(ouders van) kinderen met een ASS deel 53

@Schanu ik mag hopen dat jullie gewoon lekker met je gezin sinterklaas gaan vieren, gewoon thuis?

Dankjewel Ynske, een wens opa en oma hebben we nooit echt naar gekeken. Ik weet ook oprecht niet of Jewel nu een onbekende in haar leven zou accepteren. Maar bedankt voor de tip, ik ga er wel eens naar kijken!

Amsel, wat wordt je toch pijnlijk beperkt op zo'n moment en dat anderen dat niet zien, maakt het nog lastiger. Lukt het jullie om het wel rond te krijgen of wordt het besluit om thuis te blijven? Naar verjaardagen die in onze schoonfamilie op zondag worden gevierd (bijna allemaal ) gaan wij (althans Jewel en ik) ook niet meer heen. Als niets anders werkt is dat vaak de resterende optie helaas.

Troel, zeker vieren wij het thuis als gezin dat is juist de reden dat we het niet ook met de schoonfamilie willen vieren. Eén keer pakjesavond is al spannend genoeg, 2 keer dus niet te doen.

quote:

Op donderdag 24 september 2026 19:10 schreef Schanu het volgende:
Troel, zeker vieren wij het thuis als gezin dat is juist de reden dat we het niet ook met de schoonfamilie willen vieren. Eén keer pakjesavond is al spannend genoeg, 2 keer dus niet te doen.

Even advocaat van de duivel.
Als je toch geen Sint met hen wilde vieren, is het dan een probleem dat zij het wel willen vieren en dat dus zonder jullie doen?

Of zit het probleem erin dat ze daardoor geen kerst vieren en jullie dus helemaal niet bij een samenzijn kunnen zijn?

quote:

Op donderdag 24 september 2026 19:12 schreef Vanyel het volgende:

[..]
Even advocaat van de duivel.
Als je toch geen Sint met hen wilde vieren, is het dan een probleem dat zij het wel willen vieren en dat dus zonder jullie doen?

Of zit het probleem erin dat ze daardoor geen kerst vieren en jullie dus helemaal niet bij een samenzijn kunnen zijn?

Ik snap je en je hebt gelijk. Ons voorstel was om cadeautjes met kerst te doen, dat vieren we namelijk bij mijn schoonouders. Vorig jaar deden we dat zo omdat dat in de agenda van zwager en schoonzus het beste uitkwam. Toen gaf iedereen nog aan dat dat zo goed beviel. Dit jaar willen ze dat echter niet omdat het in de agenda van hun 18 jarige zoon niet uitkomt. Terwijl het geen probleem is voor ze dat wij er nu met z'n vieren niet bij kunnen zijn. Het is maar net hoe het hun uitkomt. Het feit dat zij elk jaar met z'n allen (Opa, oma, schoonzus 1. zwager, schoonzus 2 en hun drie kids) op vakantie gaan, samen naar kerstmarkten gaan, samen oud & nieuw vieren, en dat wij niet eens worden gevraagd, maakt dat het extra gevoelig ligt. Dat de verjaardagen standaard op zondag worden gevierd terwijl dat betekent dat Jewel er nooit meer bij is ook. Want dat wij bijna nergens bij zijn is geen probleem voor ze. Als de neef er 1 keer niet bij is wordt alles wel op hem aangepast.

Dus het gaat niet eens zozeer om Sinterklaas. Het is voor mij ook een principe kwestie geworden. Dat ze voor de andere 3 kleinkinderen álles doen, en onze 2 meiden delven het onderspit. Dat ze samen Sinterklaas gaan vieren mogen ze zelf weten, maar wetende dat ze weer leuk en gezellig wat samen gaan doen zonder onze kinderen doet pijn. Want als we dat cadeautjesmoment naar kerst konden verschuiven, hadden zij wel gezellig mee kunnen doen.

Maar het klopt wat je zegt. Dat wij het niet kunnen vieren met ze maakt niet dat zij het niet mogen vieren samen. Voor mij gaat het dieper dan Sinterklaas alleen en dat maakt dat ik er wat heftig op reageer.

Wat verdrietig @Schanu ik snap heel goed dat het zo voelt voor jullie. Je gunt je kinderen een goede relatie met hun grootouders en zeker als er ook nog andere kinderen binnen de familie zijn dan is dat gewoon ook confronterend.

Hier doen de grootouders echt wel hun best en willen ze overal rekening mee houden maar ze snappen het gewoon niet zo goed. Vooral mijn moeder is er heel goed in om steeds net het verkeerde te doen of te zeggen (ook tegen mij trouwens maar ik kan dat beter handelen, eoieaou)

Wij zitten met een ander dilemma waarbij man en ik niet helemaal op 1 lijn zitten.
Elke avond wordt hier gewandeld om te ontprikkelen. D1 en haar vader. D2 is toen met oudste gaan wandelen. Dat is voor hun ook het moment om eea te bespreken. Over school, over ons, waarschijnlijk ook over D1 etc.
Het is alleen nogal in your face voor D1. Die voelt zich hier door buitengesloten. Oudste en D2 willen allebei niet met z'n drieën lopen omdat ze bang zijn voor "gedoe" maar ze willen allebei wel apart met D1 wandelen. Dat is voor D1 niet genoeg, die wil met z'n drietjes. Punt is, ik snap best dat D2 en oudste liever samen lopen. Die hebben ook meer gemeen, beleven ook meer samen en waar D2 nog een beetje zicht heeft op de buitenwereld, leeft D1 toch meer in haar eigen bubble en dat merk je. Plus dat ze dominant/controlerend/sturend is en van een kleine tegenslag al snel boos kan worden. Maar ik vind het ook sneu dat D1 zich buitengesloten voelt. Ze is ook bang dat ze over haar praten.

quote:

Op donderdag 24 september 2026 21:12 schreef Kyara het volgende:
Wij zitten met een ander dilemma waarbij man en ik niet helemaal op 1 lijn zitten.
Elke avond wordt hier gewandeld om te ontprikkelen. D1 en haar vader. D2 is toen met oudste gaan wandelen. Dat is voor hun ook het moment om eea te bespreken. Over school, over ons, waarschijnlijk ook over D1 etc.
Het is alleen nogal in your face voor D1. Die voelt zich hier door buitengesloten. Oudste en D2 willen allebei niet met z'n drieën lopen omdat ze bang zijn voor "gedoe" maar ze willen allebei wel apart met D1 wandelen. Dat is voor D1 niet genoeg, die wil met z'n drietjes. Punt is, ik snap best dat D2 en oudste liever samen lopen. Die hebben ook meer gemeen, beleven ook meer samen en waar D2 nog een beetje zicht heeft op de buitenwereld, leeft D1 toch meer in haar eigen bubble en dat merk je. Plus dat ze dominant/controlerend/sturend is en van een kleine tegenslag al snel boos kan worden. Maar ik vind het ook sneu dat D1 zich buitengesloten voelt. Ze is ook bang dat ze over haar praten.

Hoe sta jij hier in en hoe staat man erin?


(Op zich snap ik dominant/controlerend/sturend wel, want dat is gok ik haar manier van overleven?)

quote:

Op donderdag 24 september 2026 21:19 schreef Troel het volgende:

[..]
Hoe sta jij hier in en hoe staat man erin?


(Op zich snap ik dominant/controlerend/sturend wel, want dat is gok ik haar manier van overleven?)

Ik heb wat meer begrip voor D2 en oudste. Man wil niet dan D1 buitegesloten wordt. Dat wil ik uiteraard ook niet maar ik vind dat zij ook hun ruimte samen mogen hebben.

We doen als gezin natuurlijk al best veel los van elkaar. En als het om uitstapjes of vakanties gaat, dan ben ik ook meestal degene die dan met D2 en oudste op pad is.

quote:

Op donderdag 24 september 2026 22:02 schreef Kyara het volgende:

[..]
Ik heb wat meer begrip voor D2 en oudste. Man wil niet dan D1 buitegesloten wordt. Dat wil ik uiteraard ook niet maar ik vind dat zij ook hun ruimte samen mogen hebben.

We doen als gezin natuurlijk al best veel los van elkaar. En als het om uitstapjes of vakanties gaat, dan ben ik ook meestal degene die dan met D2 en oudste op pad is.

Ik probeer af en toe met een van de jongens iets samen te doen. 1 op 1. Ik zie dat niet als buiten sluiten en zo zie ik deze situatie bij jullie ook niet. Er mag wmb ook ruimte zijn om te zeggen 'daar heb ik geen behoefte aan' (met drie personen wandelen).

Wat een moeilijk dilemma Kyara, ook lastig dat jij en je man niet helemaal op 1 lijn zitten. Eens met wat Troel aangeeft, het is geen buitensluiten als je 1 op 1 wat met elkaar wil doen, al kan het voor D1 natuurlijk wel zo voelen. Maar D2 en je zoon verplichten D1 mee te laten wandelen, kan dat gevoel ook juist versterken. Ik kan mij namelijk voorstellen dat zo'n wandeling daardoor veel minder prettig verloopt, dat er misschien ook minder of zelfs niet meer gepraat gaat worden. Dat is dan voor D1 misschien nog wel een vervelendere ervaring, omdat ze dan op een andere manier voelt dat haar aanwezigheid voor D1 en je zoon op dat moment niet gewenst is.

Ik zou D2 en je zoon hun wandeling gunnen, dat is wat werkt voor ze en wat ze nodig hebben. Dat dat voor D1 vervelend voelt, is een gevoel waar zij op haar beurt mee moet leren omgaan en hopelijk kunnen jullie haar daar in begeleiden. Dat is natuurlijk veel makkelijker gezegd dan gedaan, dat begrijp ik echt Zou het helpen als jij bijvoorbeeld een keer meewandelt met D1, of jij en je man samen?

Dank voor je uitgebreide reactie @Schanu

Mijn probleem is dat mijn conditie ruk is en ik heb een veel langzamer tempo.

Wat ook een beetje hier de issue is, is dat de mindset van D1 zo ontzettend belangrijk is voor ongeveer alles en die is bij het minste of geringste al onstabiel. Dat betekent dat wij de hele dag continu bezig zijn om haar uit situaties te halen zodat ze niet weer afglijd in negativiteit, boosheid en algehele zelfhaat. En elke keer als zij gaan wandelen (praktisch elke dag) dan hebben wij er dus weer een extra taak bij. Want slechte mindset betekent ook weer medicatiegedoe en een kind dat tot 1 uur op de bank zit. En nee, dat is natuurlijk niet het probleem van D2 en oudste maar het zou wel een stuk makkelijker zijn als ze maar 1 avond per weer gaan wandelen en gewoon overdag even samen bijkletsen.

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 13:30 schreef Kyara het volgende:
Dank voor je uitgebreide reactie @:Schanu

Mijn probleem is dat mijn conditie ruk is en ik heb een veel langzamer tempo.

Wat ook een beetje hier de issue is, is dat de mindset van D1 zo ontzettend belangrijk is voor ongeveer alles en die is bij het minste of geringste al onstabiel. Dat betekent dat wij de hele dag continu bezig zijn om haar uit situaties te halen zodat ze niet weer afglijd in negativiteit, boosheid en algehele zelfhaat. En elke keer als zij gaan wandelen (praktisch elke dag) dan hebben wij er dus weer een extra taak bij. Want slechte mindset betekent ook weer medicatiegedoe en een kind dat tot 1 uur op de bank zit. En nee, dat is natuurlijk niet het probleem van D2 en oudste maar het zou wel een stuk makkelijker zijn als ze maar 1 avond per weer gaan wandelen en gewoon overdag even samen bijkletsen.

Ik snap je heel goed. Hier kan de jongste een enorme trigger zijn voor Jewel en dan vraag ik haar (de jongste dus) ook wel eens om zich aan te passen. Wat helemaal niet fair is en voelt tegenover de jongste, maar anders levert het alleen maar een nog groter probleem op waar de jongste dan toch ook weer de dupe van wordt. Dus ik begrijp heel goed dat je het liefst ziet dat D1 wel mee kan doen, al is het maar 1 keer per week. Is dat laatste bespreekbaar met D2 en je oudste? Dat ze 6 avonden met z'n tweeën mogen wandelen maar 1 avond met D1 erbij? Dan zoek je een middenweg waarin iedereen een beetje in moet leveren (D2 en de oudste omdat ze 1 avond moeten 'opgeven' en D1 omdat ze 'maar' 1 avond mee mag lopen) maar die wel zorgt voor een werkbare balans en de sfeer thuis goed houdt. Want dat laatste is net zo belangrijk, ook al is het primair niet het probleem van D2 en je zoon.

Dat is ook mijn insteek idd. En even het gesprek aangaan met oudste. Die is slim genoeg om het te begrijpen maar hij moet het wel even uitgelegd krijgen.

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 13:30 schreef Kyara het volgende:
Dank voor je uitgebreide reactie @:Schanu

Mijn probleem is dat mijn conditie ruk is en ik heb een veel langzamer tempo.

Wat ook een beetje hier de issue is, is dat de mindset van D1 zo ontzettend belangrijk is voor ongeveer alles en die is bij het minste of geringste al onstabiel. Dat betekent dat wij de hele dag continu bezig zijn om haar uit situaties te halen zodat ze niet weer afglijd in negativiteit, boosheid en algehele zelfhaat. En elke keer als zij gaan wandelen (praktisch elke dag) dan hebben wij er dus weer een extra taak bij. Want slechte mindset betekent ook weer medicatiegedoe en een kind dat tot 1 uur op de bank zit. En nee, dat is natuurlijk niet het probleem van D2 en oudste maar het zou wel een stuk makkelijker zijn als ze maar 1 avond per weer gaan wandelen en gewoon overdag even samen bijkletsen.

Maar wordt dan niet het samen kletsen zonder D1 weer een nieuw issue?

Ik wil dingen niet bagatelliseren oid maar het voelt voor mij als buitenstaander wat wrijvend dat oudste en D2 hun uitlaatklep/ cooping moeten aanpassen aan D1 terwijl er al zoveel aangepast wordt..

Ik snap heel goed waar je vandaan komt en ook hier moeten we vaak aanpassen aan de jongste ( al is mijn situatie echt peaunuts in vergelijking met jullie) dus wil je vooral veel sterkte wensen.

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 14:31 schreef gewoonmezelf87 het volgende:

[..]
Maar wordt dan niet het samen kletsen zonder D1 weer een nieuw issue?

Ik wil dingen niet bagatelliseren oid maar het voelt voor mij als buitenstaander wat wrijvend dat oudste en D2 hun uitlaatklep/ cooping moeten aanpassen aan D1 terwijl er al zoveel aangepast wordt..

Ik snap heel goed waar je vandaan komt en ook hier moeten we vaak aanpassen aan de jongste ( al is mijn situatie echt peaunuts in vergelijking met jullie) dus wil je vooral veel sterkte wensen.

Aan de andere kant zijn zij er ook het dupe van als D1 elke keer een meltdown heeft. Dat maakt de sfeer in huis ook niet bepaald beter.

Ik kan me ook voorstellen dat met 3 wandelen an sich een uitdaging is. Ik vind dat ook lastig, je hoort elkaar dan ook niet echt altijd alledrie even goed, je loopt breed etc...

Is het een optie om 5 dagen zoon en d2 te laten lopen en kletsen (en dan man met d1 of jij langzaam met d1 ) en dan één dag zoon met d1 en één dag d2 met d1 (en dan man/jij met zoon/d2)

Bij D2 zou afgelopen vrijdag de beugel er uit gaan. Maar door allerlei gedoe en overprikkeling is ze uiteindelijk de auto niet uitgeweest en zit dat ding er dus nog in.

En nu kan ze dus niet naar school morgen want ze heeft al haar laatste schooldag met beugel gehad en zo "werkt dat in haar hoofd". Ja maar je kunt moeilijk 2 weken thuis zitten tot er weer een afspraak is. Echt ik heb hier echt zo geen geduld mee.

quote:

Op zondag 27 september 2026 21:37 schreef Kyara het volgende:
Bij D2 zou afgelopen vrijdag de beugel er uit gaan. Maar door allerlei gedoe en overprikkeling is ze uiteindelijk de auto niet uitgeweest en zit dat ding er dus nog in.

Hele stomme vraag misschien, maar had die ortho dat ding er niet in de auto uit kunnen halen?

quote:

Op zondag 27 september 2026 21:56 schreef DJMO het volgende:

[..]
Hele stomme vraag misschien, maar had die ortho dat ding er niet in de auto uit kunnen halen?

Nee.

quote:

Op zondag 27 september 2026 21:56 schreef DJMO het volgende:

[..]
Hele stomme vraag misschien, maar had die ortho dat ding er niet in de auto uit kunnen halen?

Nee daarvoor hebben ze wel iets meer nodig dan een tangetje denk.

@Kyara ik heb zoveel respect voor hoe je dit allemaal oppakt,en ja ik weet, je hebt geen keuze maar toch..
Ik kan mij voorstellen dat het megafrustrerend is, jij plant er toch omheen en dat het dan zo loopt.. ik zou ook frustratie uit mn oren hebben denk ik

quote:

Op zondag 27 september 2026 21:37 schreef Kyara het volgende:
Bij D2 zou afgelopen vrijdag de beugel er uit gaan. Maar door allerlei gedoe en overprikkeling is ze uiteindelijk de auto niet uitgeweest en zit dat ding er dus nog in.

En nu kan ze dus niet naar school morgen want ze heeft al haar laatste schooldag met beugel gehad en zo "werkt dat in haar hoofd". Ja maar je kunt moeilijk 2 weken thuis zitten tot er weer een afspraak is. Echt ik heb hier echt zo geen geduld mee.

Ach nee wat een ellende dit, logisch dat je geduld op is want zo werkt het in het hoofd van D2, maar voor de rest niet... Hoe ging het vanmorgen? En je zult het vast al geprobeerd hebben, maar de nieuwe afspraak naar voren laten verplaatsen is geen optie? Kunnen ze bij de ortho wel meedenken over hoe het haalbaar te maken dat het de volgende keer wel lukt? Want als het dan weer niet lukt.... Sterkte

Hier is het ook weer bal met school. Jewel begon gisteravond al dat ze niet meer naar school wil. Vanmorgen weer zo vol in het verzet dat vrouwlief heeft afgesproken haar vandaag weer om 12 uur op te halen. Ze gaat nu dus weer vaker niet dan wel naar school. We zitten duidelijk weer in de moeilijkste maanden van het jaar, met haar verjaardag die nadert, sinterklaas, kerst, oud&nieuw... Heeft vrouwlief net een vakantie geboekt voor de herfstvakantie omdat thuiszitten er ook niet beter op wordt, maar ik weet niet hoe blij ik daar op dit moment van wordt. Het is uiteindelijk ook gewoon een vlucht van de realiteit terwijl we de problemen enkel verplaatsen naar een andere plek.

Ik merk dat de koek op begint te raken voor mij. Met mijn eigen traject erbij, ik heb niet het gevoel dat er ruimte is voor mijn diagnose, niet binnen ons gezin en niet in mijn hoofd. En de weerstand van de 8 jarige tegen alles wordt elke week groter. School was de enige factor waar juist stabiliteit in begon te komen eind vorig schooljaar en nu dat wegvalt merk ik dat mijn vertrouwen ook meteen wegzakt. Het liefst ga ik in winterslaap, maak mij ergens in februari maar weer een keer wakker.

@Schanu knuffel

D2 is niet naar school gegaan vandaag. Mijn frustratie komt ook vooral voor uit het feit dat ze zelf niet naar binnen is gegaan vrijdag. Als er nou een andere reden was dat het niet gelukt was, dan haf ik nog iets meer begrip op kunnen brengen.
Maar doordat ik zelf ook in de lappenmand zit en mijn man afgelopen week alles heeft moeten opvangen thuis (hallo schuldgevoel) kan ik het nu echt niet opbrengen en voelt het als het zoveelste geneuzel.

Terwijl ik ook wel weet dat ze er niks aan kan doen (zei er iemajd schuldgevoel?).

Helaas is de eerstvolgende afspraak pas in de hefstvakantie. Eerder is niet mogelijk.

@Schanu en @Kyara

Lurk hier ook een beetje mee, zoontje (7) heeft autisme ze kunnen alleen nog niet precies zeggen welke vorm behalve dat hij ergens op het spectrum staat. Hij is op zich wel heel sociaal maar constant overprikkeld en boos als dingen niet op zijn manier gaan. Er volgt nu een traject waar ze wat dieper kunnen kijken, hij is ook echt een extreme perfectionist. Lukt iets niet dan zet hij zijn hakken in het zand of krijgt een woedeaanval.

Merk dat het voor ons als ouders vooral lastig is om slecht gedrag en gedrag dat zeg maar voort komt uit zijn autisme te onderscheiden. Acteer je nu puur om je zin te krijgen en de situatie naar jouw hand te zetten of weet je daadwerkelijk je geen raad in de situatie en blokkeer je?

Hij kan bijvoorbeeld hondsbrutaal zijn en dan flip ik zowat want zo voeden we ze niet op, MAAR dat kan dan getriggerd worden door zijn autisme

Misschien te persoonlijk hoor maar evaren jullie door de problemen met de kinderen ook wel eens issues onderling tussen jou en je partner?
Laat ik hem maar aftrappen: Tussen ons gaat het momenteel niet lekker mijn vrouw kan het allemaal totaal niet aan en loopt de hele dag te snauwen tegen met name de jongste maar ze reageert al haar frustraties ook op mij af. Loop de hele dag op eieren terwijl juist in deze periode een goede communicatie en duidelijke lijnen ontzettend belangrijk zijn. En ik SNAP haar maar het had ook anders gekund en misschien wel gemoeten .

Heb naast het op eieren lopen ook echt het gevoel dat het gedrag van mijn vrouw en haar tantrums de situatie alleen maar moeilijker maken dus ja lekker dan he

Herkenbaar C64. En als je dan zelf eindelijk gedrag van autisme kan scheiden dan kan de buitenwereld dat niet en wordt je daar weer op aangekeken.

Het is heel moeilijk om jezelf niet mee te laten slepen in dit soort situaties. Op zich kunnen wij het aardig van elkaar over nemen. Als de een het niet trekt, kan de ander daar inspringen.

Er veel over praten heeft hier wel geholpen. Wat ik wel heb gemerkt is dat mijn emmer sneller volliep omdat ik thuisorganiser ben en sneller zag dat het kaartenhuis ging instorten terwijl mijn man nog in her hier en nu zat. Daarnaast voel ik me anders beoordeeld (veroordeeld soms ook wel) door de buitenwereld. School, hulpverlening, familie etc. Dat was voor mij een extra last die mijn man bv niet hoefde te dragen.

Ik ben ook meer thuis dan mijn man waardoor ik vaker de volle laag krijg of al de hele dag bezig ben met brandjes blussen en op eieren lopen. Rond bedtijd ben ik dus niet op mijn best.

Ik denk dat goed is om te kijken wat voor jullie allebei de momenten zijn waarop je uit de situatie moet stappen. En dat ook bespreekbaar maken.