quote:
ik zie vooral dat kennelijk hijzelf er blij mee is (of iig instemt en het haar gunt), dus waarom je verder nog druk gaan maken om de keuzes van andere mensen?
Er zijn genoeg mensen die een open relatie hebben, in allerhande vormen... ofwel beide 'swingen' en ook gebeurt het wel vaker dat het vooral een van de partners is die ook met andere sexuele contacten heeft en dan gaat het er hooguit om dat ze er eerlijk over zijn en niets verbergen.
En er zijn ook zeker een hoop relaties waarin het vreemdgaan semi-stiekem gebeurt, maar de partners er ook vooral weinig over praten (echter wel er van op de hoogte zijn in zekere vorm)
Als het voor die mensen werkt, is het wat mij betreft vooral leuk voor hen (hooguit dat laatste voorbeeld komt op mij echt negatief over als een relatie waarin niet gecommuniceert meer wordt).
maar evenmin zegt de keuze van iemand anders iets over mijn relatie of mijn keuzes.
In mijn geval is er nooit een wens uitgesproken om mijn huidige relatie 'open' te gaan voeren of dat mijn partner andere mannen zou willen treffen voor sex. En ik mag aannemen dat ze dat ook niet achter m'n rug doet en _als_ ze wel die behoefte had, ze dat iig eerst openlijk zou bespreken.
(Ik weet met enige zekerheid dat ze vermoedelijk niet snel de behoefte aan anderen zal hebben, ze is eerder zelf snel een beetje jaloers als )
Ik zou het zeker niet fijn vinden, maar weet ook niet _hoe_ ik dan daarmee zou omgaan. Als je partner écht die wens heeft, weet ik ook niet of het de juiste keuze is dat dan domweg te gaan verbieden (wel vermoed ik dat ik dan ook zelf wel zou kiezen om zelf evenmin monogaam te blijven, en ik vrees dat zoiets op termijn de relatie sowieso zou gaan ondergraven).
In het geval van die man lijkt het kennelijk voor hem goed te werken... dus leuk voor hem.
Het enige dat dar vraagtekens bij me oproept is waarom hij kennelijk vreemden dat hele verhaal zomaar gaat vertellen, en zich ook nog zelfs gaat 'rechtvaardigen' waarom hij dat zou doen, voor iets verder totaal privé en anderen niks aangaat ?
"Whatever you feel like: Life’s not one color, nor are you my only reader" - Ausonius, Epigrammata 25