R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Deel jij jouw gevoelens en emoties met anderen? Zo ja:
- Ben je selectief wat je over jezelf deelt en wat niet?
- Ben je selectief tegen wie jij jouw gevoelens en emoties deelt?
- Hoe frequent doe je het? Ben je je daarvan bewust?
- Wat beschouw als positief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Wat beschouw als negatief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Hoe beinvloed het jouw zelfbeeld en het beeld van de mensen om jou heen?
- Heb je hierover verder nog aanvullende meningen en overtuigingen?
- Ben je selectief wat je over jezelf deelt en wat niet?
- Ben je selectief tegen wie jij jouw gevoelens en emoties deelt?
- Hoe frequent doe je het? Ben je je daarvan bewust?
- Wat beschouw als positief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Wat beschouw als negatief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Hoe beinvloed het jouw zelfbeeld en het beeld van de mensen om jou heen?
- Heb je hierover verder nog aanvullende meningen en overtuigingen?
Dus niet geheel negatief. Topic met potentie wel.quote:Op vrijdag 14 augustus 2026 18:57 schreef PabstBlueRibbon het volgende:
- Ben je selectief wat je over jezelf deelt en wat niet? nee
- Ben je selectief tegen wie jij jouw gevoelens en emoties deelt? nee
- Hoe frequent doe je het? Ben je je daarvan bewust? nee
- Wat beschouw als positief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen? nee
- Wat beschouw als negatief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen? nee
- Hoe beinvloed het jouw zelfbeeld en het beeld van de mensen om jou heen? nee
- Heb je hierover verder nog aanvullende meningen en overtuigingen? ja
vrijdag 9 december 2016 15:58 schreef Ringo het volgende:
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Welke discussie? Ik zie alleen maar harige kerels die elkaar de rug inzepen.
Bij deze TS kan je er zeker van zijn dat er straks een epistel komt waar je een kopje thee naast kan drinken tijdens het lezenquote:
TS trapt af natuurlijk met dit soort super gevoelige privacy infomatie
En Pabst dat is een compliment
Hell To The Liars
Ik doe eigenlijk tegen heel veel mensen mn gevoel delen, niet altijd, want je wilt ook niet continue anderen ermee belasten.quote:
Deel jij jouw gevoelens en emoties met anderen? Zo ja:
- Ben je selectief wat je over jezelf deelt en wat niet?
- Ben je selectief tegen wie jij jouw gevoelens en emoties deelt?
- Hoe frequent doe je het? Ben je je daarvan bewust?
- Wat beschouw als positief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Wat beschouw als negatief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Hoe beinvloed het jouw zelfbeeld en het beeld van de mensen om jou heen?
- Heb je hierover verder nog aanvullende meningen en overtuigingen?
Maar soms moet mijn hoofd echt even spuien, ventileren...als een expansievat.
Tegen een goede vriendin heb ik wel eens gezegd, van de 10 keer sta ik mezelf max 3 keer toe dat ik dat doe (soms zoals nu is het positief dus dan mag het vaker
, het enthousiasme).Maar anders bellen de mensen ook niet meer he, als je continue negatief praat of bent
Tot mn 33e kropte ik echt heel veel op, toen kwam de klap en heb ik door therapie te leren uit van emoties.
1 van de belangerijkste lessen.
Wat als iemand iets tegen je zegt.
Oordeel dat statement/ boodschap in 3 categorien, zou die persoon het positief. Negatief of neutraal bedoelen.
Hoe vaker je dat doet, hoe meer je niet meer in de "hij zal het wel negatief bedoelen tegen mij" modus gaat.
Er zijn wel hele lastige periodes geweest dat ik mijn vader echt dagelijks moest bellen voor mijn hoofd zou ontploffen
Hell To The Liars
Dat doet deze TS altijd.quote:
TS trapt af natuurlijk met dit soort super gevoelige privacy infomatie
My age is very
Inappropriate
for my behavior
Inappropriate
for my behavior
Vrijwel alleen positieve gevoelens, negatieve gevoelens delen levert over het algemeen weinig op tegenover mogelijk grotere nadelen, dus veel kosten weinig baten.
Nee, jij wel?quote:
Deel jij jouw gevoelens en emoties met anderen? Zo ja:
- Ben je selectief wat je over jezelf deelt en wat niet?
- Ben je selectief tegen wie jij jouw gevoelens en emoties deelt?
- Hoe frequent doe je het? Ben je je daarvan bewust?
- Wat beschouw als positief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Wat beschouw als negatief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Hoe beinvloed het jouw zelfbeeld en het beeld van de mensen om jou heen?
- Heb je hierover verder nog aanvullende meningen en overtuigingen?
“A wizard is never late, nor is he early .He arrives precisely when he means to.”
Eigenlijk heel weinig, maar mede omdat mijn ervaring is dat je toch heel weinig aan andere mensen hebt. Ik heb aan een psycholoog veel meer gehad dan vrienden. Vrienden waarbij dat echt goed kan die zijn zeldzaam.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Ken ook iemand en die zat te klagen dat een vriendin van haar geen contact meer met haar wilde omdat het altijd vooral negativiteit was als ze afspraken, en daar had ze geen zin in. En toen zat ze zich te beklagen, dat dat geen echte vriend is als ze niet eens haar emoties bij haar mag uiten. Terwijl ik dacht, ik vind jou juist geen echte vriend voor haar, als je iemand als emotionele boksbal gebruikt om al je stront die er in je hoofd omgaat bij te dumpen. Dus ik kon die (ex)-vriendin van haar geen ongelijk geven
Bij mij is dat precies omgekeerd.quote:Op vrijdag 14 augustus 2026 19:23 schreef Droopie het volgende:
Tot mn 33e kropte ik echt heel veel op, toen kwam de klap en heb ik door therapie te leren uit van emoties.
1 van de belangerijkste lessen.
Wat als iemand iets tegen je zegt.
Oordeel dat statement/ boodschap in 3 categorien, zou die persoon het positief. Negatief of neutraal bedoelen.
T/m mijn puberteit was ik wel heel erg gesloten. Totdat ik paniekaanvallen kreeg en ik zo erg met mezelf in de knoop zat dat ik eigenlijk wel moest. Toen begon ik te vertellen waar ik mee worstelde. Vooral omdat mensen zich aanboden dat ik met hen kon praten, dat ik van mijn hart geen moordkuil moest maken.
Wat ik hoopte was dat het delen van mijn gevoelens mij inzicht zou opleveren m.b.t. weer grip krijgen op mezelf en mijn leven. Echter dat verliep heel anders. Ik ging er a priori vanuit dat als ik hen zou vertellen over wat mij dwars zit, zij met mij mee zouden denken op een manier van wat zij zouden doen bij dezelfde situatie.
Achteraf gezien heb ik daarmee een behoorlijk grote denkfout gemaakt.
Er is namelijk een reden waarom de meeste mensen hun vuile was niet buiten hangen: je wordt er door anderen op beoordeeld. Als je oprecht begrepen wilt worden, moet je eerst gerespecteerd worden. Als mensen je niet willen respecteren, willen ze ook niet naar jou luisteren. Alles wat je zegt, wordt dan geinterpreteerd op een manier zoals zij het willen horen.
Ik heb verder geleerd dat de woorden van mensen eigenlijk helemaal niet zoveel betekenen. De meeste mensen weten wel dat ze met lieve woordjes bij de ander de indruk kunnen wekken begrip te hebben voor de situatie van de ander en betrokken te zijn. Maar ga er in eerste instantie vanuit dat het anderen aan hun reet roest wat jouw problemen zijn.
Als je erachter wilt komen wie het oprecht goed voor heeft met jou, heb je er veel meer aan door aandacht te besteden aan wat iemand doet en niet aan wat iemand zegt. Met doen bedoel ik ook eerlijk zijn, wat wel te maken heeft met wat iemand zegt, maar je komt er pas later achter of die woorden ook waar zijn. Eerlijke woorden kunnen soms erg confronterend zijn, maar het levert je wel inzicht op wat je kunt doen of juist moet laten om je in de toekomst gelukkiger te voelen. Verder is het belangrijk om erop te letten dat iemand afspraken en beloftes ook daadwerkelijk nakomt. En ook dat hij jouw persoonlijke waarden respecteert, ook als hij het er niet mee eens is.
Hebben we het over het uiten van emoties? Het praten over deze emoties? Het bespreken van kwetsbaarheden? Het tonen van kwetsbaarheden? Of het reflecteren op emoties en kwetsbaarheden? Vroeger besprak ik wel vaker zaken met anderen, maar de laatste jaren ben ik wel wat selectiever geworden. Kwetsbaarheden zijn nu eenmaal kwetsbaarheden. Je wilt geen extra of dubbele pijn ervaren, dat je bijvoorbeeld afgewezen wordt nadat je je "verhaal" hebt gedaan bij de verkeerde persoon. Daar ben ik voorzichtiger in geworden terwijl ik eigenlijk makkelijk mijn woorden kan vinden en weinig taboes ken..
Moet ook zeggen dat ik minder op zoek ben naar erkenning of herkenning. Mijn eigen inzichten prefereer ik vaak toch boven die van een ander. Soms word je positief verrast en zijn de inzichten "raak", maar mijn ervaring is dat mensen niet zo goed van perspectief kunnen wisselen, kunnen inzoomen en vervolgens weer kunnen uitzoomen. Het blijft vaak eendimensionale feedback gekleurd vanuit de visie van de ander. Ik laat liever anderen praten over zichzelf. Beetje empathisch hummen en parafraseren. Zijn veel mensen dol op.
Moet ook zeggen dat ik minder op zoek ben naar erkenning of herkenning. Mijn eigen inzichten prefereer ik vaak toch boven die van een ander. Soms word je positief verrast en zijn de inzichten "raak", maar mijn ervaring is dat mensen niet zo goed van perspectief kunnen wisselen, kunnen inzoomen en vervolgens weer kunnen uitzoomen. Het blijft vaak eendimensionale feedback gekleurd vanuit de visie van de ander. Ik laat liever anderen praten over zichzelf. Beetje empathisch hummen en parafraseren. Zijn veel mensen dol op.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Even tusssendoor Droopie.quote:
[..]
Bij deze TS kan je er zeker van zijn dat er straks een epistel komt waar je een kopje thee naast kan drinken tijdens het lezen
En Pabst dat is een compliment
Je onderschrift "Hell To The Liars". Is dat naar aanleiding van het nummer van London Grammar? Zo ja,
, Zo nee, snel dat nummer gaan luisteren. Bekijk deze YouTube-video
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Ik las het verkeerd. Ik dacht dat je naar mij reageerde.quote:
Ja ben vrij open, soms te open waar dan gebruik of misbruik van wordt gemaakt
Ik heb er nog over nagedacht dat je wel gelijk hebt als je het tegen mij zou hebben
Och hemel. Dit is weer zo'n topic waar sommige mensen het 'ongevoelige type' gaan acteren. Terwijl dat mensen zijn waar je als eerste aanziet dat er iets 'mis' is. 'Ik laat echt mijn negatieve gevoelens niet merken, hoor!!', gast, je gezicht staat al heel de dag op half 9.
Dit vind ik van de ander ook wel echt een ongelofelijke zwakte.quote:
Er is namelijk een reden waarom de meeste mensen hun vuile was niet buiten hangen: je wordt er door anderen op beoordeeld. Als je oprecht begrepen wilt worden, moet je eerst gerespecteerd worden. Als mensen je niet willen respecteren, willen ze ook niet naar jou luisteren. Alles wat je zegt, wordt dan geinterpreteerd op een manier zoals zij het willen horen.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Mooi nummer hequote:Op vrijdag 14 augustus 2026 20:39 schreef Koekoekmakto het volgende:
[..]
Even tusssendoor Droopie.
Je onderschrift "Hell To The Liars". Is dat naar aanleiding van het nummer van London Grammar? Zo ja,
Bekijk deze YouTube-video
Zingen is ook een stukje emoties uiten en dat deze zangeres heel goed icm met de muziek.
Tijdens mijn donkere periode ging ik pas goed luisteren naar teksten van muziek, dan hoor je pas hoeveel artiesten zingen over zaken die niet over liefdesliedjes of carnaval gaan.
Hell To The Liars
Jaaa. Geweldig nummer. Ben zelf niet zo'n tekstenluisteraar. Dit nummer is pure audiocinema. Episch.quote:
[..]
Mooi nummer he
Zingen is ook een stukje emoties uiten en dat deze zangeres heel goed icm met de muziek.
Tijdens mijn donkere periode ging ik pas goed luisteren naar teksten van muziek, dan hoor je pas hoeveel artiesten zingen over zaken die niet over liefdesliedjes of carnaval gaan.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Zou je vaker moeten doenquote:
[..]
Jaaa. Geweldig nummer. Ben zelf niet zo'n tekstenluisteraar. Dit nummer is pure audiocinema. Episch.
, nu weer ontopic
Hell To The Liars
Ik ben wel selectiever geworden ja. Het gebeurt steeds vaker dat ik mezelf toch even tegenhoud en denk: "dit zeggen we maar even niet". Zowel in mijn persoonlijke gevoelens als in mijn gevoelens naar mensen, vrienden of partners toe. Ik ga daarbij uit van "live and let live".quote:
Deel jij jouw gevoelens en emoties met anderen? Zo ja:
- Ben je selectief wat je over jezelf deelt en wat niet?
- Ben je selectief tegen wie jij jouw gevoelens en emoties deelt?
- Hoe frequent doe je het? Ben je je daarvan bewust?
- Wat beschouw als positief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Wat beschouw als negatief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Hoe beinvloed het jouw zelfbeeld en het beeld van de mensen om jou heen?
- Heb je hierover verder nog aanvullende meningen en overtuigingen?
The problem with socialism is that you eventually run out of other people's money
quote:
[..]
Zou je vaker moeten doen
Ga ik doen. Eigenlijk is dat een beetje verdwenen toen ik van vinyl en cd overging op streamen. Vroeger las ik de hoezen/boekjes van voor tot achter.On Topic. Ik deel, in vergelijking met anderen, iets meer gevoelens denk ik. Blokkades in mezellf voel ik niet en eigenlijk vind ik het wel fijn als mensen elkaars kwetsbaarheden of mindere kanten durven te laten zien. Het risico op delen met de verkeerde is ook wat afgenomen, omdat ik met de jaren sneller in de gaten heb of iemand een goed oor heeft. Kan ook prima oppervlakkig blijven. Het is geen must.
[ Bericht 1% gewijzigd door Koekoekmakto op 14-08-2026 21:56:55 ]
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Het is wel goed als je doorhebt wanneer je aan het oversharen bent.
The love you take is equal to the love you make.
Die ander doet het alleen bij mensen die daar vatbaar voor zijn.quote:
[..]
Dit vind ik van de ander ook wel echt een ongelofelijke zwakte.
Als jij voldoende zelfverzekerd bent, bereikt zo'n persoon bij jou niks. Je weet dan voldoende wie je bent, wat je denkt en wat je vindt. Dat is toch zo?
Dat is bij mij helaas anders verlopen. Ik kan mij er iets beter tegen verdedigen, omdat ik weet op welke signalen ik moet letten. Over gevoelens en emoties gesproken: ik denk dat het vooral belangrijk is om ze bij jezelf te leren herkennen, wat echter niet persé betekent dat je ze naar anderen uit.
Als het bij mij weer gebeurt, merk ik dat ik ga twijfelen aan mezelf en was ik altijd geneigd de ander het voordeel van de twijfel te geven. Dan liet ik mij leiden door angst dat ik mezelf mogelijk meer in de problemen breng door niet te doen wat de ander zegt. Inmiddels weegt bij mij hoger dat ik mij niet meer zo wil voelen. Zelfs al zou het zo zijn dat ik in de problemen kom door niet te luisteren naar de ander, dan doe ik het in ieder geval zelf en leer ik er alsnog van, dus ik heb de ander helemaal niet nodig. Verder, als het over mijn leven gaat, bepaal ik de regels en niemand anders. Als die persoon dat niet leuk vindt van mij, zoekt hij/zij maar iemand anders op.
Afgelopen jaar wel. Dat was ook nodig.
De oude oude layout was veel beter!!
vosss is de naam, met dubbel s welteverstaan.
vosss is de naam, met dubbel s welteverstaan.
Klopt, sommige mensen kunnen weinig hebben of willen liever een oppervlakkiger contact. Of het roept gevoelens van overweldiging bij ze op. Of van indiscretie. Maar uiteindelijk is dat wel aan hen. Wat voor de ene persoon te veel/snel is, is voor de ander misschien te weinig/laat.quote:
Het is wel goed als je doorhebt wanneer je aan het oversharen bent.
Deel met mate en vooral aan je maten.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Niet iedereen zit te wachten op persoonlijke ontboezemingen. En dat vind ik heel begrijpelijk.quote:
[..]
Klopt, sommige mensen kunnen weinig hebben of willen liever een oppervlakkiger contact. Of het roept gevoelens van overweldiging bij ze op. Of van indiscretie. Maar uiteindelijk is dat wel aan hen. Wat voor de ene persoon te veel/snel is, is voor de ander misschien te weinig/laat.
Deel met mate en vooral aan je maten.
The love you take is equal to the love you make.
Dat zouden die mensen eigenlijk vooraf moeten communiceren. Waar ze wel en niet op zitten te wachten. Dat voorkomt onnodig leeglopen. Niet iedereen taxeert het luistervermogen van de ander correct. Ik neem het mensen niet kwalijk als ze veel willen delen. Hoop altijd maar dat het oplucht.quote:
[..]
Niet iedereen zit te wachten op persoonlijke ontboezemingen. En dat vind ik heel begrijpelijk.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Ja, dat was een beetje mijn punt. Dat het goed is als je het wél doorhebt.quote:
[..]
Dat zouden die mensen eigenlijk vooraf moeten communiceren. Waar ze wel en niet op zitten te wachten. Dat voorkomt onnodig leeglopen. Niet iedereen taxeert het luistervermogen van de ander correct. Ik neem het mensen niet kwalijk als ze veel willen delen. Hoop altijd maar dat het oplucht.
The love you take is equal to the love you make.
Je kan je ook afvragen, waarom zou je je heftige trauma's bij complete vreemden willen neerleggen? Dan ben je gewoon een emotionele bommenwerper. In de vuistregel bij vreemden tot vage kennissen, beter te weinig delen dan te veel
Mijn punt is dat dit niet altijd duidelijk is tussen beide mensen en dat er verschillen zijn in de beleving van 'goed'. Aanvoelen is vaak een recept voor misverstanden.quote:
[..]
Ja, dat was een beetje mijn punt. Dat het goed is als je het wél doorhebt.
Kort gezegd. De persoon die misschien 'last heeft van oversharen' vind ik eigenlijk net zo gebrekkig in de communicatie als de dumper die niet doorheeft dat de ander het 'teveel' vindt.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Wat de ene een heftig trauma vindt kan de ander opvatten als klein probleempje en vice versa. Eens met het opbouwen per type vriendenkringquote:
Je kan je ook afvragen, waarom zou je je heftige trauma's bij complete vreemden willen neerleggen? Dan ben je gewoon een emotionele bommenwerper. In de vuistregel bij vreemden tot vage kennissen, beter te weinig delen dan te veel
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Nou, dat weet ik nog zo net niet. Iemand die de neiging heeft tot oversharen zonder zich ervan bewust te zijn ziet waarschijnlijk ook niet snel de signalen dat de ander er niet op zit te wachten.quote:
[..]
Mijn punt is dat dit niet altijd duidelijk is tussen beide mensen en dat er verschillen zijn in de beleving van 'goed'. Aanvoelen is vaak een recept voor misverstanden.
Kort gezegd. De persoon die misschien 'last heeft van oversharen' vind ik eigenlijk net zo gebrekkig in de communicatie als de dumper die niet doorheeft dat de ander het 'teveel' vindt.
The love you take is equal to the love you make.
Het hangt er vanaf met wie je deelt. De vuistregel is: hoe dichter iemand emotioneel bij je staat, hoe meer je kan delen. Met vriendinnen/partner/bepaalde familieleden deel ik veel meer dan met een collega (niks eigenlijk). Er zijn maar een paar mensen met wie ik echt gevoelige zaken bespreek. En dat zijn zeker geen vreemden, collega's of anderen die verder van me af staan. Hoe aardig ze verder ook zijn.
Dat geloof ik zeker. Maar het 'probleem' in deze ligt imo meer bij de persoon die er niet op zit te wachten. Die moet deze persoonlijke grens gaan communiceren.quote:
[..]
Nou, dat weet ik nog zo net niet. Iemand die de neiging heeft tot oversharen zonder zich ervan bewust te zijn ziet waarschijnlijk ook niet snel de signalen dat de ander er niet op zit te wachten.
Kan ook zonder taal met bv. zuchten, gapen, rollende ogen of van onderwerp veranderen, grapje, prikje. Neem gewoon de regie in handen en geef feedback. Als ik er geen zin in heb schakel ik zelf wel over op wat anders.
En anders is het achteraf verzuchten dat iemand teveel vertelde. Maar ik stoor mij er zelden aan.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Maar ook als je wel dicht bij iemand staat zou ik nog niet alles delen. Mensen zijn over het algemeen best dom en uiteindelijk allemaal egoïstisch. Ik heb er niet veel aan als ik mijn mentale issues neerleg bij vrienden omdat ze toch niet kunnen helpen. Althans, ik heb nooit gehad van "Ah, dat lucht op, ben blij dat ik het gedeeld heb en naar een oplossing toe kan werken".
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Sommige emotionele vampiers weten er tussen neus en lippen door een traumatje doorheen te fietsen en dan is het al gebeurd zonder dat je er goed en wel erg in hebt, dan is de enige optie het hardhandig afstoppen, maar dan is het al te laat, dan is er al met mijn vibe gemesstquote:
[..]
Dat geloof ik zeker. Maar het 'probleem' in deze ligt imo meer bij de persoon die er niet op zit te wachten. Die moet deze persoonlijke grens gaan communiceren.
Kan ook zonder taal met bv. zuchten, gapen, rollende ogen of van onderwerp veranderen, grapje, prikje. Neem gewoon de regie in handen en geef feedback. Als ik er geen zin in heb schakel ik zelf wel over op wat anders.
En anders is het achteraf verzuchten dat iemand teveel vertelde. Maar ik stoor mij er zelden aan.
Je kunt helaas niet alle interacties vooraf afstemmen op jouw vibe. Maar mocht je plots tegen een stiekeme huilstruik zijn aangelopen, adem diep, kijk wat kattenfilmpjes en ga vervolgens je eigen weg.quote:Op zaterdag 15 augustus 2026 08:54 schreef MultiBanaan het volgende:
[..]
Sommige emotionele vampiers weten er tussen neus en lippen door een traumatje doorheen te fietsen en dan is het al gebeurd zonder dat je er goed en wel erg in hebt, dan is de enige optie het hardhandig afstoppen, maar dan is het al te laat, dan is er al met mijn vibe gemesst
Je vibe laten afhangen van het 'verhaal' van andere mensen is een keuze. Ik haal mijn schouders op en ben vrij onverstoorbaar. Heb weinig last van oversharing door andere mensen.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Uiteraard, in de kiem smoren en weer door, desnoods loop ik weg. Ergens heb ik dan ook wel medelijden met zo iemand, als je zo vol met trauma's zit dat ze verhoopt en onverhoopt over de rand klotsen. Maar vriendschappen met notoire oversharers zit er voor mij niet in, want je duwt mensen wel echt weg daarmee. Dat is spijtig, maar het is wat het isquote:
[..]
Je kunt helaas niet alle interacties vooraf afstemmen op jouw vibe. Maar mocht je plots tegen een stiekeme huilstruik zijn aangelopen, adem diep, kijk wat kattenfilmpjes en ga vervolgens je eigen weg.
Je vibe laten afhangen van het 'verhaal' van andere mensen is een keuze. Ik haal mijn schouders op. Ben vrij onverstoorbaar, heb weinig last van oversharing door mensen.
Daar heb je een punt idd. Bij veelvuldige herhaling, een mono-dieet van kwetspraat, niet slap kunnen ouwehoeren, vrolijke anekdotes delen of praatjes over luchtigere zaken, haak ik ook een keertje af.quote:
[..]
Uiteraard, in de kiem smoren en weer door, desnoods loop ik weg. Ergens heb ik dan ook wel medelijden met zo iemand, als je zo vol met trauma's zit dat ze verhoopt en onverhoopt over de rand klotsen. Maar vriendschappen met notoire oversharers zit er voor mij niet in, want je duwt mensen wel echt weg daarmee. Dat is spijtig, maar het is wat het is
De ervaring leert mij dat 'waar het hart vol van is, dit vaak overloopt'. Mijn idee is dat mensen soms ook oversharen om te checken of anderen genoeg 'om ze geven' als ze hun shit vertellen. Zodat ze helemaal zichzelf kunnen zijn ipv rekening te moeten houden met decorum, discretie of dosering. Alsof je uittest of je een verbale scheet kunt laten bij de ander, maar uiteindelijk de hele kamer niet meer te harden is.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
quote:
[..]
Daar heb je een punt idd. Bij veelvuldige herhaling, een mono-dieet van kwetspraat, niet slap kunnen ouwehoeren, vrolijke anekdotes delen of praatjes over luchtigere zaken, haak ik ook een keertje af.
De ervaring leert mij dat 'waar het hart vol van is, dit vaak overloopt'. Mijn idee is dat mensen soms ook oversharen om te checken of anderen genoeg 'om ze geven' als ze hun shit vertellen. Zodat ze helemaal zichzelf kunnen zijn ipv rekening te moeten houden met decorum, discretie of dosering. Alsof je uittest of je een verbale scheet kunt laten bij de ander, maar uiteindelijk de hele kamer niet meer te harden is.
Oversharen als een soort vriendschapstest is wel een vrij vergaande manipulatietactiek. Maar inderdaad, je moet er een gezonde balans erin hebben, zo rond de 95% positief, 5% negatief is denk ik wat de meeste mensen kunnen hebben (zeer grove schatting). Ligt er ook een beetje aan wat de aard ervan is, als het slecht gaat met een van je ouders ofzoiets, dan is het logisch dat je het er wat vaker over hebt, maar om steeds bij mensen dingen op te rakelen van 20 jaar geleden die je nog steeds dwars zitten, dat gaat wel snel vervelen.
Ik stel mij nu iets voor dat je in het geval van het onderstaande filmpje net zo ongeduldig bent als Judge Judy die het gewauwel van een theatrale client met heel veel zelfmedelijden moet aanhoren.quote:
[..]
Uiteraard, in de kiem smoren en weer door, desnoods loop ik weg. Ergens heb ik dan ook wel medelijden met zo iemand, als je zo vol met trauma's zit dat ze verhoopt en onverhoopt over de rand klotsen. Maar vriendschappen met notoire oversharers zit er voor mij niet in, want je duwt mensen wel echt weg daarmee. Dat is spijtig, maar het is wat het is
Bekijk deze YouTube-video
Zekerquote:
Deel jij jouw gevoelens en emoties met anderen? Zo ja:
irl en hierIk denk dat dit enkel heel gezond is. Sommige dingen kunnen beter in mijn hoofd blijven. Dat zijn dingen waarvoor ik me schaam (ken veel schaamte) of waarvan ik denk dat de ander er toch niks aan heeft of me ermee kan helpenquote:- Ben je selectief wat je over jezelf deelt en wat niet?
Emoties delen schept een band, je vriendschap krijgt meer diepte als je dit doet
Natuurlijk. Op Fok deel ik erg veel, met mijn psych deel ik duizend keer meerquote:- Ben je selectief tegen wie jij jouw gevoelens en emoties deelt?
Mijn bestie, man van bestie en andere bestie (gewoon mijn drie echte, beste, veilige vrienden) krijgen ook veel te horen
Dan zijn er nog kennissen die mwah wat oppervlakkiger informatie kijken
Mijn broer en diens vrouw krijgen de sociaal gewenste versie
Er zit niet echt een structuur inquote:- Hoe frequent doe je het? Ben je je daarvan bewust?
Het versterkt een band en het geeft lucht. Helpt tegen eenzaamheidquote:- Wat beschouw als positief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
Je bent kwetsbaar, mensen kunnen je pijn doenquote:- Wat beschouw als negatief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
Ik houd heel veel meer van de mensen om mij heenquote:- Hoe beinvloed het jouw zelfbeeld en het beeld van de mensen om jou heen?
Alleen ik voel me ook een sukkel of zo. Het zijn geen wereldschokkende zaken, maar toch neemt het mijn hoofd over
Ik ben iedereen die me steunt (fok, vrienden irl en hulpverlening) heel erg onschrijvelijk dankbaar dat ze aan mijn zijde staanquote:- Heb je hierover verder nog aanvullende meningen en overtuigingen?
Als je merkt dat je door jouw 'vrienden' getest wordt of jij wel loyaal genoeg bent dat je hen niet laat vallen als ze jou nodig hebben om hen te redden, bespaar je jezelf een hoop ellende door hen meteen duidelijk te maken dat ze wat jou betreft in de stront mogen verzuipen als ze andersom geen respect hebben voor jou en zichzelf zielig genoeg vinden om hun mindgames bij jou te rechtvaardigen.quote:
[..]
Oversharen als een soort vriendschapstest is wel een vrij vergaande manipulatietactiek.
Er zijn mensen die de pech hebben dat ze niet in staat zijn om te kunnen begrijpen wat het effect is van hun gedrag op anderen. Die echt heel erg egocentrisch zijn en niet kunnen snappen dat jouw beleving anders is dan die van hen. Als ze hun sores bij jou dumpen, hebben ze van tevoren bedacht dat jij je ook beter voelt door voor hen een steun te zijn. Als je niet op de manier reageert die zij van tevoren ingeschat hadden bij jou, ben je in hun ogen een onberekenbare klootzak.
Als je hen oprecht wilt helpen, bereik je nog het meest door jouw handen van hen af te trekken. Als ze anderen niet zo gek meer krijgen op te laten draaien voor hun verantwoordelijkheden, dringt het misschien tot hen door dat ze zelf verantwoordelijk zijn, maar daardoor ook niet afhankelijk van mensen die hen teleurstellen.
Her lijkt er aan hoe dicht mensen bij me staan. Ik ben niet iemand die zijn ziel aan Jan en alleman blootlegt.quote:
Deel jij jouw gevoelens en emoties met anderen? Zo ja:
- Ben je selectief wat je over jezelf deelt en wat niet?
- Ben je selectief tegen wie jij jouw gevoelens en emoties deelt?
- Hoe frequent doe je het? Ben je je daarvan bewust?
- Wat beschouw als positief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Wat beschouw als negatief door jouw gevoelens en gedachten met anderen te delen?
- Hoe beinvloed het jouw zelfbeeld en het beeld van de mensen om jou heen?
- Heb je hierover verder nog aanvullende meningen en overtuigingen?
Waarom niet?quote:
Heel weinig, helpt toch niks in mijn geval
Zeker deel ik mijn gevoelens, ik ben een open boek en heb weinig te 'verbergen' maar zoals Lienekien al ergens schreef, ik vertel wel eens wat te veel, dat hoeft niet altijd 
Al deelde ik het vooral met mijn ex, wat ik nu gefragmenteerd aan mijn vrienden doe.
Dus ja, why nut.
Al deelde ik het vooral met mijn ex, wat ik nu gefragmenteerd aan mijn vrienden doe.
Dus ja, why nut.
The people who lost my respect will never get a capital letter for their name again.
Like trump...
Like trump...
Nope.
Regel 1 van man zijn: Niemand geeft een fuck om hoe je je voelt
Regel 1 van man zijn: Niemand geeft een fuck om hoe je je voelt
Disclaimer: Ik heb PDD-NOS (officiële diagnose) en kan emotioneel reageren. Ik ben niet verantwoordelijk voor de inhoud van mijn berichten. Het verwijderen/wijzigen zonder toestemming van mijn berichten is niet toegestaan. Alle rechten voorbehouden.
Is het niet eerder: veel mannen willen niet vertellen hoe ze zich echt voelen?quote:
Nope.
Regel 1 van man zijn: Niemand geeft een fuck om hoe je je voelt
Want dat is toch een klacht van een deel van de mannen? 'Vrouwen vragen steeds om ons gevoel maar daar zijn wij niet mee bezig. Gevoel is voor vrouwen. Stop met ons te vervrouwelijken!'
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Mannen willen het niet vertellen omdat ze weten dat het niet uitmaakt dus ze kiezen er voor om het maar gewoon te dragen.quote:
[..]
Is het niet eerder: veel mannen willen niet vertellen hoe ze zich echt voelen?
Want dat is toch een klacht van een deel van de mannen? 'Vrouwen vragen steeds om ons gevoel maar daar zijn wij niet mee bezig. Gevoel is voor vrouwen. Stop met ons te vervrouwelijken!'
Disclaimer: Ik heb PDD-NOS (officiële diagnose) en kan emotioneel reageren. Ik ben niet verantwoordelijk voor de inhoud van mijn berichten. Het verwijderen/wijzigen zonder toestemming van mijn berichten is niet toegestaan. Alle rechten voorbehouden.
Hoe oud ben je? En is je moeder en/ of vader nog in leven of aanwezig in je leven.quote:
[..]
Mannen willen het niet vertellen omdat ze weten dat het niet uitmaakt dus ze kiezen er voor om het maar gewoon te dragen.
Tot een bepaalde leeftijd mag ik hopen (hoewel dat ook geen zekerheid meer is in deze maatschappij) dat je tot een bepaalde leeftijd dit toch deelde met je ouders..
Hell To The Liars
Ja ok ouders tellen niet natuurlijk geven de meeste ouders om hun kinderen tenzij het domme tokkies of alcoholisten zijnquote:
[..]
Hoe oud ben je? En is je moeder en/ of vader nog in leven of aanwezig in je leven.
Tot een bepaalde leeftijd mag ik hopen (hoewel dat ook geen zekerheid meer is in deze maatschappij) dat je tot een bepaalde leeftijd dit toch deelde met je ouders..
Disclaimer: Ik heb PDD-NOS (officiële diagnose) en kan emotioneel reageren. Ik ben niet verantwoordelijk voor de inhoud van mijn berichten. Het verwijderen/wijzigen zonder toestemming van mijn berichten is niet toegestaan. Alle rechten voorbehouden.
Even aangepast. Je praat idd niet voor de interesse of eventuele hulp/zorg van een ander, maar enkel voor kortdurende voorwaardelijke erkenning door de ander.quote:
Nope.
Regel 1 van mens zijn: Niemand geeft een fuck om hoe je je voelt
'I see you' zeggen ze bij ons. Meer dan genoeg. Je moet toch zelf je eigen kruis dragen.
Wat heb je aan kwetsbaarheden 'delen' als je kwetsbaar blijft? Dan blijf je gedeeltelijk afhankelijk van het oordeel van de ander. Autonoom zijn is ook je eigen hulpverlener, rechter en pedagoog zijn, naast het vrij te leren zijn van schuld, schaamte en het oordeel van anderen.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Meer dan vroeger, voornamelijk met mijn vriendin maar af en toe ook met familie, vrienden en collega's waar ik veel mee samenwerk; nog steeds krijg ik nog wel eens de vraag hoe ik mij voel dus soms is er ook gewoon een natuurlijke eigenschap het niet te delen denk ik.
I think that it’s extraordinarily important that we in computer science keep fun in computing
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
For all who deny the struggle, the triumphant overcome
Met zwijgen kruist men de duivel
Niet bij een mens. Vooral bij mannen. Vrouwen die kunnen vaker hun ei kwijt. Met name jonge knappe vrouwen.quote:
[..]
Even aangepast. Je praat idd niet voor de interesse of eventuele hulp/zorg van een ander, maar enkel voor kortdurende voorwaardelijke erkenning door de ander.
'I see you' zeggen ze bij ons. Meer dan genoeg. Je moet toch zelf je eigen kruis dragen.
Wat heb je aan kwetsbaarheden 'delen' als je kwetsbaar blijft? Dan blijf je gedeeltelijk afhankelijk van het oordeel van de ander. Autonoom zijn is ook je eigen hulpverlener, rechter en pedagoog zijn, naast het vrij te leren zijn van schuld, schaamte en het oordeel van anderen.
Disclaimer: Ik heb PDD-NOS (officiële diagnose) en kan emotioneel reageren. Ik ben niet verantwoordelijk voor de inhoud van mijn berichten. Het verwijderen/wijzigen zonder toestemming van mijn berichten is niet toegestaan. Alle rechten voorbehouden.
Iedereen kan zijn ei kwijt. Maar dat ei wordt misschien eerder kapot getrapt door een bepaald type mens. Daar moet je tegen kunnen en mee om leren gaan. Dat was mijn punt.quote:
[..]
Niet bij een mens. Vooral bij mannen. Vrouwen die kunnen vaker hun ei kwijt. Met name jonge knappe vrouwen.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Ja tuurlijk, want vrouwen doen het liefst hun emoties delen bij chads ipv bij hun eigen bestiesquote:
[..]
Niet bij een mens. Vooral bij mannen. Vrouwen die kunnen vaker hun ei kwijt. Met name jonge knappe vrouwen.
Hell To The Liars
Ik denk dat mannen vooral pragmatischer zijn en meer oplossingsgericht. Vrouwen hechten meer belang aan veiligheid en ruimte om je kwetsbaar te kunnen voelen, omdat je op die manier je emotioneel met anderen kunt verbinden.quote:
[..]
Is het niet eerder: veel mannen willen niet vertellen hoe ze zich echt voelen?
Want dat is toch een klacht van een deel van de mannen? 'Vrouwen vragen steeds om ons gevoel maar daar zijn wij niet mee bezig. Gevoel is voor vrouwen. Stop met ons te vervrouwelijken!'
Als je die verschillen teveel tot in extremen ziet, ontstaat er toxische masculiniteit maar ook toxische vrouwelijkheid. Toxische masculiniteit heeft volgens mij weinig te maken met masculiniteit op zich, maar met een vorm van narcisme: zich verschuilen achter haantjesgedrag en hun eigen onzekerheid projecteren op andere mannen door hen belachelijk te maken en hun aan te vallen op hun gevoel van trots en waardigheid door hen uit te maken voor mietjes, bij voorkeur in bijzijn van anderen.
In dat opzicht zijn vrouwen in wezen niet anders dan mannen, alleen ze gebruiken daarvoor wel een andere strategie. Als een vrouw van oprechte betrokkenheid doorslaan naar bemoederen en betuttelen, verraad dat denk ik dat denk ik dat die vrouw geen respect heeft voor die persoon maar ook geen respect voor zichzelf. Het 'moederlijke gedrag' wordt een middel om controle te krijgen op de ander; daarmee kan ze haar eigen onzekerheden op de ander projecteren.
Of het nou gaat om toxische masculiniteit of toxische vrouwelijkheid: in beide gevallen is het vooral bedoeld om anderen klein te houden
Ik heb een keer zo'n eentje gehad. Niet dat ik een chad ben, maar er was een date die ik heel leuk vond, alleen werd ik alleen maar wat gebruikt om haar emoties te luchten omdat haar relatie uit was.quote:
[..]
Ja tuurlijk, want vrouwen doen het liefst hun emoties delen bij chads ipv bij hun eigen besties
Nu weet ik wel beter.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Denk eerder dat ze bang voor verkeerde reacties. "Oh, heel jammer voor je, maar eigenlijk interesseert het mij niet"quote:
[..]
Is het niet eerder: veel mannen willen niet vertellen hoe ze zich echt voelen?
Want dat is toch een klacht van een deel van de mannen? 'Vrouwen vragen steeds om ons gevoel maar daar zijn wij niet mee bezig. Gevoel is voor vrouwen. Stop met ons te vervrouwelijken!'
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
Ik heb er een bloedhekel aan als mensen “over-sharen”. Ook de reden waarom ik het contact met vriendinnen minimaliseer. Ik weet niet of het vrouw-eigen is, maar het voelt iedere keer alsof ik word ondergekotst aan informatie/ shitzooi. Ook ik maak wel eens shit mee, maar ik deal ermee en ik maak er weer een mooie dag van en probeer niemand ermee op te zadelen. Juist omdat ik aan die ander denk. Die zal ook genoeg aan het hoofd hebben. Er zijn genoeg mooie dingen in het leven waar ik wel energie van krijg en daar focus ik me liever op. Dus ja, ik ben niet zo van “vaak emoties delen” met elkaar als luchtmiddel. Ik vind het wel fijn als de emoties heel positief zijn en energie geven. Dat doe ik met met mijn man. Dagelijkse uiting van dankbaarheid en liefde, knuffel etc. Worden we heel blij van. Maar daar gaat dit topic niet over denk ik.
Ter aanvulling: ik vind het zelfs egoïstisch als mensen over-sharen. Vooral willen afspreken om hun verhaal kwijt te kunnen. Dag dag vriendschap.quote:
Ik heb er een bloedhekel aan als mensen “over-sharen”. Ook de reden waarom ik het contact met vriendinnen minimaliseer. Ik weet niet of het vrouw-eigen is, maar het voelt iedere keer alsof ik word ondergekotst aan informatie/ shitzooi. Ook ik maak wel eens shit mee, maar ik deal ermee en ik maak er weer een mooie dag van en probeer niemand ermee op te zadelen. Juist omdat ik aan die ander denk. Die zal ook genoeg aan het hoofd hebben. Er zijn genoeg mooie dingen in het leven waar ik wel energie van krijg en daar focus ik me liever op. Dus ja, ik ben niet zo van “vaak emoties delen” met elkaar als luchtmiddel. Ik vind het wel fijn als de emoties heel positief zijn en energie geven. Dat doe ik met met mijn man. Dagelijkse uiting van dankbaarheid en liefde, knuffel etc. Worden we heel blij van. Maar daar gaat dit topic niet over denk ik.
Zo dacht ik er vroeger ook over. Kreeg soms klachten over oppervlakkig zijn, gesloten zijn en mijn gevoelens niet willen delen. Wilde gewoon niemand lastig vallen. Wat ik ook ervaarde was dat mensen boos raakten omdat ik geen wederkerigheid gaf. Vele mensen konden hun verhaal/problemen bij mij kwijt en waren teleurgesteld dat ik dit niet beantwoordde met een heftig verhaal of probleem.quote:
Ik weet niet of het vrouw-eigen is, maar het voelt iedere keer alsof ik word ondergekotst aan informatie/ shitzooi. Ook ik maak wel eens shit mee, maar ik deal ermee en ik maak er weer een mooie dag van en probeer niemand ermee op te zadelen. Juist omdat ik aan die ander denk. Die zal ook genoeg aan het hoofd hebben. Er zijn genoeg mooie dingen in het leven waar ik wel energie van krijg en daar focus ik me liever op. Dus ja, ik ben niet zo van vaak emoties delen met elkaar als luchtmiddel. Ik vind het wel fijn als de emoties heel positief zijn en energie geven. Dat doe ik met met mijn man. Dagelijkse uiting van dankbaarheid en liefde, knuffel etc. Worden we heel blij van. Maar daar gaat dit topic niet over denk ik.
Er is geen goed of fout in mijn ogen bij deze situaties. Hooguit mensen die wel/niet passen bij elkaar qua communicatiestijl en behoeften.
Mooi hoe jij je positieve gevoelens zo uit. Het hoeft niet altijd met woorden. Een knuffel, een blik, een inside joke.
Heb zelf geen problemen met oversharing. Ze doen maar. Na afloop ga ik gewoon verder met waar ik gebleven was en zet ik een muziekje op oid. Het voelt bij mij gewoon niet aan als "last". Hooguit als ze oplossingen en aanpassend gedrag gaan "opeisen". Daar pas ik voor. Kan dingen goed laten waar ze horen.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Wat mij betreft past het heel goed in dit topic.quote:
Ik vind het wel fijn als de emoties heel positief zijn en energie geven. Dat doe ik met met mijn man. Dagelijkse uiting van dankbaarheid en liefde, knuffel etc. Worden we heel blij van. Maar daar gaat dit topic niet over denk ik.
Emoties met elkaar delen houdt volgens mij in de essentie in dat je uiting geeft aan wat jou bezighoudt. Dat kan ook zijn dat je een leuke dag hebt gehad, iets hebt ervaren wat een bepaalde indruk maakte op jou, bepaalde wensen en verlangens in jouw leven of dingen die je een ander zou willen gunnen.
Het "over-sharen" wat jij beschrijft vind ik inderdaad destructief. Praten over problemen met anderen is vind ik in principe alleen gezond als het leidt tot oplossingen of tot iets constructiefs. Anders gebruik je elkaar alleen maar als beerput waarin je emotionele kots dumpt om jezelf van stress en spanning te verlossen.
Wat al door mensen hier is gepost: mensen zijn over het algemeen totaal niet geinteresseerd in elkaars problemen.
'Deel jij vaak jouw gevoelens met anderen?'
Toen ik jouw OP las met een aantal vragen aan users over 'het delen van gevoelens en emoties met anderen'
viel mij iets op waar ik op dat moment niet helemaal de vinger op kon leggen.
Je vragen lijken op het eerste gezicht open, neutraal, onderzoekend, vanuit het nu, en toch voelde ik een bepaalde negatieve lading in de tekst die niet zozeer in één expliciete negatieve vraag zit maar in de manier waarop je je vragen hebt geformuleerd en bepaalde sturende woorden die je in de vraagstelling gebruikt.
Pas toen ik jouw latere reacties op anderen las begreep ik mijn eigen 'verwarring'
Jouw vragen aan anderen zijn vanuit het heden , jouw verhaal gebasseerd op het verleden.
Wat mij opvalt, is dat je huidige vragen zowel naar positieve als negatieve kanten van het delen van gevoelens vragen,
terwijl jouw eigen verhaal bijna uitsluitend de negatieve gevolgen benadrukt: beoordeling, gebrek aan interesse, onechte betrokkenheid en onbetrouwbare woorden.
Daardoor vraag ik me af of je huidige kijk op emotionele openheid niet vooral gekleurd is door die vroegere negatieve ervaring. Hoe kijk je daar nu als volwassen man naar?
Voor mij leest het als een ervaring uit het verleden hebben en die als blijvend referentiekader gebruiken in het heden.
Waar zit jij nu?
Verder kan ik mij helemaal vinden in de mooie heldere en herkenbare post van @ChildoftheStars
Je ging er vooraf (a priori) vanuit dat anderen op dezelfde golflengte zouden zitten en jouw hulpvraag op een specifieke manier zouden invullen.
Je nam aan dat jouw omgeving uit zichzelf begrijpt hoe ze moeten reageren.
Als mensen zeggen dat je "van je hart geen moordkuil moet maken", bedoelen ze dat je je zorgen of gevoelens niet moet opkroppen.
Dit betekent echter niet dat een ander jouw situatie meteen /volledig begrijpt, gericht advies kan geven of direct met je meedenkt zoals jij dat hoopt.
Je verwacht dan misschien iets te veel van een ander.
Mensen kunnen geen gedachten lezen, zij weten niet automatisch wat jij nodig hebt (een oplossing, advies of alleen een luisterend oor).
Het kan ook zijn dat jouw problemen te complex waren of te dichtbij kwamen voor de ander.
En niet iedereen is in staat om goed mee te denken of neutraal advies te geven.
Vaak willen mensen er wel voor je zijn maar ontbreekt ze het aan de juiste vaardigheden of inzichten.
De ander reageert vanuit zijn of haar eigen ervaring en wereld, niet altijd vanuit jouw behoefte.
Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat menselijk gedrag veel complexer is. Zowel mannen als vrouwen gebruiken zowel logica als emotie in hun beslissingen.
Er zijn veel mannen die erg goed zijn in luisteren en empathie. Er zijn ook veel vrouwen die heel direct en oplossingsgericht denken.
Zowel mannen als vrouwen hebben diepe behoefte aan veiligheid en kwetsbaarheid om verbinding te voelen.
Gedrag hangt af van de persoon, niet van het geslacht.
De stelling dat dit gedrag ontstaat door 'teveel in extremen te zien' is echt te simpel;
het is vaak diepgeworteld in sociale verwachtingen en machtsstructuren.
Toxische masculiniteit is geen vorm van narcisme, hoewel ze elkaar wel kunnen overlappen.
Toxische masculiniteit gaat over aangeleerde sociale rolpatronen waarin mannelijkheid wordt gekoppeld aan dominantie en agressie
Narcisme is een psychologisch persoonskenmerk of stoornis met een opgeblazen ego en gebrek aan empathie.
Toxische masculiniteit draait om het bewijzen van 'echte' mannelijkheid en het afwijzen van zwakte,
Narcisme draait om een obsessieve behoefte aan bewondering, status en het voeden van het eigen ego.
Toxische masculiniteit gaat puur over mannelijk gedrag,
Narcisme zie je bij alle geslachten en in alle soorten relaties.
Niet iedere man met toxisch gedrag is een narcist,het kan ook voortkomen uit onzekerheid of groepsdruk.
Net als bij toxische masculiniteit gaat het bij toxische vrouwelijkheid vooral om de onderliggende drijfveer:
Het krampachtig voldoen aan opgelegde stereotypen.
[ Bericht 3% gewijzigd door Puzzie op 18-08-2026 11:34:31 ]
Toen ik jouw OP las met een aantal vragen aan users over 'het delen van gevoelens en emoties met anderen'
viel mij iets op waar ik op dat moment niet helemaal de vinger op kon leggen.
Je vragen lijken op het eerste gezicht open, neutraal, onderzoekend, vanuit het nu, en toch voelde ik een bepaalde negatieve lading in de tekst die niet zozeer in één expliciete negatieve vraag zit maar in de manier waarop je je vragen hebt geformuleerd en bepaalde sturende woorden die je in de vraagstelling gebruikt.
Pas toen ik jouw latere reacties op anderen las begreep ik mijn eigen 'verwarring'
Jouw vragen aan anderen zijn vanuit het heden , jouw verhaal gebasseerd op het verleden.
Wat mij opvalt, is dat je huidige vragen zowel naar positieve als negatieve kanten van het delen van gevoelens vragen,
terwijl jouw eigen verhaal bijna uitsluitend de negatieve gevolgen benadrukt: beoordeling, gebrek aan interesse, onechte betrokkenheid en onbetrouwbare woorden.
Daardoor vraag ik me af of je huidige kijk op emotionele openheid niet vooral gekleurd is door die vroegere negatieve ervaring. Hoe kijk je daar nu als volwassen man naar?
Voor mij leest het als een ervaring uit het verleden hebben en die als blijvend referentiekader gebruiken in het heden.
Waar zit jij nu?
Verder kan ik mij helemaal vinden in de mooie heldere en herkenbare post van @ChildoftheStars
Je ging er vooraf (a priori) vanuit dat anderen op dezelfde golflengte zouden zitten en jouw hulpvraag op een specifieke manier zouden invullen.
Je nam aan dat jouw omgeving uit zichzelf begrijpt hoe ze moeten reageren.
Als mensen zeggen dat je "van je hart geen moordkuil moet maken", bedoelen ze dat je je zorgen of gevoelens niet moet opkroppen.
Dit betekent echter niet dat een ander jouw situatie meteen /volledig begrijpt, gericht advies kan geven of direct met je meedenkt zoals jij dat hoopt.
Je verwacht dan misschien iets te veel van een ander.
Mensen kunnen geen gedachten lezen, zij weten niet automatisch wat jij nodig hebt (een oplossing, advies of alleen een luisterend oor).
Het kan ook zijn dat jouw problemen te complex waren of te dichtbij kwamen voor de ander.
En niet iedereen is in staat om goed mee te denken of neutraal advies te geven.
Vaak willen mensen er wel voor je zijn maar ontbreekt ze het aan de juiste vaardigheden of inzichten.
De ander reageert vanuit zijn of haar eigen ervaring en wereld, niet altijd vanuit jouw behoefte.
Dat mannen meer pragmatisch zijn en vrouwen vooral op emotie en veiligheid gericht zijn, is een traditionele stereotype aanname.quote:Ik denk dat mannen vooral pragmatischer zijn en meer oplossingsgericht. Vrouwen hechten meer belang aan veiligheid en ruimte om je kwetsbaar te kunnen voelen, omdat je op die manier je emotioneel met anderen kunt verbinden.
Als je die verschillen teveel tot in extremen ziet, ontstaat er toxische masculiniteit maar ook toxische vrouwelijkheid. Toxische masculiniteit heeft volgens mij weinig te maken met masculiniteit op zich, maar met een vorm van narcisme: zich verschuilen achter haantjesgedrag en hun eigen onzekerheid projecteren op andere mannen door hen belachelijk te maken en hun aan te vallen op hun gevoel van trots en waardigheid door hen uit te maken voor mietjes, bij voorkeur in bijzijn van anderen.
In dat opzicht zijn vrouwen in wezen niet anders dan mannen, alleen ze gebruiken daarvoor wel een andere strategie. Als een vrouw van oprechte betrokkenheid doorslaan naar bemoederen en betuttelen, verraad dat denk ik dat denk ik dat die vrouw geen respect heeft voor die persoon maar ook geen respect voor zichzelf. Het 'moederlijke gedrag' wordt een middel om controle te krijgen op de ander; daarmee kan ze haar eigen onzekerheden op de ander projecteren.
Of het nou gaat om toxische masculiniteit of toxische vrouwelijkheid: in beide gevallen is het vooral bedoeld om anderen klein te houden
Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat menselijk gedrag veel complexer is. Zowel mannen als vrouwen gebruiken zowel logica als emotie in hun beslissingen.
Er zijn veel mannen die erg goed zijn in luisteren en empathie. Er zijn ook veel vrouwen die heel direct en oplossingsgericht denken.
Zowel mannen als vrouwen hebben diepe behoefte aan veiligheid en kwetsbaarheid om verbinding te voelen.
Gedrag hangt af van de persoon, niet van het geslacht.
De stelling dat dit gedrag ontstaat door 'teveel in extremen te zien' is echt te simpel;
het is vaak diepgeworteld in sociale verwachtingen en machtsstructuren.
Toxische masculiniteit is geen vorm van narcisme, hoewel ze elkaar wel kunnen overlappen.
Toxische masculiniteit gaat over aangeleerde sociale rolpatronen waarin mannelijkheid wordt gekoppeld aan dominantie en agressie
Narcisme is een psychologisch persoonskenmerk of stoornis met een opgeblazen ego en gebrek aan empathie.
Toxische masculiniteit draait om het bewijzen van 'echte' mannelijkheid en het afwijzen van zwakte,
Narcisme draait om een obsessieve behoefte aan bewondering, status en het voeden van het eigen ego.
Toxische masculiniteit gaat puur over mannelijk gedrag,
Narcisme zie je bij alle geslachten en in alle soorten relaties.
Niet iedere man met toxisch gedrag is een narcist,het kan ook voortkomen uit onzekerheid of groepsdruk.
Net als bij toxische masculiniteit gaat het bij toxische vrouwelijkheid vooral om de onderliggende drijfveer:
Het krampachtig voldoen aan opgelegde stereotypen.
[ Bericht 3% gewijzigd door Puzzie op 18-08-2026 11:34:31 ]
My age is very
Inappropriate
for my behavior
Inappropriate
for my behavior
Zelden, ik ben een echte binnenvetter.
Als iedereen aan zichzelf denkt wordt er aan iedereen gedacht.
Op fietsen zonder bende kwam'm zie schooieren um spek
Op fietsen zonder bende kwam'm zie schooieren um spek
Ik had de tijd nodig om over jouw reactie na te denken.quote:
Toen ik jouw OP las met een aantal vragen aan users over 'het delen van gevoelens en emoties met anderen'
viel mij iets op waar ik op dat moment niet helemaal de vinger op kon leggen.
Ik moet een paar dingen extra benoemen omdat ik denk ik anders niet duidelijk ben in wat ik probeer te vertellen.
Ik heb zoals je wellicht weet in het verleden therapie gevolgd voor borderline. Vooral daar benadrukten therapeuten dat wij vooral onze gevoelens en emoties moesten uiten. Wat op zich logisch is, omdat het niet-uiten er waarschijnlijk toe zou leiden dat de persoon zich destructief zou gedragen, bijvoorbeeld met zelfbeschadiging, verslavingsgedrag of agressie: prioriteit is natuurlijk om dat te voorkomen.
Nu ik daaraan terugdenk, heb ik het idee dat ik daardoor een wat vertekend beeld heb over het uiten van emoties.
De tekst in de spoiler is niet persé relevant m.b.t. mijn antwoord naar jou.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Inmiddels blijkt dat mijn diagnose borderline niet correct is. Bij mij staat angst en dwangmatig perfectionisme veel meer op de voorgrond. Een paar jaar geleden verwees de huisarts mij door naar de GGZ vooral met de bedoeling dat ik daarop onderzocht kon worden en indien mogelijk behandeld. Zoals je weet is dat heel anders verlopen. Dat heeft nogal impact. Zolang ik leef, wil ik niet opgeven: ik kan ook niet anders. Ik vrees dat als ik opnieuw mijn heil probeer te vinden bij de GGZ, ik tegen dezelfde shit of nog erger ga aanlopen. Behalve dat het frustrerend is, merk ik dat het op langetermijn iets heeft beschadigd in mijn manier van denken.
Als ik mijn emoties uit, ervaar ik wel steun van mensen die mij serieus nemen maar mij verder niet kunnen helpen. Hun advies is dan vaak uiteindelijk dat ik professionele hulp moet gaan zoeken. Ik trek het niet meer als het weer op dezelfde manier verloopt.
Ik heb nagedacht over dat jij zegt dat ik schijnbaar de indruk van anderen af te willen dwingen hoe zij over bepaalde zaken zouden moeten denken. Ik kan wel begrijpen dat ik stellig en betweterig op anderen kan overkomen. Dat betekent nog niet dat ik geen respect heb voor mensen met een andere mening en volgens mij heb ik dat vaak genoeg gezegd. Wat wel klopt is dat ik andersom snel achterdochtig ben dat mensen het mij misgunnen dat ik een andere mening heb dan zij en net zolang op mij blijven inpraten totdat ik mij ga gedragen op de manier zoals zij dat van mij willen. En om die reden vind ik het heel moeilijk om iets van anderen aan te nemen: ik ben bang dat die ander dan uit is op mindgames. Dat ik voor de zoveelste keer uitgekozen ben als zondebok voor valse beschuldigingen.
Ik had vandaag gelezen over een obsessief-compulsieve persoonlijkheidsstoornis en dat komt opmerkelijk overeen met wat jij over mij schrijft en ik herken nog meer dingen terug bij mezelf.
Je kan ook gewoon naar onafhankelijke psychologen die zonder labeltjes werken. GGZ is sowieso diagnosefabriek en helpt mensen helemaal niet om het leven te leven dat ze willen/kunnen leven. Kijk eens naar iemand als Jim van Os. Zo moet je de psychiatrie/psychologie behandelen.quote:
Inmiddels blijkt dat mijn diagnose borderline niet correct is. Bij mij staat angst en dwangmatig perfectionisme veel meer op de voorgrond. Een paar jaar geleden verwees de huisarts mij door naar de GGZ vooral met de bedoeling dat ik daarop onderzocht kon worden en indien mogelijk behandeld. Zoals je weet is dat heel anders verlopen. Dat heeft nogal impact. Zolang ik leef, wil ik niet opgeven: ik kan ook niet anders. Ik vrees dat als ik opnieuw mijn heil probeer te vinden bij de GGZ, ik tegen dezelfde shit of nog erger ga aanlopen. Behalve dat het frustrerend is, merk ik dat het op langetermijn iets heeft beschadigd in mijn manier van denken.
A Robin Redbreast in a Cage Puts all Heaven in a Rage.
quote:
[..]
Ik had de tijd nodig om over jouw reactie na te denken.
Ik moet een paar dingen extra benoemen omdat ik denk ik anders niet duidelijk ben in wat ik probeer te vertellen.
Ik heb zoals je wellicht weet in het verleden therapie gevolgd voor borderline. Vooral daar benadrukten therapeuten dat wij vooral onze gevoelens en emoties moesten uiten. Wat op zich logisch is, omdat het niet-uiten er waarschijnlijk toe zou leiden dat de persoon zich destructief zou gedragen, bijvoorbeeld met zelfbeschadiging, verslavingsgedrag of agressie: prioriteit is natuurlijk om dat te voorkomen.
Nu ik daaraan terugdenk, heb ik het idee dat ik daardoor een wat vertekend beeld heb over het uiten van emoties.
De tekst in de spoiler is niet persé relevant m.b.t. mijn antwoord naar jou.Okay het gaat dus voornamelijk om het delen van gevoelens en emoties tegenover GGZ hulpverlening.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Inmiddels blijkt dat mijn diagnose borderline niet correct is. Bij mij staat angst en dwangmatig perfectionisme veel meer op de voorgrond. Een paar jaar geleden verwees de huisarts mij door naar de GGZ vooral met de bedoeling dat ik daarop onderzocht kon worden en indien mogelijk behandeld. Zoals je weet is dat heel anders verlopen. Dat heeft nogal impact. Zolang ik leef, wil ik niet opgeven: ik kan ook niet anders. Ik vrees dat als ik opnieuw mijn heil probeer te vinden bij de GGZ, ik tegen dezelfde shit of nog erger ga aanlopen. Behalve dat het frustrerend is, merk ik dat het op langetermijn iets heeft beschadigd in mijn manier van denken.
Als ik mijn emoties uit, ervaar ik wel steun van mensen die mij serieus nemen maar mij verder niet kunnen helpen. Hun advies is dan vaak uiteindelijk dat ik professionele hulp moet gaan zoeken. Ik trek het niet meer als het weer op dezelfde manier verloopt.
Ik heb nagedacht over dat jij zegt dat ik schijnbaar de indruk van anderen af te willen dwingen hoe zij over bepaalde zaken zouden moeten denken. Ik kan wel begrijpen dat ik stellig en betweterig op anderen kan overkomen. Dat betekent nog niet dat ik geen respect heb voor mensen met een andere mening en volgens mij heb ik dat vaak genoeg gezegd. Wat wel klopt is dat ik andersom snel achterdochtig ben dat mensen het mij misgunnen dat ik een andere mening heb dan zij en net zolang op mij blijven inpraten totdat ik mij ga gedragen op de manier zoals zij dat van mij willen. En om die reden vind ik het heel moeilijk om iets van anderen aan te nemen: ik ben bang dat die ander dan uit is op mindgames. Dat ik voor de zoveelste keer uitgekozen ben als zondebok voor valse beschuldigingen.
Ik had vandaag gelezen over een obsessief-compulsieve persoonlijkheidsstoornis en dat komt opmerkelijk overeen met wat jij over mij schrijft en ik herken nog meer dingen terug bij mezelf.
Ik dacht mbt vriendschappen, familie etcMy age is very
Inappropriate
for my behavior
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |