Vandaag kregen we eindelijk het gesprek met de specialist, ons vermoeden werd waarheid. Door de asbest waar hij jaren in gewerkt heeft, heeft hij longkanker gekregen. Inmiddels zijn zijn lymfeklieren allemaal aangetast, en is zelfs zijn hart al deels vol kanker.
Operatie kan niet meer, chemokuur is hij te zwak voor, en een lichtere kuur kan enkel zijn lijden verlengen (mits het helpt). Zonder behandeling zal hij binnen enkele maanden opgevreten zijn door de kanker.
Inmiddels is hij per dag slechter. Kan niet meer eten (al weken niet), niet slikken, niet plassen, niet poepen, kan geen klok meer kijken enz enz.
Zo wil ik mijn papa niet zien sterven, en hijzelf ook niet. Heel zijn leven riep hij al dat als hij erg ziek zou worden, hij wilde sterven. Dus we hebben vandaag besloten dat we er een einde aan gaan laten maken. En tot die tijd zijn leven zo draaglijk mogelijk maken als kan.
Hij krijgt vandaag nog een sonde voor de voeding, zodat hij niet meer hoeft te lijden als hij moet eten en slikken. (astronauten voeding kreeg hij nog) En ik ga proberen te regelen dat hij thuis kan komen die laatste periode. Zoals hij wil.
Wat doet dit een verdomde pijn, want ik hou zo veel van die man, mijn papa. Maar ik zal alles eraan doen om hem nu te helpen zoals hij het wil.
Onvoorstelbaar dat hij er niet lang meer is. Soms wil ik schreeuwen, schoppen en huilen. Dan weer wil ik wakker worden en horen dat alles een nachtmerrie was. Maar het is echt, het is het leven, en ik zal sterk moeten zijn voor mijn moeder en vader in deze moeilijke tijd.
Dit topic is niet om meelij te krijgen of zielig te willen doen. Maar puur omdat ik even alles van me af moet schrijven. En misschien dat er anderen zijn die dit gevoel kennen.
Binnenkort zal ik voor de laatste keer zijn aansteker stiekem mee pikken als ik bij hem ben. Zoals ik al jaren doe. Zodat hij me altijd weer op moest bellen als ik op bezoek was geweest, om te vragen of ik weer gepikt had
Die aansteker zal ik nooit meer wegdoen.....Kleine meisjes worden altijd groot, maar ik zal altijd en eeuwig zijn kleine meisje blijven........ Papa ik hou van je...........
Ik weet precies hoe je je nu voelt. Je witl helpen waar dat maar kan, maar aan de andere kant voel je machteloos.
Ik wens veel sterkte toe (dit geld ook voor de ret van je familie)
Sterkte ermee!
en probeer van de resterende periode voor hem en voor jezelf nog iets heel moois te maken
Troost je met de gedachte dat chemokuur/bestraling ook geen pretje is; Voor zover dat al zou helpen.
Sterkte, defender!
Ik weet niets te zeggen, alleen maar heel erg veel sterkte.
Ik wil je heel veel sterkte wensen. Heb het zelf ook mee gemaakt met mijn lieve papa. Zoiets is gewoon zo klote en je doet er niks aan, het enige dat je kunt doen is de resterende tijd nog zo fijn mogelijk te laten maken!!Ik wil je heel erg veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd. Je bent nooit echt klaar om afscheid te nemen
quote:Dat is heel raak.........beter kan je het niet zeggen.Op vrijdag 17 december 2004 23:43 schreef Lievelientje het volgende:
Je bent nooit echt klaar om afscheid te nemen
En iedereen bedankt voor de lieve woorden.
Sterkte meid.
quote:Thanks, en kon het nummer niet, maar net de tekst gelezen, en ga het even besluisteren ook, lijkt zeker toepasselijk.Op vrijdag 17 december 2004 23:50 schreef Nutcaze het volgende:
Klote ziekte. Doet me ineens denken aan "Wat zou je doen" van Osdorp Posse. Ik ga 'm meteen weer eens luisteren.
Sterkte meid.
en een knuffel in deze zware periode
18 November was het 3 jaar geleden dat mijn vader plots en totaal onverwacht is overleden aan een gescheurde hartkamer. Ik heb dus helaas geen afscheid kunnen nemen, maar mijn vader is juist weer zonder ziektebed/leidensweg overleden.
Ik kan alleen maar zeggen, neem intens afscheid van je vader, en probeer zo veel mogelijk bij hem te zijn.
Ik huil met je mee
Ik en mijn papa :
zo ontzettend veel sterkte toegewenst !!! defender, ik wens je (jullie) heel veel sterkte!
Desondanks sterkte, maar ik had het helemaal niet willen weten.
Defender, meid, ik wens jou en je familie en je vader in het bijzonder heel veel sterkte toe voor de komende tijd. Geniet van elkaar. Vraag alles wat je vragen wilt. Schreeuw als je daar behoefte aan hebt. Kloteziekte. Bah. *knuffel*
quote:Wat voor verdenkingen dan? Dit is toch een mooie plek om dit soort shit even van je af te schrijven...Op zaterdag 18 december 2004 01:16 schreef Notoire_Gek het volgende:
Ik heb altijd m'n bedenkingen bij mensen die hier hun prive-troubles voor de hele wereld online zetten. Ik vind het een genante vertoning.
Desondanks sterkte, maar ik had het helemaal niet willen weten.
Veel sterkte de komende tijd.
Juist de kleine attenties zijn nu belangrijk voor je pa, probeer de rest van zijn tijd hier zo makkelijk mogelijk te maken. Mooie muziek of lees eens wat voor uit zijn favoriete boek. Koop zijn favoriete luchtje......juist dat soort - in onze ogen - banale dingen zijn belangrijk voor hem op dit moment en jij voelt je daardoor misschien wat minder machteloos omdat je iets voor hem kan doen.
* Morwen spreekt uit ervaring helaas....
quote:BE-denkingen zei ik. Nee, mensen die ik totaal niet ken en nooit zal leren kennen, daar hoef ik echt niet plots medeleven van, laat staan dat ik er m'n verdriet mee ga delen. Ronduit genant, dat is mijn mening, mag toch.Op zaterdag 18 december 2004 01:23 schreef Aurelium het volgende:
[..]
Wat voor verdenkingen dan? Dit is toch een mooie plek om dit soort shit even van je af te schrijven...
Heel veel sterkte in deze zware tijd.
Ik wens je heel erg veel sterkte... en zeg vooral die laatste zin uit je openingspost nog erg vaak tegen hem
Ik hoop dat er een spoedig einde aan zijn en jullie lijdensweg komt.
quote:Dat mag je absoluut vinden hoor. Geen problemen mee. Dat ik het toch post is omdat ik het even van me af wilde schrijven. En anoniem ben ik hier al jaren niet meer, heb al zo vaak meetingen hier thuis gehad met Fokkers, dat ik inmiddels veel mensen ken op dit forumOp zaterdag 18 december 2004 01:29 schreef Notoire_Gek het volgende:
BE-denkingen zei ik. Nee, mensen die ik totaal niet ken en nooit zal leren kennen, daar hoef ik echt niet plots medeleven van, laat staan dat ik er m'n verdriet mee ga delen. Ronduit genant, dat is mijn mening, mag toch.
De foto van jou en je vader vind ik erg mooi...
Ik wens jou en je familie heel veel sterkte.
quote:Blij dat je het zo opvat, het is geen aanval op je persoonlijk (maar dat had je al door) maar meer mijn kijk op prive-aangelegenheden. Die zou ik binnenskamers houden, maar iedereen moet uiteraard zelf weten hoe hij/zij met iets omgaat. Een ander kan daar niet over beslissen, slechts zeggen hoe hij het zelf zou doen (wat ik dus gedaan heb) Neemt niet weg dat ik het heel rot voor je vind, dit zijn gewoon kutmomenten in het leven. Nah, je hebt in elk geval goede herinneringen aan hem, als ik dat zo lees, das mooiOp zaterdag 18 december 2004 01:39 schreef defender het volgende:
[..]
Dat mag je absoluut vinden hoor. Geen problemen mee. Dat ik het toch post is omdat ik het even van me af wilde schrijven. En anoniem ben ik hier al jaren niet meer, heb al zo vaak meetingen hier thuis gehad met Fokkers, dat ik inmiddels veel mensen ken op dit forum
Ontzettend veel sterkte voor jullie allebei, en ik hoop dat
de tijd die jullie nu samen doorbrengen eens een waardevolle
herinnering en steun voor je kan zijn.
Praat met hem, kijk naar hem, deel met hem, sla op en put daar
later uit.
Heel veel sterkte.
Mijn vader heeft een paar jaar geleden een herseninfarct gehad en ik vond het vreselijk om mijn vader, die altijd zo sterk overkwam, in een ziekenhuisbed te zien liggen, (alhoewel hij er weer bopvenop is gekomen) dus wat dat betreft kan ik het me allemaal goed voorstellen dat het heel raar is en pijn doet.
Wat kun je je dan klein voelen he?
quote:Heel klein ja.Op zaterdag 18 december 2004 08:37 schreef Blinky het volgende:
Defender... wat een moeilijke tijd. Ik hoop dat de laatste tijd een hele mooie tijd voor jullie zal worden. Ik wens jullie heel veel sterkte.
Mijn vader heeft een paar jaar geleden een herseninfarct gehad en ik vond het vreselijk om mijn vader, die altijd zo sterk overkwam, in een ziekenhuisbed te zien liggen, (alhoewel hij er weer bopvenop is gekomen) dus wat dat betreft kan ik het me allemaal goed voorstellen dat het heel raar is en pijn doet.
Wat kun je je dan klein voelen he?
Ik kreeg kippenvel bij je openingspost en tranen bij de foto.
Sterkte...
Heel erg veel sterkte ermee!!!
Sterkte hoor. Mooi opgeschreven.
Mooi bedacht van die naam trouwens
Woorden schieten uiteraard te kort, en men, en dus ook ik, kan niet meer voor je doen dan je alle sterkte en kracht van de wereld geven om je vader een zo respectvol en mooi einde te laten krijgen, en dat je hem vooral herinnert zoals hij was, niet zoals hij stierf...
Als kind weet je dat er altijd een moment komt dat je afscheid zult moeten nemen van je vader en je moeder. Je hoopt dan dat dat moment zo ver mogelijk weg ligt en dat het zo pijnloos mogelijk zal zijn. Kanker, in welke vorm dan ook, is een erg oneerlijke manier om afscheid te moeten nemen van het leven.
Ik kan me heel goed voorstellen dat jullie liever de tijd die je nog hebt niet willen vullen met behandelmethodes die zorgen voor veel ellende, maar met samen zijn op een vertrouwde plek.
Heel veel sterkte en mocht je tegen iemand aan willen praten, op welk moment van de dag dan ook, dan weet je me te vinden...
Helaas weet ik hoe je je voelt
(wij hebben ook zoiets gedaan met de naam van ons (toen nog toekomstige) kind.. Mijn vaders naam is (iets aangepast) de tweede naam van Saskia)
Heel veel sterke defender!
Zal aan je denken!
Ik wens jou zeer veel sterkte toe met dit gebeuren!
Sterkte
Zoals E.T. zegt kunnen wij ons een voorstelling maken hoe het nu met je is.
Heel veel sterkte gewenst. Hopenlijk zal je later op deze periode ook met blijdschap terug kunnen kijken, zolas wij nu ook kunnen.
Blijdschap om de goede gesprekken welke je misschien nog hebt (gehad), blijdschap omdat de band toch nog sterker geworden is.
Gisteravond na dit topic, de topics opgezocht rond de tijd met mijn vader.. En dat is op zo'n moment heel waardevol om terug te lezen. Een lach en een traan.. maar heel 'vredig' ben ik gaan slapen.
Probeer er nog een mooie tijd van te maken, met waardevolle momenten waar je met een goed gevoel op terug kan kijken zonder alleen maar de ziekte en het verdriet te zien.
[ Bericht 88% gewijzigd door DarkElf op 19-12-2004 19:07:34 ]
Defender ik leef met je mee...
[ Bericht 78% gewijzigd door DarkElf op 19-12-2004 19:22:21 ]
Heel veel sterkte.....
sterkte!
Tjee, en dan stel ik me voor dat mij dat overkomt. Lijkt me verschrikkelijk.
Heel veel sterkte, ik hoop dat hij een rustig en vredig einde zal hebben.
Die tijd is erg vermoeiend en slopend, en ik zou je zo al mijn energie ervoor willen geven als ik het kon.
Heel veel sterkte toegewenst en geniet van elke seconde met je vader
Verder vandaag een gesprek gehad over de euthenasie. Pittige zooi, pfff, wat een klote gevoel om je vaders dood te moeten regelen. Ik heb wel een huisdokter gevonden die het wil doen. Maar we hebben een 2-e optie gekregen, dan zou hij enorm veel pijnstillers krijgen, en vrijwel slapend en pijnloos zijn. En door de medicijnen versneld sterven.
Morgen moeten we beslissen. Of eigenlijk moet mijn vader beslissen. Er is ook nog een psychiater bij hem geweest, die moet verklaren dat hij bij vol bewustzijn is.
Het mooiste momentje was vanochtend, toen hij de dokter vertelde waarom hij vooral wil sterven.
Is de pijn zo ondraaglijk, vroeg de dokter ? Ja voor mijn meissie (mijn moeder dus), en daarom wil ik sterven, zei mijn vader.
Dem, wat ben ik trots dat hij mijn vader is, hij houdt zoveel van mijn moeder, dat hij zelfs wil sterven voor haar !!!!!!
Wat een man !
Ik had het erg moeilijk met het regelen en bellen ivm die euthenasie, maar mijn moeder zei iets raaks : Zie het als een eerbetoon aan je vader. Jij mag zijn laatste wens uitvoeren.
Dat hielp............
Zijn eigen pijn wordt met de dag erger, hij is zojuist zelfs aan de beademingsapp. gegaan (mijn moeder belde net).
Hij kan ook niet meer met mij een peukie roken, niet meer zijn bed uit. En hij slaapt bijna continu nu.
Mijn ergste verdriet is om zijn lijden, wat doet dat pijn. Maar wat is dat een fantastische man ! Mijn vader !
Ik denk dat het volgende week zal gebeuren, en ik zal er kapot van zijn. Maar wat heeft hij me enorm veel meegegeven in mijn leven ! Ik zal alles koesteren !
Heel veel sterkte voor de komende week gewenst en wat jullie ook beslissen, het is altijd goed als het goed voelt. Clichee, misschien, maar op het moment dat het er toe doet vaak wel met een kern van waarheid.
* Morwen is nog steeds zo trots om de zus VAN te zijn.......
fijn dat je mooiemomenten gezien, gekoesterd en opgeslagen hebt.
mede door je laatste post komen mijn herinneringen aan die
laatste gesprekken om alles te regelen zodat hij niet langer
hoefde te lijden erg terug.... een verschrikkelijk proces maar
iig denk ik eraan terug met het feit in gedachte dat het was
wat mijn vader wilde, dat ik weet waarom en dat ik het snap.
. 't Zal zeker wel behoorlijk zwaar voor je worden, vooral met Kerst en Oud & Nieuw voor de deur. Maar het leven gaat natuurlijk weer door, en je vader is, zoals blijkt, een goede vader en dus een erg waardig man geweest. Je kunt positief terugkijken op het verleden met hem, en doorstappen naar het heden met de goede herrinneringen over hem. Veel sterkte toegewenst!
. heel veel sterkte voor jou en je naasten in de komende tijd!
Mijn vader heeft ook een tijdje een zwaard van damocles boven zijn hoofd gehad met als climax een herseninfarct, mijn hart breekt weer als ik aan hem denk, daar op de IC, huilend, omdat hij zo bang was. Mijn grote sterke vader.
Hij leeft nog, is veranderd, niet meer wie hij was, maar hij leeft nog wel...
Ik kan me niet voorstellen hoe moeilijk dit voor je moet zijn...
Heel, heel veel sterkte.
Ik vind dat je een dappere vader hebt, maar ook dat je vader een dappere dochtere heeft ! Hij mag oprecht trots op je zijn.
Sterkte!
Ik wens je heel veel sterkte toe, zeker in deze toch al moeilijke 'feestdagen'. Ik hoop voor je dat je papa snel uit de pijn is verlost
quote:je vader is wel een heldOp donderdag 23 december 2004 00:34 schreef defender het volgende:
[knip]
Het mooiste momentje was vanochtend, toen hij de dokter vertelde waarom hij vooral wil sterven.
Is de pijn zo ondraaglijk, vroeg de dokter ? Ja voor mijn meissie (mijn moeder dus), en daarom wil ik sterven, zei mijn vader.
Dem, wat ben ik trots dat hij mijn vader is, hij houdt zoveel van mijn moeder, dat hij zelfs wil sterven voor haar !!!!!!
Wat een man !
[knip]
Ik wens jullie, je vader, je moeder, jouzelf, heel veel sterkte toe, nu het zo'n moeilijke tijd is.
Ik lees dat je trots op hem bent. Bedenk, dat hij een belangrijk deel vormt van alles wat jij denkt, hoe jij dingen oplost, dus ook aan jou toekomst. Al zal hij het niet bewust meemaken, hij is er wel! In gedachten, in jou doen en laten!
En, mocht je het geloven, wees er dan van overtuigd dat je hem weer zult zien, in het leven hierna. Op welke manier, dat weet ik niet, maar ik ben daarvan overtuigd!
Ik wens je heel veel sterkte in de komende tijd!
Ik zit hier te huilen op mijn werk, gelukkig zijn mijn kamergenoten allebei afwezig.
Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd. Zo knap van je dat je dat kan, alles regelen. Petje af.
Ik denk dat ik alleen maar kan huilen mocht het god forbid ooit gebeuren.
Veel sterkte
Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd...
Voor de komende paar dagen ( Rot kerst voor je
) enorm veel sterkte. Ook voor mama en broertje. Keep your head up Heel veel sterkte.......
super knuffel en sterkte voor jou/jullie !!!Mega kanjer ben je en in gedachte ben ik bij je.
Sterkte ...
en ook voor je familie!!!hield het ook niet droog toen ik het las
Na lange gesprekken met artsen vonden we de beste optie om de behandeling te stoppen (medicijnen, peniciline, sonde voor voeding want hij kon niet meer zelf eten, katheder enz). Om wettelijk goed te handelen ging de behandeling over in pijnbestrijding. Geen middelen meer om zijn leven te verlengen ofzo maar alleen zoveel als mocht voor de pijn.
De nacht ervoor had hij alle slangen al uit wanhoop uit zijn lijf getrokken. Hij had vele wonden, en zeker de katheder die met een grote ballon in zijn lijf zat, omdat hij dan niet eruit kon vallen, heeft veel kapot gemaakt (en moet enorm zeer hebben gedaan toen hij hem eruit gerukt heeft met zijn weinige kracht).
Om half 12 ongeveer gisteren stopte de behandeling, en ging hij aan de morfine pomp (standje 2). Deze mocht zolang hij aan kon geven nog pijn te hebben elk uur een standje hoger. Tot hij in slaap zou vallen. De eerste paar uren waren afschuwelijk, met zijn weinige kracht kroop en woelde hij door zijn bed, de pijn was zo ondragelijk. Hij smeekte of we hem dood wilden laten gaan, en mijn hartje stierf een stukje toen ik dit aan moest zien. Maar we bleven bij hem zitten, en beloofden dat wij alles wat we konden doen zouden doen, om het sneller te laten gaan.
Dem dem wat wilde ik graag die pomp max. zetten, of een kussen op zijn hoofd te drukken, puur uit liefde. Mijn verstand hield me tegen, maar mijn hartje wilde anders.
De verpleging kon toch de pomp sneller dan elk uur hoger zetten, door bepaalde regeltjes die ze erbij haalden. En die hebben echt alles gedaan wat ze konden. En daardoor stond de pomp sneller dan verwacht op 7.
Toen ineens viel hij in slaap op zijn zij. Soms zagen we weer dat hij pijn kreeg door zijn bewegingen of kreunen, dan kwamen ze meteen, en mocht hij weer hoger. Echt klasse, alles wat mogelijk was, hebben ze gedaan om hem en ons te helpen.
Hij had het enorm benauwd, en ademde heel zwaar en moeizaam. Zijn ademhaling stopte om de 2 a 3 ademhalingen tussen de 15 en 20 seconden. Maar elke keer ineens een zucht vanuit zijn tenen leek wel, en hij ademde weer even door.
Zo bleef het heel de dag. Hij ademde enorm moeilijk, maar bleef wel in leven. In de avond ben ik naar mijn moeders huis gegaan, en is mijn moeder in het ziekenhuis gebleven om nog 1 nacht bij hem te zijn. We hebben een bed naast het zijne gezet, en wilden zo mijn moeder haar moment en laatste nachie met haar man geven.
Toen ik wakker werd om half 8 meteen weer naar hem toe gegaan. Mijn moeder was erg tevreden dat ze bij hem was die nacht, en had elke keer dat ze wakker was even naar hem gekeken. Pure liefde.
Vanaf half 8 heb ik met mijn moeder hem urenlang overstelpt met onze liefde. We hebben daar een portie van hem zitten houden, dat volgens mij heel het ziekenhuis het voelde. Knuffelen, kussen, handje wrijven, lichaam aaien, praten en veel veel liefde. Hij zou niet meer wakker worden wisten we al, maar hij kon ons horen, want het gehoor stopt pas als een van de laatste dingen. We hebben verteld dat alles goed was, dat we allemaal door konden leven, dat hij geen zorgen hoefde te hebben. Ik heb hem bedankt voor alles wat hij me gegeven heeft, en hoe trots ik op hem en mijn moeder ben. En dat als hij zijn aansteker zoekt, ik die heb gepikt ! (want die heb ik meteen na zijn laatste shaggie gestolen). Verder zeiden we dat hij op mocht geven, het verdiende, niet meer vechten. Maar zijn hart gaf maar niet op.
Hij bleef onrustig ondanks zijn slaap en hij mocht een prikje met een of ander spul. De bijwerking met de morfine kon wel adem stoppen zijn binnen 3 minuten. Dus na de prik hielden we hem vast. Maar de minuten gingen, en hij ging door.
Zijn handen werden paars, zijn hart moest alle zuurstof inpikken die er was, en schakelde daarvoor zoveel mogelijk lichaam uit. Wat is een hart sterk ! Ongelofelijk.
Er kwam een koor ivm kerst die elke afdeling ging zingen. Ik ben rocker maar zelfs ik brak toen ik ze hoorde zingen. En vroeg aan de zuster of ze voor de deur van zijn kamer wilden zingen. Ze zongen daar heilige nacht, en onze tranen stroomden. Terwijl hij, ik, robje en mama elkaar stevig vast hielden.
Dat is dus nu mijn nummer met papa, elk jaar zal ik dit nummer spelen, en even mijn momentje met mijn vader hebben rond kerst. Even huilen.
In de middag, rond 5 uur, was ik ineens tevreden en klaar. Mijn afscheid was klaar, ik was tevreden, ik voelde alsof ik klaar was. Ik kuste niet meer, wilde m niet meer echt zien, en ben even naar huis gegaan. Toen ik onderweg was, smeekte ik haast in mezelf of hij alsjeblieft nu dood mocht, hij was zo een vechter, maar verdiende t om te rusten. Ik wilde er ineens ook niet meer bij zijn, heel gek. En ja hoor, al snel toen ik thuis kwam bij mijn moeders huis ging de foon. Kom je, zei mijn moeder. En ik wist t......
Terug in het ziekenhuis, lag hij zo vredig........hij was eindelijk uitgevochten, klaar. Deze sterke lieve man, deze bijzondere held, mijn papa ! Had rust.
Even viel ik op mijn knietjes voor hem, en pakte zijn hand.
Ik heb hem toch nog een paar kusjes gegeven (wilde dit van tevoren niet doen als hij dood was, nog aanraken), nog een keer bedankt voor alles, en gezegd dat ik van hem hou.
Ik was gebroken, maar ook enorm rustig. De tranen stroomden, maar ik was trots op hem, blij dat zijn pijn over was, blij dat alles zo gegaan was. Alles zoals het moest gaan. Hij wilde 70 worden zei ie altijd, hij is 70 geworden. Hij wilde voor de kerst gaan, en hij ging. We hebben de afgelopen dagen afscheid kunnen nemen zodat ik vrede had met alles. Ik heb hem alles gezegd wat ik wilde zeggen.
De arts kwam nog lang met ons praten, hij zei dat hij ons bewonderde om hoe we hadden gewaakt en met alles om gingen. Zo vaak is er of niemand bij, of maken mensen ruzie, of zijn mensen geen eenheid. Wij waren met zijn allen overal bij, besloten alle belangrijke dingen samen en unaniem (mama, papa, robje, mijn schoonzus en ik, want ook zijn schoonzoon en schoondochter mochten met ons mee beslissen welke keuze we maakten). En we hebben zoveel mogelijk tijd bij hem gewaakt. Dit was achteraf ook de beste keuze zei de arts. Met het minste lijden, en de beste verwerking doordat we nog even tijd met elkaar hadden.
We hebben heel veel bijzondere momentjes met hem gehad. Mijn schoonzus had een leuk gesprek met hem, toen hij zijn laatste shaggie op de wc zat te roken (dit mocht hij van de verpleging). Met zijn broek en luier op de hielen, vroeg hij of ze op zijn auto wilde letten, en even de spinnen eruit wilden halen, want hij dacht dat er wel veel spinnenwebben op zouden zitten. En dat ze wel moesten verhuizen deze week (ze hadden net een huis gehad, en hij wilde niet dat ze door zijn overlijden het niet zouden nemen).
Toen hij overleden was, hebben ze hem mooi neergelegd, dat was gewoon grappig. Eigenwijs was hij altijd, geen poespas, dat vond hij onzin. En hij lag altijd op zijn rug, met 1 been gestrekt, en 1 half opzij een stukje opgetrokken. En ja hoor, hoe ze hem ook vouwden en deden, dat been kregen ze niet recht. En zo ligt hij nu in zijn bed. Met zijn opgetrokken been, zoals ik hem ken. Grijns. De boef.
En ze wilden zijn handen vouwen voor zijn borst, no way dacht hij zeker, want zijn handen kregen ze niet zo. Op een gegeven moment stond 1 vinger, haha de middelste, overeind, en de rest niet. Fuck off, leek hij te zeggen.
Hoe het ook kwam, voor ons was het gewoon leuk om te horen dat dit gebeurde. Zelfs dood is hij nog mijn papa zoals ik hem ken.
We laten hem wel opereren (obductie ofzo heet dat) om er zeker van te zijn wat hij mankeerde. Enerzijds voor de wetenschap om te leren hiervan (dit willen ze graag als iemand dood is zei de doc) en anderzijds om zelf zeker te weten of dit door de asbest is gekomen. Dan kan ik hier werk van maken.
Mijn vader is niet meer, hij hartje huilt, de hemel huilt mee (het regent sinds hij er niet meer is) maar ik heb ook een goed en tevree gevoel. Dubbel.....
Kerst zal nooit meer hetzelfde zijn, dat dacht ik wel. Maar....in de auto wist ik het ! Met kerst steekt de hele wereld een kaarsje aan voor mijn papa ! En daarom zullen die dagen speciaal blijven.
Ik heb van mijn moeder zijn ketting gekregen, en meteen omgedaan, wat was ik daar blij mee !
Met oud en nieuw gaan we met zijn allen (mijn moeder, de kinderen en kleinkinderen) een vuurpijl afsteken voor hem. Als je dus met oud en nieuw 5 pijlen ziet hoog in de lucht, waar de liefde van afspat, denk dan even aan mijn papa, hij verdient het.
Lieve papa, rust zacht, je verdient het, maar ik weet dat ik nog wel eens dingen zal meemaken in mijn leven waarbij ik denk dat jij invloed hebt. Want je bent mijn boefje, mijn knuffel freggel, mijn koekiesmonster en mijn allesie. Ik zal je nooit nooit vergeten, maar wat heb jij mij ongelooflijk veel gegeven in het leven. Lieve papa tot ziens, wij vinden elkaar zeker weer terug in een volgend leven. We hoeven dan niet te zoeken, we vinden elkaar vanzelf.
Tot dan lieve papa !
Nogmaals veel sterkte toegewenst en hopelijk zal jouw beleving van de feestdagen er niet ál te veel onder lijden.
waarin hij iig niet meer hoeft te lijden....
Sterkte meid, je hebt het fantastisch gedaan samen met je familie. Alle bewondering.
Hou die mooie gedachte van een kaarsje met Kerst, daar heb je ongetwijfeld veel steun aan.
Ik wil je heel veel kracht en sterkte wensen.
quote:Ja, ben ik het helemaal mee eens...Op zaterdag 25 december 2004 10:37 schreef Brighteyes het volgende:
Defender, ik zit hier werkelijk met de tranen in mijn ogen je verhaal te lezen! Wat ongelofelijk veel liefde straalt daar uit zeg!
Lieve Def, je voelt als je jouw verhaal leest hoeveel je van je vader houdt en er spreekt ook een enorme kracht uit. Ook ik zat met de tranen in m'n ogen dit te lezen...
Ik wens je veel sterkte de komende tijd...voor jou en Rob, voor je moeder en voor de rest van je familie.
and found an empty place
He than looked down upon the earth
and saw your tired face
He put his arms around you
and lifted you to rest
God's garden must be beautifull
He only takes the best
Ook al geloof je misschien niet in een God, ik hoop dat dit gedichtje je enigszins wat steun kan geven. Veel sterkte de komende dagen en probeer een prachtig afscheid voor je pappa te realiseren, als ik je verhaal zo lees heeft hij dat namelijk echt verdiend!
(vooral als je dit topic al vanaf het begin volgde)
heel veel sterkte toegewenst....
Je weet niet half hoe herkenbaar dit verhaal van je voor me is. Grote lijnen komen overeen met het ziekbed en sterfbed van mijn vader. Op een paar dingen na had het mijn verhaal kunnen zijn. Alleen heeft mijn verhaal zich al 11 jaar geleden afgespeeld. Op mijn 23e.
Inmiddels ben ik dus 11 jaar verder en heb ik in die 11 jaar nog meer geliefden moeten missen. Het kan niet altijd maar ik weet uit ervaring dat de manier waarop jij er mee bezig bent al een groot deel van het verwerkingsproces is. Het hebben van goede herinneringen is een grote hulp daarbij en die ben je je al bewust. Je doet het goed meid ! En het gaat je sterker maken op de duur.
Voor de komende periode wens ik je in ieder geval dagen vol liefde en mooie herinneringen toe.
En nog even voor je pap..... je hebt een dijk van een dochter !
Ik weet wat je meemaakt, want ik ben zelf ook mijn vader verloren aan longkanker.
Veel sterkte in deze moeilijke tijd.
wat ontzettend mooi geschreven, vol emoties en vol liefde. Gecondoleerd met het verlies van je vader. Ik wens je heel veel sterkte toe deze moeilijke periode!
Ik zal een kaarsje voor je branden.
*Funky huilt*
Ook ik steek een kaarsje voor je lieve vader aan. (en voor jullie).
In ieder geval veel sterkte alsnog
Sterkte defje, ook voor de rest van de familie. En je pappa mag de aansteker van mijn pappa vast wel lenen
Veel meer weet ik niet te zeggen.
Verder alle Fokkers een fijne kerst toegewenst en wees lief voor en zuinig op elkaar !
Op kerstdag werd een Kind geboren voor ons allemaal, ook voor je vader! Houd je daaraan vast, aan die onuitsprekelijke liefde. En uiteraard branden wij een kaarsje, ook voor je vader, elk jaar weer, totdat wij hem zullen zien.
Ondanks zijn overlijden wens ik jullie een gezegende kerst toe.
Voor jou deze avatar
Sterkte voor nu en ik zie je snel
quote:Op zondag 26 december 2004 02:28 schreef Bartelehiem het volgende:
Lieve Defender !
Voor jou deze avatar
[afbeelding]
Sterkte voor nu en ik zie je snel
kanjerquote:
[ Bericht 5% gewijzigd door Bartelehiem op 26-12-2004 02:52:28 ]
Lieve def, van mij een knuf en een
Wat een kerstdagen.
Ik ken je als een leuke enthousiaste en aardige meid, en ik denk dat in jou je vader op een hele goede manier zal doorleven.
woorden die steunen,
woorden die troosten,
woorden die meeleven....
Al zou ik al die woorden hier opschrijven, nog zullen ze niet zeggen hoe ik me voel na je verhaal te hebben gelezen.
[ Bericht 14% gewijzigd door vamperotica op 27-12-2004 16:18:52 ]
Kerst zal nu altijd verbonden zijn met jullie pa.
2 Woorden met een inmense betekenis.
Sterkte.
Ik lees nu pas weer bij in je topic.
Wat heb jij jullie liefde prachtig omschreven defender.
Ik word er jaloers van.
Mijn vader is overleden toen ik 4 jaar was, en ik heb hem altijd gemist.
Ik had zo graag een relatie met hem gehad zoals jij die met jouw vader hebt gehad.
Heel veel sterkte met het verwerken van dit gemis en je verdriet. Maar dat lukt je.
Met kippenvel heb ik zitten lezen hoe mooi je kan verwoorden hoe jou beste vader is.Ik denk dat je heel trots mag zijn op jezelf en je vader.
Sterkte komende tijd
sterkte defender!
Ik kan me alleen maar aansluiten bij wat al is gezegd, en hoe jouw vader door jouw posts voor mij is gaan leven, als zo'n mooie, lieve man.
Jouw topic is een monumentje voor hem, zodat je aan iedereen duidelijk kan maken hoeveel hij voor jullie heeft betekend, en hoe goed hij het gedaan heeft.
Bewonderenswaardig vind ik de rust en berusting die uit je woorden spreekt, want ook al was het natuurlijk veel te vroeg, de manier waarop jullie hem zo liefdevol hebben omringd hebben zijn einde zo mooi gemaakt als maar kon.
Ik bewonder je moed, en de liefde waarmee je hem los hebt gelaten,
en ik weet zeker dat hij niet weg is.
Een mooiere plek dan in jullie harten kan hij zich eigenlijk niet wensen.
Heel veel sterkte met de leegte die hij achter heeft gelaten,
vul die plek met mooie herinneringen, zo te lezen zijn die er gelukkig genoeg.
maar wat heeft jouw pappa met jou geboft...
Niet alleen jij met hem zoals je schrijft, maar hij vooral met jou, en met je moeder..
Ik doe niet aan vuurwerk, dat vind ik eng, maar als ik 't durf en er zijn vuurpijlen in de buurt zal er zeker 1 afsteken om 12 uur..
Sterkte defender
Zo,super herkenbaar dit verhaal.Bij mij is het alleen alweer bijna 8 jaar geleden,7 Jan,mijn vader wou dus pertinent niet gaan met de feestdagen.Maar zoals jij er over schrijft ben je al een heel stuk met je verwerking.Het dubbele gevoel van missen...maar ook dat het 'goed' is en dat je er al 'vrede' mee heb zijn ookheel herkenbaar. Ik kan je alleen maar veel sterkte wensen en zeggen dat je het snel een plekje zal kunnen geven.Heel veeeel sterkte...en je bent een topper.
Groetjes Suzanne
Heel veel sterkte!
Heel veel sterkte.
Ook ik zit te slikken van jouw verhaal. Ik wil jou en je familie heel veel sterkte wensen.
[ Bericht 0% gewijzigd door -Redhead- op 30-12-2004 10:47:34 ]
Sterkte beeb
Heel veel sterkte de komende tijd.
Vorige jaar is mij helaas hetzelfde overkomen. Na een jaar lang vechten leek het erop dat alles weg was, maar binnen 6 weken was het helaas over en dat nog wel op zijn verjaardag.
[ Bericht 8% gewijzigd door XciseR op 30-12-2004 14:48:43 ]
Lieve mensjes bedankt. En ik hoop dat ik anderen ook kan steunen zoals jullie mij nu hebben gedaan
voor jou meid, heb bewondering voor je! Ik weet zeker dat je papa net zo trots op jou is als jij op hem. quote:Ook dit is FOKOp donderdag 30 december 2004 19:21 schreef defender het volgende:
Vandaag is mijn lieve papa begraven, een moeilijke dag, maar ook een opluchting. Hij heeft zijn rust, wij kunnen beginnen met het echte verwerken. De steun van iedereen is hartverwarmend. Ook in dit topic ! Bedankt allemaal. Vandaag wil ik even mijn zinnen verzetten, maar ik ga op heel veel mensen hier zeker nog reageren, want ik heb ook heel wat brokjes moeten wegslikken bij het lezen ervan.
Lieve mensjes bedankt. En ik hoop dat ik anderen ook kan steunen zoals jullie mij nu hebben gedaan
Heel veel sterkte de komende tijd voor jou en jouw naasten.
Dit topic is een prachtig eerbetoon aan je vader. Hij laat in jou een mooie erfenis na.
Semper Et Ubique, altijd en overal....zal je vader bij je zijn...in gedachten, in je daden,...
Sterkte
Ten eerste wil ik je heel veel sterkte wensen.
En ten tweede:stel jezelf alsjeblieft geen tijd om het te verwerken.Er zullen mensen zijn die je na een jaar raar aankijken als je begint te huilen,maar trek je daar niks van aan.
Er zullen altijd momenten zijn dat je je vader mist,verjaardagen,feestdagen,als je een kind krijgt,en noem het allemaal maar op.
Plekken waar je met hem was,dingen die je doet die je van hem leerde,dat soort dingen.
Ze zeggen dat het wel slijt,maar volgens mij wen je er nooit aan.
Succes.
. quote:Hij ziet er lief uit.Op zaterdag 18 december 2004 00:45 schreef defender het volgende:
Ik heb op internet een goed idee opgedaan hoe ik mijn papa kan laten voortleven. Mijn mannetje en ik vragen aan mijn vader een naam te verzinnen, die naam zullen we ons eerste kindje geven als tweede naam (mits dat er komt).
Ik en mijn papa :
[afbeelding]
* Sjtefan *knuffel geeft*
Sterkte meis
quote:Ik voel me eigenlijk wel goed. Denk er nog wel veel aan, en kijk veel zijn foto, maar kan er wel mee omgaan. Soms moet ik wel ineens huilen door iets op tv ofzo.Op zaterdag 8 januari 2005 19:21 schreef zoalshetis het volgende:
ik ben benieuwd hoe het nu met ts gaat. misschien kan ze er iets over zeggen.
Droom wel nog steeds extreem veel en druk. Maar zeker niet allemaal rotdingen. Maar merk wel dat ik echt aan t verwerken ben.
Brand nog wel vaak een kaarsje voor m
quote:Op maandag 10 januari 2005 00:07 schreef Harry_Sack het volgende:
thanks, het hielp en helpt mij erg goed om zoveel mogelijk van het ritueel (en procedures) vast te leggen op beeld en in schrift, het geeft je een beetje de kans om alles te verwerken op het moment dat je wel nuchter genoeg bent om het hele proces mee te maken.
quote:O ja, jou moest ik ook nog vastleggen, maar dat bewaar ik voor later
quote:wat een verhalen in dit topic allemaal zeg, hoop echt niet dat ik zoiets ooit hoef mee te makenOp zondag 9 januari 2005 23:53 schreef Harry_Sack het volgende:
sterkte, mijn vader is mid-november gestorven, ik heb wel een idee wat er allemaal op je afkomt..
Ook jou wens ik veel sterkte toe natuurlijk Harry_Sack
Verder kan ik alleen maar de mooie woorden van alle anderen onderstrepen, ik wens je alle sterkte en rust toe.
En geef robje nog maar een stevige knuffel, ik weet zeker dat je heel veel steun aan hem hebt gehad. quote:Jij kan beter je vader of moeder verliezen dan andersom denk ik. Het is "natuurlijk" dat je je ouders zal verliezen al moet ik daar voorlopig ook niet aan denken.Op maandag 10 januari 2005 00:33 schreef NoBody122 het volgende:
[..]
wat een verhalen in dit topic allemaal zeg, hoop echt niet dat ik zoiets ooit hoef mee te maken
[afbeelding]
quote:Doe dat.Op vrijdag 17 december 2004 23:25 schreef defender het volgende:
Die aansteker zal ik nooit meer wegdoen.....
*pinkt traan weg*
Een vrij later reachtie hierop. Het was voor mij te contronterend om te reageren. Mijn vader is op 26 november jl. overleden aan de gevolgen van slokdarmkanker.
In de eerste maand ging het ook prima, was ik heel dankbaar voor alles wat papa me gegeven had enzo. Maar nu zit ik wel in een dip. Weet (nog) niet wat ik voel en hoe ik er mee om moet gaan.
Neem de rust en de tijd om het te verwerken want dat kost echt tijd, veel tijd.
heel veel sterkte.....
quote:Ik denk dat ik goed op weg ben het een plekje te geven, als ik jou kan steunen door er met elkaar over te mailen dan ben je welkom hoor ! In elk geval veel sterkte met dit verlies !Op donderdag 13 januari 2005 11:29 schreef Kyara het volgende:
Lieve Defender,
Een vrij later reachtie hierop. Het was voor mij te contronterend om te reageren. Mijn vader is op 26 november jl. overleden aan de gevolgen van slokdarmkanker.
In de eerste maand ging het ook prima, was ik heel dankbaar voor alles wat papa me gegeven had enzo. Maar nu zit ik wel in een dip. Weet (nog) niet wat ik voel en hoe ik er mee om moet gaan.
Neem de rust en de tijd om het te verwerken want dat kost echt tijd, veel tijd.
heel veel sterkte.....
{mijn mail adres staat in mijn profiel)