meisjes/vrouwen die zichzelf snijden? waarom?

Om aandacht. Vanwege een slechte opvoeding. Vanwege een gebrek aan een uitlaatklep. Te veel geknuffeld. Te weinig geknuffeld. Strak staan van medicijnen als Ritalin vanwege aangelulde kwaaltjes als ADHD. Omdat ze gewoon niet sporen.

De hedendaagse jeugd spoort gewoon niet, en dat is in mijn ogen de schuld van al die hippiedouchebagouders die niet meer in staat zijn om hun kinderen fatsoenlijk op te voeden.

Okee, geen meisje/vrouw. Maar hij pakte het wel grondig aan!

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 21:28 schreef thaleia het volgende:
Okee, geen meisje/vrouw. Maar hij pakte het wel grondig aan!

Frenologisch gezien moet dit een kunstenaar zijn. Typisch Nederlandse kop. Het voorhoofd duidt op gekte. Gokje: Gerrit Achterberg?

Overigens succes met die betaalbare woonruimte in het centrum van Amsterdam. Zal vast wel lukken. Mwoehaha!

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 21:44 schreef Batuwu_Griekgriek het volgende:

[..]

Frenologisch gezien moet dit een kunstenaar zijn. Typisch Nederlandse kop. Het voorhoofd duidt op gekte. Gokje: Gerrit Achterberg?

Overigens succes met die betaalbare woonruimte in het centrum van Amsterdam. Zal vast wel lukken. Mwoehaha!

omg! vincent van gogh is dat.. talking about slechte opvoeding

maarreh.. hoe komt men erbij dat het een verschijnsel is wat nog maar pas bestaat?

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 21:44 schreef Batuwu_Griekgriek het volgende:

[..]

Frenologisch gezien moet dit een kunstenaar zijn. Typisch Nederlandse kop. Het voorhoofd duidt op gekte. Gokje: Gerrit Achterberg?

Overigens succes met die betaalbare woonruimte in het centrum van Amsterdam. Zal vast wel lukken. Mwoehaha!

maar die kraste alleen anderen, niet zichzelf toch

milagro ik zou van jou wel eens een onderbouwing willen zien van wat jouw mening blijkbaar is of past een beetje diepgaander posten niet bij je fok!image?

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 22:27 schreef MarMar het volgende:
fok!image?

nou, ik zal je een lol doen zodat jij er weer leuk bij afsteekt, oh sterke vrouw, en zeggen dat ik daartoe niet in staat ben, ik ben namelijk een oppervlakkig typje, als ik kras zit ik zo op het bot

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 22:04 schreef MarMar het volgende:

[..]

omg! vincent van gogh is dat.. talking about slechte opvoeding

_{*tvp'tje met wellicht nog wel een inhoudelijke bijdrage.}

Overigens MarMar, ik begrijp je felheid wel. Heb ik ook een poos gehad met topics die me aan het hart gingen.
Maar toch heeft het niet veel zin. Het kost jóu energie, en de mening van 'die anderen' verandert in 99% van de gevallen toch niet.
Ik vind het nu soms ook wel interessant hoe mensen in het algemeen dus kennelijk ergens over denken en oordelen.

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 22:24 schreef milagro het volgende:
maar die kraste alleen anderen, niet zichzelf toch

Hij had inderdaad een wat egoïstischer manier om met zielenpijn om te gaan.

Maar goed, het ging dus om een of andere vage schilder. Kon ik niet weten wegens mijn slechte opvoeding.

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 22:56 schreef Batuwu_Griekgriek het volgende:

[..]

Hij had inderdaad een wat egoïstischer manier om met zielenpijn om te gaan.

Het schijnt zelfs dat hij tegenwoordig de diagnose borderline zou krijgen.

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 22:50 schreef Moonah het volgende:
Overigens MarMar, ik begrijp je felheid wel. Heb ik ook een poos gehad met topics die me aan het hart gingen.
Maar toch heeft het niet veel zin. Het kost jóu energie, en de mening van 'die anderen' verandert in 99% van de gevallen toch niet.
Ik vind het nu soms ook wel interessant hoe mensen in het algemeen dus kennelijk ergens over denken en oordelen.

Oh, valt wel mee hoor, het kost me niet al te veel energie hoor maar lieve post van je thx.

Ik denk dat dat oordelen voortkomt uit het niet willen weten en dingen die hun pet te boven gaan en te moeilijk / te zwaar zijn uit hun eigen leuke teletubbie-wereldje te houden, ook een soort van dwangneurose misschien *grijns*

spot on, marmar
je hebt me helemaal door!
hoedje!

uh-oh..teletubbie bedtime

Mensen die met hun gekras koketteren begrijp ik niet. Als je echt wnahopig bent en dan krast, dat begrijp ik, maar dat soort mensen verbergt hun wonden toch liever, lijkt me?
Ik heb ook heel kort gekrast een paar jaar geleden toen ik heel erg in de put zat. Niet om aandacht te trekken oid, maar idd om de emotionele pijn te overheersen, om jezelf weer te voelen als je verlamd bent door je depressies.
De dagen erna schaamde ik me altijd heel erg en verborg het onder een dik vest zodat niemand het kon zien.(Gelukkig zie je daar tegenwoordig niets meer van.. omdat het maar heel even is geweest, ik daarna vrij rap in therapie ging waar niet krassen een regel was en ik andere manieren leerde om met mijn pijn om te gaan)
Ik hoor wel eens dat in de gothic scene veel meisjes rondlopen die erg koketteren met dat soort wonden en het blijkbaar als 'stoer' beschouwen. Dat vind ik dan redelijk kansloos. Er is helemaal niets cools aan krassen en bovendien vermink je jezelf voor het leven als je het herhaaldelijk doet.

[ Bericht 0% gewijzigd door SEMTEX op 07-01-2005 16:19:09 (duffe fout..) ]

Krassen heb ik nooit gedaan, maar mijn 'tic' was om mezelf keihard in mijn maagstreek te stompen om emotionele pijn te overstemmen met lichamelijke piijn. Blauwe plekken waren het gevolg. Maar weinig mensen die dat weten, ik liep niet met die 'zwakte' te koop.
Heb het al jaren niet meer gedaan (thank God for werkende therapie) en voel ook als het even wat minder met me gaat gelukkig die drang niet meer.

Ja.
Om zichzelf pijn te doen.
Omdat ze met niemand anders kunnen praten.
Om zichzelf te straffen voor de dingen die ze gedaan hebben, en in hun ogen 'domme' dingen zijn.
Als ze voor lul staan bijv.
Etc. Etc. Etc.

Soms een schreeuw voor aandacht. Maar is niet altijd het geval.

Ja. Ik deed het zelf ook. Nu vecht ik er tegen om het niet meer te doen. En dat lukt aardig.
Therapie doet ook wonderen!

Kom ik weer met mijn verhaal over christelijke opvoeding blablabla, maar in het milieu waar ik in ben opgegroeid, heb ik veel meisjes gezien die zichzelf zowel geestelijk als lichamelijk wilden straffen. Met name de combinatie van seksueel misbruik en een zeer streng christelijke opvoeding, waarbij voortdurend wordt verteld dat je zondig en slecht bent, kan leiden tot dit soort zelfdestructief gedrag, waarbij heel veel zelfhaat en zelfverloochening aan te pas komt. Krassen is daarbij slechts een vorm van zelfbeschadiging, ziektes als anorexia komen ook veel voor. Alhoewel de bovengenoemde combi bij mijzelf van toepassing is, heb ik nooit dat soort extreme dingen gedaan. Waarom de één dat wel krijgt en de ander niet is zo'n lastige vraag dat ik me er eigenlijk nooit aan waag. Ik voel vooral veel medelijden, want hoe rot moet je je voelen als je zo met je eigen lichaam om gaat...(daargelaten de mensen die het doen omdat het 'cool' zou zijn en er mee pronken).

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 23:03 schreef Moonah het volgende:

[..]

Het schijnt zelfs dat hij tegenwoordig de diagnose borderline zou krijgen.

En medicijnen zodattie dat geklieder achterwege zou laten. Kun je schilderen tenminste overlaten aan Echte Kunstenaars.

quote:

Op vrijdag 7 januari 2005 16:26 schreef Esto het volgende:
Ja.
Om zichzelf pijn te doen.
Omdat ze met niemand anders kunnen praten.
Om zichzelf te straffen voor de dingen die ze gedaan hebben, en in hun ogen 'domme' dingen zijn.
Als ze voor lul staan bijv.
Etc. Etc. Etc.

Soms een schreeuw voor aandacht. Maar is niet altijd het geval.

Ja. Ik deed het zelf ook. Nu vecht ik er tegen om het niet meer te doen. En dat lukt aardig.
Therapie doet ook wonderen!

Ik denk inderdaad ook dat ze het doen om zichzelf te straffen voor dingen die ze verkeert hebben gedaan.

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 21:21 schreef nietzman het volgende:
Om aandacht. Vanwege een slechte opvoeding. Vanwege een gebrek aan een uitlaatklep. Te veel geknuffeld. Te weinig geknuffeld. Strak staan van medicijnen als Ritalin vanwege aangelulde kwaaltjes als ADHD. Omdat ze gewoon niet sporen.

De hedendaagse jeugd spoort gewoon niet, en dat is in mijn ogen de schuld van al die hippiedouchebagouders die niet meer in staat zijn om hun kinderen fatsoenlijk op te voeden.

Hmzzz is dat niet beetje bevooroordeelt.
Zoals al vaker is gezegt het is niet alleen aandacht.
Maar ook een manier van opluchting.
Omdat ze niet kunnen of willen praten.
En naar mijn mening heeft dat niks met de ouders te maken. Veel ouders weten het niet eens dat hun kind het doet. Misschien word het kind wel gepest of wat voor iets dan ook.

Dat heeft toch allemaal niks met opvoeding te maken?

kweet niet... om de een of andere reden denk ik dan aan gothic tiepes... die niet veel vrienden hebben... sombere muziek luisteren en aandacht tekort hebben .... kom ik in de buurt?

quote:

Op zondag 9 januari 2005 02:48 schreef diertjuh het volgende:

Dat heeft toch allemaal niks met opvoeding te maken?

Als je niet hebt geleerd op een normale manier emoties te uiten, en te praten over problemen dan ligt dat meestal wel aan de opvoeding en de omgeving waarin je opgroeit.

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 18:56 schreef Bass-Miss het volgende:
Het is gewoon een modeverschijnsel. En dan zo één waarvan men denkt dat het toch speciaal en interessant is.

Hoe dik is die plaat voor jouw hoofd?

zou je gewoon andere users eruit kunnen laten, dank u.

[ Bericht 94% gewijzigd door DarkElf op 10-01-2005 20:11:25 ]

quote:

Op dinsdag 4 januari 2005 15:37 schreef hawaii het volgende:

[..]

Ik ook van jou

Na deze film ben ik pas gaan inzien wat ik mensen in mijn omgeving wel niet aandeed...schaamde me dood.

Waarom mensen dit doen? Jezelf haten, je zo onecht voelen dat je door het snijden voelt(pijn) en ziet(bloed) dat je nog leeft....

En aandacht, ja eigenlijk wel. Ik verbergde het altijd extreem, maar toch wilde ik ook dat iemand het zag zodat hij/zij me kon helpen. En toch schaamde ik me er ook weer rot voor....

Als ik heel eerlijk ben deed ik het om 2 hoofdredenen:

M'n agressie op mezelf richting en niet naar mijn omgeving.
En om aandacht en dan niet in de vorm van o wat ben je zielig maar o je mankeert echt wat je verzint het niet.

En voor dat laatste heb ik me heel lang geschaamd...

Maar gelukkig behoord het nu tot mijn verleden en kan ik de neiging heel goed onderdrukken

quote:

Op maandag 10 januari 2005 10:39 schreef RaisinGirl het volgende:

[..]

Als je niet hebt geleerd op een normale manier emoties te uiten, en te praten over problemen dan ligt dat meestal wel aan de opvoeding en de omgeving waarin je opgroeit.

Maar voor mensen die snijden is het wel een normale manier om je emoties te uiten. In hun ogen gezien dan.
En het is ook wel moeilijk om er over te praten, want het is toch een onderwerp waar je niet zo over praat. Toch?. Ookal heb je een goede opvoeding gehad.

geestelijke pijn omzetten in lichamelijke pijn
lichamelijke pijn is makkelijker om mee om te gaan als geestelijke pijn
en het is niet te snappen dat mensen dat doen, als je zelf nooit zover bent geweest.
en al dat flauwe gezeik.. alsjeblieft. kap er nou eens mee..

quote:

Op maandag 10 januari 2005 20:08 schreef diertjuh het volgende:

[..]

Maar voor mensen die snijden is het wel een normale manier om je emoties te uiten. In hun ogen gezien dan.
En het is ook wel moeilijk om er over te praten, want het is toch een onderwerp waar je niet zo over praat. Toch?. Ookal heb je een goede opvoeding gehad.

Sommige dingen gaan beyond je wel of niet goed kunnen uiten, als je "normale" dingen meemaakt, zal je daar makkelijker over kunnen praten en het makkelijker kunnen verwerken, maar als je bijvoorbeeld van kinds af aan misbruikt wordt, wordt dat al een heel ander verhaal, dat is niet meer te behappen, ook niet voor welopgevoede intelligente mensen.

Als je alleen al kijkt naar hoe kapot sommige mensen zich voelen als een relatie voorbij is (de eerste paar dagen/weken erna iig) moet je je toch een beetje kunnen voorstellen hoe kapot een mens kan zijn als er zulke heftige dingen in hun leven gebeuren, sommige dingen kunnen de sterkste evenwichtigste mensen totaal verwoesten.

tvp

Ik heb zelf weinig toe te voegen aan dit topic, maar ik vind het wel ... 'interessant'

Vincent van Gogh sneed zichzelf waarschijnlijk tijdens een psychose een oor af, dit is bij zelfmutilatie anders.

Bovendien schijnt geestelijk leed bij vrouwen meer gericht te zijn op woede op zichzelf, en bij mannen meer op woede naar de buitenwereld.

_{Deze reactie is in geenszins advies of de mening van een professional. Poster voelt zich dan ook niet verantwoordelijk als lezers hem (te) serieus nemen}

quote:

Op donderdag 13 januari 2005 15:15 schreef Nickthedick het volgende:
Vincent van Gogh sneed zichzelf waarschijnlijk tijdens een psychose een oor af, dit is bij zelfmutilatie anders.

Bovendien schijnt geestelijk leed bij vrouwen meer gericht te zijn op woede op zichzelf, en bij mannen meer op woede naar de buitenwereld.

_{Deze reactie is in geenszins advies of de mening van een professional. Poster voelt zich dan ook niet verantwoordelijk als lezers hem (te) serieus nemen}

hmm ik denk dat het geestelijke leed wat mannen en vrouwen te verduren kunnen krijgen toch ook wel verschilt, interessant gegeven en ik denk dat er zeker wel een kern van waarheid in zit, alleen vraag ik me dan weer af: is dat afhankelijk van het geslacht, of afhankelijk van de oorzaak van het geestelijk leed.
het zijn overigens niet alleen vrouwen die aan automutilatie doen, maar het merendeel wel, ook wordt automutilatie veel gelinkt aan seksueel geweld.. dus ja.. ga maar na.. er zijn meer vrouwlijke slachtoffers dan mannelijke slachtoffers..

quote:

Op donderdag 13 januari 2005 17:43 schreef MarMar het volgende:

[..]

hmm ik denk dat het geestelijke leed wat mannen en vrouwen te verduren kunnen krijgen toch ook wel verschilt, interessant gegeven en ik denk dat er zeker wel een kern van waarheid in zit, alleen vraag ik me dan weer af: is dat afhankelijk van het geslacht, of afhankelijk van de oorzaak van het geestelijk leed.
het zijn overigens niet alleen vrouwen die aan automutilatie doen, maar het merendeel wel, ook wordt automutilatie veel gelinkt aan seksueel geweld.. dus ja.. ga maar na.. er zijn meer vrouwlijke slachtoffers dan mannelijke slachtoffers..

Goed punt, ik denk dat ook de maatschappelijke rol van de vouw hier mee speelt. Vrouwen willen vaak alles bespreken en uitspreken, behalve wat hun ECHT dwars zit. Veel vrouwen willen anderen liever niet tot last zijn, een beetje een: 'problemen bespreken is goed, behalve als ik daardoor iemand tot last ben'-mentaliteit.

Frustratie uit zich bij mannen veel eerder in geweld en bij vrouwen eerder in het in zichzelf terugtrekken of stress.

_{Deze reactie is in geenszins advies of de mening van een professional. Poster voelt zich dan ook niet verantwoordelijk als lezers hem (te) serieus nemen}

quote:

Op dinsdag 4 januari 2005 14:06 schreef Mukie het volgende:
Als je iemand kent die zichzelf verwondt <knip> zul je je vaak machteloos voelen. <knip>

Inderdaad, je voelt je zo machteloos..
Ik snap ook nooit waarom mensen dat doen.
Die persoon zei tegen mij: "Dan voel ik tenminste iets".

Was wel ontzettend schrikken toen ik dat zag..

quote:

Op donderdag 13 januari 2005 18:16 schreef Nickthedick het volgende:

[..]

Goed punt, ik denk dat ook de maatschappelijke rol van de vouw hier mee speelt. Vrouwen willen vaak alles bespreken en uitspreken, behalve wat hun ECHT dwars zit. Veel vrouwen willen anderen liever niet tot last zijn, een beetje een: 'problemen bespreken is goed, behalve als ik daardoor iemand tot last ben'-mentaliteit.

Frustratie uit zich bij mannen veel eerder in geweld en bij vrouwen eerder in het in zichzelf terugtrekken of stress.

_{Deze reactie is in geenszins advies of de mening van een professional. Poster voelt zich dan ook niet verantwoordelijk als lezers hem (te) serieus nemen}

Dat is denk ik een aspect ja, maar bij dit soort problemen is het ook voor mannen niet makkelijk om er gewoon over te praten, bovendien zijn mannen ook niet altijd keien in het uitdrukken van gevoelens. Daarbij komt dat iets als seksueel misbruik voor mannen een nog groter taboe is dan voor vrouwen. Je kan hier op Fok al zien hoe mensen reageren voor wie zoiets een ver van hun bed show is, 1 of 2 keer zo'n reactie en je houdt je bek wel over die dingen.. en het is helaas wel een realistisch beeld over hoe veroordelend mensen kunnen zijn.
Ik denk dat, net als bij zelfmoord, je ofwel een groot inlevingsvermogen moet hebben, ofwel zelf moet weten hoe het is om zulke erge dingen mee te maken, voordat je er begrip voor op kunt brengen. Ik kan me ook goed voorstellen dat mensen met een "normale" levensweg zich niet goed in kunnen denken hoever het moet gaan voordat je tot zulke dingen in staat bent en dan is het makkelijker om te roepen dat diegene niet goed snik is, dan je te verdiepen in watvoor horror het leven voor sommige mensen met zich meebrengt. Als je met zoiets zit, is een dergelijke reactie van buitenstaanders/onwetenden een trap na.. de angst voor zo'n reactie (die heel terecht is) speelt ook mee.

quote:

Verklaringen voor zelfverwonding
Biologisch:
1. Een afwijking van het serotonerge systeem kan meespelen bij impulsieve, op de persoon zelf gerichte agressie.
2. Vermindering van de beleving van pijn kan samenhangen met veranderingen in het endogene opiaatsysteem. Het is mogelijk dat bij zelfverwonding endorfinen vrijkomen die een aangename roes veroorzaken of tenminste negatieve gevoelens doen verminderen. Zo kan ook 'verslaving aan zelfverwonding' ontstaan.

Psychologisch:
1. Uiting van wrok, woede en onvermogen of poging om belangrijke anderen 'onder controle te houden' (Kernberg).
2. Regulatie van gevoelens door verlichting van negatieve gevoelens en bekrachtiging door steun, aandacht en zorg van de omgeving (Linehan).

Sociaal:
1. zelfverwonding als symbool of teken van een tegencultuur.
2. Uiting van protest tegen autoritair-restrictief beleid.

bron: http://www.moeilijkemensen.nl/info/zelfverwonding.html

Dit zijn een aantal mogelijke oorzaken dus. Je moet natuurlijk wel bedenken dat geen persoon hetzelfde is. Je kunt echt niet alleen naar het gedrag kijken, het gaat om de innerlijke leefwereld. Vandaar dat er eigenlijk vele redenen kunnen zijn. Je kunt zoiets niet simpel bekijken want er zijn een hoop factoren die gedrag beinvloeden. Denk maar aan negatieve ervaringen, hoe je daar mee omgaat word bepaald door allerlei dingen, zoals draagkracht, draaglast (welke bijvoorbeeld al lager kunnen zijn door biologische redenen zoals bijv. een lagere serotoninespiegel, serotonine regelt oa. gevoelens als angst ed.) plus zul je ook wel te maken hebben met conditioneringen, wat werkt word herhaald. Nou dit zal vast niet alles zijn.

Wat ik wel interessant vond van de bron is punt 2 van de biologische verklaring. Volgens die verklaring zou het snijden bepaalde stoffen in de hersens vrijlaten die ervoor zorgen dat je minder geestelijke pijn voelt. Wanneer je er dus vanuit gaat dat mensen het kunnen doen om de emotionele/geestelijke pijn te verminderen is dit een zeer logische verklaring waarom dat ook daadwerkelijk kan werken. Het is dan in feite een manier van omgaan met emotionele/geestelijke pijn . Iedereen heeft hier z'n eigen methoden voor, ligt allemaal aan de persoon.

Kortom je kunt niet over iemand oordelen zonder het geheel te kennen. Er zijn veel verschillende factoren die allemaal z'n invloed hebben. Uiteindelijk zul je er ook op uit komen dat het vaak logisch is dat mensen zoiets doen, wanneer je met alle factoren rekening houd. Het komt toch vaak op oorzaak en gevolg terecht. En veel problemen kunnen nou eenmaal complex zijn wanneer er vele oorzaken en gevolgen zijn en het een chaos is in iemands innerlijke leefwereld.

Oja, ik ben geen professional ofzo, dit is gewoon mijn mening + een beetje onderzoek + een klein beetje verstand van psychologie + een beetje inlevingsvermogen.

quote:

Op donderdag 13 januari 2005 19:11 schreef YoriZ het volgende:

[..]

Je uitleg is prima, maar die had je net zo goed niet hoeven posten. De mensen die reageren in deze thread hebben al lang uitgemaakt dat mensen die zichzelf verwonden raar zijn, dat doen om aandacht te trekken, dat doen om geestelijke problemen lichamelijk te maken, of zelfverwonding als een soort van mislukte zelfmoordpoging zien.

Parels voor de zwijnen. *kots*.

?

quote:

Op donderdag 13 januari 2005 23:43 schreef joshus_cat het volgende:

[..]

Je uitleg is prima, maar die had je net zo goed niet hoeven posten. De mensen die reageren in deze thread hebben al lang uitgemaakt dat mensen die zichzelf verwonden raar zijn, dat doen om aandacht te trekken, dat doen om geestelijke problemen lichamelijk te maken, of zelfverwonding als een soort van mislukte zelfmoordpoging zien.

Parels voor de zwijnen. *kots*.

Sjah, sommige mensen he.. maar niet iedereen reageert hier zo he.. alleen een stelletje kuddediertjes met oogklepjes op. Wees maar gewoon blij voor ze dat ze zichzelf nog zo heerlijk naief kunnen wijsmaken dat het iemands eigen schuld is alsie zo kapot gaat, dan hoeven ze er niet bij stil te staan dat ze zelf ook wel eens totaal naar de klote zouden kunnen gaan en kunnen ze hun droomwereldje fijn in stand houden.

Je klinkt erg gefrustreerd MarMar, en joshus_cat ook. Het feit dat sommigen hier ongenuanceerde dingen posten lijkt mij geen reden om daar dan ook maar ongenuanceerd op te reageren. Is het immers niet gewoon WAAR dat sommige automutileerders/automutilanten/whatever dat wel degelijk doen om aandacht te trekken, en is het in veel gevallen niet inderdaad een omzetten van geestelijke pijn in lichamelijke? Jammer dat jullie daar zo agressief ("kots") op reageren.

marmar kan nu eenmaal niet haar mening geven zonder zich denigrerend uit te laten over de mening van een ander, er komt altijd wel een sneer naar de ander en tegelijk een veer in d'r eigen kont aan te pas, of het nu in dit topic is of een ander.

het is grappig dat marmar zich niet aangesproken voelt door joshus-cat's kritiek.
marmar noemde automutilatie "zelfmoord in stapjes, cru gezegd" immers, iets wat je ook zou kunnen scharen onder de misplaatste betweterigheid waar joshus-cat op doelt.

de krassers waar ik op doelde zijn de krassers die zich hier op dit forum uitgebreid hebben gemeld met hun kraservaringen en leuke weetjes en tips, die mensen heb ik totaal geen geduld mee, begrip voor en zie ik als niets anders dan aandachttrekkerij.
het zijn dezelfde soort lieden als de goth typjes, die zich bezig houden met krasserij, aandachtrekkerij , interessant doenerij.

Zullen we vanaf nu on topic blijven en de over en weer sneren achterwege houden?

_{Ik opper maar wat...}

Als je (emotionele) problemen hebt waar je zelf niet uitkomt, zul je daar altijd, direct of indirect, aandacht voor vragen. In jezelf snijden is natuurlijk een ultieme uiting dat er iets mis is, en daar vestig je - gewild of ongewild - de aandacht op. Een vorm van aandachttrekken is het dus sowieso, maar dat hoeft niet negatief zijn. Het lijkt er vaak op dat het wordt gezien als een teken van zwakte of het wordt genoemd om het probleem te bagatelliseren. Ook al snij je 'alleen maar' omdat het stoer zou zijn en puur om aandacht te trekken, dan nog heb je een behoorlijk probleem.

vraagje euhm.. ik ken een meid die zich snijdt, 't is zo'n gothic breezah chick die vermoedelijk om aandacht vraagt. Toch moet 'k eerlijk zijn & heeft ze een nare ervaring achter de rug met een ex vriendje. Ze stelt m'n aandacht enorm op prijs & Ik zou haar graag in bed krijgen, maar vrees dat ze nou zal afknappen op het laatste moment door die ervaring. Hoe hard achtervolgt zoiets iemand nou precies? Valt er nog iets mee te beginnen? Ik weet er niet echt raad mee.

Kutstreek van me? zal wel.. maar ze heeft gewoon dringend iemand nodig, en ik ben heus wel berreid om een keer erover te gaan als ze dat wil.

quote:

Kutstreek van me? zal wel.. maar ze heeft gewoon dringend iemand nodig, en ik ben heus wel berreid om een keer erover te gaan als ze dat wil.

Goh, wat aaaaaardig van je. Dat meisje mag je wel heel erg dankbaar zijn dat je dat voor d'r over hebt.

Och, je kan of alleen het een of alleen het ander belichten, beetje spitten en je kan mij ook zien posten dat er inderdaad wel mensen zijn die aandacht trekken met zulke dingen.. however denk ik dat ook die mensen niet alleen maar opgemerkt willen worden of op willen vallen... maar soit

Ik heb helemaal geen zin om op vanalles nog een keer in te gaan maar leuk dat er wel geopperd wordt dat er inderdaad alleen maar een mening gegeven wordt op een kleine groep en dus niet op de diepere oorzaken.

Enfin.. zoals raisingirl al zegt.. op zo'n manier aandacht trekken doe je niet als er niets aan de hand is.. stel je zou een kind van een jaar of 15 hebben die zulk gedrag vertoont en als ouder doe je dat af met "ach, puberale aandachttrekkerij" vind ik dat jou als ouder grove nalatigheid verweten kan worden....
Het is alleen mens eigen om sneller te zeggen dat iemand zich niet moet aanstellen dan te kijken naar de onderliggende oorzaken. Logisch, welk mens houdt er nou van om opgezadeld te worden met problemen van een ander, iedereen wil liever gewoon vrolijk en onbezorgd zijn.

Overigens heb ik in mijn vorige post niemand persoonlijk aangesproken en ben ik van mening dat als mensen zich aangesproken voelen door dergelijke uitspraken, ze maar eens bij zichzelf te rade moeten gaan. Als die woorden niet op jou slaan als lezer van de post, hoef je ook niet in de verdediging te schieten.


Nog even op jouw post Raisingirl.. ik vraag me af of mensen die emotionele problemen hebben altijd om aandacht vragen, om zover te komen dat het weer goed komt heb je die aandacht zeker wel nodig, maar als je die hoop al opgegeven hebt en eigenlijk gewoon wil verdwijnen.. er zijjn zat mensen die zich juist isoleren van de buitenwereld en iedere vorm van aandacht proberen te mijden.. en zelfmoord plegen is ook geen vraag om aandacht lijkt mij, dat is in mijn ogen eerder je leven niet meer aan kunnen en alle hoop verloren hebben op geluk.

Dat het aandacht trekt, wil nog niet zeggen dat die aandacht ook gewild is.. ik heb zelf juist een hele tijd gehad dat ik het liefst gewoon met rust gelaten wilde worden en onzichtbaar wilde zijn ofzo.. (nee, ik heb niet gesneden.. maar enfin, ik ken het gevoel wel om echt niet meer verder te willen en totaal geen aandacht van anderen meer te willen... "schiet mij maar lek" maar dan letterlijk gemeend)

Ik vertel dit overigens niet om iets te bewijzen ofzo, het is alleen een stukje uitleg die ik kan geven vanuit mijn eigen ervaring en ik kan me zo voorstellen dat ik niet de enige persoon ben op deze aardbol die dat gevoel wel kent.

Maar goed, point being: mensen die niet uit hun eigen ellende komen, vragen niet altijd om aandacht.

Ik denk dat wat voor een probleem je ook heb gehad ,waardoor je deze dingen gaat doen, je die niet snel zou vergeten. Het word deel van jezelf. Ik heb soms ook de neiging om te gaan krassen, maar doe dit niet omdat ik liever gek word dan iets te doen dat blijvend is.

hoe dan ook ik denk dat elke pijn, lichamelijk en geestelijk, je blijft achtervolgen of je daar nou mee hebt leren leven of niet. het is gewoon te ingrijpend zoiets om volledig uit je gedachtes/herinneringen te verbannen.

quote:

Op vrijdag 14 januari 2005 21:02 schreef Caelo het volgende:
Ik denk dat wat voor een probleem je ook heb gehad ,waardoor je deze dingen gaat doen, je die niet snel zou vergeten. Het word deel van jezelf. Ik heb soms ook de neiging om te gaan krassen, maar doe dit niet omdat ik liever gek word dan iets te doen dat blijvend is.

hoe dan ook ik denk dat elke pijn, lichamelijk en geestelijk, je blijft achtervolgen of je daar nou mee hebt leren leven of niet. het is gewoon te ingrijpend zoiets om volledig uit je gedachtes/herinneringen te verbannen.

Hmm gelukkig hoeft dat niet zo te zijn.. niet zodanig dat het als een donkere wolk boven je blijft hangen in elk geval. Weet je, je kan het denk ik het beste vergelijken met een rouwproces als je een dierbare verloren bent. Op den duur heb je dat wel verwerkt en gaat het leven gewoon weer door en zullen er ook hele tijden zijn dat je niet aan diegene denkt maar gewoon lekker met je leven bezig bent, maar er zullen altijd momentjes blijven dat je even aan die persoon denkt en hem of haar even mist.. al zal je later niet meer verscheurd van pijn in huilen uitbarsten maar misschien even stil zijn en eraan terug denken.

Ik zie de dingen die me zijn overkomen niet als deel van mezelf.. hoe ik eruit gekomen ben en de vechtkracht en de levenskracht wel. Je bent niet wat je overkomen is en zeker niet wat iemand anders je eventueel geflikt heeft.. pas als je dat los van jezelf kan zien en als gebeurtenissen kan bekijken in plaats van kenmerken van wie je bent, dan word je jezelf denk ik...

quote:

Op vrijdag 14 januari 2005 21:00 schreef MarMar het volgende:
er zijjn zat mensen die zich juist isoleren van de buitenwereld en iedere vorm van aandacht proberen te mijden.. en zelfmoord plegen is ook geen vraag om aandacht lijkt mij, dat is in mijn ogen eerder je leven niet meer aan kunnen en alle hoop verloren hebben op geluk.

Voordat mensen zó wanhopig worden, hebben ze volgens mij (over het algemeen) signalen afgegeven en om aandacht gevraagd, op wat voor manier dan ook. En over dat soort signalen gaat het o.a. in dit topic, dacht ik.

quote:

Op vrijdag 14 januari 2005 23:45 schreef RaisinGirl het volgende:

[..]

Voordat mensen zó wanhopig worden, hebben ze volgens mij (over het algemeen) signalen afgegeven en om aandacht gevraagd, op wat voor manier dan ook. En over dat soort signalen gaat het o.a. in dit topic, dacht ik.

Hmm, niet altijd.. als er langzaam iets op komt zetten, dan wel misschien.. maar bij iets als seksueel misbruik ligt dat weer anders.. afhankelijk van hoe heftig etc etc.. het gebeurt vaak dat bij zoiets juist alle moeite gedaan wordt om niet op te vallen of niet anders te lijken om er niet over te hoeven praten.. soms zijn dingen zo heftig dat je er liever alles aan doet om zo normaal mogelijk over te komen en er zo min mogelijk aandacht aan te besteden, omdat er aan denken alleen al te heftig is, maar de pijn zit er wel..

Ik weerleg je woorden niet als niet waar hoor, alleen denk ik dat jij meer doelt op als iemand in de knoop raakt met zichzelf of andere dingen, iets wat niet van de ene dag op de andere dag gebeurt zeg maar..

Een overlevingsmechanisme is je afsluiten.. aandacht vragen hoort daar niet bij, want als je aandacht krijgt en iemand raakt je en je kan je niet meer volledig voor alles afsluiten, komt de rest ook mee..

Gheh, leg iets met zoveel verschillende facetten eens uit in een forumpost.. maar goed, ik hoop dat je een beetje snapt wat ik bedoel.