De Kunst van het loslaten van een ex - deel 16

Het is nu ongeveer 7 maanden uit (ik heb het uitgemaakt), de eerste 3 maanden ging het allemaal niet zo maar nu zijn we hele goeie vrienden. Hebben samengewoond, zij is uit huis gegaan en dat is (gelukkig) allemaal heel goed gegaan.
Achteraf kon ze ook beter inzien dat het het beste was om te doen, maar het is zeker geen leuke ervaring. beter dat dan wat m'n huidige vriendin heeft, al 4 maanden uit met d'r ex. doet ze d'r eigen ding gaat ie ineens raar doen

Wil alles van d'r weten, zo'n ex die het duidelijk NIET los kon laten, kan moet ik eigenlijk zeggen. Het belt nog wel eens en uiteraard zo onbetrouwbaar als maar kan.

quote:

Op donderdag 31 maart 2005 14:23 schreef MisterLovaLova het volgende:
[...] doet ze d'r eigen ding gaat ie ineens raar doen

Wil alles van d'r weten, zo'n ex die het duidelijk NIET los kon laten, kan moet ik eigenlijk zeggen. Het belt nog wel eens en uiteraard zo onbetrouwbaar als maar kan.

Ik ga heel voorbarig hier ook meteen een waarschuwing van te voren tegen aan gooien!
Wat in SEX geldt, geldt hier net zo goed. Problemen tussen jou en de ex van je vriendin worden NIET hier besproken! Pak je telefoon, schrijf een brief, whatever, want ik vind je post hierboven al weer redelijk uitdagend en zuigerig!

-=edit=-
Dit betekent niet dat jij er gewoon rustig op door mag reageren.
Ik zei dus: Problemen tussen jou en de nieuwe vriend van je ex worden NIET hier besproken! Pak je telefoon, schrijf een brief, whatever!

[ Bericht 72% gewijzigd door BE op 31-03-2005 14:45:40 ]

quote:

Op donderdag 31 maart 2005 14:28 schreef Brighteyes het volgende:

[..]

Ik ga heel voorbarig hier ook meteen een waarschuwing van te voren tegen aan gooien!
Wat in SEX geldt, geldt hier net zo goed. Problemen tussen jou en de ex van je vriendin worden NIET hier besproken! Pak je telefoon, schrijf een brief, whatever, want ik vind je post hierboven al weer redelijk uitdagend en zuigerig!

Gezien de titel van het topic dacht ik dit hier wel te kunnen posten, gewoon mijn ervaringen delen. Volgens mij haal ik ook niet direct uit naar iemand. En wordt het gezien als uitdagerig en zuicherig omdat haar ex hier dus duidelijk niet mee om kan gaan en erop reageert.

Thats it. had er iig geen slechte bedoelingen mee.

quote:

Op donderdag 31 maart 2005 15:00 schreef MisterLovaLova het volgende:
Gezien de titel van het topic dacht ik dit hier wel te kunnen posten, gewoon mijn ervaringen delen. Volgens mij haal ik ook niet direct uit naar iemand. En wordt het gezien als uitdagerig en zuicherig omdat haar ex hier dus duidelijk niet mee om kan gaan en erop reageert.

Thats it. had er iig geen slechte bedoelingen mee.

Je ervaringen kun je hier altijd kwijt, maar feit blijft sowieso dat we hier op Fok! niet blij zijn met dingen over Fok!kers die hier op tafel gekwakt worden. Privé-vetes horen privé te blijven.
En gezien jullie eerdere gedoe in dat topic in SEX vond ik het iets te toevallig dat je nu ineens je ervaringen kwam vertellen inclusief te toevoeging over de ex van je vriendin, vandaar mijn waarschuwing, en ook die naar Eliminator.
En nu verder on topic.

quote:

Op donderdag 31 maart 2005 09:44 schreef petitlapin het volgende:
we hebben dezelfde vriendengroep , wat een zielig argument.

Vind dit zeker geen zielig of dom argument. Want dit maakt het 'elkaar een tijdje niet zien' wel een stuk lastiger. Je moet toch gewoon je vrienden kunnen blijven zien, want jezelf eenzaam opsluiten werkt al helemaal niet. Ook kun je van je vrienden niet verlangen dat zij alleen maar met jou omgaan en de ander een tijdje links laten liggen. Ik ben blij dat ik vrienden heb die dit goed aanvoelen.

quote:

Op woensdag 30 maart 2005 23:45 schreef akkien het volgende:
We hebben in t begin geprobeerd elkaar te blijven zien, maar dat werkte niet. Sinds ik m niet meer zie gaat t veel beter met me...

Wij hebben juist het omgekeerde geprobeerd, elkaar in het begin even niet te zien. Maar dat werkte bij ons niet, we trokken toch op één of andere manier weer naar elkaar toe (mede doordat we elkaar via vrienden toch weer tegenkwamen). Blijkt dus maar weer, dat zoiets per situatie verschilt.

Ben blij voor je dat het beter gaat met je...

Na de eerste maand dacht ik miin ex waarschijnlijk helemaal niet meer te gaan zien. Ze is zelfs een week nadat ik het uitmaakte voor 3 weken naar australie gegaan (daar komt ze oorspronkelijk vandaan).
Het ging echt niet van een leien dakje de eerste 3 maanden, maar nu 8 maandjes verder gaat het helemaal geweldig. Ik zie d'r nog regelmatig en we kunnen ook prima stappen met z'n allen.

En dat na 7 jaar relatie waarvan 2,5 jaar samenwonen.

Ik heb ondertussen een andere vriendin en ook dat gaat alemaal prima samen, echt gun het een beetje tijd verwacht niet dat alles na een maand of 2 maanden weer goed voelt of gaat. Maar het kan.

quote:

Op donderdag 31 maart 2005 18:02 schreef MisterLovaLova het volgende:
Na de eerste maand dacht ik miin ex waarschijnlijk helemaal niet meer te gaan zien. Ze is zelfs een week nadat ik het uitmaakte voor 3 weken naar australie gegaan (daar komt ze oorspronkelijk vandaan).
Het ging echt niet van een leien dakje de eerste 3 maanden, maar nu 8 maandjes verder gaat het helemaal geweldig. Ik zie d'r nog regelmatig en we kunnen ook prima stappen met z'n allen.

En dat na 7 jaar relatie waarvan 2,5 jaar samenwonen.

Ik heb ondertussen een andere vriendin en ook dat gaat alemaal prima samen, echt gun het een beetje tijd verwacht niet dat alles na een maand of 2 maanden weer goed voelt of gaat. Maar het kan.

Net zoals jij heb ik ook een nieuwe vriendin waar het fantastisch mee gaat. Allen mijn ex doet nogal moeilijk. Steeds als ik denk dat we normaal met elkaar om kunnen gaan, gebeurd er weer iets waardoor het fout loopt. Heb de hoop onderhand opgegeven ooit normaal met elkaar om kunnen gaan.

Spijtig, maar het leven gaat door.

Eliminator! Dit is echt mijn laatste waarschuwing. Zou je het mss gewoon kunnen laten om op ze te reageren? Het begint behoorlijk irritant te worden!

quote:

Op donderdag 31 maart 2005 18:40 schreef Brighteyes het volgende:
Eliminator! Dit is echt mijn laatste waarschuwing. Zou je het mss gewoon kunnen laten om op ze te reageren? Het begint behoorlijk irritant te worden!

Dit is niet direct gericht naar hem toe.

Mijn excuses.

_{Ik hield het toch netjes?}

[ Bericht 100% gewijzigd door MisterLovaLova op 31-03-2005 20:20:56 ]

Ik wil ook ff mijn verhaal kwijt....
2 wkn geleden had mijn vriendin het ook uitgemaakt We hadden bijna 3jaar wat. Ik 23 zij 18.
Het begon allemaal die vrijdag ervoor, gezellig dagje gewinkeld, niks mis mee. s'avonds thuis zit ze hier en keek droevig, ik zeg wat is er met jou? zegt zij ja ons, ze zag het allemaal niet meer zitten. Ze wou het beeindigen. Na goed gepraat en wat dingen besproken hadden we afgesproken om wat rustig verder te gaan en dat we elkaar wat meer vrijheid zouden geven. Ze miste nl. de vrijheid die ze eigenlijk nooit had gehad. Niet dat ik haar niks liet doen, maar ze wou gewoon alleen op stap en dingen doen zonder rekening te houden met mij.
Die Wo. nog lekker bij elkaar geslapen, leek niks mis mee. Die do. ochtend gaan werken en tegen t einde van me werkdag kreeg ik een smsje als ik even langs wou komen. Ik wist genoeg, daar naar toe gereden als een gek naar haar kamer gegaan, zij stort helemaal in en begint weer erover dat ze niet verder wilt omdat ze die vrijheid mist. ik Kwaad weggegaan, zij keihard aan het huilen.
Ik was zo kwaad dat ze het nog niet eens verder wou proberen wat we hadden afgesproken, het is nog niet eens in werking gegaan omdat zij die week ook nog es ziek was.
Thuis aangekomen beseft ik het pas, en ik stortte FINAAL in. En was zo kwaad opmezelf dat ik daar ben weggelopen, zij betekende heel veel voor mij. Zelfs nu nog heb ik het er heel moeilijk mee en moet constant aan haar denken, en s'avonds in bed huil ik nog steeds erover.
Haar paar x gebeld en superveel gesmst met haar soms positief soms negatief.
Het kwam erop neer dat ze die vrijheid mistte en ook eens die kant van het leven wou meemaken, ze zij als we zo doorgingen bleven we bij elkaar, we waren perfect bij elkaar, wij vonden dat en mensen om ons heen ook. We hadden amper ruzie en als het zo was, was het om iets doms.
Maar toch het hakt er zo ongelooflijk in, ik ga eronder door.
Na veel gepraat en gesmst hebben we elkaar zondag gezien om wat dingen uit te praten, want zo wou ik niet uitelkaar ze is 3jr me vriendin geweest maar ook mijn beste vriend.
Nou toen ik haar weer zag trilde ik alleen maar, deed zo'n pijn. We hebben die zondag wat dingen gepraat dat we zouden proberen om vrienden te blijven. Maar ik weet van mezelf dat ik het toch niet kan en al helemaal niet als ik haar met een andere jongen zou zien. zelf zegt ze dat ze daar geen behoefte aan het anders was ze wel heel erg dom om mij te dumpen en later n ander te pakken, zij ze zelf. We hebben elkaar paar x stevig vastgepakt en dat was o zo fijn en dat vond zij ook maar ze wou niet terug, ze wou die vrijheid voorlopig. Had er nog gevraagd als het ooit goed kan komen en daarop zei ze misschien als ze die vrijheid had gehad.
Ik mis haar zo erg, nu ik haar kwijt ben heb ik totaal nergens meer zin in en besef ook dat ik veel voor haar heb opgegeven.
zondag zouden we misschien elkaar weer zien en wat leuks gaan doen, maar na di. weer ruzie hebben gebouwd weet ik nou niet als ze nog wil. Ze het wel nog die avond een sms gestuurd dat ze niet meer boos was. En dat ze niet wou dat ik nog meer pijn zou hebben.
Had er gisterochtend wel nog een sms gestuurd maar heb niks meer van haar vernomen en vertik het om nog ene te sturen, als zij vrienden wilt blijven en zondag nog wat afspreken neemt zij maar initiatief. Maar ondertussen ga ik hier wel onderdoor. Ik denk constant aan haar.
Ze stuurt wel constant een sms terug of het me al paar x gebeld, dan vraag ik me toch af wat ze wilt op het moment, volgens mij weet ze het zelf niet en kiest ze de makkelijkste weg.
Afgelopen ma. avond had zij het moeilijk thuis, maar dan wel mij sms'en met sorry dat ik je zoveel pijn heb bezorgd en dat ze zichzelf een kutwijf vond omdat wat ze mij had aangedaan en als ik haar ooit kon vergeven.

Ik weet het niet, ik wil haar zo graag terug, zij betekende zoveel voor mij, ik ben echt veranderd door haar en wat meer verantwoording gaan nemen met werk enzo.
Maar ik weet niet meer wat ik moet doen, ik denk constant aan haar. wil zo graag de auto pakken en naar haar toe rijden en vastpakken, ik mis haar zo ontzettend, ik stort nog steeds in elkaar als ik eraan denk.

Tsja promo, klote...

Het enige dat ik kan zeggen uit een van mijn eerdere ervaringen is dat de reden dat zij ook nog steeds contact met jou zoekt is dat hoewel zij geen relatie meer met je wil het haar wel degelijk pijn doet. Zij heeft ook 3 jaar lang alles met jou gedeeld en het doet gewoon pijn en het kost gewoon moeite om daar afstand van te doen.

In principe is alles mogelijk, maar je zou daar eigenlijk geen hoop uit moeten putten... Want dat is zeer onwaarschijnlijk...

En hoe moeilijk het ook is omdat je haar nog zo graag wil zien... probeer geen afspraken meer te maken om leuke dingen te gaan doen. Probeer echt even een paar weken elkaar niet te zien en wat minder contact te hebben. Want daarmee bezorg jij jezelf keer op keer weer pijn. Weer afscheid nemen, weer niet weten wanneer je elkaar weer gaat zien etc. etc.

Als zij de vrijheid wil op dit moment, dan zou ik haar dat geven. Hoe harder jij aan haar gaat trekken, des te harder zal zij zich van je af duwen.

Ik weet het, het doet gruwelijk veel pijn, maar je moet er helaas echt doorheen voor het weer een beetje beter gaat worden...

akkien...van de ene kant zou ik het wel willen maar ook weer niet.
Zij was alles in die 3jr voor mij, en om in ene keer niks meer te horen van haar doet pijn, maar dan ook echt pijn en ben alleen maar bezorgd dan. Eerst smste we elkaar elke dag paar x, bij het opstaan en slapen etc etc. en dat mis ik zo ontzettend.
Van de ene kant ik wil haar zoveel dingen nog zeggen wat ik heb meegemaakt of hoe ik me voel buiten ons om dan, dat mis ik vooral. Ik heb haar 3jaar lang vanalles gezegd wat ik heb gedaan en waar ik mee zat, en nu kan het gewoon niet meer. voor de rest heb ik niemand. Tuurlijk heb ik vrienden maar praat daar niet over zo'n soort dingen waar ik met haar wel goed over kon praten.
Hun raadde mij ook aan om geen contact meer te maken, zelf zou ik dat ook hebben gezegd als het iemand anders was, maar nu het bij jezelf erop aan komt denk je wel even anders en doet het zo'n pijn. Ik wil best vrienden blijven, maar ik weet ook vanmezelf dat ik het toch niet kan, heb ik nooit gekund. Ik stoot iedereen uit me leven die me pijn heeft gedaan.
Tis ook zo moeilijk om niks van me te laten horen, doet zo'n ongelooflijke pijn nu. Heb mezelf al paar keer weten te weerhouden om niet te bellen of te sms'en, maar weet niet hoelang ik het volhoudt.
Ik wou nog zoveel leuke dingen doen met haar nu het weer beter wordt en ik nog niet lang in het bezit ben van me rijbewijs, van niemand meer afhankelijk en doen wat we willen. Zij wilt dat ook nog wel doen maar dan gewoon als vrienden.
Misschien ben ik zelf wel zo dom geweest om te denken dat dit goed zou gaan, ze is nooit echt alleen uitgegaan, 1 van de eerste keren dat ze uitging vonden we elkaar en klikte meteen en kregen wat met elkaar. Ik ben zo stom geweest, Maar ze was anders, had al veel dingen meegemaakt prive, erg onzeker, en ontzettend lief. Maar nu wilt ze toch die vrijheid wat ze nooit het gehad.
Ik weet het allemaal niet meer, zie niks meer zitten. Alles stort weer finaal in elkaar
En ja zondag toen we afscheid namen van elkaar stortte ik ook finaal in elkaar in haar armen, heb nog nooit zoveel gehuild als in de laatste 2 wkn, ben me vriendin kwijt

Aan Promo & Akkien;

Weet precies wat je meemaakt en hoe je je voelt, weet je wat het is; je moet je eigen weg proberen te vinden. Wat ik zelf had is dat ik de goeie dingen tegen de slechte (ruzie en zo) ben gaan afwegen en nog wel heel veel meer dingen natuurlijk.
Punt is dit is niet makkelijk verre van zelfs ook voor haar waarschijnlijk, ik ben veel gaan trainen en stappen veel gaan doen, jezelf bezig houden. Erover praten helpt ook heel erg in mijn geval ook met me ouders omdat we toch al erg lang met elkaar gingen.

En het is al vaker gezegd maar idd de eerste paar weken of zelfs maanden geen contact hebben werkt ook erg goed, maar je zal een manier moeten vinden om ermee om te gaan. Kan je iig geval zeggen dat hoe slecht er het op het eerste gezicht uit kan zien zo goed kan het eindigen, dat heb ik zelf ervaren vorig jaar september nog pas.

Het is erg moeilijk maar succes

ik voel me ook weer even wat minder... heb net iets heel dom gedaan: op de site van haar studentenvereniging gaan kijken en daar een foto tegengekomen waar ze opstaat, samen met een jongens wiens arm om haar heen hangt. Ik weet dat dat allemaal niks voorstelt en dat iedereen dat bij iedereen doet op zo'n fuif, maar toch gaat het recht door m'n hart, zeker omdat ze blijkbaar mijn ring nog draagt...

Ben nu zo kwaad op mezelf omdat ik naar die site ben geweest, ik had mezelf nog zo voorgenomen van dat niet te doen...

'k ga er zaterdag dan ook maar es goed invliegen.

herinneringen, soms zou je die beter even kunnen uitzetten.

Heel lastig voor je dat je nu net moet studeren, in ieder geval nog veel moed.

Kop op en sterkte!

contact verbreken werkt heel erg goed... voor mij althans wel. Voor de rest... promo... blijf bezig... zoek je vrienden op... jank bij ze uit... zorg ervoor dat je niet te veel van haar spullen tegen komt tijdens je dagelijkse bezigheden in je huis/kamer en verzet je zinnen... uiteindelijk komt het goed met je en ga je je beter voelen... het zal een paar weken duren voor je het gaat merken (misschien... en ga er vooral ook niet op zitten wachten) maar uiteindelijk kom je uit je dal.

hoe cru het ook klinkt... tis geen hand vol maar een land vol. en dit is weer een waardevolle ervaring... koester de fijne momenten, waardeer de vervelende momenten op de juiste manier... leer jezelf weer kennen en accepteer jezelf zoals je bent....

voor akkien... tkomt allemaal goed... dan maar een tentamentje herren

voor de rest... er is licht aan het eind van de tunnel... echt waar... ik zie het zelf wel zo.... ben er nog niet maar wel bijna! de terugvallen worden minder... de boosheid zakt weg en er komt echt weer ruimte om verliefd te worden. Ik ben zelf op dit moment hotel de botel aan het worden en weet dat ik het dit keer eens rustig ga aanpakken en geniet van de momenten. Dit moment voelt in ieder geval heel erg fijn.

Ik heb vandaag een sollicitatiegesprek gehad en dat ging heel erg goed. Dat had ik een week of 9 geleden ook niet gedacht... sterker nog... gisteren nog niet. Ik vond mezelf vandaag weer eens uitermate knap, lief en goed... lekker gevoel is dat!

ik ben gister 25 geworden, het is nu 4 weken geleden ongeveer dat m'n relatie uitgegaan is. Ik had wel nog steeds contact met haar, waardoor ik stiekum nog het idee had dat het nog wel weer goed ging komen. Ik heb dat voorzichtig aangekaart waarna ik aardig hard kreeg te horen dat dat niet gaat gebeuren. (Pfff vrouwen en het geven van hints )

Nu is het wel helemaal duidelijk en heb ik er wel rust en vrede mee.
Het idee dat ik alleen overblijf is er helemaal niet.

quote:

Op vrijdag 1 april 2005 12:37 schreef akkien het volgende:
ja, ik had zo'n harde opmerking ook nodig om even weer met beide benen op aarde gezet te worden en er rust en vrede mee te hebben. Op t moment zelf dat je t hoort is t heel erg vervelend, daarna geeft het eigenlijk wel erg veel duidelijkheid en dat is fijn

Onbewust hou je opties open, en dat is eigenlijk gewoon kut.

quote:

Op vrijdag 1 april 2005 11:54 schreef akkien het volgende:
Maar mn toekomstbeeld wordt echt zo'n doombeeld zeg maar. Ben bang dat ik nooit meer iemand tegenkom. Dat er nooit meer iemand is die van mij houd aangezien ik wel steeds ouder word (hoewel ik pas 18 ben ). Heb t idee dat iedereen steeds meer bezet raakt enzo. Dat ik de eeuwige vrijgezel ga worden...

Gelukkig heb ik nooit last gehad van dat soort ideeen. Mede ook omdat ik heel vast in mijn hoofd had dat ik dan wel in mijn eentje een aantal dingen zou gaan doen, die men normaal gesproken samen 'hoort' te doen. Daar klampte ik me echt aan vast 'ik kan dat best alleen'.

Maar ehm... jij bent pas 18! Je moest eens weten hoeveel mensen er zijn die dan sowieso nog nooit een relatie gehad hebben en uiteindelijk net zo makkelijk nog iemand vinden. Je doet net alsof je stokoud bent.

_{Ik mag blijkbaar op mijn 29e in mijn handjes knijpen dat ik nog iemand gevonden heb!}

quote:

Op vrijdag 1 april 2005 13:02 schreef Brighteyes het volgende:


_{Ik mag blijkbaar op mijn 29e in mijn handjes knijpen dat ik nog iemand gevonden heb!}

Ik wil ook een iemand !

quote:

Op vrijdag 1 april 2005 13:10 schreef Bass-Miss het volgende:

[..]

Ik wil ook een iemand !

Is dat graag willen niet een gevaar? Dat je dan te snel iemand leuk vindt, en een verkeerde keuze maakt?

quote:

Op vrijdag 1 april 2005 13:17 schreef George-Butters het volgende:

[..]

Is dat graag willen niet een gevaar? Dat je dan te snel iemand leuk vindt, en een verkeerde keuze maakt?

Nee, anders was ik al lang niet meer alleen.

quote:

Op vrijdag 1 april 2005 13:34 schreef Bass-Miss het volgende:

[..]

Nee, anders was ik al lang niet meer alleen.

quote:

Op vrijdag 1 april 2005 12:35 schreef George-Butters het volgende:
Ik had wel nog steeds contact met haar, waardoor ik stiekum nog het idee had dat het nog wel weer goed ging komen. Ik heb dat voorzichtig aangekaart waarna ik aardig hard kreeg te horen dat dat niet gaat gebeuren. (Pfff vrouwen en het geven van hints )

Ja idd, vrouwen en het geven van hints, pfff. Heb nadat het uit is gegaan, zo'n half jaar geleden, nog een aantal gesprekken gehad met haar. Ook zij gaf toen aan nog wel es twijfels te hebben of het wel een goede beslissing was. Ook met uitgaan waren we de hele avond aan het dansen met elkaar. Ik haalde daar toen weer moed uit dat het goed zou komen, totdat zei weer eens duidelijk maakte dat het echt niks zou worden. 'Geef me dan ook geen valse hoop', dacht ik toen. Zoiets maakt het loslaten van je ex zo'n stuk lastiger.

quote:

Op vrijdag 1 april 2005 14:06 schreef George-Butters het volgende:

[..]

Eigenlijk vrees ik soms gewoon dat ik te veeleisend ben voor een relatie.

quote:

Op vrijdag 1 april 2005 15:00 schreef Bass-Miss het volgende:

[..]

Eigenlijk vrees ik soms gewoon dat ik te veeleisend ben voor een relatie.

Niet teveel vrouwenbladen lezen :p
Mannen zijn nu eenmaal geen duizendpoten. Sommige komen ver, maar ook die
hebben hun beperkingen...

pff ik weet het niet meer, heb nog steeds niks van haar gehoord en maak me toch wel ongerust.
Vandaag is weer zo'n dag, normaal zou ik haar zien maar nu niet meer en zit ik hier alleen. Hopelijk wil een vriend vanavond wat gaan drinken anders draaf ik hier echt door. Maar ja al me vrienden zijn tegenwoordig ook al bezet en ik kan niet verwachten dat ze altijd iets gaan doen, want toen ik nog met haar nog wat vond ik het ook heerlijk om es een avond thuis te blijven en lekker filmpje kijken.
Ik zou haar zo graag willen bellen en zien, ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen.
Ze zegt dat ze nog superveel van me houdt en dat ook altijd zal blijven doen, en dat geen andere jongen ooit mij kon evenaren bij haar, maar WAAROM zet ze dan dit door.
Ik mis haar zo erg, is even paar dgn goed gegaan maar nu het weer weekend wordt stort ik weer finaal in.........ik mis haar, ik mis de dingen die we deden.

gaan eens lekker sporten ofzo... weet ik veel... door het bos rennen... iets anders achtelijks doen... kleurplaten inkleuren ofzo... gewoon bezig zijn... verzet je zinnen en doe iets waar je plezier in hebt... maak het actief leuk voor jezelf en ga niet de hele dag denken aan hoe kut het allemaal is....

daarmee lul je jezelf echt de put in....

quote:

Op vrijdag 1 april 2005 18:17 schreef akkien het volgende:
die leuke afleiding helpt bij mij echt super goed. Maar t lukt me totaal niet meer om naar mn werk te gaan. Heb dus ook besloten om dara te stoppen en ander werk te zoeken. Hebben jullie daar ook last van?

yup had het zowieso al niet naar me zin daar, dat maakt het nu alleen maar nog lastiger

ja ik heb deze baan niet zo lang en zag er al tegen op omdat ik wat onregelmatige tijden zou gaan werken, en daar zag zij ook heel erg tegen op, en vond het totaal niet leuk als ik s'avonds moest.
Nu is het toch nog fout gegaan

Hee Promo. Ik kan me goed voorstellen dat je het moeilijk hebt maar het is echt goed om er gewoon doorheen te gaan. Op een dag word je wakker en besef je je ergens die ochtend dat zij niet het eerste is waar je aan dacht. Probeer dingen te doen die je leuk vindt en je aandacht opeisen en beperk het treuren, denken en herinneringen aan haar ophalen tot een beperkt tijdstip. Klinkt misschien heel zakelijk maar anders zie je echt niets anders meer dan je eigen verdriet. Heel veel sterkte de komende tijd... en echt, je komt er overheen.

Dan heb ik zelf een heel ander verhaal...

Ik dacht namelijk in eerste instantie mijn ex goed te hebben losgelaten maar kwam er op een vervelende manier achter dat ik dat toch nog niet zo goed had gedaan. Anderhalf jaar geleden ben ik bij hem weggegaan. We hadden vier jaar een relatie en hebben daarvan ongeveer 3 jaar samengewoond. Ik deed er heel lang over om de knoop door te hakken maar vanaf het moment dat ik bij hem wegging, voelde ik alleen maar opluchting. Ik ging mijn eigen weg, vierde mijn vrijheid, vond een nieuwe liefde wat een blinde verliefdheid bleek te zijn en na drie maanden ging dat ook weer uit. Pas na die relatie kwamen de tranen. Om de ex daarvoor heb ik amper een traan gelaten.

De problemen met betrekking tot die eerste ex kwamen eigenlijk pas toen ik eind vorig jaar in mijn huidige relatie erachter kwam hoe goed we bij elkaar pasten en hoe anders en beter het eigenlijk ging dan in alle relaties die ik tot dan toe had gehad. Gevolg: ik ging vergelijken. Mijn huidige vriend kwam er in alle situaties beter uit maar ik werd er wel behoorlijk gek van. Dacht ik over mijn ex heen te zijn, komt ie alsnog even mijn geweldige relatie verknallen. Ik probeerde onbewust om alle situaties die ik met mijn ex had beleefd te 'vervangen' door nieuwe ervaringen mijn vriend. Tot het escaleerde en ik niet eens gewoon met hem naar Romeo en Juliet kon kijken vanwege de herinneringen. Ik kreeg het moeilijk terwijl ik dacht er gewoon overheen te zijn. Film stopgezet en veel gepraat, en gelukkig begreep mijn vriend het wel maar had hij liever niet dat ik alles 'verving' maar dat ik de 'nieuwe' ervaringen gewoon los ervan ging zien. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik probeerde het.

Toen kreeg ik begin dit jaar een eigen huisje en had ik ineens meer ruimte voor spullen, allemaal spullen die nog bij mijn ex stonden maar die ik toen niet kon meenemen omdat ik naar een studentenkamer ging. Mijn verzoek om mij die spullen alsnog te laten ophalen werd niet me echt in dank afgenomen. Sterker nog, voor het eerst sinds ik hem kende ging hij schelden. Per e-mail, dat wel. Ik hield me van de domme en deed het verzoek nog een keer waarop ik zo'n boze mail kreeg dat mijn mond openviel. In als die jaren dat ik hem kende was hij nog nooit zo tekeer gegaan. Ik wist niet wat ik ermee aanmoest tot mijn vader de mail las, heel hard ging lachen en zei: "ontzettend zielig zeg, zo'n reactie. Maar wat nog beter is: je hebt hem voor het eerst sinds je hem kent ontzettend kwaad gekregen!!" Toen ben ik daarover gaan nadenken en hij had idd gelijk. Ik had hem een k*tweekend bezorgd en hem kwaad gekregen en hoe raar het ook klinkt, sinds die mail ben ik er niet meer zo mee bezig. Juist door die emotionele uitbarsting van zijn kant heb ik de relatie van me af kunnen zetten en kon ik alleen nog maar denken aan hoe zielig hij eigenlijk was en is.

Nu zijn er vast mensen die deze reactie zo logisch vinden als een pinguin in de woestijn of iets in die trant maar blijkbaar kunnen emoties en herinneringen rare dingen met iemand doen. Zowel van zijn als van mijn kant.

Tis zo ontzettend zonde om een ex je nieuwe relatie te laten verpesten. Neem eerst, voordat je een nieuwe liefde tegenkomt, uitgebreid de tijd om over je ex heen te komen want als je dat niet doet, kom je het vroeg of laat alsnog tegen en dan komt het je echt niet uit!! Ik zou willen dat ik het toen anders had gedaan want dan had het me nu misschien niet zo dwars gezeten.

Zijn er meer die zich in mijn verhaal herkennen? Ben er wel benieuwd naar namelijk...

Sinds twee weken ben ik vrijgezel na 5 jaar te hebben samengewoond.
Gisteren zijn we naar de makelaar geweest om ons huis te koop te zetten.
We wonen om en om in ons huis, aangezien we allebei nog niets anders hebben.
Van echt loslaten kun je dus nog niet spreken, omdat we wel steeds met elkaar
geconfronteerd worden. Toch wordt het met de dag makkelijker.
De afgelopen week ben ik bezig geweest spullen uit te zoeken en het huis klaar te maken
voor de verkoop. Ik merk dat het actief bezig zijn met dit soort dingen me helpt om alles wat
gebeurd is te verwerken en verder te gaan kijken naar wat komen gaat.
Ondanks het verdriet komt ook steeds meer het verheugen op wat komen gaat naar boven.

ik tel tot drie en dan laten we allemaal tegelijk onze exen los, okay?

1..........2.......................................................................3 !

Zo klaar, opgelost, slotje

Sterkte allen bedoel ik dus gewoon, hè

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 10:49 schreef milagro het volgende:
ik tel tot drie en dan laten we allemaal tegelijk onze exen los, okay?

1..........2.......................................................................3 !

Zo klaar, opgelost, slotje

hehe

Mijn ex gaat morgen verhuizen. Ik vind het nog altijd een raar idee, maar ik zie het ook wel weer helemaal zitten om lekker alleen te zijn. Voor het huis heb ik leuke plannetjes (ik ga het anders inrichten) en mijn agenda staat alweer vol met afspraken met vrienden. Volgens mij krijg ik niet eens tijd om hem te missen, en heb ik het te druk met gelukkig zijn

Goed zo, Christine, ik als ervaren alleenzijner kan je vertellen dat het ontzettend veel voordelen heeft of je moet jezelf een klootzak c.q. trut vinden, dan is het afzien zo met jezelf

Ik ben gisteren ook begonnen in "Godin van de jacht" van Heleen van Rooijen... en ik krijg helemaal zin in het vrijgezellenbestaan erdoor

de zon schijnt

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 11:31 schreef Christine het volgende:
Ik ben gisteren ook begonnen in "Godin van de jacht" van Heleen van Rooijen... en ik krijg helemaal zin in het vrijgezellenbestaan erdoor

al besproken met je vriend ?

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 11:39 schreef het_fokschaap het volgende:

[..]

al besproken met je vriend ?

Eeeeuh, welke vriend

af en toe heb ik een up en down afgelopen paar dagen.

deze stukje songtekst geeft dat ongeveer weer:

How can I be smiling when you're gone
Will I be strong enough to carry on

Miles and miles to go before I can say,
Before I can lay my love for you to sleep
Oh, darling oh
I got miles and miles to go
Before anyone will ever hear
Me laugh again

maar het scheelt het zonnetje schijnt, en morgen zie ik me ex

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 11:41 schreef Christine het volgende:

[..]

Eeeeuh, welke vriend

mmm, omdat je zin kreeg in het vrijgezellenbestaan ging ik ervan uit dat je nu een vriend had

Ik heb meer aan het nummer "hole in the head" van de Sugababes

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 11:44 schreef het_fokschaap het volgende:

[..]

mmm, omdat je zin kreeg in het vrijgezellenbestaan ging ik ervan uit dat je nu een vriend had

Naja, niet meer dus he
Hij moet alleen nog ff verhuizen en dat gebeurt morgen.

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 11:45 schreef Christine het volgende:

[..]

Naja, niet meer dus he
Hij moet alleen nog ff verhuizen en dat gebeurt morgen.

ok, en nu vanavond stappen, hoeren en sloeren ?

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 11:53 schreef het_fokschaap het volgende:

[..]

ok, en nu vanavond stappen, hoeren en sloeren ?

Zoiets ja

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 13:39 schreef Christine het volgende:

[..]

Zoiets ja

VRIJHEID BLIJHEID!! lekker los gaan, en dat met dit superweer

Waar blijft de anti-ex meeting

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 16:45 schreef WeirdMicky het volgende:
Waar blijft de anti-ex meeting

Als het een orgie wordt... I'm in

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 17:30 schreef Christine het volgende:

[..]

Als het een orgie wordt... I'm in

prima

Bij mij is het net een uurtje uit. Het kwam voor mij als een gehele verrassing. Heb net maar zijn foto's van mijn kamer gehaald en in een oude doos gestopt. Net zijn telefoonnummers en zijn msn geblockt en gewist. Ik weet niet hoe ik me voel. Soms ok, soms ineens heel verdrietig.
We hebben 10 maanden wat gehad. Ben bang dat t verwerken lang gaat duren

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 19:01 schreef Magics het volgende:
Bij mij is het net een uurtje uit. Het kwam voor mij als een gehele verrassing. Heb net maar zijn foto's van mijn kamer gehaald en in een oude doos gestopt. Net zijn telefoonnummers en zijn msn geblockt en gewist. Ik weet niet hoe ik me voel. Soms ok, soms ineens heel verdrietig.
We hebben 10 maanden wat gehad. Ben bang dat t verwerken lang gaat duren

Waarom alles wissen en verbreken? Is toch iemand geweest die je graag gezien hebt?

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 19:06 schreef Bass-Miss het volgende:

[..]

Waarom alles wissen en verbreken? Is toch iemand geweest die je graag gezien hebt?

Dit omdat ik me anders te kut voel. Als ik niks meer van m tegenkom, ben ik er sneller bovenop denk ik.

Het ging vandaag zo goed. Lekker een dagje alleen, lekker in het zonnetje, lekker mijn huisje opruimen...
Maar nu zit ik er weer helemaal doorheen
Morgen gaat hij weg, en ik zie er heel erg tegenop
Het kost ook zoveel energie om steeds maar sterk te zijn...

quote:

Op zaterdag 2 april 2005 21:01 schreef Christine het volgende:
Het ging vandaag zo goed. Lekker een dagje alleen, lekker in het zonnetje, lekker mijn huisje opruimen...
Maar nu zit ik er weer helemaal doorheen
Morgen gaat hij weg, en ik zie er heel erg tegenop
Het kost ook zoveel energie om steeds maar sterk te zijn...

Hey Christine, ik weet dat je dit leest voordat ik zelfs maar wakker ben, maar goed...je bent een sterke meid. Ondanks dat dit zwaar is, is het wel de juiste keuze. Een leuk leven staat nog voor je en je hoeft je geen zorgen te maken dat ooit de perfecte jongen tegenover je staat.

Tuurlijk kost het energie, maar die krijg je wel weer terug. Echt waar

Dankje Micky...

Ik heb zo'n gevoel dat dit de zwaarste dag tot nu toe gaat worden.
Even heel hard doorbijten maar, vandaag.

zucht weer zo een kut dag.
vandaag met me ex afgesproken, zal met haar naar een muziekproject gaan die ze net heeft afgerond.
en daarna wat drinken en tenslotte ben ik uitgenodigd om bij haar te komen eten.
i feel waisted allready

waarom spreek je met je ex af als je het eigenlijk helemaal niet trekt?
zelfkastijding is je ding?
of "zij heeft het zo graag dat ik kom" , dat is of gelul of je bent gewoon niet wijs

ik blijf er bij, het beste is gewoon zolang het allemaal nog zo'n zeer doet, geen contact te hebben.

Het klotigste van dat het uit is vind ik dat het zo plotseling was. De dag ervoor nog: I love you much en blablabla en de dag erna ineens BOEM. Maar ik voel dat het niet helemaal goed zit van binnen ook.... Ik wil nie dat t uit is....