OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
@Schanu ik mag hopen dat jullie gewoon lekker met je gezin sinterklaas gaan vieren, gewoon thuis?
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Dankjewel Ynske, een wens opa en oma hebben we nooit echt naar gekeken. Ik weet ook oprecht niet of Jewel nu een onbekende in haar leven zou accepteren. Maar bedankt voor de tip, ik ga er wel eens naar kijken!
Amsel, wat wordt je toch pijnlijk beperkt op zo'n moment
en dat anderen dat niet zien, maakt het nog lastiger. Lukt het jullie om het wel rond te krijgen of wordt het besluit om thuis te blijven? Naar verjaardagen die in onze schoonfamilie op zondag worden gevierd (bijna allemaal 
) gaan wij (althans Jewel en ik) ook niet meer heen. Als niets anders werkt is dat vaak de resterende optie helaas.
Troel, zeker vieren wij het thuis als gezin
dat is juist de reden dat we het niet ook met de schoonfamilie willen vieren. Eén keer pakjesavond is al spannend genoeg, 2 keer dus niet te doen.
Amsel, wat wordt je toch pijnlijk beperkt op zo'n moment
en dat anderen dat niet zien, maakt het nog lastiger. Lukt het jullie om het wel rond te krijgen of wordt het besluit om thuis te blijven? Naar verjaardagen die in onze schoonfamilie op zondag worden gevierd (bijna allemaal ) gaan wij (althans Jewel en ik) ook niet meer heen. Als niets anders werkt is dat vaak de resterende optie helaas. Troel, zeker vieren wij het thuis als gezin
dat is juist de reden dat we het niet ook met de schoonfamilie willen vieren. Eén keer pakjesavond is al spannend genoeg, 2 keer dus niet te doen.
Even advocaat van de duivel.quote:Op donderdag 24 september 2026 19:10 schreef Schanu het volgende:
Troel, zeker vieren wij het thuis als gezin
Als je toch geen Sint met hen wilde vieren, is het dan een probleem dat zij het wel willen vieren en dat dus zonder jullie doen?
Of zit het probleem erin dat ze daardoor geen kerst vieren en jullie dus helemaal niet bij een samenzijn kunnen zijn?
Op 28 februari 2012 19:20 schreef lezzer en op 31 augustus 2013 21:27 schreef DancingPhoebe:Jezus, Vanyel, wat een fantastische tips geef jij toch altijd!
Ik snap je en je hebt gelijk. Ons voorstel was om cadeautjes met kerst te doen, dat vieren we namelijk bij mijn schoonouders. Vorig jaar deden we dat zo omdat dat in de agenda van zwager en schoonzus het beste uitkwam. Toen gaf iedereen nog aan dat dat zo goed beviel. Dit jaar willen ze dat echter niet omdat het in de agenda van hun 18 jarige zoon niet uitkomt. Terwijl het geen probleem is voor ze dat wij er nu met z'n vieren niet bij kunnen zijn. Het is maar net hoe het hun uitkomt. Het feit dat zij elk jaar met z'n allen (Opa, oma, schoonzus 1. zwager, schoonzus 2 en hun drie kids) op vakantie gaan, samen naar kerstmarkten gaan, samen oud & nieuw vieren, en dat wij niet eens worden gevraagd, maakt dat het extra gevoelig ligt. Dat de verjaardagen standaard op zondag worden gevierd terwijl dat betekent dat Jewel er nooit meer bij is ook. Want dat wij bijna nergens bij zijn is geen probleem voor ze. Als de neef er 1 keer niet bij is wordt alles wel op hem aangepast.quote:Op donderdag 24 september 2026 19:12 schreef Vanyel het volgende:
[..]
Even advocaat van de duivel.
Als je toch geen Sint met hen wilde vieren, is het dan een probleem dat zij het wel willen vieren en dat dus zonder jullie doen?
Of zit het probleem erin dat ze daardoor geen kerst vieren en jullie dus helemaal niet bij een samenzijn kunnen zijn?
Dus het gaat niet eens zozeer om Sinterklaas. Het is voor mij ook een principe kwestie geworden. Dat ze voor de andere 3 kleinkinderen álles doen, en onze 2 meiden delven het onderspit. Dat ze samen Sinterklaas gaan vieren mogen ze zelf weten, maar wetende dat ze weer leuk en gezellig wat samen gaan doen zonder onze kinderen doet pijn. Want als we dat cadeautjesmoment naar kerst konden verschuiven, hadden zij wel gezellig mee kunnen doen.
Maar het klopt wat je zegt. Dat wij het niet kunnen vieren met ze maakt niet dat zij het niet mogen vieren samen. Voor mij gaat het dieper dan Sinterklaas alleen en dat maakt dat ik er wat heftig op reageer.
Wat verdrietig @Schanu ik snap heel goed dat het zo voelt voor jullie. Je gunt je kinderen een goede relatie met hun grootouders en zeker als er ook nog andere kinderen binnen de familie zijn dan is dat gewoon ook confronterend.
Hier doen de grootouders echt wel hun best en willen ze overal rekening mee houden maar ze snappen het gewoon niet zo goed. Vooral mijn moeder is er heel goed in om steeds net het verkeerde te doen of te zeggen (ook tegen mij trouwens maar ik kan dat beter handelen, eoieaou)
Wij zitten met een ander dilemma waarbij man en ik niet helemaal op 1 lijn zitten.
Elke avond wordt hier gewandeld om te ontprikkelen. D1 en haar vader. D2 is toen met oudste gaan wandelen. Dat is voor hun ook het moment om eea te bespreken. Over school, over ons, waarschijnlijk ook over D1 etc.
Het is alleen nogal in your face voor D1. Die voelt zich hier door buitengesloten. Oudste en D2 willen allebei niet met z'n drieën lopen omdat ze bang zijn voor "gedoe" maar ze willen allebei wel apart met D1 wandelen. Dat is voor D1 niet genoeg, die wil met z'n drietjes. Punt is, ik snap best dat D2 en oudste liever samen lopen. Die hebben ook meer gemeen, beleven ook meer samen en waar D2 nog een beetje zicht heeft op de buitenwereld, leeft D1 toch meer in haar eigen bubble en dat merk je. Plus dat ze dominant/controlerend/sturend is en van een kleine tegenslag al snel boos kan worden. Maar ik vind het ook sneu dat D1 zich buitengesloten voelt. Ze is ook bang dat ze over haar praten.
Hier doen de grootouders echt wel hun best en willen ze overal rekening mee houden maar ze snappen het gewoon niet zo goed. Vooral mijn moeder is er heel goed in om steeds net het verkeerde te doen of te zeggen (ook tegen mij trouwens maar ik kan dat beter handelen, eoieaou)
Wij zitten met een ander dilemma waarbij man en ik niet helemaal op 1 lijn zitten.
Elke avond wordt hier gewandeld om te ontprikkelen. D1 en haar vader. D2 is toen met oudste gaan wandelen. Dat is voor hun ook het moment om eea te bespreken. Over school, over ons, waarschijnlijk ook over D1 etc.
Het is alleen nogal in your face voor D1. Die voelt zich hier door buitengesloten. Oudste en D2 willen allebei niet met z'n drieën lopen omdat ze bang zijn voor "gedoe" maar ze willen allebei wel apart met D1 wandelen. Dat is voor D1 niet genoeg, die wil met z'n drietjes. Punt is, ik snap best dat D2 en oudste liever samen lopen. Die hebben ook meer gemeen, beleven ook meer samen en waar D2 nog een beetje zicht heeft op de buitenwereld, leeft D1 toch meer in haar eigen bubble en dat merk je. Plus dat ze dominant/controlerend/sturend is en van een kleine tegenslag al snel boos kan worden. Maar ik vind het ook sneu dat D1 zich buitengesloten voelt. Ze is ook bang dat ze over haar praten.
Hoe sta jij hier in en hoe staat man erin?quote:Op donderdag 24 september 2026 21:12 schreef Kyara het volgende:
Wij zitten met een ander dilemma waarbij man en ik niet helemaal op 1 lijn zitten.
Elke avond wordt hier gewandeld om te ontprikkelen. D1 en haar vader. D2 is toen met oudste gaan wandelen. Dat is voor hun ook het moment om eea te bespreken. Over school, over ons, waarschijnlijk ook over D1 etc.
Het is alleen nogal in your face voor D1. Die voelt zich hier door buitengesloten. Oudste en D2 willen allebei niet met z'n drieën lopen omdat ze bang zijn voor "gedoe" maar ze willen allebei wel apart met D1 wandelen. Dat is voor D1 niet genoeg, die wil met z'n drietjes. Punt is, ik snap best dat D2 en oudste liever samen lopen. Die hebben ook meer gemeen, beleven ook meer samen en waar D2 nog een beetje zicht heeft op de buitenwereld, leeft D1 toch meer in haar eigen bubble en dat merk je. Plus dat ze dominant/controlerend/sturend is en van een kleine tegenslag al snel boos kan worden. Maar ik vind het ook sneu dat D1 zich buitengesloten voelt. Ze is ook bang dat ze over haar praten.
(Op zich snap ik dominant/controlerend/sturend wel, want dat is gok ik haar manier van overleven?)
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Ik denk dat je d2 en je oudste hun moment moet gunnen. Het is zo gegroeid en blijkbaar is het een waardevol moment geworden waarin zij op hun manier kunnen copen met de situatie van d1.
D1 heeft vaak wat extra's nodig waarbij zij moeten inleveren en nu is het andersom. En even waardevol.
D1 heeft vaak wat extra's nodig waarbij zij moeten inleveren en nu is het andersom. En even waardevol.
Ik heb wat meer begrip voor D2 en oudste. Man wil niet dan D1 buitegesloten wordt. Dat wil ik uiteraard ook niet maar ik vind dat zij ook hun ruimte samen mogen hebben.quote:
[..]
Hoe sta jij hier in en hoe staat man erin?
(Op zich snap ik dominant/controlerend/sturend wel, want dat is gok ik haar manier van overleven?)
We doen als gezin natuurlijk al best veel los van elkaar. En als het om uitstapjes of vakanties gaat, dan ben ik ook meestal degene die dan met D2 en oudste op pad is.
Ik probeer af en toe met een van de jongens iets samen te doen. 1 op 1. Ik zie dat niet als buiten sluiten en zo zie ik deze situatie bij jullie ook niet. Er mag wmb ook ruimte zijn om te zeggen 'daar heb ik geen behoefte aan' (met drie personen wandelen).quote:
[..]
Ik heb wat meer begrip voor D2 en oudste. Man wil niet dan D1 buitegesloten wordt. Dat wil ik uiteraard ook niet maar ik vind dat zij ook hun ruimte samen mogen hebben.
We doen als gezin natuurlijk al best veel los van elkaar. En als het om uitstapjes of vakanties gaat, dan ben ik ook meestal degene die dan met D2 en oudste op pad is.
troel (de ~ (v.), ~en)
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
1 [inf.] vrouw of meisje
2 trut
Wat een moeilijk dilemma Kyara, ook lastig dat jij en je man niet helemaal op 1 lijn zitten. Eens met wat Troel aangeeft, het is geen buitensluiten als je 1 op 1 wat met elkaar wil doen, al kan het voor D1 natuurlijk wel zo voelen. Maar D2 en je zoon verplichten D1 mee te laten wandelen, kan dat gevoel ook juist versterken. Ik kan mij namelijk voorstellen dat zo'n wandeling daardoor veel minder prettig verloopt, dat er misschien ook minder of zelfs niet meer gepraat gaat worden. Dat is dan voor D1 misschien nog wel een vervelendere ervaring, omdat ze dan op een andere manier voelt dat haar aanwezigheid voor D1 en je zoon op dat moment niet gewenst is.
Ik zou D2 en je zoon hun wandeling gunnen, dat is wat werkt voor ze en wat ze nodig hebben. Dat dat voor D1 vervelend voelt, is een gevoel waar zij op haar beurt mee moet leren omgaan en hopelijk kunnen jullie haar daar in begeleiden. Dat is natuurlijk veel makkelijker gezegd dan gedaan, dat begrijp ik echt
Zou het helpen als jij bijvoorbeeld een keer meewandelt met D1, of jij en je man samen?
Ik zou D2 en je zoon hun wandeling gunnen, dat is wat werkt voor ze en wat ze nodig hebben. Dat dat voor D1 vervelend voelt, is een gevoel waar zij op haar beurt mee moet leren omgaan en hopelijk kunnen jullie haar daar in begeleiden. Dat is natuurlijk veel makkelijker gezegd dan gedaan, dat begrijp ik echt
Zou het helpen als jij bijvoorbeeld een keer meewandelt met D1, of jij en je man samen?
Dank voor je uitgebreide reactie @Schanu
Mijn probleem is dat mijn conditie ruk is en ik heb een veel langzamer tempo.
Wat ook een beetje hier de issue is, is dat de mindset van D1 zo ontzettend belangrijk is voor ongeveer alles en die is bij het minste of geringste al onstabiel. Dat betekent dat wij de hele dag continu bezig zijn om haar uit situaties te halen zodat ze niet weer afglijd in negativiteit, boosheid en algehele zelfhaat. En elke keer als zij gaan wandelen (praktisch elke dag) dan hebben wij er dus weer een extra taak bij. Want slechte mindset betekent ook weer medicatiegedoe en een kind dat tot 1 uur op de bank zit. En nee, dat is natuurlijk niet het probleem van D2 en oudste maar het zou wel een stuk makkelijker zijn als ze maar 1 avond per weer gaan wandelen en gewoon overdag even samen bijkletsen.
Mijn probleem is dat mijn conditie ruk is en ik heb een veel langzamer tempo.
Wat ook een beetje hier de issue is, is dat de mindset van D1 zo ontzettend belangrijk is voor ongeveer alles en die is bij het minste of geringste al onstabiel. Dat betekent dat wij de hele dag continu bezig zijn om haar uit situaties te halen zodat ze niet weer afglijd in negativiteit, boosheid en algehele zelfhaat. En elke keer als zij gaan wandelen (praktisch elke dag) dan hebben wij er dus weer een extra taak bij. Want slechte mindset betekent ook weer medicatiegedoe en een kind dat tot 1 uur op de bank zit. En nee, dat is natuurlijk niet het probleem van D2 en oudste maar het zou wel een stuk makkelijker zijn als ze maar 1 avond per weer gaan wandelen en gewoon overdag even samen bijkletsen.
Ik snap je heel goed. Hier kan de jongste een enorme trigger zijn voor Jewel en dan vraag ik haar (de jongste dus) ook wel eens om zich aan te passen. Wat helemaal niet fair is en voelt tegenover de jongste, maar anders levert het alleen maar een nog groter probleem op waar de jongste dan toch ook weer de dupe van wordt. Dus ik begrijp heel goed dat je het liefst ziet dat D1 wel mee kan doen, al is het maar 1 keer per week. Is dat laatste bespreekbaar met D2 en je oudste? Dat ze 6 avonden met z'n tweeën mogen wandelen maar 1 avond met D1 erbij? Dan zoek je een middenweg waarin iedereen een beetje in moet leveren (D2 en de oudste omdat ze 1 avond moeten 'opgeven' en D1 omdat ze 'maar' 1 avond mee mag lopen) maar die wel zorgt voor een werkbare balans en de sfeer thuis goed houdt. Want dat laatste is net zo belangrijk, ook al is het primair niet het probleem van D2 en je zoon.quote:
Dank voor je uitgebreide reactie @:Schanu
Mijn probleem is dat mijn conditie ruk is en ik heb een veel langzamer tempo.
Wat ook een beetje hier de issue is, is dat de mindset van D1 zo ontzettend belangrijk is voor ongeveer alles en die is bij het minste of geringste al onstabiel. Dat betekent dat wij de hele dag continu bezig zijn om haar uit situaties te halen zodat ze niet weer afglijd in negativiteit, boosheid en algehele zelfhaat. En elke keer als zij gaan wandelen (praktisch elke dag) dan hebben wij er dus weer een extra taak bij. Want slechte mindset betekent ook weer medicatiegedoe en een kind dat tot 1 uur op de bank zit. En nee, dat is natuurlijk niet het probleem van D2 en oudste maar het zou wel een stuk makkelijker zijn als ze maar 1 avond per weer gaan wandelen en gewoon overdag even samen bijkletsen.
Dat is ook mijn insteek idd. En even het gesprek aangaan met oudste. Die is slim genoeg om het te begrijpen maar hij moet het wel even uitgelegd krijgen.
Maar wordt dan niet het samen kletsen zonder D1 weer een nieuw issue?quote:
Dank voor je uitgebreide reactie @:Schanu
Mijn probleem is dat mijn conditie ruk is en ik heb een veel langzamer tempo.
Wat ook een beetje hier de issue is, is dat de mindset van D1 zo ontzettend belangrijk is voor ongeveer alles en die is bij het minste of geringste al onstabiel. Dat betekent dat wij de hele dag continu bezig zijn om haar uit situaties te halen zodat ze niet weer afglijd in negativiteit, boosheid en algehele zelfhaat. En elke keer als zij gaan wandelen (praktisch elke dag) dan hebben wij er dus weer een extra taak bij. Want slechte mindset betekent ook weer medicatiegedoe en een kind dat tot 1 uur op de bank zit. En nee, dat is natuurlijk niet het probleem van D2 en oudste maar het zou wel een stuk makkelijker zijn als ze maar 1 avond per weer gaan wandelen en gewoon overdag even samen bijkletsen.
Ik wil dingen niet bagatelliseren oid maar het voelt voor mij als buitenstaander wat wrijvend dat oudste en D2 hun uitlaatklep/ cooping moeten aanpassen aan D1 terwijl er al zoveel aangepast wordt..
Ik snap heel goed waar je vandaan komt en ook hier moeten we vaak aanpassen aan de jongste ( al is mijn situatie echt peaunuts in vergelijking met jullie) dus wil je vooral veel sterkte wensen.
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Aan de andere kant zijn zij er ook het dupe van als D1 elke keer een meltdown heeft. Dat maakt de sfeer in huis ook niet bepaald beter.quote:
[..]
Maar wordt dan niet het samen kletsen zonder D1 weer een nieuw issue?
Ik wil dingen niet bagatelliseren oid maar het voelt voor mij als buitenstaander wat wrijvend dat oudste en D2 hun uitlaatklep/ cooping moeten aanpassen aan D1 terwijl er al zoveel aangepast wordt..
Ik snap heel goed waar je vandaan komt en ook hier moeten we vaak aanpassen aan de jongste ( al is mijn situatie echt peaunuts in vergelijking met jullie) dus wil je vooral veel sterkte wensen.
Ik kan me ook voorstellen dat met 3 wandelen an sich een uitdaging is. Ik vind dat ook lastig, je hoort elkaar dan ook niet echt altijd alledrie even goed, je loopt breed etc...
Is het een optie om 5 dagen zoon en d2 te laten lopen en kletsen (en dan man met d1 of jij langzaam met d1
) en dan één dag zoon met d1 en één dag d2 met d1 (en dan man/jij met zoon/d2)
Is het een optie om 5 dagen zoon en d2 te laten lopen en kletsen (en dan man met d1 of jij langzaam met d1
) en dan één dag zoon met d1 en één dag d2 met d1 (en dan man/jij met zoon/d2)
J'ai vu un escarbot ivre!-Komupolapana
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
Bij D2 zou afgelopen vrijdag de beugel er uit gaan. Maar door allerlei gedoe en overprikkeling is ze uiteindelijk de auto niet uitgeweest en zit dat ding er dus nog in.
En nu kan ze dus niet naar school morgen want ze heeft al haar laatste schooldag met beugel gehad en zo "werkt dat in haar hoofd". Ja maar je kunt moeilijk 2 weken thuis zitten tot er weer een afspraak is. Echt ik heb hier echt zo geen geduld mee.
En nu kan ze dus niet naar school morgen want ze heeft al haar laatste schooldag met beugel gehad en zo "werkt dat in haar hoofd". Ja maar je kunt moeilijk 2 weken thuis zitten tot er weer een afspraak is. Echt ik heb hier echt zo geen geduld mee.
Hele stomme vraag misschien, maar had die ortho dat ding er niet in de auto uit kunnen halen?quote:
Bij D2 zou afgelopen vrijdag de beugel er uit gaan. Maar door allerlei gedoe en overprikkeling is ze uiteindelijk de auto niet uitgeweest en zit dat ding er dus nog in.
Ik heb er één en ik ben er trots op
"Tussen droom en daad staan wetten in de weg, en praktische bezwaren" "The needs of the many outweigh the needs of the crew"
Terugblik op tachtig kilometer lopen - Westerborkpad - My 5 minutes of fame - Heldin
DTS - Foto's en verslagen
"Tussen droom en daad staan wetten in de weg, en praktische bezwaren" "The needs of the many outweigh the needs of the crew"
Terugblik op tachtig kilometer lopen - Westerborkpad - My 5 minutes of fame - Heldin
DTS - Foto's en verslagen
Nee.quote:
[..]
Hele stomme vraag misschien, maar had die ortho dat ding er niet in de auto uit kunnen halen?
Nee daarvoor hebben ze wel iets meer nodig dan een tangetje denk.quote:
[..]
Hele stomme vraag misschien, maar had die ortho dat ding er niet in de auto uit kunnen halen?
@Kyara ik heb zoveel respect voor hoe je dit allemaal oppakt,en ja ik weet, je hebt geen keuze maar toch..
Ik kan mij voorstellen dat het megafrustrerend is, jij plant er toch omheen en dat het dan zo loopt.. ik zou ook frustratie uit mn oren hebben denk ik
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Ach nee wat een ellende dit, logisch dat je geduld op is want zo werkt het in het hoofd van D2, maar voor de rest niet... Hoe ging het vanmorgen? En je zult het vast al geprobeerd hebben, maar de nieuwe afspraak naar voren laten verplaatsen is geen optie? Kunnen ze bij de ortho wel meedenken over hoe het haalbaar te maken dat het de volgende keer wel lukt? Want als het dan weer niet lukt.... Sterktequote:
Bij D2 zou afgelopen vrijdag de beugel er uit gaan. Maar door allerlei gedoe en overprikkeling is ze uiteindelijk de auto niet uitgeweest en zit dat ding er dus nog in.
En nu kan ze dus niet naar school morgen want ze heeft al haar laatste schooldag met beugel gehad en zo "werkt dat in haar hoofd". Ja maar je kunt moeilijk 2 weken thuis zitten tot er weer een afspraak is. Echt ik heb hier echt zo geen geduld mee.
Hier is het ook weer bal met school. Jewel begon gisteravond al dat ze niet meer naar school wil. Vanmorgen weer zo vol in het verzet dat vrouwlief heeft afgesproken haar vandaag weer om 12 uur op te halen. Ze gaat nu dus weer vaker niet dan wel naar school. We zitten duidelijk weer in de moeilijkste maanden van het jaar, met haar verjaardag die nadert, sinterklaas, kerst, oud&nieuw... Heeft vrouwlief net een vakantie geboekt voor de herfstvakantie omdat thuiszitten er ook niet beter op wordt, maar ik weet niet hoe blij ik daar op dit moment van wordt. Het is uiteindelijk ook gewoon een vlucht van de realiteit terwijl we de problemen enkel verplaatsen naar een andere plek.
Ik merk dat de koek op begint te raken voor mij. Met mijn eigen traject erbij, ik heb niet het gevoel dat er ruimte is voor mijn diagnose, niet binnen ons gezin en niet in mijn hoofd. En de weerstand van de 8 jarige tegen alles wordt elke week groter. School was de enige factor waar juist stabiliteit in begon te komen eind vorig schooljaar en nu dat wegvalt merk ik dat mijn vertrouwen ook meteen wegzakt. Het liefst ga ik in winterslaap, maak mij ergens in februari maar weer een keer wakker.
@Schanu knuffel
D2 is niet naar school gegaan vandaag. Mijn frustratie komt ook vooral voor uit het feit dat ze zelf niet naar binnen is gegaan vrijdag. Als er nou een andere reden was dat het niet gelukt was, dan haf ik nog iets meer begrip op kunnen brengen.
Maar doordat ik zelf ook in de lappenmand zit en mijn man afgelopen week alles heeft moeten opvangen thuis (hallo schuldgevoel) kan ik het nu echt niet opbrengen en voelt het als het zoveelste geneuzel.
Terwijl ik ook wel weet dat ze er niks aan kan doen (zei er iemajd schuldgevoel?).
Helaas is de eerstvolgende afspraak pas in de hefstvakantie. Eerder is niet mogelijk.
D2 is niet naar school gegaan vandaag. Mijn frustratie komt ook vooral voor uit het feit dat ze zelf niet naar binnen is gegaan vrijdag. Als er nou een andere reden was dat het niet gelukt was, dan haf ik nog iets meer begrip op kunnen brengen.
Maar doordat ik zelf ook in de lappenmand zit en mijn man afgelopen week alles heeft moeten opvangen thuis (hallo schuldgevoel) kan ik het nu echt niet opbrengen en voelt het als het zoveelste geneuzel.
Terwijl ik ook wel weet dat ze er niks aan kan doen (zei er iemajd schuldgevoel?).
Helaas is de eerstvolgende afspraak pas in de hefstvakantie. Eerder is niet mogelijk.
Lurk hier ook een beetje mee, zoontje (7) heeft autisme ze kunnen alleen nog niet precies zeggen welke vorm behalve dat hij ergens op het spectrum staat. Hij is op zich wel heel sociaal maar constant overprikkeld en boos als dingen niet op zijn manier gaan. Er volgt nu een traject waar ze wat dieper kunnen kijken, hij is ook echt een extreme perfectionist. Lukt iets niet dan zet hij zijn hakken in het zand of krijgt een woedeaanval.
Merk dat het voor ons als ouders vooral lastig is om slecht gedrag en gedrag dat zeg maar voort komt uit zijn autisme te onderscheiden. Acteer je nu puur om je zin te krijgen en de situatie naar jouw hand te zetten of weet je daadwerkelijk je geen raad in de situatie en blokkeer je?
Hij kan bijvoorbeeld hondsbrutaal zijn en dan flip ik zowat want zo voeden we ze niet op, MAAR dat kan dan getriggerd worden door zijn autisme
Misschien te persoonlijk hoor maar evaren jullie door de problemen met de kinderen ook wel eens issues onderling tussen jou en je partner?
Laat ik hem maar aftrappen: Tussen ons gaat het momenteel niet lekker mijn vrouw kan het allemaal totaal niet aan en loopt de hele dag te snauwen tegen met name de jongste maar ze reageert al haar frustraties ook op mij af. Loop de hele dag op eieren terwijl juist in deze periode een goede communicatie en duidelijke lijnen ontzettend belangrijk zijn. En ik SNAP haar maar het had ook anders gekund en misschien wel gemoeten
.
Heb naast het op eieren lopen ook echt het gevoel dat het gedrag van mijn vrouw en haar tantrums de situatie alleen maar moeilijker maken dus ja lekker dan he
Merk dat het voor ons als ouders vooral lastig is om slecht gedrag en gedrag dat zeg maar voort komt uit zijn autisme te onderscheiden. Acteer je nu puur om je zin te krijgen en de situatie naar jouw hand te zetten of weet je daadwerkelijk je geen raad in de situatie en blokkeer je?
Hij kan bijvoorbeeld hondsbrutaal zijn en dan flip ik zowat want zo voeden we ze niet op, MAAR dat kan dan getriggerd worden door zijn autisme
Misschien te persoonlijk hoor maar evaren jullie door de problemen met de kinderen ook wel eens issues onderling tussen jou en je partner?
Laat ik hem maar aftrappen: Tussen ons gaat het momenteel niet lekker mijn vrouw kan het allemaal totaal niet aan en loopt de hele dag te snauwen tegen met name de jongste maar ze reageert al haar frustraties ook op mij af. Loop de hele dag op eieren terwijl juist in deze periode een goede communicatie en duidelijke lijnen ontzettend belangrijk zijn. En ik SNAP haar maar het had ook anders gekund en misschien wel gemoeten
. Heb naast het op eieren lopen ook echt het gevoel dat het gedrag van mijn vrouw en haar tantrums de situatie alleen maar moeilijker maken dus ja lekker dan he
Herkenbaar C64. En als je dan zelf eindelijk gedrag van autisme kan scheiden dan kan de buitenwereld dat niet en wordt je daar weer op aangekeken.
Het is heel moeilijk om jezelf niet mee te laten slepen in dit soort situaties. Op zich kunnen wij het aardig van elkaar over nemen. Als de een het niet trekt, kan de ander daar inspringen.
Er veel over praten heeft hier wel geholpen. Wat ik wel heb gemerkt is dat mijn emmer sneller volliep omdat ik thuisorganiser ben en sneller zag dat het kaartenhuis ging instorten terwijl mijn man nog in her hier en nu zat. Daarnaast voel ik me anders beoordeeld (veroordeeld soms ook wel) door de buitenwereld. School, hulpverlening, familie etc. Dat was voor mij een extra last die mijn man bv niet hoefde te dragen.
Ik ben ook meer thuis dan mijn man waardoor ik vaker de volle laag krijg of al de hele dag bezig ben met brandjes blussen en op eieren lopen. Rond bedtijd ben ik dus niet op mijn best.
Ik denk dat goed is om te kijken wat voor jullie allebei de momenten zijn waarop je uit de situatie moet stappen. En dat ook bespreekbaar maken.
Het is heel moeilijk om jezelf niet mee te laten slepen in dit soort situaties. Op zich kunnen wij het aardig van elkaar over nemen. Als de een het niet trekt, kan de ander daar inspringen.
Er veel over praten heeft hier wel geholpen. Wat ik wel heb gemerkt is dat mijn emmer sneller volliep omdat ik thuisorganiser ben en sneller zag dat het kaartenhuis ging instorten terwijl mijn man nog in her hier en nu zat. Daarnaast voel ik me anders beoordeeld (veroordeeld soms ook wel) door de buitenwereld. School, hulpverlening, familie etc. Dat was voor mij een extra last die mijn man bv niet hoefde te dragen.
Ik ben ook meer thuis dan mijn man waardoor ik vaker de volle laag krijg of al de hele dag bezig ben met brandjes blussen en op eieren lopen. Rond bedtijd ben ik dus niet op mijn best.
Ik denk dat goed is om te kijken wat voor jullie allebei de momenten zijn waarop je uit de situatie moet stappen. En dat ook bespreekbaar maken.
Blijf praten met elkaar. Niet op het moment dat de emoties hoog oplopen, maar later als je er weer met wat meer afstand naar kunt kijken. Jullie zijn een team, dus richt je niet op wat je vindt dat de ander anders moet doen, maar hoe jullie dat dan samen kunnen aanvliegen. En: blijf lachen met elkaar!
Realiseer je ook dat dit ouderschap on hard mode is. Het ís gewoon moeilijker dan bij het gemiddelde gezin. Dan moet je er ook een beetje begrip voor hebben dat de dagen zwaarder zijn dan gemiddeld (zeker voor de ouder die het meeste thuis is), en dus waarschijnlijk zwaarder dan wat je misschien uit je eigen jeugd gewend bent, of bij vrienden om je heen ziet. Een beetje empathie naar elkaar toe, begrip dat het voor de ander ook niet makkelijk is, helpt.
En aangezien autisme vaak in de familie zit, kan het ook geen kwaad als jullie beiden eens goed naar jezelf kijken om te zien wat je bij jezelf herkent. Dat wil de boel ook wel eens verduidelijken en verklaren hoe jij of je vrouw met bepaalde situaties omgaan
Ik kan m'n man soms wel wurgen
maar uiteindelijk is hij wel de enige met wie ik dit samen zou willen en kunnen doen.
Realiseer je ook dat dit ouderschap on hard mode is. Het ís gewoon moeilijker dan bij het gemiddelde gezin. Dan moet je er ook een beetje begrip voor hebben dat de dagen zwaarder zijn dan gemiddeld (zeker voor de ouder die het meeste thuis is), en dus waarschijnlijk zwaarder dan wat je misschien uit je eigen jeugd gewend bent, of bij vrienden om je heen ziet. Een beetje empathie naar elkaar toe, begrip dat het voor de ander ook niet makkelijk is, helpt.
En aangezien autisme vaak in de familie zit, kan het ook geen kwaad als jullie beiden eens goed naar jezelf kijken om te zien wat je bij jezelf herkent. Dat wil de boel ook wel eens verduidelijken en verklaren hoe jij of je vrouw met bepaalde situaties omgaan
Ik kan m'n man soms wel wurgen
maar uiteindelijk is hij wel de enige met wie ik dit samen zou willen en kunnen doen.
En nog even een voor @Schanu en @Kyara
Dat schoolweigeren is zo verschrikkelijk lastig. En doodvermoeiend. Ik werd continu heen en weer geslingerd tussen "Ach arm kind wat heb je het toch lastig in deze wereld, ik begrijp dat naar school gaan zwaar en ingewikkeld is en dat je vastloopt in je hoofd" en "GA NOU VERDOMME GEWOON NAAR SCHOOL WANT IK HEB OOK NOG ANDERE DINGEN TE DOEN VANDAAG!!"
voor @Schanu en @KyaraDat schoolweigeren is zo verschrikkelijk lastig. En doodvermoeiend. Ik werd continu heen en weer geslingerd tussen "Ach arm kind wat heb je het toch lastig in deze wereld, ik begrijp dat naar school gaan zwaar en ingewikkeld is en dat je vastloopt in je hoofd" en "GA NOU VERDOMME GEWOON NAAR SCHOOL WANT IK HEB OOK NOG ANDERE DINGEN TE DOEN VANDAAG!!"
Herkennen jullie het gevoel om maar gewoon weg te gaan? De deur achter je dichttrekken en gewoon gaan?
Jup... toevallig had ik t er net over met mijn moeder...quote:
Herkennen jullie het gevoel om maar gewoon weg te gaan? De deur achter je dichttrekken en gewoon gaan?
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Toen L kleiner was had ik die momenten zeker. Ik dacht alleen dat het aan mij lag, want volgens ex was er met haar niks aan de hand.quote:
Herkennen jullie het gevoel om maar gewoon weg te gaan? De deur achter je dichttrekken en gewoon gaan?
Ja ook.
Op 28 februari 2012 19:20 schreef lezzer en op 31 augustus 2013 21:27 schreef DancingPhoebe:Jezus, Vanyel, wat een fantastische tips geef jij toch altijd!
Heel herkenbaar C64, alleen in ons geval snauwen vrouw en ik beiden tegen elkaar. En inderdaad, dat maakt het niet bepaald beter want het gaat ten koste van de sfeer en de kinderen reageren daar ook weer op. Maar het is ook gewoon zwaar en daar rol je niet samen lachend doorheen. Het altijd aan moeten staan, altijd moe zijn, altijd jezelf voorbij moeten rennen en constant in moeten leveren op je eigen tijd/energie/geluk, draagt niet bij aan gelukkig zijn natuurlijk. Heb je het hier wel eens met je vrouw over gehad? Misschien ervaart zij hetzelfde gedrag bij jou en is dat ook een wisselwerking (want van jezelf kan je het soms niet eens door hebben). En misschien moeten jullie samen kijken naar een mogelijkheid om samen, of apart, meer rust te krijgen. Af en toe een adempauze kan al heel helend zijn. Dat is makkelijk gezegd, het lukt ons hier ook zelden, maar om daar in ieder geval bewust van te zijn en bewust mee bezig te zijn, is al een belangrijke eerste stap.
Kyara, ja dat herken ik heel goed. Vrouwlief roept vaak dat ze wil scheiden, dat ze het hele gezin zat is. Niet eens omdat ze bij mij weg wil, maar omdat we de kinderen dan om en om zouden hebben en niet meer constant. Volstrekt irrationeel natuurlijk, maar zo'n uitspraak komt wel voort uit het alles zo zat zijn dat je er aan wilt ontsnappen. De boel de boel willen laten en gewoon weglopen. En dat gevoel heb ik ook heel vaak. Niet omdat ik niet van de kinderen hou, maar omdat het vaak meer is dan ik kan dragen. En dan zeggen ze wel eens dat je lijden krijgt naar draagkracht, maar de enige reden dat je doorgaat is omdat je niet anders kan en wel door moet. Dat betekent niet dat je het beter aan zou kunnen dan een ander, dat je sterker zou zijn. Je hebt eenvoudigweg geen andere keus. En dat maakt mij vaak echt doodongelukkig.
Kyara, ja dat herken ik heel goed. Vrouwlief roept vaak dat ze wil scheiden, dat ze het hele gezin zat is. Niet eens omdat ze bij mij weg wil, maar omdat we de kinderen dan om en om zouden hebben en niet meer constant. Volstrekt irrationeel natuurlijk, maar zo'n uitspraak komt wel voort uit het alles zo zat zijn dat je er aan wilt ontsnappen. De boel de boel willen laten en gewoon weglopen. En dat gevoel heb ik ook heel vaak. Niet omdat ik niet van de kinderen hou, maar omdat het vaak meer is dan ik kan dragen. En dan zeggen ze wel eens dat je lijden krijgt naar draagkracht, maar de enige reden dat je doorgaat is omdat je niet anders kan en wel door moet. Dat betekent niet dat je het beter aan zou kunnen dan een ander, dat je sterker zou zijn. Je hebt eenvoudigweg geen andere keus. En dat maakt mij vaak echt doodongelukkig.
Precies dat, die laatste twee regels. Ik functioneer op verantwoordelijheidsgevoel en schuldgevoel, en tuurlijk houd ik voor mijn kinderen. Maar mezelf ben ik lang geleden al kwijt geraakt. Idem voor mijn levenslust.
Dat stukje over draagkracht herken ik wel ja... " je krijgt niet meer dan je aankan"... nou serieus ik weet soms niet welke debiel dit berekend maar er gaat iets mis...quote:
Heel herkenbaar C64, alleen in ons geval snauwen vrouw en ik beiden tegen elkaar. En inderdaad, dat maakt het niet bepaald beter want het gaat ten koste van de sfeer en de kinderen reageren daar ook weer op. Maar het is ook gewoon zwaar en daar rol je niet samen lachend doorheen. Het altijd aan moeten staan, altijd moe zijn, altijd jezelf voorbij moeten rennen en constant in moeten leveren op je eigen tijd/energie/geluk, draagt niet bij aan gelukkig zijn natuurlijk. Heb je het hier wel eens met je vrouw over gehad? Misschien ervaart zij hetzelfde gedrag bij jou en is dat ook een wisselwerking (want van jezelf kan je het soms niet eens door hebben). En misschien moeten jullie samen kijken naar een mogelijkheid om samen, of apart, meer rust te krijgen. Af en toe een adempauze kan al heel helend zijn. Dat is makkelijk gezegd, het lukt ons hier ook zelden, maar om daar in ieder geval bewust van te zijn en bewust mee bezig te zijn, is al een belangrijke eerste stap.
Kyara, ja dat herken ik heel goed. Vrouwlief roept vaak dat ze wil scheiden, dat ze het hele gezin zat is. Niet eens omdat ze bij mij weg wil, maar omdat we de kinderen dan om en om zouden hebben en niet meer constant. Volstrekt irrationeel natuurlijk, maar zo'n uitspraak komt wel voort uit het alles zo zat zijn dat je er aan wilt ontsnappen. De boel de boel willen laten en gewoon weglopen. En dat gevoel heb ik ook heel vaak. Niet omdat ik niet van de kinderen hou, maar omdat het vaak meer is dan ik kan dragen. En dan zeggen ze wel eens dat je lijden krijgt naar draagkracht, maar de enige reden dat je doorgaat is omdat je niet anders kan en wel door moet. Dat betekent niet dat je het beter aan zou kunnen dan een ander, dat je sterker zou zijn. Je hebt eenvoudigweg geen andere keus. En dat maakt mij vaak echt doodongelukkig.
S. 2014
J. 2016
J. 2016
ja!quote:
Herkennen jullie het gevoel om maar gewoon weg te gaan? De deur achter je dichttrekken en gewoon gaan?
Ja. En wat je schrijft, functioneren op verantwoordelijkheids- en schuldgevoel... heel herkenbaar.quote:
Herkennen jullie het gevoel om maar gewoon weg te gaan? De deur achter je dichttrekken en gewoon gaan?
Ik vind het gewoon ingewikkeld allemaal (en dan heb ik een minder intensief kind qua zorgen dan wat ik hier lees, of anders... ik weet het niet, ze is natuurlijk 18 maar functioneert niet als een 18 jarige).
Je krijgt zoveel als je aankan... sure... volgens mij is de rek er aardig uit intussen. Maar toch moet je door ofzo.
Winterslaap lijkt me wel wat, maar mijn begeleidster zei laatst heel droog: "het is nog geen winter"
.
Fake it till you make it...
Een herfst- en winterslaap klinkt anders ook wel goed hoor
Hier een positieve ontwikkeling, Welzorg is woensdag langs geweest! De adviseur die mij al vaker had zullen bellen maar dat nooit heeft gedaan kwam zelf langs. En het bleek een prima kerel. Hij bekeek de buggy en concludeerde direct dat de rugleuning inderdaad niet versteld kon worden. Joh
Hij is meteen gaan zoeken in de catalogus en gaan bellen en hij gaat nu proberen een andere variant van dezelfde buggy te bestellen, omdat de buggy verder echt heel fijn is met een grote kap en een fijne zitting. Als het mee zit, krijgen we nu (volgens mij, ik zag alleen het plaatje maar heb hem gegoogled) de Convaid Rodeo. Daarvan kan de rugleuning niet alleen naar achteren, hij kan echt helemaal in ligstand Het kan nog wel weer een behoorlijke tijd duren voordat we hem hebben en het kan zelfs nog zo zijn dat hij niet leverbaar blijkt, maar hij gaf aan dat hij dan naar een vergelijkbaar model gaat kijken. Ergens jammer dat hij begin dit jaar niet direct een keer is langsgekomen om samen te kijken, we zijn nu al 3 buggy's verder namelijk dus dit wordt de 4e. Maar al met al zijn we vooral blij dat het nu helemaal goed lijkt te komen
Verder heeft onze ambulant begeleider een lang epistel naar school gestuurd met dingen die Jewel nodig heeft en nu niet krijgt. Zij wilde eigenlijk een gesprek voor de herfstvakantie, maar de docenten hebben nog niet gereageerd en ik krijg van Jewel niet de indruk dat er veranderingen zijn doorgevoerd. Ze gaan wel in het zorgteam bespreken om naast de woensdag ook de vrijdagmiddag eraf te halen, op ons verzoek. Ik ben alleen bang dat dit onvoldoende zal zijn, want de belastbaarheid is op dit moment gewoon weer akelig laag.
Hier een positieve ontwikkeling, Welzorg is woensdag langs geweest! De adviseur die mij al vaker had zullen bellen maar dat nooit heeft gedaan kwam zelf langs. En het bleek een prima kerel. Hij bekeek de buggy en concludeerde direct dat de rugleuning inderdaad niet versteld kon worden. Joh
Hij is meteen gaan zoeken in de catalogus en gaan bellen en hij gaat nu proberen een andere variant van dezelfde buggy te bestellen, omdat de buggy verder echt heel fijn is met een grote kap en een fijne zitting. Als het mee zit, krijgen we nu (volgens mij, ik zag alleen het plaatje maar heb hem gegoogled) de Convaid Rodeo. Daarvan kan de rugleuning niet alleen naar achteren, hij kan echt helemaal in ligstand Het kan nog wel weer een behoorlijke tijd duren voordat we hem hebben en het kan zelfs nog zo zijn dat hij niet leverbaar blijkt, maar hij gaf aan dat hij dan naar een vergelijkbaar model gaat kijken. Ergens jammer dat hij begin dit jaar niet direct een keer is langsgekomen om samen te kijken, we zijn nu al 3 buggy's verder namelijk dus dit wordt de 4e. Maar al met al zijn we vooral blij dat het nu helemaal goed lijkt te komen Verder heeft onze ambulant begeleider een lang epistel naar school gestuurd met dingen die Jewel nodig heeft en nu niet krijgt. Zij wilde eigenlijk een gesprek voor de herfstvakantie, maar de docenten hebben nog niet gereageerd en ik krijg van Jewel niet de indruk dat er veranderingen zijn doorgevoerd. Ze gaan wel in het zorgteam bespreken om naast de woensdag ook de vrijdagmiddag eraf te halen, op ons verzoek. Ik ben alleen bang dat dit onvoldoende zal zijn, want de belastbaarheid is op dit moment gewoon weer akelig laag.
Hey maar over die vrijdagmiddag, wat valt er te bespreken? Jullie komen haar gewoon op vrijdag eerder ophalen, punt. En als ze het daar niet mee eens zijn dan komt het benodigde gesprek daardoor vanzelf snel op gang.
Ik ga er ergens ook van uit dat het antwoord ja zal zijn, maar ik denk dat dit standaard procedure is omdat het voor langere tijd zal zijn en zij het dus moeten kunnen onderbouwen? Ik had gevraagd of we haar vanmiddag mochten ophalen omdat het zorgteam het nog niet heeft besproken en dat was geen probleem, dus dat blijven we sowieso doen tot er een terugkoppeling is.quote:
Hey maar over die vrijdagmiddag, wat valt er te bespreken? Jullie komen haar gewoon op vrijdag eerder ophalen, punt. En als ze het daar niet mee eens zijn dan komt het benodigde gesprek daardoor vanzelf snel op gang.
Fijn dat er vanuit Welzorg eindelijk schot in de zaak lijkt te komen @Schanu en idd, gewoon vrijdagmiddag thuishouden idd.
Hier is D2 nog steeds niet naar school omdat vorige week haar beugel er niet uit ging. In overleg met haar ambulant behandelaar nu stapje voor stapje dus ze is vandaag mee naar school gegaan om D1 weg te brengen. Dus ze is in de buurt van de school geweest en de wereld is niet vergaan Volgende week een stapje verder en misschiem lukt het dan nog om haar voor de herfstvakantie nog op school te krijgen. Ik ben benieuwd wanneer de de leerplicht op ons dak krijgen maar die is dan van harte uitgenodigd om het zelf te proberen om haar naar school te krijgen.
Verder ook overleg gehad met de gemeente en de ambulante begeleiding. Voor D2 gaan we dat ook inzetten en daarvoor hadden ze ook al iemand beschikbaar. Ik ben alleen niet overtuigd. Jong meisje, slap handje, zacht stemmetje. Ik weet niet of die genoeg daadkracht heeft om ook met en namens D2 deel te nemen aan gesprekken op school etc.
Waar ik ook van schrok is dat de vorige partij niet eens de huisarts geinformeerd heeft. Niet eens aan het begin van het traject. Geeft ook wel aan wat voor puinhoop het daar is. Zou het dolgraag afsluiten maar medicatie is nogal lastig onder te brengen. Tekort aan psychiaters in de regio blijkbaar.
Hier is D2 nog steeds niet naar school omdat vorige week haar beugel er niet uit ging. In overleg met haar ambulant behandelaar nu stapje voor stapje dus ze is vandaag mee naar school gegaan om D1 weg te brengen. Dus ze is in de buurt van de school geweest en de wereld is niet vergaan
Volgende week een stapje verder en misschiem lukt het dan nog om haar voor de herfstvakantie nog op school te krijgen. Ik ben benieuwd wanneer de de leerplicht op ons dak krijgen maar die is dan van harte uitgenodigd om het zelf te proberen om haar naar school te krijgen.Verder ook overleg gehad met de gemeente en de ambulante begeleiding. Voor D2 gaan we dat ook inzetten en daarvoor hadden ze ook al iemand beschikbaar. Ik ben alleen niet overtuigd. Jong meisje, slap handje, zacht stemmetje. Ik weet niet of die genoeg daadkracht heeft om ook met en namens D2 deel te nemen aan gesprekken op school etc.
Waar ik ook van schrok is dat de vorige partij niet eens de huisarts geinformeerd heeft. Niet eens aan het begin van het traject. Geeft ook wel aan wat voor puinhoop het daar is. Zou het dolgraag afsluiten maar medicatie is nogal lastig onder te brengen. Tekort aan psychiaters in de regio blijkbaar.
Da's toch een klein overwinninkje, Kyara. Goed om positieve ervaringen op te doen.
Hier ook een kleine overwinning: L zei vandaag "love you too" terug
Hier ook een kleine overwinning: L zei vandaag "love you too" terug
Wat goed dat D2 wel mee is gegaan naar school, Kyara. Hopelijk helpen die kleine stapjes om de drempel te verlagen en lukt het haar voor de herfstvakantie om toch weer wat te proberen op school.
Fijn dat er voor D2 ook ambulante begeleiding ingezet kan worden, al klinkt het nog weinig overtuigend als ze er zo'n jong iemand op hebben gezet. Ik hoop echt dat ze jullie verrast en bergen kan verzetten. Juist iemand met daadkracht en doorzettingsvermogen is zo belangrijk, merken wij nu ook bij onze ambulant begeleider. Bij de vorige die wij hadden kwam niks echt van de grond, met deze ambulant begeleider voelen wij ons voor het eerst echt begrepen en ondersteund.
En bizar van die vorige partij, ik zou denken dat het dezelfde organisatie is als waar wij zaten maar gelet op de verschillende regio's zal dat niet zo zijn. Die hadden de huisarts ook niet op de hoogte gebracht, schrok hij zelf ook zodanig van dat hij de doorverwijzing naar de huidige organisatie voor ons in orde maakte zonder tussenkomst van de gemeente omdat hij snapte hoe vast we liepen bij die organisatie. Wat ontzettend vervelend dat jullie voor wat betreft de medicatie nog vast zitten aan die partij, dat levert zoveel onnodige stress op die je er nu helemaal niet bij kan gebruiken. Hopelijk komt daar snel verandering in. Heel veel sterkte
Spring, dat klinkt als een hele grote overwinning, wat prachtig
Fijn dat er voor D2 ook ambulante begeleiding ingezet kan worden, al klinkt het nog weinig overtuigend als ze er zo'n jong iemand op hebben gezet. Ik hoop echt dat ze jullie verrast en bergen kan verzetten. Juist iemand met daadkracht en doorzettingsvermogen is zo belangrijk, merken wij nu ook bij onze ambulant begeleider. Bij de vorige die wij hadden kwam niks echt van de grond, met deze ambulant begeleider voelen wij ons voor het eerst echt begrepen en ondersteund.
En bizar van die vorige partij, ik zou denken dat het dezelfde organisatie is als waar wij zaten maar gelet op de verschillende regio's zal dat niet zo zijn. Die hadden de huisarts ook niet op de hoogte gebracht, schrok hij zelf ook zodanig van dat hij de doorverwijzing naar de huidige organisatie voor ons in orde maakte zonder tussenkomst van de gemeente omdat hij snapte hoe vast we liepen bij die organisatie. Wat ontzettend vervelend dat jullie voor wat betreft de medicatie nog vast zitten aan die partij, dat levert zoveel onnodige stress op die je er nu helemaal niet bij kan gebruiken. Hopelijk komt daar snel verandering in. Heel veel sterkte
Spring, dat klinkt als een hele grote overwinning, wat prachtig
Hier weer een meisje dat de hele avond al overstuur is omdat ze morgen naar school moet. Ik weet nu al dat het niet zal lukken om haar zover te krijgen morgen. Dan heeft ze morgenmiddag ook nog eens de vaccinatie, wat ze nog niet eens weet maar wat er enorm in zal hakken ben ik bang.
De maandag na de herfstvakantie hebben we een mdo op school, de ambulant begeleider gaat Jewel daarnaast laten observeren op school op 3 verschillende momenten (bij alle 3 de docenten). Hopelijk komt daar wat concreets uit voort. En we overwegen een onderzoek naar emotionele leeftijd, omdat ze in gedrag (en interesses) eerder achteruit in leeftijd dan vooruit lijkt te gaan. Als ze overprikkeld is gaat ze zich ook gedragen en praten als een 3/4 jarige. Iemand hier bekend met zo'n onderzoek en of je ook wat kan met een eventuele uitkomst?
De maandag na de herfstvakantie hebben we een mdo op school, de ambulant begeleider gaat Jewel daarnaast laten observeren op school op 3 verschillende momenten (bij alle 3 de docenten). Hopelijk komt daar wat concreets uit voort. En we overwegen een onderzoek naar emotionele leeftijd, omdat ze in gedrag (en interesses) eerder achteruit in leeftijd dan vooruit lijkt te gaan. Als ze overprikkeld is gaat ze zich ook gedragen en praten als een 3/4 jarige. Iemand hier bekend met zo'n onderzoek en of je ook wat kan met een eventuele uitkomst?
Ja, wij hebben voor D1 ook een SEO gedaan. Daar kwam wel een herkenbaar beeld uit. Was wel bij de vorige organisatie dus helaas geen concrete handvatten om het specifiek op haar toe te spitsen. Maar op zich was de uitslag confronterend maar het heeft ons ook veel inzicht gegeven.
Sterkte voor morgen
Sterkte voor morgen
Ik lees hier weer heel veel zware en herkenbare verhalen die inderdaad wel lijken te horen bij nieuw schooljaar, aanloop naar feestdagen enz.
Heel veel sterkte allemaal
Heel veel sterkte allemaal
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Geen bekendheid met zo'n onderzoek zover ik weet. Wanneer ga je het vertellen van de vaccinatie? Ik vond dat altijd zo lastig met mijn zoon. Als ik het niet op tijd zei weigerde hij sowieso en als ik het wel op tijd zei maakte hij zich er enorm druk over en ging het ook meestal fout.quote:
Hier weer een meisje dat de hele avond al overstuur is omdat ze morgen naar school moet. Ik weet nu al dat het niet zal lukken om haar zover te krijgen morgen. Dan heeft ze morgenmiddag ook nog eens de vaccinatie, wat ze nog niet eens weet maar wat er enorm in zal hakken ben ik bang.
De maandag na de herfstvakantie hebben we een mdo op school, de ambulant begeleider gaat Jewel daarnaast laten observeren op school op 3 verschillende momenten (bij alle 3 de docenten). Hopelijk komt daar wat concreets uit voort. En we overwegen een onderzoek naar emotionele leeftijd, omdat ze in gedrag (en interesses) eerder achteruit in leeftijd dan vooruit lijkt te gaan. Als ze overprikkeld is gaat ze zich ook gedragen en praten als een 3/4 jarige. Iemand hier bekend met zo'n onderzoek en of je ook wat kan met een eventuele uitkomst?
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Ik ga het pas vertellen als we er heen gaan. Normaliter is voorbereiding heel belangrijk, maar in dit geval krijg ik haar dan écht niet meer mee en gaat de spanning zich ook alleen maar opbouwen. Het is eigenlijk kiezen uit kwaden en dan is dit hopelijk de minst kwade. Al zal ze achteraf gegarandeerd heel boos op mij zijnquote:
[..]
Geen bekendheid met zo'n onderzoek zover ik weet. Wanneer ga je het vertellen van de vaccinatie? Ik vond dat altijd zo lastig met mijn zoon. Als ik het niet op tijd zei weigerde hij sowieso en als ik het wel op tijd zei maakte hij zich er enorm druk over en ging het ook meestal fout.
Ongelooflijk lastig inderdaad. Ik hoop dat het uiteindelijk toch een beetje mee gaat vallen.quote:
[..]
Ik ga het pas vertellen als we er heen gaan. Normaliter is voorbereiding heel belangrijk, maar in dit geval krijg ik haar dan écht niet meer mee en gaat de spanning zich ook alleen maar opbouwen. Het is eigenlijk kiezen uit kwaden en dan is dit hopelijk de minst kwade. Al zal ze achteraf gegarandeerd heel boos op mij zijn
Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Wij hebben een keer zoiets gedaan en dat heeft echt voor een vertrouwensbreuk gezorgd dus we hebben onze kinderen beloofd dat we ze altijd eerlijk zullen vertellen wat er gaat gebeuren en wanneer. Ook mbt vaccinaties is het -helaas- hun eigen keuze (dat wordt vanaf 12 jaar? ook gevraagd bij het vaccineren, of het kind er zelf achterstaat).
Maar ja, ik vind vaccineren ook erg belangrijk dus ik snap het ook wel weer.
Maar ja, ik vind vaccineren ook erg belangrijk dus ik snap het ook wel weer.
Kun je niet een aparte afspraak maken voor die vaccinatie? Onze oudste gaat echt niet in zo'n grote hal als het lopendebandwerk is. Dus die krijgt altijd een privé-afspraak. En dan nog lukt het vaak niet en moeten we 3x terugkomen, maar dan zit er in ieder geval wat minder druk op.
|
|
