De strijd om het slapen - dagboek

quote:

Op vrijdag 17 december 2004 22:50 schreef Lewis.de.boxer het volgende:
Dat ze nu wakker is is natuurlijk niet zo leuk. Maar wel lekker dat ze vannacht heeft doorgeslapen Knor.

precies. Ben er ook best blij om (al hoop ik dat ze het snel opgeeft, want het is al ver na mam's bed/rusttijd. Maar goed die schade haal ik volgende week anders wel in)

ze slaapt

Welterusten dan Knor!

Wat een goed topic is dit toch!

Als het langer nodig blijkt, gaan we de "slaaptraining" ook echt toepassen op Maria. Ze is een stuk kleiner dan Jorden was en ook kleiner dan Iris toen, maar ik las dat Leah het ook heeft gedaan met een 6-maanden-Freek! Dus wie weet.

Kern is voor mij: als we weten dat ze echt moe is, halen we haar niet uit bed. Wel terugkomen, aai, speen, maar laten liggen. Volgens mij werkt dat ook echt.
De afgelopen dagen schreeuwde ze de longen uit haar lijfje, slapen ging héél moeizaam. Net weer een krijsend Mariaatje... Maar ik ben 3 keer teruggegaan, speentje gegeven (dat ze niet wilde! ) en nu slaapt ze toch maar mooi!

_{Leah, ik vind dat alles wat jij schrijft erg prettig en herkenbaar overkomt. Doe ermee wat je wilt! Het viel me nu weer zó op, dat ik 't even wilde zeggen.}

Met Janneke ook nog geregeld slaapproblemen. Uiteindelijk slaapt ze dan met de 5, 10, 15 minuten methode. Het nadeel is dat we Bo dan bij ons tussenin moeten leggen omdat ze anders wakker word van het schreeuwen. Maar dat zouden we met elke andere methode ook moeten. Behalve als we Janneke tussenin nemen, maar dan zouden we terug bij af zijn.

Lune is inmiddels anderhalf en ook die kan soms nog brullen als ze net in bedje is gelegd. Soms is het ook te rumoerig omdat zij als eerste gaat en Storm en Sverre na haar nog naar de badkamer gaan. Het duurt dus soms nog even voordat er rust op de gang is en de heren naar de zolder zijn verkast voor hun slapen. En dan is het ook huilen, speen boos uit mijn hand slaan en gewoon nog niet alleen willen gaan slapen. We controleren eerst nog even of ze geen dorst heeft (Lune heeft heel lang overdag slecht gedronken dus ze heeft vele flessen melk op het aankleedkussen of bed gehad) en daarna zeggen toch weltrusten en gaan we weg. En bijna altijd is ze dan binnen tien minuten stil, of ze ligt te babbelen en is dus tevreden in haar bedje. We hebben haar ook altijd in haar kamertje gelaten toen ze kleiner was, toen was het ook nog wel eens brullen, en dan hetzelfde als wat de meesten zeggen, even een knuffel (in de tandjes-periode nog regelmatig even dentinox op de kaakjes, hielp ook vaak) en dan weer weg. En nu schikt ze zich toch snel in het slapen-tijd....

Wij wonen sinds een paar weken weer op ons zelf en ook wij waren toen van plan om bij Morgaine er een naar-bed-toe-en-slapen-gaan ritme in te brengen. De eerste paar dagen wilden wij haar op haar gemak laten wennen aan de nieuwe omgeving en stonden wij haar toe om op onze schoot in slaap te vallen. Een paar dagen later diende het eerste tandje zich aan met alle ongemakken die daar bij horen, dus ook veel huilpartijen 's avonds en weer kwam er niks van ons voornemen terrecht. Toen overleed mijn oma en hadden we er even geen zin in dat extra gehuill en ook voelde zij aan dat Mama verdriet had. En toen we wel zin hadden om het te proberen was daar tandje nummer 2.

Maar goed tandje nummer 2 is er doorheen en sinds drie dagen zijn we dus aan het naar-bed-toe-en-slapen-gaan ritueel begonnen. De eerste avond hebben we meer dan een uur gehuil aan moeten horen en ik heb haar toen wel nog 1 keer uit bed gehaald (stom stom ) toen konden we het nog een behoorlijk lange tijd aanhoren. De tweede avond weer in bed gelegd en toen hebben we maar 20 minuten een hoop geschreeuw en gehuil aan moeten horen. En vanavond was het nog geen kwartier. En toen lag ze heerlijk te knorren.

We geven haar om 17.00 uur de groentenhap, om 18.30 uur gaat madam in de pyama en geven we haar om 18.45 uur de laatste fles en dan de 2 tandjes poetsen, op schoot in de slaapkamer nog een klein verhaaltje voorlezen en dan van papa en mama een kusje en dan slapen gaan. En alles gaat goed tot je der neer legt op het matras. Ze gaat zodra ze kan staan in de hoek van het bed, armpjes er over heen hangen en bleren maar. Tsja, het duurt een paar dagen / weken voor ze het echt door hebt maar we zetten door hoor!!

quote:

Op zondag 3 april 2005 19:57 schreef Sugar het volgende:

_{Leah, ik vind dat alles wat jij schrijft erg prettig en herkenbaar overkomt. Doe ermee wat je wilt! Het viel me nu weer zó op, dat ik 't even wilde zeggen.}

_{Dank je wel! Leuk om te horen}

Tja hier blijft Joshua ook nog altijd wel uitproberen, maar ik ben toch echt aan het volhouden hoor. Alleen vind husby het nog vreselijk moeilijk, die kan niet tegen het gehuil. Dus gaat ie de hond maar even uitlaten.

s'Nachts komt ie bijna niet meer, of er moet echt wat zijn. s'Avonds wil ie er nog weleens een zooitje van maken. Maar goed dat vind ik minder erg. De aanhouder wint, en je merkt gewoon aan Joshua dat als ie goed slaapt dat ie zoveel vrolijker is en ook lang niet zoveel uitspookt. s'Morgens ligt ie ook nog vaak een half uurtje nadat ie wakker is tegen zijn olifanten aan te praten met zijn muzikale winnie the pooh erbij.

Sanne in d`r wipstoel voor het eerst

Tja die heeft nog nergens last van. Trouwens Edje, heb je niet zo'n hoofd steuntje zodat je haar koppie recht omhoog erin kan leggen.

Je kunt ook opgerolde hydrofielluiers naast haar hoofdje leggen, aan elke kant één of desgewenst meer (of een opgerold spuugdoekje ernaast...) als ze nog zo klein zijn liggen ze nog zo stil...

Meldt!

Ons meiske (22 maand) is altijd een wat lastige slaper geweest. Toen ze nog klein was bakerden we haar in en sliep ze als een roosje. Het verdere jaar eigenlijk ook. Toen kreeg ze oorproblemen en het duurde toen zo'n 3 maanden, ze kreeg vervolgens buisjes. Hiermee waren we niet klaar, het slaapprobleem bleef. Het hield in dat ze met perioden continu middernacht wakker werd om vervolgens tot een uurtje of 5 door te halen en dan pas weer te gaan slapen. Dit ging soms een paar weken door en dan ging het weer goed. Vorige maand is d'r neusamandel verwijderd (ivm aanhoudende klachten met d'r oortjes) en sindsdien is het helemaal mis!
Het begon iets ervoor, ze sliep bij opa en oma, die belden om 23:00 op dat Sara evht niet wou slapen (ze bleef maar gillen) dus toen heb ik dr opgehaald, thuis ging ze meteen slapen. Na de operatie was ze wat bang om naar bed te gaan (logisch), toen ging het een paar dagen goed en sindsdien is het elke nacht raak. Tot 2 weken terug werd ze om 23:00 wakker om vervolgens door te halen tot 5 uur (echt gillend, ze werd alleen stil als we haar beneden deden). We hebben toen van alles geprobeerd, streng zijn, doorpakken, bij ons in bed, noem het maar en we probeerden het. Bij de HA werd niets gevonden, geen oorpijn niets.
Dus maar stug doorgegaan en sinds 2 weken slaapt ze 's nachts wel maar wordt ze iedere ochtend tussen 4 en 5 wakker, geen minuut later dan 5 uur.
Haar kamertje is goed verduisterd, van het licht is het dus niet.

We worden inmiddels flink moedeloos, Sara is hartstikke moe overdag, die dondert soms op de vloer gewoon in slaap en trekt het amper tot 19:00 's avonds. Wij zijn zelf ook doodmoe.
Vanavond zou ze bij mijn schoonouders slapen (voor het eerst sinds die keer dat ze niet wou). Ze viel in slaap om 19:30, werd om 21:30 wakker en gilde tot 23:00 uur, manlief is d'r nu aan het halen.

In juli moet manlief een week op kamp met scouting, ik draai dan 7 vroege diensten achter elkaar. Sara zou bij mijn vader slapen dan (ik ook) maar als ze nergens anders wil slapen kan dit dus niet en zitten we dus ook nog met een opvangprobleem.

Heeft iemand nog tips en adviezen? Vicky gaf me net al een paar tips mbt slaaptherapie en daar ga ik me zeker in verdiepen, maar ik zoek echt alles wat maar mogelijk is om m'n meiske weer normaal te laten slapen!

Nog even wat we allemaal geprobeerd hebben:

-bij ons in bed laten slapen
-later naar bed
-vroeger naar bed
-streng doorpakken
-vast avondritueel ingebouwd
-altijd 2 dezelfde knuffels in bed (ook bij opa en oma)
-verduisteren
-erbij zitten
-deur op een kier, licht aan in de hal
-slaap lekker melk van friese vlag (is het volgens mij)

Meiske meiske, wat een strijd! Ik wist niet dat het zo erg was met Saartje. Poeh zeg, wat zwaar moet dat zijn voor jullie. Ik weet niet goed wat ik er over kan zeggen. Juul slaapt heel makkelijk eigenlijk. Lastig hoor, vooral omdat het inmiddels de 'standaard' is geworden en dus ingebakken in haar systeempje. Dat moet doorbroken worden, zoveel is duidelijk. Want ze is wél moe, schrijf je. Dus daaraan ligt het niet. Maar hoe doorbreek je zoiets?! Pfff..... ik weet het écht niet. Machteloos, deze situatie. Veel sterkte jullie. Ik hoop op een snelle oplossing, voor jullie allemaal. Meer kan ik er helaas niet over zeggen.

[ Bericht 1% gewijzigd door renzell op 24-06-2007 12:40:46 ]

Jullie hebben echt al van alles geprobeerd zeg Heb je al eens contact gehad met de wijkverpleegkundige (cb)?
Ik heb dat toen gedaan toen wij het echt niet meer zagen zitten met het niet slapen van Eva, en zij hebben er best veel ervaring mee.
Naast een gelegenheid om lekker je hart uit te storten, krijg je heel veel tips en een goede begeleiding.
Hier heeft het goed geholpen.

Fuente, wat afschuwelijk! Slaapgebrek kan uiteindelijk zo enorm slopen. Wij hebben het een poos met Thies gehad. Toen hebben we een slaaptraining gedaan. Maar Saar is al veel ouder, dus ik weet absoluut niet hoe dat op die leeftijd gaat.
Misschien heb je wat aan het boekje van Ruttien Schregardus. Wij hebben dat indertijd als leidraad gebruikt. Het gaat over kinderen van 6 mnd tot 6 jaar.
En wat Lois zegt, wijkverpleegkundige. Als je mazzel hebt tref je een goede. Evt kun je ook nog naar de opvoedwinkel. Ik heb daar een heel prettig gesprek gehad. Daar kun je ook gratis boeken lenen.

Allereerst, thnx voor jullie lieve woorden

Afgelopen nacht dus Saartje opgehaald, thuis een kwartiertje nog opgehad, maar ze was doodmoe. Eenmaal in bed heeft ze de hele nacht geslapen, om 5:00 werd ze wakker maar ging ze ook vrij snel weer slapen om uiteindelijk pas om 9 uur wakker te worden. We hebben dus even flink kunnen bijtanken!

Wat gaan we doen deze week? CB bellen voor tips en adviezen, het boekje dat Moonah aangaf halen bij de bieb en anders bestellen !

Dus we kunnen in ieder geval weer wat proberen, dat is al fijn om te weten. Wat we eventueel ook kunnen proberen binnenkort is een groter bedje. Saartje slaapt nog steeds in haar ledikant, misschien zit 'm daar iets in...

quote:

Op zondag 24 juni 2007 12:15 schreef Fuente het volgende:
Wat gaan we doen deze week? CB bellen voor tips en adviezen, het boekje dat Moonah aangaf halen bij de bieb en anders bestellen !

Als ze hem nou bij de bieb niet hebben, dan PM me je adres maar even, dan mag je die van mij lenen.

Dat lijkt me helemaal geen slecht idee Fuente, van dat bedje Misschien kun je er zelfs eens over denken om de hele 'vibe' in de kamer te veranderen. Zou dat iets zijn? Bedje op een andere plek, nieuw knuffeltje, nieuw slaapzakje/dekbedje, boekje in bed, andere kleur op de muur, tekeningen boven het bed, dat soort dingen. Die plek, die nu zo gaat over niet slapen en rusteloze nachten met veel huilen, moet misschien opnieuw fijn en leuk en fris en echt van haar gemaakt worden. Het zou ook averechts kunnen werken, maar ik heb zelf het idee dat als je een nieuwe situatie creëert, daar ook nieuw gedrag uit voort kan komen. Of ben ik nu vaag?

Fijn dat jullie even hebben kunnen bijtanken!

Renz, we wouden sowieso haar kamertje al gaan veranderen, dat dan maar wat sneller doen dan gepland! (nou ja, de verf is al gekocht, het bedje wat we zouden willen al uitgezocht, alleen nog geen tijd om ermee bezig te zijn). Ik ga een dag plannen, dan gaan we er flink mee bezig en dan zou het moeten lukken.

Moonah, ik ga morgen even naar de bieb, als ze het niet hebben PM ik je, thnx!

Hier ook een lastig slapertje. Maar ook een lang-uitslapertje dus geen vermoeidheidsproblemen. Wat Renzell aankaart over het veranderen van de 'vibe' van het kamertje, kan heel goed werken zelfs. Ik heb als kind ook veel slaapproblemen gehad _{die van mij is dus ook erfelijk belast als het ware} En mijn ouders hebben mij ook vaak gewisseld van kamer, zowel qua inrichting als daadwerkelijk een andere kamer van het huis. En dat hielp vaak wel voor een tijdje.

Wat doet ze als je haar in jullie bed laat slapen? Slaapt ze dan wel, of ook niet? En als je haar eruit haalt? Gaat ze dan daarna wel weer slapen? En hoe gaat het 's middags, slaapt ze dan wel of niet?

Ik probeer altijd maar om me er niet te druk over te maken en dat werkt wel moet ik zeggen, maar ik kan me ook voorstellen dat dat iets lastiger is als je zelf ook heel moe bent.

quote:

Op zondag 24 juni 2007 15:21 schreef Igraine het volgende:
Hier ook een lastig slapertje. Maar ook een lang-uitslapertje dus geen vermoeidheidsproblemen. Wat Renzell aankaart over het veranderen van de 'vibe' van het kamertje, kan heel goed werken zelfs. Ik heb als kind ook veel slaapproblemen gehad _{die van mij is dus ook erfelijk belast als het ware} En mijn ouders hebben mij ook vaak gewisseld van kamer, zowel qua inrichting als daadwerkelijk een andere kamer van het huis. En dat hielp vaak wel voor een tijdje.

Wat doet ze als je haar in jullie bed laat slapen? Slaapt ze dan wel, of ook niet? En als je haar eruit haalt? Gaat ze dan daarna wel weer slapen? En hoe gaat het 's middags, slaapt ze dan wel of niet?

Ik probeer altijd maar om me er niet te druk over te maken en dat werkt wel moet ik zeggen, maar ik kan me ook voorstellen dat dat iets lastiger is als je zelf ook heel moe bent.

Ben stiekem blij dat we niet de enigen zijn Maar wel rot dat het bij jullie ook zo is!

Bij ons in bed gilde ze eerst net zo hard door als in haar eigen bed. Sinds ze om 5:00 wakker wordt speelt ze bij ons in bed, ze wil dan niet slapen. Als we haar eruit halen en dan weer in bed doen slaapt ze ook niet.
Middagslaapjes gaan 9 van de 10 keer gewoon goed! Ze slaapt zo'n anderhalf tot twee uur 's middags. Vaker doen we haar overdag niet in bed, hoewel ze er moe genoeg voor is, maar we zijn bang dat ze dan 's nachts helemaal niet meer wil slapen.

En werkt dat inderdaad zo? Slaapt ze beter als je haar overdag op laat blijven?

quote:

Op zondag 24 juni 2007 18:48 schreef renzell het volgende:
En werkt dat inderdaad zo? Slaapt ze beter als je haar overdag op laat blijven?

Nee, we laten haar ook niet opblijven hoor! Maar niet langer slapen dan 2 uur. We merken wel dat als ze overdag 3 a 4 uur slaapt (wat ze dus zat haalt vaak) ze dan 's nachts nog slechter slaapt, omdat ze d'r ritme dan omgooit.

Hier is het zo dat als ze 's nachts wakker wordt en we haar gelijk bij ons tussenin leggen, ze vrijwel direct weer gaat slapen. Dus dat scheelt wel denk ik. Ook haal ik haar 's avonds er wel uit als ze echt niet gaat slapen, dan knuffelen we beneden nog even, mag ze even spelen, krijgt ze nog een klein flesje melk en brengen we haar weer naar bed. Dan gaat ze meestal wel slapen.

Nu slaapt ze laatste 5 nachten al aan één stuk door in haar eigen bedje vanaf een uurtje of 20.30
's avonds dus ik hoop dat ze dat vol blijft houden. Vanmorgen en gisteren hebben we haar om 10 uur s morgens wakker gemaakt, anders slaapt ze te lang. En al twee dagen slaapt ze 's middags ook 3 uur achter elkaar. Normaal is dat 2 uur of ietsje korter.