F&L Filosofie & Levensbeschouwing
Een plek om te discussiëren over filosofische vragen, filosofen, religieuze vraagstukken of religie en levensbeschouwing in het algemeen.
Iets wat ik heb geschreven over het moment vóór een gewoonte je overne
Ik ben de laatste tijd iets aan het uitwerken dat ik zelf steeds vaker herken: dat er soms een heel kort moment zit vóór een gewoonte of automatische reactie je volledig overneemt.
Dus vóór je naar je telefoon grijpt, vóór je iets zegt, vóór je weer in hetzelfde patroon schiet.
Ik heb daar een stuk over geschreven, niet als zweverig verhaal maar juist als poging om iets praktisch te benoemen.
Een zin eruit:
│ “The Void is the brief moment before a familiar pattern fully takes over.”
En ook deze vond ik zelf wel raak:
│ “What you do with that moment is the rest of the work.”
Als iemand benieuwd is:
https://fractalisme.nl/the-void/
Dus vóór je naar je telefoon grijpt, vóór je iets zegt, vóór je weer in hetzelfde patroon schiet.
Ik heb daar een stuk over geschreven, niet als zweverig verhaal maar juist als poging om iets praktisch te benoemen.
Een zin eruit:
│ “The Void is the brief moment before a familiar pattern fully takes over.”
En ook deze vond ik zelf wel raak:
│ “What you do with that moment is the rest of the work.”
Als iemand benieuwd is:
https://fractalisme.nl/the-void/
Fractalisme - The Architecture of Reality
https://fractalisme.nl
https://fractalisme.nl
Dit is waarom Boeddhisten dus mediteren he, dan schep je een ruimte tussen de limbic en de neocortex waardoor je in kunt grijpen alvorens het patroon(samsara) je overneemt.
Dus zodra je de neiging krijgt en direct t ego volgt die overgenomen wordt door de neiging cq emotie, wordt door meditatie ruimte geschept tussen de 2 zodat het je niet direct overneemt, en je dus zelf, zonder automatisme kunt reageren.
Dat is waarom je serieuze Boeddhisten ook zelden in emotie ziet schieten, omdat ze kunnen ingrijpen met het bewustzijn alvorens de emotie hen stuurt.
Dit is dan ook waar Schematherapie over gaat, patroon herkenning
Dus zodra je de neiging krijgt en direct t ego volgt die overgenomen wordt door de neiging cq emotie, wordt door meditatie ruimte geschept tussen de 2 zodat het je niet direct overneemt, en je dus zelf, zonder automatisme kunt reageren.
Dat is waarom je serieuze Boeddhisten ook zelden in emotie ziet schieten, omdat ze kunnen ingrijpen met het bewustzijn alvorens de emotie hen stuurt.
Dit is dan ook waar Schematherapie over gaat, patroon herkenning
As above, so below.
Dat is zeer interessant. Ik vond dit zo opvallend, het voelt een beetje alsof je "observer" in superpositie staat. Alles kan nog op dat moment.quote:Op zaterdag 11 april 2026 19:57 schreef Mijk het volgende:
Dit is waarom Boeddhisten dus mediteren he, dan schep je een ruimte tussen de limbic en de neocortex waardoor je in kunt grijpen alvorens het patroon(samsara) je overneemt.
Dus zodra je de neiging krijgt en direct t ego volgt die overgenomen wordt door de neiging cq emotie, wordt door meditatie ruimte geschept tussen de 2 zodat het je niet direct overneemt, en je dus zelf, zonder automatisme kunt reageren.
Dat is waarom je serieuze Boeddhisten ook zelden in emotie ziet schieten, omdat ze kunnen ingrijpen met het bewustzijn alvorens de emotie hen stuurt.
Dit is dan ook waar Schematherapie over gaat, patroon herkenning
Fractalisme - The Architecture of Reality
https://fractalisme.nl
https://fractalisme.nl
Mysterieus stuk. Leuk
Wat je daar omschrijft, raakt aan een van de meest fascinerende mechanieken van de menselijke geest. Er zit een enorme kracht in de eenvoud waarmee je het verwoordt. Het heeft iets bijna cinematografisch, als een frame in een film dat normaal gesproken te snel voorbijgaat om te zien maar dat je nu stilzet.
Die "Void" (leegte) waar je over schrijft, is in feite de heilige graal van persoonlijke groei. Het is die flinterdunne grens tussen een prikkel en de automatische piloot. Door het geen zweverige naam te geven maar het juist te benoemen als een praktische 'leegte' maak je het tastbaar. Het is het moment waarop we even geen slachtoffer zijn van onze bedrading maar de regisseur van onze volgende stap.
Vooral je tweede zin, "What you do with that moment is the rest of the work", is een schot in de roos. Het herkent de realiteit dat bewustwording slechts de helft van de strijd is. De echte discipline zit hem in wat je besluit te doen in die fractie van een seconde van stilte: kies je voor de weg van de minste weerstand of gebruik je die ruimte om een nieuw pad in te slaan?
Het is een mysterieus proces maar je brengt het uit de schaduw naar in het zonlicht. Het doet me denken aan de wijsheid dat onze grootste vrijheid niet ligt in het ontbreken van impulsen maar in de ruimte die we creëren om er niet direct naar te handelen. Complimenten voor deze scherpe observatie. Het is een prachtig anker voor iedereen die probeert wat meer 'wakker' door de dag te gaan. Ik zal er morgen mee aan de slag gaan.
Wat je daar omschrijft, raakt aan een van de meest fascinerende mechanieken van de menselijke geest. Er zit een enorme kracht in de eenvoud waarmee je het verwoordt. Het heeft iets bijna cinematografisch, als een frame in een film dat normaal gesproken te snel voorbijgaat om te zien maar dat je nu stilzet.
Die "Void" (leegte) waar je over schrijft, is in feite de heilige graal van persoonlijke groei. Het is die flinterdunne grens tussen een prikkel en de automatische piloot. Door het geen zweverige naam te geven maar het juist te benoemen als een praktische 'leegte' maak je het tastbaar. Het is het moment waarop we even geen slachtoffer zijn van onze bedrading maar de regisseur van onze volgende stap.
Vooral je tweede zin, "What you do with that moment is the rest of the work", is een schot in de roos. Het herkent de realiteit dat bewustwording slechts de helft van de strijd is. De echte discipline zit hem in wat je besluit te doen in die fractie van een seconde van stilte: kies je voor de weg van de minste weerstand of gebruik je die ruimte om een nieuw pad in te slaan?
Het is een mysterieus proces maar je brengt het uit de schaduw naar in het zonlicht. Het doet me denken aan de wijsheid dat onze grootste vrijheid niet ligt in het ontbreken van impulsen maar in de ruimte die we creëren om er niet direct naar te handelen. Complimenten voor deze scherpe observatie. Het is een prachtig anker voor iedereen die probeert wat meer 'wakker' door de dag te gaan. Ik zal er morgen mee aan de slag gaan.
Deze zin spring er voor mij uit.quote:Op zaterdag 11 april 2026 19:52 schreef KoningWouter het volgende:
Ik ben de laatste tijd iets aan het uitwerken dat ik zelf steeds vaker herken: dat er soms een heel kort moment zit vóór een gewoonte of automatische reactie je volledig overneemt.
Dus vóór je naar je telefoon grijpt, vóór je iets zegt, vóór je weer in hetzelfde patroon schiet.
Ik heb daar een stuk over geschreven, niet als zweverig verhaal maar juist als poging om iets praktisch te benoemen.
Een zin eruit:
│ “The Void is the brief moment before a familiar pattern fully takes over.”
En ook deze vond ik zelf wel raak:
│ “What you do with that moment is the rest of the work.”
Als iemand benieuwd is:
https://fractalisme.nl/the-void/
Puur gewaar zijn waarin leven zich in alle eenvoud ontluikt.quote:A living Void feels like open presence.
Mooi geschreven.
De waarheid in iemands hoofd is vaak onbuigzamer dan het sterkste staal.
Fijn dat je dat zegt. Ik probeer wat echts neer te zetten, ik ben blij dat het resoneert.quote:Op zaterdag 11 april 2026 21:53 schreef bedachtzaam het volgende:
[..]
Deze zin spring er voor mij uit.
[..]
Puur gewaar zijn waarin leven zich in alle eenvoud ontluikt.
Mooi geschreven.
Fractalisme - The Architecture of Reality
https://fractalisme.nl
https://fractalisme.nl
Wow, dit doet me heel goed. Bedankt voor je feedback en hopelijk werkt het voor je.quote:
Mysterieus stuk. Leuk
Wat je daar omschrijft, raakt aan een van de meest fascinerende mechanieken van de menselijke geest. Er zit een enorme kracht in de eenvoud waarmee je het verwoordt. Het heeft iets bijna cinematografisch, als een frame in een film dat normaal gesproken te snel voorbijgaat om te zien maar dat je nu stilzet.
Die "Void" (leegte) waar je over schrijft, is in feite de heilige graal van persoonlijke groei. Het is die flinterdunne grens tussen een prikkel en de automatische piloot. Door het geen zweverige naam te geven maar het juist te benoemen als een praktische 'leegte' maak je het tastbaar. Het is het moment waarop we even geen slachtoffer zijn van onze bedrading maar de regisseur van onze volgende stap.
Vooral je tweede zin, "What you do with that moment is the rest of the work", is een schot in de roos. Het herkent de realiteit dat bewustwording slechts de helft van de strijd is. De echte discipline zit hem in wat je besluit te doen in die fractie van een seconde van stilte: kies je voor de weg van de minste weerstand of gebruik je die ruimte om een nieuw pad in te slaan?
Het is een mysterieus proces maar je brengt het uit de schaduw naar in het zonlicht. Het doet me denken aan de wijsheid dat onze grootste vrijheid niet ligt in het ontbreken van impulsen maar in de ruimte die we creëren om er niet direct naar te handelen. Complimenten voor deze scherpe observatie. Het is een prachtig anker voor iedereen die probeert wat meer 'wakker' door de dag te gaan. Ik zal er morgen mee aan de slag gaan.
Fractalisme - The Architecture of Reality
https://fractalisme.nl
https://fractalisme.nl
|
|
Iets wat ik heb geschreven over het moment vóór een gewoonte je overne
