R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Zodra de kinderen kwamen kwam de nadruk ineens op het gezinsleven te liggen. Niet dat je meteen je vrienden kwijtraakt, maar de intensiteit verandert wel.
Ik heb altijd wel een bepaalde groep vrienden behouden, maar na mijn 35ste/40ste zijn de vriendschappen wel veel minder hecht geworden.
Nog een enkeling die ik oprecht als echte vriend beschouw. Maar dat is prima verder, ik heb een leuk gezin en leuk werk/collega's.
Soms vind ik het jammer dat het zo moeilijk is nieuwe vrienden te maken op latere leeftijd maar zo werkt het denk ik nou eenmaal bij de meeste mensen.
Nog een enkeling die ik oprecht als echte vriend beschouw. Maar dat is prima verder, ik heb een leuk gezin en leuk werk/collega's.
Soms vind ik het jammer dat het zo moeilijk is nieuwe vrienden te maken op latere leeftijd maar zo werkt het denk ik nou eenmaal bij de meeste mensen.
٩๏̯͡๏)۶
Ik blijf het bizar vinden hoe normaal sommigen het vinden dat je op een bepaalde leeftijd je maar iedereen afstoot en geen sociaal leven over houdt.
Ik heb btw ook gewoon vrienden die een gezin hebben. Het vraagt wat aanpassingen en andere verwachtingen van mijn kant. Maar die zie ik dan een paar keer per jaar en dan doen we wat kwalitatiefs zoals een spellenavond of een lange fietstocht. En we vinden elkaars leven interessant genoeg om goed te kunnen blijven praten.
Ik heb btw ook gewoon vrienden die een gezin hebben. Het vraagt wat aanpassingen en andere verwachtingen van mijn kant. Maar die zie ik dan een paar keer per jaar en dan doen we wat kwalitatiefs zoals een spellenavond of een lange fietstocht. En we vinden elkaars leven interessant genoeg om goed te kunnen blijven praten.
Grote life-events zorgen vaak voor veranderingen van je netwerk. Dat is wel de gemene deler in dit topic. Het bewust 'iedereen afstoten' geloof ik niet zo in. Alsof je door een bij gestoken 'ga weg, ga weg' gaat roepen.quote:Op dinsdag 28 juli 2026 11:28 schreef Hexagon het volgende:
Ik blijf het bizar vinden hoe normaal sommigen het vinden dat je op een bepaalde leeftijd je maar iedereen afstoot en geen sociaal leven over houdt.
De dingen lopen zoals ze lopen. Voor sommige (introverte) mensen is (tijdelijk) solitair zijn ook prima. Je weet ook niet of er sprake is van een complexe situatie of hindernissen op psychosociaal vlak.
Dat erkennen vind ik een goede zaak. Vriendschapsplicht en verwijten maken vind ik dan weer niet normaal, maar eerder stigmatiserend. Wat heeft het ook voor zin? Beetje 'bizar' gaan lopen roepen. Geeft enkel schuldgevoelens in een wereld waarin 'vrienden hebben' de norm is.
Fijn dat jij je vriendschappen goed kan onderhouden. Echt heel goed van je. Chapeau Chapeau.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Dat is jouw mening. Ik gaf niet aan dat ik zonder vrienden zit. Maar goed, alles is stabiel en ik ben jou ook niet hè.quote:Op dinsdag 28 juli 2026 00:09 schreef MultiBanaan het volgende:
[..]
Je hebt op een gegeven moment vriendschap in zijn geheel wel gezien? Hoe bedoel je dat? Ik zou niet weten hoe ik het zou moeten rooien zonder vrienden, dan verandert een relatie en gezin hebben helemaal niets aan
Rond mijn 40e.
Er kwam een einde aan mjn relatie. Mede door mijn nieuwe/andere baan. Hierdoor ben ik vaak in het buitenland. Soms voor enkele dagen soms voor enkele weken.
Het valt moeilijk te plannen. Soms weken thuis. Soms weken van huis. Van het ene land direkt door naar een ander land. Feestjes of andere afspraken zijn moeilijk te plannen en moet ik regelmatig afzeggen.
Er zitten ook leuke kanten aan mijn baan, maar mijn sociale leven is op een laag pitje. Enkele goede vriend(in)en over. Dat is voor mij ook genoeg.
Er kwam een einde aan mjn relatie. Mede door mijn nieuwe/andere baan. Hierdoor ben ik vaak in het buitenland. Soms voor enkele dagen soms voor enkele weken.
Het valt moeilijk te plannen. Soms weken thuis. Soms weken van huis. Van het ene land direkt door naar een ander land. Feestjes of andere afspraken zijn moeilijk te plannen en moet ik regelmatig afzeggen.
Er zitten ook leuke kanten aan mijn baan, maar mijn sociale leven is op een laag pitje. Enkele goede vriend(in)en over. Dat is voor mij ook genoeg.
Dat is toch niet te vergelijken met vroeger toen je elkaar om de haverklap zag?quote:
Ik blijf het bizar vinden hoe normaal sommigen het vinden dat je op een bepaalde leeftijd je maar iedereen afstoot en geen sociaal leven over houdt.
Ik heb btw ook gewoon vrienden die een gezin hebben. Het vraagt wat aanpassingen en andere verwachtingen van mijn kant. Maar die zie ik dan een paar keer per jaar en dan doen we wat kwalitatiefs zoals een spellenavond of een lange fietstocht. En we vinden elkaars leven interessant genoeg om goed te kunnen blijven praten.
En verder: jij hebt geen kinderen, dus dan is het misschien lastig voor te stellen hoe je prioriteiten veranderen nadat je vader (of moeder) bent geworden.
Ik kan me dat prima voorstellen, daarom pas ik me ook aan aan de nieuwe situatie. Ik verwacht niet dat ze zich nog gedragen als dat ze 25 waren. Op die manier ben ik aan dat fenomeen nooit een vriendschap verloren.quote:
[..]
Dat is toch niet te vergelijken met vroeger toen je elkaar om de haverklap zag?
En verder: jij hebt geen kinderen, dus dan is het misschien lastig voor te stellen hoe je prioriteiten veranderen nadat je vader (of moeder) bent geworden.
Maar ik heb ook eigenlijk veel meer vrienden en kennissen dan toen ik 25 was. Mede doordat het minder intensief is. is er meer ruimte voor andere contacten.
Ben niet echt mensen "kwijt" geraakt. Vanaf mijn 25-30e was er soms minder contact, veroorzaakt door zaken als afstuderen/eerste baan vinden, verder weg gaan wonen en later huizen kopen, kinderen krijgen en trouwen. Ondanks dat zijn de vrienden die ik echt belangrijk vind nog steeds in mijn leven. Ook met gezin en co, en net zo goed die zonder. Als je elkaar echt waardeert maak je wel tijd. Ja ook met kinderen zorg je dat je tijd maakt. Al zien we elkaar eens per jaar, "geen tijd" bestaat niet en anders is het snel afgelopen.
Overigens in en na mijn studietijd wel eens met mensen het contact verbroken of laten verwateren, maar dat waren vooral energiezuigers met issues die ik nooit heb gemist. Ik hou geen contacten aan uit medelijden, die tijd is echt voorbij.
Overigens in en na mijn studietijd wel eens met mensen het contact verbroken of laten verwateren, maar dat waren vooral energiezuigers met issues die ik nooit heb gemist. Ik hou geen contacten aan uit medelijden, die tijd is echt voorbij.
Niet 'kwijt' maar keuzes gemaakt. Soms best verrassend. Onverwacht mensen echt leren kennen!
Op woensdag 19 januari 2011 22:10 schreef JaneDoe het volgende:
dit is SHO, where you're guilty until proven innocent
dit is SHO, where you're guilty until proven innocent
Ok, maar ik denk niet dat dit geldt voor jouw vrienden met kinderen.quote:
[..]
Ik kan me dat prima voorstellen, daarom pas ik me ook aan aan de nieuwe situatie. Ik verwacht niet dat ze zich nog gedragen als dat ze 25 waren. Op die manier ben ik aan dat fenomeen nooit een vriendschap verloren.
Maar ik heb ook eigenlijk veel meer vrienden en kennissen dan toen ik 25 was. Mede doordat het minder intensief is. is er meer ruimte voor andere contacten.
Kinderen vereisen veel aandacht en hebben daar ook recht op. Vind ik dan.
Punt is meer dat het ook met kinderen goed is om je horizon wat te verbreden. Je hebt meer om over te praten dan je kinderen. Heb geen kinderen en zowel vrienden met als zonder. Kunnen prima afspreken en over vanalles praten, ook kinderen ja, maar er is meer en daar mag het ook over gaan.quote:
[..]
Ok, maar ik denk niet dat dit geldt voor jouw vrienden met kinderen.
Kinderen vereisen veel aandacht en hebben daar ook recht op. Vind ik dan.
Los daarvan toon ik ook interesse in het reilen en zeilen met hun kinderen, hoe het met ze gaat en wat ze meemaken op school. Dat wordt ook gewaardeerd.quote:Op dinsdag 28 juli 2026 15:06 schreef DoubleDip het volgende:
[..]
Punt is meer dat het ook met kinderen goed is om je horizon wat te verbreden. Je hebt meer om over te praten dan je kinderen. Heb geen kinderen en zowel vrienden met als zonder. Kunnen prima afspreken en over vanalles praten, ook kinderen ja, maar er is meer en daar mag het ook over gaan.
Is dat sowieso niet waar het om draait in een vriendschap, dat je (oprecht) interesse toont in elkaars leven - hoe dat er ook uit moge zien voor de vrienden in kwestie?quote:
[..]
Los daarvan toon ik ook interesse in het reilen en zeilen met hun kinderen, hoe het met ze gaat en wat ze meemaken op school. Dat wordt ook gewaardeerd.
<a href="https://forum.fok.nl/topic/1321859/1/30" target="_blank" >HuHu en kwiwi hebben een kindje gemaakt</a> O+
Zeker, al merk je dat een hoop lui dat blijkbaar niet opbrengen en daarom verliezen ze vrienden.quote:
[..]
Is dat sowieso niet waar het om draait in een vriendschap, dat je (oprecht) interesse toont in elkaars leven - hoe dat er ook uit moge zien voor de vrienden in kwestie?
Ja goed, dan verlies je ze met een reden. En soms lopen levens nou eenmaal zo uit elkaar dat je geen oprechte interesse meer voor elkaar op kunt brengen, kan ook, that's life. Dan ontmoet je wellicht (met een beetje moeite) wel weer iemand waar het beter bij matcht.quote:
[..]
Zeker, al merk je dat een hoop lui dat blijkbaar niet opbrengen en daarom verliezen ze vrienden.
<a href="https://forum.fok.nl/topic/1321859/1/30" target="_blank" >HuHu en kwiwi hebben een kindje gemaakt</a> O+
Natuurlijk gebeurt dat wel eens.quote:
[..]
Ja goed, dan verlies je ze met een reden. En soms lopen levens nou eenmaal zo uit elkaar dat je geen oprechte interesse meer voor elkaar op kunt brengen, kan ook, that's life. Dan ontmoet je wellicht (met een beetje moeite) wel weer iemand waar het beter bij matcht.
Maar sommigen lijken het normaal te vinden dat iemand met een gezin geen vrienden meer heeft. Dat is natuurlijk nonsens.
Het is mij niet helemaal duidelijk hoe je dit uit mijn posts haalt. Het is ook niet alsof ik op het forum alleen maar over mijn kinderen praat.quote:
[..]
Punt is meer dat het ook met kinderen goed is om je horizon wat te verbreden. Je hebt meer om over te praten dan je kinderen. Heb geen kinderen en zowel vrienden met als zonder. Kunnen prima afspreken en over vanalles praten, ook kinderen ja, maar er is meer en daar mag het ook over gaan.
Dus… ok?
Mijn punt is dat een gezin hebben geen excuus is om je vriendschappen te verwaarlozen. Elkaar minder zien kan gebeuren, maar als je echt vrienden bent hoort dat niet uit te maken.quote:
[..]
Het is mij niet helemaal duidelijk hoe je dit uit mijn posts haalt. Het is ook niet alsof ik op het forum alleen maar over mijn kinderen praat.
Dus… ok?
Het is vooral niet normaal om je vrienden nooit meer te spreken omdat jij kinderen hebt en zij wellicht niet. Elkaar bellen moet altijd wel kunnen, minstens. En afspreken ook, ook al zie je elkaar eens per jaarquote:
[..]
Natuurlijk gebeurt dat wel eens.
Maar sommigen lijken het normaal te vinden dat iemand met een gezin geen vrienden meer heeft. Dat is natuurlijk nonsens.
Ja ik neem ook altijd voorbeeld aan mijn eigen ouders. Die hebben vriendschappen die soms wel meer dan 50 jaar terug gaan. Zeker mijn moeder heeft een enorm aantal vriendinnen die werkelijk in alle fasen van jaar leven zijn onstaan. mijn vader is iets minder goed in het houden van contact met iedereen maar zijn vier beste vrienden (een studievriend en een clubje van zijn eerste baan) heeft hij al ban boor mijn geboorte.quote:
[..]
Het is vooral niet normaal om je vrienden nooit meer te spreken omdat jij kinderen hebt en zij wellicht niet. Elkaar bellen moet altijd wel kunnen, minstens. En afspreken ook, ook al zie je elkaar eens per jaar
Die hebben het altijd als volkomen normaal gezien om het te onderhouden, ook al hadden al die mensen ook gezinnen. Sommigen van mijn moeder zag ze soms een per jaar, maar het bleef bestaan. En ik heb ook veel gespeeld met de kinderen van die vrienden.
En nu ze ouder zijn en geen omkijken meer hebben naar hun gezinnen is het contact weer intensiever.
Ja dat zijn mooie voorbeelden. Wel of geen kinderen in die zin hoort niks uit te maken. Je kunt nooit zeggen dat je geen tijd hebt, er is altijd ergens tijd. Dat mensen geen zin hebben om tijd te maken is wat anders, maar gebeurt nog te vaak. En helaas meestal bij degenen die kinderen krijgen.quote:
[..]
Ja ik neem ook altijd voorbeeld aan mijn eigen ouders. Die hebben vriendschappen die soms wel meer dan 50 jaar terug gaan. Zeker mijn moeder heeft een enorm aantal vriendinnen die werkelijk in alle fasen van jaar leven zijn onstaan. mijn vader is iets minder goed in het houden van contact met iedereen maar zijn vier beste vrienden (een studievriend en een clubje van zijn eerste baan) heeft hij al ban boor mijn geboorte.
Die hebben het altijd als volkomen normaal gezien om het te onderhouden, ook al hadden al die mensen ook gezinnen. Sommigen van mijn moeder zag ze soms een per jaar, maar het bleef bestaan. En ik heb ook veel gespeeld met de kinderen van die vrienden.
En nu ze ouder zijn en geen omkijken meer hebben naar hun gezinnen is het contact weer intensiever.
Ik denk dat het belangrijker is dat je leven wat in een gezonde balans is. Die balans ziet er niet voor iedereen een levenlang hetzelfde uit. Vriendschappen hoeven echt niet of niet altijd een soort tweede relatie te zijn.quote:
[..]
Natuurlijk gebeurt dat wel eens.
Maar sommigen lijken het normaal te vinden dat iemand met een gezin geen vrienden meer heeft. Dat is natuurlijk nonsens.
Je zin was al af voor de komma en de 'maar'.quote:
[..]
Mijn punt is dat een gezin hebben geen excuus is om je vriendschappen te verwaarlozen. Elkaar minder zien kan gebeuren, maar als je echt vrienden bent hoort dat niet uit te maken.
Iedereen wil in zoiets een drama borduren en een opgeheven vinger eraan vastplakken. Maar verwatering is allerminst een drama en het inslaan van andere wegen ook.
Als een goede vriend om je om hulp zou vragen en je zou bijdragen aan vergroten van het probleem dan kun je van verwaarlozing spreken.
Vroeger zeiden mijn vrienden wel eens 'Meisjes komen en gaan, maar vrienden zijn voor altijd' maar daar spreek ik er geen één meer van en dat komt omdat zij mij niet wilden pijpen en die meisjes wel dus ze zullen zich wel de ogen uit de kop schamen nu.
-nee-
Als je graag vriendloos overblijft na het krijgen van kinderen prima, maar eigen keuze dan wel.quote:
[..]
Je zin was al af voor de komma en de 'maar'.
Iedereen wil in zoiets een drama borduren en een opgeheven vinger eraan vastplakken. Maar verwatering is allerminst een drama en het inslaan van andere wegen ook.
Als een goede vriend om je om hulp zou vragen en je zou bijdragen aan vergroten van het probleem dan kun je van verwaarlozing spreken.
Niks lezen en de drama queen uithangen.quote:
[..]
Als je graag vriendloos overblijft na het krijgen van kinderen prima, maar eigen keuze dan wel.
Een groot deel direct bij het einde van m’n middelbare schooltijd. Vervolgens nog wel een clubje vrienden overgehouden tijdens studietijd en de eerste jaren daarna. Maar in de praktijk was dat contact vooral ook gebaseerd op uitgaan, feesten etc. bezoeken. Door de komst van gezinnen en verhuizingen is dat inmiddels ook wel verwaterd.
Nu ik ouder ben en zie hoeveel hoofdpijn de vrouw des huizes kan veroorzaken dan snap ik het wel.quote:
[..]
Natuurlijk gebeurt dat wel eens.
Maar sommigen lijken het normaal te vinden dat iemand met een gezin geen vrienden meer heeft. Dat is natuurlijk nonsens.
Meeste mannen zijn gewoon doodop.
Afghanistan duurde 20 jaar om de Taliban door de Taliban te vervangen.
Hier duurde het minder dan een week om Khamenei met Khamenei te vervangen.
PluggieOD in NWS / Amerikaans tankvliegtuig stort neer in Irak
Hier duurde het minder dan een week om Khamenei met Khamenei te vervangen.
PluggieOD in NWS / Amerikaans tankvliegtuig stort neer in Irak
|
|
