Zaterdag 26 juni demonstratie oorlog Irak

quote:

Op zaterdag 26 juni 2004 18:00 schreef MikeyMo het volgende:
nog even een toevoeging: De Nato/Navo werd vergeleken met het Nazi Regime op diverse spanddoeken en borden...

Als nu maar niemand dit zo oorspronkelijke idee besluit te plagieren!

Lol, ik was er vanmiddag even, ik heb Ali B in een megafoon horen schetteren en Greta Duisenberg bij vlagen een voordracht horen houden. Er zijn toch nog zo'n 2000 mensen gekomen heb ik begrepen..

Ik vond het (Anti)-Globaliseringsfestival in Kriterion en de Universiteit van Amsterdam op het Roeterseiland veel interessanter ( www.ikbeneenwereldleider.nl ).

Er is zeker weer geen woord gevallen over de genocide op de negers door de Arabieren in Soedan?

Hoe voorspelbaar

Tuig is het, niks meer en niks minder.

hoezo weer? Hadden ze dat de vorige keer beloofd??

Nee hoor, het toont alleen aan hoe selectief dit soort organismen zijn in hun verontwaardiging.
Ze schreeuwen namelijk het hardst over "discriminatie" maar dat lijkt alleen te gelden als de "dader" een Christen of Jood is.

quote:

Op zaterdag 26 juni 2004 20:01 schreef HarigeKerel het volgende:
Nee hoor, het toont alleen aan hoe selectief dit soort organismen zijn in hun verontwaardiging.
Ze schreeuwen namelijk het hardst over "discriminatie" maar dat lijkt alleen te gelden als de "dader" een Christen of Jood is.

Idd, ik kreeg ook een beetje een wrange smaak bij al die mensen die met anti-racisme borden liepen terwijl een flink deel daar er behoorlijke foute denkbeelden over o.a. de israeli's/joden hebben...

laten we maar beginnen met terroristenknuffelaar Greta...

Kan iemand mij trouwens vertellen waarom iemand die tegen de oorlog in Irak is, kennelijk ook automatisch tegen de staat Israel is en automatisch ook een negatieve mening heeft over de toestanden in de Turkse gevangenissen?

quote:

Op zaterdag 26 juni 2004 21:29 schreef MikeyMo het volgende:
Kan iemand mij trouwens vertellen waarom iemand die tegen de oorlog in Irak is, kennelijk ook automatisch tegen de staat Israel is en automatisch ook een negatieve mening heeft over de toestanden in de Turkse gevangenissen?

Alles heeft te maken met het verderfelijke Zionisme. Dat is vrij evident, me dunkt.

quote:

Op zaterdag 26 juni 2004 21:41 schreef Sidekick het volgende:

[..]

Alles heeft te maken met het verderfelijke Zionisme. Dat is vrij evident, me dunkt.

Zionisme: het streven om de joden naar een eigen zelfstandige, nationale staat in Palestina terug te brengen

ik snap de link dan tussen palestina en de irak oorlog en de situatie in Turkse gevangenissen niet...

quote:

Op zaterdag 26 juni 2004 21:27 schreef MikeyMo het volgende:

[..]

Idd, ik kreeg ook een beetje een wrange smaak bij al die mensen die met anti-racisme borden liepen terwijl een flink deel daar er behoorlijke foute denkbeelden over o.a. de israeli's/joden hebben...

laten we maar beginnen met terroristenknuffelaar Greta...

Gretta legt binnenkort even uit waarom haar goede vriend Jasser van de ingezamelede gelden voor opbouw van voorzieningen voor zijn volk oneigenlijk doneert aan een clubje zelfmoordenaars zodat hijzelf aan de macht kan blijven. Tot die tijd maakt een nadenkend mens geen cent over aan palestijnse goede doelen die via de intussen behoorlijk financieel bemiddelbare Arafat of zjin stromensen lopen.

quote:

Op zaterdag 26 juni 2004 22:24 schreef sjun het volgende:

[..]

Gretta legt binnenkort even uit waarom haar goede vriend Jasser van de ingezamelede gelden voor opbouw van voorzieningen voor zijn volk oneigenlijk doneert aan een clubje zelfmoordenaars zodat hijzelf aan de macht kan blijven. Tot die tijd maakt een nadenkend mens geen cent over aan palestijnse goede doelen die via de intussen behoorlijk financieel bemiddelbare Arafat of zjin stromensen lopen.

flauw om dat tijdens voetbal te bezigen, Sjun..

quote:

Op zaterdag 26 juni 2004 18:06 schreef Johan_de_With het volgende:

[..]

Als nu maar niemand dit zo oorspronkelijke idee besluit te plagieren!

Er zijn andere banden met het nazisme te vermelden. Het arabische nationalisme heeft nogal wat leentjebuur gespeeld bji Adolf Hitler en consorten. Beide arabisch socialistische Baath partijen (in Syria en Irak) zijn nagenoeg geheel geënt op deze oud-europese traditie.


Muftisme en Nazisme

Mohammed Amin al-Husseini werd geboren in 1893 als zoon van de Mufti van Jeruzalem, lid van een hoog in aanzien en aristocratische familie. De Husseini familie was één van de rijkste en machtigste families binnen de rivaliserende clans in de Ottomaanse provincie Judea in Palestina.

Amin al-Husseini studeerde islam wetten aan de al-Azhar universiteit, en was student bij Sjeik Muhammed Rachid Rida in Cairo. Later was kreeg hij ook nog les in de Istanbul School of Administration. In 1913 vertrok hij op pelgrimstocht naar Mekka, waar hij de eervolle titel van Haj verwierf. Hij ging als vrijwilliger bij het Ottomaanse Turkse leger tijdens WO I, maar kwam in 1917 terug naar Jeruzalem waar hij opportunistisch de zijde koos van de overwinnende Britten. Hij verwierf een reputatie als zijnde een gewelddadige, fanatieke antizionistische zeloot en werd aangehouden door de Britten als opruier en aanstichter van de Arabische aanval op Joden in 1920.

De eerste Palestijnse Hoge commissionair, Sir Herbert Samuel, arriveerde in Palestina op 1 juli 1920. Hij was een zwakke figuur als administrator en te snel bereid toegevingen te doen om de extremisten en de minderheid, geleid door Haj Amin al-Husseini, te bedaren. Toen de bestaande Arabische Mufti van Jeruzalem overleed in 1921, was Samuel al zodanig door antizionistische leden binnen zijn staf beïnvloedt, dat hij al-Husseini gratie verleende en hem in januari 1922, aanstelde als nieuwe Mufti. Hij vond zelfs de nieuwe titel van Groot-Mufti uit. In datzelfde jaar werd hij eveneens verkozen tot President van de Hoge Moslimraad. Zo
werd Al-Husseini de religieuze en politieke leider van de Arabieren.


De aanstelling van de jonge al-Husseini als Mufti legde de kiemen voor een verdere ontwikkeling in het moslimfundamentalisme. Voorafgaand aan zijn klim naar de macht, waren er actieve Arabische partijen, die een coöperatieve ontwikkeling voor Palestina met zowel Arabieren als Joden voor ogen hadden. Al-Husseini wenste daar niets mee van doen te hebben en wilde de Joden kostte wat het kost uit Palestina verdrijven.



William Ziff schreef in zijn boek The Rape of Palestine volgende samenvatting:

Wat volgt uit de (1920) verwarring was een politieke avonturier genaamd Haj Amin al-Husseini.
Haj Amin was veroordeeld door het Britse gerecht tot vijftien jaar dwangarbeid. Door de politie werd oogluikend toegestaan om hem te laten ontsnappen, en hij werd een vluchteling in Syrië.
Kort daarna, lieten de Britten hem toe om naar Palestina terug te keren, waar hij, ondanks de oppositie van de Moslim Hoge Raad, die hem zagen als een soort hooligan, werd Haj Amin aangeduid als Grand Mufti van Jeruzalem voor het leven. (P.22)

Al-Husseini vertegenwoordigde nieuwe opkomende ideeën voor militanten van een Palestijns Arabisch nationalisme, een concept dat tot voor kort onbekend was. Eens hij de macht had gegrepen, begon hij een terreur- en intimidatiecampagne tegen iedereen die tegen zijn gevoerde politiek inging. Hij vermoordde Joden bij elke gelegenheid, maar elimineerde evengoed Arabieren die hem niet steunden in zijn geweldcampagne.

Als jonge man had al-Husseini samengewerkt met een autochtone Jood, Abbady, die het volgende commentaar weergaf: Onthou dit, Abbady, dit was en zal Arabisch land blijven. Wij hebben niks tegen de autochtonen van dit land (Joden met een Dhimmystatuut) , maar de vreemde invasie, de zionisten, zullen uitgeroeid worden tot de laatste man. We willen geen vooruitgang, noch voorspoed. Niets dan het zwaard zal beslissen over het lot van dit land.

In 1929 braken grote Arabische rellen uit tegen de Joden in Palestina. Die begonnen toen al-Husseini de Joden valselijk beschuldigde van ontwijding en het in gevaar brengen van lokale moskeeën, inclusief de al-Aqsa moskee. De kreet ging uit van de Arabische massa: Itbakh al-Yahud!! --- Vermoord de Joden!! Na het bloedbad onder de Joden in Hebron, verspreidde de Mufti fotos van afgeslachte Joden en claimde dat de doden Arabieren waren, vermoord door de Joden. Net voor de oorlog liet de Mufti, Hanzar-troepen parachuteren in Palestina om de Joodse waterbronnen in Tel Aviv te vergiftigen.

Zes prominente Arabische leiders vormden in april 1936 het Arabisch Hoger Comité, samen met de Groot-Mufti Haj Amin al-Husseini, als hoofd van deze organisatie, protesteerden ze met vereende krachten tegen de Britse steun aan de Zionistische vooruitgang in Palestina. In diezelfde maand braken rellen uit in Jaffa, wat het begin betekende van een periode van drie jaar geweld en burgerlijke strijd in Palestina, dat beter bekent staat als de Arabische opstand. Het Arabisch Hoger Comité leidde de terroristische campagne tegen Joodse en Britse doelen.

Handig gebruik makend van de Arabische onrust, versterkte al-Husseini zijn controle over de steeds groter wordende groep Palestijnse Arabieren via een moordcampagne op Joden en niet-meegaande Arabieren . Tezelfdertijd rekruteerde hij gewapende milities, en kreeg hij financiële steun vanuit de moslimwereld door anti-joodse propaganda. In 1937 drukte de Groot-Mufti zijn solidariteit uit met Duitsland, en vroeg het Nazi-Derderijk zich te verzetten tegen de oprichting van een Joodse Staat, de Joodse immigratie naar Palestina te stoppen en de Arabische bevolking van wapens te voorzien.

Als gevolg van een moordaanslag op de Britse inspecteur-generaal van de Palestijnse politiemacht en de moord door Arabische extremisten op Joden en gematigde Arabieren, werd het Arabisch Hoger Comité illegaal verklaard door de Britten. De Groot-Mufti verloor zijn presidentschap in de Hoge Moslimraad, zijn lidmaatschap bij de Waqf committee en werd gedwongen naar Syrië te vluchten in 1937. De Britten deporteerden eveneens de Arabische burgemeester van Jeruzalem samen met nog andere leden van het Arabisch Hoger Comité.



Volgens de documentatie op het Neurenberg en Eichman tribunaal, financierde nazi-Duitsland al-Husseins inspanningen in de 1936-39 opstand in Palestina. Adolf Eichman bezocht Palestina en ontmoette al-Husseini in die tijd en onderhield een geregeld contact met hem vanuit Berlijn.
Al-Husseini verzocht de Asmogendheden in 1940, om de Arabische rechten te herkennen:
om de kwestie van de Joodse elementen in Palestina en andere Arabische landen in overeenstemming met de nationale en raciale belangen van de Arabieren te regelen, op dezelfde wijze als deze die gebruikt worden om het Joodse probleem op te lossen in Duitsland en Italië.

Ondertussen hielp Syrië de pro-nazi opstand in 1941 en verdedigde hij de uitroeiing van Joden via een radio uitzending in het Midden-Oosten. Hij verbleef nadien als speciale gast van Hitler in Berlijn voor de rest van de Tweede Wereldoorlog. Ondertussen rekruteerden ze Balkan moslims voor de beruchte SS-bergdivisies, die probeerden om Joodse gemeenschappen uit te roeien in het hele gebied. In 1942 werd een Islamitische Zentral-Institut zu Berlin e.V. opgericht, waarvan al-Husseini de beschermheer werd.

Tijdens een feestgelegenheid waarbij ook Goebbels aanwezig was, stelde al-Husseini zich voor als Führer van 400 miljoen Arabieren, vijand van het Zionisme, Engelse grootmachtdromen en Bolsjewieken.

Om in de partizanenoorlog tegen Tito stand te houden, gaf Hitler toestemming op 10/2/1943 om een moslimdivisie van de Waffen-SS op te richten voor de Balkan. Daarvoor werden vooral Bosnische moslims aangeworven. Vanuit het SS-hoofdkwartier werden imams in de diverse bataljons aangenomen en de islamitische voedselvoorschriften werden toegepast. Als er nadien ook nog een Mullah-school in Dresden werd geopend, sloten zich vele moslim personaliteiten aan voor de werving in de Balkan. Na de militaire opleiding in Zuid-Frankrijk kregen ze de benaming "13. Waffengebirgsdivision der SS Handschar.

Om zijn autoriteit niet te verliezen bij de moslimtroepen, verbleef al-Husseini ondertussen in Kroatië. Tegen 19 april 1943 hadden zich meer dan 20.000 moslimvrijwilligers gemeld. Eveneens in het jaar 1944 werden nog twee andere moslimtroepen binnen de Waffen-SS opgericht. De "21. Waffengebirgsdivision der SS Skanderbeg" en de "23. Waffengebirgsdivision der SS Kama" dat overwegend uit Kroaten bestond.

In mei 1945, net één dag voor de overgave van nazi-Duitsland, vluchtte al-Husseini naar Zwitserland, waar hij aan de Fransen werd uitgeleverd. De Britten zagen af van een uitlevering, omdat ze hun politiek tegenover de Arabische landen niet in gevaar wilden brengen. Tijdens de Neurenberg processen mochten geen bewijsstukken die al-Husseini zouden kunnen belasten, aangebracht worden.

Op de Neurenberg-tribunalen, getuigde de rechterhand van Eichmann, Dieter Wisliceny (die later als oorlogsmisdadiger werd terecht gesteld) het volgende: De Mufti was één van de aanstichters van het systematisch uitroeien van Europese Joodse gemeenschappen en was een collaborateur en adviesgever van Eichmann en Himmler in de uitvoering van de plannen. () Hij was één van Eichmanns beste vrienden en heeft hem gedurig aangespoord de uitroeiingsplannen aan te vangen. Ik hoorde hem zeggen, vergezeld van Eichmann, dat hij incognito de gaskamers had bezocht in Auschwitz.

Na de oorlog werd al-Husseini aangeklaagd in Joegoslavië wegens oorlogsmisdaden op Christelijke Serven, zigeuners en Joden., maar hij kon ontsnappen aan vervolging. De Mufti werd nooit veroordeeld omdat de geallieerden bang waren voor een storm in de Arabische wereld indien zij de nationale held zouden behandelen als een crimineel. Na de oorlog vertrok al-Husseini naar Egypte (zijn thuisland) waar hij werd ontvangen als nationale held, en later naar Libanon, waar hij met Syrische steun, de grondlegger was van de bewegingen Jihad en Hamas.

In 1946 ontmoet Amin al-Husseini zijn protegé en neef, de Egyptische Yasir Arafat, wiens echte naam Mohammed Abder Rauf Arafat Al-Kuadwa Al-Husseini is. De Mufti plaatst de jonge Arafat aan het hoofd van de wapenaankoop voor zijn irreguliere militie, De heilige strijders voor Allah. In 1948, gedurende de strijd van Israël om de verenigde Arabische aanvallen af te slaan, zond de Mufti via radio-uitzendingen onophoudelijk volgende boodschap, Ik verklaar de heilige oorlog, mijn moslimbroeders! Dood de Joden! Dood ze allemaal!!



Vanuit Egypte was al-Husseini eveneens één van de sponsors in de oorlog van 1948 tegen de nieuwe Staat Israël.

later zijn ziijn vele Arabieren terug weggevlucht uit Israël. Niet omdat, zoals nu wordt beweerd, zij moesten vluchten voor de Israëlis, maar omdat Israël door zeven omringende Arabische landen tegelijk werd aangevallen. Zij moesten dus vluchten voor de aanvallen van hun moslimbroeders. De 400.000 toenmalige Palestijnse vluchtelingen, zijn ondertussen aangegroeid tot vier miljoen.

De Mufti zorgde voor faciliteiten voor het Odessa-netwerk, dat een veilige haven verschafte in Arabische landen aan nazi-oorlogsmisdadigers. De Odessa fondsen werden geregeld door de Zwitserse naziebankier Francois Genoud, die de opdracht had gekregen de gestolen fondsen van Joden uit Europa te beheren. Genoud zou diverse Arabische nationalistische en anti-Israëlische activiteiten financieel gesteund hebben, allemaal met geconfisqueerd Joods geld. In 1962 stichtte hij de Arabische Nationale Bank in Geneva in partnerschap met Syrië en werd directeur van de Arabische Volksbank in Algerije in 1962.

Veracht door de Jordaanse monarch, die de positie van Groot-Mufti van Jeruzalem aan iemand anders had gegeven, regelde Haj Amin al-Husseini de moord op de koning Abdullah in 1951 terwijl hij in ballingschap leefde in Egypte. Koning Tallal volgde Abdullah op als koning van Jordanië en weigerde toestemming te geven aan Amin al-Husseini om het Jordaanse Jeruzalem binnen te komen. Na een jaar werd koning Tallal onbekwaam verklaard, de nieuwe koning Hussein weigerde echter eveneens al-Husseini toestemming te geven om Jeruzalem binnen te komen. Koning Hussein herkende dat de voormalige Goot-Mufti enkel problemen zou aanwakkeren en een gevaar betekende voor de vrede in de streek.(Jordanië is een koninkrijk in het Midden-Oosten. En bestaat uit het voormalige Transjordanië, in 1950 werd een groot deel van het vroegere Britse mandaatgebied Palestina aan Jordanië toegevoegd.)

De Mufti ging verder met het doel dat de nazi's zichzelf hadden gesteld toen hij in 1962 president werd van de World Islamic Congress. Daar pleitte hij voor een etnische zuivering van Joden in de Arabische landen waarin vele Joodse gemeenschappen voorafgingen aan de islamitische opkomst.
Haj Amin al-Husseini overleed uiteindelijk in 1974. Hij keerde nooit naar Jeruzalem terug na zijn vertrek in 1937. Zijn plaats als leider van de radicale, nationalistische Palestijnse Arabieren werd ingenomen door zijn neef Mohammed Abdel-Raouf Arafat As Qudwa al-Husseini, beter bekend als Yasser Arafat.



In augustus 2002, Arafat gaf een interview waarin hij refereerde naar onze held al-Husseini als een symbool van het Palestijns Arabische verzet. En in de trend van zijn mentor zei Arafat: Wij zijn niet Afghanistan. Wij zijn het machtige volk. Waren ze in staat om onze held Haj Amin a-Husseini te vervangen?

Er waren verschillende pogingen om van Haj Amin a-Husseini af te raken toen ze hem aanzagen als een collaborateur van de nazis, maar zelfs toen leefde hij in Cairo en nam deel aan de oorlog in 1948 en was hij één van zijn troepen. (London Arabic Daily interview herdrukt in Palestinian Daily 2/8/2002)

Arafat tijdens een interview:
"We are not Afghanistan," said Arafat in the interview. "We are a mighty people. Were they able to replace our hero Hajj Amin al-Husseini? There were a number of attempts to get rid of Hajj Amin, whom they considered an ally of the Nazis. But even so, he lived in Cairo, and participated in the 1948 war, and I was one of his troops."


Bronnen
http://www.katholieknieuwsblad.nl/actueel20/kn2052d.htm
http://www.palestinefacts.org/pf_mandate_grand_mufti.php
http://www.adf-berlin.de/(...)and/muslim_nazi.html
http://www.pmw.org.il/bulletins-050802.html
http://www.wzo.org.il/home/portrait/mufti.htm
http://www.nationalreview.com/nr_comment/nr_comment071802a.asp
http://www.twf.org/News/Y1998/JewsArabs.html
http://www.refractaires.org/02-nazisme-islam.htm
http://pasdevagues.levillage.org/article.php3?id_article=40




Mein Kampf.
Er is een arabische vertaling van het boek "Mein Kampf" van Hitler in de Palestijnse gebieden uitgegeven. In de inleiding op de Palestijnse uitgave schrijft Luis Al-Hasj dat Hitlers opvattingen en theorieën over nationalisme en etniciteit nog steeds actueel zijn en dat de Arabische wereld ervan kan leren.

quote:

Op zaterdag 26 juni 2004 23:21 schreef sjun het volgende:

[..]


Er zijn andere banden met het nazisme te vermelden. Het arabische nationalisme heeft nogal wat leentjebuur gespeeld bji Adolf Hitler en consorten. Beide arabisch socialistische Baath partijen (in Syria en Irak) zijn nagenoeg geheel geënt op deze oud-europese traditie.

Dit zou verplichte kost moeten zijn.

Sjun, je bent een lul en je hebt ongelijk!

quote:

Op zondag 27 juni 2004 00:07 schreef Harry_Sack het volgende:
Sjun, je bent een lul en je hebt ongelijk!

wat een onderbouwing Ik geloof je, SJUN je bent een lul.

quote:

Op zondag 27 juni 2004 00:07 schreef Harry_Sack het volgende:
Sjun, je bent een lul en je hebt ongelijk!

Want...

Het lijkt me bijzonder duidelijk bij wie Yasser Arafat leentjebuur gespeeld heeft.




Verder over het gedachtenloos supporteren van Arafat:

Arafat mag zich al jarenlang verheugen op een grote schare supporters in Europa. Dat blijkt o.m uit de grote sommen geld die in de loop der jaren aan hem zijn overgemaakt. Tussen 1994 en 2001, was dat een bedrag van maar liefst 1446 miljoen Euro. Daarnaast hebben een aantal Europese landen ook nog eens individueel een bedrag van 1 miljard Euro bijgedragen.

In mei 2002 heeft Israël een 103 pagina’s tellend rapport uitgegeven waaruit blijkt dat de Palestijnse Autoriteit geld uit o.m. Europa gebruikt voor terroristische doeleinden. Israël heeft deze beschuldiging al vaker geuit maar Europa heeft nooit de moeite genomen dit uit te zoeken. Het rapport is verschenen op 5 mei onder de naam ‘Arafat file’. Het toont bewijzen dat een belangrijk deel van de 9 miljoen Euro dat Europa maandelijks aan de PA doneert, word gebruikt voor terrorisme en het vullen van de zakken van corrupte ambtenaren in de top van de PA. Het rapport is gebaseerd op documenten die afkomstig zijn uit Arafat’s hoofdkwartier in Ramallah.

quote:

Onrechtmatigheden van Arafat steun voor terrorisme

Corruptie is een van de redenen waarom sommige landen in de wereld het economisch slecht doen. Voor economische ontwikkeling is vrije marktwerking nodig waarin iedereen vrijelijk kan investeren in productieve activiteiten. In landen waar corruptie heerst, kunnen mensen die afgesloten zijn van de machtige circuits hun positie niet verbeteren, omdat individuele investeringen in productieve activiteiten, zoals het volgen van onderwijs, hun nauwelijks rendement geven. Dit zou tot opstand onder deze outsiders kunnen leiden, maar corrupte regimes hebben diverse methoden ontwikkeld om hun positie te handhaven.

De Palestijnse Autoriteit (PA), bijvoorbeeld, richt de onvrede van de de Palestijnse bevolking op een externe vijand. Corruptie is tamelijk hardnekkig. Zelfs als hun donoren er met hun neus bovenop zitten, zien machthebbers nog kans het hun geschonken geld te misbruiken voor hun eigen doeleinden. Ook hier is de Palestijnse Autoriteit een voorbeeld. In een rapport van het IMF van september vorig jaar over de PA wordt gemeld dat in de periode 1995-2000 de besteding van ruim 900 miljoen dollar van het totale budget van de PA niet was terug te vinden. Dat was ongeveer 19 procent van het totale budget over die periode. In die periode was er geen intifada, was Sharon geen minister-president, en de akkoorden van Oslo waren nog niet helemaal een dode letter. Het is, volgens hetzelfde IMF-rapport, nog steeds zo dat er geen afdoende controle is op de besteding van de inkomsten van de PA.

Yasser Arafat beschikt over een aanzienlijk deel van de collectieve middelen van de PA naar eigen goeddunken, zonder enige controle op de rechtmatigheid van de besteding. Wat doet Arafat met de middelen die hij naar onbekende rekeningen laat wegschrijven? Het is waarschijnlijk dat Yasser Arafat zichzelf en zijn getrouwen met deze publieke middelen verrijkt. Maar Israël heeft ook stapels documenten geproduceerd waaruit zou blijken dat deze gelden gebruikt worden voor de financiering van terroristische activiteiten. Nu is Israël niet een onverdachte bron en men zou verwachten dat de EU als een van de geldschieters van de PA onderzoek zou doen naar de verdachtmakingen. Maar Patten, de commissaris voor buitenlandse betrekkingen van de Europese Commissie, heeft heel lang proberen vol te houden dat er geen onregelmatigheden te vinden waren in de besteding van gelden.

Recent is de twijfel over de integriteit van Arafat echter zo groot geworden, dat het bureau voor fraudebestrijding van de Europese Commissie alsnog een onderzoek is gestart naar onrechtmatige besteding van EU-gelden. De EU-hulp aan de PA wordt belangrijk geacht om in de economische noden van het Palestijnse volk te blijven voorzien. Het is het oude argument: als corrupte regimes geen hulp ontvangen, zal de bevolking het nog slechter krijgen. Helaas is vooral hier ook het omgekeerde waar. Door het verlenen van internationale hulp is het corrupte regime van Arafat in staat zichzelf te handhaven.

Terrorisme kan gedijen in een klimaat van armoede en uitzichtloosheid. Het is evident dat de situatie voor de Palestijnse bevolking uitzichtloos is door de economische blokkades en de verwoesting van de infrastructuur. Economische hulp kan deze nood enigszins lenigen, maar het is een illusie dat door noodhulp voor de Palestijnse bevolking de voedingsbodem voor het terrorisme wegvalt. Dat blijkt uit een artikel van Alan Krueger en Jitka Malecková in de Journal of Economic Perspectives van afgelopen herfst. Dit artikel bevat schokkende gegevens over de steun die er vanuit de Palestijnse bevolking is voor aanslagen op burgerdoelen in Israël. Zo steunt ongeveer tachtig procent van de Palestijnen zelfmoordaanslagen, zoals die op jongeren in een nachtclub in Tel Aviv, en denkt ongeveer zestig procent dat dergelijke aanslagen de Palestijnse zaak ten goede zullen komen. Deze steun voor terreuraanslagen is tamelijk wijdverspreid, en als er al een samenhang is met de opleiding van de respondenten, dan is het dat hoger opgeleiden terroristische activiteiten meer steunen dan lager opgeleiden. Maar vooral interessant (al is dat een wat cynisch woord voor deze gruwelijke activiteiten) is het gegeven dat zelfmoordaanslagen vooral worden begaan door mensen die minder last hebben van armoede en hoger opgeleid zijn dan de gemiddelde Palestijn. Het zijn dus de potentiële economische talenten die hun onbruikbare talenten in deze sinistere richting aanwenden.

Of Arafat publieke middelen gebruikt voor de financiering van terrorisme, of voor de verrijking van zichzelf, is niet zo relevant. Het eindresultaat is hetzelfde, namelijk dat pogingen meer economische ontwikkeling in de Palestijnse gebieden te brengen zullen stranden, zolang het misbruik van publiek geld voortduurt. Economische ontwikkeling in de Palestijnse gebieden kan alleen van de grond komen als alle burgers op rechtvaardige wijze toegang krijgen tot de economische bronnen, en hun potenties te gelde kunnen maken. Zolang Arafat zijn macht kan blijven misbruiken om zijn eigen kliek te verrijken, en daardoor het grootste deel van de Palestijnse bevolking tot economisch kanslozen maakt, is er geen enkele kans dat Palestijnen in vrede naast de Israëliërs kunnen wonen.

Over de onrechtmatigheden van Arafat wordt gezwegen, ook door de EU. De meeste Nederlandse politici schijnen te denken dat duurzame vrede in het Midden-Oosten niet zonder Arafat tot stand kan komen. Arafat, en de hele corrupte infrastructuur om hem heen, is daarentegen de beste voorwaarde om het terrorisme in het Midden-Oosten te laten voortduren.

Bron: Harrie Verbon, hoogleraar Openbare Financiën, Universiteit van Tilburg in: Het Financieele Dagblad 27 februari 2004 p1 en 2.




Meer over de palestijnse situatie:

quote:

Abu Ayyash was een prominent leider in de eerste intifadah van 1987 tot 1993. Vrijwel dit hele kader, dat droomde van ‘Palestina als eerste Arabische democratie’, is door Arafat terzijde geschoven. Abu Ayyash bekleedt als directeur van de Palestijnse televisie nog wel een hoge positie. Hij praat als een van de zeer weinigen openlijk over het haperende pr-beleid.

‘Ik heb Arafat gesmeekt om een Palestijns Media Centrum¹, vertelt Abu Ayyash. ‘Het kwam er, maar wat gebeurde? De Palestijnse minister van informatie, Abed Rabbo, veranderde het in een vehikel voor zijn eigen ego.¹ Het centrum zou journalisten moeten helpen met afspraken voor interviews en met snelle reacties van functionarissen. ‘Maar Abed Rabbo geeft die reacties en interviews liever zelf.’ Een westerse diplomaat zegt: ‘Zolang journalisten van The New York Times, CNN en BBC wel het mobiele nummer van de Israëlische premier hebben, maar drie dagen moeten wachten op een officiële Palestijnse reactie, zullen de Palestijnen het altijd verliezen.¹ Maar ook als journalisten hoge Palestijnen aan de lijn krijgen, loopt het vaak mis. ‘Die ellenlange monologen’, zegt Abu Ayyash moedeloos. ‘Kijk, wij vinden dat mooi. De hele nacht opblijven om gedichten te schrijven voor onze geliefde... Maar jullie liggen om twaalf uur in bed. Jullie willen feiten, geen retoriek.¹ Abu Ayyash kan wel huilen als hij Palestijnse politici op routinevragen van journalisten weer iets onverstaanbaars hoort roepen over ‘Israeli aggression’ en ‘barbaric attacks on the innocent Palestinian peoples’. ‘Ze denken niet zoals de Israëliërs: wat wil deze journalist en hoe kan ik mijn verhaal daarin kwijt, ze beginnen gewoon een verhaal.’

De Arabische politieke cultuur speelt de Palestijnen parten, meent Abu Ayyash. ‘Ik noem het sjeikisme, naar de sjeik of de dorpsoudste die alles controleert. Wanneer ik als tv-directeur naar Koeweit wil, heb ik toestemming van Arafat nodig. Hij houdt alles in eigen hand.’ Tel hierbij op dat Arafat de meeste functionarissen aan zich heeft gebonden met privileges. Hun kinderen studeren op staatskosten aan de beste universiteiten in Amerika, hun familieleden krijgen de beste medische zorg in het Westen - geen wonder dat functionarissen vooral bezig zijn met wat Arafat wil horen. Wat telt is loyaliteit. Toen de in Amerika populaire Hannan Ashrawi kritische dingen ging zeggen over Arafats dictatoriale trekjes, verdween ze van het scherm. De net overleden Faysal Husseini overkwam hetzelfde. ‘Weet je hoe dat gaat?’, vraagt een Palestijnse oud-diplomaat. ‘BBC bestelt een interview met een onderhandelaar. Uiteraard loopt dit via Arafat. Dan vraagt de uitverkoren onderhandelaar wat hij moet zeggen, waarop Arafat antwoordt: “Ga je gang maar, ik vertrouw je.”’ Op die manier ontloopt hij de verantwoordelijkheid voor wat de onderhandelaar zegt. ‘Vergelijk dat met de Israëliërs’, zegt Abu Ayyash moedeloos. ‘Die hebben allemaal hetzelfde factsheet voor zich met één boodschap in begrijpelijk Engels.’ De Palestijnen willen graag op televisie, en Arafat speelt ze met verve tegen elkaar uit: divide et impera.

‘Ik word vaak door westerse tv-stations gebeld’, zegt een hoge Palestijnse functionaris die goed Engels spreekt. ‘Maar ik doe het nooit. Als ik tien keer op televisie ben geweest, worden anderen nerveus, en gaan ze aan m’n stoelpoten zagen.’ Op hun beurt zijn de lagere pionnen in het Palestijnse gezag ook weer kleine sjeiks. Toen de Palestijnen met Israël moesten praten over water, boden de Verenigde Naties een cursus onderhandelen aan. Slechts één functionaris schreef zich in, de anderen vonden dat niet nodig. Toen CNN dit voorjaar de speech van Arafat uitzond ter gelegenheid van de Nakba, de verdrijving/vlucht van de Palestijnen uit wat nu Israël is, werd de vertaling niet door een tolk gedaan, maar door de ijdele onderhandelaar Nabil Shaat. Het werd een onbegrijpelijk verhaal. Ondertussen ligt de doortimmerde mediastrategie die was uitgewerkt na Camp David om het Palestijnse standpunt uit te dragen, in een la. En Arafat heeft het afgelopen jaar één interview gegeven aan CNN. Maar toen hem kritische vragen werden gesteld, liep hij gewoon de studio uit.

Om dezelfde reden saboteert Arafat massademonstraties. Wat zou er effectiever zijn dan een vreedzame million men march op Jeruzalem of geweldloze sit-ins door vluchtelingen op de plaatsen waaruit ze in 1948 zijn verjaagd? Gandhi in plaats van Che Guevara. Maar Arafat dwarsboomt zulke initiatieven, want demonstranten zouden wel eens leuzen voor democratische hervormingen kunnen schilderen. Intussen laten de gewone Palestijnen zich Arafats Alleingang aanleunen, in de veronderstelling dat de dorpsoudste het allemaal wel zal oplossen.

Dat is misschien wel de grootste Palestijnse handicap, bevestigt Arjan El Fassed, talent blijft onbenut. Een Israëliër voelt zich vereerd om iets te doen voor zijn land. Maar bij de Palestijnen betekent dit dat je je associeert met de dictator Arafat. El Fassed is half-Palestijns en half-Nederlands en studeerde politicologie in Leiden. Hij is slim, goed opgeleid en vertrouwd met westerse media. Hij zou een ideale woordvoerder zijn voor de Palestijnen in Nederland. Maar in plaats daarvan werkt El Fassed bij een mensenrechtencentrum en een website. Dat is nuttig werk maar beduidend minder verstrekkend. ‘Ik zou nooit voor Arafat werken’, zegt hij resoluut. Zijn vrienden zijn zelfs bedreigd door Arafats veiligheidsdiensten, als straf voor acties van El Fassed tegen schendingen van de mensenrechten door het Palestijns gezag. Alles bij elkaar is het stuurloze pr-beleid van de Palestijnse autoriteiten een goede casestudy voor de politiek van Arabische dictaturen in deze tijd van globalisering. De Egyptische Mubarak, de Syrische Assad, de Jordaanse Abdallah en ook de Palestijnse Arafat belijden dagelijks de noodzaak van het aantrekken van buitenlandse investeerders, het stimuleren van het toerisme en het stroomlijnen van het overheidsapparaat, omdat westerse donoren dat willen horen, en omdat ze de werkloosheid moeten bestrijden.

Maar als Arafat kan kiezen tussen een effectief beleid tegenover Israël met negatieve gevolgen voor zijn eigen machtspositie, en een belabberde politiek waarmee hij zijn eigen kliek tevreden houdt, dan heeft ook deze dictator de keus snel gemaakt.

Het moet dus komen van druk van buitenaf. Maar zal het Westen het ooit aandurven Israël te dwingen tot uitvoering van VN-resoluties over volledige terugtrekking uit de bezette gebieden en tegelijkertijd de cruciale financiële steun aan de Palestijnse autoriteiten afhankelijk te maken van democratisering en goed bestuur? En zullen Arabische dictaturen elders zo’n proces ongemoeid laten, ook al kan het hun eigen bevolking op ideeën brengen?

Haydar Abdel Shafi is oud-onderhandelaar, directeur van het Palestijnse Rode Kruis, onkreukbaar en de meest gerespecteerde persoon in de bezette gebieden. Sommigen noemen hem zelfs ‘de Palestijnse Nelson Mandela’. Toen de Palestijnse autoriteiten in 1996 hun enige verkiezingen hielden, voor de Wetgevende Raad, werd Abdel Shafi met ruime meerderheid gekozen. Binnen en buiten de Raad verwachtte iedereen dat hij voorzitter zou worden. Maar Arafat schoof zijn maatje Abu Ala naar voren. Het was het begin van het einde, het signaal dat Arafat niet van plan is in Palestina een democratie te laten groeien. Zoals Israël de overgang niet heeft weten te maken van bezetter naar partner en doorging met afknijpen en vernederen, zo wilde of kon Yasser Arafat op het cruciale moment niet de laatste stap zetten. De guerrillastrijder werd geen staatsman.

Abdel Shafi is uiteindelijk uit de Wetgevende Raad gestapt, waarvan het mandaat alweer anderhalf jaar is verstreken. Nieuwe verkiezingen zijn uitgesteld tot ‘de situatie het toelaat’. Ook de gemeenteraadsverkiezingen, een onafhankelijke rechterlijke macht en de persvrijheid worden al acht jaar gesaboteerd door Abu Ammar, zoals de Palestijnen Arafat noemen. ‘Een goed onderhandelingsresultaat met de Israëliërs en daarmee een duurzame vrede, is alleen bereikbaar als de Palestijnen hun talenten mobiliseren’, zegt een oude en zichtbaar vermoeide Abdel Shafi in zijn kantoor in Gaza. ‘Dat lukt alleen in een democratische rechtsstaat. Dan ook zal het makkelijker zijn om de wereld en Israël ervan te overtuigen dat we echt vrede willen, en dat het loont daarvoor de VN-resoluties uit te voeren.’

Bron: een deel uit: Dossier Vredesproces Midden-Oosten: De verloren zaak. NRC Handelsblad 4 augustus 2001



Het zal dus niet helpen dat er mensen luid schreeuwend Yasser Arafat en zijn PLO gaan ondersteunen op de Dam in Amsterdam. Het baat totaal niets dat Gretta Duisenberg en tranentrekkend verhaal ten gunste van Yasser Arafat houdt als zij daadwerkelijk iets voor het palestijnse volk wil betekenen.

quote:

Op zaterdag 26 juni 2004 23:36 schreef Johan_de_With het volgende:

[..]

Dit zou verplichte kost moeten zijn.

Dat een enkele Arabische groepering met wat verering kijkt naar Hitler? Ik vind het niet echt ontzettend noemenswaardig.

quote:

Op zondag 27 juni 2004 01:58 schreef Monidique het volgende:

Dat een enkele Arabische groepering met wat verering kijkt naar Hitler? Ik vind het niet echt ontzettend noemenswaardig.

Nou ik wel, vooral als d'r EU geld in wordt gestoken. Moet je in Nederland eens flikken.

quote:

Op zondag 27 juni 2004 02:51 schreef PJORourke het volgende:

[..]

Nou ik wel, vooral als d'r EU geld in wordt gestoken. Moet je in Nederland eens flikken.

Wat? het is toch algemeen bekend dat Nederland geregeerd wordt door de linkse maffia. Niemand die daar iets tegen kan doen.

quote:

Op zondag 27 juni 2004 01:35 schreef sjun het volgende:

[..]

WTF heeft dit met de oorlog in of bezetting van Irak te maken?

Propaganda maken kan iedereen -> Zionism = Nazism

Naast Hitlers derde rijk is er maar één ander land dat zich bezighoudt met reines blut en dat is Israel. Hitler's rassenleer en ubermenschen theorien kun je zo terugvinden in het jodendom dus als je f*cking Nazi's zoekt weet je waar je ze kan vinden, druk bezig met nieuwe lebensraum te verwerven.

------

Zo eenvoudig is het dus.

Dus nogmaals, waar slaat het op om Fok! te ge(mis)bruiken als propagandaboard?

quote:

Op zondag 27 juni 2004 03:24 schreef Bridell het volgende:

[..]

WTF heeft dit met de oorlog in of bezetting van Irak te maken?

Propaganda maken kan iedereen -> Zionism = Nazism

Naast Hitlers derde rijk is er maar één ander land dat zich bezighoudt met reines blut en dat is Israel. Hitler's rassenleer en ubermenschen theorien kun je zo terugvinden in het jodendom dus als je f*cking Nazi's zoekt weet je waar je ze kan vinden, druk bezig met nieuwe lebensraum te verwerven.

------

Zo eenvoudig is het dus.

Dus nogmaals, waar slaat het op om Fok! te ge(mis)bruiken als propagandaboard?

Wat zeur je nu over propaganda Bridell?
Ik doe een bewering en wordt vervolgens uitgedaagd deze hard te maken door de 'argumentatie' van Harry_Sack. Kom met argumenten die deze informatie ontzenuwen. Terecht merk je op dat ook binnen het jodendom rassenverheerlijking opgeld doet. Dit ontzenuwt echter niet de bovenstaande berichtgeving waarimee ik aangeef dat het geen zin heeft om tegen de oorlog in Irak te zijn, vervolgens deze oorlog te koppelen met het probleem tussen joden en palestijnen in Israel en daarna te doneren aan Arafat. Leg mij eens uit hoe dit verband zit en waarom jij gelooft dat het verheerlijken van Yasser Arafat bijdraagt aan een oplossing van oorlog.


Gretta Duisenberg hoopte 6.000.000 handtekeningen binnen te halen.

Als je tegen oorlog bent vind ik het hypocriet om Arafat financieel te ondersteunen. Het lijkt me evident dat het hier on topic is om daar wat nader op in te gaan. Verder graag argumenten waarom je mij beschuldigd van het misbruiken van FOK! als propagandabord om de discussie over de zin ervan niet te hoeven aangaan. Ik belicht het ritueel van deze demo even en geef de (goed)gelovigen demo-marcheerders wat verifieerbare achtergrond informatie. Voor sommige mensen is dergelijke informatie een vies woord dat tot propaganda verklaard moet worden omdat het tegen hun geloof ingaat. Dan kan het in ieder geval nog als discutabel geprojecteerd worden.

Ieder mag zelf kiezen wat hij of zij met deze verifieerbare informatie doet, leven in een vrij land en het staat mensen vrij te geloven wat zij willen. Voordeel van een forum als dit is dat er discussie kan ontstaan over informatie en aangedragen argumentatie. Dat biedt mensen de kans om zonder schadelijk voortschrijdend inzicht propaganda te leren onderscheiden van contoleerbare informatie.

Zo klopt jouw opmerking bijvoorbeeld niet dat er maar één ander land is dat zich bezighoudt met zuiver bloed. Jemen en Saudi Arabië kunnen er ook wat van.

[ Bericht 13% gewijzigd door sjun op 27-06-2004 11:09:00 ]

quote:

Op zaterdag 26 juni 2004 22:48 schreef Harry_Sack het volgende:

[..]

flauw om dat tijdens voetbal te bezigen, Sjun..

want?

quote:

Op zondag 27 juni 2004 09:15 schreef sjun het volgende:

[..]

Wat zeur je nu over propaganda Bridell?
Ik doe een bewering en wordt vervolgens uitgedaagd deze hard te maken door de 'argumentatie' van Harry_Sack. Kom met argumenten die deze informatie ontzenuwen.
-knip-

Zolang de verhoudingen maar zo blijven liggen, vind ik het best

Ik ga hier niet op in, er is genoeg informatie te vinden die jouw argumentatie weer via een ophoping hopeloos in de knoop doen geraken en dat levert alleen maar de verkeerde energie op. Het is een rare stelling om te opperen dat Arafat door deze demonstratie financiele steun zou krijgen.

In dit geval denk ik dat het beste kunt zeggen: niet signaleren en dan demonstreren is misschien slechter voor een democratie dan denken dat het wel goed 'zit'.
De VN laat dit onderwerp ook stelselmatig negeren, dus ik denk niet dat wij er uit zullen komen..

quote:

Op zondag 27 juni 2004 09:15 schreef sjun het volgende:

[..]

Wat zeur je nu over propaganda Bridell?

Zeuren? Vanwaar deze etikettering? Belichting van dogma's is hoogstnoodzakelijk. Maar ik begrijp dat het monddood maken van discussiepartners wel makkelijker is om jouw religie over te brengen op anderen. Een religie die angstig lijkt op die tegenpolen. De link met Hitler en WO2 wordt ook door sommige gebruikt om aan te tonen hoe fout Israel bezig is. Jezelf scharen op dat niveau biedt geenzinds een opening tot een oplossing. Grootspraak leidt af van de inhoud. En de inhoud, dat Arafat en andere Palestijnen grote fouten maken, zich met verkeerde zaken bezighouden en misschien zelfs de meeste schuld dragen aan het ontbreken van vrede daar, die is wel aanwezig natuurlijk.

[ Bericht 13% gewijzigd door Sidekick op 27-06-2004 11:17:25 ]

quote:

Op zondag 27 juni 2004 01:58 schreef Monidique het volgende:

[..]

Dat een enkele Arabische groepering met wat verering kijkt naar Hitler? Ik vind het niet echt ontzettend noemenswaardig.

offtopic: nou herken ik je icoon. Die hadden z gister ook bij de demonstratie allen was dan ster outlined... dus geen vulling.

quote:

Op zondag 27 juni 2004 09:56 schreef Harry_Sack het volgende:

[..]

Zolang de verhoudingen maar zo blijven liggen, vind ik het best

eens

quote:

Ik ga hier niet op in, er is genoeg informatie te vinden die jouw argumentatie weer via een ophoping hopeloos in de knoop doen geraken en dat levert alleen maar de verkeerde energie op. Het is een rare stelling om te opperen dat Arafat door deze demonstratie financiele steun zou krijgen.

het ging mji om de oneigenlijke koppeling tussen de oorlog in Irak en de problematiek tussen de joden en palestijnen in Israël waarbij Yasser Arafat voortdurend als lichtend ikoon naar voren geschoven wordt. Dat laatste nu zag ik graag wat nader worden belicht.

quote:

In dit geval denk ik dat het beste kunt zeggen: niet signaleren en dan demonstreren is misschien slechter voor een democratie dan denken dat het wel goed 'zit'.
De VN laat dit onderwerp ook stelselmatig negeren, dus ik denk niet dat wij er uit zullen komen..

Negeren is natuurlijk nooit goed. Ik ben dan ook een voorstander van het recht op demonstraties. Liefst zie ik dan echter naar aanleiding van de verhalen die daar gaan een meer volledige belichting met achtergrondinformatie voorbij komen opdat het mogelijk blijft uit zoveel mogelijk bronnen zelf afwegingen te kunnen maken.

[ Bericht 0% gewijzigd door sjun op 27-06-2004 17:22:02 ]

quote:

Op zondag 27 juni 2004 11:04 schreef Sidekick het volgende:

[..]

Zeuren? Vanwaar deze etikettering? Belichting van dogma's is hoogstnoodzakelijk. Maar ik begrijp dat het monddood maken van discussiepartners wel makkelijker is om jouw religie over te brengen op anderen. Een religie die angstig lijkt op die tegenpolen.

Ik werd eerst zelf geëtiketteerd doordat ik van propaganda werd beschuldigd. Volg even de links die ik ter verdediging op die beschuldiging aanbracht Sidekick.

Ik belicht juist de religie van de Arafatverering. Tegelijkertijd geef ik tegengas aan een poging mji te diskwalificeren als gesprekspartner door gebruik van de term propaganda. Vertel eens welke religie ik volgens jou promoot?

quote:

De link met Hitler en WO2 wordt ook door sommige gebruikt om aan te tonen hoe fout Israel bezig is. Jezelf scharen op dat niveau biedt geenzinds een opening tot een oplossing. Grootspraak leidt af van de inhoud.

Grootspraak blijkt uit de mogelijkheid tot verificatie Sidekick. Gezien je het nodig vond deze duiding te introduceren stel ik voor dat ieders uitlatingen ook met deze duiding gewogen worden zodat we allemaal scherp blijven.

quote:

En de inhoud, dat Arafat en andere Palestijnen grote fouten maken, zich met verkeerde zaken bezighouden en misschien zelfs de meeste schuld dragen aan het ontbreken van vrede daar, die is wel aanwezig natuurlijk.

Ik stel dan ook voor dat de koppeling tussen de Iraakse en de joods-palestijnse situatie gewoon losgelaten wordt en beide situaties in het volle licht blijven staan.

quote:

Op zondag 27 juni 2004 01:58 schreef Monidique het volgende:

[..]

Dat een enkele Arabische groepering met wat verering kijkt naar Hitler? Ik vind het niet echt ontzettend noemenswaardig.

Nee, voor die mensen die menen dat, voorafgaand aan de stichting van Israel, de Joden altijd welkom waren daar;
die niet weten hoe het komt dat de gematigde Arabieren zwijgen;
die niet weten waar Arafat zijn zwijnentrekjes werkelijk vandaan heeft.


Overigens is het niet ''een enkele Arabische groepering.'' Syrie en Egypte zijn schurkenstaten wat dit betreft.

quote:

Op zondag 27 juni 2004 11:20 schreef sjun het volgende:

[..]
Ik stel dan ook voor dat de koppeling tussen de Iraakse en de joods-palestijnse situatie gewoon losgelaten wordt en beide situaties in het volle licht blijven staan.

Sjonge jonge zelden heb ik hier op Fok z'on duidelijk en scherpe vertaling gezien van het midden oosten conflict.

Zeer goede research, en het doet goed te zien dat je gebruikt maakt van verschillende objectieve bronnen zoals oa het NRC.

Sjun, keep up the good work.

quote:

Op zondag 27 juni 2004 11:20 schreef sjun het volgende:

[..]

Ik stel dan ook voor dat de koppeling tussen de Iraakse en de joods-palestijnse situatie gewoon losgelaten wordt en beide situaties in het volle licht blijven staan.

Zeker, dat is imho het meest stupide aan deze demonstratie ja.

Ik was dus in Amsterdam toevallig en zag die kneuzen daar ook staan op de Dam. Wat een stelletje anitsemitische teringhonden zeg. Volgens mij was er niet eentje bij die werk had en ook had het allemaal weinig te doen met Irak. Toeristen vroegen wat die Palestijnse vlaggen te maken hadden met Irak. Antisemitisme was dus weer eens de verborgen agenda van dit werkloze krakerstuig.

quote:

Op zaterdag 26 juni 2004 23:21 schreef sjun het volgende:
[..]

Dit is interesante leesvoer, en een geschiedenis die ik niet kende van de tweede wereld oorlog hoewel sommige bronnen die je geeft propaganda sites zijn. Speciaal de samen vatting van William Ziff is interesant hoewel de samenvating van de site http://www.twf.org/News/Y1998/JewsArabs.html een andere weergave en geluid heeft dan jouw samenvating.

zoals..

quote:

Ziff's book (which was published first in l938 but probably took three or four years of research to write) documents how the British "created" the opposition to Zionism and that up until these so-called "radical Arab leaders" came into the picture, most Arab residents of Palestine wanted nothing more than to live in peace and prosperity with the Jews which they believed was their good fortune.

"The Moslem religious leaders, the Mufti, was openly friendly. Throughout Arabia, the chiefs were for the most part distinctly pro- Zionist: and in Palestine the peasantry were delighted at every prospect of Jewish settlement near their villages. Commercial intercourse between Arab and Jew was constant and steady." pp.13

"The Arab National Movement was hated by the huge Levantine population who continued to regard themselves simply as Ottoman subjects, looked to the strong, influential Zionist Organization for sympathy and assistance."

"Hussein of the Hejaz looked to the Zionists for the financial and scientific experience of which the projected Arab state would standly badly in need. In May 1918, Dr. Chaim Weizmann and Hussein of the Hejaz met in Cairo where the latter spoke of mutual cooperation between Jews and Arabs in Palestine. In early l9l9 a Treaty of Friendship was signed to provide for "the closest possible collaboration in the development of the Arab state and the coming Jewish Commonwealth of Palestine. On March 3, l9l9, another Arab leader, Feisal, son of Sherif, wrote: "We wish the Jews a most hearty welcome home."

If Ziff's words are accurate, there was no Arab opposition to Jewish immigration to Palestine at least as far back as 1919.

more.. http://www.twf.org/News/Y1998/JewsArabs.html

Jammer dat je dat soort dingen er niet bij haalt. Maar inderdaad Arafat heef een niet zo zuivere familie en aan zijn goede bedoelingen kan zeker getwijfeld worden.

quote:

Op maandag 28 juni 2004 22:57 schreef CherrymoonTraxx het volgende:
Ik was dus in Amsterdam toevallig en zag die kneuzen daar ook staan op de Dam. Wat een stelletje anitsemitische teringhonden zeg. Volgens mij was er niet eentje bij die werk had en ook had het allemaal weinig te doen met Irak. Toeristen vroegen wat die Palestijnse vlaggen te maken hadden met Irak. Antisemitisme was dus weer eens de verborgen agenda van dit werkloze krakerstuig.

Het was op een zaterdag, dus je kan nooit weten wie er wel of geen werk hebben.

Daarnaast is het opkomen voor de Palestijnen en het zwaaien met Palestijnse vlaggen erg dom in een demonstratie tegen de oorlog in Irak, maar het is geen antisemitisme.

Althans, het is zeer kort door de bocht om aan de hand van deze demo te concluderen dat de demonstranten werkloos en antisemitisch zijn.