relatie niet gelovige - gelovige

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 21:23 schreef Aaargh! het volgende:
NEways, een leuk verhaaltje: Kissing Hank's Ass

.

Om terug ontopic te komen : Het verschilt per geloofsstroming. Misschien kun je in ieder geval met haar meegaan met kerkbezoek, dat is iets wat meestal gewaardeerd wordt, ook als je niet gelooft (Verwacht echter wel een hoop bekeringsgesprekken dan ).

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 21:40 schreef Skeptic het volgende:
@Magistic: Geen dank.
Het heeft dus echt geen zin om hierover te discussieren, we weten het gewoon niet.

En daarbij is het ook gruwelijk off topic .

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 21:22 schreef EviL_AleX het volgende:
Om even OT te blijven:

Aaargh! en Skeptic zullen geen goed paar vormen.

Inderdaad, aangezien Aaargh! man is en ik zo heterosexueel ben als de pest. Al heb ik niets tegen homosexuelen en/of mensen die bi zijn. Dat laat ik over aan fundamentalisten enzo. Zelf heb ik een vriend die homosexueel is. Levert hilarische en ranzige conversaties op.

quote:

Want beiden wensen ze hun punten op de ander over te brengen. Ik voel voor beide kanten wel wat. Maar wederom, ik weet het niet.

Hmm? Op dit forum wel ja. Binnen een relatie interesseert het me alleen of mijn partner respect kan opbrengen voor mijn standpunten. Ze hoeft het er niet mee eens te zijn, zolang ze me maar in mijn waarde laat...

quote:

En valt het nou niemand op dat we allemaal met axioma's in de weer zijn? Op basis van het huidige bewijs is het bestaan van een God onwaarschijnlijk. Evenals roze olifanten op Mars. Maar weten doen we het niet. Kunnen we daar niet gewoon vrede mee hebben...?

Mijn idee. Hear hear. Die discussie gaan we inderdaad niet beslissen...

Ik weet trouwens niet persé of dit topic nu zo off-topic is. Ik ben toch (hopelijk) wel redelijk in staat om aan te tonen dat gelovig zijn geen eenheidsworst is en dat je er DUS niet per definitie van kan uitgaan dat de combi gelovig/niet-gelovig onmogelijk is. Al doen anderen (zoals Speknek) nog veel beter hun best. Ik kan niet uit ervaring spreken...

@johnny-footballhero: heb je FP in dat topic even gelezen en laat me nog eens met nadruk zeggen: niet iedereen die een bepaald geloof aanhangt is hetzelfde. M'kay? Thx. Het spijt me dat jij en anderen nare ervaringen hebben met gelovigen, maar kom op, ik ga toch ook niet alle niet-gelovigen over één kam scheren omdat er op de frontpage een paar zijn geweest die mij en alle gelovigen ronduit voor dom hebben uitgemaakt? Zou ook nergens op slaan, sommige van mijn beste vrienden geloven niet en ik zou heb nooit zo in een hokje willen duwen.

Misschien een volkomen loze opmerking:

Maar is het niet vaak zo dat mensen zich tot een geloof richten omdat ze de stabiliteit in hun eigen leven kwijt zijn? Simpel gezien, mensen hebben behoefte aan houvast in moeilijke tijden en zouden graag willen dat er 'iets' is, wat hun kan helpen / betere tijden belooft.

Volgens mij moet het kunnen en is 't zeker het proberen waard. Het gaat er alleen om of jullie elkaar in je waarde kunt laten maar daar kom je vanzelf wel achter.

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 21:56 schreef Magistic het volgende:
Misschien een volkomen loze opmerking:

Maar is het niet vaak zo dat mensen zich tot een geloof richten omdat ze de stabiliteit in hun eigen leven kwijt zijn? Simpel gezien, mensen hebben behoefte aan houvast in moeilijke tijden en zouden graag willen dat er 'iets' is, wat hun kan helpen / betere tijden belooft.

Er zit een kern van waarheid in, maar het ligt imo een heel stuk complexer (Dit mede adhv persoonlijke ervaring). Mocht je interesse hebben, mag je een topic in WFL openen, of als je wilt dat ik hem open mag je dat ook aangeven.

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 21:40 schreef Skeptic het volgende:
Nonsens. Echt pure nonsens. Je baseert nu een oordeel over een paar miljard mensen over de handelingen van een heel klein aantal individuen. Lekker is dat...

Ik zeg niet dat alle theisten gek zijn, een atheist kan net zo goed 'doordraaien', een theist heeft echter al laten laten zien dat hij/zij in staat is zomaar iets aan te nemen en dat zijn wereldbeeld te laten beinvloeden.

quote:

Empirisch bewijs heb ik uiteraard niet. Toch is het niet willekeurig, omdat het voor mij binnen een stelsel van aannames past die samen een systeem vormen dat goed in elkaar zit.
Helaas kan het niet bewezen danwel ontkracht worden, maar het levert een bruikbaar systeem op dat ook een samenleving als de onze zonder problemen kan bestaan.

En dat stelsel van aannames werkt alleen als er een 'god' inzit ? En zo nee, waarom werkt het niet zonder ?

quote:

Ook al noem jij dat willekeurig, be my guest, maar dan is dat ook wel de enige uitzondering. Verder ben ik zelf een uiterst sceptische wetenschapper. Hence my name.

Ach, iedereen heeft recht op een afwijking

quote:

Het is maar een voorbeeld. Ik begrijp best dat jij niet gelooft, dat jij het raar vindt en zelfs niet kan begrijpen dat andere mensen dat wel doen, terwijl er geen bewijs voor is. Maar jij gaat vervolgens verder redeneren en gaat net doen alsof die mensen totaal labiel zijn en willekeurige zaken voor waar aannemen en niet voor waar aannemen. Toch hebben ook gelovigen die bijvoorbeeld niet geloven in evolutie enige logica. Er IS een onderbouwing, ook al is die wetenschappelijk gezien zo onderuit te halen. Maar willekeurig is het NIET en jij doet net alsof dat wel zo is.

Probleem met creationisten is dat ze eerst het scheppingsverhaal voor waar aannemen en DAARNA gaan zoeken naar 'bewijs' , dat de creatie gebeurt is zoals in de bijbel beschreven staat voor hun vantevoren al vast.
Exit onderbouwing.

quote:

Dat ben ik dus niet. Ik zou als wetenschapper niet kunnen functioneren wanneer ik niet rationeel kon denken.

[Disclaimer: Dit alles is dus MIJN visie op geloof en zeker niet iedere gelovige zal het met mij eens zijn]

Da's ook nog zoiets, gelovigen die zeggen dat ze in de god van de bijbel geloven, en zich dan vervolgens alleen houden aan de regeltjes die hun bevallen. Dat zegt imho ook iets over die mensen, Als ze echt geloven dat de bijbel het woord van god is, waarom negeren ze dan zoveel dingen die er in de bijbel staan ?
Elke gelovige heeft een eigen 'versie', die meestal toevallig precies de dingen beweert die die persoon graag wil.

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 21:56 schreef Magistic het volgende:
Misschien een volkomen loze opmerking:

Maar is het niet vaak zo dat mensen zich tot een geloof richten omdat ze de stabiliteit in hun eigen leven kwijt zijn? Simpel gezien, mensen hebben behoefte aan houvast in moeilijke tijden en zouden graag willen dat er 'iets' is, wat hun kan helpen / betere tijden belooft.

Geen idee. Vraag me ook af of je daar een betrouwbare statistische analyse op kan loslaten. Mensen die geloven zullen namelijk waasschijnlijk gewoon "nee" beantwoorden. Wat mezelf betreft, ik was als kind al gelovig, ben zo opgevoed, ben er later over gaan nadenken en heb mijn eigen visie op geloof opgesteld, op basis waarvan ik nog steeds gelovig ben. Ik kan niet zeggen dat ik nu zo de indruk heb dat ik gelovig ben geworden/gebleven uit een behoefte aan stabiliteit.

Maar dit is wél off-topic.

Sorry mods... Geen mogelijkheid tot pm's hier..

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 22:00 schreef Alicey het volgende:

[..]

Er zit een kern van waarheid in, maar het ligt imo een heel stuk complexer (Dit mede adhv persoonlijke ervaring). Mocht je interesse hebben, mag je een topic in WFL openen, of als je wilt dat ik hem open mag je dat ook aangeven.

Jij mag hem wel openen, ben erg benieuwd naar de reacties.
Helaas ben ik niet zo heel actief, en dat vind ik toch wel een pré als je een goede discussie wil voeren.
Dus vandaar dat ik het overdraag aan jou

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 21:47 schreef Copycat het volgende:

[..]

En daarbij is het ook gruwelijk off topic .

Offtopic offschmopic, als je maar lol hebt.

Goed plan om dat topic in WFL te openen.
Nogmaals: hier is het echt zwaar off topic.
En anders kun je met elkaar gaan mailen hierover .

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 21:47 schreef Alicey het volgende:
Om terug ontopic te komen : Het verschilt per geloofsstroming. Misschien kun je in ieder geval met haar meegaan met kerkbezoek, dat is iets wat meestal gewaardeerd wordt, ook als je niet gelooft

Bedenk ook dat het saai is, koud, je zit stil, je kunt niet lekker zitten op keiharde houten banken , de muziek is slecht en het duurt laaaang, en ze waarderen het niet als je een gameboy of discman meeneemt om de tijd te doden.

* Aaargh! is katholiek opgevoed en moest af en toe met tegenzin mee naar de kerk.

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 22:00 schreef Aaargh! het volgende:

[..]

Ik zeg niet dat alle theisten gek zijn, een atheist kan net zo goed 'doordraaien', een theist heeft echter al laten laten zien dat hij/zij in staat is zomaar iets aan te nemen en dat zijn wereldbeeld te laten beinvloeden.
[..]

Ga ik even niet op in, komen we niet uit. Welles-nietes.

quote:

En dat stelsel van aannames werkt alleen als er een 'god' inzit ? En zo nee, waarom werkt het niet zonder ?

Dat stelsel van aannames is beperkt tot mijn geloof. Afgezien daarvan ben ik gewoon een nuchtere, sceptische wetenschapper en aldaar ben ik volstrekt wetenschappelijk onderbouwd bezig. Hoewel, wanneer het op relaties enzo aankomt ben ik ook wel errug emotioneel hoor... Maar wat ik bedoel is, verder is mijn wereldbeeld (wereld is rond, universum waarschijnlijk oneindig enzo) keurig wetenschappelijk verantwoord.

quote:

[..]

Ach, iedereen heeft recht op een afwijking

Erg grappig, ik hou er dus niet van wanneer mensen dit soort dingen abnormaal, een afwijking, dom of wat dan ook noemen. Ik zou het fijner vinden wanneer mensen ook eens begrip konden opbrengen voor het feit dat iemand anders een ander standpunt heeft dan zij. Ik heb toch ook respect voor het feit dat jij niet gelooft? Ik vind het zelfs logisch, misschien (geef ik toe, als wetenschapper) zelfs nog logischer dan het feit dat ik geloof. Boeiend? Die smilie maakt niet veel goed, dit ligt erg gevoelig. Ik raad je aan mensen die hun geloof echt ZEER serieus nemen niet te beledigen door dergelijke uitspraken te doen.

quote:

[..]

Probleem met creationisten is dat ze eerst het scheppingsverhaal voor waar aannemen en DAARNA gaan zoeken naar 'bewijs' , dat de creatie gebeurt is zoals in de bijbel beschreven staat voor hun vantevoren al vast.
Exit onderbouwing.

Nou ja, het feit dat ze van tevoren "weten" dat hun aannames kloppen, DAT is zeker niet wetenschappelijk. Anders zou het gewoon een geaccepteerde methode zijn (theorie opstellen, dan proberen te bewijzen). Maar creationisme is idd niet wetenschappelijk. Zelf "geloof" ik ook gewoon in de evolutie. Ik vind dat het ene het andere niet uitsluit.

quote:

[..]

Da's ook nog zoiets, gelovigen die zeggen dat ze in de god van de bijbel geloven, en zich dan vervolgens alleen houden aan de regeltjes die hun bevallen. Dat zegt imho ook iets over die mensen, Als ze echt geloven dat de bijbel het woord van god is, waarom negeren ze dan zoveel dingen die er in de bijbel staan ?
Elke gelovige heeft een eigen 'versie', die meestal toevallig precies de dingen beweert die die persoon graag wil.

Mjah, ik neem zelf de Bijbel dus niet zo serieus. Ik neem de grote lijnen als uitgangspunt en kom dan uit op:"wees een zo goed mogelijk mens." Mijn definitie van "goed" omvat dan zaken als:

-respecteer elkaar
-wees aardig voor elkaar
-help elkaar
-gebruik geen geweld

etc. etc.

Misschien dat dat erg selectief is en ik weet zeker dat een breed scala aan Christenen de Bijbel veel strikter nemen dan ik, maar so be it. Ja, ik heb feitelijk mijn eigen religie uitgevonden. Sue me... Ik zie er geen kwaad in. MIJN versie van geloof biedt geen ruimte aan religieus fanatisme dat uit kan lopen op slachtoffers...

Maar goed, waar gaan we verder?

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 22:07 schreef Aaargh! het volgende:

[..]

Bedenk ook dat het saai is, koud, je zit stil, je kunt niet lekker zitten op keiharde houten banken , de muziek is slecht en het duurt laaaang, en ze waarderen het niet als je een gameboy of discman meeneemt om de tijd te doden.

* Aaargh! is katholiek opgevoed en moest af en toe met tegenzin mee naar de kerk.

Helemaal mee eens. Dat van die gameboy of discman heb ik nooit geprobeerd, die waren er nog niet toen we stopten met het verplichte naar-de-kerk-gaan.

Wat mij irriteerde waren die mensen die op zondag braaf in de kerk zaten maar door de week gewoon heel rot met andere mensen omgingen. Maar goed, als je partner probeert je te bekeren of je mee te krijgen naar een eredienst, ja dan moet je zelf kiezen of jou daartoe bereid bent...

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 22:14 schreef Skeptic het volgende:

Maar goed, waar gaan we verder?

Niet hier in ieder geval.
Dit is simpelweg niet 't onderwerp van dit topic en R&P is simpelweg niet de plaats voor deze discussie.

Volg svp het advies van Alicey op.
Dank .

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 22:07 schreef Aaargh! het volgende:

[..]

Bedenk ook dat het saai is, koud, je zit stil, je kunt niet lekker zitten op keiharde houten banken , de muziek is slecht en het duurt laaaang, en ze waarderen het niet als je een gameboy of discman meeneemt om de tijd te doden.

* Aaargh! is katholiek opgevoed en moest af en toe met tegenzin mee naar de kerk.

@ Aaarhg!:

Als dit echt je beeld is van de kerk (ze bestaan wel degelijk zo, maar het kan ook heel anders) zou ik je eens willen uitnodigen voor een herkansing..... Mits je daar zin in hebt natuurlijk

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 22:14 schreef Skeptic het volgende:
Erg grappig, ik hou er dus niet van wanneer mensen dit soort dingen abnormaal, een afwijking, dom of wat dan ook noemen. Ik zou het fijner vinden wanneer mensen ook eens begrip konden opbrengen voor het feit dat iemand anders een ander standpunt heeft dan zij. Ik heb toch ook respect voor het feit dat jij niet gelooft?

Dat hoef je van mij niet te hebben hoor. Dat gezeik met respect, iedereen meent dat ie respect moet hebben, nou niet dus. Respect moet je verdienen.
Ik heb respect voor iemand omdat ik 'm als mens respecteer, niet omdat ie toevallig gelooft.
Waarom heeft geloof een speciale status ? Als iemand zegt dat ie in kabouters oid gelooft wordt ie keihard uitgelachen, ook door de gelovigen, maar dan zelf wel geloven in een onzichtbare man die de hele wereld bij elkaar getovert heeft. Yomanda mag uitgelachen worden, maar oh-wee als je een christen beledigd.
Pleur op met je respect.

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 22:29 schreef Harmen1984 het volgende:

[..]

@ Aaarhg!:

Als dit echt je beeld is van de kerk (ze bestaan wel degelijk zo, maar het kan ook heel anders) zou ik je eens willen uitnodigen voor een herkansing..... Mits je daar zin in hebt natuurlijk

Dat is niet mijn beeld, dat is mijn ervaring.
Natuurlijk bestaan er ook comfortabelere kerken, maar gebrek aan comfort is natuurlijk niet de reden dat ik niet gelovig ben, het maakte het alleen extra vervelend als ik wel mee moest.

Maar goed, als je dan toch een keertje mee gaat met een gelovige vriendin, zoek dan iig een comfortabele kerk uit, want anders zit je je echt kapot te ergeren.

quote:

Op woensdag 20 april 2005 10:04 schreef kultivate het volgende:
zo het was niet mijn bedoeling een hele discussie uit te lokken over wel of niet geloven. Dat zijn gewoon 2 feiten. Zij gelooft en ik niet dus dat heeft niet zoveel zin, het gaat er meer om in hoeverre speelt haar geloof en mijn niet geloof een rol in een mogelijke relatie

Ben je al eens met haar mee geweest naar een kerkdienst en/of heb je kennis gemaakt met haar geloofsgenoten?

quote:

Op woensdag 20 april 2005 11:31 schreef kultivate het volgende:
nee dat nog niet, het is nog niet zo dat we echt een relatie hebben zeg maar. Maar ze zei al wel eens dat ze het er met me over wou hebben dus toen werd ik benieuwd en ben ik dit topic gestart.

Er is echt heel moeilijk iets over te zeggen, het hangt af van de precieze "tak" die ze aanhangt. Ook is natuurlijk de vraag of haar ouders druk op haar uitoefenen en/of het belangrijk vinden dat haar partner hetzelfde geloof aanhangt.

Weet je al wanneer jullie er over gaan praten? Ik ben in ieder geval benieuwd hoe het afloopt, dus houd ons op de hoogte.

quote:

Op woensdag 20 april 2005 11:48 schreef kultivate het volgende:
morgen zie ik haar weer maar ze gaf wel aan dat ze het moeilijk vond om er over te beginnen dus zal ik haar wel ff op haar gemak stellen door er over te beginnen en te zeggen dat ik wel flexibel er in ben enz.

Maar ik hou je op de hoogte hoor

Succes alvast!

quote:

Op woensdag 20 april 2005 11:33 schreef Alicey het volgende:

[..]

Er is echt heel moeilijk iets over te zeggen, het hangt af van de precieze "tak" die ze aanhangt. Ook is natuurlijk de vraag of haar ouders druk op haar uitoefenen en/of het belangrijk vinden dat haar partner hetzelfde geloof aanhangt.

Klopt... En TS, (wil je niet ontmoedigen), maar de stromingen waar twee keer op een zondag naar de kerk gegaan wordt, zijn vaak wel de meest radicale in de leer, om het zo te zeggen. Geen waardeoordeel, maar je moet je dan wel voorbereiden op een behoorlijke strijd, aangezien dit over het algemeen de stromingen zijn waar geloven nummer 1 is in het leven, en de relatie pas daarna komt. Praat daar in ieder geval goed over met haar, voordat je straks in een hoek gedreven wordt waar je je niet wilt bevinden.

Ik, opgevoed in de protestantse traditie, heb nu twee jaar een relatie met een overtuigd atheist. We wisten dit van elkaar, kenden elkaar al drie jaar, en wisten dus waar we aan begonnen. Een issue is het nooit geweest. Dat komt doordat we elkaar vrij laten.

Ik heb altijd geleerd dat geloven getuigen is, niet overtuigen. Als mensen willen geloven, dan zullen ze daar vanzelf wel toe komen, ik hoef ze daar niet actief naartoe te pushen. Als ze vragen hebben, dan zal ik antwoord geven, maar aan preken doe ik niet. Dat heeft een tegengesteld effect, je krijgt er van die jehova-stigma's door, en mensen gaan eigenlijk alleen maar minder van je begrijpen, vinden je opdringerig en lastig.

Mijn ouders zijn ook zo, en wat dat betreft is mijn vriend altijd welkom bij ons. Natuurlijk zouden ze het geweldig vinden als ik ooit in de kerk trouw, of als ik mijn kinderen als baby's laat dopen, maar ze weten ook dat die kans nihil is. Ik vind dat je dat soort dingen alleen moet doen als je er allebei achter staat, en dat is bij ons niet het geval. Dan dus niet. Ik zal onze kinderen wel vertellen over mijn geloof en ze ook zeer zeker wel meenemen naar de kerk (zij het niet wekelijks, maar met leuke diensten. Tegen je zin in een kerk zitten werkt averechts), maar dopen, tja, dat moeten ze uiteindelijk kiezen.

Bij mijn vriend thuis leven ze als atheïsten, zijn vader heeft nog wel een katholieke grondslag. Ook daar is het geen probleem, al heb ik me wel eens aangevallen gevoeld door zijn zusje, die me probeerde te overtuigen van het feit dat geloven onzin is. Voor haar wellicht, voor mij niet. (Snap niet waarom dat soort overtuigende praat vaak wel geaccepteerd wordt, maar goed).

Voor ons werkt het, omdat we elkaar niet proberen te overtuigen van ons gelijk. We zijn anders, we geloven anders, en that's it. Ik ga hem niet pushen om mee te gaan naar de kerk (behalve bij huwelijken en begrafenissen, en dat weet hij). Hij moet niet van mij vragen om mijn geloof te laten varen of gaan zitten chagerijnen als ik naar de kerk wil. Je moet elkaar daar vrij in laten, maar als er een streng tintje zit aan de levensbeschouwing van één van beiden, dan is dat er moeilijk. Dan krijg je toch vaak de situatie dat er overtuigd gaat worden. En tja, dan geldt het aloude gezegde "twee geloven op één kussen, dáár slaapt de duivel tussen". (Atheïsme ook als "geloof" gezien...)

Wat me hier nou echt opvalt is dat er een aantal keer gezegd is dat gelovige hun geloof willen opdringen en geen respect hebben voor mensen die niet geloven, maar als je dit topic goed doorleest is het volgens mij net andersom.
Ik vind jullie denk patroon maar raar. Ik bedoel ik heb een broer gehad die maar een paar dagen geleefd heeft en ik heb hem nooit gezien, maar daarom mis ik hem toch. Het werkt heel raar, maar je mist hem ondanks dat je hem nog nooit gezien hebt. Het is een rare vergelijking maar toch is het zo. En zo zou je ook kunnen denken over een geloof, ik heb hem nooit gezien, maar het woord geloof zegt het al, je gelooft in iets ondanks dat je het nog niet gezien hebt, je gelooft zelf toch ook in je eigen toekomst, in je school dus waarom dan niet in een God?!
Ik vind het echt raar dat jullie 'ongelovige' het altijd maar over het geen respect hebben, het willen opdringen van gelovige naar 'ongelovige' toe terwijl de 'gelovige' totaal geen respect krijgen voor het wel geloven, het geloof word hier opgeschreven als gevaarlijk en raar enz enz... en ondertussen maar zeuren dat er geen respect van onze kant komt, maar ik noem dit geen respect naar ons toe hoor!!
Mijn beste vrienden zijn allemaal ook niet gelovig en een aantal hebben een ander geloof, maar er is wel wederzijds respect naar elkaar, wij kunnen er met elkaar over praten zonder dat er ook maar iets word afgekraakt of afgekeurd.
En ik weet ook dat er mensen bij zijn die geloven en inderdaad hun geloof willen opdringen maar daar heb ik net zoveel last van als mensen die niet geloven. Als iemand naar mij toekomt om zijn geloof op te leggen vind ik dit net zo vervelend als iemand die niet gelooft! Maar is onze generatie nou echt zo geworden dat alles over 1 kam geschoren moet worden en alleen je eigen denkbeeld mogelijk is??!!

Ik zal m'n steentje 's bijdragen:
Vroeger heb ik op een christelijke basisschool gezeten, ben daarna weer naar een christelijke school gegaan (voortgezet onderwijs dus). Daarna heb ik ervoor gekozen om naar een 'gewone' hogeschool te gaan.
Vanaf m'n 6e t/m 14e ongeveer ben ik vrijwel elke zondag naar het Leger des Heils gegaan om daar te zingen en te praten over oa de bijbel. Daarna heb ik niets aan het geloof gedaan, ik was de oudste in de groep bij het LdH en vond het niet meer leuk.
Tot aan het begin van dit jaar.......

December 2004 heb ik een collega beter leren kennen die, zo bleek, naar een Vrijgemaakte Reformeerde kerk gaat. Niet altijd een rok aan, en ik kon het er ook niet aan afzien (sorry, maar bij sommige mensen zie je gewoon dat ze gereformeerd zijn....) 2 keer per zondag naar de kerk, dus vrij fanatiek. Ik heb maar haar eens een interessante discussie gehad over het geloof, waarna ik realiseerde dat ik 'fout' bezig was....

De eerste keer naar de Christeiljk Gereformeerde kerk, samen met mijn zusje die ook nog maar een jaartje ging, beviel erg goed. Ook het bijeenkomen met de jeugd (JeugdVereniging) om de week op zondagavond beviel heel erg goed.

Dan nu de realiteit; de relatie heeft maar twee maanden standgehouden, gelukkig ging het niet uit vanwege het geloof, maar ik ga nog trouw elke zondag naar de kerk. (Niet twee keer, maar één zodat ik iig één keer 's avonds met m'n ouders kan eten.)
Ik zou het (denk ik) moeilijk vinden om een relatie te beginnen met een meisje dat niet gelooft....Het is toch iets wat je niet kan delen met de persoon waarmee ik het liefst alles wil delen...
Bij m'n ex-vriendin thuis voel ik me altijd zeer welkom. Haar ouders begonnen niet meteen over het geloof dingen te vragen, maar gaven wel aan dat ze het jammer vinden als de persoon die één van hun kinderen leuk vindt niet gelooft.

Oftewel, ik denk dat het voor mij niet zou werken, maar weten doe ik het niet, aangezien ik het nog niet heb geprobeerd.....
@ TS, hoopt je vriendin ook niet (stiekem) dat je wel gaat geloven of accepteert ze het? Tussen respecteren en accepteren zit namelijk een groot verschil!!!!!

quote:

Op woensdag 20 april 2005 13:01 schreef DinaK. het volgende:
Ik vind het echt raar dat jullie 'ongelovige' het altijd maar over het geen respect hebben, het willen opdringen van gelovige naar 'ongelovige' toe terwijl de 'gelovige' totaal geen respect krijgen voor het wel geloven, het geloof word hier opgeschreven als gevaarlijk en raar enz enz... en ondertussen maar zeuren dat er geen respect van onze kant komt, maar ik noem dit geen respect naar ons toe hoor!!

Zoals ik eerder gezegd heb, ben ik best bereid gelovigen te respecteren als personen, als ik ze mag tenminste (maar ik ben best lief hoor ), maar ik heb absoluut geen respect voor christelijke geloofsovertuigingen en je moet met mij ook geen discussie over het geloof beginnen, want ik kan fel uit de hoek komen en dat kan best pijn doen. Noem het respectloos, maar mijns inziens heb ik het recht om van een bepaalde levensovertuiging te walgen.

Mijn Ex is gelovig. Ik zou er nu wel 2 keer overdenken voordat ik weer een relatie begin met een gelovig iemand. Met haar waren er geen problemen maar meer met haar ouders en de rest van haar familie. Op een gegeven moment ging het gewoon niet meer daardoor. Erg jammer maar dat was voor ons de waarheid toen.
Nee ik waag me niet snel meer in dat schuitje wat hebben wij toen afgezien ondanks dat ik hun en hun geloof in hun waarde liet....alleen lukte dat andersom bij hun niet helaas.(Behalve bij mijn ex natuurlijk).

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 14:53 schreef ikwilookwatzeggen het volgende:

[..]

En wat dacht je van de ouders? Mijn vriendin komt uit een zwaar christelijk nest en heeft ook veel voor deze relatie moeten inleveren. We wonen nu bijna een jaar samen en je begrijpt dat ze door haar ouders (en de ouders door de gemeente want zo gaat dat) niet of amper aangekeken!

Sta je dan met je geloof. Ik dacht dat respect en liefde voor elkaar hoog in het vaandel staat bij een geloof. Praktijk wijst vaak genoeg anders uit.

Dit topic is zinloos zonder het gesproken woord... ben het helemaal aan het volgen.... maar volgens mij leidt dit weer nergens naar... (heeft niks te maken met de post hierboven)

Dat typen werkt niet zo...

Ik ben ongelovig en ik heb een relatie met een gelovig meisje. Bij ons is het geen probleem, zij is modern genoeg om tolerant te zijn in de meeste zaken en is vrij relaxed in de ethische zaken zodoende. Ze vindt dat men voor zichzelf maar moet uitmaken hoe of wat en meent dat veel dogmatische zaken uit de bijbel zijn geschreven in een tijd waarin culturele factoren anders werden gewogen dan nu. Immers, tegenwoordig kun je niet zomaar gaan trouwen, daar zit een financiële last aan die niet te betalen is voor studenten bijvoorbeeld. Het echte probleem zijn meestal de familie, die zijn meestal verder gebrainwashed als ik dat zo boud mag stellen. Communicatie is gewoon alles. Zolang je over alles praat en respect houdt voor de religie van de ander hoeft het natuurlijk geen probleem te zijn.

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 22:02 schreef Magistic het volgende:

[..]

Jij mag hem wel openen, ben erg benieuwd naar de reacties.
Helaas ben ik niet zo heel actief, en dat vind ik toch wel een pré als je een goede discussie wil voeren.
Dus vandaar dat ik het overdraag aan jou

Een beginnetje : Geloven is een wanhoopsdaad. Ik heb geprobeerd het niet te persoonlijk te maken.

quote:

Op dinsdag 19 april 2005 14:42 schreef Scorpie het volgende:
gelovige druk uit wordt geoefend) en dat gaat prima, beetje aanpassen van beide kanten; meedoen met bidden voor het eten is bijvoorbeeld wel iets wat je moet gaan doen, terwijl ze bij jou thuis dat misschien helemaal niet doet, dus dan is het eerlijk verdeeld.

Dat bidden is wel beetje raar als je niet geloving bent.
Ik ben niet geloving, en als er mensen willen bidden prima, maar ik doe daar niet aan mee.
Dat is toch vrij normaal denk ik?

quote:

Op woensdag 20 april 2005 22:11 schreef BaraCuda het volgende:

[..]

Dat bidden is wel beetje raar als je niet geloving bent.
Ik ben niet geloving, en als er mensen willen bidden prima, maar ik doe daar niet aan mee.
Dat is toch vrij normaal denk ik?

Ik denk niet dat het abnormaal is. Het hangt ook een beetje af van de associaties die je er bij maakt. In gelovig gezelschap doe ik meestal mee met bidden, al associeer ik dat zelf niet met een godheid of geloof..

Nouja, gelovige mensen denken dat het heel heilzaam is om te bidden, en dat het dus goed voor je is om mee te bidden, opdat god je toch gunstig gezind wordt.
Maar de meeste Christenen die ik ken zien bidden voor het eten ook als vrij betekenisloos ritueel. En als je zegt dat je toch niet oprecht bidt, dus dat het waarschijnlijk niet zal uitmaken, maar wel hun bidden respecteert, dan denk ik dat maar weinig gelovigen daar een probleem mee hebben.

Als ze daar wel problemen mee hebben is het trouwens een gevalletje mooi jammer, het is wel mijn overtuiging.

quote:

Op woensdag 20 april 2005 22:22 schreef Alicey het volgende:

[..]

Ik denk niet dat het abnormaal is. Het hangt ook een beetje af van de associaties die je er bij maakt. In gelovig gezelschap doe ik meestal mee met bidden, al associeer ik dat zelf niet met een godheid of geloof..

Ja het is niet dat ik er vrolijk doorheen zit te kweppen, maar ik zit gewoon rustig te wachten tot iedereen klaar is.

Ik vind dat het niet in de weg mag zitten. Neem het goeie voorbeeld en heb begrip voor elkaar. dan kom je er vast wel uit en als je elkaar aardig vind dan mag dat niet in de weg zitten. Gewoon op de ander aanpassen. Dat betekend natuurlijk niet dat je dan ook moet geloven of moet stoppen met geloven. Maar rekening houden dat iemand geloofd kan natuurlijk helemaal geen kwaad

Er is ook een programma van de EO: Zij geloof, zij niet
Het trok mijn aandacht omdat de presentators hier een veel onafhankelijkere en nuancerende positie in het programma innemen dan bij de andere EO-programma's. Het gaat hier niet om bekeren, maar juist om relaties met problemen over de bekering van één van de twee te verbeteren!
Het helpt ontzettend dat de ene presentator gewoon atheïst is (en niet echt lijkt te begrijpen dat geloven ook op een vrijzinnigere dan EO-manier kan, wat mij dan weer beetje teleursteld)

Het lijkt mij eigenlijk toch wel moeilijk. Als je gelooft dan richt je je leven daar op de een of andere manier toch op in. Ik ken een groot aantal gelovige mensen (ben zelf ook gelovig opgevoed, maar doe daar niks meer mee) en die vinden hun geloof wel echt erg belangrijk. Het lijkt mij erg moeilijk om als je gelovig bent dat belangrijke deel uit je leven niet te kunnen delen met je partner. Omgekeerd lijkt het mij ook moeilijk als je niet gelooft en je partner wel, omdat je dat gedeelte van zijn/haar leven niet echt zult begrijpen. Geloof is toch wel een ingrijpend iets, geen hobby zoals sporten of zo, maar iets waar je echt naar leeft. Als ik zoiets zou hebben, zou ik het toch wel belangrijk vinden om dat met mijn partner te kunnen delen

Vraag me net wat af... Zouden er ook relaties bestaan zoals: Niet-gelovige>moslim?

Volgens mij niet ofzo

quote:

Op vrijdag 22 april 2005 01:40 schreef DeHeldjes het volgende:
Vraag me net wat af... Zouden er ook relaties bestaan zoals: Niet-gelovige>moslim?

Volgens mij niet ofzo

Ja hoor, ik ken d'r wel een paar, langdurige zelfs (30+ jaar). Dan wel niet-gelovig en gematigde moslim natuurlijk. Maar ik geloof ook niet echt in langdurige relaties tussen erg overtuigde christenen en 'heidenen'.

't Word gewoon altijd een probleem als geloof en het praktiseren van het geloof de rode lijn is in iemands dagelijks leven. Dat is bij fanatieke gelovigen altijd zo, daar veranderd geen liefde iets in. Bij de wat 'ruimdenkendere' gelovigen die weliswaar best oprecht kunnen geloven en regelmatig naar de kerk/moskee/synagoge/etc gaan maar verder niet hun leven indelen naar hun geloof, daarbij geloof ik best in dit soort relaties.

Als ze niet neukt: Zeg dat god jou die taaie paal niet voor niets heeft gegeven. En klaar ben je.

Nou uhm ik weet in iedergeval wel dat een relatie tussen een gelovige en een niet gelovige wel goed kan werken. Bij ons in de kerk zijn er meer dan genoeg mensen die 2 keer per zondag naar de kerk komen en ook echt hun leven erop richten, maar die gewoon een relatie hebben en kinderen hebben enz met iemand die niet gelooft en dus ook niet mee gaat naar de kerk.
Mijn zus heeft ook een relatie met een jongen die niet gelooft en tuurlijk hadden mijn ouders het leuker gevonden als hij ook naar de kerk ging, maar als het er niet is is het er niet en mijn ouders willen alleen maar dat zij gelukkig word en als dat is met iemand die niet gelooft dan is dat zo. En als hij hier komt met eten of wat dan ook dan bidden wij gewoon en hij wacht gewoon netjes en dat is genoeg, zolang het respect er is en je een normaal gesprek met hem erover kunt hebben is het goed. Nouja goed dat is dus mijn idee ervan.
Ik wens je heel veel succes en ik geloof niet dat het geloof tussen jullie in kan gaan staan mits jullie wederzijds respect voor elkaar hebben en elkaar steunen in de dingen en meningen om jullie heen.