Vanaf welke leeftijd raakte jij de meeste vrienden kwijt?

quote:

Op dinsdag 28 juli 2026 15:32 schreef Hexagon het volgende:

[..]
Zeker, al merk je dat een hoop lui dat blijkbaar niet opbrengen en daarom verliezen ze vrienden.

Ja goed, dan verlies je ze met een reden. En soms lopen levens nou eenmaal zo uit elkaar dat je geen oprechte interesse meer voor elkaar op kunt brengen, kan ook, that's life. Dan ontmoet je wellicht (met een beetje moeite) wel weer iemand waar het beter bij matcht.

quote:

Op dinsdag 28 juli 2026 15:36 schreef kwiwi het volgende:

[..]
Ja goed, dan verlies je ze met een reden. En soms lopen levens nou eenmaal zo uit elkaar dat je geen oprechte interesse meer voor elkaar op kunt brengen, kan ook, that's life. Dan ontmoet je wellicht (met een beetje moeite) wel weer iemand waar het beter bij matcht.

Natuurlijk gebeurt dat wel eens.

Maar sommigen lijken het normaal te vinden dat iemand met een gezin geen vrienden meer heeft. Dat is natuurlijk nonsens.

quote:

Op dinsdag 28 juli 2026 15:06 schreef DoubleDip het volgende:

[..]
Punt is meer dat het ook met kinderen goed is om je horizon wat te verbreden. Je hebt meer om over te praten dan je kinderen. Heb geen kinderen en zowel vrienden met als zonder. Kunnen prima afspreken en over vanalles praten, ook kinderen ja, maar er is meer en daar mag het ook over gaan.

Het is mij niet helemaal duidelijk hoe je dit uit mijn posts haalt. Het is ook niet alsof ik op het forum alleen maar over mijn kinderen praat.

Dus… ok?

quote:

Op dinsdag 28 juli 2026 15:40 schreef VEM2012 het volgende:

[..]
Het is mij niet helemaal duidelijk hoe je dit uit mijn posts haalt. Het is ook niet alsof ik op het forum alleen maar over mijn kinderen praat.

Dus… ok?

Mijn punt is dat een gezin hebben geen excuus is om je vriendschappen te verwaarlozen. Elkaar minder zien kan gebeuren, maar als je echt vrienden bent hoort dat niet uit te maken.

quote:

Op dinsdag 28 juli 2026 15:38 schreef Hexagon het volgende:

[..]
Natuurlijk gebeurt dat wel eens.

Maar sommigen lijken het normaal te vinden dat iemand met een gezin geen vrienden meer heeft. Dat is natuurlijk nonsens.

Het is vooral niet normaal om je vrienden nooit meer te spreken omdat jij kinderen hebt en zij wellicht niet. Elkaar bellen moet altijd wel kunnen, minstens. En afspreken ook, ook al zie je elkaar eens per jaar

quote:

Op dinsdag 28 juli 2026 17:19 schreef DoubleDip het volgende:

[..]
Het is vooral niet normaal om je vrienden nooit meer te spreken omdat jij kinderen hebt en zij wellicht niet. Elkaar bellen moet altijd wel kunnen, minstens. En afspreken ook, ook al zie je elkaar eens per jaar

Ja ik neem ook altijd voorbeeld aan mijn eigen ouders. Die hebben vriendschappen die soms wel meer dan 50 jaar terug gaan. Zeker mijn moeder heeft een enorm aantal vriendinnen die werkelijk in alle fasen van jaar leven zijn onstaan. mijn vader is iets minder goed in het houden van contact met iedereen maar zijn vier beste vrienden (een studievriend en een clubje van zijn eerste baan) heeft hij al ban boor mijn geboorte.

Die hebben het altijd als volkomen normaal gezien om het te onderhouden, ook al hadden al die mensen ook gezinnen. Sommigen van mijn moeder zag ze soms een per jaar, maar het bleef bestaan. En ik heb ook veel gespeeld met de kinderen van die vrienden.

En nu ze ouder zijn en geen omkijken meer hebben naar hun gezinnen is het contact weer intensiever.

quote:

Op dinsdag 28 juli 2026 17:53 schreef Hexagon het volgende:

[..]
Ja ik neem ook altijd voorbeeld aan mijn eigen ouders. Die hebben vriendschappen die soms wel meer dan 50 jaar terug gaan. Zeker mijn moeder heeft een enorm aantal vriendinnen die werkelijk in alle fasen van jaar leven zijn onstaan. mijn vader is iets minder goed in het houden van contact met iedereen maar zijn vier beste vrienden (een studievriend en een clubje van zijn eerste baan) heeft hij al ban boor mijn geboorte.

Die hebben het altijd als volkomen normaal gezien om het te onderhouden, ook al hadden al die mensen ook gezinnen. Sommigen van mijn moeder zag ze soms een per jaar, maar het bleef bestaan. En ik heb ook veel gespeeld met de kinderen van die vrienden.

En nu ze ouder zijn en geen omkijken meer hebben naar hun gezinnen is het contact weer intensiever.

Ja dat zijn mooie voorbeelden. Wel of geen kinderen in die zin hoort niks uit te maken. Je kunt nooit zeggen dat je geen tijd hebt, er is altijd ergens tijd. Dat mensen geen zin hebben om tijd te maken is wat anders, maar gebeurt nog te vaak. En helaas meestal bij degenen die kinderen krijgen.

quote:

Op dinsdag 28 juli 2026 15:38 schreef Hexagon het volgende:

[..]
Natuurlijk gebeurt dat wel eens.

Maar sommigen lijken het normaal te vinden dat iemand met een gezin geen vrienden meer heeft. Dat is natuurlijk nonsens.

Ik denk dat het belangrijker is dat je leven wat in een gezonde balans is. Die balans ziet er niet voor iedereen een levenlang hetzelfde uit. Vriendschappen hoeven echt niet of niet altijd een soort tweede relatie te zijn.

35 ofzo. Wel de juiste gehouden.

quote:

Op dinsdag 28 juli 2026 17:18 schreef DoubleDip het volgende:

[..]
Mijn punt is dat een gezin hebben geen excuus is om je vriendschappen te verwaarlozen. Elkaar minder zien kan gebeuren, maar als je echt vrienden bent hoort dat niet uit te maken.

Je zin was al af voor de komma en de 'maar'.

Iedereen wil in zoiets een drama borduren en een opgeheven vinger eraan vastplakken. Maar verwatering is allerminst een drama en het inslaan van andere wegen ook.

Als een goede vriend om je om hulp zou vragen en je zou bijdragen aan vergroten van het probleem dan kun je van verwaarlozing spreken.

Vroeger zeiden mijn vrienden wel eens 'Meisjes komen en gaan, maar vrienden zijn voor altijd' maar daar spreek ik er geen één meer van en dat komt omdat zij mij niet wilden pijpen en die meisjes wel dus ze zullen zich wel de ogen uit de kop schamen nu.

quote:

Op dinsdag 28 juli 2026 23:32 schreef Beathoven het volgende:

[..]
Je zin was al af voor de komma en de 'maar'.

Iedereen wil in zoiets een drama borduren en een opgeheven vinger eraan vastplakken. Maar verwatering is allerminst een drama en het inslaan van andere wegen ook.

Als een goede vriend om je om hulp zou vragen en je zou bijdragen aan vergroten van het probleem dan kun je van verwaarlozing spreken.

Als je graag vriendloos overblijft na het krijgen van kinderen prima, maar eigen keuze dan wel.

quote:

Op woensdag 29 juli 2026 00:29 schreef DoubleDip het volgende:

[..]
Als je graag vriendloos overblijft na het krijgen van kinderen prima, maar eigen keuze dan wel.

Niks lezen en de drama queen uithangen.

Een groot deel direct bij het einde van m’n middelbare schooltijd. Vervolgens nog wel een clubje vrienden overgehouden tijdens studietijd en de eerste jaren daarna. Maar in de praktijk was dat contact vooral ook gebaseerd op uitgaan, feesten etc. bezoeken. Door de komst van gezinnen en verhuizingen is dat inmiddels ook wel verwaterd.

quote:

Op dinsdag 28 juli 2026 15:38 schreef Hexagon het volgende:

[..]
Natuurlijk gebeurt dat wel eens.

Maar sommigen lijken het normaal te vinden dat iemand met een gezin geen vrienden meer heeft. Dat is natuurlijk nonsens.

Nu ik ouder ben en zie hoeveel hoofdpijn de vrouw des huizes kan veroorzaken dan snap ik het wel.
Meeste mannen zijn gewoon doodop.

Bovendien is het fakking lastig nog energie te vinden na werk zeker met de shit in de wereld en gezin tegenwoordig.

quote:

Op woensdag 29 juli 2026 10:07 schreef Urquhart het volgende:
Een groot deel direct bij het einde van m’n middelbare schooltijd. Vervolgens nog wel een clubje vrienden overgehouden tijdens studietijd en de eerste jaren daarna. Maar in de praktijk was dat contact vooral ook gebaseerd op uitgaan, feesten etc. bezoeken. Door de komst van gezinnen en verhuizingen is dat inmiddels ook wel verwaterd.

Ik moet hierbij denken aan een oude gezamelijke vriendin in het verleden die aangaf dat ze geen "afspraak" wilde zijn toen er werd opgenoemd waarom we verlaat waren.

In bepaalde eerdere fases in je leven, als een vaste relatie, gezin, werk etc nog niet je dag domineren dan zijn vrienden meer je relaties, geen nummer. Later worden ze bij velen sowieso een afspraak in de agenda, bijna niet te voorkomen. En vooral met te hoge verwachtingen loopt dat weleens spaak. Meestal treedt er verwatering op.

[ Bericht 1% gewijzigd door Beathoven op 12-08-2026 05:02:10 ]

quote:

Op maandag 27 juli 2026 08:39 schreef incel het volgende:
Bij mij is het na m'n 30ste echt snel bergafwaards gegaan dat ik steeds minder mensen zie die ik ooit als vriend zag. De ene groep die werd oud en volwassen en zo ging trouwen en verhuizen dus ja die hadden weinig tijd. En de andere groep dat waren echt van die losers die nooit volwassen werden. Ik werd altijd een stuk sneller volwassen dan de meeste van mijn vrienden dus daarom klikte dat op een gegeven moment niet goed meer.

Maar het grappige is dus.. Ik heb er totaal geen moeite mee en geen seconde slaap om verloren of zo. Dacht vroeger dat ik dat heel erg zou vinden maar nu heb ik zoiets van ik red mezelf wel heb ook gewoon genoeg aan een goede vrouwelijke partner.