MUZ Muziek
Het forum voor 's werelds enige universele hobby! Snaren of toetsen, vinyl of cd, eendagsvlieg of rasartiest, op de radio of op een festival! Hier kun je al je ongebreideld enthousiasme, maar ook je weldoordachte kritische noten kwijt over muziek
Blijft opmerkelijk dat zo'n oersaaie band zo spraakmakelijk blijkt...
1,000,000 demons can't be wrong...
Norbert, de rest:quote:Op zondag 26 juni 2005 14:59 schreef methodmich het volgende:
Wie schreef hem? Guuz? Norbert?
Chris Martin heeft weer enkele prachtige zang-, piano- en gitaarlijntjes geschreven die echter geheel verdwijnen in de langgerekte epossen. Niets op X&Y weet het oudere werk als In My Place, Yellow en Clocks te evenaren. Huilen doen we wél om middelbare school-poëzie als “Do you feel like a puzzle, you can’t find your missing piece?” Zal het dan toch vriendin Gwyneth Paltrow zijn die een Sylvie Meis-invloed heeft gehad op Chris Martin? Want Coldplay zit met X&Y vér beneden het eigen niveau. Hoog tijd om weer simpel bij A&B te beginnen, anders mag Chris alleen nog in Hamburg optreden. **
Damn dude that sucks goat balls. I wonder if you'll ever be able to look at your mom in the face again, lol
In het Parool stond ook een mooie (1 1/2 ster uit 5)
quote:In de vele Coldplay-interviews van de afgelopen weken kwam het telkens terug: het verhaal dat de koers van EMI-aandelen gekelderd was toen de band aankondigde dat het nieuwe album later zou verschijnen dan gepland. Of de anekdote op waarheid berust doet eigenlijk niet ter zake. De gedachte dat gekrijtstreepte zakentijgers in blinde paniek aandelen verkopen omdat vier schuchtere Britse jongens met artistieke constipatie kampen, is hoe dan ook hartverwarmend.
Het toont bovendien aan welke status Coldplay heeft verworven. De rockband behoort tot de populairste op aarde. Hun voorgaande albums - Parachutes en A Rush Of Blood To The Head - zijn vele miljoenen keren over de toonbank gegaan, optreden doen ze alleen nog in stadions. Coldplay zou de groep zijn die U2 als Grootste Band op Aarde van de troon kan stoten. Voormalige kroonprinsen als Oasis en Radiohead zijn allang een gepasseerd station, het volgende is wereldheerschappij.
Het aardige is dat zanger Chris Martin en de zijnen nooit de indruk hebben gewekt dat ze uit waren op een dergelijk monumentaal succes. De aantrekkingskracht van het viertal schuilt dan ook in hun aaibare gewone-jongens-uitstraling en hun vermogen melancholieke popsongs te schrijven die nooit echt pijn doen, maar steevast een aangenaam soort weemoed veroorzaken. Clocks, hun grootste hit tot nu toe, voldeed perfect aan dat criterium: het dragende pianothema was nét niet sentimenteel, de ijle zang nét niet irritant en de stuwende begeleiding nét niet heftig. Het liedje was een lieve allemansvriend, waaraan niemand aanstoot kon nemen. Via duizenden radiostations kabbelde Clocks het collectief bewustzijn binnen, om daar tot het einde der dagen kalmpjes door te blijven klotsen.
Coldplay kleeft het 'nét niet' echter aan als een stukje kauwgom onder de schoenzool. Hoe lang blijft een band goed die van nature niet in staat lijkt de artistieke controverse op te zoeken? Radiohead begaf zich op het toppunt van zijn succes in het experimentele avontuur van Kid A, en zelfs het grote voorbeeld U2 heeft af en toe de eigen muzikale grenzen afgetast. De resultaten waren niet altijd even bemoedigend, maar met dergelijke experimenten wordt wel het eigen potentieel geïnventariseerd.
Dat lijkt Coldplay niet gegeven. Want hoewel X&Y zonder enige twijfel buitengewoon goed verkoopt, valt voor popliefhebbers weinig te genieten. De plaat wordt vooral gekenmerkt door de ambitie Bono en de mannen op hun eigen terrein te verslaan. Dat is in eerste instantie te wijten aan de productie, die op X&Y kathedrale vormen heeft aangenomen en uitsluitend wil overdonderen. Hier is een band aan het werk die smacht naar de emotionele grandeur van The Unforgettable Fire, maar uiteindelijk vastloopt in vervelende bombast. Square One, het openingsnummer, is bijvoorbeeld één groot, schaamteloos stijlcitaat, waarin je, op de momenten dat Martin even niet zingt, in gedachten Bono met een wapperende witte vlag over het podium ziet rennen.
En Elton John zou ook eens contact op moeten nemen met de firma EMI, want het intro van de episch bedoelde ballad What If lijkt wel érg veel op zijn Sorry Seems To Be The Hardest Word.
Maar epigonisme (of jatwerk) is niet het grootste euvel van deze plaat. Zo is de dynamiek, zowel in de opbouw van de plaat als de liedjes zelf, ergerlijk voorspelbaar. De geoefende luisteraar kan telkens opnieuw aftellen naar de crescendo's en rustpunten die zich - drie, twee, één en húp, daar gaan we weer - aandienen met de onvermijdelijkheid van een goed geoliede wekker. Verder zijn vrijwel alle songs dichtgesmeerd met een verstikkende pasta van synthesizer- en orgelpartijen, waardoor de hele plaat een kitscherig patina krijgt.
En dan Chris Martin. Was zijn ijle, breekbare falset op eerder werk nog effectief te noemen, op X&Y begint het langzamerhand pijnlijk op zeuren te lijken. Met de ernst van een vijftienjarige dagboekpoëet etaleert hij op de plaat een koket soort weltschmerz die gaandeweg steeds meer irritatie opwekt. Halverwege het album krijg je de onbedwingbare behoefte hem flink door elkaar te schudden en hem toe te schreeuwen: ''Kom op Chris, je bent getrouwd met Gwyneth Paltrow, je bent vader van een ongetwijfeld zeer lief baby'tje en op de gezamenlijke spaarrekening staat voldoende om de staatsschuld van een middelgroot Afrikaans land af te lossen. Als er iemand is die géén reden heeft voor jengelend zelfbeklag, dan ben jij het. Snap out of it!''
In zekere zin zou je dat een vooruitgang kunnen noemen - het van nature zo behaagzieke Coldplay dat irritatie oproept in plaats van onverschilligheid - maar dat neemt niet weg dat X&Y een draak van een plaat is. U2 hoeft zich voorlopig geen zorgen te maken.
"You fear Jazz. You fear the lack of rules, the lack of boundaries"
quote:En Elton John zou ook eens contact op moeten nemen met de firma EMI, want het intro van de episch bedoelde ballad What If lijkt wel érg veel op zijn Sorry Seems To Be The Hardest Word.
Hoe komt hij dr in vredesnaam bij . Voor de rest vind ik dat hij alleen maar de negatieve punten van de cd benadrukt, en geen objectief beeld geeft over het album.
. Voor de rest vind ik dat hij alleen maar de negatieve punten van de cd benadrukt, en geen objectief beeld geeft over het album.
Voor het evenwicht even een positieve recensie van NME.com (cijfer: 9): klik
Misschien moeten we een prijsvraag uitschrijven: degene die de eerste recensie vindt waar het woord "U2" niet in voorkomt wint
Misschien moeten we een prijsvraag uitschrijven: degene die de eerste recensie vindt waar het woord "U2" niet in voorkomt wint
Mijn mixtape: labtones.com/listener/JSP
U2 en coldplay op elkaar lijken?
dus niet
dus niet
Buy it, use it, break it, fix it,
Trash it, change it, mail - upgrade it,
Charge it, point it, zoom it, press it,
Snap it, work it, quick - erase it,
Trash it, change it, mail - upgrade it,
Charge it, point it, zoom it, press it,
Snap it, work it, quick - erase it,
Zaterdagavond was er ook een optreden van Coldplay te zien op de BBC vanaf Glastonbury festival 2005. Vond het een erg geinig optreden. Nieuwe nummers leken ook absoluut in de smaak te vallen daar. Nieuwe cd valt bij mij ook zeker in de smaak. Dit is voor mij dan ook het eerste Coldplay album wat ik echt luister, misschien dat dat wel meespeelt.
ik vind ze muzikaal niet op elkaar lijken. Maar de sfeer die ik proefde tijdens het concert in Ahoy x-jaar terug was wel erg u2-like.quote:Op maandag 27 juni 2005 16:52 schreef methodmich het volgende:
Waarom niet?
Ach ja, als dit hun eerste cd zou zijn, zou iedereen er enthousiast over zijn.
Muziek recensies zijn sowieso de meest overschatte dingen op aarde, iedereen heeft een andere smaak en mening, zo'n recensie is heel persoonlijk.
Niet dat ik het een geweldige cd vind, maar er zitten een paar lekkere nummers tussen. Dit is een prima "zomer cd". Van moeilijke teksten en onverwachte melodieën krijgen de meeste mensen toch koppijn als het warm is
Muziek recensies zijn sowieso de meest overschatte dingen op aarde, iedereen heeft een andere smaak en mening, zo'n recensie is heel persoonlijk.
Niet dat ik het een geweldige cd vind, maar er zitten een paar lekkere nummers tussen. Dit is een prima "zomer cd". Van moeilijke teksten en onverwachte melodieën krijgen de meeste mensen toch koppijn als het warm is
Die laatste 3 regels zijn dodelijker dan de meeste recensies Moody.
ASWH, de trots van de regio
www.thuisuiteten.nl
www.thuisuiteten.nl
We moeten denk ik niet vergeten dat Parachutes nog steeds een heel goed album is.
Gisteren zette ik deze nl. weer op en mijn Coldplay afkeer verdween als sneeuw voor de zon.
Wat ze nu maken is ruk, driemaal ruk, maar Parachutes blijft daarom nog wel een album waar Martin cs. trots op mogen zijn.
Gisteren zette ik deze nl. weer op en mijn Coldplay afkeer verdween als sneeuw voor de zon.
Wat ze nu maken is ruk, driemaal ruk, maar Parachutes blijft daarom nog wel een album waar Martin cs. trots op mogen zijn.
Vind je het ruk omdat Coldplay nu commercieel gezien ook succes heeft, en omdat iedereen het een slech album vindt? Goddank dat ik nog een eigen mening heb...
Ah! En als je eigen mening is dat dit een ruk album is, dan komt dat omdat Coldplay nu commercieel succesvol is?quote:Op donderdag 30 juni 2005 17:41 schreef NvM het volgende:
Vind je het ruk omdat Coldplay nu commercieel gezien ook succes heeft, en omdat iedereen het een slech album vindt? Goddank dat ik nog een eigen mening heb...
Dan weet ik dat ook weer....
kut is wel dat je alleen maar de nieuwste nummers hoord op de radio, khoor minimaal 2 keer per dag speed of sound, beetje variatie mag ook wel, de oude nummers zijn toch ook nog wel draaibaar voor een radiostationnetje
zucht.... was er nog niet helemaal uit of ik hem wel zo goed vond, maar ben net terug uit de geldedome en ben m echt grijs aan het draaien... kippenvel.... wat een show.... echt geweldig...
In the quiet words of the Virgin Mary... come again.
*jaloers is*quote:Op vrijdag 8 juli 2005 01:02 schreef Hansnr8 het volgende:
zucht.... was er nog niet helemaal uit of ik hem wel zo goed vond, maar ben net terug uit de geldedome en ben m echt grijs aan het draaien... kippenvel.... wat een show.... echt geweldig...
Never explain; your friends do not need it and your enemies will not believe you anyway. (Elbert Hubbard, US author, 1856 - 1915)
Ik vind het gewoon een erg goed album. Door al die meningen en gedachten van: Coldplay wilt U2 van de troon afstoten krijg je naar mijn mening een vertekend beeld van de CD.
Als je gewoon puur luistert naar X & Y, dan hoor je gewoon een goede band die mooie nummers maakt, zonder pretenties.
Ik vind vooral Fix You en What If zeer mooie nummers.
En dan over die Parool recensie. In godsnaam, hoe legt die 'recensent' tijdens het luisteren naar What If een link naar Elton John's Sorry Seems To Be The Hardest Word?? De enige gelijkenis is dat er in beide tracks een piano in voor komt.
Als je gewoon puur luistert naar X & Y, dan hoor je gewoon een goede band die mooie nummers maakt, zonder pretenties.
Ik vind vooral Fix You en What If zeer mooie nummers.
En dan over die Parool recensie. In godsnaam, hoe legt die 'recensent' tijdens het luisteren naar What If een link naar Elton John's Sorry Seems To Be The Hardest Word?? De enige gelijkenis is dat er in beide tracks een piano in voor komt.
Every Not Is Truething
Nou, 'zonder pretenties'...quote:Op zondag 10 juli 2005 20:54 schreef Ceriel het volgende:
Als je gewoon puur luistert naar X & Y, dan hoor je gewoon een goede band die mooie nummers maakt, zonder pretenties.
'Nuff said
Ik lees nu net het artikel vol ongeloof.quote:Op zondag 26 juni 2005 16:33 schreef Zanderrr het volgende:
In het Parool stond ook een mooie (1 1/2 ster uit 5)
[..]
Dit bewijst weer eens dat er tussen de critici veel te veel
gefrustreerde mensen rondlopen, die misschien zelf graag
muziekant waren geweest, maar jammerlijk hebben gefaald.
Wat een pesterig beklagenswaardig stukje tekst, gadverdamme!
Die schrijver heeft zich vermoedelijk reeds opgeknoopt, maar
ik hoop dat ie in ieder geval nooit meer z'n waffel opentrekt.
Natuurlijk valt er best het een en ander aan te merken op X & Y,
en het album is zeker niet het grootste muziekale experiment ooit,
maar voor velen zijn het mooie songs (zoals hierboven vermeld)
zonder pretenties. Wat maakt het uit of de jongens Bono al of niet
"van de troon willen stoten"? Men moest eens ophouden met die
vergelijkingen met U2. En waarom wordt het privéleven van de
leadzanger erbij gesleept? Schrijnend hoor.
Ik luister gewoon met veel plezier verder!
Dank voor deze beschouwingquote:Op zondag 10 juli 2005 22:24 schreef zurekop het volgende:
[..]
Ik lees nu net het artikel vol ongeloof.
Dit bewijst weer eens dat er tussen de critici veel te veel
gefrustreerde mensen rondlopen, die misschien zelf graag
muziekant waren geweest, maar jammerlijk hebben gefaald.
Wat een pesterig beklagenswaardig stukje tekst, gadverdamme!
Die schrijver heeft zich vermoedelijk reeds opgeknoopt, maar
ik hoop dat ie in ieder geval nooit meer z'n waffel opentrekt.
Natuurlijk valt er best het een en ander aan te merken op X & Y,
en het album is zeker niet het grootste muziekale experiment ooit,
maar voor velen zijn het mooie songs (zoals hierboven vermeld)
zonder pretenties. Wat maakt het uit of de jongens Bono al of niet
"van de troon willen stoten"? Men moest eens ophouden met die
vergelijkingen met U2. En waarom wordt het privéleven van de
leadzanger erbij gesleept? Schrijnend hoor.
Ik luister gewoon met veel plezier verder!
Helemaal mee eens ook. Wat wordt er weer een hoop gezeurt in muziekland. En moeten we een recensent serieus nemen die termen als dit gebruikt:
Sorry maar wat is dat? Dat is toch een lege term? Sinds wanneer kun je dat als waardeoordeel gebruiken? De jaarlijstjes van dit soort figuren staan doorgaans overvol met artiesten die niet bepaald "artistiek controversieel" zijn.quote:artistieke controverse
Tot nu toe vind ik X&Y een goede plaat. Geen hoogvlieger, gewoon goed. Over smaak valt niet te twisten, maar voor sommige mensen werkt het woord "Coldplay" als een rode lap voor een stier, lijkt het.
Mijn mixtape: labtones.com/listener/JSP
