quote:
Op dinsdag 15 februari 2005 09:21 schreef Doffy het volgende:Het komt erop neer dat je zegt: ze mogen me alle stoffen toedienen die van nature ook in bloed voorkomen, behalve de rode en witte bloedlichaampjes en de bloedplaatjes. Maw: geen zuurstoftransport, geen afweer en geen (externe) stollingsmechanismen. Dat jij dat wilt, mag je van mij, maar het komt er op neer dat je in alle bloederige situaties hoogstwaarschijnlijk het loodje legt.
Nu valt dat behoorlijk mee aangezien het zuurstofgehalte in bloed lager mag blijken te zijn dan men een tijd lang heeft aangenomen.
Sorry voor de lap tekst, maar dit maakt meteen duidelijk wat verschillende professionele lui ervan denken.
(wat afweer en stolling betreft, daar zal ik wat meer info over op moeten zoeken)
quote:
Moet een patiënt die veel bloed heeft verloren, volledig bloed of een geconcentreerde suspensie van rode bloedcellen toegediend krijgen om zijn hele lichaam van zuurstof te kunnen voorzien?
147 Deze opvatting is dikwijls naar voren gebracht, maar is dit in overeenstemming met de feiten?
148 Normaal bezit iemand ongeveer 14 of 15 gram hemoglobine per 100 cc bloed. Artsen nemen gewoonlijk het standpunt in dat ’onder uitgekiende omstandigheden’ een hemoglobinegehalte van 10,3 tot 10,5 gram nog een veilige lagere waarde voor een routinematige operatie is’.84 In werkelijkheid wordt veel van iemands hemoglobine echter voor gebruik tijdens hevige krachtsinspanningen in reserve gehouden; bijgevolg voelt een bedlegerige patiënt zich dikwijls al goed bij niet meer dan 5 of 6 gram.85 M. Keith Sykes, hoogleraar in de klinische anesthesie aan de Universiteit van Londen, zette onlangs uiteen: „Ofschoon de meeste centra een waarde van 9 of 10 gr. per honderd als de grens tussen goedkeuren of afwijzen van zorgvuldig voorbereide operaties aanhouden, moet beklemtoond worden dat er geen afdoend bewijs voor is dat waarden boven deze grens ’veilig’ zijn of dat waarden beneden deze grens een operatie extra riskant maken. Het schijnt daarom onredelijk om een willekeurige waarde als een aanvaardbaar hemoglobinegehalte te kiezen.”86 Dr. Jeffrey K. Raines, van het Algemene Ziekenhuis te Massachusetts (V.S.), beweerde eveneens dat „wij de grens van de hematocriet veel lager kunnen stellen dan wij oorspronkelijk dachten. Wij meenden altijd dat een patiënt een hemoglobinegehalte van 10 moest hebben, maar nu weten wij dat dit niet werkelijk zo is”.87 Dr. Ricardo Vela, van een anesthesie-afdeling te Madrid (Spanje), had in dit verband ervaring met patiënten die getuigen van Jehovah zijn. Hij schreef dat heel lage hemoglobineniveaus die voorheen als onoverkomelijk beschouwd zouden zijn, „verbazingwekkend goed door de patiënten werden verdragen”.88
149 Er is nog een kant aan deze zaak die, zelfs in medische kringen, niet algemeen wordt beseft.
Zal het zuurstofdragend vermogen van het bloed door een transfusie onmiddellijk worden verhoogd?
150 Velen geloven dat dit zo is, maar in een recent redactioneel artikel in Anaesthesia stond dit opmerkelijke punt: „Het is goed er tevens aan te denken dat het hemoglobine van opgeslagen, met citraat behandelde rode bloedcellen de eerste 24 uur na de transfusie niet volledig beschikbaar is voor de overdracht van zuurstof aan de weefsels . . . ; een snelle bloedtransfusie moet daarom allereerst worden gezien als slechts een vermeerdering van de hoeveelheid bloedvloeistof in de beginstadia.”89 Onderzoekers aan de Staatsuniversiteit van Ohio (V.S.) ontdekten dat de reden hiervoor is, dat in opgeslagen bloed chemische veranderingen optreden. Uit hun onderzoek bleek dat bloed dat meer dan tien dagen is opgeslagen, „het afgeven van zuurstof vlak na de transfusie niet verbetert, maar soms zelfs nog belemmert”. En zij ontdekten dat vierentwintig uur later de afgifte van zuurstof nog steeds minder dan normaal was.90
quote:
Op een congres van het Medische Genootschap van Zuid-Afrika verklaarde een deskundige op het gebied van bloedtransfusie dat iemand wel 1,5 liter bloed kan verliezen en toch nog meer dan 60 percent van zijn rode bloedlichaampjes over kan hebben, een hoeveelheid die voldoende is om de weefsels te verzorgen. Men heeft echter meer vloeistof in zijn bloedvaten nodig om de rode bloedcellen te doen circuleren.
quote:
Besparingsoperatie geslaagd, patient overleden. Als jij het belangrijk vind dat er zo min mogelijk medische kosten worden gemaakt, kunnen we net zo goed op ambulance-kosten besparen, vind je niet?
Hoho. Het gaat ons niet om de lagere kosten, maar het is een feit dat de kosten onnodig hoog zijn in veel gevallen en met die dalende zorg van tegenwoordig is dat geen geheel onbelangrijk gegeven.
Het kan ziekenhuizen extra bewegen om, naast overige voordelen, te stoppen met bloedtransfusies.
quote:
Nee hoor. Bloed wordt al uitsluitend gebruikt als het nodig is, en het is vaak nodig. Zeker bij ernstig traumaletsel, of grote operaties. Er zijn geen alternatieven beschikbaar voor rode en witte bloedcellen, noch voor bloedplaatjes. En dat zijn nu net de zaken die van belang zijn.
Helaas moet ik je daar corrigeren.
Ik quote weer even een stukje tekst om dat duidelijker te maken (dan ik ooit zou kunnen).
quote:
Alleen al in de Verenigde Staten, Japan en Frankrijk worden jaarlijks ongeveer 15 miljoen eenheden bloed (à 500 cc.) toegediend. Is het dan niet passend te vragen: Wordt al dat bloed gegeven omdat het nodig is om levens te redden?
Achthonderd in Parijs bijeengekomen Europese artsen kwamen tot de conclusie dat „bloed maar al te vaak als een ’wondermiddel’ wordt beschouwd dat de patiënt wordt gegeven of hij het nu nodig heeft of niet”. Deze artsen keurden vooral de transfusies met een enkele eenheid af, waarvan zij zeiden dat ze „99 van de 100 keer nutteloos” waren. Uit een onderzoek in de Verenigde Staten bleek dat 72 percent van de op sommige plaatsen toegediende transfusies ’onnodig of twijfelachtig’ zijn.
Dr. Rune Eliasson uit Stockholm (Zweden) ging zelfs zover te opperen „dat veel artsen, wellicht misleid door de macht van het woord over het verstand, zich wat te gemakkelijk hebben laten verblinden door de stralenkrans die zijzelf rond het toedienen van bloed hebben aangebracht, zodat de voor- en nadelen van deze behandelingsmethode niet meer in hun juiste verhouding gezien kunnen worden”.
Of u het nu al dan niet eens bent met de religieuze redenen waarom Jehovah’s Getuigen geen bloedtransfusies aanvaarden, de „voor- en nadelen van deze behandelingsmethode” zijn het waard overwogen te worden. Dit is vooral zo omdat enkele rechters in een discussie over transfusies hebben aanbevolen dat de wensen van een patiënt betreffende een alternatieve behandeling ingewilligd dienen te worden indien aan de standaardbehandeling duidelijk een risico verbonden is.
Er zijn veel middelen die (het resterende) bloed kunnen aanvullen (in volume) en dus transport van zuurstof en voedingsstoffen mogelijk maakt zonder noodzaak van bloedtransfusie.
quote:
Op dinsdag 15 februari 2005 09:27 schreef Haushofer het volgende:Ik snap dat ook niet zo. Je gaat dan allemaal technische fratsen uithalen, om maar niet dat beetje bloed binnen te krijgen. Dat je zoveel waarde hecht aan zo'n stukje bijbel ( wat in mijn ogen een detail is), en daar levens van laat afhangen, kan ik niet bij. Overigens, dan kunnen JG dus nooit arts worden ? Want dan wil je het natuurlijk ook niet bij andere mensen toedienen.
Een stukje bijbel..Tja, daar zit het hem wel in. Het blijft volgens de bijbel een feit (in wel meerdere ‘kleine’ stukjes) dat God bloed als iets bijzonders beschouwd en niet wil dat ermee wordt geknoeid.
Ik zou ook andere delen van de bijbel lichter kunnen gaan zien en toch heel af en toe overspel plegen, of alleen maar kleine dingen stelen uit winkels of niet hele grote leugens vertellen....Maar je ziet al dat dat niet mogelijk is. Gods zienswijze is duidelijk en inmiddels veel medische alternatieven ook en anders blijven wij nog altijd onvoorwaardelijk geloven in een opstanding.
[ Bericht 0% gewijzigd door STORMSEEKER op 16-02-2005 00:28:35 ]