarna ook!
Toch merkte ik aan de telefoon dat er toch iets niet helemaal goed zat. Ben maar naar haar toe gegaan en gevraagd wat er was... "Ze had het in haar hoofd al helemaal geregeld dat het uit was, en kon nu ook niet geloven dat alles in een keer anders zou worden"...

Ik kan begrijpen dat ze dat voelt, maar ik weet ook zeker dat het wel anders kan worden...

Ik wil haar nog niet loslaten, ik vind haar fantastisch, lief, mooi, slim, ambitieus en bovenal stoer. ik wil haar eigenlijk ieder moment van de dag bellen om te zeggen dat ze een domme beslissing maakt.
Het is uit sinds vorige week woensdag.

mensen met een eerste objectieve mening?
of een idee wat het beste is om nu te doen... ? ben radeloos

[ Bericht 2% gewijzigd door marno op 05-10-2005 13:11:40 ]

Probeer zelf niets, zet voor je zelf dingen op een rijtje. En als zij van je houdt, komt ze vanzelf terug, als jij nu gaat pushen, doe je precies wat je zelf niet wilt doen( namelijk haar benauwen..)

ja, helemaal gelijk...

maar het is hard, als je alles zou willen doen, als je keihard wilt vechten, als je desnoods te voet naar de noordpool wilt wandelen en terug...
om dan niets te doen en er maar op te hopen dat het goedkomt.

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 13:13 schreef marno het volgende:
ja, helemaal gelijk...

maar het is hard, als je alles zou willen doen, als je keihard wilt vechten, als je desnoods te voet naar de noordpool wilt wandelen en terug...
om dan niets te doen en er maar op te hopen dat het goedkomt.

Toch is dat wel het beste. Probeer verder te gaan en als jullie echt bij elkaar horen dan zal dat wel weer gebeuren. Als ze je terug wilt dan zal ze zelf wel weer contact opnemen.
Zorg dat je wat afleiding hebt, dat helpt!

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 13:13 schreef marno het volgende:
ja, helemaal gelijk...

maar het is hard, als je alles zou willen doen, als je keihard wilt vechten, als je desnoods te voet naar de noordpool wilt wandelen en terug...
om dan niets te doen en er maar op te hopen dat het goedkomt.

Zoals een groot filisoof eens zei: "Nooit naar de noordpool gaan zonder warme jas"

jammer, marno ...

maar is het wel echt gegaan zoals je zegt ? het feit dat je onzekerder werd over de relatie (en dat je je begint vast te klampen) had misschien van in den beginnen al een reden. Misschien had zij het al veel langer opgegeven ...

ik denk dat onzekerheid en vastklampen op zich écht geen reden is tot het beëindigen van een relatie, daar kan toch gewoon over gepraat worden, en moest je NU zeggen dat je dat nooit meer zou doen, zou ze nu al weer op je trottoir staan... misschien zat van in het begin je buikgevoel wel goed en was een einde onafwendbaar ... ?

jammer is in dit geval wel het minste wat ik erover kan zeggen ja

In het kort is het zo gegaan ja. En zij had het in het begin toen ik in rotterdam ging studeren zeker nog niet opgegeven. Ze was aan het regelen om een uitwisselingsjaar naar nederland te doen met haar studie.
Het vastklampen op zich is inderdaad geen reden om een relatie te beeindigen. Maar als de sfeer daardoor altijd gespannen is, als je daardoor vaak ruzie hebt. Dan staat je hele relatie op een gegeven moment in het teken daarvan.
En ik was te blind om het te zien, of in ieder geval om er echt iets aan te veranderen.

Zij was er zeker al langer mee bezig dat het zo echt niet meer kon, dat is niet in een week beslist.
Ik was er ook mee bezig, maar pas toen ik besefte dat ik ze echt kwijt zou raken was er bij mij pas de klik.
Zo moet het niet marno! maarja... dat kwam voor haar blijkbaar te laat...

Ik hoop gewoon dat ze alles kan laten bezinken en dat we het nog een keer van voor af aan op kunnen bouwen..

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 14:08 schreef Viperdesign het volgende:

[..]

Ze is niet altijd zo geweest, en ik vermoed dat ze zo speekt/handelt omdat ze gewoonweg labiel is. En dat kan ik haar niet aanrekenen. Denk dat ik daarom zoveel geduld heb. .

Ben je dan nooit bang dat haar labiliteit jou "sterk-zijn" zal aantasten? Ga je uiteindelijk niet meedrijven op haar "golven"? Bepaalt ze zodoende ook niet jou humeur?

Ik kan je gevoel zeker verstaan, ik voel namelijk ook nog steeds de plicht mijn ex te helpen waar ik kan. Alleen besef ik dat ik dringend moet leren zeggen tegen haar: "dat moet je nu zelf maar oplossen". Zijzelf denkt uiteindelijk (en waarschijnlijk terecht) ook in eerste instantie aan haarzelf.

Nja, ik denk dat ze jou Marno, al lang los had gelaten, dat gebeurd automatisch, het moet in je hart al uit zijn, anders ben je niet sterk genoeg op het moment dat je er een einde aan maakt (de relatie dus, he?).
Je verraste haar volkomen toen je aangaf dat je wist wat er verkeerd was gegaan. Ik denk dat als je haar nog geweldig vind, en je haar nu gewoon (ja dit gaat meestal niet, maar probeer te vergeten dat het -uit- is, maar denk aan haar als een goede vriendin die je probeert te versieren ofzo) behandelt, leuk af en teo stappen ,geen druk. Dat ze heel snel ook weer de leifde voor jou op kan vatten. wel echt leren van je klampgedrag he!

labiliteit is een keuze, viperdesign. Het is een doorwinterde rotte aanstelster, en je trapt er gewoon keer op keer in. Wat een walgelijk mens is het toch, en nog erger is dat je maar achter haar aan blijft gaan als een kwijlend schoothondje

nouja, ze heeft het zelf ook niet echt gezegd.
We hebben er een hele tijd over gepraat en op een gegeven moment heb ik de knoop doorgehakt door te zeggen dat als zij er niet voor de volle 100% tegenaan kon gaan dat we dan maar beter uit elkaar zouden gaan (wat mij betreft tijdelijk). Toen gaf ze toe dat ze niet de moed had gehad om te zeggen dat het uit was.

We gaan wel zien. Het lucht in ieder geval op om even je verhaal weg te schrijven en wat reacties van 'buitenstaanders' te horen.

jaja, met vallen en opstaan was het toch?
(is het dan ook: hoe meer pijn je jezelf doet bij het vallen hoe meer je ervan leert?)

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 14:08 schreef Viperdesign het volgende:

[..]

Ze is niet altijd zo geweest, en ik vermoed dat ze zo speekt/handelt omdat ze gewoonweg labiel is. En dat kan ik haar niet aanrekenen. Denk dat ik daarom zoveel geduld heb. .

Ze is ms labiel, maar daarom kan ze nog wel normale sociale omgangsvormen in acht nemen, als in: jou niet als stront behandelen

Ga er ook niet elke keer nog naar vragen, waarom dit, en waarom dat.
Ook je smsjes; je vraagt haar 2 keer of ze een leuk weekend heeft gehad, in 1 sms.
Wat kan jou dat schelen? Ze moet gewoon zorgen dat die cd terugkomt en verder niks. Ik had als ik jou was die hele cd laten zitten btw, en een neiuwe gekocht. Het zijn smoesjes en excuses zoeken om haar toch weer te moeten (kunnen) contacteren.

Ik zou d'r ff lekker in d'r soppie gaar laten koken als ik jou was, je bent veel te lief, en zij is is ms niet altijd zo'n kreng geweest, maar dat was wrs ook alleen maar omdat het [haar op dat moment uitkwam.

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 16:52 schreef marno het volgende:

We gaan wel zien. Het lucht in ieder geval op om even je verhaal weg te schrijven en wat reacties van 'buitenstaanders' te horen.

Dat is een ding dat zeker is

misschien meot de topicnaam maar es veranderd worden van 'de kunst van het loslaten van een ex' naar 'de kunst om zo lang mogelijk door je ex aan t lijntje gehouden te worden'..

Je kan niet je ex loslaten als je ex nog steeds zo verschrikkelijk veel aandacht opeist en je dat toestaat. Vrienden prima, maar normale vrienden heb ik ook geen continu gezeik mee.. dus waarom zou dat met een ex wel noemen. Het hele begin is om de relatie maar es te normaliseren naar een vriendschap, met de afstand die daarbij hoort. Kan je dat niet, dan moet je of weer bij elkaar komen of het contact verbreken.

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 18:07 schreef Viperdesign het volgende:

[..]
... geen labiliteit maar manipulatief gedrag.

Valt ie al? Bij ons allemaal wel hoor!

quote:

Nee. Zeer zeker niet. Ik doe gewoon mijn best voor mensen waar ik om geef.
Ik hoef niets van haar, ik heb er geen belang in. Wil gewoon dat het goed met haar gaat.

Niemand is zo altruistisch...jij krijgt er ook een lekker gevoel van, op een redelijk zieke manier.

(ik bedoel het niet gemeen hoor, maar het is wel eens fijn om dingen helder te zien, voor een ander lukt dat altijd heel goed nml. )

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 18:13 schreef Viperdesign het volgende:

[..]

Wellicht denkt ze daar op dat moment niet aan?

Denkt ze daar alleen bij jou niet aan of doet ze tegen de winkeljuffrouw ook zo onbeschoft?
Heeft ze geen opvoeding gehad? Heeft ze problemen met haar lange termijn geheugen? Maar bovenal: Zou je haar daar dan niet eens aan herinneren!!!! Als in: Geef dat wijf es een bek terug! Sorry hoor, maar ik wordt er gewoon boos om dat je je zo laat behandelen.

quote:

Foutje van mijn kant. Niet bewust gedaan.
[..]

De hoop dat het goed met haar gaat wat ik min of meer kan verifiëren door te vragen hoe haar weekend was.

Je moet emotioneel echt wat afstand nemen...blijkbaar boeit het haar niet dat het jou wat kan schelen hoe zij zich voelt (volg je het nog?) dus ms moet het je maar echt niet meer kunnen schelen!

quote:

En dát is pertinent níet waar. Ik kom al amper rond dus dat kan ik dus niet missen. Geen smoesjes. Oprechter dan ik vind je ze niet. _{De kopie van de CD ga ik over een uurtje afleveren bij die vriendin. .}

[quote]
Ik heb het momenteel wel even gehad ja. . Maar toch vraag ik me af wáárom ze zo reageert.

Omdat ze het kán.

quote:

Hoewel dat louter psychologische interesse is. .

Ben blij dat je hem zelf al plaatst:

Ik weet wel dat het moeilijk is

Ik weet t ook helaas

Mn ex smste me net of ik morgenavond al wat te doen had en zo niet of we iets samen kunnen gaan doen.
Tja, dan ben ik enerzijds weer blij dat ze me toch graag wil zien, anderzijds ben ik bang dat het morgenavond toch geforceerd 'vriendschappelijk' zal zijn.
Ze is namelijk meesteres in het 'mooi weer' spelen. Gewoon net doen alsof er niets aan de hand is.
Ik ben dan meer van het type dat de spanning op wil zoeken. Vind het zo raar om zo luchtig met elkaar om te gaan als er al zoveel speelt. En ik eigenlijk niets liever wil dan de kleren van dr lijf scheuren en...tja naja, you get the point

Ik heb maar gezegd dat ik nog niet zeker was en dat ik et nog wel zou laten weten...
Tweestrijd.

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 19:13 schreef VaLkyRie het volgende:
Ik weet t ook helaas

Mn ex smste me net of ik morgenavond al wat te doen had en zo niet of we iets samen kunnen gaan doen.
Tja, dan ben ik enerzijds weer blij dat ze me toch graag wil zien, anderzijds ben ik bang dat het morgenavond toch geforceerd 'vriendschappelijk' zal zijn.
Ze is namelijk meesteres in het 'mooi weer' spelen. Gewoon net doen alsof er niets aan de hand is.
Ik ben dan meer van het type dat de spanning op wil zoeken. Vind het zo raar om zo luchtig met elkaar om te gaan als er al zoveel speelt. En ik eigenlijk niets liever wil dan de kleren van dr lijf scheuren en...tja naja, you get the point

Ik heb maar gezegd dat ik nog niet zeker was en dat ik et nog wel zou laten weten...
Tweestrijd.

Daar heb ik dus ook heel erg last van. Ik probeer de beste keuze te zoeken, zodat het beter tussen ons gaat, alleen ik weet niet welke keuze dat is.

En jij hebt gezegd dat je het nog niet weet. Komt me ook bekend voor. Ik twijfel dan eerst, maar in m'n achterhoofd weet ik dat ik toch wel zal gaan.

quote:

Op woensdag 5 oktober 2005 19:31 schreef partyyboyy het volgende:

[..]

Daar heb ik dus ook heel erg last van. Ik probeer de beste keuze te zoeken, zodat het beter tussen ons gaat, alleen ik weet niet welke keuze dat is.

Nee precies, ik ken het gevoel, helaas niet de oplossing

Ik wil graag een vriend voor dr zijn, samen beetje lol trappen en gezellig samen zijn zonder tegen de barricades aan te lopen waardoor we nu uit elkaar zijn.
Maar ik merk ook dat ik nerveus ben als ik bij haar ben tegenwoordig. Ik ben bij vlagen weer een onhandig verliefd jochie en onbewust danwel bewust focus ik me meer op de liefde dan op de vriendschap. Terwijl we hadden besloten om de liefde even te laten voor wat het is.

Ik moet er echt op letten dat ik het gesprek niet weer richting de liefdesproblemen stuur. Maar over koetjes en kalfjes praten word ik ook niet vrolijk van. Angstvallig alles vermijden en ondertussen maar een beetje leuk doen stuit me echt tegen de borst.
ach, nog ff wat tijd eroverheen laten gaan is t beste denk ik

quote:

En jij hebt gezegd dat je het nog niet weet. Komt me ook bekend voor. Ik twijfel dan eerst, maar in m'n achterhoofd weet ik dat ik toch wel zal gaan.

Haha ja, dat heb ik ook. Weet nu al wel zeker dat ik dr wil gaan zien. Maar ik kies er voor om alles tegenwoordig maar twijfelend te doen zodat ze ook doorheeft dat ik niet vanzelfsprekend ben.

* Dimethicone meldt zich ook in de kunst van het loslaten van een ex

Na m'n topic Problematische beginperiode nieuwe relatie? heeft m'n vriendinnetje het afgelopen zondag uit (telefonisch) gemaakt (na een maandje). Ik was toen net een beetje aan het rondtouren met m'n vorige ex-vriendinnetje die me redelijk heeft opgevangen. Begin van de week vond ik het wel gewoon kut maar geen enorm drama (as in zielig in een hoekje huilen ofzo). Ze vroeg gister op MSN hoe het met me ging e.d., ik had toen ze het uitmaakte al gezegd dat ik het waarschijnlijk niet zag zitten om haar nog te blijven zien als 'vrienden' (waren we van te voren ook niet). En.. Aan het eind van het MSN gesprek elkaar a nice life toegewenst and that was it.

Totdat ik even wat biertjes met m'n vrienden had gedronken en die zeiden dat je eerder spijt krijgt van dingen die je hebt nagelaten dan je hebt gedaan. Niet helemaal waar maar toen geloofde ik het nog. Ik dacht dus ik bel haar op en zeg dat als ik haar nooit meer ga zien, ik haar in ieder geval gisteravond nog wou zien. Maar ze nam niet op. Dus dacht ik, weet je wat, ik ga alvast die kant op en dan probeer ik het nog een keer. Zo gezegd zo gedaan. Maar ze nam niet op. Dus ging ik maar naar de lokale bar waar ik dacht dat ze zou zijn. Maar ze was er niet. Haar vriendinnen trouwens wel (hoi, wat doe jij hier?). Na een biertje daar te hebben gedronken nog een keer proberen te bellen, maar natuurlijk nam ze niet op. Toen terug naar huis gelopen (bussen reden inmiddels niet meer) en halverwege belde ze.. Dat ze nu ging slapen (en ik dus niet meer moest omdraaien) en dat we 'nog wel een keertje' iets af zouden spreken. En dat ze het een beetje een rare actie vond. Kansloos zou ik het achteraf zelf beschrijven.

Dus.. Vanmorgen m'n stage geskipped en tot twee uur 's middags in bed gelegen, me lekker kansloos voelend!

Vanavond even bellen met wat tekst en commentaar (had wat gedronken, wou je nog een keer zien, gaat -qua gezondheid- erg slecht met m'n moeder, et cetera) of heb ik wel weer genoeg gedaan for now?

Je moet eerst even weten wat je zelf wilt.

Je zegt in het begin van je post dat je geen vrienden wilt blijven, dus why bother?
Als je niet de ambitie hebt om toch nog iets te proberen met haar (wat dan ook) zou ik het lekker laten hangen en gewoon niets meer van je laten horen...

Hmm ik had het al in het verliefd topic gezegd, maar hier past het eigenlijk beter.

Vannacht (+/- 00:30) belde mijn ex me weer op. Ze wilde iemand aan de telefoon hebben omdat ze door een eng stuk moest fietsen. In de 5 minuten dat we aan de telefoon waren beetje gepraat enzo, al was dat wel lastig (wist af en toe echt niet wat ik moest zeggen, en zij ook niet volgens mij). Naja, ik heb d'r nu weer in mijn kop zitten terwijl ik het idee had er al grotendeels overheen te zijn.

quote:

Op donderdag 6 oktober 2005 17:17 schreef DaMook het volgende:
Hmm ik had het al in het verliefd topic gezegd, maar hier past het eigenlijk beter.

Vannacht (+/- 00:30) belde mijn ex me weer op. Ze wilde iemand aan de telefoon hebben omdat ze door een eng stuk moest fietsen. In de 5 minuten dat we aan de telefoon waren beetje gepraat enzo, al was dat wel lastig (wist af en toe echt niet wat ik moest zeggen, en zij ook niet volgens mij). Naja, ik heb d'r nu weer in mijn kop zitten terwijl ik het idee had er al grotendeels overheen te zijn.

Hoe lang was de relatie en hoe lang is het nu uit?

quote:

Op donderdag 6 oktober 2005 17:19 schreef partyyboyy het volgende:

[..]

Hoe lang was de relatie en hoe lang is het nu uit?

Was al langer verliefd maar we hadden nog niet zolang iets Vandaag 1 week uit

Leuk en goed nieuws!

Eymey is weer

gogo eymey!

quote:

Op donderdag 6 oktober 2005 19:52 schreef rocksteady het volgende:
Leuk en goed nieuws!

Eymey is weer

gogo eymey!

Hehe ehmmmm haaaai . Iets zegt me dat ik jou ergens van ken.

Maarehm..... dit topic is toch niet voor fliefte mensjes (en ben het ook nog niet echt super erg ).

Anyway.... ik heb dit topic al erg lang niet meer gevolgd. Alleen Viperdesign zie ik eigenlijk nog als echt bekende. Hoe gaat ie @Viper? Lukt het nog een beetje allemaal?

Yay voor eymey!

Vandaag ging het weer slecht. But i'll spare you the details.

Uhm.......

Ik heb vandaag.... in een boze bui mijn kamer een beetje in elkaar geslagen.

Hard muziek aangedaan en toen ben ik mijn kast gaan slaan (5x of zo)... dan heb ik mijn dekbed en kussens van mijn bed afgegooid naar de andere kant van mijn kamer. Dan, heb ik nog een lamp op de grond gegooit en stuk getrapt. - t'ja, gek, dat weet ik.

Dit is boosheid dat ik nu al zo lang vasthou, en ik voel me er wel beter door. Eventjes zeggen... het heeft niet allemaal alleen maar met mijn ex te maken - zoals ik al eerder heb gezegd. Maar, ik wilde haar weer spreken gisteren, en ik heb haar de hele tijd geprobeerd te bellen (ze zei, dat als ik diep in de put zat dat ik haar mocht bellen), en ze pakte niet op.

Verder, omdat zij en haar vriendinnen alles buiten proprtie brengen, denk ik dat ik een keer door de politie word aangehouden voor:
a) stalking
b) violet behaviour

En dat ben ik dus echt niet.

Ik heb alleen maar problemen als ik alleen ben. Ik heb het echt geweldig naar mijn zin met mijn vrienden, en ik ontmoet nu ook een hoop andere mensen. Maar, ik kan gewoon niet meer werken aan mijn studie - het lukt mij van geen kant.

Gelukkig kan ik morgen weer jammeren bij de counsellor.

2 weken geleden had ik een soort kalmte, maar dat is nu verdwenen.

Jaja, ik ben plonky de gek .

[ Bericht 0% gewijzigd door Plonky op 06-10-2005 22:56:25 ]

Nou, als ik mijn verhaal zou moeten updaten, dat zat ik hier 3 dagen te typen.
Laat ik het kort zo stellen.
Het is intussen 2 en een halve maand gedaan met mijn ex. We hebben weer zuiver vriendschappelijk contact. Sinds het academiejaar weer begonnen is, zitten we vlakbij elkaar "op kot", en zien we elkaar dus regelmatig. Hoewel ik absoluut geen gevoelens (van verliefdheid) meer voor haar heb,merk ik wel dat ik stilaan weer dingen ga verwachten van haar, als was ze mijn partner(vb dat ze af en toe tijd voor me vrijmaakt..)... En dat is niet goed!!

Bijkomende moeilijkheid: toen het net gedaan was probeerde ik troost te zoeken in de armen van een andere ex. Ik had veel contact met haar en trok veel met haar op, hoewel ze 250 km verder woont. Automatisch moesten we dan bij elkaar blijven slapen. Bij haar kwamen hierdoor snel gevoelens terug, voor mij was ze een goede steun zonder meer. Gister kreeg ik dan ook telefoon van haar dat ze liefst alle contact wou breken, zodat ze verder kon met haar leven zonder zoveel aan mij te hoeven denken. Waarschijnlijk doet ze het correcte voor haarzelf,maar ik heb nooit de intentie gehad haar zo pijn te doen.

Je hebt gelijk .

En, het wordt waarschijnlijk NOOIT meer bellen. Ze lachte me gewoon uit (ja, stom mens).

Ja, het studeren doe ik altijd in mijn eentje. Maar, ik vind het nog moeilijker om met andere mensen te studeren - maar, het is misschien toch het proberen waard?

En mijn kamer valt mee . Ik heb het allemaal al weer opgeruimd. Ik had nog ook glazen en borden hierzo staan, en die heb ik express niet gebroken .

Ik heb mezelf voor 2 sociale activiteiten opgegeven, en dan kan ik dus nieuwe mensen ontmoeten, en dan ga ik me geleidelijk aan van mijn ex en haar vriendinnen *ontvringen* zodat ik gewoon verder kan gaan.

Ik werd alleen een beetje gek vandaag . Maar dat mag ook wel!

quote:

Op donderdag 6 oktober 2005 22:47 schreef Plonky het volgende:
Verder, omdat zij en haar vriendinnen alles buiten proprtie brengen, denk ik dat ik een keer door de politie word aangehouden voor:
a) stalking
b) violet behaviour

En dat ben ik dus echt niet.

Het lijkt me dan ook verstandig te zorgen dat dat niet gebeurd. Probeer maar eens te bewijzen dat je niet stalkt. Bovendien zal het dan om zeep zijn met je ex.
Ik heb deze topic even niet gevolgd, maar hoe frequent ga je praten? In het begin lijkt het (uit eigen ervaring) logisch dat bepaalde zaken naar boven gebracht worden die een zekere woede oproepen. In dat opzicht zou ik je "aanval" van vandaag niet dramatiseren.

quote:

Ik heb alleen maar problemen als ik alleen ben. Ik heb het echt geweldig naar mijn zin met mijn vrienden, en ik ontmoet nu ook een hoop andere mensen. Maar, ik kan gewoon niet meer werken aan mijn studie - het lukt mij van geen kant.

Dat van de studies herken ik. Maar als het onmogelijk blijft, zal je toch maatregelen moeten nemen. Een tijdelijke nieuwe studieomgeving zoeken vb, want eenmaal je vertrokken bent lopen dingen sowieso veel vlotter. Ik heb nog ooit overwogen mijn exames te gaan voorbereiden in Italië (wel ver van de toeristische zones), waar ik niet geconfronteerd werd met wat dan ook van mijn ex..

Ik ga een keertje per week (vaker kan niet - ik betaal niets omdat het een service van de universiteit is). Ik zal mijn aanval vandaag zeker niet dramatiseren, want dat heeft geen zin - ik wilde gewoon mijn woede uitlaten, die ik de laatste paar dagen in mezelf heb gehouden.

Ik was maandag naar de Bieb gegaan om te werken, en dat werkte goed - ik heb voor het eerst in 5 weken 3 uur lang door kunnen werken. Dat is een goede tip, en ik denk dat ik die zeker op zal volgen (maar, dan zie ik het al gebeuren - mijn ex zal er ook zijn, haha ... dan ga ik maar naar de andere bieb )

Haha, ook nog... we hebben ruzie om wie het met wie uit heeft gemaakt. (nutteloos, dat weet ik).

Zij vind dat ik haar had gedwongen om het met mij uit te maken (en haar vriendinnen hebben haar ervan overtuigd dat ik het met haar uit zou maken als zij het niet met mij uit zou maken.

4 maanden geleden, dan had ik exact hetzelfde gezegd. Maar, nu gezien, ik heb gewoon van april tot eind mei geschreeuwd om hulp... om uit te zoeken wat er met mij aan de hand was. Pas een maand geleden heb ik kunnen zeggen dat er dus echt iets mis is met mij en dat ik het moest uit zoeken.

Toch, zij heeft wel de woorden gezegd 'okay, then we are finished'. Het maakt toch eigenlijk allemaal niet meer uit.

Exact!

En nu begin ik aan een nieuwe dag .

MIsschien was ik gisteren extra boos omdat ik maar 2 uurtjes slaap had gekregen . Ik heb nu wel extra lekker geslapen!

Je bent net exen van elkaar, en zij is over een paar dagen jarig...wat stuur je haar dan (kaart, cadeau, bloemen) of stuur je helemaal niks?

quote:

Op vrijdag 7 oktober 2005 20:49 schreef David Letterman het volgende:
Je bent net exen van elkaar, en zij is over een paar dagen jarig...wat stuur je haar dan (kaart, cadeau, bloemen) of stuur je helemaal niks?

Ik zou geen cadeau geven, wel een kaart sturen ofzo. En in die kaart zou ik het vrij zakelijk houden. Maar ik zou dus zeker iets van me laten horen!