[Centraal] (Nog steeds) Single deel 15

Elke relatie heeft op een gegeven moment een punt waarop het wat minder leuk is en de spanning er wat uit is.

zoiets word toch sleur genoemd?

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:21 schreef Frenkie het volgende:

[..]

Doe es normaal mijnheer de parapsycholoog. Zij hoeft zeker tov jou geen verantwoording af te leggen over haar relatie. Dat jij verbitterd bent is tot daar aan toe, maar dat op een ander af reageren is imo not done!!

Dat vraag ik toch ook niet aan haar. Verbitterd ben ik niet hoor en parapsycholoog, dan toch liever huis-, tuin-, en keukenpsycholoog. Ik kan niet oppervlakkig en meningsloos doen Frenkske, dat is niet mijn sterke punt. Bovendien bedoel ik het niet slecht.

_{maakt niet uit wat mensen over me zeggen, als ze maar over me praten}

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:21 schreef Wouter.1984 het volgende:

zoiets word toch sleur genoemd?

Het wordt een sleur als je dat toestaat.

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:24 schreef Quembel het volgende:

[..]

Het wordt een sleur als je dat toestaat.

juist, je moet er natuurlijk wel wat voor blijven doen.

Je moet er niets voor doen, alles komt vanzelf goed.

Ik hou er weer mee op een deeltje, ik heb het wel weer gezien. Meeblaatschaapjes ook...

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:21 schreef Frenkie het volgende:

[..]

Doe es normaal mijnheer de parapsycholoog. Zij hoeft zeker tov jou geen verantwoording af te leggen over haar relatie. Dat jij verbitterd bent is tot daar aan toe, maar dat op een ander af reageren is imo not done!!

Tranceptor heeft gewoon gelijk over Petitlapin... In andere topics kwam duidelijk naar voren dat ze zekerheid verkoos boven passie... Vandaar dat Tranc haar passieloos noemt en naar mijn inziens is ze dat ook...

Dit is passie en ik postte het al eerder voor petitlapin:

"I want you to get swept away, I want you to levitate. I want you to sing with rapture And dance like a dervish.
Be deliriously happy, or at least leave yourself open to be. I know it's a cornball thing,
But love is passion, obsession. I say fall head over heels. Find someone you can love like crazy
And who will love you the same way back. How do you find him? Well, forget your head and listen to your heart...
The truth is, honey, There is no sense in living your life without this. To make the journey
And not fall deeply in love... Well, you haven't lived a life at all. But you have to try,
Because if you haven't tried, You haven't lived... Stay open, who knows, Lightening could strike."

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:27 schreef Tranceptor het volgende:
Meeblaatschaapjes ook...

Jezus, je bent echt met je verkeerde been uit bed gestapt, zeg! Als mensen het niet met je eens zijn, zijn het direct meeblatende schapen... Over een arrogante, kortzichtige en eendimensionale houding gesproken .

En een relatie is altijd werken trouwens. Denk dat juist dat de fout is die veel mensen maken: denken dat het allemaal vanzelf gaat. Maar ik geloof dat jij sarcastisch was?

* metro2005 heeft de date van zaterdag naar vanavond verschoven

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:31 schreef Copycat het volgende:

[..]

Jezus, je bent echt met je verkeerde been uit bed gestapt, zeg! Als mensen het niet met je eens zijn, zijn het direct meeblatende schapen... Over een arrogante, kortzichtige en eendimensionale houding gesproken .

En een relatie is altijd werken trouwens. Denk dat juist dat de fout is die veel mensen maken: denken dat het allemaal vanzelf gaat. Maar ik geloof dat jij sarcastisch was?

Ik hou ook van jou Copycat Mensen mogen het prima niet met me eens zijn, maar als je serieus leest wat ze typt en ook in andere topics dan trap ik alleen een open deur in. In 1 topic zei ze zelfs letterlijk dat ze zekerheid verkoos boven passie volgens mij.

Ik was inderdaad sarcastisch, maar je moet werken aan een relatie, je moet samen de uitdagingen het hoofd bieden. Werk klinkt als een verplichting.

Zo goedendag.. Het wordt weer op het scherpst van de snede geschreven. Dat kan de discussie vaak ten goede komen...

Stelling en opbouw daarvan:
De huidige generatie daters is kansloos voor een lange relatie.
De reden hiervoor is het volgende: ik zie om me heen in het studentenleven (zoals sommigen zeggen de top van Nederland, al heb ik daar vaak mijn twijfels bij) steeds meer jongeren die gewoon hélémaal geen ruggegraat hebben. Als iets moeilijk is, dan slaan we het over (switchen van studie) en als we weerstand krijgen, dan lopen we er omheen. Colleges worden niet meer gevolgd, en het is vaak een kippenhok van jewelste in de zaal, omdat men zich niet meer kan concentreren. De aandacht is er na een kwartier gewoonweg niet meer.
Ik heb dit het TMF syndroom genoemd.
Een programma op TV is opgedeeld in stukken van 15 - 20 minuten, dan is er weer reclame. Het meest bekeken zijn in onze doelgroep de muziekzenders. Daar is het gemiddelde van een programma nog veel korter.
Als gevolg daarvan is ook het aanhouden van een relatie, of voor mijn part een vriendschap steeds moeilijker en wordt daar gewoon omheen gedraaid. Woorden als verveling en zappen zijn daarvan sleutelwoorden. Denk maar aan de jongeren in de 20 die 'uit verveling' (WAAAAAAAAAAAA) een stoeptegel op de snelweg gooien...

Wie durft?

Ok, dan gooi ik maar weer eens een vraag in de groep!

Letten jullie bij een (mogelijke) partner ook op zijn of haar omgevingsfactoren?

Zo vind ik het bijvoorbeeld best belangrijk uit wat voor soort gezin de beste knul komt. Zijn zijn ouders nog getrouwd, of slaan ze elkaar bij willekeurige gelegenheden de hersenen in? Hoe is zijn relatie met zijn ouders?
Zelf dacht ik altijd dat het niet zoveel uitmaakte, maar ik heb een ex gehad bij wie het thuis EEN grote chaos was. Zo belde moeders hem regelmatig huilend op, en eiste dat hij thuis kwam enzovoorts. Ik werd helemaal meegezogen in die chaos (hoewel hij niet eens thuis woonde!)

geen ruggegraat? mensen zijn sneller verveeld ja, houden banen minder lang, vinden dingen minder lang leuk , blijven zoeken.

generaties voor ons waren daar anders in, werkten rustig 25 jaar bij dezelfde baas bijv. en bleven veel te lang in relaties hangen die eigenlijk niet bevredigend waren. Dus of dat nou beter was ?

Mensen nu scheiden sneller, is ook makkelijker gewordne dus misschien doen mensen idd minder moeite bijv om hun relatie goed te houden.

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:47 schreef Thisbe het volgende:
Ok, dan gooi ik maar weer eens een vraag in de groep!

Letten jullie bij een (mogelijke) partner ook op zijn of haar omgevingsfactoren?

Familie kies je niet, vrienden wel. Ik let meer op wat voor vrienden een meisje heeft, al is het geen absoluut iets. Mijn ex had bijvoorbeeld (naar mijn idee nadat ze het zelf al aan had gegeven) vrienden die zij hele goede vrienden noemden met 1 ding gemeen, het werk. Dat was ook het enige waar ze over praatten met de groep, het werk. Ik vond haar veel veelzijdiger dan haar vrienden en vond het een beetje jammer dat ze zichzelf tekort deed met die vrienden (als ze het nu als kennissen zag). Uiteindelijk is het natuurlijk haar eigen keus, maar in dit geval zei het wel wat over haar zelfbeeld (wat ik nog steeds doodzonde vond dat dat zo laag was). Ik zag haar als veelzijdige meid met veel gespreksstof over allerlei dingen en een leuke manier van doen, maar zo zag ze zichzelf helaas niet. Haar vrienden vond ik, ondanks dat het heel erg aardige lui waren, niet echt in die zin bij haar passen en dat zegt toch ergens wel iets vind ik.

[ Bericht 44% gewijzigd door Tranceptor op 14-04-2005 12:58:27 ]

vechten voor een relatie is inderdaad iets wat sommige mensen niet kunnen nee.
O ik heb het even moeilijk, dan maar naar een ander (zie verhaal van mijn laatste ex)

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:47 schreef Thisbe het volgende:
Ok, dan gooi ik maar weer eens een vraag in de groep!

Letten jullie bij een (mogelijke) partner ook op zijn of haar omgevingsfactoren?

Zo vind ik het bijvoorbeeld best belangrijk uit wat voor soort gezin de beste knul komt. Zijn zijn ouders nog getrouwd, of slaan ze elkaar bij willekeurige gelegenheden de hersenen in? Hoe is zijn relatie met zijn ouders?
Zelf dacht ik altijd dat het niet zoveel uitmaakte, maar ik heb een ex gehad bij wie het thuis EEN grote chaos was. Zo belde moeders hem regelmatig huilend op, en eiste dat hij thuis kwam enzovoorts. Ik werd helemaal meegezogen in die chaos (hoewel hij niet eens thuis woonde!)

Nee, eigelijk let ik daar niet echt op. Echter heb ik vaak in gesprekken en gedragspatronen wel door of het zuivere koffie is. Zoals je misschien hebt gelezen ben ik ook vrij open over veel zaken, en zo probeer ik ook altijd snel moeilijkheden of achtergronden van mensen naar boven te krijgen. Dat is het beste voor balans denk ik, in een gesprek. Je moet zo snel mogelijk weten wat je aan elkaar hebt.
Voorts heb ik ook geleerd om niet mensen te beorrdelen op hun achtergrond waarin ze opgegroeid zijn. Je hebt namelijk geen andere keuze dan dat leven te voeren tot een zeker moment waar je echt je eigen leven gaat leiden. Vaak vind ik ook dat de mensen die zich kunnen losworstelen veel meer in hun mars hebben. Daar ben ik ook meer geneigd om meer aandacht aan te geven. Gewoon leukere gesprekken!

Mensen zijn gewoon lui om wat te doen voor hun relatie. "Oeh ik verveel me, ik maak het dan maar uit" Ipv er eens wat daadwerkelijk wat voor te doen. Ik verwijs naar de talloze "wat moet ik haar geven" topics. Eigen inzet en creativiteit is teveel gevraagd.

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:52 schreef phizzie het volgende:

[..]


Voorts heb ik ook geleerd om niet mensen te beorrdelen op hun achtergrond waarin ze opgegroeid zijn. Je hebt namelijk geen andere keuze dan dat leven te voeren tot een zeker moment waar je echt je eigen leven gaat leiden. Vaak vind ik ook dat de mensen die zich kunnen losworstelen veel meer in hun mars hebben. Daar ben ik ook meer geneigd om meer aandacht aan te geven. Gewoon leukere gesprekken!

Ja eigenlijk zou je mensen niet moeten beoordelen op hun achtergrond, maar wat als je er voortdurend mee geconfronteerd wordt? Dan wordt het moeilijk om daarmee om te gaan, al is de persoon zelf nog zo leuk

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:50 schreef Sabrina1981 het volgende:

[..]

Ik merk het, wat jij noemt, vooral bij vriendschappen. Zodra er moeite gedaan moet worden of zelfs al actie moet worden ondernomen wordt er afgehaakt. Ze laten het liever aan de ander over dan dat ze zelf wat moeten ondernemen. Dit is mijn ervaring en ik betwijfel niet dat er ook vriendschappen die al veel langer duren en het nog steeds goed uithouden. Die vriendschappen zijn meestal ook eerder ontstaan, dus niet op latere leeftijd.

Dat ben ik wel enigszins met je eens, maar ik denk niet dat de mensen vergeten moeten worden die er WEL moeite voor doen. Want ondanks dat het maar een klein groepje is, die mensen zijn er wel... Ik heb er niet altijd vertrouwen meer in, maar om nou helemaal de moed op te geven

Over die omgevingsfactoren... Ik heb de afgelopen anderhalfjaar nogal wat op mijn bord gehad en ik denk dat ik inderdaad een beetje op zoek ben naar iemand die geestelijk stabiel is. Ook voor mij, zodat hij mij een beetje stabiel kan houden. Maar dat betekent niet dat ik die stabiele mensen altijd ontmoet. Het zijn vaak juist de wat "moeilijkere" mensen, de mensen die net dat kleine beetje meer aandacht nodig hebben, waarmee ik in contact kom. Waardoor ik soms mezelf wel eens wil vergeten

Omgevingsfactoren als een goede baan ofzo zijn voor mij niet echt selectiepunten. Denk dat dat in een verdere relatie wel van belang kan worden, maar niet in eerste instantie. En daarbij komt natuurlijk ook, zoals al eerder gesproken, ik denk niet dat je onder controle hebt op wie je verliefd wordt. Dus hoe hard je ook probeerd om verliefd te worden op de persoon met de beste omgevingsfactoren, soms kan je het niet helpen dat je head over heels gaat voor de eerste beste onstabiele gek (om het dan maar eens heel zwart/wit uit te drukken )

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:45 schreef phizzie het volgende:
Zo goedendag.. Het wordt weer op het scherpst van de snede geschreven. Dat kan de discussie vaak ten goede komen...

Stelling en opbouw daarvan:
De huidige generatie daters is kansloos voor een lange relatie.
De reden hiervoor is het volgende: ik zie om me heen in het studentenleven (zoals sommigen zeggen de top van Nederland, al heb ik daar vaak mijn twijfels bij) steeds meer jongeren die gewoon hélémaal geen ruggegraat hebben. Als iets moeilijk is, dan slaan we het over (switchen van studie) en als we weerstand krijgen, dan lopen we er omheen. Colleges worden niet meer gevolgd, en het is vaak een kippenhok van jewelste in de zaal, omdat men zich niet meer kan concentreren. De aandacht is er na een kwartier gewoonweg niet meer.
Ik heb dit het TMF syndroom genoemd.
Een programma op TV is opgedeeld in stukken van 15 - 20 minuten, dan is er weer reclame. Het meest bekeken zijn in onze doelgroep de muziekzenders. Daar is het gemiddelde van een programma nog veel korter.
Als gevolg daarvan is ook het aanhouden van een relatie, of voor mijn part een vriendschap steeds moeilijker en wordt daar gewoon omheen gedraaid. Woorden als verveling en zappen zijn daarvan sleutelwoorden. Denk maar aan de jongeren in de 20 die 'uit verveling' (WAAAAAAAAAAAA) een stoeptegel op de snelweg gooien...

Wie durft?

Ik denk dat er van een generatie nauwelijks sprake is. Ik weet van me zelf dat jouw verhaal ten dele opgaat. Ik heb maar een beperkte spanningsboog, kan me niet lang concentreren en verveel me snel. Heb daarom veel afwisseling en uitdaging nodig. Echter heb ik een aantal vriendschappen die al langer dan 10 jaar bestaan en die goed gaan. Dus ik denk dat dat best te combineren is. Gewoon gelijkgestemden zoeken.

Reactie op DarkElf: Denk je dat dat bevorderlijk is voor onze samenleving? Ik zie ook in de bewegingen van de zelfmoordjongeren in Japan dat het leven een luxe begint te worden. Mocht je niet in het juiste pakje geboren zijn, maak er dan maar een einde aan! Zo ook alle andere mogelijkheden tot vluchten voor een werkende realiteit: gewoon zo vaak wisselen dat je je daarmee kunstmatig vermaakt. De leegheid slaat dan hard toe.
Ik hoef bijvooorbeeld niet per sé een fantastisch concert te horen. 's Nachts over straat en een vogel die voor me zingt is ook leuk!

Sabrina1981: Ik heb een gouden regel voor goede vrienden: Loop je lijstje eens af van mensen die je goed kent en die je midden in de nacht kunt opbellen of je langs kunt komen of zou kunnen blijven slapen. Je zult waarschijnlijk (tot je schrik) moeten bekennen dat dat er vaak minder zijn dan je denkt. Het voordeel is wel, dat je zo echt weet aan wie je aandacht moet geven, en waar je misschien wat minder tijd aan moet spenderen.

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:56 schreef Sabrina1981 het volgende:

[..]

En praten is er tegenwoordig ook niet meer bij als ik soms al die topics voorbij zie komen met problemen.

Je zou bijna geen relatie meer willen he

quote:

Op donderdag 14 april 2005 12:51 schreef Tranceptor het volgende:

Familie kies je niet, vrienden wel. Ik let meer op wat voor vrienden een meisje heeft, al is het geen absoluut iets.

Omdat ik ook van jou hou ben ik het wederom met je eens.
Als ik op mijn familie beoordeeld zou worden, zou ik waarschijnlijk alleen in Probleemwijken aan de bak komen .
Ik kom namelijk uit een nogal sjonnie en anita familie waar op je 16e gaan werken en op je 20ste getrouwd zijn de norm is.

Maar voor zover ik weet, ben ik nooit afgerekend op mijn 'afkomst', sterker nog: mensen roemden eerder mijn doorzettingsvermogen om mezelf hieraan te ontrekken. Dat klinkt misschien heel arrogant en denigrerend, zo is het absoluut niet bedoeld.
En mensen die me daar wel op zouden afrekenen, zijn mijn aandacht niet waard.
Want mijn broer en zus mogen dan een sjonnie en anita zijn, maar het zijn wel mijn sjonnie en anita!