NWS Nieuws & Achtergronden
Discussieer hier diepgaander over de actualiteiten.
Vooral dit.quote:Op dinsdag 1 september 2026 13:23 schreef Seeburg54 het volgende:
Ik word niet vrolijk van vervelende kinderen en rokers op het terras
Maargoed, tegenwoordig bevindt mijn terras zich in m'n voortuin. Nergens last van, want geen buren. En dat koude pilsje smaakt net zo goed, en is een stuk goedkoper.
Wat als de volgorde anders gaat?quote:
Dan ga je niet naast een roker zitten
Precies, dan zouden de meeste mensen nog witte tanden hebben en ook niet meer uit hun mond stinken.quote:Op dinsdag 1 september 2026 13:49 schreef PurifieR het volgende:
[..]
Ja man! Ook alcohol en vleesch verboten verklaren graag!
Je bent nu eenmaal in de buitenlucht!quote:
[..]
Wat als de volgorde anders gaat?
Het staat jou vrij niet te roken, geen alcohol te drinken, en geen vlees te eten.quote:
[..]
Precies, dan zouden de meeste mensen nog witte tanden hebben en ook niet meer uit hun mond stinken.
Het staat mij vrij dat wél te doen, en jij gaat mij niet stoppen.
Dan ga ik de aandacht vestigen op iedere man die geen witte tanden meer heeft en uit zijn mond stinkt. Met de vermelding dat hij zichzelf gehandicapt heeft.quote:
[..]
Het staat jou vrij niet te roken, geen alcohol te drinken, en geen vlees te eten.
Het staat mij vrij dat wél te doen, en jij gaat mij niet stoppen.
Goede manier om volkomen terecht een vuist in je clowngezicht te krijgenquote:
[..]
Dan ga ik de aandacht vestigen op iedere man die geen witte tanden meer heeft en uit zijn mond stinkt. Met de vermelding dat hij zichzelf gehandicapt heeft.
Het is ook volkomen gezeik. De meeste rokers houden sowieso wel rekening met anderen. Ik zelf ook. Als ik op een terras zit en iemand naast mij heeft net zijn eten, steek ik er geen op, of ga even aan de kant staan. Op een terras waar alleen maar gezopen wordt, zal niemand er problemen mee hebben.
En terrassen met rondrennende kinderen mijd ik sowieso, dus die zullen ook geen longkanker van me krijgen.
En wat iemand anders hierboven zegt, het horecaplezier wordt in NL toch al zodanig omlaag gebracht dat je vaak liever thuis op het terras gaat eten en/of drinken. Zowel door de kwaliteit, door de prijs als door dit soort gezeik.
En terrassen met rondrennende kinderen mijd ik sowieso, dus die zullen ook geen longkanker van me krijgen.
En wat iemand anders hierboven zegt, het horecaplezier wordt in NL toch al zodanig omlaag gebracht dat je vaak liever thuis op het terras gaat eten en/of drinken. Zowel door de kwaliteit, door de prijs als door dit soort gezeik.
Precies. Thuis geen belachelijke horecaprijzen, geen smerig toilet, eeuwig wachten tot het bedienend personeel je opmerkt, geen schreeuwende rondrennende k*tkinderen waarvan de ouders van mening lijken te zijn dat iedereen het maar leuk en schattig moet vinden, uberhaupt geen kabaal. In plaats daarvan supermarktprijzen, rust en stilte, en enkel wat genodigden rond een vuurkorf. Heerlijk. Als alle horeca morgen failliet zou gaan heb ik daar nul last van.quote:
En wat iemand anders hierboven zegt, het horecaplezier wordt in NL toch al zodanig omlaag gebracht dat je vaak liever thuis op het terras gaat eten. Zowel door de kwaliteit, door de prijs als door dit soort gezeik.
Roken en vapen helemaal verbieden in de openbare ruimte. Ga maar ergens kanker trekken zonder anderen daar mee lastig te vallen.
Loop je in het centrum weer achter iemand met zo'n teerstok. Man, wat een hel iedere keer.
Loop je in het centrum weer achter iemand met zo'n teerstok. Man, wat een hel iedere keer.
'Je gaat het pas zien als je het doorhebt'
'Ieder nadeel heb zijn voordeel'
We zullen je nooit, nooit vergeten
1947-2016
'Ieder nadeel heb zijn voordeel'
We zullen je nooit, nooit vergeten
1947-2016
Weet nog wel dat ze dat vrijwillig invoerden op de terassen hier. Hielden ze precies een week vol.
Kwam geen hont meer.
Kwam geen hont meer.
Gute Nacht Freunde. Es wird Zeit für mich zu gehen. Was ich noch zu sagen hätte...
dauert eine Zigarette. Und ein letztes Glas im Stehen
dauert eine Zigarette. Und ein letztes Glas im Stehen
Dat zijn vooral vervelden ouders die hun kutkoters niet onder controle houden.quote:
Ik word niet vrolijk van vervelende kinderen en rokers op het terras. Maar ach, je kan overal wel over zeuren. Ik vind het altijd wel wat egoïstisch en aso als iemand met zijn dikke van Nelle het hele terras laat meegenieten overigens.
Op zich ben ik wel voor een rookvrij terras.
'Je gaat het pas zien als je het doorhebt'
'Ieder nadeel heb zijn voordeel'
We zullen je nooit, nooit vergeten
1947-2016
'Ieder nadeel heb zijn voordeel'
We zullen je nooit, nooit vergeten
1947-2016
Hoe terecht? Geweld is toch niet de oplossing? Dat zeggen de producenten van voor mensen schadelijke en ongezonde producten toch ook?quote:
[..]
Goede manier om volkomen terecht een vuist in je clowngezicht te krijgen
Als jij denkt recht in mijn gezicht te mogen gaan blaffen wat ik volgens jou wel of niet 'mag' doen, dan kun je gewoon geweld verwachten ja. Bemoei je met je eigen leven (of laat dat aan je begeleiders over).quote:
[..]
Hoe terecht? Geweld is toch niet de oplossing? Dat zeggen de producenten van voor mensen schadelijke en ongezonde producten toch ook?
"Maar ze zijn zo lief en schattig terwijl ze schreeuwend rond andermans tafels rondjes blijven rennen, hoe kun je je daar nou aan ergeren?"quote:
[..]
Dat zijn vooral vervelden ouders die hun kutkoters niet onder controle houden.
Hou ze onder controle of laat ze thuis zeg.
Rookvrije café's waren ook al een groot succes, deze was bijvoorbeeld al na 2 maanden failliet: Uitbater failliet na fiasco rookvrij caféquote:
Weet nog wel dat ze dat vrijwillig invoerden op de terassen hier. Hielden ze precies een week vol.
Kwam geen hont meer.
"Common sense is not so common" --Voltaire
Denk je van al die stakkers die afzuiging en luchtdichte rookruimtes hadden geïnstalleerd. Voor een jaar en toen mocht dat ook niet meer lol.quote:Op dinsdag 1 september 2026 15:30 schreef nelaeryn het volgende:
[..]
Rookvrije café's waren ook al een groot succes, deze was bijvoorbeeld al na 2 maanden failliet: Uitbater failliet na fiasco rookvrij café
Gute Nacht Freunde. Es wird Zeit für mich zu gehen. Was ich noch zu sagen hätte...
dauert eine Zigarette. Und ein letztes Glas im Stehen
dauert eine Zigarette. Und ein letztes Glas im Stehen
Ik heb er een kort verhaal van gemaakt dan besef je pas wat de mensheid is aangedaan.quote:Op dinsdag 1 september 2026 11:51 schreef saparmurat_niyazov het volgende:
[..]
Spannend verhaal hoor, je maakt wat mee tijdens een zomermiddag op het terras.
quote:Een zomermiddag op het terras
Een zomermiddag op een terras: gezinnen lunchen, vrienden heffen het glas, een ober laveert met zijn dienblad tussen de tafeltjes door. De zon staat hoog, de lucht is helder en de geur van vers brood, gegrilde groenten en koffie hangt over de stoep. Kinderen tekenen met krijt op de tegels, lepels tikken tegen ijsbekers, ergens lacht iemand hard om een grap die net verteld is. Het is een van die momenten waarop de stad even ademhaalt en iedereen, voor een korte tijd, hetzelfde ritme lijkt te volgen.
Dan steekt iemand een sigaret op.
Een klein, haast onopvallend gebaar: een hand in de jaszak, een vuurtje, een diepe teug. Maar binnen seconden verandert de sfeer. Een dunne, grijze walm krult omhoog, mengt zich met de warme lucht en drijft langzaam richting de tafels waar net nog onbezorgd werd gegeten. Blikken zoeken de roker. Sommigen kijken geërgerd, anderen ongemakkelijk, weer anderen doen alsof ze niets merken. Een kind, dat net een hap van zijn frikandel wilde nemen, houdt halverwege op, fronst en zegt hardop: “Het stinkt.”
De eerste reacties
Aan de tafel naast de roker wappert een vrouw met haar hand voor haar gezicht. Ze probeert het subtiel te houden, alsof ze alleen even koelte zoekt, maar haar ogen verraden haar. Ze kijkt naar haar partner, die zijn schouders ophaalt en zucht. “Moeten we verplaatsen?” vraagt hij, meer aan zichzelf dan aan haar. Ze aarzelt. Het terras zit vol, de zon staat precies goed op hun plek, en ze wilden eigenlijk niet weg. Maar de rook komt weer, dikker nu, en ze trekt haar wenkbrauwen op.
Een paar meter verder trekt een vader zijn dochter dichter naar zich toe. “Kom even hier,” zegt hij, alsof hij haar uit de wind wil houden, maar iedereen weet dat het om de rook gaat. Het meisje kijkt verbaasd op, voelt de spanning in zijn stem en kijkt dan naar de roker. Ze begrijpt het niet helemaal, maar ze voelt wel dat er iets niet klopt. Ze duikt wat dieper in haar stoel, alsof ze kleiner wil worden.
De ober in het midden
De ober, die net met een dienblad vol glazen tussen de tafels door loopt, merkt de verandering ook. Hij ziet de blikken, hoort het gefluister, voelt de onrust die zich verspreidt als een olievlek. Hij kent dit moment. Het gebeurt vaker dan hij wil toegeven. Hij probeert neutraal te blijven, glimlacht naar een klant die hem aankijkt alsof hij iets moet doen, en loopt door. Maar in zijn hoofd draait het al: waar kan hij ze neerzetten? Is er nog plek? Zal de roker het merken als hij vraagt om even niet te roken?
Hij weet dat het een dunne lijn is. De roker is een vaste klant, komt hier elke week, bestelt altijd een biertje en een sigaret. De andere gasten zijn soms nieuw, soms ook bekend, maar vandaag zijn er veel gezinnen, mensen die even willen genieten zonder dat iets hun middag verstoort. De ober zucht inwendig. Hij wil niemand tegen zich in het harnas jagen, maar hij wil ook niet dat mensen weglopen met een slecht gevoel.
De roker en zijn wereld
De roker zelf merkt weinig van de onrust die hij veroorzaakt. Hij kijkt uit over de straat, blaast de rook langzaam uit en geniet van het moment. Voor hem is dit een van de weinige plekken waar hij even niets moet, waar hij even zichzelf kan zijn. Hij weet dat roken niet overal meer kan, dat mensen er soms van schrikken, maar hier, op dit terras, voelt het nog als vroeger. Alsof het mag. Alsof het hoort bij de zomer, bij het terras, bij het leven dat even stilstaat.
Hij ziet de blikken wel, maar hij kiest ervoor ze niet te zien. Hij kent de discussie, heeft hem zelf ook wel eens gevoerd, maar vandaag wil hij niet nadenken over rechten en plichten, over gezondheid en overlast. Vandaag wil hij gewoon zijn sigaret roken, zijn biertje drinken en kijken naar de mensen die voorbijlopen. Hij voelt zich niet schuldig, niet boos, gewoon een beetje moe van de wereld die steeds meer regels maakt voor dingen die voor hem nog gewoon horen bij het leven.
De keuze van de gasten
Mensen die last hebben van de rook blijven met tegenzin op hun plek of zoeken een andere tafel. Sommigen blijven, omdat ze niet willen opvallen, omdat ze niet willen dat hun middag wordt verstoord door een verhuizing. Ze wapperen wat, drinken sneller, proberen de rook te negeren. Maar het lukt niet helemaal. De geur hangt in hun kleren, in hun haar, en ze voelen zich ongemakkelijk, alsof ze ergens bij horen waar ze niet bij willen horen.
Anderen kiezen ervoor om te verplaatsen. Ze vragen aan de ober of er nog plek is, kijken naar de schaduwrijke hoekjes, naar de tafels verder weg van de roker. Soms is er plek, soms niet. Soms moeten ze wachten, soms moeten ze genoegen nemen met een minder goede plek. Maar ze doen het, omdat ze willen kunnen eten zonder dat hun kind hoest, omdat ze willen kunnen praten zonder dat ze hun stem moeten verheffen om boven de onrust uit te komen.
De dynamiek op het terras
En zo ontstaat er, op een gewone zomermiddag, een kleine dynamiek die groter is dan alleen dit terras. Het gaat niet alleen over roken of niet roken, over rechten of plichten. Het gaat over hoe we samenleven, hoe we omgaan met elkaars wensen, hoe we ruimte maken voor verschillen zonder dat iemand zich buitengesloten voelt. Het gaat over de kleine momenten waarop we kiezen, bewust of onbewust, voor onszelf of voor de ander.
De ober loopt rond, probeert iedereen tevreden te houden. De roker blijft zitten, geniet van zijn moment. De gasten kiezen, sommigen blijven, sommigen gaan. En ergens in het midden, tussen de tafels, de geuren en de blikken, hangt de vraag die niemand hardop stelt: hoe maken we dit samen goed?
De avond die volgt
Wanneer de zon lager staat en de schaduwen langer worden, begint het terras langzaam leeg te lopen. De gezinnen gaan, de vrienden betalen, de roker steekt zijn laatste sigaret op en loopt weg. De ober haalt opgelucht adem, ruimt de tafels af en kijkt uit over de stoep. Het was een drukke middag, met momenten van onrust, van keuze, van kleine conflicten die niemand echt wilde maar die toch ontstonden.
Hij weet dat het morgen weer kan gebeuren. Dat er weer iemand zal roken, dat er weer mensen zullen kijken, dat er weer keuzes zullen worden gemaakt. Maar hij weet ook dat het hoort bij het werk, bij het leven, bij de stad die nooit stopt met bewegen. En dus glimlacht hij, zet de laatste stoel recht en maakt zich op voor de avond die komt.
1/10 Van de rappers dankt zijn bestaan in Amerika aan de Nederlanders die zijn voorouders met een cruiseschip uit hun hongerige landen ophaalde om te werken op prachtige plantages.
"Oorlog is de overtreffende trap van concurrentie."
"Oorlog is de overtreffende trap van concurrentie."
Of de dooddoener 'kinderen moeten kinderen kunnen zijn'. Nee, bitch dat doe je thuis. In het openbaar hou je ze stil en zeker als anderen rustig aan het eten zijn.quote:
[..]
"Maar ze zijn zo lief en schattig terwijl ze schreeuwend rond andermans tafels rondjes blijven rennen, hoe kun je je daar nou aan ergeren?"
Hou ze onder controle of laat ze thuis zeg.
Valt me altijd op in het buitenland, Belgie of Frankrijk, hoe netjes kinderen daar gewoon aan een tafel zitten. Hier moeten ouders met kinderen op een of andere manier altijd het hele restaurant confronteren dat zij een kinderwens hadden...
'Je gaat het pas zien als je het doorhebt'
'Ieder nadeel heb zijn voordeel'
We zullen je nooit, nooit vergeten
1947-2016
'Ieder nadeel heb zijn voordeel'
We zullen je nooit, nooit vergeten
1947-2016
|
|
