meisjes/vrouwen die zichzelf snijden? waarom?

quote:

Op woensdag 5 januari 2005 14:02 schreef milagro het volgende:
oh het is geen aandacht trekken?
wat is het dan?

en dat jij aan de lokale dorpsgek moet denken bij 'niet sporen' daar kan ik niets aan doen.
iemand die zichzelf verminkt, om wát voor reden dan ook, spoort niet.
en een psych is er om je weer op het spoor te krijgen.
ik heb geen geduld met mensen die met hun gedrag het leven van anderen verpesten.
en al helemaal niet met mensen die de behoefte hebben dat op een forum te gaan melden "vandaag weer in mijn armen gekrast, waarom waarom doe ik dat toch steeds"


want zulke posts zag je hier verschijnen, en hoe meer mensen hun jrasverhaal deden hoe meer zich geroepen voelden dergelijke meldingen te doen.
Dáár had ik het over, dat gekoketteer er mee op een forum.

Maar erger je gerust verder, zal me een zorg zijn.
Dit is mijn mening en jij hebt de jouwe.
Altijd dat gemekker om die ene mening die nu eens compleet anders is.

Sorry, ik heb nog nooit 'krasverhalen' gelezen op welk forum dan ook. En tja, men zoekt een uitlaatklep, internet is daar zeer geschikt voor, lekker anoniem. Op internet ontmoet je nu eenmaal mensen die met zichzelf overhoop liggen, wat dat betreft is het een directere afspiegeling van de samenleving dan het ''koetjes en kalfjes'' contact IRL. Mensen zijn op internet veel eerder geneigd om hun ziel bloot te geven.

Jouw mening is overigens niet anders, met jouw mening heb je bijna het overheersende denkbeeld over automutilatie te pakken.

tvt

Ik denk dat er net als bij andere ziektebeelden ook hier gezegd kan worden dat er echte en neppers tussen zitten. Ik heb ooit eens een documentaire gezien waarin werd uitgelegd dat veel mensen die het echt nodig hebben het doen om tijdelijke verlichting te voelen. Het schijnt je een adrenaline rush te geven die helpt om je even af te sluiten van je problemen.

Ik vind het niet eerlijk ál die verhalen af te doen als aandachttrekkerij, al zitten die er zeker tussen, helaas.

quote:

Op woensdag 5 januari 2005 14:12 schreef nozem het volgende:

[..]

Sorry, ik heb nog nooit 'krasverhalen' gelezen op welk forum dan ook.

nou, Fok R&P stond er vol mee, hoor

deze melding

quote:

Topics over automutilatie zijn ook niet meer gewenst hier. Reden van deze restricties is, dat zowel crew als het merendeel van de users geen hulpverleners zijn. Met dergelijke specifieke problematiek kun je terecht bij professionals.

is er niet voor niets.

praten over krassen lokt krassers , die weer tegen elkaar gaan lopen "opbieden" en weet ik wat.

het is wel een schreeuw om aandacht..... ken 2 gevallen en die waren echt de grootste aandachttrekkers die ik ken. 1 was gedumpt dus kerfde zijn voorletter maar fijn in de bovenarm en ging er mee naar hem toe; kijk eens wat ik wel niet voor jou over heb..... en nummer 2 begon vrolijk in een klas d'r polsen te bewerken (helemaal nieuwe klas waar amper iemand elkaar kende moest ze zich direct even laten gelden)

quote:

Op woensdag 5 januari 2005 14:47 schreef requiem4adream het volgende:
het is wel een schreeuw om aandacht..... ken 2 gevallen en die waren echt de grootste aandachttrekkers die ik ken. 1 was gedumpt dus kerfde zijn voorletter maar fijn in de bovenarm en ging er mee naar hem toe; kijk eens wat ik wel niet voor jou over heb..... en nummer 2 begon vrolijk in een klas d'r polsen te bewerken (helemaal nieuwe klas waar amper iemand elkaar kende moest ze zich direct even laten gelden)

Omdat het bij die 2 toevallig wel zo was, is het maar gelijk bij iedereen alleen maar een schreeuw om aandacht?

wat is het dan?
natuurlijk is het een schreeuw om aandacht!

alleen bij de een is het pure aanstellerij, interessantdoenerij, bij de ander is het van een serieuzere aard.

zelfmoordpogingen, anorexia, allemaal schreeuwen om aandacht.

ik heb het ook gedaan, mijn rede was gewoon omdat ik de geestelijk pijn geen plaats kon geven, deed ik mijzelf maar in de armen snijden deze pijn voel je wel en kan je plaatsen.

Het was echt geen schreeuw om aandacht, aangezien je er niet te koop mee loopt, altjd lange mouwen aan om alles te verbergen.

Bij sommige is het mischien schreeuwen aandacht, bij de ander is het schreeuwen om hulp, dat laatste was eerder bij mij.
Was er echt niet trots om dat ik het deed, ben ook blij dat ik er nu van af ben.
Ik heb aan mijn daadwerkelijke probleem gewerkt zodat de automutilatie niet meer van toepassing was.
Ergens schuilt er een dieper probleem waar diegene niet mee kan omgaan.

quote:

Op woensdag 5 januari 2005 13:50 schreef nozem het volgende:
Ik vind dat bepaalde sujetten, zoals bijvoorbeeld Milagro (geheel naar verwachting overigens) een redelijk lomp beeld schetsen van mensen die in zichzelf krassen en snijden. Het zal alleen om aandacht gaan? Besef je wel dat geen enkel mens zichzelf verminkt, puur om een beetje aandacht? Denk je nu werkelijk dat iemand die zichzelf verminkt verder oke is maar enkel een beetje eenzaam is en wat aandacht wil?

Mensen die krassen sporen niet las ik. Vast, maar bij het zinnetje 'spoort niet' denk ik aan de lokale dorpsgek en niet aan meisjes die een leven van mishandeling, pesterijen, uitstoting en daarmee samenhangende depressies achter de rug hebben. (Ik refereer nu aan de mensen die ik ken of heb gekend die zichzelf verminkten..)

Ik irriteer me mateloos aan je oppervlakkige gezever Milagro, maar als die gespeelde en quasi grappige nonchalance jouw manier is om je te wapenen tegen het leven 'an sich' dan is dat natuurlijk je goed recht.

Bedankt nozem, je had het niet beter kunnen verwoorden. Jij weet tenminste waar je over praat!

quote:

Op woensdag 5 januari 2005 14:02 schreef milagro het volgende:
oh het is geen aandacht trekken?
wat is het dan?

en dat jij aan de lokale dorpsgek moet denken bij 'niet sporen' daar kan ik niets aan doen.
iemand die zichzelf verminkt, om wát voor reden dan ook, spoort niet.
en een psych is er om je weer op het spoor te krijgen.
ik heb geen geduld met mensen die met hun gedrag het leven van anderen verpesten.
en al helemaal niet met mensen die de behoefte hebben dat op een forum te gaan melden "vandaag weer in mijn armen gekrast, waarom waarom doe ik dat toch steeds"


want zulke posts zag je hier verschijnen, en hoe meer mensen hun jrasverhaal deden hoe meer zich geroepen voelden dergelijke meldingen te doen.
Dáár had ik het over, dat gekoketteer er mee op een forum.

Maar erger je gerust verder, zal me een zorg zijn.
Dit is mijn mening en jij hebt de jouwe.
Altijd dat gemekker om die ene mening die nu eens compleet anders is.

Hoe kom je aan deze mening? Ken je iemand die jou lastig viel met zijn/haar krasverhalen? (behalve op fok dan natuurlijk, want dat noem ik niet echt lastig vallen) is jouw leven daardoor verpest?
Meeste mensen laten ze niet eens zien, doen er pleisters op of dragen dan shirts met lange mouwen of broeken met lange pijpen. (weet helaas waar ik het over hebt)

Heb je überhaupt wel ervaring met dit soort mensen om er zo'n dergelijk oordeel erover te velen?

Nee, ik lul maar wat opdat jij je rot gaat voelen

quote:

Op woensdag 5 januari 2005 14:00 schreef MarMar het volgende:

[..]

daarmee doel ik vooral op een genoemd voorbeeld van anorexia, deze ziekte komt namelijk niet alleen maar voort uit het nastreven van een slankheidsideaal, maar in bepaalde gevallen ook puur uit zelfdestructieve neigingen... je zou het kunnen zien als zelfmoord willen plegen maar er niet toe kunnen komen en dan jezelf zo naar de klote proberen te helpen dat je "vanzelf" dood gaat..

Hoe kom je erbij dat het een poging zou zijn jezelf 'zo naar de klote helpen dat je 'vanzelf' dood gaat'? Ik denk niet dat veel mensen het met die intentie doen. Meer om, zoals hier al vaker gezegd is, met gevoelens om te gaan die eigenlijk 'te groot' zijn. Maar leg anders even uit wat je bedoelde, als je wilt.

Vlucht gedrag ?

"Schreeuw om aandacht" en "Aandachtstrekkerij". Daarin zit een wezenlijk verschil en in dit geval komt dat weer eens bovendrijven. Ik geloof werkelijk niet dat mensen diepe groeven in hun armen krassen, puur en alleen om 'op te vallen' en als ze er zijn is dat toch maar een heel klein deel van alle automutilatie-gevallen.

[ Bericht 2% gewijzigd door nozem op 05-01-2005 18:38:51 ]

Ze zien het leven gewoon niet meer zitten..... dat gebeurd zovaak

quote:

Op woensdag 5 januari 2005 18:33 schreef nozem het volgende:
"Schreeuw om aandacht" en "Aandachtstrekkerij". Daar zit een wezenlijk verschil tussen en in dit geval komt dat weer eens bovendrijven. Ik geloof werkelijk niet dat mensen diepe groeven in hun armen krassen, puur en alleen om 'op te vallen' en als ze er zijn is dat toch maar een heel klein deel van alle automutilatie-gevallen.

Edit

quote:

Op dinsdag 4 januari 2005 13:56 schreef hawaii het volgende:
_{* hawaii heeft weer es een brakke zondag dvdtjes lope kijken}

Waarom doen vrouwen dat toch? met een mesje in hun polsen snijden ofzo? wat is dat voor soort absurde schreeuw om aandacht, en vanwaar die zelfverminking.

Bedoel je dan een zelfmoord poging of gewoon het expres verminken van de polsen ?

quote:

Op woensdag 5 januari 2005 18:34 schreef Leannetjuh-gurl het volgende:
Ze zien het leven gewoon niet meer zitten..... dat gebeurd zovaak

Precies, niks aan het handje, dat is menselijk.

quote:

Op woensdag 5 januari 2005 18:20 schreef milagro het volgende:
Nee, ik lul maar wat opdat jij je rot gaat voelen

Dat is je dan niet gelukt, maar je kan natuurlijk ook gewoon proberen om antwoord te geven op me vragen.

quote:

Op woensdag 5 januari 2005 18:27 schreef ANGE het volgende:

[..]

Hoe kom je erbij dat het een poging zou zijn jezelf 'zo naar de klote helpen dat je 'vanzelf' dood gaat'? Ik denk niet dat veel mensen het met die intentie doen. Meer om, zoals hier al vaker gezegd is, met gevoelens om te gaan die eigenlijk 'te groot' zijn. Maar leg anders even uit wat je bedoelde, als je wilt.

als je even leest schat, lees je dat ik daarmee vooral doel op een vorm van anorexia.

Ik haalde dat aan omdat hier eerder anorexia in 1 adem genoemd werd als zijnde een schreeuw om aandacht, terwijl dat zelfdestructieve gedrag ook een heel ander "doel" kan hebben: dood willen.

Hoop dat je het nu snapt dat ging dus niet over automutilatiie an sich.

quote:

Op woensdag 5 januari 2005 15:07 schreef milagro het volgende:
wat is het dan?
natuurlijk is het een schreeuw om aandacht!

alleen bij de een is het pure aanstellerij, interessantdoenerij, bij de ander is het van een serieuzere aard.

zelfmoordpogingen, anorexia, allemaal schreeuwen om aandacht.

schreeuwen OM aandacht? wat dacht je van schreewen van de pijn en verdriet... dat eerder dan schreeuwen om aandacht in veel gevallen.

Zoals ik eerder al schreef, ik heb niet gesneden maar genoeg andere zelfdestructieve dingen gedaan, teveel medicijnen, drugs, drank, weinig eten en het laatste wat ik wilde was aandacht, ik wilde gewoon niets meer, niet meer voelen, niet meer denken, niet meer weten...

Veel (ik durf wel te zeggen: de meeste) gevallen zijn niet op zoek naar aandacht maar zouden liever onzichtbaar willen zijn...

Er zijn er ook die niet alleen snijden maar altijd de lichamelijke pijn opzoeken, bijvoorbeeld douchen zonder koud water erbij... als vervanging voor het snijden bijvoorbeeld omdat ze juist NIET willen dat iemand het weet.

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 11:31 schreef MarMar het volgende:

[..]

als je even leest schat, lees je dat ik daarmee vooral doel op een vorm van anorexia.

Ik haalde dat aan omdat hier eerder anorexia in 1 adem genoemd werd als zijnde een schreeuw om aandacht, terwijl dat zelfdestructieve gedrag ook een heel ander "doel" kan hebben: dood willen.

Hoop dat je het nu snapt dat ging dus niet over automutilatiie an sich.

Ik snap het. Maar ik ben het er niet mee eens. Zelfdestructief gedrag, zoals jij het noemt, hoeft toch niet de intentie te hebben dood te willen? Hoe kom je daar dan bij? Dát snap ik niet precies.

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 13:44 schreef ANGE het volgende:

[..]

Ik snap het. Maar ik ben het er niet mee eens. Zelfdestructief gedrag, zoals jij het noemt, hoeft toch niet de intentie te hebben dood te willen? Hoe kom je daar dan bij? Dát snap ik niet precies.

Ik zeg toch ook niet dat het altijd zo is, ik zeg juist dat het zo kan zijn en dat is wel degelijk het geval.
Hoe ik daarbij kom? Eigen ervaringen, leesvoer over psychische aandoeningen en gevolgen van traumatische ervaringen etc. etc.

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 13:51 schreef MarMar het volgende:

[..]

Ik zeg toch ook niet dat het altijd zo is, ik zeg juist dat het zo kan zijn en dat is wel degelijk het geval.
Hoe ik daarbij kom? Eigen ervaringen, leesvoer over psychische aandoeningen en gevolgen van traumatische ervaringen etc. etc.

Hmm... oke. Ik snap het. Ben het er alleen nog steeds niet mee eens.

quote:

Op donderdag 6 januari 2005 13:58 schreef ANGE het volgende:

[..]

Hmm... oke. Ik snap het. Ben het er alleen nog steeds niet mee eens.

Dat kan, je kan het er ook niet mee eens zijn dat gras in de regel groen is. Het komt toch echt voor dat mensen stoppen met eten omdat ze niet meer verder willen leven.. wat ook als anorexia gezien wordt.. misschien dat het onterecht de naam anorexia krijgt, maar dat is een andere discussie.

Maar back on topic, de redenen voor automutilatie die ik ken vanuit de psychologie zijn voornamelijk het vervangen van geestelijke pijn door lichamelijke pijn en het afstraffen van een lijf wat die persoon veel ellende heeft bezorgd.. neem nou een slachtoffer van langdurig seksueel geweld.. voor zo iemand is zijn/haar lichaam lange tijd een gebruiksvoorwerp van een ander om diege te mishandelen (wellicht komt martelen beter in de richting). Dat lijf waar je in zit, kan je dan niet losmaken van wat je meegemaakt hebt, het linkt er direct aan en dus haat je het.. ik kan me zelfs voorstellen dat je het letterlijk van je af zou willen snijden... (gevoelsmatig herken ik dat wel namelijk)

Overigens denk ik dat zelfmoord plegen niet zo simpel ligt als "dood willen" het is rust willen, van de pijn en het verdriet af willen zijn.

Mensen die hier schreeuwen dat dit soort dingen aandachttrekkerij zijn, hebben geen flauw benul van hoe kapot iemand kan zijn van binnen, van die mensen voor wie het allerergste wat ze ooit meegemaakt hebben is dat hun opa op 80jarige leeftijd is overleden, waar ze nog nauwelijks overheen zijn na 10 jaar..

Ik snap niet dat mensen denken ergens een mening over te kunnen hebben als ze eigenlijk niet eens weten wat het is.. ik ben toevallig een beetje thuis op dit gebied maar ik ga iemand niet vertellen dat ik beter weet dan diegene hoe een auto in elkaar zit ofzo.. om maar een voorbeeld te geven. Mensen oordelen zomaar terwijl ze geen enkele clue hebben waar het over gaat.. zelfde als eten wat je nooit gehad hebt bestempelen als vies om hoe het eruit ziet zonder het ooit te hebben geproefd.

maw Milagro en soortgelijke mensen: je weet niet waar je het over hebt, gelul in de ruimte dus!