Menszijn in deze samenleving en tijd. En exit

quote:

Op zaterdag 2 mei 2026 11:42 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Ik kan wel respecteren wat je geloofd, het ligt voor mij denk ik meer in lijn der; het is een gevoel wat ik heb. Als kind begon die gedachte maar het is later ook een gevoel geworden. Soms heb ik ook momenten dat ik niet aansluit op de wereld. Of dat ik gewoon niet in het geheel pas. Derealisatie noemen ze dat geloof ik, en soms zie ik mijn eigen handen of mezelf in de spiegel en ervaar ik dat ik dat niet ben, depersonalisatie.

Ik geloof dat ik een experiment ben dat gefaald heeft. Ze hebben mij gewoon in dit lichaam gezet nadat ik gefaald heb, en nu wordt ik nog altijd getreiterd door zij die dat deden.

Je gevoel is valide. En het zou best kunnen.
Ik heb altijd wel het idee dat er een soort ‘uitwisseling bestaat. Energie gaat nooit verloren. Er komt ook een andere kant voor jou aan deze ervaring. Lees: een goede.
Maar daar heb je nu niks aan.

Als je het goed vindt, schrijf ik een paar dingetjes op die je zouden kunnen helpen nu.
In je geschreven stukjes tekst schrijf je frequent over de overheid, de overheden, de bestuursystemen.
Je geeft teveel gehoor aan de berichten die uitkomen van de overheid. Berichten die inhoudelijk beperkingen omvat.
Boodschap is: je bent je eigen individu. Je bent je eigen souvereiniteit!

Mijn advies is: ga meer kijken, ga meer zoeken wat je motiveert in je direkte woonomgeving.
Hou je van tuinen, natuur? Doe samen met anderen wat onderhoudswerk (vrijwillig) bijv in tuinen van bejaarden. Je maakt kontakt met anderen. Dit geeft verbinding.
Ben je graag samen met leeftijdsgenoten? Help bij een sociale werkplaats of een lokale boerderij.
Het kan natuurlijk iets anders zijn als natuur je niet zo aantrekt. Maar ik verwacht dat je de natuur wel prettig vindt of dat het je wat rust geeft.
Verbinding haalt instrumentaliteit en funktie weg en geeft iets nieuws: speelsigheid, kleur, spontaniteit, luchtigheid, ontspanning ipv serieusheid,

quote:

Op vrijdag 1 mei 2026 18:30 schreef ejtleeditnA het volgende:

[..]
Dit is imo vergelijkbaar met als iemand zou beweren dat de populariteit van de Bijbel te maken zou hebben met het feit dat die het ego vleit. Ik vind dat geen goede verklaring.

Binnen mindfulness en in het werk van Eckhart Tolle ligt de nadruk juist op persoonlijke verantwoordelijkheid. En niet alleen voor je gedrag, maar ook voor de gedachten en gevoelens die in je opkomen. Zelfs de emotionele reacties die in jou veroorzaakt worden door het gedrag van anderen worden gezien als iets waar je zelf verantwoordelijkheid voor draagt, omdat ze worden gezien als ‘triggers’ die inzicht geven in waar je innerlijk nog aan kunt werken.

Dit in tegenstelling tot het gangbare idee binnen bijvoorbeeld het christendom dat Jezus, dus een ander, je zonden voor je draagt. Dit is natuurlijk ook enigszins kort door de bocht gesteld.

Maar dat is nu juist de vleierij... persoonlijke verantwoordelijkheid kan ook als dekmantel dienen om diezelfde verantwoordelijkheid te ontwijken. Hoe? Omdat het ego zichzelf een rooskleuriger verhaal kan vertellen dan de waarheid is. En je tegelijkertijd een gevoel van eigengerechtigheid geven, want jij neemt wél verantwoordelijkheid, jij doet wel dat werk, jij streeft wel naar verbetering. Het ego buigt dat soort dingen onmiddellijk weer terug naar zichzelf.

De bijbel zegt daarover:

9Arglistig is het hart, boven alles,
ja, ongeneeslijk is het, wie zal het kennen?
10Ik, de HEERE, doorgrond het hart,
beproef de nieren,
en dat om ieder te geven overeenkomstig zijn wegen,
overeenkomstig de vrucht van zijn daden.

Dus zelfs al probeer je verantwoordelijkheid te nemen, loop je altijd tegen de muur van het ego zelf aan.

23Kan ook een Cusjiet zijn huid veranderen,
of een luipaard zijn vlekken?
Zou ook u dan goed kunnen gaan doen,
gewend als u bent om kwaad te doen?

Daarom moet het ego sterven, maar daarvoor moet de mens zelf sterven. Dat is wat de Christelijke boodschap is: je sterft en staat uit de dood op. Dat is de enige uitweg. De rest is zelfmisleiding.

quote:

Op zaterdag 2 mei 2026 16:26 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Maar dat is nu juist de vleierij... persoonlijke verantwoordelijkheid kan ook als dekmantel dienen om diezelfde verantwoordelijkheid te ontwijken. Hoe? Omdat het ego zichzelf een rooskleuriger verhaal kan vertellen dan de waarheid is. En je tegelijkertijd een gevoel van eigengerechtigheid geven, want jij neemt wél verantwoordelijkheid, jij doet wel dat werk, jij streeft wel naar verbetering. Het ego buigt dat soort dingen onmiddellijk weer terug naar zichzelf.

De bijbel zegt daarover:

9Arglistig is het hart, boven alles,
ja, ongeneeslijk is het, wie zal het kennen?
10Ik, de HEERE, doorgrond het hart,
beproef de nieren,
en dat om ieder te geven overeenkomstig zijn wegen,
overeenkomstig de vrucht van zijn daden.

Dus zelfs al probeer je verantwoordelijkheid te nemen, loop je altijd tegen de muur van het ego zelf aan.

23Kan ook een Cusjiet zijn huid veranderen,
of een luipaard zijn vlekken?
Zou ook u dan goed kunnen gaan doen,
gewend als u bent om kwaad te doen?

Daarom moet het ego sterven, maar daarvoor moet de mens zelf sterven. Dat is wat de Christelijke boodschap is: je sterft en staat uit de dood op. Dat is de enige uitweg. De rest is zelfmisleiding.

Ja, dus een egodeath waar jij zegt dat het ego's opblaast, maar dat maak jij er van voor tolle, jij kent zijn staat van zijn niet dus kun je niet oordelen of dat daadwerkelijk een opgeblazen ego of juist losgelaten ego is. Dat is een pure aanname. Zo zijn ook de methodieken van Adyashanti, Krishnamurti en Alan watts en alles gericht om het ego juist te doorzien en daarmee los te laten qua identificatie ervan. Dit resulteert in egodeath, inherent aan wat de bijbel en jezus hierover zeiden.

Voor mij is iig duidelijk, aan de wijsheid die dit soort figuren hebben, waarvan ik zélf zeer veel profijt heb gehad en er zo nog tig kan opnoemen, dat ze weten wat ze zeggen. Wat jij daar van vindt en dat je dat een opgeblazen ego vindt, moet je zelf weten.

Maar zo kun je ook van Jezus zeggen dat het nogal een opgeblazen ego is als je jezelf de zoon van god noemt, dat hoeft tolle bij jou niet te doen , want dan is het godslastering en opgeblazen ego, maar jezus mag het wel. En dít is het essentiele punt waar Christendom de mist in gaat.

Zoveel ego's, zoveel omschrijvingen van wat ego nu precies is.

quote:

Op zaterdag 2 mei 2026 18:38 schreef OllieA het volgende:
Zoveel ego's, zoveel omschrijvingen van wat ego nu precies is.

Ja, en zo was het destijjds niet anders, maar zingen alle religies dezelfde rijm, maaar denken dat ze een andere god aanbidden. Dat is wel een bijzondere.

En dan krijg je de discussie "ja maar jezus was wel echt".

Ja, en hoe weten we dit, op basis waarvan en waardoor, hoe weet je dat? "ja dat voelt anders".... ja hoe dan precies? De duivel zou zich ook voordoen als lichtengel zo meen ik me te herinneren, dus op die manier kun je dwazen bossen in blijven sturen. Maargoed, ik ben ook maar een simpele ziel, dat simpele is wel t lekkerst kan ik melden.

quote:

Op zaterdag 2 mei 2026 16:26 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Maar dat is nu juist de vleierij... persoonlijke verantwoordelijkheid kan ook als dekmantel dienen om diezelfde verantwoordelijkheid te ontwijken. Hoe? Omdat het ego zichzelf een rooskleuriger verhaal kan vertellen dan de waarheid is. En je tegelijkertijd een gevoel van eigengerechtigheid geven, want jij neemt wél verantwoordelijkheid, jij doet wel dat werk, jij streeft wel naar verbetering. Het ego buigt dat soort dingen onmiddellijk weer terug naar zichzelf.

De bijbel zegt daarover:

9Arglistig is het hart, boven alles,
ja, ongeneeslijk is het, wie zal het kennen?
10Ik, de HEERE, doorgrond het hart,
beproef de nieren,
en dat om ieder te geven overeenkomstig zijn wegen,
overeenkomstig de vrucht van zijn daden.

Dus zelfs al probeer je verantwoordelijkheid te nemen, loop je altijd tegen de muur van het ego zelf aan.

23Kan ook een Cusjiet zijn huid veranderen,
of een luipaard zijn vlekken?
Zou ook u dan goed kunnen gaan doen,
gewend als u bent om kwaad te doen?

Daarom moet het ego sterven, maar daarvoor moet de mens zelf sterven. Dat is wat de Christelijke boodschap is: je sterft en staat uit de dood op. Dat is de enige uitweg. De rest is zelfmisleiding.

Ali, we worden zonder dat zelfbeeld geboren, dat vormt zich aan de hand van ervaren, opvoeding/onderwijs en interactie. Dat word eens doorzien en dat doorzien betekent gelijk het einde ervan. Daarvoor hoeft een mens niet letterlijk te sterven.

quote:

Op zaterdag 2 mei 2026 19:05 schreef bedachtzaam het volgende:

[..]
Ali, we worden zonder dat zelfbeeld geboren, dat vormt zich aan de hand van ervaren, opvoeding/onderwijs en interactie. Dat word eens doorzien en dat doorzien betekent gelijk het einde ervan. Daarvoor hoeft een mens niet letterlijk te sterven.

Zo zien we hier ook interessant genoeg dat dit een mindgame is, maargoed, dit zullen dan wel valse profeten zijn.

quote:

Op zaterdag 2 mei 2026 16:26 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Maar dat is nu juist de vleierij... persoonlijke verantwoordelijkheid kan ook als dekmantel dienen om diezelfde verantwoordelijkheid te ontwijken. Hoe? Omdat het ego zichzelf een rooskleuriger verhaal kan vertellen dan de waarheid is. En je tegelijkertijd een gevoel van eigengerechtigheid geven, want jij neemt wél verantwoordelijkheid, jij doet wel dat werk, jij streeft wel naar verbetering. Het ego buigt dat soort dingen onmiddellijk weer terug naar zichzelf.

De bijbel zegt daarover:

9Arglistig is het hart, boven alles,
ja, ongeneeslijk is het, wie zal het kennen?
10Ik, de HEERE, doorgrond het hart,
beproef de nieren,
en dat om ieder te geven overeenkomstig zijn wegen,
overeenkomstig de vrucht van zijn daden.

Dus zelfs al probeer je verantwoordelijkheid te nemen, loop je altijd tegen de muur van het ego zelf aan.

23Kan ook een Cusjiet zijn huid veranderen,
of een luipaard zijn vlekken?
Zou ook u dan goed kunnen gaan doen,
gewend als u bent om kwaad te doen?

Daarom moet het ego sterven, maar daarvoor moet de mens zelf sterven. Dat is wat de Christelijke boodschap is: je sterft en staat uit de dood op. Dat is de enige uitweg. De rest is zelfmisleiding.

Ik begrijp je punt, maar als je er vooraf van uitgaat dat er binnen mindfulness geen verantwoordelijkheid wordt genomen voor het eigen gedrag, en je vervolgens, wanneer blijkt dat die verantwoordelijkheid er wel is, dit ziet als een dekmantel om diezelfde verantwoordelijkheid te ontwijken, dan komt het op mij over alsof je het nooit goed kunt doen, een soort van you’re damned if you do and damned if you don’t.

Maar je merkt wel een belangrijk punt op. Wat je beschrijft over vleierij en het terugbuigen van verantwoordelijkheid door het ego, wordt binnen mindfulness erkend. Vleierij is immers ook iets wat voortkomt uit het ego, waarmee het op zoek is naar bevestiging en bewondering om vast te houden aan een valse identiteit. Dit onderwerp komt regelmatig terug in het werk van Tolle: dat het ego alles kan inzetten om zichzelf te versterken, zelfs spiritualiteit zoals mindfulness, religie of het zoeken naar verlichting (spiritual attainment/achievement). Dat kan leiden tot een houding van “ik ben verder, beter en bewuster dan anderen”, en dus tot een gevoel van (ego)superioriteit. Maar daar wordt binnen mindfulness dus nadrukkelijk voor gewaarschuwd en er wordt een praktische methode gegeven om dit bij jezelf te herkennen en ermee om te gaan.

Wat je beschrijft is overigens niet alleen een valkuil binnen mindfulness, maar iets wat je ook terugziet binnen religie. Daar ligt immers ook de nadruk op jezelf verbeteren, door o.a. goede daden, goede zeden, juist spreken en rechtvaardig handelen, maar ook daar kan het ego ermee aan de haal gaan. Jezus bekritiseerde de farizeeërs hier ook vaak om, omdat ze hun vroomheid gebruikten om zich boven anderen te verheffen.

Je kunt hetzelfde zeggen over sommige gelovigen die zich beter voelen dan anderen omdat ze denken: ik bid, ik vast, ik ga naar de kerk, ik geloof, ik geef geld aan de armen, ik ben gered, ik heb de waarheid in pacht, ik doe goede daden. Het is dus geen specifiek “probleem” van mindfulness, maar een algemene menselijke neiging die voortkomt uit het ego. In mindfulness wordt die neiging (h)erkend en wordt er aandacht besteed aan hoe je ermee kunt omgaan.

quote:

Op dinsdag 5 mei 2026 15:46 schreef ejtleeditnA het volgende:

[..]
Ik begrijp je punt, maar als je er vooraf van uitgaat dat er binnen mindfulness geen verantwoordelijkheid wordt genomen voor het eigen gedrag, en je vervolgens, wanneer blijkt dat die verantwoordelijkheid er wel is, dit ziet als een dekmantel om diezelfde verantwoordelijkheid te ontwijken, dan komt het op mij over alsof je het nooit goed kunt doen, een soort van you’re damned if you do and damned if you don’t.

Maar je merkt wel een belangrijk punt op. Wat je beschrijft over vleierij en het terugbuigen van verantwoordelijkheid door het ego, wordt binnen mindfulness erkend. Vleierij is immers ook iets wat voortkomt uit het ego, waarmee het op zoek is naar bevestiging en bewondering om vast te houden aan een valse identiteit. Dit onderwerp komt regelmatig terug in het werk van Tolle: dat het ego alles kan inzetten om zichzelf te versterken, zelfs spiritualiteit zoals mindfulness, religie of het zoeken naar verlichting (spiritual attainment/achievement). Dat kan leiden tot een houding van “ik ben verder, beter en bewuster dan anderen”, en dus tot een gevoel van (ego)superioriteit. Maar daar wordt binnen mindfulness dus nadrukkelijk voor gewaarschuwd en er wordt een praktische methode gegeven om dit bij jezelf te herkennen en ermee om te gaan.

Wat je beschrijft is overigens niet alleen een valkuil binnen mindfulness, maar iets wat je ook terugziet binnen religie. Daar ligt immers ook de nadruk op jezelf verbeteren, door o.a. goede daden, goede zeden, juist spreken en rechtvaardig handelen, maar ook daar kan het ego ermee aan de haal gaan. Jezus bekritiseerde de farizeeërs hier ook vaak om, omdat ze hun vroomheid gebruikten om zich boven anderen te verheffen.

Je kunt hetzelfde zeggen over sommige gelovigen die zich beter voelen dan anderen omdat ze denken: ik bid, ik vast, ik ga naar de kerk, ik geloof, ik geef geld aan de armen, ik ben gered, ik heb de waarheid in pacht, ik doe goede daden. Het is dus geen specifiek “probleem” van mindfulness, maar een algemene menselijke neiging die voortkomt uit het ego. In mindfulness wordt die neiging (h)erkend en wordt er aandacht besteed aan hoe je ermee kunt omgaan.

Nee, het is een menselijk probleem.

Dus dan is de vraag: in hoeverre is de mens op eigen houtje in staat om dat probleem te omzeilen?

Veel stromingen bieden praktijken, rituelen en andere middelen die dat voor elkaar zouden moeten kunnen krijgen.

Het Christelijke antwoord is: dat kan niet. Omdat het ego onderdeel is van de menselijke natuur. En daar kun je niet aan ontsnappen, je kunt immers niet uit je eigen lichaam treden en erbuiten gaan leven. Onze hele psyche wordt dus gevormd door ons lichaam, ons brein. Ook de gedachten die voortkomen uit mindfulness, zijn beïnvloed door datzelfde ego. En het ego kan zichzelf vertellen dat het er niet meer is. Dat is de ultieme egotrip.

De enige manier om dat ego dus daadwerkelijk de kop in te drukken, is door te sterven.

Daarom draait het Christelijke geloof boven alles om sterven en wedergeboorte. Je moet een nieuw schepsel worden. In dit leven ervaar je dat als dat een intelligentie buiten jou die geen ego heeft, die van God, in jou komt leven en jou begint te transformeren. Op die manier druk je het ego de kop in, en maakt Gods geest de dienst uit. Dit wordt bedoeld met volgens het vlees leven vs. volgens de Geest leven: twee tegengestelde principes, de ene komt voort uit de gevallen menselijke natuur, de andere komt van de ongevallen, pure God.

Hoe doe je dat? Door te buigen voor een God en je te bekeren.

Die daad op zich is al een kleine vorm van egodood. Omdat je jezelf onderwerpt aan iemand die hoger is dan jou. En het ego zal zich daar met alle macht tegen verzetten.

De oplossing is dus onderwerping van het ego aan iets hogers dan het ego: God. De rest is zelfmisleiding onder het mom van virtue. Zo zie ik dat. Daarom is religie een relatie hebben met God. Alleen op die manier kan je ego en dus je menselijke natuur 'dood' blijven, terwijl God in je blijft leven en de dienst uitmaakt in het verstand, in het hart en in de daden. Dat is de Christelijke verlossing.

[ Bericht 1% gewijzigd door Ali_Kannibali op 06-05-2026 10:04:58 ]

quote:

Op woensdag 6 mei 2026 09:58 schreef Ali_Kannibali het volgende:
Dus dan is de vraag: in hoeverre is de mens op eigen houtje in staat om dat probleem te omzeilen?

Zie je zelf ook hoe vreemd deze opmerking is? Als je het als mens niet kunt omzeilen helpt bekeren ook niet, want dat doe je ook als mens.

quote:

Op woensdag 6 mei 2026 21:24 schreef Mijk het volgende:

[..]
Zie je zelf ook hoe vreemd deze opmerking is? Als je het als mens niet kunt omzeilen helpt bekeren ook niet, want dat doe je ook als mens.

Tenzij God in je komt. Dat is het hele punt. Je bent niet alleen mens meer. God deelt Zijn goddelijke natuur met je.

quote:

Op donderdag 7 mei 2026 11:52 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Tenzij God in je komt. Dat is het hele punt. Je bent niet alleen mens meer. God deelt Zijn goddelijke natuur met je.

Ah, ,dus je wordt dan een soort van god, je smelt een soort van samen?

quote:

Op donderdag 7 mei 2026 12:03 schreef Mijk het volgende:

[..]
Ah, ,dus je wordt dan een soort van god, je smelt een soort van samen?

Nee, je blijft een mens, een schepsel, geschapen door God, maar God leeft in je.

quote:

Op donderdag 7 mei 2026 12:47 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Nee, je blijft een mens, een schepsel, geschapen door God, maar God leeft in je.

Oke... zomaar ineens, of was dat altijd al? "God is het leven."

quote:

Op woensdag 6 mei 2026 09:58 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Nee, het is een menselijk probleem.

Dus dan is de vraag: in hoeverre is de mens op eigen houtje in staat om dat probleem te omzeilen?

Veel stromingen bieden praktijken, rituelen en andere middelen die dat voor elkaar zouden moeten kunnen krijgen.

Het Christelijke antwoord is: dat kan niet. Omdat het ego onderdeel is van de menselijke natuur. En daar kun je niet aan ontsnappen, je kunt immers niet uit je eigen lichaam treden en erbuiten gaan leven. Onze hele psyche wordt dus gevormd door ons lichaam, ons brein. Ook de gedachten die voortkomen uit mindfulness, zijn beïnvloed door datzelfde ego. En het ego kan zichzelf vertellen dat het er niet meer is. Dat is de ultieme egotrip.

De enige manier om dat ego dus daadwerkelijk de kop in te drukken, is door te sterven.

Daarom draait het Christelijke geloof boven alles om sterven en wedergeboorte. Je moet een nieuw schepsel worden. In dit leven ervaar je dat als dat een intelligentie buiten jou die geen ego heeft, die van God, in jou komt leven en jou begint te transformeren. Op die manier druk je het ego de kop in, en maakt Gods geest de dienst uit. Dit wordt bedoeld met volgens het vlees leven vs. volgens de Geest leven: twee tegengestelde principes, de ene komt voort uit de gevallen menselijke natuur, de andere komt van de ongevallen, pure God.

Hoe doe je dat? Door te buigen voor een God en je te bekeren.

Die daad op zich is al een kleine vorm van egodood. Omdat je jezelf onderwerpt aan iemand die hoger is dan jou. En het ego zal zich daar met alle macht tegen verzetten.

De oplossing is dus onderwerping van het ego aan iets hogers dan het ego: God. De rest is zelfmisleiding onder het mom van virtue. Zo zie ik dat. Daarom is religie een relatie hebben met God. Alleen op die manier kan je ego en dus je menselijke natuur 'dood' blijven, terwijl God in je blijft leven en de dienst uitmaakt in het verstand, in het hart en in de daden. Dat is de Christelijke verlossing.

Ik denk dat wij deels hetzelfde bedoelen, maar dat we het anders verpakken/verwoorden vanuit onze achtergrond. Je hoeft het daar niet mee eens te zijn, maar het is iets wat mij opvalt als ik sommige van je teksten lees.

Zoals ik eerder aangaf kan het ego spiritualiteit/religie gebruiken om zichzelf te versterken. Er zijn daarom mensen die zich bekeren en in God geloven, die zich buigen voor God, maar bij wie het ego (sterk) aanwezig is.

Wat ik nog wil aangeven, is dat mindfulness geen religie is, al heeft het zijn oorsprong in het boeddhisme. Het is eerder een manier van leven of een vorm van zelfontwikkeling die wordt beoefend door mensen met verschillende (religieuze) overtuigingen, van christenen tot agnosten. Het hoeft dus niet in strijd te zijn met iemands geloof, al kunnen sommigen daar vanuit hun overtuiging anders naar kijken. Je zou het enigszins kunnen vergelijken met naar de sportschool gaan, waar mensen met verschillende overtuigingen samenkomen, alleen richt mindfulness zich niet op het trainen van het lichaam, maar vooral op aandacht en bewustzijn.

Binnen mindfulness gaat het er overigens niet om problemen te omzeilen, maar om ze onder ogen te zien en te doorgronden.

Het valt mij ook op in je interactie met Mijk dat wanneer het idee dat God in je woont/leeft of in je komt wonen vanuit een christelijk perspectief wordt gepresenteerd, dit als acceptabel wordt gezien. Maar als hetzelfde idee wordt besproken vanuit een ander gedachtegoed dan het christendom, wordt het al snel weggezet als ultieme egotripperij. Het komt dan eigenlijk neer op wat ik eerder aangaf: zolang je geen bepaalde christelijke interpretatie aanhangt, is het nooit goed wat je zegt. Zelfs als je naar min of meer hetzelfde wijst, lijkt het: you’re damned if you do, damned if you don’t.

quote:

Op donderdag 7 mei 2026 17:08 schreef ejtleeditnA het volgende:
Het valt mij ook op in je interactie met Mijk dat wanneer het idee dat God in je woont/leeft of in je komt wonen vanuit een christelijk perspectief wordt gepresenteerd, dit als acceptabel wordt gezien. Maar als hetzelfde idee wordt besproken vanuit een ander gedachtegoed dan het christendom, wordt het al snel weggezet als ultieme egotripperij. Het komt dan eigenlijk neer op wat ik eerder aangaf: zolang je geen bepaalde christelijke interpretatie aanhangt, is het nooit goed wat je zegt. Zelfs als je naar min of meer hetzelfde wijst, lijkt het: you’re damned if you do, damned if you don’t.

Ja en ik ben niet anders gewend dan dit, ik groeide op omgeving Hardinxveld, dat is ook 1 van de redenen waarom ik als atheist keihard werd tegen religie omdat ik een zware afkeer kreeg tegen wat ik zag gebeuren. Jongens die gepest werden op school omdat ze homo waren, maar dat was niet het ergst. Het ergst was, dat wat hun veilige thuishaven zou moeten zijn, nóg veel harder op zou treden tegen de geaardheid. Deze homo's vonden het bijjna een genot om op school gepest te worden zolang ze het thuis maar niet hoefden te vertellen, want ze werden verstoten. Dit soort benauwingen, dwang, plichten, en weet ik het wat je allemaal moet van welke religie dan ook, zijn het boegbeeld van wat het allemaal niet is. Als Jezus zelfs zegt "heb je vijanden lief", hoe ga je je zoon verstoten omdat deze niet conform jouw wens leeft, ff serieus, ik kan er nu nog redelijk giftig om worden als ik eraan denk. Tis ongelofelijk.

En dan zal ik over homo en/of lesbo+islam maar nog niet eens beginnen

"You only need power when you want to do something harmful, otherwise love is enough to get the job done."
-Charlie Chaplin.

quote:

Op donderdag 7 mei 2026 17:08 schreef ejtleeditnA het volgende:
Het valt mij ook op in je interactie met Mijk dat wanneer het idee dat God in je woont/leeft of in je komt wonen vanuit een christelijk perspectief wordt gepresenteerd, dit als acceptabel wordt gezien. Maar als hetzelfde idee wordt besproken vanuit een ander gedachtegoed dan het christendom, wordt het al snel weggezet als ultieme egotripperij. Het komt dan eigenlijk neer op wat ik eerder aangaf: zolang je geen bepaalde christelijke interpretatie aanhangt, is het nooit goed wat je zegt. Zelfs als je naar min of meer hetzelfde wijst, lijkt het: you’re damned if you do, damned if you don’t.

Maar dan geldt hetzelfde als wat ik ook tegen Mijk zeg wanneer die zegt 'alle religies zijn hetzelfde': vanuit een Christelijk perspectief kan God alleen in je wonen/leven als je voor je zonden bent vergeven en je vervolgens Gods geboden volgt. Dat zijn de voorwaarden. Andere paden omzeilen dat. Dat volgen van Gods geboden is het antigif tegen het ego. Omdat dat soort liefde en ego diametraal tegengesteld zijn. Je kunt niet en geen ego meer willen en God in je willen hebben en tegelijkertijd je leven niet onderwerpen aan de principes die gepaard gaan met een gebrek aan ego. Gods wet vertaalt die principes in voor ons begrijpelijke taal. Maar het gaat in werkelijkheid om een staat van zijn die alleen in God te vinden is: pure egoloosheid. Zelfopofferende liefde. Trouw aan waarheid en alleen waarheid. Genade én gerechtigheid. Jezus Christus was daar de belichaming van.

Waarom zou het Christelijke pad dan het enige juiste zijn? Dat is een logische conclusie als de God van de bijbel daadwerkelijk de schepper van hemel, aarde en de mens is, en Jezus Christus de verlosser, en die daarom autoriteit heeft. Onderwerping aan die autoriteit en Zijn wet is dan de voorwaarde voor God om in je te leven. Dat leren andere paden niet. Die hebben geen Jezus Christus die voor je zonden is gestorven. Daardoor blijven je zonden aan je hangen. En het zijn nou juist die zonden die voor een breuk tussen mens en God zorgen. Daarom kan God dan niet in je komen leven. Zoals water en olie ook niet mengen, en licht en duisternis niet samen kunnen bestaan. Het is een metafysische kwestie op basis van spirituele wetten die in dit universum gelden, niet slechts een kwestie van voorkeur of persoonlijke overtuiging.

[ Bericht 3% gewijzigd door Ali_Kannibali op 07-05-2026 19:05:38 ]

quote:

Op donderdag 7 mei 2026 17:05 schreef ejtleeditnA het volgende:

[..]
Ik denk dat wij deels hetzelfde bedoelen, maar dat we het anders verpakken/verwoorden vanuit onze achtergrond. Je hoeft het daar niet mee eens te zijn, maar het is iets wat mij opvalt als ik sommige van je teksten lees.

Zoals ik eerder aangaf kan het ego spiritualiteit/religie gebruiken om zichzelf te versterken. Er zijn daarom mensen die zich bekeren en in God geloven, die zich buigen voor God, maar bij wie het ego (sterk) aanwezig is.

Wat ik nog wil aangeven, is dat mindfulness geen religie is, al heeft het zijn oorsprong in het boeddhisme. Het is eerder een manier van leven of een vorm van zelfontwikkeling die wordt beoefend door mensen met verschillende (religieuze) overtuigingen, van christenen tot agnosten. Het hoeft dus niet in strijd te zijn met iemands geloof, al kunnen sommigen daar vanuit hun overtuiging anders naar kijken. Je zou het enigszins kunnen vergelijken met naar de sportschool gaan, waar mensen met verschillende overtuigingen samenkomen, alleen richt mindfulness zich niet op het trainen van het lichaam, maar vooral op aandacht en bewustzijn.

Binnen mindfulness gaat het er overigens niet om problemen te omzeilen, maar om ze onder ogen te zien en te doorgronden.

Dank voor je toelichting.

Uiteraard zijn er genoeg gelovigen met een groot ego.

Ik zeg ook niet dat je ineens perfect bent zodra je gelovig wordt.

Maar Gods geest maakt het wel mogelijk om dat ego beetje bij beetje te laten sterven en plaats te maken voor iets puurs.

Maar die strijd tussen gevallen menselijk lichaam en Gods geest is in elke gelovige nog steeds aanwezig. Paulus spreekt daar ook uitvoerig over. De volledige verlossing daarvan vindt plas plaats bij de wederopstanding wanneer we een nieuw, ongevallen lichaam krijgen. Pas dan zijn we weer schepsels zonder zonde en zonder ego.

quote:

Op donderdag 7 mei 2026 13:10 schreef Mijk het volgende:

[..]
Oke... zomaar ineens, of was dat altijd al? "God is het leven."

Ja, maar waar ik het over heb is van een andere orde, waarbij Gods geest zich met onze geest en ons lichaam verenigt.

Ik weet ook niet hoe ik dat technisch verder moet uitleggen. Ik heb daar geen inzicht in. Ik weet alleen er een wezenlijk verschil is, en elke gelovige die Gods geest heeft ontvangen zal dat kunnen beamen.

quote:

Op donderdag 7 mei 2026 19:09 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Ja, maar waar ik het over heb is van een andere orde, waarbij Gods geest zich met onze geest en ons lichaam verenigt.

Ik weet ook niet hoe ik dat technisch verder moet uitleggen. Ik heb daar geen inzicht in. Ik weet alleen er een wezenlijk verschil is, en elke gelovige die Gods geest heeft ontvangen zal dat kunnen beamen.

Hoe weet jij dat dat van heel andere orde is dan, want ik herken best wat je zegt.

quote:

Op donderdag 7 mei 2026 21:20 schreef Mijk het volgende:

[..]
Hoe weet jij dat dat van heel andere orde is dan, want ik herken best wat je zegt.

Ervaring.

quote:

Op zaterdag 9 mei 2026 13:23 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]
Ervaring.

Ja, misschien heb ik wel dezelfde.