TRU The truth is in here and out there
Je ziet het niet maar toch is het er... Alles over mysterieuze, onverklaarde, spirituele en occulte zaken.
sorryquote:Op maandag 8 augustus 2005 10:45 schreef Mirage het volgende:
[..]
euhm tsja... nu hopen dat Oversight zich er niet in mengt, dat zou weer een preek geven.
sorry
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
Hm.. of juist niet. Ik bedoel in trance kan je dingen doen die je normaal niet met je lichaam kan doen, of uberhaupt niet kunt doen. Ik denk juist dat in trance je totaal niks overkomt. Omdat de logische reacties van invloeden van buitenaf op je lichaam, niet meer zo makkelijk opgaan onder zulke omstandigheden.quote:Op zondag 7 augustus 2005 23:29 schreef nokwanda het volgende:
[..]
Het praktische punt is: raak je in een trance dan ben je ook veel kwetsbaarder.
DonGorgon heeft er zelfs een wiki van gemaaktquote:Op woensdag 22 juni 2005 11:36 schreef DonGorgon het volgende:
Als bleke hollander (bakra) heb ik me al een keer in winti's verdiept. Hieronder een kleine greep uit mijn bronnen:
DonGorgon heeft er zelfs een wiki van gemaakthttp://wiki.fok.nl/index.php/Winti
(kon zo snel niet vinden dat het genoemd was in dit topic dus bij deze)
Leesen verrry carefully, I weel zay zis only once
Ill quit thinking w my dick when u quit fucking with my head
Ill quit thinking w my dick when u quit fucking with my head
te laat !quote:Op maandag 8 augustus 2005 10:45 schreef Mirage het volgende:
[..]
euhm tsja... nu hopen dat Oversight zich er niet in mengt, dat zou weer een preek geven.
te laat !
◢◤
Wel een late reactie overigensquote:
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
Mirage komt net thuis van oudste ophalen uit school....
Staart bijna blind voor zich uit, heeft een compleet overdonderde blik in haar ogen, en weet in eerste instantie geen zinnig woord uit te brengen...
Ik schrik me éérst helemaal rot, en kom er binnen enkele momenten achter dat er niets vervelends is gebeurd, ze heeft de gave je met één blik een héél verhaal te vertellen, óf je een antwoord op een nog niet gestelde vraag kan geven, maar daarover later meer.... ik zie dat er niets vreselijks gebeurd kan zijn, en vraag haar naar de toedracht, van whatever haar zó heeft weten te raken.....
Ik ben nu een paar jaar met haar getrouwd, en dan wéét je op ene gegeven moment wel een beetje hoe je vrouw reageert in situaties, en bij alle calamiteiten of ernstige gebeurtenissen in ons privéleven heb ik kunnen zien dat mevrouw IJSkoud reageert op calamiteiten, en helder en vastberaden het goede doet.... Wát er nu was gebeurd was voor mij compleet "onléésbaar" maar in ieder geval niets nadeligs......
Mirage komt net thuis van oudste ophalen uit school....Staart bijna blind voor zich uit, heeft een compleet overdonderde blik in haar ogen, en weet in eerste instantie geen zinnig woord uit te brengen...
Staart bijna blind voor zich uit, heeft een compleet overdonderde blik in haar ogen, en weet in eerste instantie geen zinnig woord uit te brengen...Ik schrik me éérst helemaal rot, en kom er binnen enkele momenten achter dat er niets vervelends is gebeurd, ze heeft de gave je met één blik een héél verhaal te vertellen, óf je een antwoord op een nog niet gestelde vraag kan geven, maar daarover later meer.... ik zie dat er niets vreselijks gebeurd kan zijn, en vraag haar naar de toedracht, van whatever haar zó heeft weten te raken.....
Ik ben nu een paar jaar met haar getrouwd, en dan wéét je op ene gegeven moment wel een beetje hoe je vrouw reageert in situaties, en bij alle calamiteiten of ernstige gebeurtenissen in ons privéleven heb ik kunnen zien dat mevrouw IJSkoud reageert op calamiteiten, en helder en vastberaden het goede doet.... Wát er nu was gebeurd was voor mij compleet "onléésbaar" maar in ieder geval niets nadeligs......
◢◤
Aangezien je het hier post zou ik haast zeggen dat ze die man van het winti feest tegen het lijf gelopen is.quote:Op vrijdag 26 augustus 2005 16:44 schreef Oversight het volgende:
Mirage komt net thuis van oudste ophalen uit school....
Staart bijna blind voor zich uit, heeft een compleet overdonderde blik in haar ogen, en weet in eerste instantie geen zinnig woord uit te brengen...
Ik schrik me éérst helemaal rot, en kom er binnen enkele momenten achter dat er niets vervelends is gebeurd, ze heeft de gave je met één blik een héél verhaal te vertellen, óf je een antwoord op een nog niet gestelde vraag kan geven, maar daarover later meer.... ik zie dat er niets vreselijks gebeurd kan zijn, en vraag haar naar de toedracht, van whatever haar zó heeft weten te raken.....
Ik ben nu een paar jaar met haar getrouwd, en dan wéét je op ene gegeven moment wel een beetje hoe je vrouw reageert in situaties, en bij alle calamiteiten of ernstige gebeurtenissen in ons privéleven heb ik kunnen zien dat mevrouw IJSkoud reageert op calamiteiten, en helder en vastberaden het goede doet.... Wát er nu was gebeurd was voor mij compleet "onléésbaar" maar in ieder geval niets nadeligs......
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
Die man had er idd mee te maken, maar ik moet heel een mijn eigen gedachten ordenen want naast dit gebeuren is er ook nog een kwartje gevallen waarvan ik niet wist dat het kwartje er was.quote:Op vrijdag 26 augustus 2005 16:48 schreef nokwanda het volgende:
[..]
Aangezien je het hier post zou ik haast zeggen dat ze die man van het winti feest tegen het lijf gelopen is.
Ik kom hier vanmiddag op terug.
ow, oversight en ik hebben het er al wel over gehad hoor
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
Sir Winston Churchill
Sir Winston Churchill
En jullie wisten ook precies wie er op zou reagerenquote:Op vrijdag 26 augustus 2005 16:54 schreef Mirage het volgende:
[..]
Die man had er idd mee te maken, maar ik moet heel een mijn eigen gedachten ordenen want naast dit gebeuren is er ook nog een kwartje gevallen waarvan ik niet wist dat het kwartje er was.
Ik kom hier vanmiddag op terug.
ow, oversight en ik hebben het er al wel over gehad hoor
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
En iets zegt me dat je de poen voor die 3D echo ook wel in je zak kunt houden
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
quote:Op vrijdag 26 augustus 2005 17:21 schreef nokwanda het volgende:
En iets zegt me dat je de poen voor die 3D echo ook wel in je zak kunt houden
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
Sir Winston Churchill
Sir Winston Churchill
Het is heel vreemd want zo levendig als de herinnering om half 4 nog was zo ver probeert hij nu even weg te zakken.
Ik liep rond kwart voor 3 naar school om mijn oudste zoon op te halen.
Het was heerlijk weer. De zon scheen, het rook naar regen, het was stiekem iets fris en de wind waaide heerlijk.
Ik kan daar ontzettend van genieten.
Ik voelde een soort veld/ straling om mij heen zoals wel vaker, tegelijkertijd had ik door dat er iemand een paar passen schuin achter mij liep.
Als ik eerlijk ben wist ik denk ik al wie er achter mij liep en dat er eigenlijk niemand achter mij liep. Het was alsof een deel van mij al meer wist dan het bewuste deel van mijzelf.
Ik keek om, waarom ? Omdat "iets" dat maakte.
En daar was hij. De man van het winti-feest. Hij was er volledig in detail, net zoals op het winti feest.
Alleen ditmaal was het duidelijk dat hij er tegelijkertijd níet was. Niet zoals jij en ik, niet zoals de man aan de overkant die ik iedere middag groet.
Wat nou eigenlijk het verschli is kan ik niet uitleggen, of zijn voeten de grond wel raakten... geen idee.
Ik keek hem aan en hij mij. Ik keek weer voor mij...tsja ik loop op straat, moet opletten en het moest even een plekje krijgen.
Ik voel hem nog steeds achter mij lopen en ik kijk weer om, maar hij is er niet meer. Niet visueel iig. De hele weg naar school "voelde" ik hem nog steeds achter mij lopen.
Het enige dat ik mij niet kan herinneren is het geluid van voetstappen, verder wás hij er gewoon.
Oké, hij is dus waarschijnljik niet uit mijn dagelijkse leven. En toch voelt hij zo bekend, vertrouwd en veilig. het voelt echt alsof ik hem al jaren dagelijks groet of dat hij intensief deel uitmaakt van mijn dagelijks leven.
Wie het is.. ik kan het nog steeds niet plaatsen.
Wat hij bij mij doet ? Ik heb geen idee. Waarom ik hem waarneem ? Waarom hij op het feest was. En nogmaals wáar komt dat bekende vertrouwde gevoel toch vandaan ?
Ik loop door naar school.
Pik Brian op en samen dollen we wat. Onderweg naar huis begin ik een brief te lezen die de juf mee heeft gegeven. Verzonken in de brief hoor ik iemand mijn naam roepen.
Leuk ! Een ontzettend rustig, bedeesd vrouwtje komt aanlopen. Ze doet mij altijd denken aan bergkristal. Ze straalt iets uit.
Vorige jaar is zij op mijn pad gekomen, of ik op het hare.
op de één of andere manier koos ze mij vorig jaar uit om haar "puzzel" bij neer te leggen.
Ik heb meermaals heerlijk met haar gekletst, haar hier en daar op weg geholpen.. en ik heb haar ene hele stapel boeken uitgeleend (voor onbepaalde tijd).
Haar nederlands is niet perfect, ik geloof dat ze portugese is.
Tocht heeft ze zich doro verschillende dikke boeken heen geworsteld die in een heel lastig nederlands geschreven waren.
Gelukkig voor haar zaten er ook enkele Engelstalige boeken bij, dat ging een stuk makkelijker.
Altijd als ik haar zie heb ik een "straalgevoel". Ik dacht altijd dat zíj degene was die straalde, net als dat ik dat bij sommige andere mensen heb.
Vandaag gaf ze mij het laatste boek terug.
Ze vertelde erbij terwijl ze op haar hart sloeg "er zit iets ín mij, en jij hebt gezorgd dat ik dat zag en ik wil dat gaan ontdekken".
"Ik wil vaker samenkomen en praten met jou, jij "straalt" en mijn dochter zegt dat ook. Jij bent mijn guide".
....oké... dank je wel.. ik vind het ontzettend fijn dat je zoveel aan de boeken hebt gehad en ik vind het nog fijner om te horen dat je iets aan onze gesprekken hebt..
Zij ging haar kind ophalen, ze was laat en ik liep door met Brian.
Ik hoorde Brian nog zeggen dat hij het een hele lieve mevrouw vindt.
Daarna was ik verder in gedachten.
Er ging van alles door mij heen.
Wederom de vragen omtrent de man.
Maar nu was ik ook even geshaked door wat de vrouw gezegd heeft.
Ik zit al jaren, te wachten op een soort "mentor". Ik heb er heel kort naar gezocht, maar al snel besloot ik dat dit soort mensen vanzelf op je pad komen.
Ik zoek dus al jaren een soort "mentor" zonder actief iets te ondernemen.
Toch is dit altijd blijven hangen. Een verlangen naar iemand die mij spiritueel verder kan brengen en die mij bepaalde zaken kan leren beheersen of met sommige zaken om kan leren gaan.
Een begeleider.
Nu opeens leek het alsof ìk in een soort van "mentor" rol gerold ben.
Een beetje verwarrend.. ìk ben degene die een mentor "zoekt" en opeens realiseer ik mij dat ik er tegenwoordig zelf één lijk te zijn.
En inderdaad, als ik goed nadenk en terug kijk op de laatste 2 jaar... er zijn steeds meer mensen naar míj toegekomen. Er behoorlijk wat mensen die ik door bepaalde zaken/ perioden heen geleid heb, die ik een stukje op weg heb geholpen met zelf inzicht en met beheersing van bepaalde zaken..
Het is zó vreemd. Ík was toch degene die en mentor zocht ?
En om nog even op "de man" terug te komen...
Ik geloof dat de laatste keer dat ik iemand zó gedetailleerd zag iemand is geweest die nog net niet of net wel dood was.
Een behoorlijke tijd terug, geen idee hoe lang geleden. Lag er iemand op de stoep hier in de buurt.
Er stonden mensen omheen en tussen die groep mensen zag ik de persoon die op de grond lag staan. Hij leek heel verward, alsof hij het allemaal (nog) niet vatte.
Oversight zegt nooit echt veel op dit soort dingen.
Het enige dat hij als feedback gaf was zijn smerige glimlach , en hij opperde dat het zíjn van een begeleider misschien wel mijn "mentor" is.
Ergens kan dit best logisch klinken.
Zet een kleuter maar eens met een babybroertje in een brandend huis... de dingen die dan opeens uit de kleuter komen, waar de kleuter dan opeens tot in staat is..
geef een kind verantwoordelijkheid en hij zal verantwoordelijk leren zijn.
Wat de man betreft... ik vind het vreemd. Zijn aanwezigheid heeft een behoorlijke impact op mij, in positieve zin.
Oversight vroeg of ik hem aantrekkelijk vind.
Aantrekkelijk is helemaal niet van toepassing.
De man heeft iets gemoedelijks, iets veiligs en iets vertrouwds over zich.
Hij voelt echt als iemand die ik regelmatig in een vertrouwde omgeving tegenkom.
hij heeft iets opzichterachtigs. Hij is niet letterlijk een agent oid, maar zo "voelt" hij.
Wát moet ik nou met een donkere man achter mij aan ?
Waarom denk ik hem te kennen ?
[ Bericht 0% gewijzigd door Mirage op 26-08-2005 17:48:47 ]
Ik liep rond kwart voor 3 naar school om mijn oudste zoon op te halen.
Het was heerlijk weer. De zon scheen, het rook naar regen, het was stiekem iets fris en de wind waaide heerlijk.
Ik kan daar ontzettend van genieten.
Ik voelde een soort veld/ straling om mij heen zoals wel vaker, tegelijkertijd had ik door dat er iemand een paar passen schuin achter mij liep.
Als ik eerlijk ben wist ik denk ik al wie er achter mij liep en dat er eigenlijk niemand achter mij liep. Het was alsof een deel van mij al meer wist dan het bewuste deel van mijzelf.
Ik keek om, waarom ? Omdat "iets" dat maakte.
En daar was hij. De man van het winti-feest. Hij was er volledig in detail, net zoals op het winti feest.
Alleen ditmaal was het duidelijk dat hij er tegelijkertijd níet was. Niet zoals jij en ik, niet zoals de man aan de overkant die ik iedere middag groet.
Wat nou eigenlijk het verschli is kan ik niet uitleggen, of zijn voeten de grond wel raakten... geen idee.
Ik keek hem aan en hij mij. Ik keek weer voor mij...tsja ik loop op straat, moet opletten en het moest even een plekje krijgen.
Ik voel hem nog steeds achter mij lopen en ik kijk weer om, maar hij is er niet meer. Niet visueel iig. De hele weg naar school "voelde" ik hem nog steeds achter mij lopen.
Het enige dat ik mij niet kan herinneren is het geluid van voetstappen, verder wás hij er gewoon.
Oké, hij is dus waarschijnljik niet uit mijn dagelijkse leven. En toch voelt hij zo bekend, vertrouwd en veilig. het voelt echt alsof ik hem al jaren dagelijks groet of dat hij intensief deel uitmaakt van mijn dagelijks leven.
Wie het is.. ik kan het nog steeds niet plaatsen.
Wat hij bij mij doet ? Ik heb geen idee. Waarom ik hem waarneem ? Waarom hij op het feest was. En nogmaals wáar komt dat bekende vertrouwde gevoel toch vandaan ?
Ik loop door naar school.
Pik Brian op en samen dollen we wat. Onderweg naar huis begin ik een brief te lezen die de juf mee heeft gegeven. Verzonken in de brief hoor ik iemand mijn naam roepen.
Leuk ! Een ontzettend rustig, bedeesd vrouwtje komt aanlopen. Ze doet mij altijd denken aan bergkristal. Ze straalt iets uit.
Vorige jaar is zij op mijn pad gekomen, of ik op het hare.
op de één of andere manier koos ze mij vorig jaar uit om haar "puzzel" bij neer te leggen.
Ik heb meermaals heerlijk met haar gekletst, haar hier en daar op weg geholpen.. en ik heb haar ene hele stapel boeken uitgeleend (voor onbepaalde tijd).
Haar nederlands is niet perfect, ik geloof dat ze portugese is.
Tocht heeft ze zich doro verschillende dikke boeken heen geworsteld die in een heel lastig nederlands geschreven waren.
Gelukkig voor haar zaten er ook enkele Engelstalige boeken bij, dat ging een stuk makkelijker.
Altijd als ik haar zie heb ik een "straalgevoel". Ik dacht altijd dat zíj degene was die straalde, net als dat ik dat bij sommige andere mensen heb.
Vandaag gaf ze mij het laatste boek terug.
Ze vertelde erbij terwijl ze op haar hart sloeg "er zit iets ín mij, en jij hebt gezorgd dat ik dat zag en ik wil dat gaan ontdekken".
"Ik wil vaker samenkomen en praten met jou, jij "straalt" en mijn dochter zegt dat ook. Jij bent mijn guide".
....oké... dank je wel.. ik vind het ontzettend fijn dat je zoveel aan de boeken hebt gehad en ik vind het nog fijner om te horen dat je iets aan onze gesprekken hebt..
Zij ging haar kind ophalen, ze was laat en ik liep door met Brian.
Ik hoorde Brian nog zeggen dat hij het een hele lieve mevrouw vindt.
Daarna was ik verder in gedachten.
Er ging van alles door mij heen.
Wederom de vragen omtrent de man.
Maar nu was ik ook even geshaked door wat de vrouw gezegd heeft.
Ik zit al jaren, te wachten op een soort "mentor". Ik heb er heel kort naar gezocht, maar al snel besloot ik dat dit soort mensen vanzelf op je pad komen.
Ik zoek dus al jaren een soort "mentor" zonder actief iets te ondernemen.
Toch is dit altijd blijven hangen. Een verlangen naar iemand die mij spiritueel verder kan brengen en die mij bepaalde zaken kan leren beheersen of met sommige zaken om kan leren gaan.
Een begeleider.
Nu opeens leek het alsof ìk in een soort van "mentor" rol gerold ben.
Een beetje verwarrend.. ìk ben degene die een mentor "zoekt" en opeens realiseer ik mij dat ik er tegenwoordig zelf één lijk te zijn.
En inderdaad, als ik goed nadenk en terug kijk op de laatste 2 jaar... er zijn steeds meer mensen naar míj toegekomen. Er behoorlijk wat mensen die ik door bepaalde zaken/ perioden heen geleid heb, die ik een stukje op weg heb geholpen met zelf inzicht en met beheersing van bepaalde zaken..
Het is zó vreemd. Ík was toch degene die en mentor zocht ?
En om nog even op "de man" terug te komen...
Ik geloof dat de laatste keer dat ik iemand zó gedetailleerd zag iemand is geweest die nog net niet of net wel dood was.
Een behoorlijke tijd terug, geen idee hoe lang geleden. Lag er iemand op de stoep hier in de buurt.
Er stonden mensen omheen en tussen die groep mensen zag ik de persoon die op de grond lag staan. Hij leek heel verward, alsof hij het allemaal (nog) niet vatte.
Oversight zegt nooit echt veel op dit soort dingen.
Het enige dat hij als feedback gaf was zijn smerige glimlach , en hij opperde dat het zíjn van een begeleider misschien wel mijn "mentor" is.
Ergens kan dit best logisch klinken.
Zet een kleuter maar eens met een babybroertje in een brandend huis... de dingen die dan opeens uit de kleuter komen, waar de kleuter dan opeens tot in staat is..
geef een kind verantwoordelijkheid en hij zal verantwoordelijk leren zijn.
Wat de man betreft... ik vind het vreemd. Zijn aanwezigheid heeft een behoorlijke impact op mij, in positieve zin.
Oversight vroeg of ik hem aantrekkelijk vind.
Aantrekkelijk is helemaal niet van toepassing.
De man heeft iets gemoedelijks, iets veiligs en iets vertrouwds over zich.
Hij voelt echt als iemand die ik regelmatig in een vertrouwde omgeving tegenkom.
hij heeft iets opzichterachtigs. Hij is niet letterlijk een agent oid, maar zo "voelt" hij.
Wát moet ik nou met een donkere man achter mij aan ?
Waarom denk ik hem te kennen ?
[ Bericht 0% gewijzigd door Mirage op 26-08-2005 17:48:47 ]
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
Sir Winston Churchill
Sir Winston Churchill
Heb je de vriendin van de winti meet nog gesproken?quote:Op vrijdag 26 augustus 2005 17:34 schreef Mirage het volgende:
Het is heel vreemd want zo levendig als de herinnering om half 4 nog was zo ver probeert hij nu even weg te zakken.
Ik liep rond kwart voor 3 naar school om mijn oudste zoon op te halen.
Het was heerlijk weer. De zon scheen, het rook naar regen, het was stiekem iets fris en de wind waaide heerlijk.
Ik kan daar ontzettend van genieten.
Ik voelde een soort veld/ straling om mij heen zoals wel vaker, tegelijkertijd had ik door dat er iemand een paar passen schuin achter mij liep.
Als ik eerlijk ben wist ik denk ik al wie er achter mij liep en dat er eigenlijk niemand achter mij liep. Het was alsof een deel van mij al meer wist dan het bewuste deel van mijzelf.
Ik keek om, waarom ? Omdat "iets" dat maakte.
En daar was hij. De man van het winti-feest. Hij was er volledig in detail, net zoals op het winti feest.
Alleen ditmaal was het duidelijk dat hij er tegelijkertijd níet was. Niet zoals jij en ik, niet zoals de man aan de overkant die ik iedere middag groet.
Wat nou eigenlijkhet verschli is kan ik niet uitleggen, of zijn voeten de grond wel raakten... geen idee.
Ik keek hem aan en hij mij. Ik keek weer voor mij...tsja ik loop op straat, moet opletten en het moest even een plekje krijgen.
Ik voel hem nog steeds achter mij lopen en ik kijk weer om, maar hij is er niet meer. Niet visueel iig. De hele weg naar school "voelde" ik hem nog steeds achter mij lopen.
Het enige dat ik mij niet kan herinneren is het geluid van voetstappen, verder wás hij er gewoon.
Oké, hij is dus waarschijnljik niet uit mijn dagelijkse leven. En toch voelt hij zo bekend, vertrouwd en veilig. het voelt echt alsof ik hem al jaren dagelijks groet of dat hij intensief deel uitmaakt van mijn dagelijks leven.
Wie het is.. ik kan het nog steeds niet plaatsen.
Wat hij bij mij doet ? Ik heb geen idee. Waarom ik hem waarneem ? Waarom hij op het feest was. En nogmaals wáar komt dat bekende vertrouwde gevoel toch vandaan ?
Ik loop door naar school.
Pik Brian op en samen dolen we wat. Onderweg naar huis begin ik een brief te lezen die de juf mee heeft gegeven. Verzonken in de brief hoor ik iemand mijn naam roepen.
Leuk ! Een ontzettend rustig, bedeesd vrouwtje komt aanlopen. Ze doet mij altijd denken aan bergkristal. Ze straalt iets uit.
Vorige jaar is zij op mijn pad gekomen, of ik op het hare.
op de één of andere manier koos ze mij vorig jaar uit om haar "puzzel" bij neer te leggen.
Ik heb meermaals heerlijk met haar gekletst, haar hier en daar op weg geholpen.. en ik heb haar ene hele stapel boeken uitgeleend (voor onbepaalde tijd).
Haar nederlands is niet perfect, ik geloof dat ze portugese is.
Tocht heeft ze zich doro verschillende dikke boeken heen geworsteld die in een heel lastig nederlands geschreven waren.
Gelukkgi voor haar zaten er ook enkele Engelstalige boeken bij, dat ging een stuk makkelijker.
Altijd als ik haar zie heb ik een "straalgevoel". Ik dacht altijd dat zíj degene was die straalde, net als dat ik dat bij sommige andere mensen heb.
Vandaag gaf ze mij het laatste boek terug.
Ze vertelde erbij terwijl ze op haar hart sloeg "er zit iets ín mij, en jij hebt gezorgd dat ik dat zag en ik wil dat gaan ontdekken".
"Ik wil vaker samenkomen en praten met jou, jij "straalt" en mijn dochter zegt dat ook. Jij bent mijn guide".
....oké... dank je wel.. ik vind het ontzettend fijn dat je zoveel aan de boeken hebt gehad en ik vind het nog fijner om te horen dat je iets aan onze gesprekken hebt..
Zij ging haar kind ophalen, ze was laat en ik liep door met Brian.
Ik hoorde Brian nog zeggen dat hij het een hele lieve mevrouw vind.
Daarna was ik verder in gedachten.
Er ging van alles door mij heen.
Wederom de vragen omtrent de man.
Maar nu was ik ook even geshaked door wat de vrouw gezegd heeft.
Ik zit al jaren, te wachten op een soort "mentor". Ik heb er heel kort naar gezocht, maar al snel besloot ik dat dit soort mensen vanzelf op je pad komen.
Ik zoek dus al jaren een soort "mentor" zonder actief iets te ondernemen.
Toch is dit altijd blijven hangen. Een verlangen naar iemand die mij spiritueel verder kan brengen en die mij bepaalde zaken kan leren beheersen of met sommige zaken om kan leren gaan.
Een begeleider.
Nu opeens leek het alsof ìk in een soort van "mentor" rol gerold ben.
Een beetje verwarrend.. ìk ben degene die een mentor "zoekt" en opeens realiseer ik mij dat ik er tegenwoordig zelf één lijk te zijn.
En inderdaad, als ik goed nadenk en terug kijk op de laatste 2 jaar... er zijn steeds meer mensen naar míj toegekomen. Er behoorlijk wat mensen die ik door bepaalde zaken/ periodenheen geleidt heb, die ik een stukje op weg heb geholpen met zelfinzicht en met beheersing van bepaalde zaken..
Het is zó vreemd. Ík was toch degene die en mentor zocht ?
En om nog even op "de man" terug te komen...
Ik geloof dat de laatste keer dat ik iemand zó gedetailleerd zag iemand is geweest die nog net niet of net wel dood was.
Een behoorlijke tijd terug, geen idee hoe lang geleden. Lag er iemand op de stoep hier in de buurt.
Er stonden mensen omheen en tussen die groep mensen zag ik de persoon die op de grond lag staan. Hij leek heel verward, alsof hij het allemaal (nog) niet vatte.
Oversight zegt nooit echt veel op dit soort dingen.
Het enige dat hij als feedback gaf was zijn smerige glimlach , en hij opperde dat het zíjn van een begeleider misschien wel mijn "mentor" is.
Ergens kan dit best logisch klinken.
Zet een kleuter maar eens met een babybroertje in een brandend huis... de dingen die dan opeens uit de kleuter komen, waar de kleuter dan opeens tot in staat is..
geef een kind verantwoordelijkheid en hij zal verantwoordelijk leren zijn.
Wat de man betreft... ik vind het vreemd. Zijn aanwezigheid heeft een behoorlijke impact op mij, in positieve zin.
Oversight vroeg of ik hem aantrekkelijk vind.
Aantrekkelijk is helemaal niet van toepassing.
De man heeft iets gemoedelijks, iets veiligs en iets vertrouwds over zich.
Hij voelt echt als iemand die ik regelmatig in een vertrouwde omgeving tegenkom.
hij heeft iets opzichterachtigs. Hij is niet letterlijk een agent oid, maar zo "voelt" hij.
Wát moet ik nou met een donkere man achter mij aan ?
Waarom denk ik hem te kennen ?
Zucht....... wanneer ga je een praten met de mensen die zo´n meet leiden. Een winti shamaan. Gewoon om wat dingen duidelijk te krijgen.
Wat oversight zegt is ook zo. Het zijn van een begeleider is ook je mentor. Zolang je je blijft realiseren dat je van iedere andere persoon iets te leren hebt. Dat iedere situatie van een andere persoon ook iets over de jouwe zegt of een heel persoonlijk gevoel in jou oproept waarmee je iets moet, dat je een plaats moet geven.
Misschien is die Portugese vrouw evengoed jouw mentor als jij de hare zult zijn.En alle mensen die je op je pad krijgt.
Ze heeft wel gelijk.... je hebt dat "ding".
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
Vanwaar deze korte reactie?quote:
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
Volgens Oversight zijn gevoel heeft die man iets met mijn opa te maken en hij denkt dat die man bij mijn familie hoort. Dus niet alleen bij mij, maar dat het een goede bekende van de familie is.
Hoewel ik dat nog niet helemaal "accepteer" denk ik dat het ergens best zinnig kan zijn, zie (toevallig) het andere topic waar ik vanochtend nog in gepost heb. (spookverhalen geloof ik) Daar staat een stuk over mijn opa.... en de link.. ik ben zwanger..
De dame van het winiti feest heb ik al weer een paar keer gesproken.
Punt is dat er een verdeling lijkt te zijn waar we wat bespreken.
Als we samen bij de overblijf zitten en er 30 kindjes en nog ene paar moeders rondlopen praat je over andere zaken dan wanneer je achterin de speeltuin op een bankje zit of samen aan een kop koffie.
Ik had haar vanmiddag al aan willen spreken over andere zaken ( een vriendin van haar is een tijdje terug naar een bonouman (schrijf ik dat goed?) gegaan met wat problemen.
Ze hebben gezamelijk geld bijeen gelegd zodat ze kon gaan.)
Morgen ga ik haar dit voorleggen en zal ik haar vragen naar iemand in Nederland waar ik terecht kan.
Ik wilde eerst wachten tot ik in mijn gewone ritme zat, want op de één of andere manier zit mijn nuchtere vestand er altijd tussen.
Ik wilde eerst een poosje weer mijn dageljikse routine ( school, speeltuin, kinderboerderij etc) afleggen, zodat ik kon bekijken of ik de man hier ergens van kende.
In de vakantie kon ik dit natuurlijk niet onderzoeken aangezien iedereen uit zijn normale routine is.
Hoewel ik dat nog niet helemaal "accepteer" denk ik dat het ergens best zinnig kan zijn, zie (toevallig) het andere topic waar ik vanochtend nog in gepost heb. (spookverhalen geloof ik) Daar staat een stuk over mijn opa.... en de link.. ik ben zwanger..
De dame van het winiti feest heb ik al weer een paar keer gesproken.
Punt is dat er een verdeling lijkt te zijn waar we wat bespreken.
Als we samen bij de overblijf zitten en er 30 kindjes en nog ene paar moeders rondlopen praat je over andere zaken dan wanneer je achterin de speeltuin op een bankje zit of samen aan een kop koffie.
Ik had haar vanmiddag al aan willen spreken over andere zaken ( een vriendin van haar is een tijdje terug naar een bonouman (schrijf ik dat goed?) gegaan met wat problemen.
Ze hebben gezamelijk geld bijeen gelegd zodat ze kon gaan.)
Morgen ga ik haar dit voorleggen en zal ik haar vragen naar iemand in Nederland waar ik terecht kan.
Ik wilde eerst wachten tot ik in mijn gewone ritme zat, want op de één of andere manier zit mijn nuchtere vestand er altijd tussen.
Ik wilde eerst een poosje weer mijn dageljikse routine ( school, speeltuin, kinderboerderij etc) afleggen, zodat ik kon bekijken of ik de man hier ergens van kende.
In de vakantie kon ik dit natuurlijk niet onderzoeken aangezien iedereen uit zijn normale routine is.
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
Sir Winston Churchill
Sir Winston Churchill
wrom zeggen de mensen óf dat het een meisje wordt of dat het een tweeling (meisjes) wordt ?quote:
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
Sir Winston Churchill
Sir Winston Churchill
Misschien ook het vermelden waard... ik heb de indruk dat ik opeens op een heel andere manier in de afro-surinaamse (?) groep mensen gesloten ben.
Waarschijnljik is het in die cultuur net zo'n roddelcircuit als dat hier in de boerendorpjes heerst.
Een gemeenschap binnen de rotterdamse gemeenschap oid., want ondanks dat ik altijd al contact had met verschillende mensen. Het lijkt veel meer familiair dan anders.
Waarschijnljik is het in die cultuur net zo'n roddelcircuit als dat hier in de boerendorpjes heerst.
Een gemeenschap binnen de rotterdamse gemeenschap oid., want ondanks dat ik altijd al contact had met verschillende mensen. Het lijkt veel meer familiair dan anders.
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
Sir Winston Churchill
Sir Winston Churchill
Je bent rauw gegeten en eatable bevonden.quote:Op vrijdag 26 augustus 2005 18:03 schreef Mirage het volgende:
Misschien ook het vermelden waard... ik heb de indruk dat ik opeens op een heel andere manier in de afro-surinaamse (?) groep mensen gesloten ben.
Waarschijnljik is het in die cultuur net zo'n roddelcircuit als dat hier in de boerendorpjes heerst.
Een gemeenschap binnen de rotterdamse gemeenschap oid., want ondanks dat ik altijd al contact had met verschillende mensen. Het lijkt veel meer familiair dan anders.
Je bent rauw gegeten en eatable bevonden.Ook je eigen manier van kijken wordt anders. Dat is ook deels die rivier oversteken. Jezelf bewustworden van nog veel meer is een andere en ik denk dat je al een heel eind gezwommen hebt. Daarom zou ik je ook graag in contact zien met en goeie shamaan.
Ik denk ook dat je daarom die man ziet. Misschien was die er altijd al. Ik weet het niet. Maar nu kun je hem zien.
En je zwangerschap en de daarmee gepaard gaande gevoeligheden hebben daar ook wel invloed op, ja.
vind het trouwens bijna te intiem om het hier te posten. Had je dit eigenlijk even moeten mailen
De gemeenschap is ook net een dorp. Niet alleen de gemeenschap binnen Rotterdam maar binnen heel nederland. En de rest van de wereld. De wereld is echt heel klein.
Ik heb wel eens roddels over mezelf vanuit Zuid Afrika gehoord over dingen die zich hier in Nederland zouden afspelen
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
Daar is het nu ook tijd voor.quote:Op vrijdag 26 augustus 2005 19:59 schreef nokwanda het volgende:
[..]
Je bent rauw gegeten en eatable bevonden.
Ook je eigen manier van kijken wordt anders. Dat is ook deels die rivier oversteken. Jezelf bewustworden van nog veel meer is een andere en ik denk dat je al een heel eind gezwommen hebt. Daarom zou ik je ook graag in contact zien met en goeie shamaan.
Het voelt nu goed en mijn verstand is inmiddels ook overtuigd
Robbie zei dus ook al zoiets.quote:Ik denk ook dat je daarom die man ziet. Misschien was die er altijd al. Ik weet het niet. Maar nu kun je hem zien.
Die davht dat deze man er altijd al geweest was en dat hij niet eens alleen bij mij hoort, maar waarschijnlijk bij de hele bloedlijn. Vanwaar dit idee vroeg ik, en daar ging hij niet op in.
Ik vind het ontzettend lief dat je hier aan denkt !quote:En je zwangerschap en de daarmee gepaard gaande gevoeligheden hebben daar ook wel invloed op, ja.
vind het trouwens bijna te intiem om het hier te posten. Had je dit eigenlijk even moeten mailen
Maar wat dit betreft is het een "open reis" die ik wil maken.
Ik begon hem mede met de intentie om deze reis met jullie te delen.
Het is hopenlijk ook een soort uitnodiging voor anderen om hun reis met ons te delen.
En voor het groter goed wil ik wel met de billen bloot.
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
Sir Winston Churchill
Sir Winston Churchill
Toch maar een mailtje onderweg. Ik wil zelf niet alles hier neergooienquote:Op zaterdag 27 augustus 2005 10:13 schreef Mirage het volgende:
[..]
Daar is het nu ook tijd voor.
Het voelt nu goed en mijn verstand is inmiddels ook overtuigd
[..]
Robbie zei dus ook al zoiets.
Die davht dat deze man er altijd al geweest was en dat hij niet eens alleen bij mij hoort, maar waarschijnlijk bij de hele bloedlijn. Vanwaar dit idee vroeg ik, en daar ging hij niet op in.
[..]
Ik vind het ontzettend lief dat je hier aan denkt !
Maar wat dit betreft is het een "open reis" die ik wil maken.
Ik begon hem mede met de intentie om deze reis met jullie te delen.
Het is hopenlijk ook een soort uitnodiging voor anderen om hun reis met ons te delen.
En voor het groter goed wil ik wel met de billen bloot.
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
Ik kijk uit naar je mailtje !quote:Op zaterdag 27 augustus 2005 10:30 schreef nokwanda het volgende:
[..]
Toch maar een mailtje onderweg. Ik wil zelf niet alles hier neergooien
Meld je het wanneer je het verstuurt ?
dan weet ik vanaf wanneer ik mijn mail moet gaan checken, want mjn mail komt veelal pas later aan omdat het op dit moment een tussenstop maakt voordat het naar mij doorgaat (en andersom).
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
Sir Winston Churchill
Sir Winston Churchill
Kwartiertje geleden verstuurd naar je nieuwe email-adres.quote:Op zaterdag 27 augustus 2005 10:49 schreef Mirage het volgende:
[..]
Ik kijk uit naar je mailtje !
Meld je het wanneer je het verstuurt ?
dan weet ik vanaf wanneer ik mijn mail moet gaan checken, want mjn mail komt veelal pas later aan omdat het op dit moment een tussenstop maakt voordat het naar mij doorgaat (en andersom).
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
en beantwoordquote:Op zaterdag 27 augustus 2005 10:57 schreef nokwanda het volgende:
[..]
Kwartiertje geleden verstuurd naar je nieuwe email-adres.
Men occasionally stumble over the truth, but most of them pick themselves up and hurry off as if nothing ever happened.
Sir Winston Churchill
Sir Winston Churchill
En weer vise versa. Redelijk kort deze keerquote:
Umuntu Ngumuntu Ngabantu
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
"Those who look before they leap, never leap".
http://www.dierenthuis-naar-almere.nl
|
|
