Schoonouders en geloof

En even rustig praten wilde niet lukken ofzo?? Ik ben bang dat je het nu wel kan schudden met die schoonouders. .

ik zou niet trouwen in de kerk als ik zelf niet gelovig ben, Ik zou wel rustig met de ouders een gesprek aangaan, alleen is het alleen maar om voor jezelf te weten dat je de eer aan jezelf gehouden hebt zonder boos te worden.

die mensen denken op een andere manier dan jullie blijkbaar dus leg ze nogmaal eens rustig uit wat jullie beiden vinden en waarom.

het zijn wel je schoonouders en ik neem aan dat een goede verstandhouding wel zo fijn is voor je vrienden.

klopt maar zoals ik al zei: probeer eens samen duidelijk te maken op een normale manier wat jullie vinden.

iig hebben jullie dan een stap gedaan en daar gaat het voor jezelf om.

en het kan wel aan jouw reet roesten hoe de relatie is, het zijn de ouders van je vriendin dus voor haar zal het wel belangrijk zijn? Ik bedoel geen goedkeuring maar wel op een normale manier, of zo normaal mogelijk, met elkaar omgaan.

Fuck religion.

ja dat had je al gezegd.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 00:00 schreef SadKingBilly het volgende:
Verder is hier niet meer over gepraat, maar nu vraag ik me af hoe andere mensen hierover denken?

Ik geef je groot gelijk.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 00:09 schreef SadKingBilly het volgende:
er is maar één waarheid en dat is die van hen, luisteren doen ze niet ze praten liever

Volgensmij gaat het er meer om wat de buren er van denken... Ze komen zeker uit een klein dorp?
Dan gaat het snel van: "psst, wist je al dat die dochter van Janssen niet in de kerk getrouwd is?"

Als je vriendin nog gelovig was geweest, dan was het waarschijnlijk wel mogelijk om in de kerk te trouwen. Ik denk dat het inderdaad weinig zin heeft en hypocriet zou zijn, als jullie in de kerk zouden trouwen wanneer beiden ongelovig zijn. Ik kan mij het trouwens goed voorstellen dat haar ouders moeite hebben met jullie besluit. Verder moet je bedenken dat je met haar trouwt, maar haar familie erbij krijgt. Natuurlijk is het vervelend dat je soms moet luisteren naaropdringerige irritante adviezen (maar vaak wel goed bedoeld neem ik aan) van haar ouders. Omwille van je vriendin moet je echter proberen om een normale en goede relatie te houden met haar ouders.

Ik kan je op zich wel begrijpen. Bij mensen die zich zo volhardend en eenzijdig opstellen over "hun waarheid" krijg ik ook altijd extra de neiging om een beetje extra tegengas te geven
Maar aangezien jullie beiden ongelovig zijn is het echt totale onzin om dan voor haar ouders in een kerk te trouwen, als ze daar niet mee kunnen leven is dat hun probleem - niet dat van jullie

Nogal recalcitrant gereageerd. Als je nou puber was zou het een enigzins logische reactie op het geloof van een ouder zijn, maar als je volwassen bent niet.

Een vriend van me is onlangs getrouwd, het is een Amerikaanse geluidstechneut, beetje alternatieveling, en hij stelde zich z'n huwelijk 'alternatief' voor. Nou, dat is uitgekomen, want z'n vriendin en hij (compleet ongelovig allebei) gingen even terug naar de states om te trouwen alwaar ze door paps en mams van de bruid op een compleet Joods huwelijk met alles d'r op en d'r aan werden getracteerd, inclusief alle religieuze kleding en rituelen (z'n vrienden wisten niet wat ze zagen ). Nou, ze konden er wel om lachen en hebben er een leuke dag van gemaakt met z'n allen.

Als je een goeie band met die ouders hebt dan behoort ofwel bovenstaande optie tot de mogelijkheden - waarbij je het hele 'circus' als symbolisch beschouwt, en er dus een andere waarde aan toekent dan de 'heilige' die die ouders er aan toekennen. Dat hoeft elkaar niet te bijten. Of je weet beheerst (niet bot) aan ze duidelijk te maken dat jullie je toch echt iets anders bij je huwelijk voorstellen.

[ Bericht 1% gewijzigd door Philosocles op 14-05-2005 00:55:49 ]

SadKingBilly, waarom wil je überhaupt trouwen, eigenlijk?

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 00:49 schreef Philosocles het volgende:


Een vriend van me is onlangs getrouwd, het is een Amerikaanse geluidstechneut, beetje alternatieveling, en hij stelde zich z'n huwelijk 'alternatief' voor. Nou, dat is uitgekomen, want z'n vriendin en hij (compleet ongelovig allebei) gingen even terug naar de states om te trouwen alwaar ze door paps en mams van de bruid op een compleet Joods huwelijk met alles d'r op en d'r aan werden getracteerd, inclusief alle religieuze kleding en rituelen (z'n vrienden wisten niet wat ze zagen ). Nou, ze konden er wel om lachen en hebben er een leuke dag van gemaakt met z'n allen.

Als je een goeie band met die ouders hebt dan behoort ofwel bovenstaande optie tot de mogelijkheden - waarbij je het hele 'circus' als symbolisch beschouwt, en er dus een andere waarde aan toekent dan de 'heilige' die die ouders er aan toekennen. Dat hoeft elkaar niet te bijten.

komop zeg wat een onzin. Trouwen in een katholieke kerk in Nederland vergelijken met zoiets in de VS

Dat gaat nooit zo leuk worden.

Je had het misschien iets minder hard kunnen zeggen. Dit brengt vooral je aanstaande vrouwtje in de problemen.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 00:37 schreef SadKingBilly het volgende:
We komen trouwens beide uit Zwolle met zo'n 120.000 inwoners. Of je dat een dorp moet vinden mag je zelf weten

Zwolle heeft 90.000 inwoners.

Maar ik zou gewoon rustig blijven als ik jou was en me zeker niet gek laten maken door die neppe godsdienstigen.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 01:03 schreef PLAE@ het volgende:
[..] komop zeg wat een onzin. Trouwen in een katholieke kerk in Nederland vergelijken met zoiets in de VS Dat gaat nooit zo leuk worden.[..]

Ja, dat is wel zo maar dat was het punt ook niet echt.

Misschien zo'n swingende zwarte kerkdienst dan maar?

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 01:06 schreef Philosocles het volgende:

[..]

Ja, dat is wel zo maar dat was het punt ook niet echt.

Misschien zo'n swingende zwarte kerkdienst dan maar?

Briljant idee!!!
Dat is wel heftig,..

OT: Ik zou dus echt never trouwen voor de kerk,..
Hulde aan ts en zijn vriendin dat ze zich verharden tegen de "wil" van de ouders.
BDW schijnheilig is indd goed onschreven. alleen naar de kerk met kerst,..
Ga of gewoon naar de kerk of helemaal niet,..
niet zo " ow het is kerst, we moeten weer"
K had ook van dat soort schoonouders,..
Zelfs bidden aan tafel was er niet bij,.. (als ik er was iig).

De enige oplossing is denk ik toch een duidelijk (niet bot) gesporek waarin je verteld dat je gewoon niet geloving bent (evenals je vriendin) en dat je van je schoonouders verwacht dat zij je hoe dan ook respecteren evenals jij hun respecteerd ongeacht hun religie.

Mijn persoonlijke mening over trouwen in de kerk is dat ik het wel zou willen. Niet dat ik gelovig ben (al heb ik er in het verleden wel mee geworsteld, en weet ik nog steeds niet echt wat ik nu wel en neit geloof) , maar ik vind persoonlijk dat het erbij hoort. Als jij dat niet wilt, en je vriendin ook niet, dan moet je dat gewoon niet doen.

Maar om even terug te komen op je schoonouders. Ik weet dat dat heel lastig is. (niet direct uit ervaring) Ik denk dat je schoonouders gewoon moeten inzien dat geloven iets is wat je doet of niet. Dat kun je niet dwingen. Probeer het zou ik zeggen.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 00:09 schreef SadKingBilly het volgende:
Rustig praten is geen optie bij die mensen, er is maar één waarheid en dat is die van hen, luisteren doen ze niet ze praten liever (vooral over hoe zij denken dat onze relatie moet zijn, alsof wij dat met 32 en 26 niet zelf kunnen beslissen ofzo)

En dat de relatie met ze nu slecht is zal me werkelijk aan mijn reet roesten, ik heb een relatie met hun dochter en (gelukkig ) niet met hen.

Als ik je OP lees concludeer ik dat er met jou ook niet echt te praten valt. En respect voor je vriendin wil natuurlijk ook zeggen respect voor haar ouders. Tot op zekere hoogte natuurlijk, maar zoals ik het lees ben jij ook niet echt coulant geweest tegenover haar ouders. En zij niet tegen jou.

Ik zou nog eens rond de tafel gaan zitten met ze, en een gesprek aangaan met wederzijds respect én begrip als uitgangspunt. Dan trek je daaruit je conclusie.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 00:00 schreef SadKingBilly het volgende:
Verder is hier niet meer over gepraat, maar nu vraag ik me af hoe andere mensen hierover denken? Zou jij trouwen in de kerk als je het geloof veracht, zou jij de dag die voor jou en je partner speciaal moet zijn laten verpesten door iets wat je absoluut niet wil doen?

Nee, ik zou niet voor de kerk trouwen als geloven niks voor mij was. Sterker nog, zelfs als gelovige trouw ik hoogstwaarschijnlijk niet voor de kerk, aangezien mijn lief rasatheist is, en ik vind dat je, als je een dergelijke stap zet, er beiden achter moet staan.

Alleen, het doet me wel degelijk iets wat mijn ouders daar van vinden. Niet omdat ze wat te zeggen hebben over mijn leven, maar omdat ze hebben geprobeerd mij naar eer en geweten zo op te voeden als hen het beste leek - met het geloof dus. Ik weet dat het ze pijn zou doen dat ik voor deze manier kies. Wat mij betreft mogen ze daar ook wat over zeggen, zolang ze me maar geen dingen gaan opdringen.

Overigens acht ik die kans klein, mijn moeder heeft al zo'n familiedrama meegemaakt: Tante wilde ongehuwd samenwonen, en toen is mijn opa gaan zeuren dat ze dan zijn dochter niet meer was. Tante heeft heel snel bakzeil gehaald en is in het huwelijksbootje gestapt.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 00:37 schreef SadKingBilly het volgende:
Hoe komen ze er überhaubt bij dat ze mij hun manier van leven en denken moeten aanpraten, ik leef prima zonder die onzin in mijn hoofd dank je vriendelijk, alsof het leven al niet moeilijk genoeg is, mijn geest is niet zo zwak dat ik een hogere macht nodig heb om de schuld te geven van dingen die fout gaan

*met de dag een grotere hekel aan alle geloof en alles wat ermee te maken heeft krijgt*

Wellicht zou het helpen als jij een klein beetje meer respect gaat kweken voor mensen met een andere levensbeschouwing. Zij hebben hun waarheid, jij de jouwe. Elkaar dat opdringen werkt niet, dat merk je ook als slachtoffer van een hinderlijke evangeliseringsdrang. Elkaar in waarde laten werkt wél. Gelovigen zijn niet zwak, zij hebben alleen het gevoel dat er meer is, zoals jij dat gevoel niet hebt. Allemaal even menselijk, maar accepteer dat dan ook, in plaats van hen als minderwaardig te zien. Tevens is het geloof niet bedoeld om een hogere macht de schuld te geven van dingen die fout gaan (sterker nog, als je de bijbel letterlijk neemt dan is alles wat fout gaat de schuld van de mens die in zonde leeft en daarvoor bestraft wordt, je hebt het dus over jezelf afgeroepen. Veel stromingen geloven niet meer zo overigens), dus wellicht is het handig als je in ieder geval weet waar je tegen ageert voordat je zo ontzettend puberaal het huis uit gaat stampen en dergelijken.

Wie goed doet, goed ontmoet, om het zo te zeggen. Je kunt heel recalcitrant gaan zijn, maar daar krijg je een soortgelijke reactie mee terug. Kan jou niks schelen, want ja, jij hebt alleen wat met je vriendin en niet met je schoonouders, maar je vriendin heeft wél een band met haar ouders, een bloedband zelfs. En ik vind het héél oneerlijk en egoïstisch van beide partijen om elkaar voor rotte vis uit te maken, terwijl zij daar tussen zit. Iemand waar je van houdt zou je beter moeten gunnen, namelijk goede verstandhoudingen. Al is het maar voor de lieve vrede.

Ik dacht dat ik lomp kon zijn

Zou er toch maar even rustig over gaan praten en excuses aanbieden voor de opmerkingen over die uitnodiging. Kan jullie een hoop gedonder schelen in de toekomst.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 16:47 schreef Pappie_Culo het volgende:
Ik dacht dat ik lomp kon zijn

Zou er toch maar even rustig over gaan praten en excuses aanbieden voor de opmerkingen over die uitnodiging. Kan jullie een hoop gedonder schelen in de toekomst.

Excuses voor een standpunt??
No way,..
Sry maar als hun min of meer "eisen" dat ze voor de kerk moeten trouwen,.. joh dan kom je toch niet,..

Ik las er iets anders in. Ik ben ook niet zo van de excuses, maar in sommige situaties zijn je trots en gelijk niet zo heel veel waard op lange termijn,

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 17:01 schreef Pappie_Culo het volgende:
Ik las er iets anders in. Ik ben ook niet zo van de excuses, maar in sommige situaties zijn je trots en gelijk niet zo heel veel waard op lange termijn,

Dat is waar.
Maar als standpunt dat je niet voor een kerk wilt trouwen, terwijl ouders/schoonouders dat min of meer "eisen". kan ik inkomen dat je zo reageerd.
Je laat je eigen trouwerij toch niet bepalen door je ouders/schoonouders?

ga anders het neo-nazisme aanhangen

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 17:11 schreef BennieK het volgende:
ga anders het neo-nazisme aanhangen

is op zich een idee,..
alleen jammer dat mijn standpunt in vergelijking met die van hun niet echt overeenkomt,..

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 16:18 schreef innovative het volgende:

Wellicht zou het helpen als jij een klein beetje meer respect gaat kweken voor mensen met een andere levensbeschouwing. Zij hebben hun waarheid, jij de jouwe. Elkaar dat opdringen werkt niet, dat merk je ook als slachtoffer van een hinderlijke evangeliseringsdrang. Elkaar in waarde laten werkt wél.

Jammer dat zei hun waarheid zo nodig weer moeten opdringen aan andere mensen.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 16:18 schreef innovative het volgende:
Iemand waar je van houdt zou je beter moeten gunnen, namelijk goede verstandhoudingen. Al is het maar voor de lieve vrede.

Hij moet toch gewoon kunnen zeggen en doen wat hij wil.
En zijn schoon ouders moeten hem niet lastig vallen met hun geloof.

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 17:13 schreef gelly het volgende:
Ach, als het voor jezelf geen betekenis heeft en voor je schoonouders wel ? Ik zou het gewoon doen. Dan maar ff schijnheilig. Je moet nog ff met je schoonouders door 1 deur lijkt me.

bullshit.

En dan straks ook evt. kindere dopen e.d?
Toneel stukjes blijven opvoeren puur om de schoonouders tevreden te houden?

Ze zijn 32 en 26!
Ze moeten zelf bepalen wat ze willen doen en hoe.
En paps en mams moeten daar respect voor hebben en niet hun geloof opdringen.

Ik zou geloof ik een goed gesprek met hun (en je vriendin erbij natuurlijk) aangaan, en daarin duidelijk maken dat het jullie huwelijk is, en dat jullie daar je eigen invulling aan willen geven. Jullie zijn volwassen, geen kleine kinderen meer. Dat snappen wij, dat snappen jullie zelf, dat wil er bij hun alleen nog niet zo best in. Om daar nou meteen met de botte bijl op in te hakken lijkt me wat minder verstandig. Zoals al eerder gezegd: je krijgt haar familie erbij, gratis en voor niks...

quote:

Op zondag 15 mei 2005 04:29 schreef BDisOKE het volgende:

[..]

Jammer dat zei hun waarheid zo nodig weer moeten opdringen aan andere mensen.

Als je even leest, dan zeg ik dat het überhaupt niet werkt om jouw levensovertuiging op te dringen aan anderen, en dat hij dat zou moeten weten als slachtoffer van een stel overijverige schijnheilige gelovigen. Met andere woorden, ik keur ook hun daden niet goed, ze zouden elkáár in waarde moeten laten. Oók die schoonouders mogen dit niet.

_{overigens schrijf je zij als persoonlijk voornaamwoord met een lange ij...}

quote:

Hij moet toch gewoon kunnen zeggen en doen wat hij wil.
En zijn schoon ouders moeten hem niet lastig vallen met hun geloof.

Natuurlijk moet hij kunnen doen en zeggen wat hij wil, maar of iets geaccepteerd wordt of dat het voor problemen zorgt, ligt aan de manier waarop je iets zegt.

Als hij niet in de kerk wil trouwen en niet gelooft, so be it, en dat hebben de schoonouders in kwestie te accepteren. Alleen kan hij dat ook wat subtieler duidelijk maken dan hen naar het hoofd schreeuwen dat ze "dan geen uitnodiging hoeven te verwachten". Als je serieus genomen wilt worden, moet je je daar naar gedragen, in plaats van als een hypergeprikkelde puber door het leven te gaan.

Je kunt zeggen "sorry, ik begrijp dat jullie het jammer vinden, maar het heeft voor ons geen waarde. We hebben besloten om niet in de kerk te trouwen, en die beslissing is aan ons om te maken", of "flikker op met dat kutgeloof van je, stel imbecielen, wie denk je wel dat je bent om ons een beetje te commanderen. Tieft op, stel achterlijke zwakzinnigen, jullie kunnen me lekker toch niks maken". Ja, wat denk je dat er beter ontvangen wordt, het eerste of het tweede? Dat is wat ik bedoel met de lieve vrede bewaren, gedraag je volwassen en spreek jouw mening, of besluiten, gewoon uit, in plaats van te gaan stampvoeten als een peuter.

Dat gedrag moet natuurlijk twee kanten uit gaan, en om die reden zullen ook de schoonouders even duidelijk door moeten krijgen dat evangeliseren geen zin heeft... Ze mogen best vertellen dat zíj geloven (met je kinderen mag je daar over praten, vind ik), ze moeten alleen wel accepteren dat hun keuze niet wordt overgenomen door de dochter. Het is aan hun dochter om ze dat een keer heel duidelijk te vertellen, op een volwassen manier.

Als jij het niet wil, en je vriendin ook niet, dan moet je het gewoon niet doen.
Kun je je natuurlijk afvragen of het verstandig is ruzie te maken hierover en zo tussen ouders en kind te stoken. Gewoon die discussie niet aangaan. Als schoonmoeder zegt dat ze het op prijs zou stellen als jullie in de kerk trouwen, zeg je: we zullen erover nadenken. Dan hoef je niet bot te zijn, niet gemeen, en laat je elkaar toch lekker in je waarde Trek vervolgens je eigen plan, maar die mensen hebben in elk geval het gevoel een vinger in de pap te hebben gehad (immers; voorstel gedaan, over nagedacht en afgewezen) en ook hun zegje gedaan. Laat ze.

Ik vind wel dat je gelijk hebt, maar de manier waarop vind ik nogal dom van je.. je bent 32 fgs.

Beetje kort door de bocht van je; je laat hier duidelijk merken dat jouw mening/geloof boven die van hun staat. Zeggen dat ze niet op de bruiloft mogen komen, kun jij niet maken. Ook niet tegenover jouw vriendin. Of je moet echt zo dom zijn dat je het woord van je vriendin voor waarheid neemt als het gaat om "te vriend houden", het zijn namelijk haar ouders. Lijkt me een duidelijk zaak.

32 jaar?

Natúúrlijk moet je je hier niet in meegaan.

Het gaat er niet om wat haar ouders belangrijk vinden. Hun eigen belangen hebben ze al bij hun eigen huwelijk kunnen laten gelden. Nu moeten ze het huwelijk, en de manier hoe daar invulling aan wordt gegeven, van hun dochter respecteren. Geloof onder dwang is daarnaast volstrekt betekenisloos.

Uiteraard is het vanuit het perspectief van die ouders allemaal ontzettend logisch; zij hebben immers hun eigen agenda. Het gaat ze alleen om hún belang (wat blijkt uit het feit dat ze liever jullie huwelijk vanuit hún geloof hebben, terwijl dat verder voor jullie geen enkele betekenis heeft). Ik vind het zelf vrij respectloos van ze om dat er überhaupt een punt van te maken, en je hebt groot gelijk als je ze heel duidelijk laat weten dat ze een uitnodiging kunnen vergeten als ze jullie keuze niet respecteren.

Ze móéten het wel respecteren, want anders gooien ze eenvoudigweg hun eigen glazen in. Op een gegeven moment moet je gewoon sterk zijn en voor je eigen keuzes en leven knokken, want anders blijven naasten altijd denken dat ze iets te zeggen hebben, en je in alles kunnen sturen. Je kunt ze daarbij prima te vriend houden, maar als zij ook daar geen respect voor tonen, is de beste keuze altijd diegene die de eigenschappen van je eigen leven kenmerken, en niet die van een ander. Punt!

Hoewel mammie en pappie weinig te zeggen hebben over het al dan niet in de kerk trouwen. Vind ik je reactie nogal lomp. Weglopen is nooit een oplossing en dreigen ze niet uit te nodigen, is helemaal te idioot voor woorden.
Lijkt me makkelijker dat je er eerst eens met je vriendin over praat, misschien vindt zij trouwen in de kerk wel mooi. Nou ja en tegen de tijd dat het zo ver is, dan kan er altijd nog gediscussieerd worden.

Het is jullie leven en mochten jullie gaan trouwen dan is het ook jullie huwelijk. Als jullie ervoor kiezen om niet in de kerk willen trouwen, dan gewoon niet doen.

Kom zeg, ik snap prima dat haar ouders het op prijs zouden stellen omdat het geloof zo te lezen erg belangrijk voor ze is, maar dat heeft verder weinig met jullie tweetjes te maken.

Weet je TS, geef eens antwoord op deze vraag:

Als jij het geloof niet in jouw relatie wilt hebben, waarom laat je dat dan nu gebeuren?

Voor m'n ouders of schoonouders zou ik zelf nooit in de kerk gaan trouwen, voor m'n aanstaande vrouw misschien wel . . .

quote:

Op maandag 16 mei 2005 17:25 schreef ThunderChild het volgende:
Voor m'n ouders of schoonouders zou ik zelf nooit in de kerk gaan trouwen, voor m'n aanstaande vrouw misschien wel . . .

Mooi gezegd, ThunderChild.

quote:

Op maandag 16 mei 2005 17:25 schreef ThunderChild het volgende:
Voor m'n ouders of schoonouders zou ik zelf nooit in de kerk gaan trouwen, voor m'n aanstaande vrouw misschien wel . . .

Ik vroeg of jij het geloof tussen jou en je relatie wilde laten komen, als jij je schoonouders niet uitnodigd op je bruiloft dan is de reden hiervoor toch het geloof? De kerk is een gebouw dat symbolisch is voor het geloof. Het geloof is de kwestie waardoor jij niet in de kerk wilt trouwen.

Jij hebt de communicatie afgekapt en misschien zij zelf ook wel, dat weet ik niet. Ik bedoel: als je een standpunt inneemt en je gaat er lijnrecht tegenover staan, dan heb je een conflict. Als je niet tot elkaar wilt komen, dan los je geen conflict op. Nu lijkt het erop dat het conflict tussen jou en je vriendin en je schoonouders staat, maar je vergeet het belangrijkste van allemaal. Haar gevoel! Het gevoel van je partner!

Hoe zou zij zich voelen tegenover haar ouders? Hoe ziet zij het als haar ouders niet op haar bruiloft komen? Wie maakt jou de beslisser? Ze steunt je natuurlijk, maar haar gevoel dan? Ben je niet bang dat de gevolgen van zoiets een afstand creeert tussen jou en je schoonouders, waar jouw vriendin wellicht in meegesleurd wordt. Je gaat mij niet vertellen dat zij dat wil, dat wil ze niet dat wil niemand.

Je laat indirect het geloof tussen jou en je vriendin komen en een impulsieve actie door je schoonouders niet uit te nodigen werkt je op lange termijn tegen.

Je quote een beetje de verkeerde, Integrity .

quote:

Op zaterdag 14 mei 2005 01:05 schreef Nickthedick het volgende:

[..]

Zwolle heeft 90.000 inwoners.

15 jaar terug misschien.

Op 1 januari 2004 had Zwolle 110.917 inwoners. En dat zullen er nu wel weer meer zijn.

bron

Je kunt ook niet trouwen, bespaart je veel poen en die ellendige dag, met die foto's en oppassen dat jeje niet dronken zuipt. Trouwen

Zwolle heeft er ruim 110.000, de 110.000e baby ken ik persoonlijk .

Ik ben helemaal niet thuis in de kerk en haar gebruiken, maar kun je niet een soort compromis sluiten en de dag voor of na je huwelijk een kort simpel kerkdienstje of zo doen? Dan kom je toch een beetje tegemoet aan hun wensen. Je trouwt dan wel niet met je schoonouders, maar wel met hun dochter. Zij blijft áltijd hun kind en dus hun zorg, getrouwd of niet. Als je zelf eenmaal kinderen hebt snap je dat soort dingen misschien beter.

Je kunt er wel over praten, ik zou het ook niet willen.

hai..
ik ben zelf katholiek alleen wij doen niet zo streng.. (alleen met kerst enzo)...
alleen vind ik wel dat je erg bot heb gereageert. oke ik snap dat die ouders gelovig zijn en dus willen dat jullie in de kerk trouwne maar hallo het is jullie trouwdag! dat maken jullie toch lekker uit. mijn ouders gaan echt niet zo moeilijk doen hoor. het is toch jullie grote dag..en wat zou het zijn als 1 van jullie 2 zich niet fijn voelt op zown dag..ik zou zeggen leg zoiets uit tegen diie ouders en dat het om jullie mening gaat en dat je het wel respecteerd dat hun gelovig zijn,... maar jullie niet.

Waarom alleen met kerst??
Dat vindt ik dus echt onzin,.. Ga of gewoon naar de kerk of ga niet,...Niet dat "schijnheilige" gedoe van ja we gaan met kerst,..
(Zoals ik hierboven al eerder stelde,..)

quote:

Op dinsdag 17 mei 2005 09:36 schreef het.ismij het volgende:
Waarom alleen met kerst??
Dat vindt ik dus echt onzin,.. Ga of gewoon naar de kerk of ga niet,...Niet dat "schijnheilige" gedoe van ja we gaan met kerst,..
(Zoals ik hierboven al eerder stelde,..)

nou mijn moeder gaat wel vaak...mn pa niet.......en jah ik vind er geen zak aan
maar we gaan maar omdat me ma het zo graag wilt