Ze was een vrolijk en spontaan meisje, dat heb jij afgepakt

quote:

Een 29-jarige man uit Nieuwegein haalde een 13-jarig meisje uit een zorginstelling in Horn, nam haar mee naar zijn woonplaats en verkrachtte haar. Het Openbaar Ministerie eiste woensdag een voorwaardelijke celstraf van één jaar tegen hem voor ontvoering en verkrachting.

Rond half een ’s nachts op 10 februari 2025 kwam Abdelmajid A. (29) in zijn auto aan bij jeugdzorginstelling Hilzijn in Horn. De avond ervoor had hij via Snapchat afgesproken om te gaan roken met een 13-jarig meisje dat daar verbleef.

Hij bracht haar naar zijn woning in Nieuwegein. Daar betastte hij haar. Toen het meisje aangaf dit niet te willen, stopte A. Even later trok hij toch haar broek omlaag, waarna zij verstijfde. Hij sloeg het meisje, dwong haar tot seksuele handelingen en probeerde haar te penetreren. Op het moment dat de 13-jarige aangaf naar huis te moeten, stopte hij en bracht hij haar terug naar Horn.

Het slachtoffer was niet bij de rechtszaak. Een vertegenwoordiger van Slachtofferhulp las een verklaring van haar moeder voor. Het meisje gaat niet meer naar school en volgt traumabehandeling. „Je had beter moeten weten als 29-jarige. Ze heeft veel pijn gehad, slaapt slecht en is erg bang. Ze was een vrolijk en spontaan meisje. Dat heb jij van haar afgepakt.”

De opsomming van de gebeurtenissen door de rechter maakte A. emotioneel. Hij zei dat hij niet wist dat het slachtoffer pas 13 jaar was. Hij had niet naar haar leeftijd gevraagd voordat hij haar meenam. „Als ik wist dat ze 13 was, was ik daar nooit naartoe gereden. Ik wilde een leuke connectie met iemand. Dit heb ik nooit gewild.”

Volgens de officier van justitie waren er genoeg aanwijzingen waaruit A. had kunnen opmaken dat het slachtoffer minderjarig was. „Toch ben ik ervan overtuigd dat hij niet uit was op seks met een meisje van 13.”

A. heeft 47 dagen in voorlopige hechtenis gezeten. Na zijn vrijlating is hij een behandeling gestart. Daarbij is bij hem een autismestoornis vastgesteld, waardoor hij de zorgen van een ander niet goed kan begrijpen. Volgens de reclassering is hij daarom verminderd toerekeningsvatbaar voor het zedenfeit.

„Ik vind het een moeilijke afweging”, zei de officier. „Gaan we heel streng straffen of kijken we naar stappen die hij gezet heeft? Ik ben bereid hem het voordeel van de twijfel te geven.” Hij eiste een gevangenisstraf van 412 dagen, waarvan 365 voorwaardelijk met een proeftijd van vijf jaar. Ook eiste hij een contactverbod, meldplicht bij de reclassering en een verplichte behandeling.

Volgens Stijn Peerik, de advocaat van A. heeft zijn cliënt spijt. Hij laat zich behandelen en heeft geen strafblad. Hij pleitte voor een taakstraf of een celstraf die gelijk is aan de voorlopige hechtenis.