ik zeg je gewoon zoals het isquote:Op maandag 4 april 2005 18:00 schreef Pumatje het volgende:
luister dame, je kunt ook een symphatieke reactie plaatsen lijkt me. Hier heeft toch niemand wat aan. Ik word niet boos op haar, niet in de zin van. Hee nu ben ik even kwaad. Nee teleurgesteld komt misschien beter nu. De waarheid vertellen zou een heel andere soort reactie opleveren.
en als ze liegt wat zou ik dan moeten doen volgens je.. dan speelt ze het niet netjes, als ze eerst laat weten dat ze echt nog wat voelt en alles nog een keer wil ervaren.
sorry dat ik in het verkeerde topc zat, ik dacht dat ik in de goede zat.quote:Op maandag 4 april 2005 18:09 schreef petitlapin het volgende:
waarom zou ze niet netjes bezig zijn, pumatje, als ze een date had met een andere jongen, het is toch uit tussen jullie beiden. Jij hebt je niet meer met haar liefdesleven te bemoeien.
Ook voor jou, je snapt het niet want , ja jullie zijn er niet bij. Jullie weten niet wat er gezegt en gedaan is, en ik snap je reactie ook wel, maar het punt is, dat zij mij wel anders verteld. En het is heel simpel niet netjes van 2 walletjes te eten. Ik heb principes en die staan boven alles snap je. Dit geld hopelijk voor iedereen anders laat je nogal over je heen lopen.quote:Op maandag 4 april 2005 18:21 schreef milagro het volgende:
[..]
ik zeg je gewoon zoals het is
het gaat je geen donder meer aan met wie zij uit is en waarom.
maar blijbaar vind jij de waarheid onsympathiek klinken, dus nu maar hopen dat ze liegt en zegt dat ze met een platonische vriend uit was
en nogmaals, je zit in het verkeerde topic
open een eigen topic.
Je laat je aan het lijntje houden. ze voert je een beetje en je gaat om. Misschien is het niet fijn... en zou je absoluut terug willen... maar tis niet voor niets uit... kennelijk ging er iets mis en zou je dat moeten inzien.quote:Op maandag 4 april 2005 20:28 schreef Pumatje een hele hoop:
<knip>
dank jequote:Op dinsdag 5 april 2005 11:39 schreef WpuntNL het volgende:
[..]
Je laat je aan het lijntje houden. ze voert je een beetje en je gaat om. Misschien is het niet fijn... en zou je absoluut terug willen... maar tis niet voor niets uit... kennelijk ging er iets mis en zou je dat moeten inzien.
Laat haar gaan en zoek een ander. Investeer hier geen tijd in want je krijgt uiteindelijk toch waarschijnlijk alleen maar de deksel op je neus.
guitarmaistro1: let it go... let it go...
aan een dood paard trekken heeft totaal geen nut.zoek een ander en probeer daar mee op te bouwen wat je wilt. dit lijkt me een verloren zaak...
al met al blijkt wederom dat in veel gevallen vrienden blijven niet de oplossing is. Creëer afstand voor jezelf en voor de ander. Zorg voor jezelf want uiteindelijk heb je alleen jezelf om voor te zorgen . Ik weet uit ervaring dat je uiteindelijk best weer vrienden kunt worden... maar dat heeft gewoon tijd nodig. Tijd om wonden te helen en gevoelens af te sluiten... oftewel... de tijd heelt alle wonden (en slaat er nog veel meer)
Ken hetquote:Op dinsdag 5 april 2005 18:36 schreef koffiezetapparaat het volgende:
verhaal
Het is inderdaad wel tegenstrijdig dat het na een relatie moeilijk is om vrienden te blijven. Je vond mekaar van tevoren toch ook heel leuk, dus waarom kan het erna niet ook? Maar goed, er komt natuurlijk wel wat meer bij kijken om een vriendschap eraan over te houden. Als je met knallende ruzie uit mekaar gaat dan zou ik er ook geen zin meer in hebben...quote:Op dinsdag 5 april 2005 19:42 schreef poepsie het volgende:
Als ik erover nadenk is het zo stom. Ik zal nooit meer vrienden kunnen worden met me ex terwijl hij eerst het belangrijkste in me leven was en je zoveel van elkaar hield dacht je..
Ik voel gewoon niks meer als ik hem zie. Helemaal leeg van binnen op dat gebied. Geen kwaadheid, geen liefde..
Belazeren of liegen was ook niet het probleem bij ons, dus daar heb ik ook geen enkel moment aan getwijfeld. Ik merkte en zag ook wel vaak genoeg aan haar dat zij er evenveel moeite mee had als ik, alhoewel ze het wel beter kan verbergen. Maar waar ik nu wel een beetje van baal, is dat de rollen volgens mij een beetje zijn omgedraaid nu. Eerst nam zij steeds het contact op en hield ik de boot af omdat ik er niet aan toe was. Nu ben ik er wel klaar voor denk ik en heb ik ook echt heel veel zin om dingen weer een beetje op te pikken (gewoon vriendschappelijk dus), maar nu is juist zij terughoudend terwijl ze dat eerst niet was. Dan ga ik mezelf afvragen: komt voor haar de echte flinke klap van het uitgaan nu pas na 2 maanden en is ze daardoor wat afstandelijk en kortaf, of vindt ze me gewoon niet meer interessant genoeg om vrienden te blijven? Dan gaan die gedachten weer aan je knagen.quote:Uit jou verhaal blijkt dan ook niet dat ze je belazerd heeft of tegen je gelogen heeft en zich nu verlaagd tot hetzelfde niveau als 14 jarige.. dus dan is dan een ander verhaal maar toch blijft het moeilijk om erna vrienden te blijven.
Heb je nou ook al ander werk? Of ga je je leven "zonder" werk opbouwen en dan weer terug?quote:Op woensdag 6 april 2005 11:24 schreef akkien het volgende:
mooi christine, dat broer-zus gevoel heb ik ook veel meer gehad aan t einde. Ik wou dat ik dat kon, blij zijn dat t uit is.
M'n werk reageerde echt heel erg positief, ik ben daar gestopt. En ze begrepen het volkomen, en als ik ooit weer meer tijd heb en alle dingen weer helemaal op een rijtje heb dan mag ik zo terugkomen.
(ben daar gestopt omdat t me teveel aan mn ex doet denken enzo, en aangezien ik met kinderen werk vind ik dat ik mn aandacht daar volledig op moet kunnen richten en dat lukt momenteel niet zo goed. Ik wil eerst mn eigen leven weer even goed opbouwen enzo, zoals ik het wil en niet zoals t was)
ik hoop dat ik ergens anders waar ik heb gesolliciteerd word aangenomen. Want dat werk zou ook beter te combineren zijn met mijn studie, waar ik een onregelmatig rooster heb. Maar als ik niks kan vinden in de tussentijd, dan bouw ik alles weer een beetje op en kijk ik of ik na de zomervakantie weer kan beginnen bij mn oude werk.quote:Op woensdag 6 april 2005 16:50 schreef Big_M het volgende:
[..]
Heb je nou ook al ander werk? Of ga je je leven "zonder" werk opbouwen en dan weer terug?
Dat zou ik nl wel knap van je vinden!
\quote:Op donderdag 7 april 2005 10:58 schreef Christine het volgende:
Mijn ex komt vandaag nog wat spulletjes ophalen hier thuis.
Ik heb er zin in, joh!
Ja ik denk dat ik dat ook ga doen. Gewoon alles klaarzetten, in z'n handen duwen en AJUUS!quote:Op donderdag 7 april 2005 11:00 schreef akkien het volgende:
spulletjes vast inpakken en naast de deur zetten. Dan hoef je m niet binnen te laten enzo...
ik kan het niet beter verwoorden!quote:Op dinsdag 29 maart 2005 09:28 schreef WeirdMicky het volgende:
Stop je gevoelens niet weg, maar laat je er niet door overheersen. Doe leuke dingen en probeer de goede dingen te onthouden, terwijl je beseft: het wordt nooit meer zo.
zitten zeker herkenbare dingen in.quote:Op donderdag 31 maart 2005 20:27 schreef Promo het volgende:
Ik wil ook ff mijn verhaal kwijt....
2 wkn geleden had mijn vriendin het ook uitgemaaktWe hadden bijna 3jaar wat. Ik 23 zij 18.
Het begon allemaal die vrijdag ervoor, gezellig dagje gewinkeld, niks mis mee. s'avonds thuis zit ze hier en keek droevig, ik zeg wat is er met jou? zegt zij ja ons, ze zag het allemaal niet meer zitten. Ze wou het beeindigen. Na goed gepraat en wat dingen besproken hadden we afgesproken om wat rustig verder te gaan en dat we elkaar wat meer vrijheid zouden geven. Ze miste nl. de vrijheid die ze eigenlijk nooit had gehad. Niet dat ik haar niks liet doen, maar ze wou gewoon alleen op stap en dingen doen zonder rekening te houden met mij.
Die Wo. nog lekker bij elkaar geslapen, leek niks mis mee. Die do. ochtend gaan werken en tegen t einde van me werkdag kreeg ik een smsje als ik even langs wou komen. Ik wist genoeg, daar naar toe gereden als een gek naar haar kamer gegaan, zij stort helemaal in en begint weer erover dat ze niet verder wilt omdat ze die vrijheid mist. ik Kwaad weggegaan, zij keihard aan het huilen.
Ik was zo kwaad dat ze het nog niet eens verder wou proberen wat we hadden afgesproken, het is nog niet eens in werking gegaan omdat zij die week ook nog es ziek was.
Thuis aangekomen beseft ik het pas, en ik stortte FINAAL in. En was zo kwaad opmezelf dat ik daar ben weggelopen, zij betekende heel veel voor mij. Zelfs nu nog heb ik het er heel moeilijk mee en moet constant aan haar denken, en s'avonds in bed huil ik nog steeds erover.
Haar paar x gebeld en superveel gesmst met haar soms positief soms negatief.
Het kwam erop neer dat ze die vrijheid mistte en ook eens die kant van het leven wou meemaken, ze zij als we zo doorgingen bleven we bij elkaar, we waren perfect bij elkaar, wij vonden dat en mensen om ons heen ook. We hadden amper ruzie en als het zo was, was het om iets doms.
Maar toch het hakt er zo ongelooflijk in, ik ga eronder door.
Na veel gepraat en gesmst hebben we elkaar zondag gezien om wat dingen uit te praten, want zo wou ik niet uitelkaar ze is 3jr me vriendin geweest maar ook mijn beste vriend.
Nou toen ik haar weer zag trilde ik alleen maar, deed zo'n pijn. We hebben die zondag wat dingen gepraat dat we zouden proberen om vrienden te blijven. Maar ik weet van mezelf dat ik het toch niet kan en al helemaal niet als ik haar met een andere jongen zou zien. zelf zegt ze dat ze daar geen behoefte aan het anders was ze wel heel erg dom om mij te dumpen en later n ander te pakken, zij ze zelf. We hebben elkaar paar x stevig vastgepakt en dat was o zo fijn en dat vond zij ook maar ze wou niet terug, ze wou die vrijheid voorlopig. Had er nog gevraagd als het ooit goed kan komen en daarop zei ze misschien als ze die vrijheid had gehad.
Ik mis haar zo erg, nu ik haar kwijt ben heb ik totaal nergens meer zin in en besef ook dat ik veel voor haar heb opgegeven.
zondag zouden we misschien elkaar weer zien en wat leuks gaan doen, maar na di. weer ruzie hebben gebouwd weet ik nou niet als ze nog wil. Ze het wel nog die avond een sms gestuurd dat ze niet meer boos was. En dat ze niet wou dat ik nog meer pijn zou hebben.
Had er gisterochtend wel nog een sms gestuurd maar heb niks meer van haar vernomen en vertik het om nog ene te sturen, als zij vrienden wilt blijven en zondag nog wat afspreken neemt zij maar initiatief. Maar ondertussen ga ik hier wel onderdoor. Ik denk constant aan haar.
Ze stuurt wel constant een sms terug of het me al paar x gebeld, dan vraag ik me toch af wat ze wilt op het moment, volgens mij weet ze het zelf niet en kiest ze de makkelijkste weg.
Afgelopen ma. avond had zij het moeilijk thuis, maar dan wel mij sms'en met sorry dat ik je zoveel pijn heb bezorgd en dat ze zichzelf een kutwijf vond omdat wat ze mij had aangedaan en als ik haar ooit kon vergeven.
Ik weet het niet, ik wil haar zo graag terug, zij betekende zoveel voor mij, ik ben echt veranderd door haar en wat meer verantwoording gaan nemen met werk enzo.
Maar ik weet niet meer wat ik moet doen, ik denk constant aan haar. wil zo graag de auto pakken en naar haar toe rijden en vastpakken, ik mis haar zo ontzettend, ik stort nog steeds in elkaar als ik eraan denk.
Nou, hij kwam vroeger dan verwacht, dus de spulletjes stonden niet klaar.quote:Op donderdag 7 april 2005 12:50 schreef Christine het volgende:
[..]
Ja ik denk dat ik dat ook ga doen. Gewoon alles klaarzetten, in z'n handen duwen en AJUUS!
Ja, gewoon veel weggaan en dingen doen zodat je er niet teveel aan denkt. Na een tijdje slijt het gevoel vanzelf langzaam en dan kan je weer wat rustiger aan doen.quote:Op donderdag 7 april 2005 14:14 schreef akkien het volgende:
herkenbaar metro2005, dat proberen om zoveel mogelijk weg te gaan. Dat doe ik ook.
probleem is dat mn studie er onder lijdt...quote:Op donderdag 7 april 2005 14:28 schreef Metro2005 het volgende:
[..]
Ja, gewoon veel weggaan en dingen doen zodat je er niet teveel aan denkt. Na een tijdje slijt het gevoel vanzelf langzaam en dan kan je weer wat rustiger aan doen.
Bovendien is het goed om je vriendenkring weer wat op te bouwen en uit te breiden.
tja, een goede relatie vergeet je niet 123. je kan je wel groot houden maar als je noodgedwongen rustig aan moet doen door, in jouw geval je studie, dan denk je er toch onbewust aan.quote:Op donderdag 7 april 2005 15:47 schreef akkien het volgende:
[..]
probleem is dat mn studie er onder lijdt...,
en dat ik dus nu weer probeer om normaal te leven en wat tijd voor mezelf over te houden, maar ik word er vandaag echt gek van. Ik word al bijna de hele dag vermaakt enzo, maar als ik weer 2 seconden alleen ben ben ik weer onwijs verdrietig, snap echt niet hoe dat nou ineens weer komt...
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |