R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
oke das wat anders dan,..quote:Op dinsdag 17 mei 2005 12:08 schreef wonder_woman het volgende:
[..]
nou mijn moeder gaat wel vaak...mn pa niet.......en jah ik vind er geen zak aan
maar we gaan maar omdat me ma het zo graag wilt
Dus je bent niet echt gelovig,.. (imo dan,..)
Op vrijdag 18 mei 2007 11:31 schreef miss_sly het volgende:
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Beetje kort door de bocht hoorquote:Op zaterdag 14 mei 2005 00:37 schreef SadKingBilly het volgende:
*met de dag een grotere hekel aan alle geloof en alles wat ermee te maken heeft krijgt*
Kijk dat het niet klikt tussen jou en haar ouders is obvious. Maar zoals ik het lees in jouw verhaal zijn die ouders 'zwaar' kerkelijk. Hoe zwaarder de kerk sneller het vaak botst met anderen (niet) gelovigen. Er zijn nou eenmaal stromingen binnen het geloof en de een gaat daar wat verder in dan de ander. Dat jij nou net iemand treft waarvan de ouders wat zwaarder zijn oké.
Wat betreft het trouwen in de kerk.
Er zijn genoeg mensen die trouwen in de kerk zonder dat ze er ooit zijn geweest. Dan gaat het ze puur om bij het altaar het ja woord te geven en niet om de religieuze invalshoek daarvan
Succes
Uhmzz waarom zou je voor de kerk trouwens als je niet eens een religieuze invalshoek hebt?
Beetje kansloos imo,..
Beetje kansloos imo,..
Op vrijdag 18 mei 2007 11:31 schreef miss_sly het volgende:
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Nou, mensen die alleen met kerst en pasen naar de kerk gaan, noem ik niet zwaar kerkelijk. (zie OP). Dat noem ik van die mensen die voor de show nog even hun neus laten zien op momenten dat je er écht niet onder uit komt.quote:Op dinsdag 17 mei 2005 12:28 schreef Flyingdutchman het volgende:
Kijk dat het niet klikt tussen jou en haar ouders is obvious. Maar zoals ik het lees in jouw verhaal zijn die ouders 'zwaar' kerkelijk. Hoe zwaarder de kerk sneller het vaak botst met anderen (niet) gelovigen. Er zijn nou eenmaal stromingen binnen het geloof en de een gaat daar wat verder in dan de ander. Dat jij nou net iemand treft waarvan de ouders wat zwaarder zijn oké.
Wat betreft het trouwen in de kerk.
Er zijn ook genoeg gelovigen die een hekel hebben aan dergelijke schijnheiligheid. Als je voor de kerk trouwt, dan trouw je in het aanzien van God. Dat is niet iets wat je "zomaar" doet, je maakt daar verschillende beloftes die je ook moet nakomen, vind ik. Geloof je er niet in, ga daar dan ook niet staan en doe zeker die beloftes niet.quote:Er zijn genoeg mensen die trouwen in de kerk zonder dat ze er ooit zijn geweest. Dan gaat het ze puur om bij het altaar het ja woord te geven en niet om de religieuze invalshoek daarvan
Precies,.!!quote:Op dinsdag 17 mei 2005 13:05 schreef innovative het volgende:
Als je voor de kerk trouwt, dan trouw je in het aanzien van God. Dat is niet iets wat je "zomaar" doet, je maakt daar verschillende beloftes die je ook moet nakomen, vind ik. Geloof je er niet in, ga daar dan ook niet staan en doe zeker die beloftes niet.
Op vrijdag 18 mei 2007 11:31 schreef miss_sly het volgende:
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Tja, ik ben daar vrij rechtlijnig in. Ben zelf wel gelovig, maar als ik bij mijn vriend blijf, dan trouw ik niet voor de kerk. Hij gelooft niet, en ik vind het dan belachelijk om hem allerlei beloftes te laten doen voor een instantie die hij zinloos vindt en een God waar hij niet in gelooft.quote:
quote:Op dinsdag 17 mei 2005 13:16 schreef innovative het volgende:
[..]
Tja, ik ben daar vrij rechtlijnig in. Ben zelf wel gelovig, maar als ik bij mijn vriend blijf, dan trouw ik niet voor de kerk. Hij gelooft niet, en ik vind het dan belachelijk om hem allerlei beloftes te laten doen voor een instantie die hij zinloos vindt en een God waar hij niet in gelooft.
Ik wil ook met je trouwen,..!!!
Op vrijdag 18 mei 2007 11:31 schreef miss_sly het volgende:
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Ik denk dat het meer vertrouwen zo opwekken als je vriendin dat aan haar ouders duidelijk maakt, en jij duidelijk achter haar staat in die keuze ...quote:Op zaterdag 14 mei 2005 00:00 schreef SadKingBilly het volgende:
Mijn vriendin staat volledig achter me hierin maar wil natuurlijk haar ouders ook te vriend houden..
Nu komt het toch een beetje over alsof jij heel duidelijk die keuze maakt, je toekomstige schoonouders zelfs dreigt niet uit te willen nodigen, en je vriendin hobbelt daar zelf willoos achteraan ...
Zelf ben ik van mening dat een huwelijk officieel afsluiten niet enkel een kwestie is van enkel twee personen... anders kun je dat ofwel geheel besloten doen, ofwel gewoon niet trouwen...
Een huwelijk heeft wmb ook duidelijk te maken met de gemeenschap, zowel vrienden, als familie en andere direkte contacten (collega's, buren e.d.) ...
Op basis daarvan vind ik het redelijk normale optie om daarom ook te kiezen ook kerkelijk te trouwen, als dat voor je schoonfamilie heel veel betekent, zelfs al ben je zelf niet direkt gelovig ...
natuurlijk moet je altijd die keuzes zelf nemen, maar in die keuzes op een erg belangrijk punt meewegen dat het juist anderen zijn die zoiets graag zouden zien, is niet eens zo gek ..
dat het op een bruiloft er enkel om draait wat de bruid en bruidegom leuk vinden, is eerder een romantisch idee dat meestal niet geheel klopt.
leg eens uit?quote:Op dinsdag 17 mei 2005 13:05 schreef innovative het volgende:
Er zijn ook genoeg gelovigen die een hekel hebben aan dergelijke schijnheiligheid. Als je voor de kerk trouwt, dan trouw je in het aanzien van God. Dat is niet iets wat je "zomaar" doet, je maakt daar verschillende beloftes die je ook moet nakomen, vind ik. Geloof je er niet in, ga daar dan ook niet staan en doe zeker die beloftes niet.
Hoe kunnen beloftes aan een god die volgens diegene die de belofte doet niet bestaat, verkeerd zijn...?
Als iemand niet in God gelooft, maakt dat die beloftes opeens 'ongeldig'?
De gelofte die je doet is 'trouw totdat de dood ons scheidt'... oftewel, of je nu wel of niet in God gelooft, is een huwelijk een belofte waarvan men aaneemt dat je die 'meent' ... ook voor mensen die niet in 'God' zelf geloven ....
"Whatever you feel like: Life’s not one color, nor are you my only reader" - Ausonius, Epigrammata 25
ik wil best trouwen in de kerk als mijn vriendin dat graag wil maar ik ga geen aparte beloftes of andere onzin ervoor afsluiten..en ik ga dan ook niet nog eens trouwens bij de gemeente of het een of het ander
Dus je trouwt of voor de kerk of voor de wet,...quote:Op dinsdag 17 mei 2005 14:57 schreef OxygeneFRL het volgende:
ik wil best trouwen in de kerk als mijn vriendin dat graag wil maar ik ga geen aparte beloftes of andere onzin ervoor afsluiten..en ik ga dan ook niet nog eens trouwens bij de gemeente of het een of het ander
Oke dan zou ik toch voor de wet gaan,.. aangezien ik niet gelovig ben,..
Op vrijdag 18 mei 2007 11:31 schreef miss_sly het volgende:
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Een kerkelijk huwelijk heeft geen rechtswaarde, dus een burgerlijk huwelijk ontkom je niet aan..quote:Op dinsdag 17 mei 2005 15:09 schreef het.ismij het volgende:
[..]
Dus je trouwt of voor de kerk of voor de wet,...
Oke dan zou ik toch voor de wet gaan,.. aangezien ik niet gelovig ben,..
ik vind dat je gelijk hebt, maar je had wel wat subtieler het gesprek in mogen gaan, het maakt jou misschien niks uit, maar je vriendin wel, zijn wel haar ouders..
Ik denk altijd goed na voordat ik iets stoms zeg!
Tja, zoals ik het lees brengt in dit verhaal het geloof een hoop gedoe met zich mee. Verwachtingen enzo. Terwijl ik denk: Doe hetgeen waar jullie samen gelukkig van worden.
Ik propageer het atheïsme. Amen .
Ik propageer het atheïsme. Amen .
.
Through twilight, darkness and moonrise
My scarlet tears will run
As stolen blood and whispered love
Of fantasies undone
My scarlet tears will run
As stolen blood and whispered love
Of fantasies undone
Dat bedoel ik te zeggenquote:Op dinsdag 17 mei 2005 15:12 schreef Alicey het volgende:
[..]
Een kerkelijk huwelijk heeft geen rechtswaarde, dus een burgerlijk huwelijk ontkom je niet aan..
ken overgens mensen die voor de kerk getrouwd zijn en voor de staat gewoon alleen samen wonen,..
Op vrijdag 18 mei 2007 11:31 schreef miss_sly het volgende:
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Het maakt de belofte op zichzelf niet ongeldig, het is exact hetzelfde als je op het stadhuis belooft.quote:Op dinsdag 17 mei 2005 13:50 schreef RM-rf het volgende:
leg eens uit?
Hoe kunnen beloftes aan een god die volgens diegene die de belofte doet niet bestaat, verkeerd zijn...?
Als iemand niet in God gelooft, maakt dat die beloftes opeens 'ongeldig'?
De gelofte die je doet is 'trouw totdat de dood ons scheidt'... oftewel, of je nu wel of niet in God gelooft, is een huwelijk een belofte waarvan men aaneemt dat je die 'meent' ... ook voor mensen die niet in 'God' zelf geloven ....
Waar het mij om gaat, is dat trouwen voor de kerk het doen van een belofte is voor het aangezicht van God. Je doet die belofte áán God. En als jij niet in die God gelooft, dan doe je dus in feite een belofte aan de lucht (natuurlijk beloof je elkaar het één en ander, maar dát kan in het stadhuis), wat het geheel geen waarde geeft.
Daarnaast ontvang je ook nog eens een zegen over jouw huwelijk, en, uitgaande van mijn vriendenkring waarin bijna iedereen atheïstisch is, daar wordt vooral giebelig over gedaan. *proest* "Vader, zoon en heilige geest" *proest* "wat een gezweef" *proest* "handen op mijn hoofd, wat een zwakzinnigen hier zeg"... Ik vind, dat als je in een dergelijke instantie elkaar het jawoord geeft, je helemaal moet gaan voor de rituelen en die ook met heel je hart moet volgen. Dus óók de zegen. Elke seconde moet waarde hebben, niet alleen dat "naar het altaar lopen" en het doen van die beloftes. Die beloftes kun je overal maken. In de kerk maak je ze omdat je wilt dat God ze ziet, omdat je ze áán God wil maken en zijn goedkeuring wilt. En als je niet in God gelooft, dan slaat die hele traditie nergens op en vind ik het belachelijk dat mensen het dan puur voor uiterlijkheden tóch doen. Een kerk is niet (alleen, want ik weet hoe sommige -vooral katholieke- kerken er uit zien) het uiterlijk. Een kerk is geloof.
Hoeveel heb je ervoor over?quote:
Don't put something in your mouth unless you're happy to swallow...
©DiscoveryChannel
©DiscoveryChannel
neej ik ben niet gelovig....nooit echt geweestquote:Op dinsdag 17 mei 2005 12:20 schreef het.ismij het volgende:
[..]
oke das wat anders dan,..
Dus je bent niet echt gelovig,.. (imo dan,..)
wel over na gedacht....maar jah uiteindelijk ga je ook wel snappen dat god de wereld niet gemaakt kan hebben......maargoedd
Ik ben vrij makkelijk in dingen zoals het geloof. Ik geloof niet en ik hoef er ook niks mee te maken te hebben. Ik vind het scheinheilig als ik naar de kerk zou gaan om iemand anders een plezier te doen. Zoals trouwen in de kerk omdat mijn vriendin dat leuk zou vinden. Netzoals ik het scheinheilig vind dat mensen die geloven hun tv verstoppen omdat ze die eigenlijk niet mogen hebben of dat ze stiekem zondags naar buiten gaan.
Whehehequote:Op dinsdag 17 mei 2005 18:10 schreef wonder_woman het volgende:
[..]
neej ik ben niet gelovig....nooit echt geweest
wel over na gedacht....maar jah uiteindelijk ga je ook wel snappen dat god de wereld niet gemaakt kan hebben......maargoedd
er zijn toch mensen die daar anders over denken,..
Op vrijdag 18 mei 2007 11:31 schreef miss_sly het volgende:
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Kheb er ook maar eentje in de aanbiedingquote:
Don't put something in your mouth unless you're happy to swallow...
©DiscoveryChannel
©DiscoveryChannel
Van mij maggie der hebben,.
Woon der maar uit owzo,.
Tis toch al een hoer eersteklas,..
Woon der maar uit owzo,.
Tis toch al een hoer eersteklas,..
Op vrijdag 18 mei 2007 11:31 schreef miss_sly het volgende:
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Nou, er zijn wel twee momenten waarop ik van mijn vriend verwacht dat hij een dienst bij woont, om mij plezier te doen. Dat is als er iemand in mijn familie overlijdt, en bij een bruiloft van familieleden.quote:Op dinsdag 17 mei 2005 18:25 schreef RvD1985 het volgende:
Ik ben vrij makkelijk in dingen zoals het geloof. Ik geloof niet en ik hoef er ook niks mee te maken te hebben. Ik vind het scheinheilig als ik naar de kerk zou gaan om iemand anders een plezier te doen. Zoals trouwen in de kerk omdat mijn vriendin dat leuk zou vinden. Netzoals ik het scheinheilig vind dat mensen die geloven hun tv verstoppen omdat ze die eigenlijk niet mogen hebben of dat ze stiekem zondags naar buiten gaan.
Dat zijn de enige momenten dat hij van mij aanwezig "moet" zijn (zal geen pistool tegen zijn hoofd zetten), omdat het dan om andere mensen gaat, niet om het zelf belijden van het geloof.
Dat is inderdaad iets waar ik ook aan zou deelnemen, maar ik had mij misschien niet goed verwoord, want ik vind deze zaken ook iets heel anders. Als ik bij iemand op de bruiloft kom of bij een rouwdienst en deze worden in de kerk gehouden dan vind ik niet dat ik met het geloof bezig ben zoals jij ook al zegt. Je bent er dan echt voor de andere mensen. Bij dit soort zaken zou ik dus zeker ook gaan. Maar ik zou dan niet actief deelnemen aan rituelen uit het geloof, dat vind ik dan alleen iets voor de mensen die er ook echt in geloven.quote:Op dinsdag 17 mei 2005 20:59 schreef innovative het volgende:
[..]
Nou, er zijn wel twee momenten waarop ik van mijn vriend verwacht dat hij een dienst bij woont, om mij plezier te doen. Dat is als er iemand in mijn familie overlijdt, en bij een bruiloft van familieleden.
Dat zijn de enige momenten dat hij van mij aanwezig "moet" zijn (zal geen pistool tegen zijn hoofd zetten), omdat het dan om andere mensen gaat, niet om het zelf belijden van het geloof.
Dat zou ik maar niet in Wetenschap, Filosofie & Levensbeschouwing roepenquote:Op dinsdag 17 mei 2005 18:10 schreef wonder_woman het volgende:
[..]
neej ik ben niet gelovig....nooit echt geweest
wel over na gedacht....maar jah uiteindelijk ga je ook wel snappen dat god de wereld niet gemaakt kan hebben......maargoedd
Ik heb niet alles doorgelezen, maar, SadKingBilly, wat ik tot zover begrijp, is dat jij evenzeer tegen hun geloof bent als zij tegen jou ongeloof; zij luisteren niet, jij ook niet. Zij willen hun eigen mening doordrammen, jij ook.
Probeer eens niet zo bot te doen. En als je dan al zo tegen hun geloof bent, zie het dan als een levensovertuiging of, van mijn part, als een manier om zo'n feestdag (huwelijk) in te vullen. Jij wilt het op een andere manier doen als je schoonouders.
Ok, zeg hun dat op een fatsoenlijke manier. Luisteren ze niet, val dan niet uit, maar schrijf samen met je vriendin een brief met een aantal argumenten aan haar ouders. Ook hierin moet je hun geloof niet aanvallen, maar met voor jullie duidelijke argumenten aangeven waarom een kerkelijke inzegening onacceptabel is.
Probeer eens niet zo bot te doen. En als je dan al zo tegen hun geloof bent, zie het dan als een levensovertuiging of, van mijn part, als een manier om zo'n feestdag (huwelijk) in te vullen. Jij wilt het op een andere manier doen als je schoonouders.
Ok, zeg hun dat op een fatsoenlijke manier. Luisteren ze niet, val dan niet uit, maar schrijf samen met je vriendin een brief met een aantal argumenten aan haar ouders. Ook hierin moet je hun geloof niet aanvallen, maar met voor jullie duidelijke argumenten aangeven waarom een kerkelijke inzegening onacceptabel is.
Juist - helemaal mee eens. Als je mee gaat naar een dienst, dan doe je dat voor de mensen van wie je houdt. Je kunt je vriendin/vrouw/vul-maar-in bijzonder blij maken door er gewoon te zijn. En hoe moeilijk is dat nu eigenlijk? 1 tot 2 uurtjes netjes zitten, luisteren en er gewoon zijn!quote:Op dinsdag 17 mei 2005 21:56 schreef RvD1985 het volgende:
[..]
Dat is inderdaad iets waar ik ook aan zou deelnemen, maar ik had mij misschien niet goed verwoord, want ik vind deze zaken ook iets heel anders. Als ik bij iemand op de bruiloft kom of bij een rouwdienst en deze worden in de kerk gehouden dan vind ik niet dat ik met het geloof bezig ben zoals jij ook al zegt. Je bent er dan echt voor de andere mensen. Bij dit soort zaken zou ik dus zeker ook gaan. Maar ik zou dan niet actief deelnemen aan rituelen uit het geloof, dat vind ik dan alleen iets voor de mensen die er ook echt in geloven.
Mee doen aan een ritueel is hypocriet als je er niet achter staat. Dus bij een avondmaal zal je dan geen wijn/brood nemen. Dat getuigt juist van respect voor de mensen voor wie het belangrijk is.
Ik denk dat meedoen aan rituelen ook niet echt wordt gewaardeerd door de mensen voor wie je in de eerste plaats al mee ging.
Helaas heb ik al moeten constateren dat TS niet echt respect voor z'n schoonouders heeft. Dat belooft niet veel goeds voor de toekomst, vrees ik dan. Ik hoop echt dat ik ernaast zit!
De TS + vriendin kunnen eerst ook gewoon alleen trouwen voor de wet. De kerkelijke inzegening kan je -als ik me niet vergis- op een later tijdstip ook nog wel laten doen als je dit wenst.
Zo te lezen is er iig flink wat gedoe om. En nu kan ik me voorstellen dat het voor de bruid in spe alles behalve leuk is om haar ouders tegen zich te hebben. Het blijven toch haar ouders, en óók de schoonouders van de bruidegom in spe.
Dat er door zoiets moois als een huwelijk een familieruzie/onenigheid zou ontstaan, dat wil je toch ook niet hebben...
Mocht het er ooit van komen, dan heb ik iets van: trouw voor de wet, maar stel het hele kerkelijk huwelijk nog even uit tot dat de gemoederen gesust zijn en jullie precies weten wat jullie willen en daarmee hopelijk -wat de uitkomst ook is- ook de acceptatie van haar ouders zullen krijgen.
Zo te lezen is er iig flink wat gedoe om. En nu kan ik me voorstellen dat het voor de bruid in spe alles behalve leuk is om haar ouders tegen zich te hebben. Het blijven toch haar ouders, en óók de schoonouders van de bruidegom in spe.
Dat er door zoiets moois als een huwelijk een familieruzie/onenigheid zou ontstaan, dat wil je toch ook niet hebben...
Mocht het er ooit van komen, dan heb ik iets van: trouw voor de wet, maar stel het hele kerkelijk huwelijk nog even uit tot dat de gemoederen gesust zijn en jullie precies weten wat jullie willen en daarmee hopelijk -wat de uitkomst ook is- ook de acceptatie van haar ouders zullen krijgen.
(Un)masking for the greater good.
maar helaas vinden er vaak juist ruzies plaats omtrent het huwelijk. Bijvoorbeeld dat bepaalde gasten wel of juist niet kunnen/willen/mogen komen, dat gasten 'zich er iets anders bij hadden voorgesteld', etc.
En TS+vriendin voelen gewoon niets voor de kerkelijke inzegening, dus die zal nooit plaatsvinden. Dat weten haar ouders ook.
Wat nu ook triest is, is dat de vriendin tussen vriend en ouders staat en de kans loopt om haar ouders tegen zich te krijgen omdat ze haar vriend steunt.
(tip: lees de bijbel hierop na; er staat dat kinderen zich tegen hun ouders horen te verzetten en dat ze hun ouders verlaten om hun vrouw (iets moderner: vrouw/man) aan te hangen, maar dat staat hier verder los van)
En TS+vriendin voelen gewoon niets voor de kerkelijke inzegening, dus die zal nooit plaatsvinden. Dat weten haar ouders ook.
Wat nu ook triest is, is dat de vriendin tussen vriend en ouders staat en de kans loopt om haar ouders tegen zich te krijgen omdat ze haar vriend steunt.
(tip: lees de bijbel hierop na; er staat dat kinderen zich tegen hun ouders horen te verzetten en dat ze hun ouders verlaten om hun vrouw (iets moderner: vrouw/man) aan te hangen, maar dat staat hier verder los van)
Vanwaar dan toch de tipquote:Op woensdag 18 mei 2005 12:22 schreef Bright het volgende:
(tip: lees de bijbel hierop na; er staat dat kinderen zich tegen hun ouders horen te verzetten en dat ze hun ouders verlaten om hun vrouw (iets moderner: vrouw/man) aan te hangen, maar dat staat hier verder los van)
Totdat je in een kerkdienst komt (zoals in de kerk van mijn vriendin) waar je geacht wordt mee te dansen, springen, zingen, doneren, eten, etcetera. Doe je niet mee, of gooi je niks in het zakje voor de grote koorreis (zoals ik, want dat vind ik onzin), dan word je heeeel raar aangekeken. Dus ik snap wel dat zoiets een hele opgave kan zijn.quote:Op woensdag 18 mei 2005 10:30 schreef Bright het volgende:
1 tot 2 uurtjes netjes zitten, luisteren en er gewoon zijn!
Simpele redenatie die je kan voeren... is : wat is de toegevoegde waarde als wij trouwen in de kerk maar zelf niet gelovig zijn?
Bij het antwoord: Doe het dan voor ons... kan je zeggen dat je het er niet mee eens bent dat je zoiets voor een mens moet doen, maar als je erin gelooft, dat je het voor god zou doen.
Bij het antwoord: Het heeft geen toegevoegde waarde... zeg je dat ze moeten opflikkeren met de opdringerige input.
Bij het antwoord: Doe het dan voor ons... kan je zeggen dat je het er niet mee eens bent dat je zoiets voor een mens moet doen, maar als je erin gelooft, dat je het voor god zou doen.
Bij het antwoord: Het heeft geen toegevoegde waarde... zeg je dat ze moeten opflikkeren met de opdringerige input.
Dat ken ik uit mijn eigen familie. Op een gegeven moment hebben mijn oom en zijn vrouw ervoor gekozen om in het buitenland te trouwen. Gewoon met hun eigen gezinnetje zonder overige familie enzo.quote:Op woensdag 18 mei 2005 12:22 schreef Bright het volgende:
maar helaas vinden er vaak juist ruzies plaats omtrent het huwelijk. Bijvoorbeeld dat bepaalde gasten wel of juist niet kunnen/willen/mogen komen, dat gasten 'zich er iets anders bij hadden voorgesteld', etc.
Natuurlijk hadden we het leuk gevonden om erbij te zijn, maar het is hun huwelijk, hun keuze. Zij wilden dit zo.
Ik snap haar ouders wel, maar ik snap de TS en vriendin ook. Eigenlijk is het het ergst voor haar, want het zijn haar ouders.quote:En TS+vriendin voelen gewoon niets voor de kerkelijke inzegening, dus die zal nooit plaatsvinden. Dat weten haar ouders ook.
Wat nu ook triest is, is dat de vriendin tussen vriend en ouders staat en de kans loopt om haar ouders tegen zich te krijgen omdat ze haar vriend steunt.
In het ideale geval accepteren haar ouders dat hun dochter ervoor kiest om niet in de kerk te trouwen. Maar ja, haar ouders houden -zo te lezen- erg vast aan het geloof. Nu vind ik wel dat ze hun wil opdringen aan hun dochter. Zij zullen dit zelf niet zo zien omdat ze redeneren vanuit het geloof. Maar het zou ze geen kwaad doen om het ook eens vanaf haar kant te bekijken en te beseffen dat zij haar eigen keuzes maakt. Daar kunnen ze het mee eens en niet mee eens zijn, zolang ze het maar accepteren dat het zo is.
(Un)masking for the greater good.
't Laatste wat je iig moet doen is trouwen in de kerk omdat je (schoon)ouders dit willen. In principe houd je daar alleen jezelf en anderen mee voor de gek. Incl. de ouders die er zo op hameren.
(Un)masking for the greater good.
Je hebt gedaan wat ik ook zou hebben gedaan. Natuurlijk trouw je niet voor de kerk als je zelf niet gelovig bent. En eerlijk gezegd begrijp ik niet goed waarom zij dat wel willen. Wat is jouw kerkelijk huwelijk immers waard als je helemaal niet in god gelooft? Zou god zulke schijnheiligheid dan wel op prijs stellen? Puur egoïsme van die ouders als je het mij vraagt.
hmm ... You've got a pointquote:
Dansen? Tja, dan ga je een beetje achteraan staan, knipt vriendelijk enzo. En je hoeft niet mee te doen aan de koortrip, het is dan minder vreemd om iets te geven aan een goed doel of zo (bijv. bouwen van waterputten of scholen in een gemeenschap die het nodig heeft)quote:Op woensdag 18 mei 2005 12:30 schreef miss_dynastie het volgende:
Totdat je in een kerkdienst komt (zoals in de kerk van mijn vriendin) waar je geacht wordt mee te dansen, springen, zingen, doneren, eten, etcetera. Doe je niet mee, of gooi je niks in het zakje voor de grote koorreis (zoals ik, want dat vind ik onzin), dan word je heeeel raar aangekeken. Dus ik snap wel dat zoiets een hele opgave kan zijn.
Ik zou zeggen: uit respect voor jullie geloof willen wij niet in de kerk trouwen, omdat wij daarmee zouden zeggen 'dat het niets voorstelt', terwijl het trouwen in de kerk voor jullie wel heel belangrijk is.quote:Op woensdag 18 mei 2005 12:34 schreef Larafairy het volgende:
Simpele redenatie die je kan voeren... is : wat is de toegevoegde waarde als wij trouwen in de kerk maar zelf niet gelovig zijn?
...
Overigens kun je eraan toevoegen dat God ook buiten de kerk aanwezig is, dat de ouders best mogen/kunnen geloven dat God in het stadhuis aanwezig is en dat Hij jullie misschien toch bij elkaar heeft gebracht, ook al voelen jullie het zelf niet zo.
Lupa, of God het wel of niet op prijs stelt, dat weten we niet, maar je kunt ervan op aan dat hij het minder belangrijk vindt om he aan regels te houden dan dat je om mensen geeft.
Mocht je een regel moeten overtreden om een mens terrecht te helpen, gerust te stellen, emotioneel te steunen, dan mag dat. Daar ben ik van overtuigt.
Hypocriet of niet, ik denk niet dat God aan hypocrisie toegeeft, maar veel dieper kijkt en ook begrijpt als TS+vriendin toch in de kerk zouden trouwen om de relatie goed te houden. Het Christelijke geloof is namelijk vooral een geloof van relaties!
Dus dat je 'natuurlijk' niet in de kerk trouwt, vind ik wat erg kort door de bocht.
En als een kerlijke huwelijksbevestiging ervoor zorgt dat de relatie tussen TS+vriendin en haar ouders veel beter is (tervoorkoming van het 'nooit meer willen zien'-syndroom), dan is de kerkelijke inzegening heel veel waard.
ps: dit geeft niet direct aan dat ik voor een inzegening ben, hoor, maar probeer ook de andere kant eens te bekijken, fylosofisch of niet.
Trouw zijn aan mijzelf is voor mij persoonlijk belangrijker dan de relatie met al dan niet aangetrouwde familieleden. Als iemand mij niet kan nemen zoals ik ben, dan kan 'ie oprotten. Dat klinkt misschien hard, maar dat meen ik heel serieus. Ik doe geen concessies op dat gebied.quote:Op woensdag 18 mei 2005 13:28 schreef Bright het volgende:
En als een kerlijke huwelijksbevestiging ervoor zorgt dat de relatie tussen TS+vriendin en haar ouders veel beter is (tervoorkoming van het 'nooit meer willen zien'-syndroom), dan is de kerkelijke inzegening heel veel waard.
Mijn conclusie zou zijn: dan is de relatie niks waard en kun je er net zo goed een punt achter zetten. Een relatie waar dit soort voorwaarden aan verbonden worden hoeft van mij niet. Ik vind het absurd om van anderen te vragen dat ze zich aan jouw principes houden. Waar bemoeien ze zich mee? Wiens leven is het eigenlijk?quote:Op woensdag 18 mei 2005 13:28 schreef Bright het volgende:
En als een kerlijke huwelijksbevestiging ervoor zorgt dat de relatie tussen TS+vriendin en haar ouders veel beter is (tervoorkoming van het 'nooit meer willen zien'-syndroom), dan is de kerkelijke inzegening heel veel waard.
Laten we even een ander voorbeeld nemen. Ik ben vegetariër en ik eis van mijn dochter dat ze op haar huwelijksfeest een vegetarisch buffet laat serveren, terwijl zijzelf helemaal geen vegetariër is en de meeste gasten ook niet.
Absurd?
Absurd?
Dat wordt egoisme genoemd. Het 'vasthouden aan je eigen trouw'... Klinkt leuk, maar daarmee kun je onnodig anderen tekort doen. Het is een kwestie van de juiste balans vinden, denk ik. En ja, het klinkt wel erg hard. (op welk gebied zou je dan wel zo'n concessie doen?)quote:Op woensdag 18 mei 2005 13:31 schreef Lupa_Solitaria het volgende:
[..]
Trouw zijn aan mijzelf is voor mij persoonlijk belangrijker dan de relatie met al dan niet aangetrouwde familieleden. Als iemand mij niet kan nemen zoals ik ben, dan kan 'ie oprotten. Dat klinkt misschien hard, maar dat meen ik heel serieus. Ik doe geen concessies op dat gebied.
Jammer, zo'n conclusie. En het gaat hier niet zomaar 'om anderen', maar om hun dochter, een persoon die ze naar hun principes hebben proberen op te voeden (en nog steeds doen). Wiens leven? Ik zou zeggen: van allemaal; het gaat hier niet slechts om het leven van TS+vriendin. Als we allemaal zou zouden reageren, hadden we wel kleine eilandjes gemaakt waar iedereen op woont (nou ja, er zou dan niemand meer leven, omdat de oorlog dan al lang was uitgebroken)quote:Op woensdag 18 mei 2005 13:38 schreef Lupa_Solitaria het volgende:
[..]
Mijn conclusie zou zijn: dan is de relatie niks waard en kun je er net zo goed een punt achter zetten. Een relatie waar dit soort voorwaarden aan verbonden worden hoeft van mij niet. Ik vind het absurd om van anderen te vragen dat ze zich aan jouw principes houden. Waar bemoeien ze zich mee? Wiens leven is het eigenlijk?
Goed voorbeeld - als ik weet dat mijn ouders vegetariers zijn, dan zorg ik ervoor dat ook zij kunnen mee eten. Er zou dan wel degelijk een vleesloze tafel zijn, al is het maar omdat ze mij hebben geleerd dat ik hun morele ideeen omtrent het eten van vlees moet respecteren (wat ik terrecht zou vinden!)quote:Op woensdag 18 mei 2005 13:40 schreef Lupa_Solitaria het volgende:
Laten we even een ander voorbeeld nemen. Ik ben vegetariër en ik eis van mijn dochter dat ze op haar huwelijksfeest een vegetarisch buffet laat serveren, terwijl zijzelf helemaal geen vegetariër is en de meeste gasten ook niet.
Absurd?
Echter, het is natuurlijk niet juist van jou, als ouder zijnde om het te eisen. Liever kun je een hint geven. De kinderen moeten die hint dan wel duidelijk opvangen, natuurlijk.
Ik geloof niet dat je begrijpt waar het mij om gaat. Op het moment dat iemand aan mij een eis stelt zoals de schoonouders van TS dat nu aan hem doen, dan betekent dat dat diegene mijn keuzes in het leven niet respecteert en dus mij als persoon niet aanvaardt en respecteert. Dat heeft helemaal niets met egoïsme te maken maar met zelfrespect. Het gáát er niet om dat ik geen rekening met anderen wil houden, het gaat erom dat een relatie voor mij ophoudt op het moment dat de ander mij niet voor de volle honderd procent accepteert zoals ik ben.quote:Op woensdag 18 mei 2005 13:54 schreef Bright het volgende:
Dat wordt egoisme genoemd. Het 'vasthouden aan je eigen trouw'... Klinkt leuk, maar daarmee kun je onnodig anderen tekort doen. Het is een kwestie van de juiste balans vinden, denk ik. En ja, het klinkt wel erg hard. (op welk gebied zou je dan wel zo'n concessie doen?)
Jammer, zo'n conclusie. En het gaat hier niet zomaar 'om anderen', maar om hun dochter, een persoon die ze naar hun principes hebben proberen op te voeden (en nog steeds doen). Wiens leven? Ik zou zeggen: van allemaal; het gaat hier niet slechts om het leven van TS+vriendin. Als we allemaal zou zouden reageren, hadden we wel kleine eilandjes gemaakt waar iedereen op woont (nou ja, er zou dan niemand meer leven, omdat de oorlog dan al lang was uitgebroken)
Goed voorbeeld - als ik weet dat mijn ouders vegetariers zijn, dan zorg ik ervoor dat ook zij kunnen mee eten. Er zou dan wel degelijk een vleesloze tafel zijn, al is het maar omdat ze mij hebben geleerd dat ik hun morele ideeen omtrent het eten van vlees moet respecteren (wat ik terrecht zou vinden!)
Echter, het is natuurlijk niet juist van jou, als ouder zijnde om het te eisen. Liever kun je een hint geven. De kinderen moeten die hint dan wel duidelijk opvangen, natuurlijk.
Ik doe op velerlei gebieden concessies en ik houd graag rekening met anderen, maar de grens ligt op het punt dat iemand van mij verwacht dat ik me voordoe als een ander dan ik ben.
Ouders horen hun principes niet op te dringen aan hun kinderen, zeker niet als die al volwassen zijn. Dan zijn het geen goede ouders, maar manipulatieve mensen met een teveel aan bezitsdrang. We hebben het hier over een volwassen vrouw, niet over een kind van drie!
Natuurlijk zou jij rekening houden met je ouders als die vegetariërs waren. Dat is niet meer dan vanzelfsprekend. Maar het zou zéér onredelijk zijn van jouw ouders om te eisen dat jij op je huwelijksfeest alleen maar vegetarisch voedsel serveert. Dan dringen ze immers hun principes aan jou op en dat is m.i. altijd fout, of het nou gaat om de buurvrouw of om je moeder.
De oorlog zou juist de wereld uit zijn als mensen elkaar EINDELIJK eens gewoon zouden accepteren zoals ze zijn en niet zouden proberen anderen tot klonen van zichzelf te maken. Zou er tussen TS en zijn schoonouders een conflict zijn ontstaan als zij de keuze van hun dochter en haar geliefde gewoon hadden aanvaard? Omdat ze onvoorwaardelijk van hun dochter houden?
ah, je gaf een voorbeeld als 'voorgebeiteld argument'...quote:Op woensdag 18 mei 2005 15:33 schreef Lupa_Solitaria het volgende:
[..]
Ik geloof niet dat je begrijpt waar het mij om gaat.....
Natuurlijk heb je gelijk dat ouders dingen niet 'horen' te doen, hun kinderen ruimte horen te geven, ook als het gaat om het maken van keuzes die niet altijd conform de wil is van ouders ....
Je kunt hoog of laag springen, de meeste ouders kunnend at niet zomaar ... of het nu gaat om 'geloof' of over zaken als uitgaan, drank- en drugsgebruik.. zijn de meeste ouders een stuk bekrompener dan dat ze toe willen geven ..
Misschien zijn de ouders van de vrindin van de TS wel een perfect voorbeeld, want deze hadden eerst 'zogenaamd' een vrijheid ingesteld, namelijk dat de kinderen die niet meer thuiswonen, zelf mogen bepalen of ze wel of niet blijven bidden voor het eten ...
maar als een kind die vrijheid opeens ook 'neemt' dan is dat helemaal niet zo prettig als ze zich dat voorheen hadden gedacht, en blijven ze miepen ...
het is echter een goedbedoeld advies om respect te blijven hebben voor het geloof van de ouders en te blijven pogen iig een 'gesprek' over de eigen morele keuzes te behouden ...
en zeker niet, zoals de topicstarter, zelf te vervallen in schelden en dreigen, waarbij die vriendin dan ook voor een kuez tussen vriend en ouders gesteld wordt ...
natuurlijk is het een goed streven om ook heel duidelijk te maken dat je niet van plan bent kerkelijk te trouwen en de ouders duidelijk te maken dan dat zij dat te accepteren hebben ...
maar het is meestal constructiever dat via een dialoog te doen en niet via schelden en misbaar maken, als zouden ze je onheus dingen 'opdringen'....
Uiteindelijk ben je zelf diegene die bepaald of dingen je opgedrongen worden, en sterker nog, in de realiteit is het voor niemand helemaal onmogelijk om in al zijn keuzes geheel vrij te zijn van dingen die je soms in meer of mindere mate 'opgedrongen' worden.
"Whatever you feel like: Life’s not one color, nor are you my only reader" - Ausonius, Epigrammata 25
Dit is vrijwel onmogelijk met gelovige ouders, want zij zien god een met moraliteit. Zij begrijpen niet dat moraliteit iets relatiefs is wat niet afhankelijk is van een god of heilige geschriften.quote:Op woensdag 18 mei 2005 15:43 schreef RM-rf het volgende:
het is echter een goedbedoeld advies om respect te blijven hebben voor het geloof van de ouders en te blijven pogen iig een 'gesprek' over de eigen morele keuzes te behouden ...
Wederzijds respect is een goede insteek imho.quote:en zeker niet, zoals de topicstarter, zelf te vervallen in schelden en dreigen, waarbij die vriendin dan ook voor een kuez tussen vriend en ouders gesteld wordt ...
Mee eens. Het kan echter moeilijk zijn. Heb je wel eens geprobeerd over dat soort zaken met gelovigen te discussieren?quote:natuurlijk is het een goed streven om ook heel duidelijk te maken dat je niet van plan bent kerkelijk te trouwen en de ouders duidelijk te maken dan dat zij dat te accepteren hebben ...
maar het is meestal constructiever dat via een dialoog te doen en niet via schelden en misbaar maken, als zouden ze je onheus dingen 'opdringen'....
Natuurlijk moet je respect hebben voor het geloof van die mensen, net zoals zij respect moeten hebben voor het feit dat TS en zijn vriendin niet geloven.
En waarom is dat nou zo moeilijk om te accepteren? Waarom willen mensen toch zo graag dat anderen net als zij zijn? Omdat ze een andere levenswijze zien als een afwijzing aan hun adres? Ik begrijp dat écht niet. Als ik naar mijn eigen ouders kijk, dan is het énige dat hen interesseert (t.o.v. mij dan), de vraag of ik gelukkig ben met mijn leven. En als je het mij vraagt, zou dat de enige wens van élke ouder moeten zijn. Al het andere is verkapt egoïsme...
En waarom is dat nou zo moeilijk om te accepteren? Waarom willen mensen toch zo graag dat anderen net als zij zijn? Omdat ze een andere levenswijze zien als een afwijzing aan hun adres? Ik begrijp dat écht niet. Als ik naar mijn eigen ouders kijk, dan is het énige dat hen interesseert (t.o.v. mij dan), de vraag of ik gelukkig ben met mijn leven. En als je het mij vraagt, zou dat de enige wens van élke ouder moeten zijn. Al het andere is verkapt egoïsme...
Is dat echt zo? Mijn ouders zeggen dat wel, maar uit hun handelen blijkt anders..quote:Op woensdag 18 mei 2005 15:50 schreef Lupa_Solitaria het volgende:
Als ik naar mijn eigen ouders kijk, dan is het énige dat hen interesseert (t.o.v. mij dan), de vraag of ik gelukkig ben met mijn leven.
Nou ja, als ik kijk naar hun gedrag over de jaren heen, dan is dat de enige conclusie die ik kan trekken, Ze hebben altijd gezegd: "Als het jou gelukkig maakt, moet je het vooral doen". Dat gold zelfs toen ik vertrok om me bij de Hare Krishna aan te sluiten, al zullen ze het daar misschien best eventjes moeilijk mee hebben gehad. Ze hebben dat nooit aan mij laten merken en het enige dat ik van ze kreeg was steun en begrip.quote:Op woensdag 18 mei 2005 15:52 schreef Alicey het volgende:
Is dat echt zo? Mijn ouders zeggen dat wel, maar uit hun handelen blijkt anders..
Dat klinkt inderdaad als een geweldig paar ouders.quote:Op woensdag 18 mei 2005 15:57 schreef Lupa_Solitaria het volgende:
[..]
Nou ja, als ik kijk naar hun gedrag over de jaren heen, dan is dat de enige conclusie die ik kan trekken, Ze hebben altijd gezegd: "Als het jou gelukkig maakt, moet je het vooral doen". Dat gold zelfs toen ik vertrok om me bij de Hare Krishna aan te sluiten, al zullen ze het daar misschien best eventjes moeilijk mee hebben gehad. Ze hebben dat nooit aan mij laten merken en het enige dat ik van ze kreeg was steun en begrip.
<- Niet op de sarcastische wijze..
Mijn ouders willen ook alleen maar het beste voor me en dat ik gelukkig benquote:Op woensdag 18 mei 2005 15:52 schreef Alicey het volgende:
[..]
Is dat echt zo? Mijn ouders zeggen dat wel, maar uit hun handelen blijkt anders..
Ik mag bdw ook echt bijan alles doen en laten wat ik wil,..zolang ik maar niet in de problemen kom.
Op vrijdag 18 mei 2007 11:31 schreef miss_sly het volgende:
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Ik was allang overtuigd van jouw wijsheid O+
_______________________________________________________
Peter Jennings - Ecstasy Rising
Ik geloof ook werkelijk dat ik het wat dat betreft erg getroffen heb.quote:Op woensdag 18 mei 2005 15:58 schreef Alicey het volgende:
Dat klinkt inderdaad als een geweldig paar ouders.
Mijn ouders hebben ook Wayne Dyer gelezen.
|
|
